De voordelen van een weblog

Als je een weblog bijhoudt, krijg je ook wel eens respons van lezers. Daar heb je wel iets aan.
N.a.v. een opmerking van Leo ben ik gaan nadenken over het hoe en waarom van mijn blessure.
En dan blijkt het bijhouden van een weblog nog een tweede voordeel te hebben. Ik kan precies teruglezen wat ik de afgelopen weken heb gelopen en vooral ook hoe hard.

Op 6 dec. had ik een zware training. Vijf keer 1200 m. soms met behoorlijke tegenwind. En uitgerekend die training besluit ik voor het eerst sinds een half jaar om maar weer met het eerste groepje van de snelle mannen met te gaan. Als ik het verslag teruglees, heb ik die avond erg veel gegeven en er eigenlijk een wedstrijd van gemaakt.

er weer ouderwets tegen aan te gaan als een jonge
hond


Vier dagen later op zondag 10 dec. loop ik de 10 km. Kopjesloop. Een echte wedstrijd en ik ga voluit. Ik ben erg tevreden over die wedstrijd en heb er van genoten. Maar zo werden het wel 2 wedstrijden binnen 5 dagen. En dat moet ik dus eigenlijk niet doen.
De spieren zijn nog niet hersteld van de zware training en dan toch een wedstrijd gaan lopen. Mijn blessure komt dus niet uit de lucht vallen.
De hele zomer en herfst trainde ik rustig aan in het tweede groepje. En ik liep leuke wedstrijden op mijn gemak (Dam-tot-Dam en Eindhoven). Maar ik laat me toch weer verleiden om er weer ouderwets tegenaan te gaan, als een jonge hond. Dat vind ik nu eenmaal leuk en het geeft me ook voldoening. Het gevolg is dat ik een paar weken niet kan lopen en straks weer heel rustig aan opnieuw moet beginnen.
Maar zou ik hiervan nu genoeg hebben geleerd ? Of trap ik volgende keer weer in dezelfde valkuil ?

Donderdag 21 December 2006 at 09:37 am | | hardlopen | Veertien reacties

Wishful thinking

Toen ik hoopte dat mijn blessure binnen een week wel voldoende hersteld zou zijn, was dat "wishful thinking". Ik ben vanmorgen wel even gaan proberen hoe het er mee staat. Heel voorzichtg een rondje dribbelen door het Westerkwartier. Als dat goed zou gaan, kon ik altijd nog doorlopen tot 30 min.
Na anderhalve minuut voel ik de eerste speldeprikjes in mijn kuit. Ik sla linksaf en nog eens linksaf en ben een minuutje later weer terug bij mijn voordeur. Jammer, maar het is niet anders. Volgende week, 2e Kerstdag nog maar eens proberen. En morgen op de club maar weer eens laten masseren door Irma.

Dinsdag 19 December 2006 at 1:31 pm | | hardlopen | Dertien reacties

Trimloop AV'40

Geblesseerd en dan valt het pas op dat het hardlopen zo'n belangrijk deel van mijn leven is geworden. Dit weblog heeft te maken met het lopen, de muziek die ik opzet associeer ik met lopen en als ik de was ophang, kom ik ook weer mijn loopkleding tegen: slik.
Deze zondagmorgen kan ik zelf niet lopen, maar ik ga wel even kijken bij de trimloop van AV'40. En foto's maken. Ik ben niet zo'n goede fotograaf; ik doe maar wat met mijn digitale camera. Op een donkere dag in december bewegende mensen fotograferen is toch niet zo makkelijk. Van de 100 foto's die ik maak, zijn er vele bewogen. De foto's die ik overhoud, zijn ook niet supergoed, maar ze zijn online te bekijken.
Klik hier. Of klik hier.





Met de foto's heb ik ook een artistiekerig videoclipje gemaakt op trackingshot.com. Lekker hardloopmuziekje eronder (speakertjes aan !).
Je kunt het bekijken door op het onderstaande plaatje te klikken.


Zondag 17 December 2006 at 2:18 pm | | hardlopen | Negen reacties

Verdorie

Mijn linkerkuit blijft toch een zwakke plek.
Als compensatie voor de gemiste clubtraining van gisterenavond, ga ik op donderdagochtend een duurloopje doen. Ik heb geen trek in de ingewikkelde pyramide-loop die voor groep 3 op het schema stond. Ik ga liever weer het rondje via Schipluiden, de golfbaan en Kerkpolder lopen.
Ik heb er zin in en ga vol goede moed tegen de wind in, soms iets harder, dan weer wat langzamer om de hartslag en ademhaling wat rustiger te maken. Bij Schipluiden, na 25 minuten lopen, voel ik een steek in mijn linkerkuit. Niet heel erg, maar bij iedere stap kom het terug. En langzamerhand wordt het pijnlijker. Ik kan me deze pijn nog goed herinneren, die gaat niet weg als ik doorloop. Ik stop met hardlopen en wandel naar het hek. Even voorzichtig rekken. Dat helpt niet veel......dit is geen goed teken.
Balend wandel ik 5 min. terug richting Delft. Dat wordt nog een hele tippel, dus begin ik voorzichtig te joggen. Als ik op een bepaalde manier loop, heb ik niet zoveel last in mijn kuit. En zo wissel ik wandelen af met minuutjes joggen. In mijn hoofd vallen allerlei plannen in duigen en zie ik mezelf al weer op de massagetafel liggen. Na 40 min. ben ik weer thuis en pak direct wat ijsblokjes uit het vriesvak.
De komende week zal ik maar niet proberen hard te lopen. Eerst maar eens advies inwinnen bij Rex of Irma op de club. En daarna........wie zal het zeggen. De Oliebollencross kan ik waarschijnlijk wel schudden. En achter de halve marathon in Schoorl, over 8 weken, heb ik ook al een vraagteken gezet.

Donderdag 14 December 2006 at 1:54 pm | | hardlopen | Achttien reacties

Oliebollencross

Op zondag 31 december organiseert AV De Koplopers haar jaarlijkse Oliebollencross. Om 10.45 u. kun je starten voor de korte cross over 1 of 2 ronden (2300 of 4600 m.) Om 11.20 uur start de lange cross die deel uit maakt van het 1 v.d. 4 cross-circuit. Deze lange cross gaat over 4 ronden, 9200 m.
Afgelopen dinsdag ben ik met Johan het parkoers gaan verkennen. (zie foto's) We zijn een half uurtje bezig geweest om wat stenen, die mogelijk gevaar opleveren, te verwijderen. Dat ging eigenlijk heel makkelijk.
Het parkoers voor de cross van 2006 is grotendeels hetzelfde als afgelopen jaar. Start en finish op het grasveld tegenover de begraafplaats. Het smalle, gladde bruggetje zit er weer in en de lopers moeten ieder rondje weer twee keer tegen de grashelling op (leuk h� Leo). Het gaat weer een stuk beter met mijn knie en ik ga op Oudejaarsdag ook weer meedoen.
Ik ga alvast op zoek naar mijn spikes.

lees verder

Woensdag 13 December 2006 at 7:45 pm | | hardlopen | Drie reacties