Wandelen naar Wassenaar

Als voorbereiding op de Strand6daagse wandelde ik met Leo ruim 30 km. van Hoek van Holland naar Wassenaar.

Zes uur lang maak ik
Voetstappen in het zand
Zes uur lang loop ik
met Leo op het strand

Sporen maken in het zand
is niet iets dat beklijft
het is iets dat je doet
terwijl je tijd verdrijft

Als je achterstevoren loopt
draaien je voetstappen om
en wijzen naar de plek
waar je wandeling begon

 

Het monotone ruisen van de wind
overstemt de bulderende zee
schuim en zand stuiven
kilometers voor ons uit
golven verdampen tot wolken
de maan trekt de zee hoger op het land
de vloedlijn wandelt achter ons aan

 

Een gedicht dat rijmt en een gedicht zonder rijm.
Welke vind je het mooist?

Maandag 20 Juni 2011 at 8:46 pm | | schrijven | Vier reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Verhalen schrijven

Het is niets geworden tussen twitter en Hardloper Hans. Die 140 tekens geven te weinig ruimte om je zorgvuldig uit te drukken. 
Ik ben er ook achter dat ik nooit een boek zal schrijven. Daar mis ik het geduld en het doorzettingsvermogen voor.
Ik doe het liefst korte projectjes, waarvan ik het eind al duidelijk voor de horizon zie liggen.
Ik schrijf het liefst korte blogjes, columns en verhaaltjes.

Daarom heb ik mij een paar weken geleden aangemeld bij Youzzle.nl (via Facebook)
Dat is een plek (social medium) waar je korte verhalen en schrijfsels kunt publiceren. Je kunt er ook de verhalen van andere aspirant-schrijvers lezen en beoordelen.

Ik ga proberen om er iedere week één verhaaltje voor te schrijven. Een belevenis op mijn werk, of een momentopname tijdens een rondje hardlopen. Een dromerig verhaaltje over de eindeloosheid van de tijd of over een mooie vrouw die in een ver verleden verpletterend mijn pad kruiste.
Youzzle heeft al 4 van mijn zeer korte verhaaltjes gepubliceerd.

Dinsdag 22 Februari 2011 at 8:43 pm | | schrijven | Drie reacties
Gebruikte Tags: , ,

De hardlopende dichter

Als ik niet kan hardlopen, ga ik maar dichten over hardlopen.
De foto's geven inspiratie.

klik voor vergroting

Meeuwen
gerookte makrelen
het witte strand
geniet van elke meter
schelpenzand

Of een triolet over mijn blessure:

Een felle pijnsteek in mijn kuit
Mijn lichaam trekt weer aan de rem
ik loop de wedstrijd weer niet uit
Een zeurend pijntje in mijn kuit
Ik keer maar terug naar huis
Mijn lichaam trapt weer op de rem
De spieren zijn niet sterk genoeg
Het is weer dezelfde kuit

Zondag 19 December 2010 at 7:37 pm | | hardlopen, schrijven | Drie reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Schrijven in het museum

Ik was al met Bettie naar de Munch-tentoonstelling in Rotterdam geweest. Maar dinsdagmorgen ging ik voor de tweede keer, gewapend met een schrijfblok en een pen.

Sarine Zijderveld, schrijfdocent van papierenspiegel.nl gaf een workshop 'Schrijven met Munch'.
Die workshop begon in het Kunsthalcafé met koffie en wat kennismakingsopdrachten. Dat verliep door het zogenaamde 'freewriting': 3 of 5 regels volschrijven met je gedachtenstroom zonder naar mooie formuleringen of woorden te zoeken. Daarna volgden 3 opdrachten over het kijken naar schilderijen.
Nadat we ons werk hadden voorgelezen, gingen we met opdrachten en schrijfblok naar de tentoonstelling.

Een van de opdrachten was een schilderij binnen te stappen en vervolgens de rol van de schilder of een van de afgebeelde personen aan te nemen. 


Bij de houtsnede 'De eenzamen' schreef ik:  

'Ik voel me oud en alleen. De vrouw naast me is jong en mooi. Ik denk aan vroeger. De kleuren vervagen in de mist. Zal ik mijn arm om haar schouders leggen en haar verwarmen? Ik weet niets te zeggen. Ik wacht af en doe niets. Ik luister naar het ruisen van de golven. Net als zij. En dat is genoeg.'

Met zo'n opdracht kijk je heel anders naar schilderijen. Ze worden veel interessanter.
Als afsluiting van de workshop schreef ik nog een elfje (gedicht van elf woorden)

Uitje
Edvard Munch
in de Kunsthal
op een doordeweekse dag
blikverruimend

Woensdag 15 December 2010 at 10:18 pm | | cultuur, schrijven | Twee reacties
Gebruikte Tags: , ,

We worden steeds ouder

"We moeten langer doorwerken en gaan voortaan later met pensioen, want we worden steeds ouder", galmt er door mijn hoofd.
Maar ik voel dat er iets niet klopt.
Om mij heen wordt iedereen steeds jonger.
De twee politie-agenten, die ik tegenkom, zijn allebei een kop groter dan mij, maar ze zijn ook jonger.
De lopers, die op mijn massagetafel plaatsnemen, worden jonger.
De blonde vrouwen, waar ik zo graag naast loop, worden alsmaar jonger.

Het klopt niet. Het is net of de wijzers van de klok linksom draaien of de korrels in de zandloper omhoog vallen. We worden niet ouder maar jonger.

Bettie maakt me wakker uit mijn droom.
Volgens mij wordt zij ook steeds jonger.


Donderdag 14 Oktober 2010 at 4:20 pm | | schrijven | Zeven reacties