In de regen hardlopen vind ik wel lekker. Vooral in de zomer.
En omdat het weerbericht voor vanmiddag regen voorspelt, stel ik mijn vaartspeltraining uit tot de eerste druppels gaan vallen.
De regen die buienradar belooft blijft steeds langer uit. Om 3 uur is het nog altijd droog, maar ik trek mijn Sauconies aan en ga op weg naar de Delftse Hout. Ik wil de paardenpadtraining, waar ik een mooie herinnering aan heb, een keertje overdoen.
Als ik aankom in de Hout, begint het zachtjes te regenen. Ik zoek een mooi stuk ruiterpad op van ongeveer 300 m. Aan het eind sla ik rechtsaf en ga over het gras, langs de Grote Plas terug.
Hetzelfde rondje loop ik nog drie keer in galop: met steeds meer gemak.
De vijfde keer draaf ik nog honderd meter verder door het zand.
Ik wandel 100 meter en dan loop ik via de Korftlaan terug naar de stad.
Het gaat steeds harder regenen. Het wachten wordt beloond.
De verkoelende regen maakt zweet overbodig: als een goedkeurende zegen voor alle hardlopers.
Op 10 augustus 2003 deed ik mee aan een kunstwerk: life of a jogger, een project van Kim Engelen.
Een lang lint van lopers in mooie blauwe T-shirts liep een ronde van 10 km. door het centrum van Rotterdam. Tijd en tempo waren niet van belang. Begin en eind waren aan de voet van de Euromast.
Het was warm en vochtig. In de groep van ca. 20 lopers, liepen mannen en vrouwen, joggers en marathonlopers. We hadden elkaar nog nooit eerder gezien, maar het klikte direct, zoals meestal tussen lopers.
Kim liep zelf niet mee, maar maakte foto's. Tegenwoordig maakt ze vooral video's en volgens mij is ze gestopt met hardlopen.
De foto's die ik zelf maakte op 10 aug. 2003 staan nog steeds online. Het T-shirt dat ik tijdens life of a jogger droeg, draag ik nog steeds.
'Wat kan ik bij de vrijdagavondtraining gedaan hebben dat mijn bovenbenen nog niet goed hebben verteerd?' Dat vraag ik me af als ik langs de Reinier de Graafweg loop naar IJsclub Bertus. Daar aangekomen neem ik een kop koffie en schrijf dan toch maar in voor de 5km. Kerkpolderloop.
Het startschot valt en de vermoeide bovenbenen hebben er opeens weer zin in. Toch begin ik in een rustig tempo en na 500 m. begin ik pas mensen in te halen. Het eerste kilometerpunt passeer ik na 4 min. 46.
Ik zet mijn inhaalrace voort en de tweede kilometer gaat een stuk sneller, 4 min. 27.
Het korte klimmetje de dijk op, kost me moeite. Maar als ik niet ver voor me een bekende krullebos zie, zet ik weer aan. Net na de 3 km. (13 min. 45) klamp ik aan bij cultuurbarbaar Fred.
Als ik weer genoeg lucht heb, probeer ik Fred te motiveren met een prognose voor onze finishtijd: 'Kom op Fred, 23 laag'. We houden het tempo redelijk vast, ook al worden we door 2 jongemannen ingehaald.
De tussentijd op 4 km. is 18 min. 23. Ik probeer het tempo constant te houden, maar Fred begint zo hard te hijgen en puffen, dat het wel de soundtrack van een pornofilm lijkt. Even wat rustiger, ik wil Fred geen hartaanval bezorgen.
De laatste 200 m. heeft Fred weer lucht. Ik besluit dat hij de finish wel haalt zonder haas en zet een eindsprint in. Dat resulteert in een eindtijd van 22 min. 56. Cultuurbarbaar Fred loopt zijn beste seizoenstijd en finisht 11 seconden later.
na afloop praat ik na met mijn zwager Joost (foto via Fred)
Volgende week weer.
Zijn er veel gedichten gemaakt over hardlopen?
Ik weet het niet.
Afgelopen zomer ben ik er zelf maar eens aan begonnen.
Een gedicht begint met een beeld, met een herinnering.
Over mijn mooie herinnering aan een vaartspel in de stromende regen (do 30 juli 2009) schreef ik het volgende gedicht:
Stromende regen
het zand wordt zwaar van regen
zuigt zich aan mijn schoenen vast
mijn longen vol met leven
druppels op mijn huid gespat
mijn voeten blijven zweven
mijn sokken worden nat
lichtvoetig onvermoeibaar
eeuwigdurend paardenpad
Ik draag dit gedicht op aan (Runningman) Leo, die ik nooit kan bijhouden op dit soort paadjes.
Augustus is de oogstmaand. Dus zal ik deze maand oogsten wat ik gezaaid heb.
Ik heb geen prestatielopen meer gedaan sinds ik in april een hamstringblessure opliep. (de 5 km. bij IJsclub Bertus van 4 juli tel ik niet mee).
Sinds 2 maanden zijn mijn trainingen korter. Ik besteed meer aandacht aan mijn techniek en probeer mijn stijl te veranderen. Het grondcontact moet korter, de heupen moeten hoog blijven en door de spieren aangespannen te houden, voorkom ik dat ik "zittend" ga lopen.
Het viel mijn trainster en anderen al op, dat ik zo lichtvoetig loop, met korte passen, landend op de voorvoeten. Dat commentaar heb ik alvast geoogst.
Bettie merkte al op dat ik "smaller" geworden ben. Dat is de oogst van de corestability-oefeningen, die ik trouw (bijna) elke dag doe.
Zaterdag 21 augustus lijkt me een mooie dag om te oogsten. Dan is om 5 uur 's middags de
Beachrun in Kijkduin. Het wordt zwaar, door het zand en door de duinen. Volgens het parkoers-kaartje moeten we zelfs een stukje over het water lopen
Ik kies voor de 5 km. Wie loopt er mee?
Een Meet 'n Run kun je afspreken via dit weblog of via
hardloperhans@twitter.
Na afloop een oogstborrel met bier en of rosé.
« Vorige Pagina |
Toon berichten 11-15 van 995 |
Volgende Pagina »
