Onder sterren

We zijn nog altijd bij elkaar
draaien samen om de aardas
onder sterren, die al tijden
zeelui leiden door de nacht

Ik kijk je aan en zie
iets twinkelen in je ogen
dat ik hulpeloos daarin verdwaal
kunnen sterren niet voorkomen

Zondag 15 April 2012 at 11:49 pm | | schrijven | Eén reactie
Gebruikte Tags: ,

Tweeënvijftig jaar, wel een beetje raar

Eind van de week word ik tweeënvijftig. Maar ik voel me nog helemaal niet oud.
Als ik in de spiegel kijk, zie ik mijn opperhuid. Ik weet dat die opperhuid voortdurend van binnenuit vernieuwd wordt. De cellen aan de buitenkant van mijn huid zijn hooguit een jaar oud.

Hetzelfde geldt voor de rest van mijn lichaam. Het is nog helemaal geen 52 jaar oud. Veel van mijn weefsels zijn veel jonger. De laatste kilo's spiermassa en vetweefsel rond mijn middel zijn ook maar 2 jaar oud. 
Eigenlijk is er sprake van een voortdurende reïncarnatie. Het lichaam waarin Hans Verbeek huist, wordt telkens gerepareerd en vernieuwd.

Ik besef dat ik een goed leven heb in een wonderlijke tijd.  Al mijn leven lang eet ik 3 maaltijden per dag en heb ik toegang tot schoon drinkwater. Het ontbreekt mij aan niets. De mensheid heeft veel kennis vergaard. En ik kreeg de kans om die kennis tot me te nemen.

Matter flows from place to place and momentarily comes together to be you


Ik weet dat mijn lichaam bestaat uit atomen en dat die atomen al miljarden jaren oud zijn. Ze zijn ontstaan in een supernova-explosie heel lang geleden. We bestaan letterlijk uit sterrenstof.
De atomen in mijn lichaam zaten hiervoor in andere planten en dieren en misschien zelfs in andere mensen. 
Maar nu vormen die atomen eventjes Hans Verbeek. 

Ik luister graag naar wetenschappers als Carl Sagan, Neil Degrasse Tyson en Richard Dawkins. Ze leggen uit hoe wonderlijk het heelal in elkaar zit en hoe fantastisch het is om daar bewust deel van uit te maken.

Maandag 19 Maart 2012 at 12:29 pm | | overig, schrijven | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

Zo loopt de loper

Zo loopt de loper

De loper loopt door het bos, langs zee en door de stille velden
langs de sloten loopt de loper en op de verre buitenwegen
de loper loopt langs de schepen in de haven, langs het spoor en het station
rent door de graskantjes van de weg, langs de vrouwen met blonde haren

de voeten raken om de beurt
eventjes de grond
soms in de schaduw, soms in de zon
dan veren ze weer omhoog
in het rusteloze ritme van de loper

de voeten raken asfalt en steen
vertrappen blad en bloem
maken afdrukken in het zand op het langverlaten strand
en gaan weer huiswaarts
in het rustgevend ritme van de loper

zijn leven lang loopt de loper
niets belangrijker dan het moment
dat ik hier nu loop en ben

(Naar Narrenwijsheid van J.C. van Schagen)

foto van Ernst Vikne (via Flickr CC)

Zondag 16 Oktober 2011 at 6:59 pm | | schrijven | Drie reacties
Gebruikte Tags: ,

Het kwijnende licht

Het wordt later licht, het wordt eerder donker. De zon komt niet meer zo hoog boven de horizon.
De natuur merkt dat ook.
Veel vogels vliegen naar het zuiden, waar de zon nog langer schijnt.
Insecten kruipen weg naar plekjes waar ze de winterkou kunnen overleven.
De bomen laten hun bladeren verdrogen en stoten die af.

Het kwijnende licht

De waterlelies weten hoe het komt
net als de bruin wordende bomen
het licht neemt af
kwijnt weg, verdwijnt
achter de horizon

Elke dag wat minder licht
elke dag wat minder warm
het leven trekt naar het zuiden
trekt weg, onder het water
weg onder de grond

Donderdag 15 September 2011 at 9:08 pm | | schrijven | Eén reactie
Gebruikte Tags: ,

Personages in een prestatieloop

Als schrijver moet je alles weten van de personages in je verhaal of je boek. Hun favoriete eten, hun hobbies, hun dromen en hun diepste geheimen. Je hoeft niet alles aan de lezers te onthullen, maar je moet als schrijver wel alles weten om een personage geloofwaardig neer te zetten.

Je kan voor je fictieve verhaal personages met duistere geheimen, wensen en fantasieën verzinnen. Maar je kunt ook bestaande personen, die je goed kent, opvoeren. Als je non-fictie schrijft, mag je er niets bij verzinnen.

In de prestatieloop in Kerkpolder van deze morgen lopen meer dan 100 personages rond. Ik ken ze lang niet allemaal. Eéntje wint de wedstrijd: Joeri Smit. Hij is een Koploper en ik ken zijn vader goed. Maar van Joeri weet ik niet zo veel. 

In de eerste kilometer loop ik eventjes mee met Koos, die ik al jaren ken. We praten even over zijn zomervakantie op het Slotermeer.  Ik leer dat Koos een enthousiast zeiler is en al 10 jaar geleden met de VUT ging.

Het volgende personage in dit verslag is Marja, een van de steunpilaren van IJsclub Bertus. Ik neem haar een kilometer op sleeptouw, maar ze heeft niet voldoende lucht voor een gezellig verhaaltje. Voorlopig blijft Marja een personage, dat nog verder moet worden uitgewerkt.

Mijn zwager Joost zie ik pas weer aan de finish. Hij is de broer van mijn vrouw en ik ken hem al meer dan 25 jaar. In de Kerkpolderloop van deze zondagmorgen eindigt Joost 3 minuten voor mij: hij loopt zijn op één na snelste 5 kilometer.

Ik word vandaag 94-ste bij de Kerkpolderloop en jog in een rustig duurlooptempo terug naar huis.
Terwijl ik terugloop, zet ik de hoofdrolspelers in deze prestatieloop op een rijtje. Zal ik ze wat interessanter maken door er wat achtergrond en geheimen bij te verzinnen?

Zondag 14 Augustus 2011 at 11:53 am | | hardlopen, schrijven | Vier reacties