Blootvoets buitenbeentje - Hardloper Hans


Blootvoets buitenbeentje

Zondag 31 Januari 2016 at 9:21 pm. Gebruikte Tags: , , , , , , ,

Op zondag 31 januari doe ik mee aan de Puinduinrun in Den Haag.
Zes jaar geleden in 2009 liep ik mijn eerste Puinduinrun in het gezelschap van Leo. Gewoon op schoenen. Dit jaar loop ik drie rondjes over hetzelfde parkoers, maar wel op blote voeten.
Ik ben de enige op blote voeten: een buitenbeentje, een opvallende verschijning. Hieronder beschrijf ik mijn Puinduinenrun vanuit 3 verschillende invalshoeken: het blotevoetenaspect, het fysieke aspect en vanuit het sociale perspectief.

Blote voeten 
In het eerste rondje zijn mijn voeten nog koud en het parkoers valt mij wat tegen. Vooral het pad om het plasje (achter de sporthal) is vervelend door de steentjes. Ook het trappenlopen met blote voeten valt wat tegen. De zijkanten van het parkoers zijn wel erg prettig voor de voeten: mos, gras en los zand. In de tweede en derde ronde gaat het (met warme voeten) een stuk beter. 
Bij de finish word ik aangekondigd als de eerste en enige deelnemer op blote voeten. Ik vind die extra aandacht nog steeds leuk.

Luisteren naar mijn lichaam 
Tijdens het traplopen probeer ik ritme te houden. Maar na 10 of 20 treden voel ik mij onderbenen vermoeid worden. De traptreden zijn vaak te groot voor mijn kleine pasjes. Dus halverwege de trap besluit ik om niet verder in het rood te lopen en de trap verder in wandeltempo te beklimmen. Bovenop ben ik vrij snel hersteld en ik kom weer snel in mijn ritme. 
Door op tijd te gaan wandelen, blijven mijn spieren redelijk ontspannen en kan ik in de afdalingen flink tempo maken. Het heeft dus zin om tijdens een wedstrijd goed naar je lichaam te luisteren en niet als een kip zonder kop door te stoempen. Lopers, die mij op de trap passeren, haal ik op het vlakke snel weer in.
De tijdsregistratie met chip maakt het mogelijk dat de tussentijden per rondje gemeten worden. Daar kun je goed aan zien dat ik rustig aan begon. Na één rondje is mijn doorkomsttijd 21 min. 35. De tweede ronde gaat in 20 min 17. Mijn laatste rondje is het snelste rondje: 19 min 13 sec.

 

Hardlopen is een sociale sport
Het valt me op dat hardlopen zo'n gezellige, relaxte sport is. Niemand wordt uitgescholden, niemand krijgt een gele of rode kaart. Er worden schouderklopjes uitgedeeld in plaats van elleboogstoten.
Misschien omdat inmiddels de helft van de deelnemers (of meer) vrouw is.
Ik voel me tijdens zo'n loopje erg op mijn gemak. Vooraf drink ik in de kantine koffie met Fred, en daarna met Ingrid en Onno.
Als ik tijdens de loop een bekende tegenkom of inhaal, dan neem ik even gas terug voor een praatje. En na het lopen heb ik een half uurtje in de kantine zitten kletsen met een leuke jonge vrouw uit Spijkenisse, die ik nog nooit eerder had gezien. Over van alles en nog wat.
Hardlopers zijn sociale, open mensen. Dat is ook een reden waarom ik hardlopen zo leuk vind.

Geen reacties



Emoticons

Om spam-reacties tegen te gaan, vraag ik jullie om te laten zien dat je geen spam-robot bent.


 

Persoonlijke info onthouden?
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.