Gelezen: 1984

tussen mijn 15e en 20e had ik het meesterwerk van George Orwell al gelezen, maar door de teksten van Muse heb ik het weer geleend bij de bieb.

Het is opvallend hoeveel de toekomstvisie van Orwell lijkt op onze huidige wereld:
- in bijna iedere kamer zijn er beeldschermen
- de bevolking houdt zich vooral bezig met loterijen, liefdesliedjes en romans (soaps op TV)
- er is een tweedeling in de maatschappij tussen slimme mensen en de proles, die leven van dag tot dag.

Ik herken ook griezelige dingen uit Orwell's nachtmerrie.
De Twee Minuten Haat bestaat ook in 2010: bijna dagelijks leggen politici ons uit dat alle ellende de schuld is van de Islam, de moslims en de Koran.
Net als in 1984 is er een eeuwigdurende oorlog aan de gang. Tegen Irak en dan weer tegen Iran. Voortdurend zijn er berichten van ministeries over de oorlog in Afghanistan, de zeerovers bij Somalië en de terroristen, die aanslagen voorbereiden. Regeringen martelen gevangenen, in Guantanamo Bay, Bagdad en elders. Terwijl ze weten, dat de gemartelde alles zal bekennen en zelfs verzonnen dingen.

Het is geen leuk boek, het heeft geen happy end.
Voor een aspirant-schrijver als ik is het een leerzaam boek. Het vervangen van oude begrippen door nieuwe Nieuwspraak-woorden is heel griezelig. In 1984 probeert de Partij, door Nieuwspraak, de gedachten van mensen te beïnvloeden. Als er voor bepaalde begrippen geen woord meer is, dan zullen kinderen, die concepten ook nooit meer aanleren. Er in 1984 zit nog een ander boek, waar Winston Smith langdurig uit voorleest.

In 1945 overleed Orwell's vrouw Eileen. In 1948 schreef de roman 1984 en het zou kunnen dat Julia in dat boek Eileen verbeeld. Twee jaar later in 1950 overlijdt Orwell zelf aan de gevolgen van tuberculose en roken. Orwell heeft geen grote prijzen gekregen voor 1984 of zijn andere werk. Maar er is wel een prijs naar hem vernoemd: the Orwell-prize

Maandag 19 April 2010 at 11:07 pm | | cultuur, schrijven | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Steenkapotterdam

Steenkapotterdam

Het is een mooie hardloopdag
D'ouwe Towers in de zon
tienduizend lopers wachten
op Coolsingels kanon

Eindelijk op weg
over Erasmus' zwaan
vol kracht en overmoed
stampend op de laan

Met de klok mee rondje Zuid
over brede straten recht
Lombardijen, Slinge
Charlois, Katendrecht

Terug in Noord begint het leed
verdwenen is het vuur
kraakbeen knispert in je knie
spieren baden in het zuur

Bij het bordje dertig
da's eigenlijk pas halverwege
in een doodstil Kralings Bos
kom je hamerman tegen

Elke kilometer eist nu tol
op een kletsnat sponzenpad
het asfalt wil je blarenbloed
een-na-laatste piepjesmat

De finish brengt verlossing
medaille, bloemen, water, eer
hangend om de liefste nek
snik je dit
was echt de laatste keer

Zondag 11 April 2010 at 11:00 am | | hardlopen, schrijven | Tien reacties

Nieuwe uitdaging

Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging. Nee, ik ga geen marathon meer lopen.
Ik ga over de marathon schrijven.

Tijdens mijn cursus is er verhaal komen bovendrijven in mijn hoofd. 
Een verhaal dat zich afspeelt tijdens een marathon..
Het hele verhaal duurt slechts 2 uur en ongeveer 30 minuten en blijft binnen een beperkte ruimte, het parkoers van 42 kilometer.

Het zal te lang worden voor een kort verhaal. Ik zal mijn docente eens vragen of ik er een novelle van kan maken.

Toen ik marathons liep was mijn doel altijd uitlopen en zoveel mogelijk genieten. 
Mijn nieuwe doel is het schrijven van een verhaal, een mooi verhaal. Hard werken en ervan genieten. 

Vrijdag 02 April 2010 at 10:19 pm | | schrijven | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,

Haiku en tanka

Op mijn cursus creatief schrijven heb ik kennis gemaakt met Japanse dichtvormen.
De haiku kende ik al. Het is een gedicht van 3 regels dat niet rijmt. De eerste en derde regel tellen 5 lettergrepen, de middelste regel heeft 7 lettergrepen.
De klassieke haiku begint met een observatie van de natuur: je ziet (hoort, ruikt) iets moois of bijzonders. 
Het gevoel dat de waarneming bij je oproept, beschrijf je in de laatste regel van de haiku.
Ter illustratie mijn lente-haiku:


Het klein hoefblad bloeit
krokussen komen boven
op naar Rokjesdag

De haiku (of hokku) is ontstaan uit een vijfregelig gedicht: de tanka.
De eerste drie regels van de tanka zijn (aan het eind van de 19e eeuw) een zelfstandige dichtvorm geworden.

De tanka begint zoals een haiku, maar heeft twee extra regels van 7 lettergrepen. De tanka is al heel oud, maar de laatste 20 jaar is de tanka in Japan herontdekt. De nieuwe tanka is een column-gedicht, waarin je commentaar kunt geven op een persoon of een actuele gebeurtenis. Maar in tegenstelling tot een limerick, rijmt een tanka niet.

Gemeenteraadslid
vier jaar lang niets van gehoord
nu kwebbelt hij weer
met een hele grote mond
waar louter kletskoek uit komt



of

Heb je Zalm gezien
nee, ik heb hem geroken
hij ruikt niet meer fris
Zalm is over de datum heen
van uiterste houdbaarheid

Woensdag 10 Maart 2010 at 9:55 pm | | schrijven | Drie reacties

Gedicht - 4

 

 

Ik ben aan huis gekluisterd
vanwege kwetsbare kuiten.
Mijn schoenen, mijn veters
komen nog nauwelijks buiten.

Slechts drie maal per week
loop ik heel bedachtzaam.
Gespitst op ieder pijntje
hoor ik de vogeltjes fluiten.

Ik mis de zon en mis de wind
en het aangenaam lege land.
Ik mis het verslavende lopen
en vervloek in stilte mijn kuiten.

 

Woensdag 10 Februari 2010 at 3:00 pm | | schrijven | Vier reacties
Gebruikte Tags: , ,