Nieuwe website: barefootdelft.nl

30 01 18 - 14:42

Dit oude weblog gaat verdwijnen.
Ik heb een nieuwe website.

Barefootdelft.nl

Het is een website voor al mijn activiteiten:
- cursussen
- workshops
- personal trainer

en ook nog gewoon een weblog.

Tot ziens @ barefootdelft.nl 

 

Geen smoelenboek, maar een voetenboek

13 10 17 - 16:27

Vroeger op de lagere school hadden de meisjes in mijn klas een poëzie-album, waarin hun vriendinnetjes plaatjes plakten en rijmpjes schreven. Misschien hebben sommige klasgenootjes die albums bewaard en bladeren ze die albums af en toe nog eens door in een sentimentele bui.
Ik ben ook graag in een sentimentele bui en daarom bedacht ik dat ik ook een album ga maken met herinneringen aan vrienden, familie en loopmaatjes.

Ik wil geen smoelenboek met foto's. En ook geen afgezaagde rijnpjes.
Ik ga voetafdrukken verzamelen in een voeten-album.

De eerste drie afdrukken staan er al in. Als je een keertje in de buurt bent, kom dan even op de koffie of thee. Dan smeer ik een beetje vingerverf op je linkervoet of je rechtervoet en dan maak je een blijvende afdruk in mijn voetenboek.

 

Back to Nature met Bart

22 09 17 - 14:50

Gisterenavond ging ik met Loes en Marjan naar de MudSweatTrail Store in Z'meer voor een lezing van Bart Scholtissen en een ijsbad.
Gekleed in een T-shirt, een Bermuda-broek en Vibram Five Fingers vertelde trailrunner Bart (aan ongeveer 30 toehoorders) hoe hij 4 jaar geleden in een burnout terecht kwam. En daarna vertelde hij over zijn ontdekkingsreis uit dat diepe dal.
Hij ging hardlopen en met ijsman Wim Hof naar Polen om daar met koude te experimenteren. Bart ontdekte dat zijn lichaam meer kan dan hij voor mogelijk hield en dat hij met zijn bewustzijn zijn eigen autonome zenuwstelsel kan beheersen (tot op zekere hoogte). Hij leerde dat een positieve instelling en in het moment blijven de sleutels zijn om die onvermoede krachten te ontketenen.

Barts verhaal klonk mij als muziek in de oren: een soortgenoot, die postief tegen het leven en de wereld aankijkt. Iemand die ook graag op blote voeten loopt en voor de kick het koude water induikt. Het was leuk om Bart af en toe aan te vullen met voorbeelden.

Na het verhaal gingen we met zijn allen naar buiten waar een ijsbad was klaargezet. Ik ging er samen met Loes in. Maar eigenlijk zit je daar helemaal alleen je reflexen te onderdrukken en te zoeken naar ontspanning.



de foto's zijn gemaakt door loopmaatje Esther-met-de-mooie-bruine-ogen

Het was weer een heerlijke ervaring in dat koude water. In de vijf minuten erna voelde in mijn hele lijf tintelend weer opwarmen; erg prettig.

Het gastvrije team van de MudSweatTrail Store had gezorgd voor koffie, thee, bier en wijn en nootjes en chocola. De lezing en het ijsbad waren gratis. Ik dank de gastheren en gastvrouw hartelijk voor de gastvrijheid en de leuke avond en ik heb een kleine bijdrage in de pot gedaan.
Ik zal niet snel iets kopen in de MudSweat Trail Store: ik loop het liefst zonder schoenen, shirt, rugzak en gelletjes. Maar als ze nog eens zo'n interessante lezing organiseren ben ik er weer bij... op blote voeten.

In het donker fietste ik met Marjan en Loes terug naar Delft: lekker hard in mijn Bermuda-broek en T-shirt met korte mouwen om mijn lichaam te laten wennen aan de naderende winterkou.

 

Blotevoetenwandeling door Delft

17 09 17 - 19:31

Zondag 17 september is Nationale Blotevoetendag. Het leek mij leuk om in mijn woonplaats Delft een blotevoetenwandeling te organiseren. Niet in de Delftse Hout, maar gewoon binnen de bebouwde kom. 
Het organiseren is niet veel werk. Je bedenkt een route, kiest een beginplek en starttijd en je zet een aankondiging op Facebook.
Mijn loop- en dip-vriendin Anne-Marie wilde meedoen en onderweg vertellen over de mooie stukjes Delft langs onze route. Mijn levensgezellin Bettie ging mee voor morele steun en de lichaamsbeweging.

Om 10 uur kwamen er nog 7 andere Delftenaren naar Plein Delftzicht en even later begon onze wandeling van 6,5 km. door de TU-wijk en het centrum van Delft. Een van de wandelaars was een oud-Koploper Martin, die ik 10 jaar lang niet gezien had.. hij was wel wat veranderd, maar alleen kwa uiterlijk. 

De route ging door de TU-wijk en daarna via de Oostpoort het centrum in. De ondergrond was afwisselend: straatstenen, asfalt, kinderkopjes, gras, betonplaten en een gravelpaadje.

Onderweg heb ik verteld over het wandelen op blote voeten en dat je in de winter misschien beter schoenen aan kunt doen. En stadsgids Anne-Marie maakte indruk met haar verhalen over de de gebouwen, de grachten en de geschiedenis van Delft.

Na een kleine twee uur kwamen we terug bij het startpunt. Niemand had in de poep getrapt of een teen gekneusd. Slechts één van de 20 voeten had schade opgelopen: een klein sneetje door een glasscherfje.
Het was een gezellige, sportieve zondagochtend. Volgend jaar ga ik nog eens een blotevoetenwandeling organiseren.

 

Op zoek naar Wim Hof en ontspanning

26 08 17 - 20:49

Samen met mijn klankbord, Anne-Marie, fiets ik naar Scheveningen. Ons eigenlijke doel vandaag is ontspanning. 
Zodra we de zee kunnen zien, zetten we de fietsen weg en op slot. Op blote voeten gaan we het strand op.

We checken in @ the shore, maar zijn veel te vroeg voor Wim Hof en kunnen eerst nog een half uurtje hardlopen langs het strand. Voor mij is dat pure ontspanning: op blote voeten door de branding rennen. Anne-Marie heeft geen 30 jaar hardloop-ervaring, maar ik probeer haar te besmetten met het hardloopvirus, zodat zij volgend jaar net zo lichtvoetig naar de Pier rent als ik.

Om twee uur begint onze Wim-Hof-workshop. Angelique en Tjeerd van het IJsbadhuis leiden ons rond in de wereld van Wim Hof.
Er zijn drie routes naar ontspanning en beheersing van je lichaam. Meditatie, ademhalingsoefeningen en koudetraining.  
In deze workshop beginnen we met ademhalingsoefeningen. 
Op mij hebben de oefeningen een verbluffend effect.
Tintelingen in mijn gezicht en borstkas. Rust en stilte tussen mijn oren.
Ik word slaperig als op een zondagmiddag in het zonnetje.

Daarna mogen we één voor één in een bad met ijswater.
Als ik het koude water in stap, reageert mijn lichaam automatisch met paniekerig diep ademhalen. Ik sluit mijn ogen en zoek naar het gevoel dat ik heb na een uur hardlopen. Binnen een minuut vind ik die rust en stop ik met diep ademen. Mijn schouders zakken omlaag, dieper in het ijswater. Angelique kijkt mij aan en zegt:"Je mag er nu wel uit hoor."

Even later gaat Anne-Marie het ijsbad in. Zij kan dit heel goed. Na 10 seconden opent zij haar ogen en glimlacht naar de instructeurs. Ze heeft de ontspanning gevonden waar ze voor gekomen is.
Als we opgewarmd zijn, gaan we nog een tweede keer het koude water in. Als je het vaker doet, kun je steeds makkelijker (en sneller) de ontspanning vinden.

Na de workshop ploffen Anne-Marie en ik neer in de naastgelegen strandtent.

We bestellen het lekkerste bier dat op de kaart staat en kijken naar kleine kinderen met blonde koppies, die spelen in het zand. Anne-Marie tovert op haar telefoon haar eigen blonde kinderkoppie van lang geleden tevoorschijn. De rest van de middag dromen we dat we weer net zo jong en onbezorgd zijn als toen.