Marathon, melancholie en masseren - Hardloper Hans


Marathon, melancholie en masseren

Maandag 10 April 2017 at 9:12 pm. Gebruikte Tags: , , ,

Op de tweede zondag van april ben ik altijd in Rotterdam bij de Rotterdam marathon.
Bij het Koplopers-marathon-steunpunt als masseur en vaak ook als supporter in de Boezemstraat bij het 32 / 39 km punt.
Dit jaar liep ik zelf weer mee... op de 1/4e marathon weliswaar, maar ik had gewoon een startnummer op en kreeg een medaille na de finish op de Coolsingel.

In het startvak voor de kwartmarathon werd ik overvallen door melancholie. Twintig jaar geleden liep ik nog mee op het hoofdnummer: de hele marathon. Wat is de tijd eigenlijk snel gegaan. Wat is er veel veranderd. Wat ben ik veel veranderd. Ik kreeg een brok in mijn keel.
En ik kreeg koude voeten want mijn zwager Joost en ik moesten een half uur wachten op ons startsignaal... in de schaduw om kwart voor tien 's morgens.

Eindelijk mochten we weg. In de eerste kilometers kon ik redelijk doorlopen en veel lopers inhalen. Het was leuk om door de gezellige heksenketel in de Boezemstraat te komen. Maar in het Kralingse Bos ging het parcours van de kwart marathon over de vrij smalle Prinses Beatrixlaan en niet over de geasfalteerde Bosdreef. Inhalen werd erg moeilijk en ik moest mijn tempo aanpassen aan de menigte.
Vanaf de Kralingse Plaslaan kon ik weer een beetje doorlopen. In de laatste twee kilometers schakelde ik nog een tandje bij.  Mijn netto-eindtijd was 57 min 32 sec.: een tempo van 5 min 27 per kilometer.

's Middags heb ik mijn best gedaan als masseur in het Koplopers-marathon-steunpunt. Samen met twee andere masseurs geprobeerd om de uitgeputte spieren van de gefinishte marathonlopers weer soepel en los te krijgen.
Vele jaren geleden stond ik ook in het marathon-steunpunt als onervaren, beginnende masseur. Nu kwamen de andere masseurs naar mij om advies te vragen, omdat ik al zoveel ervaring heb.
Er is veel veranderd; ik ben veel veranderd in die tijd.

Ik denk niet dat ik ooit nog een hele marathon zal lopen in Rotterdam. Ik ben er mentaal niet sterk genoeg voor. Een trail van 4 uur of langer zal ik misschien nog wel lopen: door de afwisseling van het terrein is dat veel beter te verteren dan 4 uur lang over asfalt draven.
Volgend jaar ben ik zeker weer in Rotterdam bij de marathon. En ik krijg dan ook weer een brok in mijn keel.

Geen reacties



Emoticons

Om spam-reacties tegen te gaan, vraag ik jullie om te laten zien dat je geen spam-robot bent.


 

Persoonlijke info onthouden?
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.