Duinentrail Schoorl 2017: ont-moeten, genieten en positieve mindset - Hardloper Hans


Duinentrail Schoorl 2017: ont-moeten, genieten en positieve mindset

Maandag 30 Oktober 2017 at 6:26 pm. Gebruikte Tags: , , , , , , ,

In de bus van Alkmaar naar Schoorl ontmoet ik Zac Freudenberg, een van de favorieten vandaag voor de lange Duinentrail van 35 km.
Als ik vraag of hij gaat winnen, antwoordt hij: "I’ll do my best." 

Een half uurtje later in De Blinkerd ontmoet ik drie andere blotevoetenlopers: Tobias, Martin en Ruud. We gaan even samen op de foto.

De eerste kilometers na de start is het nog druk op het parkoers. Maar na een tijdje loop ik zij-aan-zij met Martin te genieten van het prachtige landschap en de wisselende ondergrond.
Een jongedame die wij inhalen vraagt waarom wij op blote voeten lopen. Wij leggen geduldig uit over de zintuigjes in de voetzool en de botjes en peesjes, die als een veer energie opslaan en teruggeven. De dame heet Jessica en is serieus geïnteresseerd. Het volgende uur lopen we met z'n 3-en in een rustig tempo steeds dichter naar de zee. Bij de eerste verzorgingspost (17 km.) vul ik mijn flesje weer met water en eet wat TUCjes en een stuk ontbijtkoek.

Op het strand hebben we vol de wind tegen. De schuimvlokken stuiven over het zand. Het is hoog water, maar er is gelukkig een strook hard zand, dat lekker te belopen is. Ik loop in een groepje met 3 dames en we doen om de beurt wat kopwerk. Het is ploeteren, maar het is leuk. We sluiten aan bij Ruud, die hier op zijn blote voeten in zijn element is. 


Na 1200 m. gaan we het strand weer af. Nu volgt een heel lang stuk door het open duinlandschap.
Het tempo zakt, want er is hier veel mul zand. Soms heb ik de wind tegen, soms komt-ie van links, dan weer van rechts.
Ik denk aan leuke dingen en leuke mensen. Ik voel me nog prima ook al ben ik al ruim 3 uur aan het hardlopen.Ik haal andere lopers in en twijfel niet aan de goede afloop. Ik kies bewust voor positieve gedachten.

Uiteindelijk gaat de route toch weer het bos in. Net voor de 30 km. is de tweede verzorgingspost. Ik eet weer TUCjes en ontbijtkoek en vul mijn waterflesje weer. Martin en Jessica zaten dicht achter me. Vol goede moed begin ik aan de laatste 6 kilometer.
Ik zie het kerktorentje van Groet door de bomen. Als ik een stukje wandel, komt Jessica weer voorbij en ik sluit bij haar aan. We kletsen nog wat, maar uiteindelijk loop ik weer langzaam bij haar weg. Ik loop hier nu een stuk makkelijker dan vorig jaar.

Ik kom weer boven aan de duinrand en hoor doedelzakmuziek. Normaal vind ik dat afschuwelijk, maar nu klinkt het prachtig. Helaas voert de route mij weer weg van de doedelzakspeler bij de finish, verder het bos in. 
Tien minuutjes later en twee lusjes verder kom ik opnieuw bovenaan de duinrand boven Schoorl. Nu mag ik wel naar beneden naar de finish.

Vlak achter mij finisht Jessica en even later komen Martin en Ruud naar beneden denderen.

Het was een heerlijke dag: ik heb de 36 km. kunnen lopen zonder zware mentale inzinking en ben niet eens kapot. Positieve gedachten en vertrouwen op de goede afloop werken echt.

Geen reacties



Emoticons

Om spam-reacties tegen te gaan, vraag ik jullie om te laten zien dat je geen spam-robot bent.


 

Persoonlijke info onthouden?
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.