Koudetraining.. waarom zou je het doen?

Gisteren deed ik bij een temperatuur rond het vriespunt een run-dip-run. Inlopen naar de Delftse Hout, daar eventjes het koude water in en vervolgens weer terugrennen naar huis. Het water van de Grote Plas is inmiddels afgekoeld tot 3 graden. Dus je moet wel een hele goede reden hebben om dat koude water in te gaan.
Ik denk dat er zelfs 3 goede redenen zijn om af en toe het koude water in te gaan.

1. Activeren van bruin vet 
Pasgeboren baby's hebben in hun lichaam bruin vetweefsel. Dat zijn kleine groepjes cellen, die vetten verbranden en omzetten in lichaamswarmte. Baby's worden ook geboren met lekker veel onderhuids vet dat als brandstof kan dienen voor het bruin vetweefsel. En zo blijven baby's, die niet warm worden door lichaamsbeweging, toch lekker warm. 
Zoogdieren, die een winterslaap houden, blijven ook op temperatuur doordat in hun bruin vet weefsel vet wordt omgezet in warmte.
Volwassen mensen hebben in de 21e eeuw, dankzij centrale verwarming en elektrische dekens geen bruin vet meer nodig. Ze hebben het zelden koud en hun onderhuidse vetvooraden worden niet gebruikt om het lichaam warm te houden.
Hieronder zie je  de activiteit van bruin vetweefsel weergegeven: links een persoon in een warme omgeving en rechts een persoon in een koude omgeving.

Wetenschappers hebben ontdekt dat de hoeveelheid bruin vetweefsel toeneemt door koudetraining. En dat de activiteit van het bruin vetweefsel toeneemt  door koude. M.a.w. je kunt je lichaam weer leren om het onderhuidse vet als brandstof te gebruiken door af en toe het koude water in te gaan of koud te douchen. En misschien kan koudetraining wel helpen als je wilt afvallen.

2. Verhoging van weerstand 
Hoe het precies werkt, weet men nog niet. Maar uit onderzoek is gebleken dat mensen, die koud douchen of op een andere manier regelmatig aan kou worden blootgesteld, minder vatbaar zijn voor verkoudheid en griep.
Een recent onderzoek bij Iceman Wim Hof en een groep van zijn cursisten liet ook zien dat zij een hogere weerstand hadden tegen ziekteverwekkers.
In het boek "Een koud kunstje" van Koen de Jong en Wim Hof, staan meer voorbeelden van mensen met ontstekingsziektes, die wonderbaarlijk opknapten na koudetraining.

3. Je ademhaling leren beheersen
Als je koud gaat douchen of het koude water van de Delftse Hout in gaat, dan heb je de neiging om heel snel en heel diep in te gaan ademen. Dat is een natuurlijke schrikreactie. Na enige tijd raak je gewend aan de kou en kun je jezelf dwingen om weer rustig te gaan ademen.
Door regelmatig met koud water te douchen, wordt het steeds makkelijker om je ademhaling onder controle te houden. Je gaat het truukje steeds beter beheersen.
Als je onder de koude douche de baas blijft over je ademhaling, dan kun je ook tijdens het sporten rustiger ademhalen. Als je tijdens een training of een wedstrijd heel hard begint te hijgen, kun je hetzelfde truukje toepassen, dat je onder de koude douche geleerd hebt.

Hieronder kun je zien hoe ik gisterenmorgen een kleine minuut in het koude water van de Delftse Hout zat. Ik ga dit vaker doen. Toen ik terugliep naar huis en langzaam weer opwarmde, voelde ik me herboren.
 

Woensdag 30 November 2016 at 3:22 pm | | overig | Twee reacties

Terug in het koudwaterbad bij Henk


Op zondagmiddag om vijf voor drie stap ik voor de tweede keer de smederij van Henk van den Bergh in Blaricum binnen. Ik ben samen met de Vrolijke Lopers Esther, Cecile en Ingrid en Onno. 
Koen de Jong heeft een flinke groep mensen uitgenodigd om even in de koudwaterbak in Henk's smederij te komen zitten. Daarna mag je opwarmen bij het vuur en netwerken met een hapje en een drankje.
Het wordt gezellig druk. En na een korte uitleg van Koen kleden de meeste aanwezigen zich om in zwembroek of badpak.

Om de beurt mag iedereen twee minuutjes in het water van 6 graden gaan zitten, zonder eerst de ademhalingsoefeningen van Wim Hof te doen. Die hyperventilatie is niet nodig en lijkt bedoeld om er een mystiek ritueel van te maken.
Iedereen die het water instapt komt na korte tijd tot rust, accepteert de koude en blijft rustig ademhalen. Niemand gaat gillen of huilen, niemand raakt in paniek.


Ik mag samen met loopmaatje Esther het water in. Ik heb mijn ademhaling al binnen 10 seconden op orde. Ik glimlach voior de foto en blijf twee minuutjes in het water. Met Esther zo dicht naast me, valt de koude wel mee.

We warmen op bij het vuur, trekken weer droge kleren aan en drinken nog een biertje.
Iedereen is enthousiast en opgewekt. De gesprekken zijn levendig en er ontstaan nieuwe vriendschappen.

Met de Vrolijke Lopers rijd ik terug naar het westen. We gaan komende winter allemaal eens proberen om in koud water te gaan zwemmen. In de zee of in de buurt, da's makkelijker dan elke keer naar Blaricum te rijden
Het was een bijzondere middag: koudwatertraining begint echt aan te slaan in Nederland

Dinsdag 08 November 2016 at 08:15 am | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Warm onthaald in Blaricum

Op uitnodiging van Koen de Jong reis ik op dinsdagmorgen naar Blaricum. Hij wil mij laten kennismaken met het ijskoude water in de melkkoelingsinstallatie, van Henk v.d. Bergh.
Met trein en bus is het ruim twee uur, maar ik heb de hele dag vrij en vermaak me prima met het boek van Jolanda Linschooten.
Om 10 uur stap ik binnen in de smederij van Henk v.d. Bergh, precies op tijd voor de koffiepauze. "Koen, zal zo wel komen", zegt Henk. Hij is een verre neef van Koen en zijn gezondheid is stukken beter geworden sinds hij regelmatig in koud water gaat zitten en zwemmen.
Twintig minuten later komt Koen de Jong samen met een andere Koen binnen. Het water in de tank is 11 graden volgens Henk. Op verzoek van Koen gaat de koeling aan: het moet kouder dan 8 graden vindt hij.

We drinken koffie en praten over hardlopen op blote voeten en de marathon van Amsterdam. Ik leg uit waarom er een boek moet komen over hardlopen op blote voeten, niet wandelen, maar hardlopen. Het is de ideale manier om je looptechniek efficiënter te maken. Marathonlopers trainen maandenlang hun uithoudingsvermogen en letten op hun voeding. Maar ze doen "bijna niets" aan hun looptechniek.

Henk komt melden dat het water nu 7 graden is: het moment van de waarheid. Kleren uit en zwembroeken aan. We doen geen ademhalingsoefeningen. We gaan er gewoon direct in.
Ik ben niet bang of zenuwachtig en mag als eerste.
Na 10 sec. als ik rustig zit merk ik pas dat het echt heel koud is.

Onder toeziend oog van Koen haal ik een paar keer diep adem, net als onder de koude douche. En dan nog een paar keer. Maar dan komt de overgave: ik accepteer de kou... als dit het ergste is, dan valt het nog wel mee.
Het is dezelfde overgave, die ik voel wanneer ik met mijn blote voet op een scherp steentje stap.

Na 2 minuutjes begint mijn huid rood te worden. "Kom er maar uit", zegt Koen.
Na mij gaan de beide Koenen de tank in: zonder gepiep of misbaar.

Op aanraden van Koen (de J.) ga ik nog een tweede keer voor 30 sec. het koude water in.
Die tweede dip heet "een glasbakkie": het voelt nog een stukje kouder dan de eerste dip.

Na die tweede dip droog ik me snel af en ren een rondje door de smederij. Ik begin ongecontroleerd te bibberen, een reflex van het lichaam waar ik niets tegen kan doen. Zelfs na het aankleden gaat het bibberen door.

We kletsen nog wat na en nemen dan afscheid. Henk gaat aan het werk. De Koenen stappen op de fiets en ik loop nog altijd bibberend naar de bushalte.
Het voelde als een doop. Ik ben nu opgenomen in de snelgroeiende "Koudwaterkerk".
Ik heb geen longontsteking opgelopen en voel me superfit. Ik raad het iedereen aan. Ik ga de hele winter het koude water opzoeken.

Dinsdag 04 Oktober 2016 at 4:14 pm | | overig | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Een koud kunstje: IJsman Wim door de ogen van Koen de Jong

Koen de Jong is een oud-wielrenner, die boeken schrijft over trainingstechnieken en oefeningen waar amateursporters iets van kunnen opsteken. Met psycholoog Bram Bakker schreef hij "De Verademing" over de voordelen van een rustige, gecontroleerde ademhaling tijdens het sporten en in het dagelijks leven.
Koen is ook de man achter sportrusten.nl en het controversiële marathon-trainingschema, waarbij je drie maanden lang 4 keer per week traint en maximaal 14 kilometer per dag traint.

Ik ontmoette Koen tijdens het trailweekend in Zuid-Limburg in april. Hij is net zo groot als ik ben, maar weegt slechts 58 kilo. Koen liep in april in Limburg zijn allereerste trail van 37 km. zonder specifieke voorbereiding. Hij kon hardlopend de heuvels op.

In samenwerking met ijsman Wim Hof schreef Koen de Jong het boek Een koud kunstje.  
In dat boek kun je lezen hoe Wim Hof beroemd werd als ijsman. Verder staat er een beknopte uitleg over de Wim Hof Methode, een manier om je lichaam te laten wennen aan koude en je immuunsysteem te versterken.

Koen de Jong geeft ook een degelijke wetenschappelijke uitleg over de manier waarop de Wim Hof Methode het immuunsysteem zou kunnen beïnvloeden. Tot slot beschrijft De Jong een aantal verhalen van mensen, wier gezondheid sterk verbeterde nadat ze de koudetraining van Wim Hof zelf probeerden. Die verhalen worden door wetenschappers "anekdotisch" bewijs genoemd. Maar in het Radboud Medisch Centrum wordt inmiddels ook serieus onderzoek gedaan naar de effecten van de Wim Hof methode.

Het boek is niet dik en leest makkelijk weg.
Ik zal de andere boeken van Koen ook eens gaan lezen.

Ik ben benieuwd wat er uit het onderzoek naar de Wim Hof methode gaat komen.  Ik voel mezelf altijd lekker fit als ik koud gedoucht heb. En door die koudetraining heb ik het afgelopen jaar een flink deel van mijn onderhuids vet opgestookt. Ik ben een fan van The Iceman.

Zaterdag 21 Mei 2016 at 9:15 pm | | overig | Geen reacties

Nieuwe lente, nieuwe kansen

Op een handvol steenworpen van mijn huis wordt een buurtmoestuin aangelegd. De afgelopen zaterdagen heb ik meegeholpen bij de werkzaamheden. Het is nu nog een kale modderige bende, maar als je goed kijkt, zie je al de aangeplante fruitbomen en de mooie houtsnipperpaadjes.

Over een paar maanden zal het hier groen zijn en bruisen van het leven. In de zomer kan mijn trainingsrondje beginnen met een stukje op blote voeten over de houtsnipperpaadjes, langs de appelbomen en frambozenstruiken. Het wordt een groene oase in een saaie betonnen woonwijk.

Als je meer wilt weten over de Delftse PROEFtuin of wilt meedoen aan dit project: kijk dan verder op de website van groenkracht.nl.

Toen ik gisteren meehielp in de PROEFtuin, zag ik in de modder opeens een klein geel bloempje: klein hoefblad ofwel Tussilago farfara. Dat is altijd het eerste bloempje dat gaat bloeien en voor mij de lente aankondigt.
Het is dus zover: de winter is voorbij.

Het wordt nu ook weer tijd om in mijn eigen vensterbank en achtertuintje aan de slag te gaan.
Op de vensterbank staan al zaadjes te ontkiemen: basilicum, koriander en trostomaatjes. Nog even wachten voordat die naar buiten kunnen. In de schuur staan bloempotten en zakken potgrond te wachten. Ik heb er wel weer zin in.

Zondag 01 Maart 2015 at 1:27 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: