Het Museum van de Gemiste Kansen

Donderdag 02 November 2017 at 08:15 am

Iedereen kent het Museum van de Gemiste Kansen. Het ligt in het Geheugen-kwartier aan de Laan der Herinnering. Het is een troosteloos gebouw, waar ik altijd met een grote boog omheenloop.

Je zou verwachten dat je in dat museum terug kunt kijken naar de bal van Rensenbrink op de paal in de WK-finale van 1978. En de verkeerde wissel van Sven Kramer tijdens de Olympische Spelen van 2010 in Vancouver. Dat is niet zo. Het Museum van de Gemiste Kansen is gevuld met je eigen persoonlijke herinneringen aan mensen en momenten, die achteraf bezien belangrijk waren.

In het museum kun je urenlang ronddwalen en mijmeren over die opleiding, die je niet afgemaakt hebt. En over dat meisje dat je ‘s avonds thuisbracht en toen aan je vroeg nog even binnen te komen voor een kopje thee. Er is een zaal vol momenten, waarop je tegen iemand had kunnen zeggen dat je er spijt van had en het weer goed wilde maken. Je denkt weer terug aan al de keren dat je je nog eens omdraaide in je warme bed en niet ging sporten. En aan die mooie baan, die je had kunnen krijgen als je genoegen had genomen met een lager salaris.

De toegangsprijs voor het museum is je goede humeur. Dat vind ik een hele hoge prijs.
Ik ga veel liever naar een ander gebouw aan de Laan der Herinnering: de Mooie Momenten Bibliotheek.

Mensen onderweg

Zaterdag 05 September 2015 at 12:05 pm

Een stam rent door het landschap
vluchtend voor natuurgeweld
een jagende familieclan
maakt sporen in de modder
en afdrukken in het zand

Boodschappers op blote voeten
in een overwinningsroes
vermoeid maar opgetogen
in de brandende zon
van Marathon naar Athene 

Vluchtelingen opgejaagd
door bommen en geweren
ze rennen voor hun leven
ze zijn al jaren onderweg 
het rennen is hun leven

Hardlopers: uitgelegd voor niet-hardlopers

Vrijdag 22 Augustus 2014 at 2:10 pm

Zie je ook wel eens mensen in strakke felgekleurde kleding oefeningen doen op een parkeerplaats of een grasveld. En een paar minuten later gaan ze er lachend vandoor alsof ze iets gestolen hebben. Zijn die mensen gevaarlijk? Wat eten ze? En wat moet je doen om als er per ongeluk eentje in je huis komt? Hieronder een korte handleiding om te begrijpen wat deze mensen beweegt en hoe je er mee om kunt gaan.

Waarom rennen die mensen?

Je kunt net zo goed vragen waarom vogels vliegen of waarom vissen zwemmen of waarom sommige mensen krasloten kopen. Het antwoord is eenvoudig: ze krijgen er een kick van. En in het geval van hardlopen: je raakt mooi een paar kilo’s kwijt.

Waarom dragen ze van die rare, felgekleurde kleding?

Wetenschappers weten niet precies waar de dunne, felgekleurde kleding van hardlopers voor dient. Volgens één theorie dient het om leden van het andere geslacht aan te trekken en zo de kans op nageslacht te vergroten. Volgens een andere theorie maakt het de hardlopers veiliger omdat ze beter zichtbaar zijn voor fietsers en autobestuurders. Ook in dat geval vergroot het de kans op het krijgen van nageslacht.

Zijn hardlopers gevaarlijk?

Je moet ze niet provoceren natuurlijk. Hardlopers zijn van nature zachtaardig en ze vermijden ruzies en confrontaties. Maar vrouwen, die hardlopend een hardloop-buggy met hun kind voortduwen, kunnen aanvallen als ze denken dat hun kind gevaar loopt.
En als je uitdagend dingen zegt als:
- hardlopen is slecht voor je knieën
- pas maar op dat je geen hartaanval krijgt
- lekker aan het joggen
- ze hebben hem al…
...dan maak je ze boos en zullen ze iets terugzeggen… op Facebook… en daarvoor krijgen ze dan likes van al hun hardlopende vrienden.

Wat eten hardlopers?

Volgens waarnemingen eten hardlopers werkelijk van alles: bananen, broodjes, sportdrank, muesli, smoothies, stroopwafels, bier, patat, pizza, spaghetti, salades, spare-ribs, pannekoeken en appels. Ook al ben je geneigd om de magersten te voederen, laat het uit je hoofd. Als je er één te eten geeft, komen er snel meer en heb je zo een grote groep hongerige hardlopers, waar je niet meer van af komt.

Wat moet ik doen als ik een eenzame hardloper, die verloren om zich heen kijkt, tegenkom?

Soms raakt een hardloper gescheiden van zijn groep en belandt hij in een café of een restaurant vol extraverte mensen. Daarvan kunnen ze in de war raken. Niet in paniek geraken: hardlopers ruiken dat en het kan de situatie verergeren. Benader de hardloper ontspannen en vraag iets over zijn horloge of zijn schoenen. Daardoor voelt de hardloper zich op zijn gemak en begint hij rustig te babbelen over de voordelen en de prijs van de schoenen of het horloge. Vraag ondertussen iemand anders om de dichtsbijzijnde hardloopwinkel te bellen. Die sturen dan iemand om de verdwaalde loper op te halen en terug naar zijn groep te brengen.

Wat te doen als er een hardloper in je huis verzeild raakt?

Gebeurt wel eens op een hete zomerdag, als de hardloper op zoek is naar koelte en schaduw. Doe de deur open en probeer de hardloper naar buiten te jagen met een bezem of een grote handdoek of door een paar keer boe te roepen.

Hoe planten hardlopers zich voort? De paringsrituelen van hardlopers zijn erg ingewikkeld. Het begint met gezamenlijk hardlopen waarbij het mannetje zijn tempo aanpast aan het vrouwtje. Als het klikt, doen ze daarna gezamenlijk coolingdownrituelen, gevolgd door een gezamenlijke douche. Direct na de paring zet het vrouwtje de wekker om ‘s morgens vroeg voor het ontbijt weer samen te gaan trainen. Maar het kan ook heel anders gaan.

Er is nog veel meer te vertellen over hardlopers. Het zijn fascinerende wezens en we kunnen veel van ze leren. Ik hoop dat jullie genoeg opgestoken hebben om ontmoetingen met hardlopers in het vervolg aangenaam te laten verlopen.

Origineel van Mark Remy, columnist voor Runnersworld.com

Langzamer dan het groeien van gras

Donderdag 01 Mei 2014 at 11:03 am



Het gaat langzamer dan het groeien van gras.
Langzamer dan het neerdwarrelen van sneeuw.
Langzamer dan het ondergaan van de zon.
Bijna zo langzaam als het wisselen der seizoenen
en het rijpen van appels aan de boom.

De botjes en peesjes in mijn rechtervoet worden steeds weer ietsje sterker.
Traag en treuzelend keert de kracht terug in mijn tred.
Maar o, o, o, wat gaat dat sloom.

 

De laatste koning van Nederland

Zaterdag 26 April 2014 at 7:07 pm


De laatste koning van Nederland zat op het strand en keek weemoedig uit over de zee. Langs de vloedlijn waren zijn drie dochters schelpen aan het verzamelen. Leuke, slimme meiden. Maar hij had toch ook erg graag een zoon gehad.

Een paar dagen geleden was het besef gekomen dat hij de laatste koning was. Hij had geen zoon die hem de een-na-laatste koning kon maken... hij had alleen maar dochters.
Over 25 of 30 jaar zou zijn oudste dochter koningin worden. Maar dat zij ook 30 jaar zou regeren was erg onwaarschijnlijk.
Zijn kleine vredige koninkrijk beneden de zeespiegel blijft niet eeuwig bestaan. Het kan uiteenvallen in kleinere landjes. Het kan worden ingelijfd door een groot machtig buurland. En het kan ook onder water komen te staan als de ijskappen smelten.

De koning had genoeg van zijn sombere gedachten en stond op. Hij ging ijsjes halen voor zijn dochters.