Monster 2016: een halve marathon in drie bedrijven - Hardloper Hans


Monster 2016: een halve marathon in drie bedrijven

Zondag 20 November 2016 at 7:18 pm. Gebruikte Tags: , , , , ,

Vorig jaar was de halve marathon van Monster een martelgang voor mij. In de laatste vijf kilometer zat ik er mentaal helemaal doorheen en wandelde ik meer dan ik rende. Afgelopen zaterdag wilde ik een revanche op de stemmen in mijn hoofd, diemij vorig jaar zo dwars zaten.

De tocht van 21 kilometer deel ik op in drie bedrijven:
- de eerste 7 km. van Monster naar Kijkduin
- het geploeter op het strand van 7 tot 15 km.
- de weg terug naar Monster langs de duinen

De eerste 7 km. van Monster naar Kijkduin

Ik ben een van de laatste lopers, die over de startmat gaat. Ik wil het eerste stuk echt op mijn gemak lopen.
Na één kilometer begin ik wat lopers in te halen, waaronder Diana uit Vlaardingen. Zij is de vrouw van mijn neef Bart en ik wist helemaal niet dat zij ook een hardloopster is. Ze is een charmante, spontane vrouw en ik blijf gezellig naast haar lopen. We praten over marathons en loopjes, die we nog willen gaan doen. Diana heeft nog hele mooie plannen voor volgend jaar.


foto: Carry Wilmink

Na vijf kilometer besluit ik mijn eigen tempo te gaan lopen, ietsje harder dan Diane en haar clubgenoten. Bij het bordje van 6 km. geeft mijn horloge 34 min 59 aan.

Het geploeter op het strand 

Op de zandmotor valt de tegenwind nog wel mee. Ik loop lekker lichtvoetig op het zand en haal een paar kleine groepjes in. Als we een lang stuk mul zand voor de kiezen krijgen, ga ik even wandelen. 
Ik passeer Bas, die mij veel succes wenst.
Als we dichter langs de waterlijn komen, is het zand harder en makkelijker te belopen. Maar daar waait het ook harder: het zand stuift over het strand en schuurt langs mijn enkels en kuiten.


In de strijd tegen de elementen helpen de lopers elkaar: iedereen neemt eventjes de kop over, zodat de anderen even uit de wind lopen. Woorden zijn niet nodig, een blik opzij is ruim voldoende. 
Instant kameraadschap, misschien is dat het wel wat mij ieder jaar weer naar Monster trekt.
 

Als ik in mijn eentje tussen twee groepjes loop te ploeteren komen twee dertigers langszij en bieden aan om mij even bij het volgende groepje af te leveren. Ik maak gebruik van hun hulp en sluit aan bij het groepje. Die twee dertigers zie ik pas weer terug in de sporthal.
Bij het bordje van 14 km. krijg ik het zwaar. Vorig jaar begon hier mijn inzinking. Ik stop met knokken tegen de wind en ga wat langzamer lopen. Ik hoor weer stemmetjes in mijn hoofd. Bij het bordje 15 km. gaan we het strand af; mijn tussentijd: 1 uur 27 min 30. Bij de waterpost boven op het duin zet ik de knop om: ik voel me veel sterker dan vorig jaar en ik hoor geen stemmetjes meer.

De weg terug naar Monster langs de duinen

Ik herken de weggetjes en fietspaden waarover ik terug naar Monster ren. Vorig jaar liep ik hier te wandelen, zuchtend en gapend. Nu voel ik me veel beter en ik voer met wind mee het tempo nog iets op. Ik loop af en toe door het zachte gras in de berm: heerlijk koel in vergelijking met het harde, ruwe asfalt van de fietspaden.
Ik voel eventjes kramp in mijn linkerkuit en laat het tempo weer iets zakken. Ik vind het wel best: een tijd binnen de twee uur zit er niet meer in.
Ik haal nog een paar lopers in en als ik finish geeft de klok 2 uur 2 min en 15 seconden aan: 10 minuten sneller dan vorig jaar.

Geen reacties



Emoticons

Om spam-reacties tegen te gaan, vraag ik jullie om te laten zien dat je geen spam-robot bent.


 

Persoonlijke info onthouden?
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.