De oude vuilstort achter de IKEA is door mensen gemaakt. De bomen die erop staan, zijn door mensen geplant. En toch is het natuur. De jaarlijkse Oliebollencross gaat over deze kunstmatige bult. Het is zomer en winter een heerlijk trainingsrondje. De foto hieronder is uit dec. 2009, er ligt nu minder sneeuw.
Ik hoef niet te doen alsof;ik geniet hier echt van.
Van mijn huis is het 25 min. inlopen naar de oude vuilstort. Na een sanitaire stop begin ik aan de kern van de training: 3 rondjes van 6 min. door het besneeuwde landschap. Ik kom al snel in een trance, waarbij mijn voeten automatisch de goede plekjes vinden om te landen en mijn lichaam zelfstandig het evenwicht bewaart. Ik ben niet bang om te vallen en geef mij over aan de oerkrachten in mijn benen.
Hierna loop ik in een rustig tempo via het snipperpad en het knotwilgenlaantje terug naar de bewoonde wereld. Om half elf ben ik weer thuis. Ik ben nu officieel hersteld van mijn blessure en ga op zoek naar een leuke halve marathon.
Van hardlopen in de sneeuw word ik gelukkig. De hele ochtend kijk ik al uit naar de eerste vlokjes. Als er eindelijk een dun laagje sneeuw ligt, trek ik erop uit. Ik loop richting Schipluiden; langs de Tramkade heb ik de wind tegen. De sneeuw prikt in mijn ogen, maar ik vind het heerlijk. Ik denk terug aan mijn jeugd, toen ik dagen buiten in de sneeuw was. Ik zie nog hoe mijn sterke vader de slee voorttrok met 2 of 3 kindren erop.
Vandaag laat de natuur op subtiele wijze zien dat we haar niet de baas kunnen. De auto's op de A4 rijden stapvoets, de strooiwagens zijn hier nog niet geweest. Bij Schipluiden komt mij een andere hardloper tegemoet: wij knikken elkaar toe als oude bekenden. Ik sla linksaf en loop langs de golfbaan terug richting Delft. Het sneeuwt nu harder en het sneeuwtapijt is bijna dik genoeg om je golfballetje in kwijt te raken. Het is alsof je op mos loopt. Ik draai me om en loop een stukje achteruit. Ik zie hoe mijn voetstappen in de verte verdwijnen en langzaam door de vlokken bedekt worden alsof ik hier nooit ben geweest. In Kerkpolder is het stil. Ik ben alleen met de natuur, die hier al duizenden jaren op gezette tijden sneeuw laat vallen. Ik ben deel de natuur: een heel klein deeltje en ook maar heel eventjes. Dromend loop ik ik verder in de witter wordende wereld.
My body Is walking in space My soul is in orbit With God face to face Floating, flipping Flying, tripping
Bij het hardlopen gebruik je niet alle spieren in je lichaam. Maar sommige spieren zijn echt heel belangrijk voor hardlopers. Ik zal er eens wat meer over vertellen.
De allerbelangrijkste spiergroep zit in je kuiten. Driekwart van de hardlopers op mijn massagetafel willen hun kuiten laten masseren.
Wat doen de spieren? Als de kuitspieren samentrekken komt je hiel omhoog. Daardoor kom je met je hele gewicht op je voorvoet te staan. Die subtiele kleine verplaatsing is de basis van het lopen. Ga maar eens op één been staan, leun een klein beetje naar voren en til dan met je kuitspieren je hiel op. Je valt als het ware naar voren.
Waar zitten de spieren? De M. soleus of scholspier zit tegen het scheenbeen en het kuitbeen aan. Hij wordt ook wel diepe of onderste kuitspier genoemd. De M. gastrocnemius ligt bovenop de M. soleus. Bovenaan in je kuit splitst de gastrocnemius in 2 delen en die zitten vast aan de achterkant van je dijbeen.
De spieren in je kuit leveren ook sprongkracht.
Je spieren worden vanzelf sterker als je ze meer gebruikt. Je kunt specifiek je kuitspieren versterken door: - korte stukjes aan te zetten, ins en outs - kleine sprongetjes - hinkelen - kaatsen - de zogenaamde calf raises
Maar overdrijf het niet en wees zuinig op je kuitspieren. Want het zijn de allerbelangrijkste spieren voor een hardloper.
Tijdens een blessureperiode zijn de trainingen kort. Uit de training van vandaag, 5 maal 4 min. , kan ik maar weinig voldoening halen. Daarom zoek ik voldoening in de keuken. Ik maak een lekker toetje: trifle.
Op de bodem van de schaal leg ik dunne plakjes cake. Ik besprenkel die cake met 2 lepels Amaretto. Daarop komt een laag zelfgemaakte custardvla Op de vla komt een laagje slagroom. Vervolgens weer een laagje cake, weer een laagje vla en tot slot een tweede laag slagroom. Bovenop strooi ik cacao.
In de zomer kun je er een laagje vers fruit, bijv. aardbeien tussendoen. Deze caloriënbom eten we met z'n drietjes op.... maar wel in 2 dagen.
Het ging afgelopen zondag zo lekker: 15 km. gelopen in een heel rustig tempo zonder pijntjes. Ik besloot dat mijn kuitblessure genezen was. Op dinsdagmiddag ben ik nog altijd in dezelfde opperbeste stemming. Ik ga in het zonnetje een intervaltraining doen: 10 keer 200 m. Eerst een kwartiertje inlopen en de benen losgooien. De 200-jes kosten wel wat moeite: ik raak er buiten adem van. Maar bij nummer 8 gaat het mis. Ik voel een felle pijn in mijn linkerkuit, die bij elke stap erger wordt....nee hè.
Wandelend naar huis. Het kwaad is al geschied. De pijn zit aan de buitenkant van de linkerkuit, lateraal zegt de vakman. Ik ben opnieuw in mijn valkuil gestapt en moet nu weer 6 tot 8 weken heel voorzichtig opbouwen. Zou ik het ooit leren?
RunningHans: De soleus is een taaie, zei mijn fysio eens. Dat klopt ook wel. Duurt verdomd lang.. Succes ermee Hans zelf: @Geert: bedankt voor die aanvulling.
Om je soleus te versterken, doe je de concentrische oefeningen b… geert: vergeet niet te vermelden dat je als hardloper best je kuiten traint door concentrische oefeningen (b… Danniëlle: Ziet er mjammie uit. Anne: Oh Hans wat een ellende. Voel met je mee. Het leren luisteren naar de taal van je lichaam is helemaal… Fref: Ku*t eh kuitblessure, vette pech. Maar wij lopers komen altijd weer terug! Sterkte... John: Dit is een valkuil die gemaakt lijkt voor de fanatieke hardloper. Een spoedig herstel.
Hopelijk kun j… Rob: Hans, kon jij het binnensmonds gemompel van je lichaam nog niet horen? Wel weer vervelend..
