Perfecte dag in Noordwijk

De Holland Duin Trail wordt voor de eerste keer gehouden en ik heb een startnummer voor de 20 km. Het is een prachtige dag: een fris briesje, zonnig en in de verte wat witte vredige buienwolken. De start is op het strand en ik ga de hele afstand op blote voeten lopen.

0 - 5 km.
De eerste kilometer over het strand loop ik met Chris, een blotevoetenloper uit Delft. De meeste lopers zijn bang voor natte schoenen en blijven angstvallig op het zachte droge zand lopen.

De foto's bij mijn verslag zijn gemaakt door clubgenoot Rutger: we hebben lange stukken van deze trail samen gelopen.
In de duinen duik ik even de bosjes in voor een sanitaire stop. Tot de eerste verzorgingspost loop ik met Rutger mee: over de duinen heen in de volle zon en soms in de schaduw door een stukje bos. De harde schelpenpaadjes zijn redelijk te doen op blote voeten. De vochtige koele paadjes door het bos zijn een verademing voor mijn voeten.

5 - 10 km.
In het tweede deel loop ik langzaam weg bij Rutger. Ik sluit aan bij een koppel dat een prettig tempo loopt. Het uitzicht is fantastisch: glooiende, groene duinen, een blauwe lucht en witte uitwaaierende wolken.


Klik voor vergroting

10 - 15 km.
Bij de tweede verzorgingspost staat Vrolijke Loper Ron, sinasappels te snijden. Ik eet drie partjes en ga dan verder: het strand weer op. Het is hoog water: er is geen strook met hard zand meer over. Ik loop het liefst door het dunne, laagje water van de uitrollende golven, maar ook daar is de ondergrond zacht en zak ik weg.
Na 10 minuutjes ploeteren, trek ik mijn loopspullen uit en ga even zwemmen in de zee. Als ik mee weer aankleed, komt Rutger weer voorbij en ik sluit even bij hem aan. Even want op het mulle zand ligt mijn tempo hoger dan het zijne.
Na 2 kilometer strand gaan we weer de warme duinen in. Ik krijg het zwaar en ga een paar keer wandelen. Misschien had ik bij de verzorgingsposten iets moeten eten met meer caloriën, dan stukjes sinasappel.
Na een moeilijk kwartiertje kom ik bij de laatste verzorgingspost. 

15 - 20 km.
Wauw, er ligt chocolade. Ik stop 2 flinke stukken in mijn mond en begin erop te kauwen. Rutger komt ook aanlopen en even later ook de dames van IJsclub Bertus. Ik voel de koolhydraten in mijn bloed komen en begin aan de laatste 5 km.


Klik voor vergroting


Met een klont chocola in mijn maag, loop ik een stuk makkelijker. Alleen bij het Kachelduin wandel ik nog even.
De laatste anderhalve kilometer gaan door het mulle zand. Dat ligt mij wel: ik haal nog een aantal lopers in. Ik passeer de finish 2 uur en 28 min. nadat ik gestart ben.

Van tweeënhalf uur sporten in de middagzon kom je in een prettige roes. Na de finish loop ik naar de bar in de strandtent Beach Break, ik haal het doorweekte tientje uit mijn achterzak en koop een biertje. Dat smaakt een stuk beter dan water en mijn roes wordt nog wat aangenamer. Wat een heerlijke dag.

Dank aan Nanda, dat ik haar startnummer kon overnemen.
En dan aan Felicie voor de lift naar Noordwijk.

Zaterdag 02 September 2017 at 8:02 pm | | hardlopen | Twee reacties

Eén jaar ouder = vier seconden sneller

Carolien en Marc organiseren ieder jaar voor alle Koplopers een wedstrijd over één kilometer.
Gisterenavond liep ik voor de derde keer mee op mijn blote voeten.

De eerste keer, dat ik op blote voeten meedeed (in 2015) finishte ik tot mijn verbazing in een tijd van 3 min 51. Vorig jaar was ik in topvorm en verbeterde ik die tijd tot 3 min 43.

Dit jaar heb ik minder getraind en minder wedstrijdjes gedaan. Ik doe eigenlijk nooit meer intervaltraining. 
Voor de start bedenk ik dat een tijd rond de 3 min 50 wel mogelijk is. Met een tussentijd  van 46 seconden na 200 m. zal ik daar wel op uitkomen.

De wedstrijd
Ik ben ingedeeld in de eerste serie met de snelste lopers en loop na 200 m. redelijk achterin. Maar op mijn stopwatch zie ik een tussentijd van 42 seconden: 4 seconden sneller dan mijn planning.
De nieuwe kunststofbaan voelt zacht en warm aan mijn voeten. Ik probeer het tempo vast te houden.
Ik begin te hijgen, maar mijn benen malen door. 
Na 500 m. passeer ik Jesse in de bocht. Ik kijk niet meer op mijn horloge, want ik kan nu toch niet uitrekenen op welke tijd ik kan uitkomen. 
ik haak aan achter clubgenoot Gerard. 


doorkomst na 800 m. achter Paul, Judith en Gerard

Bij het ingaan van de laatste bocht (na 800 m.) roept clubgenoot Koos de tussentijden door. Ik hoor 2 min 55. Versnellen kan ik niet meer, het is al een tijdje werken. Gerard loopt langzaam bij mij weg en Senton sprint mij voorbij. Ik finish na 3 min 39 sec....... 4 seconden sneller dan vorig jaar.

Ik ben heel tevreden over die prestatie. Kennelijk ben ik in prima vorm en is mijn techniek nog ietsje beter dan vorig jaar. Vandaag heb ik wel stijve, pijnlijke hamstrings. Maar dat gaat wel over.

Volgend jaar nog sneller? Nee dat hoeft niet. Ik ben al erg blij dat ik dik binnen de 4 minuten kan lopen.
En op de foto's, die Rutger maakte, zweef ik over de baan.

Donderdag 24 Augustus 2017 at 6:23 pm | | hardlopen | Geen reacties

Bibberen in Blaricum

Als je midden in de zomer een verkoelende koudwater-dip wilt, dan kun je naar Blaricum reizen, naar de smederij van Henk van den Bergh. Een maandje geleden maakte ik een afspraak met Henk. En Anne-Marie, mijn koudwater-dip-maatje van afgelopen winter, wilde wel mee.

In het lieve, kleine en natuurlijk blauwe autootje van Anne-Marie reden we naar de smederij. We mochten met een kop koffie in de smederij wachten tot Henk terugkwam van een klusje. Na een half uurtje stapte Henk binnen; hij zette de koelinstallatie aan om het water nog wat kouder te krijgen en ging op de praatstoel zitten. Het klikte tussen Henk en Anne-Marie en we hebben nog een half uurtje gekletst over van alles en nog wat en over sungazing. Tot het moment van de waarheid.

Brrrrrrrr
Ik stapte als eerste over het randje de oude melkkoeltank in.
Zittend in de tank probeerde ik te ontspannen en de koude te accepteren.
Dat lukte in eerste instantie niet.
Anne-Marie kwam erbij zitten en zij kon gelijk rustig ademen.
We maakten oogcontact en langzaam aan vond ik ook de ontspanning waar ik zo naar zocht.

Na anderhalve minuut stapten we weer uit de tank. Ik voelde mijn lichaam weer opwarmen beginnend tussen mijn schouderbladen. Anne-Marie stond naast mij te stralen, ze genoot van het tintelende opwarmen, het verbranden van opgeslagen vet.
Vijf minuutjes later stapten we voor een tweede, kortere dip in de tank. Ik kon nu vrij vlot ontspannen. Maar na die tweede dip, ook wel glasbakkie genoemd, kwam de tintelende opwarming niet goed op gang. Ik bleef nog vrij lang bibberen.

We hebben een half uurtje nagepraat met Henk. Hij vertelde vanaf zijn praatstoel, dat hij in de zomer bijna elke dag bezoekers heeft in zijn koudwatertank. Daarna heb ik met Anne-Marie nog een Blaricums bakkie gedaan. 

Ondanks het bibberen was het een heerlijk dagje uit. Henk en Anne-Marie zijn aangenaam gezelschap. Ze hebben boeiende verhalen en geven mij inspiratie voor een nieuwe serie Delftse winterdips en andere activiteiten.

Wordt vervolgd.

Zaterdag 12 Augustus 2017 at 6:01 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Met Marjan naar Meijendel

Op mijn laatste vakantiedag ga ik weer naar Meijendel om over het strand te rennen. Maar ik ga niet alleen. Ik krijg gezelschap van clubgenoot Marjan. Ik ga ook niet met de tram, maar op de fiets.

Marjan is net als ik sportmasseur en heeft mij eens geholpen met een pijnlijke spier in mijn rug (ik ben haar eeuwig dankbaar). We hebben dezelfde interesses (voeding, koudetraining enz.) en proberen allebei op onze eigen manier om van onze hobby ons werk te maken.

Op de heenweg hebben we wind mee. Marjan is als tri-atleet gewend aan hard fietsen en ze trapt flink door. Over de heenreis doen we precies een uur. De fietsen laten we staan bij de Boerderij en we gaan via de gele paaltjes-route naar het strand. Het hardlopen over de zanderige paadjes gaat mij wat makkelijker af dan Marjan.

Na een korte bijklets-pauze met wat bekenden gaan we het door-de-wind-gegeselde strand op. 
Eerst maar een stuk wind tegen... pffffft. De onderbenen worden onthaard door het opstuivende zand. 
Na 20 min. zijn we het zat en keren om.

Zoveel wind op het strand is vervelend, maar de golven worden er hoger van. Dus voordat we teruggaan naar Meijendel gaan we nog even zwemmen. Het kost vandaag moeite om niet kopje onder te gaan.

Via de kortste weg gaan we terug naar de Boerderij. Daar pauzeren we even voor koffie / thee.
Onze fietsen zijn niet gestolen, maar volgende keer zetten we ze toch maar op slot.
Op de terugweg moet ik vanwege de tegenwind alle zeilen bijzetten. Dat klinkt raar.. normaal doe je dat als er weinig wind is :-)

Om één uur zijn we terug in Delft, na een prettig, pittig trainingsuitstapje van bij elkaar vier uur.
De rest van de middag breng ik met een pot thee door op de bank.

Geen foto's gemaakt vandaag, alleen maar kilometers.
De 10 minuutjes in de woeste branding vond ik het leukst.

@Marjan: het was een mooie ochtend ondanks de wind of juist dankzij de wind. Laten we dit nog een keertje te doen... voor de Kerst!!!

Donderdag 03 Augustus 2017 at 6:49 pm | | hardlopen | Twee reacties

Overzicht van 20 jaar vijf kilometertijden

Ik heb jarenlang bijgehouden hoe snel ik was tijdens prestatieloopjes.
Vroeger was ik sneller: ik liep de 5 km. binnen de 20 minuten.
Maar op een gegeven moment kwam er de klad in. Ik was vaak geblesseerd en werd ook minder snel. 
In 2009 stopte ik met het bijhouden van mijn prestaties. Maar ik schreef nog wel verslagen van trimloopjes op mijn blog. En daaruit kan ik mijn tijden nog wel achterhalen.

Het resultaat van een avondje zoeken en mijmeren is een overzichtje van de tijden die ik de afgelopen 20 jaar liep op de 5 km.

in 1997 liep ik de vijf kilometer nog in 19m 42s, dat is een snelheid van 15 km/uur :-)
Na 2009, waar de grafiek omhoog gaat, ging het met de snelheid bergafwaarts.

In 2013 begon ik op blote voeten hard te lopen. De prestatieloopjes deed ik in dat jaar nog met slofjes aan. Mijn beste seizoensprestatie op de vijf was 24m 16s.
De laatste drie jaar gaat de grafiek weer geleidelijk omlaag en de snelheid gaat weer omhoog. Die 20 minutengrens hoef ik niet meer te halen. Ik ben al heel tevreden met elk jaar dat ik de vijf nog binnen de 30 minuten haal.

Woensdag 02 Augustus 2017 at 11:32 am | | hardlopen | Geen reacties