Vliegen

Ik stel mijn duurloopje vandaag uit tot half 12. Dan is het wat warmer en kan ik in korte broek en een T-shirtje gaan lopen. Mijn route begint langs de provinciale weg en dan verder langs de Kruithuisweg. Via de Wippolder loop ik dan richting Delfgauw.
Het is lekker weer en mijn shirtje wordt al nat van het zweet. Ik loop niet te hard, ik denk ongeveer 5 min. 15 per kilometer. Na 25 min. spreid ik voor het eerst mijn armen en probeer ik op te stijgen.
In het zonnetje met een rustig muziekje op (Coldplay) loop ik verder naar de Delftse Hout. Rechtsaf het Hazenpad op en ik probeer opnieuw te vliegen. Ik realiseer me dat ik bij iedere stap een fractie van een seconde los ben van de grond, de zweeffase. Ik vlieg dus echt, ook al is het maar heel eventjes bij iedere pas.
Na 55 minuten draai ik de Brasserskade op. Aan het einde van de Brasserskade staat mijn klokje op 1 uur 5 min. Als ik nu naar direct naar huis loop haal ik de anderhalf uur niet. Dus maak ik een extra rondje om de Grote Plas heen. Mijn mp3-speler houdt er mee op, batterij leeg. De laatste 20 min. worden daardoor wel zwaarder, maar ik ga niet wandelen.
Na 1 uur 36 min. of ongeveer 18 km. ben ik weer thuis. Eerst drinken en daarna die twee koude pannekoeken die nog over zijn van zaterdagavond.

Maandag 16 Oktober 2006 at 3:30 pm | ¶ | hardlopen | Elf reacties

Theater op locatie: Alles moet weg - Silencer

Afgelopen week zijn Bettie en ik naar twee voorstellingen geweest buiten theater de Veste.
De eerste voorstelling was "Alles moet weg" van Els Inc. Dit toneelstuk is een bewerking van de Hoeksteen van Gerard Jan Reijnders. Het speelde zich af in het DUWO Congres Centrum, het oude DISH-hotel.
Ongeveer 40 toeschouwers kijken vanaf lage bankjes in een huiskamer van een gezin aan de onderkant van de samenleving. In de kamer loopt het al snel uit de hand en als de TV gestolen wordt, breekt echt de pleuris uit. De moeder van het gezin vraagt snikkend of het publiek alsjeblieft de kamer wil verlaten. Via allerlei gangen en trappen komen we in een volgende kamer waar zich de volgende scene afspeelt.
We zien opnieuw een huiskamer met een soortgelijk arm en ontwricht gezin. Ook hier lopen de gemoederen hoog op en als de TV kapot gaat volgt er weer een climax.
Zo volgen nog een paar dramatische scenes in andere kamers. In de laatste scene zien we een panel van europarlementariërs, dat er vrolijk op los leutert, terwijl een paar hoofdpersonen uit eerdere scenes een overdosis nemen. Zou er dan toch een tweedeling in de maatschappij zijn en een kloof tussen burgers en politici ?
Was een leuke voorstelling, iedere keer naar een andere kamer verhuizen voor de volgende aflevering in deze soap. Ik herkende de asociale typetjes, die ik ook in mijn supermarktje zie. En Bettie werd nog getrakteerd op een paar blote mannenbillen.

Gisterenavond gingen we naar Silencer van geluidskunstenaar Cilia Erens.

lees verder

Zaterdag 14 Oktober 2006 at 8:47 pm | ¶ | cultuur | Vijf reacties

Muziekquiz


De oplossing van afgelopen week: Ain't it a shame van de B-52's.
Afkomstig van de LP "Bouncing off the satellites".
Patricia en Rick hebben de titel goed geraden. M@urice en Gert wisten ook dat het van de B-52's is.
De nieuwe opgave is wat actueler. Ik ben een fan, maar kan nog niet wennen aan de nieuwe muziek van deze zangeres.
Hoe heet het lied en wie zingt het. Mail je antwoorden hier.

Tussenstand

Rick28Patricia 28
M@urice27 Ronald 23
Joost18Gert10
Leo7 Ronnie4
Dannielle2Martyn2
Mirjam1

Zaterdag 14 Oktober 2006 at 2:30 pm | ¶ | muziekquiz | Drie reacties

Niet gelopen en toch spierpijn

Het eerste dat Rex me vanavond vraagt is of ik nog ga hardlopen van het weekend. Ik zeg: "Nee, pas maandag of dinsdag weer." Dat is het teken voor Rex om mijn kuiten eens stevig te masseren.
De problemen met de achillespees beginnen in de kuiten. Te weinig doorbloed en de afvalstoffen van afgelopen zondag (Dam-tot-Damloop) zitten er nog in. Ik moet toegeven dat ik zondag geen meter heb uitgelopen en ook niet heb gerekt na afloop. Gelijk na de finish mijn tas opgehaald en zo gauw mogelijk terug naar Amsterdam.
Mijn rechterachillespees vertoont 2 plekjes die dikker en ge�rriteerd zijn. Elke dag even met ijs behandelen en voorlopig geen versnellingen, wedstrijden of heuveltjes. De rechterkuit wordt echt goed doorkneed, heel anders dan ik van Irma gewend was.
Ondertussen krijg ik nog wat wijze lessen van Rex:
- lange afstandslopers besteden te weinig tijd aan hun warming-up
- je bent niet op altijd op je best, ook mannen hebben een bioritme met ups en downs
- het uitlopen en rekken na een intervaltraining of wedstrijd is erg belangrijk

Rex besteedt ook nog wat aandacht aan mijn voetzool en aan de pees die aan de andere kant van de hiel trekt. Nog even vijf minuutjes de linkerkuit kneden en ik ben klaar.
Als ik op sta heb ik al spierpijn. "Dat wordt in de loop van het weekend nog wat erger", zegt Rex. "En niet te hard naar huis fietsen, want je bent nu gevoelig voor kramp".
Inmiddels zit ik weer lekker thuis, zonder kramp. Ik hoop dat die spierpijn maandagochtend over is, want dan staat er een duurloop van 90 min. op het programma.

Vergeten jullie de muziekquiz niet.

Vrijdag 22 September 2006 at 9:36 pm | ¶ | hardlopen | Acht reacties

Kerkpolderloop

Vandaag is het 6 augustus en dat is toch altijd een beetje trieste dag, net als 4 mei.
Maar het is wel een prachtige zondag. Dus niet langer gesomberd, hardloopschoenen aan en naar Kerkpolder.
Het inlopen naar Kerkpolder toe gaat nog niet zo lekker. Ik schrijf snel in en ga nog maar even naar de WC. Gert-Jan is er ook weer, met zijn mp3-speler. Hij luistert naar Ti�sto.
Ik loop naar de start met loopmaatje Erik. In juni 1995 liep ik samen met hem mijn allersnelste 5 km.
Mijn PR van 18.24 zal ik wel nooit meer benaderen, zeker vandaag niet.
In gezelschap van Erik loop ik de eerste kilometer: 4 min. 45. De volgende kilometer gaat nog iets sneller: 4 min. 30. Ook de 3e kilometer gaat in 4.30. Halverwege de 4e kilometer haal ik Gert-Jan bij. Ik maak even en praatje, maar dan moet-ie wel even zijn oortjes uit doen. Erik loopt langzaam bij me weg. Ik doe het ook iets rustiger; de 4e kilometer gaat in 4.40.
Het gaat me erg makkelijk af, maar ik neem de laatste kilometer toch bewust wat gas terug. Voorzichtigheid blijft geboden. Ik moedig Gert-Jan nog even aan als hij langskomt: "Met lange passen naar de finish". In de laatste 100 meter komt ook Simone nog voorbij. Mijn eindtijd is 23 min. 08, onbedoeld toch weer sneller dan vorige week. Gert-Jan zat onder de 23 min. en gaat a.s. zaterdag
in de Lier lopen. Ik moet werken en waag mij voorlopig nog niet aan een 10 km. wedstrijd.
Inmiddels schijnt de zon volop: gauw de computer uit en de buitenlucht in.

Zondag 06 Augustus 2006 at 12:24 pm | ¶ | hardlopen | Twaalf reacties