Terug in het koudwaterbad bij Henk


Op zondagmiddag om vijf voor drie stap ik voor de tweede keer de smederij van Henk van den Bergh in Blaricum binnen. Ik ben samen met de Vrolijke Lopers Esther, Cecile en Ingrid en Onno. 
Koen de Jong heeft een flinke groep mensen uitgenodigd om even in de koudwaterbak in Henk's smederij te komen zitten. Daarna mag je opwarmen bij het vuur en netwerken met een hapje en een drankje.
Het wordt gezellig druk. En na een korte uitleg van Koen kleden de meeste aanwezigen zich om in zwembroek of badpak.

Om de beurt mag iedereen twee minuutjes in het water van 6 graden gaan zitten, zonder eerst de ademhalingsoefeningen van Wim Hof te doen. Die hyperventilatie is niet nodig en lijkt bedoeld om er een mystiek ritueel van te maken.
Iedereen die het water instapt komt na korte tijd tot rust, accepteert de koude en blijft rustig ademhalen. Niemand gaat gillen of huilen, niemand raakt in paniek.


Ik mag samen met loopmaatje Esther het water in. Ik heb mijn ademhaling al binnen 10 seconden op orde. Ik glimlach voior de foto en blijf twee minuutjes in het water. Met Esther zo dicht naast me, valt de koude wel mee.

We warmen op bij het vuur, trekken weer droge kleren aan en drinken nog een biertje.
Iedereen is enthousiast en opgewekt. De gesprekken zijn levendig en er ontstaan nieuwe vriendschappen.

Met de Vrolijke Lopers rijd ik terug naar het westen. We gaan komende winter allemaal eens proberen om in koud water te gaan zwemmen. In de zee of in de buurt, da's makkelijker dan elke keer naar Blaricum te rijden
Het was een bijzondere middag: koudwatertraining begint echt aan te slaan in Nederland

Dinsdag 08 November 2016 at 08:15 am | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Warm onthaald in Blaricum

Op uitnodiging van Koen de Jong reis ik op dinsdagmorgen naar Blaricum. Hij wil mij laten kennismaken met het ijskoude water in de melkkoelingsinstallatie, van Henk v.d. Bergh.
Met trein en bus is het ruim twee uur, maar ik heb de hele dag vrij en vermaak me prima met het boek van Jolanda Linschooten.
Om 10 uur stap ik binnen in de smederij van Henk v.d. Bergh, precies op tijd voor de koffiepauze. "Koen, zal zo wel komen", zegt Henk. Hij is een verre neef van Koen en zijn gezondheid is stukken beter geworden sinds hij regelmatig in koud water gaat zitten en zwemmen.
Twintig minuten later komt Koen de Jong samen met een andere Koen binnen. Het water in de tank is 11 graden volgens Henk. Op verzoek van Koen gaat de koeling aan: het moet kouder dan 8 graden vindt hij.

We drinken koffie en praten over hardlopen op blote voeten en de marathon van Amsterdam. Ik leg uit waarom er een boek moet komen over hardlopen op blote voeten, niet wandelen, maar hardlopen. Het is de ideale manier om je looptechniek efficiënter te maken. Marathonlopers trainen maandenlang hun uithoudingsvermogen en letten op hun voeding. Maar ze doen "bijna niets" aan hun looptechniek.

Henk komt melden dat het water nu 7 graden is: het moment van de waarheid. Kleren uit en zwembroeken aan. We doen geen ademhalingsoefeningen. We gaan er gewoon direct in.
Ik ben niet bang of zenuwachtig en mag als eerste.
Na 10 sec. als ik rustig zit merk ik pas dat het echt heel koud is.

Onder toeziend oog van Koen haal ik een paar keer diep adem, net als onder de koude douche. En dan nog een paar keer. Maar dan komt de overgave: ik accepteer de kou... als dit het ergste is, dan valt het nog wel mee.
Het is dezelfde overgave, die ik voel wanneer ik met mijn blote voet op een scherp steentje stap.

Na 2 minuutjes begint mijn huid rood te worden. "Kom er maar uit", zegt Koen.
Na mij gaan de beide Koenen de tank in: zonder gepiep of misbaar.

Op aanraden van Koen (de J.) ga ik nog een tweede keer voor 30 sec. het koude water in.
Die tweede dip heet "een glasbakkie": het voelt nog een stukje kouder dan de eerste dip.

Na die tweede dip droog ik me snel af en ren een rondje door de smederij. Ik begin ongecontroleerd te bibberen, een reflex van het lichaam waar ik niets tegen kan doen. Zelfs na het aankleden gaat het bibberen door.

We kletsen nog wat na en nemen dan afscheid. Henk gaat aan het werk. De Koenen stappen op de fiets en ik loop nog altijd bibberend naar de bushalte.
Het voelde als een doop. Ik ben nu opgenomen in de snelgroeiende "Koudwaterkerk".
Ik heb geen longontsteking opgelopen en voel me superfit. Ik raad het iedereen aan. Ik ga de hele winter het koude water opzoeken.

Dinsdag 04 Oktober 2016 at 4:14 pm | | overig | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Een koud kunstje: IJsman Wim door de ogen van Koen de Jong

Koen de Jong is een oud-wielrenner, die boeken schrijft over trainingstechnieken en oefeningen waar amateursporters iets van kunnen opsteken. Met psycholoog Bram Bakker schreef hij "De Verademing" over de voordelen van een rustige, gecontroleerde ademhaling tijdens het sporten en in het dagelijks leven.
Koen is ook de man achter sportrusten.nl en het controversiële marathon-trainingschema, waarbij je drie maanden lang 4 keer per week traint en maximaal 14 kilometer per dag traint.

Ik ontmoette Koen tijdens het trailweekend in Zuid-Limburg in april. Hij is net zo groot als ik ben, maar weegt slechts 58 kilo. Koen liep in april in Limburg zijn allereerste trail van 37 km. zonder specifieke voorbereiding. Hij kon hardlopend de heuvels op.

In samenwerking met ijsman Wim Hof schreef Koen de Jong het boek Een koud kunstje.  
In dat boek kun je lezen hoe Wim Hof beroemd werd als ijsman. Verder staat er een beknopte uitleg over de Wim Hof Methode, een manier om je lichaam te laten wennen aan koude en je immuunsysteem te versterken.

Koen de Jong geeft ook een degelijke wetenschappelijke uitleg over de manier waarop de Wim Hof Methode het immuunsysteem zou kunnen beïnvloeden. Tot slot beschrijft De Jong een aantal verhalen van mensen, wier gezondheid sterk verbeterde nadat ze de koudetraining van Wim Hof zelf probeerden. Die verhalen worden door wetenschappers "anekdotisch" bewijs genoemd. Maar in het Radboud Medisch Centrum wordt inmiddels ook serieus onderzoek gedaan naar de effecten van de Wim Hof methode.

Het boek is niet dik en leest makkelijk weg.
Ik zal de andere boeken van Koen ook eens gaan lezen.

Ik ben benieuwd wat er uit het onderzoek naar de Wim Hof methode gaat komen.  Ik voel mezelf altijd lekker fit als ik koud gedoucht heb. En door die koudetraining heb ik het afgelopen jaar een flink deel van mijn onderhuids vet opgestookt. Ik ben een fan van The Iceman.

Zaterdag 21 Mei 2016 at 9:15 pm | | overig | Geen reacties

Nieuwe lente, nieuwe kansen

Op een handvol steenworpen van mijn huis wordt een buurtmoestuin aangelegd. De afgelopen zaterdagen heb ik meegeholpen bij de werkzaamheden. Het is nu nog een kale modderige bende, maar als je goed kijkt, zie je al de aangeplante fruitbomen en de mooie houtsnipperpaadjes.

Over een paar maanden zal het hier groen zijn en bruisen van het leven. In de zomer kan mijn trainingsrondje beginnen met een stukje op blote voeten over de houtsnipperpaadjes, langs de appelbomen en frambozenstruiken. Het wordt een groene oase in een saaie betonnen woonwijk.

Als je meer wilt weten over de Delftse PROEFtuin of wilt meedoen aan dit project: kijk dan verder op de website van groenkracht.nl.

Toen ik gisteren meehielp in de PROEFtuin, zag ik in de modder opeens een klein geel bloempje: klein hoefblad ofwel Tussilago farfara. Dat is altijd het eerste bloempje dat gaat bloeien en voor mij de lente aankondigt.
Het is dus zover: de winter is voorbij.

Het wordt nu ook weer tijd om in mijn eigen vensterbank en achtertuintje aan de slag te gaan.
Op de vensterbank staan al zaadjes te ontkiemen: basilicum, koriander en trostomaatjes. Nog even wachten voordat die naar buiten kunnen. In de schuur staan bloempotten en zakken potgrond te wachten. Ik heb er wel weer zin in.

Zondag 01 Maart 2015 at 1:27 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags:

In de prijzen gevallen

Vanmorgen toen ik zat te ontbijten ging de telefoon. Het was die leuke nieuwe DeeJay van dat populaire radioprogramma. Hij had een verrassing voor mij: ik was languit in de prijzen gevallen.
Kennelijk had ik meegedaan met een loterij en  de hoofdprijs gewonnen: een geheel verzorgde 5 sterren dagdroom. 

Ik ben een enorme bofkont, dat dit mij nou weer moet overkomen.
De DeeJay had nog een verrassing voor me: op mijn werk, in de SPAR, lag een goed humeur op mij te wachten. En niet zomaar een goed humeur, nee, een op maat gemaakt fantastisch humeur, misschien wel het allerbeste humeur van heel Nederland.
Mijn dag kan niet meer stuk.

Vrijdag 20 Februari 2015 at 1:33 pm | | overig | Twee reacties