Warm onthaald in Blaricum - Hardloper Hans


Warm onthaald in Blaricum

Dinsdag 04 Oktober 2016 at 4:14 pm. Gebruikte Tags: , , ,

Op uitnodiging van Koen de Jong reis ik op dinsdagmorgen naar Blaricum. Hij wil mij laten kennismaken met het ijskoude water in de melkkoelingsinstallatie, van Henk v.d. Bergh.
Met trein en bus is het ruim twee uur, maar ik heb de hele dag vrij en vermaak me prima met het boek van Jolanda Linschooten.
Om 10 uur stap ik binnen in de smederij van Henk v.d. Bergh, precies op tijd voor de koffiepauze. "Koen, zal zo wel komen", zegt Henk. Hij is een verre neef van Koen en zijn gezondheid is stukken beter geworden sinds hij regelmatig in koud water gaat zitten en zwemmen.
Twintig minuten later komt Koen de Jong samen met een andere Koen binnen. Het water in de tank is 11 graden volgens Henk. Op verzoek van Koen gaat de koeling aan: het moet kouder dan 8 graden vindt hij.

We drinken koffie en praten over hardlopen op blote voeten en de marathon van Amsterdam. Ik leg uit waarom er een boek moet komen over hardlopen op blote voeten, niet wandelen, maar hardlopen. Het is de ideale manier om je looptechniek efficiënter te maken. Marathonlopers trainen maandenlang hun uithoudingsvermogen en letten op hun voeding. Maar ze doen "bijna niets" aan hun looptechniek.

Henk komt melden dat het water nu 7 graden is: het moment van de waarheid. Kleren uit en zwembroeken aan. We doen geen ademhalingsoefeningen. We gaan er gewoon direct in.
Ik ben niet bang of zenuwachtig en mag als eerste.
Na 10 sec. als ik rustig zit merk ik pas dat het echt heel koud is.

Onder toeziend oog van Koen haal ik een paar keer diep adem, net als onder de koude douche. En dan nog een paar keer. Maar dan komt de overgave: ik accepteer de kou... als dit het ergste is, dan valt het nog wel mee.
Het is dezelfde overgave, die ik voel wanneer ik met mijn blote voet op een scherp steentje stap.

Na 2 minuutjes begint mijn huid rood te worden. "Kom er maar uit", zegt Koen.
Na mij gaan de beide Koenen de tank in: zonder gepiep of misbaar.

Op aanraden van Koen (de J.) ga ik nog een tweede keer voor 30 sec. het koude water in.
Die tweede dip heet "een glasbakkie": het voelt nog een stukje kouder dan de eerste dip.

Na die tweede dip droog ik me snel af en ren een rondje door de smederij. Ik begin ongecontroleerd te bibberen, een reflex van het lichaam waar ik niets tegen kan doen. Zelfs na het aankleden gaat het bibberen door.

We kletsen nog wat na en nemen dan afscheid. Henk gaat aan het werk. De Koenen stappen op de fiets en ik loop nog altijd bibberend naar de bushalte.
Het voelde als een doop. Ik ben nu opgenomen in de snelgroeiende "Koudwaterkerk".
Ik heb geen longontsteking opgelopen en voel me superfit. Ik raad het iedereen aan. Ik ga de hele winter het koude water opzoeken.

twee reacties

arthur
Dit is wel even iets anders dan alleen met je hand in een ijsbak, Top Hans arthur - 04-10-’16 22:31
Bruun
Ha die Hans,

wat een geweldig verhaal weer over die bak koud water ...en die foto's TOP Bruun () - 09-10-’16 23:00


Emoticons

Om spam-reacties tegen te gaan, vraag ik jullie om te laten zien dat je geen spam-robot bent.


 

Persoonlijke info onthouden?
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.