Nieuwe website: barefootdelft.nl

Dit oude weblog gaat verdwijnen.
Ik heb een nieuwe website.

Barefootdelft.nl

Het is een website voor al mijn activiteiten:
- cursussen
- workshops
- personal trainer

en ook nog gewoon een weblog.

Tot ziens @ barefootdelft.nl 

Hans zelf Dinsdag 30 Januari 2018 at 2:42 pm | | overig | Geen reacties

Clinic: Hoe overleef ik de Puinduinrun

Over twee weken loop ik de Puinduinrun. Niet voor de eerste keer. Ik heb hem al zeker drie keer eerder gelopen, dus ik weet wat mij te wachten staat. Eigenlijk hoef ik niet mee te doen met de clinic, die de organisatie organiseert. Ik ben toch gegaan om het parkoers te verkennen en even lekker tegen de Puinduinen op te rennen.

Om tien uur staat er een groep van 35 a 40 man op de afgesproken parkeerplaats. Eerst een kwartiertje gezamenlijk inlopen: een rondje via de duinen en over het strand. Mijn voeten worden gelukkig weer warm.
Terug op de parkeerplaats wordt er een groepsfoto gemaakt en wordt de groep in drieën gesplitst: de snelle fitte lopers, de middengroep en de beginners.
Na enig aarzelen sluit ik aan bij de snelle-lopers-groep. in die groep geen paardestaarten, alleen maar mannen en ik schat dat ik de oudste ben. Nou ja, er moet ook altijd iemand achteraan lopen.

O.l.v. trainer Pim doen we nog wat warming-up-oefeningen op de parkeerplaats. Mijn hartslag loopt daarbij al flink op: mijn hart bonkt in mijn oren. Dan gaan we het Puinduinrun-parkoers op.
We beginnen met drie keer het ruiterpad omhoog te rennen. Ik ben inderdaad de langzaamste van de groep, maar kan de anderen redelijk bijbenen.
We verkennen de snelle afdaling naar het smalle bruggetje en lopen dan via het fietspad naar de startplek. In rustig tempo lopen we vervolgens de eerste, vrij vlakke kilometer over de duinen en lopen dan weer terug naar de start.
Nu mogen we die eerste kilometer nog een keer lopen in pittig tempo en aanzetten in het mulle zand. Dat gaat mij best goed af.

Daarna verkennen we de steilste trappen en afdalingen. Omlaag gaat mij makkelijker af dan omhoog. 
De paden zijn hier en daar verstevigd met van die nare grove hoogovenslakken, heel vervelend op blote voeten. Ik houd mijn Skinners aan en zal dat over twee weken ook doen.
Bovenaan een van de trappen ligt een grote stapel betonblokken. Als die op de 28e maar weg zijn.

Om kwart over elf rent de snelle-lopers-groep nog één keer een trap omhoog; ik houd het voor gezien, ik ben kapot. Als ik bijgekomen ben bedank ik trainer Pim voor de training: voor mij was het de zwaarste training in jaren.

Met twee andere lopers drink ik koffie in de uitspanning bij de parkeerplaats en daarna fiets ik rustig terug naar huis.
Dit verslag schrijf ik met spierpijn in de hamstrings en de billen. Het was echt de zwaarste training in jaren.
In Delft nog een paar keer trainen op het dak van de TU-bibliotheek en dan zal ik de Puinduinrun ook dit jaar weer overleven.

Hans zelf Zondag 14 Januari 2018 at 1:58 pm | | hardlopen | Twee reacties

De wet van Von Liebig en het kweken van spiermassa

Justus von Liebig deed in de 19e eeuw onderzoek aan de groei van voedingsgewassen. Hij ontdekte dat de groei (en opbrengst) van een gewas afhankelijk is van de bouwstof, die relatief het minst aanwezig is.
Als er in de bodem weinig fosfaat zit, dan kun je de opbrengst van het gewas eenvoudig verhogen door fosfaat-mest toe te voegen. Als er in de bodem te weinig water is, dan kun je de groei bevorderen door meer water te geven.
Er is altijd één factor, die de groei van het gewas (en de opbrengst) beperkt.

Volgens mij is deze wet van Von Liebig ook toepasbaar op dieren en mensen. En je kunt zelfs de toename van de spiermassa bekijken vanuit de wet van Von Liebig.
Wat is er precies nodig om grotere sterkere spieren te krijgen?
Ik kom tot het volgende rijtje:

  • eiwitten
  • vitamines en mineralen
  • hormonen (anabole steroiden)
  • belasting / inspanning

Eiwitten
Mensen, die veel sporten en sterker willen worden, passen soms hun voeding aan. Voedingsadviseurs raden sporters aan om voldoende eiwitten te eten: ongeveer 1,5 tot 1,8 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht is meer dan genoeg voor sporters om spiermassa op te bouwen. Voedingsmiddelen met veel eiwit zijn: kwark, noten, vlees, vis, eieren en peulvruchten. Er zijn ook sporters, die extra eiwitshakes nemen voor de training.

Vitamines en Mineralen
Als je vermoedt, dat je te weinig vitamines en mineralen binnenkrijgt om extra spiermassa te kweken, dan kun je ook iets  aan je voeding veranderen. Belangrijke vitamines voor spieren zijn: vitamine B1, B2, B6 en B12.
De belangrijkste mineralen, die de groei van je spieren bevorderen, zijn: calcium, ijzer, magnesium en zink.
Er zijn ook sporters, die speciale vitaminepreparaten slikken om snel sterker te worden.

Anabole steroiden
Onderzoek heeft aangetoond dat bepaalde lichaamseigen stoffen de groei van spiermassa bevorderen. Deze hormonen, anabole steroiden worden tegenwoordig kunstmatig nagemaakt en verstrekt aan mensen van wie de spieren verzwakt zijn. Ook topsporters, die na een blessure weer snel spiermassa willen keweken, nemen soms hun toevlucht tot deze kunstmatige hormonen. De sportwereld en de toeschouwers zien het gebruik van deze hulpstoffen als doping, als valsspelen.
Let wel: anabole steroiden helpen alleen als de andere factoren, die nodig zijn voor groei van de spiermassa (eiwitten, vitamines en mineralen), in voldoende mate aanwezig zijn.

Belasting / inspanning
Het lichaam maakt spieren pas sterker als ze belast worden. De aanmaak van meer spierweefsel is een reactie op de trainingsarbeid, die je verricht. Het lichaam wil namelijk sterk genoeg worden om die belasting de volgende keer makkelijker aan te kunnen.
Als je de belasting van de spieren verlaagt, zoals bij astronaut André Kuipers, die maandenlang gewichtsloos door het International Space Station zweefde, dan neemt de spiermassa gestaag af. Geblesseerde sporters, die zich tijdelijk minder inspannen, verliezen ook spiermassa.
Door de belasting van je spieren geleidelijk op te voeren, in een opbouwend trainingsschema, kun je meer spiermassa kweken. 
In Nederland is het voedsel gevarieerd en van prima kwaliteit. Daarom denk ik dat voor de meeste Nederlanders, de belasting (en inspanning) de factor is, die de groei van spieren beperkt. De meeste Nederlanders zouden sterker worden als ze beginnen met trainen, hun spieren wat harder laten werken.

De moraal van dit verhaal.
Het gebruik van eiwitshakes, vitaminepreparaten, mineralen en anabole steroiden helpt alleen als de hoeveelheid trainingsarbeid niet de beperkende factor is. Volgens mij is er maar een klein groepje professionele sporters dat zo hard traint.

Hans zelf Vrijdag 12 Januari 2018 at 3:43 pm | | hardlopen | Drie reacties
Gebruikte Tags: , , ,

2017 - de film

De laatste week van december vind ik een leuke tijd van het jaar. Ik blik in mijn blog terug op de leuke dingen, die ik dit jaar meegemaakt heb. Het is als het kijken naar een leuke Kerstfilm.

Terugblikkend blijkt dat ik het hele jaar in Nederland gebleven ben, op een kort uitstapje naar België in het Koning-van-Spanje-weekend na. 
Wat betreft het hardlopen zit er in de film maar weinig asfalt. Een snelle 10  in Noordwijk en een mislukte halve in Leiden.
De snelste kilometer van dit jaar liep ik op de atletiekbaan aan de Brasserskade.
Liever liep ik over het strand tussen Scheveningen en Katwijk, op Texel en bij Monster. En in de duinen van Kijkduin, Meijendel, Noordwijk en Schoorl.

Ik liep graag en lang door de bossen bij Goirle, bij Papendal, bij Gulpen en bij Ommen.

Ik speelde leuke scenes met andere blotevoetenlopers in Ter Heijde, in Rotterdam en in Amsterdam.

De belangrijkste mannelijke bijrollen in de film van 2017 werden gespeeld door Leo, Marlon, Joost, Hugo, Bart, en mijn collega-trainers Victor en Cor.

Ik heb ook leuke scenes gespeeld met vrouwelijke tegenspeelsters: Ruth, Esther, Ingrid, Nicole, Jessie, Loes, Marjan, Annemarie en niet te vergeten Anne-Marie.

In de loop van het jaar bleek dat wij dezelfde dingen leuk vinden, uit hetzelfde hout gesneden zijn en uit dezelfde klei getrokken zijn. Zij is een gezellig loopmaatje en een goede vriendin.

In het afgelopen jaar ben ik wijzer en grijzer geworden. Ik leerde weer veel bij over mijzelf en ook over de vrouw, die in mijn leven de hoofdrol speelt. We gaan samen nog veel leuke dingen beleven.

2017: het jaar van fitter dan ooit en lekker in mijn vel.
De film van 2017 is een echte "feelgood-movie". Ik zou zo'n mooi jaar nog wel een keertje opnieuw willen beleven.

Het lijkt me geweldig als het op 1 januari 2018 voor mij weer 1 januari 2017 is.
Groundhog Year !!!!

Hans zelf Zondag 24 December 2017 at 2:58 pm | | hardlopen | Geen reacties

Opzien baren in Ommen

Na een rustige overnachting en een stevig ontbijt in 't Slaophuus, wandel ik over de gladde stoepen van Ommen naar de camping Besthemenerberg. Ik herken het veldje waar ik met Bettie en de kinderen kampeerde in de warme zomer van 1994. Inschrijven en omkleden is in de kelder onder het restaurant.

De start van de Besthemerberg-trail is op het veld naast het zwembad, dat ik na 23 jaar niet meer herken. Er zijn 3 lopers in korte broek, maar ik trek de meeste aandacht door mijn korte mouwen en mijn Chala-hardloopsandalen. De deelnemers aan de 43 km. trail starten tussen half elf en 10 over half 11. Daarna mag de grote groep 20 km. lopers één voor één vertrekken.

De eerste 10 minuten stop ik een paar keer om de riempjes van de sandalen strakker te rekken. Als ze eenmaal goed zitten, kan ik mezelf een beetje warm te lopen.

Oh dennenboom, oh dennenboom
De eerste kilometers gaan door het bos. Er liggen her en der omgewaaide dennenboompjes en bomen dwars over het pad. Het lijkt wel of ze opzettelijk zijn neergelegd. Er zijn leuke stukjes single-track, waar je je voeten goed moet optillen over de boomwortels. Ik besluit mijn hardloopsandalen voorlopig nog aan te houden.
Af en toe lopen we een stukje over de heide of over een ondergelopen bospad. De meeste lopers zijn bang voor vieze schoenen en het ijskoude water. Ik kan gewoon via de kortste route.

Shirtloos 
Na een half uur lopen ben ik lekker warm. Ik trek mijn shirt uit en loop de rest van de trail in mijn blote bast. Dat baart nog meer opzien, dan mijn schoeisel. Mensen, die ik inhaal, roepen Iceman of vragen of ik een fan ben van Wim Hof. Ik leg dan uit, dat die koudetraining wel iets met je doet. Het maakt je lichamelijk en geestelijk fitter. Je immuunsysteem wordt geactiveerd; je maakt bruin-vet-weefsel aan en je kunt teleurstellingen en stress makkelijker aan.
Na 5 kwartier lopen kom ik bij de eerste verzorgingspost. Ik drink twee bekertjes water en eet een stukje sinasappel. Daarna loop ik in mijn eigen tempo lekker verder.
We lopen af en toe over landweggetjes langs weilanden. De laagstaande zon maakt een mooie lange schaduw van mijn kleine gestalte: ik lijk zo wel een boomlange Masai uit Afrika.
Bij de tweede verzorgingspost (na ca. 17 km.) vraagt een meisje: "Hebt u het niet koud?"
"Nee, ik heb het niet koud, maar hebben jullie misschien zonnebrandcreme bij jullie?" 

Ik loop weer het bos in. Het wordt weer huppelen over de boomwortels en de omgewaaide dennebomen. 
Na 1 uur 50 min. kom ik bij een grote zandverstuiving. Ik pauzeer even en geniet van het uitzicht op de zonovergoten groene dennebomen aan de overkant, de blauwe lucht en de uitwaaierende buienwolken aan de horizon. Wauw.
In de laatste kilometers moeten we nog twee keer de Besthemerberg op. Als het te steil wordt, ga ik even wandelen. De laatste 500 m. zijn heuvelaf naar de finish toe. Ik loop de 20 (of 21) km. in 2 uur en 5 min. Bij de finish krijg ik een schouderklopje op mijn blote schouder van de wedstrijdleider. 

In de omkleedkelder haal ik schoon textiel uit mijn tasje en trek het aan. Dan ga ik in het restaurant een biertje drinken, gebrouwen door de lokale brouwerij.

De trails die Runforestrun organiseert gaan door prachtige, rustige natuurgebieden. De organisatie steunt het natuurbeheer  en zorgt dat er niet te veel deelnemers en commercie op deze evenementen afkomen.
Het is een paar uur reizen, maar ik vind dat de moeite waard. Er zijn gastvrije B&B's waar je voor een redelijke prijs kan overnachten.

Ik kom zeker nog een keertje terug naar Ommen voor een trail.
Ik ben maar een organisme op een planeet en ik probeer het mooiste te maken van de tijd, die ik gekregen heb. Dit was een welbestede dag.

Hans zelf Zondag 17 December 2017 at 1:38 pm | | hardlopen | Drie reacties