Zondag 05 September 2010 at 9:28 pm
Alleen als je helemaal alleen gaat hardlopen mag je een mp3-speler meenemen en naar muziek luisteren. Als je met anderen loopt, tijdens een training of een wedstrijd, dan moet je communiceren met die anderen.
Tijdens het inlopen en uitlopen, tijdens een lange duurloop en tijdens een wedstrijd langer dan 10 km. heb je voldoende lucht om met je buurman of buurvrouw te praten.
Over het weer, over je persoonlijke records, over je successen en over je teleurstellingen.
Zo krijg je vanzelf loopmaatjes, vrienden.
Mijn loopmaatje Leo is een goede vriend geworden. We hebben samen mooie kilometers gemaakt en we hebben elkaar door dalen heen geholpen. Ik maakte kennis met zijn gezin en hij met mijn achterban.
En dus gingen Bettie en ik gisteren naar Den Haag: niet voor een training, maar voor een gezellig etentje bij de familie Tolboom.
Leo kan hard lopen, maar hij kan ook heel goed koken. Het was heerlijk en heel gezellig.
Dit doen we zeker nog eens over, maar dan in Delft.
Ik loop al 22 jaar bij de Koplopers en heb daar ook nogal wat vrienden gemaakt. Mijn loopmaatje Jan houdt ook van crossen en ploeteren door mulle ruiterpaden.
Op zondagmorgen hebben we afgesproken voor een training door de Delftse Hout.
Een pittig uur later heeft Jan mij alle hoeken van de Delftse Hout laten zien. Het zweet loopt langs mijn slapen en mijn kuiten zijn verzuurd.
Ik informeer voorzichtig naar Jan zijn leeftijd: hij is 9 jaar ouder dan ik. En op sommige stukken ruiterpad kon ik hem niet bijhouden.... We gaan deze winter samen het 1 van de 4 crosscircuit lopen. Benieuwd of ik hem dan kan bijbenen.
Dinsdag 31 Augustus 2010 at 1:42 pm
Flunnen is de nieuwe trend. Het is flirten tijdens het hardlopen (runnen). Voor mij is het helemaal niet nieuw. Ik loop al jarenlang te flirten tijdens mijn duurloopjes.
Om kwart over 12 begin ik aan een duurloopje richting Schipluiden.
Als ik voor de wind loop in het zonnetje is het nog best warm. Maar aan de natuur kun je al zien dat er elke dag twee minuten minder zonne-energie beschikbaar is. In de berm zie ik de uitgedroogde reuzenberenklauwen. Hun lange stengels staan nog overeind als zwartgeblakerde staalskeletten van uitgebrande wolkenkrabbers. De verdroogde stengels van zuring staan ernaast, die zijn roodbruin alsof ze nog nagloeien van de zomerhitte.
Achter kilometers weiland zie ik de skyline van Rotterdam, de woonplaats van Martine, die nu in een heel ander landschap aan het hardlopen is. De dromerige soundtrack bij deze fotoreportage wordt verzorgd door Tiësto.
Na 50 min. maak ik een omweggetje langs mijn zwager om de kilometers op te halen, die hij deze week niet kan lopen. Over een maandje eens kijken hoe hard hij kan lopen zonder galblaas.
Na 70 min. zit mijn duurloopje erop.
Ik heb lekker gelopen, maar had geen succes met flirten. Mijn uitgestoken hand kreeg geen high-five en mijn brede glimlach werd niet vaak beantwoord door langsfietsende dames.
Zondag 29 Augustus 2010 at 08:26 am
De laatste maanden train ik ongeveer 3 keer per week.
Maandag of dinsdag loop ik in de omgeving van Delft een rondje van max. 60 min. Vaak zit er dan ook een stukje vaartspel in: helling van de TU-bibliotheek een paar keer op of een flink stuk paardenpad in de Delftse Hout.
Op woensdagavond loop ik mee met beginnende lopers en geblesseerden bij mijn vereniging De Koplopers. Dat is erg leuk: het geeft voldoening als beginners progressie maken en geblesseerden na weken of maanden weer naar hun eigen trainingsgroep durven.
Tijdens die training loop ik hooguit 8 kilometer in een heel rustig tempo.
Op vrijdagavond train ik met groep 4 van de Koplopers. Afgelopen vrijdag staat er 5 x 8 min.op het schema.
Het is lekker koel en vochtig in de Delftse Hout. De 8 minuten vliegen voorbij: het lijkt of ik vanavond nog wel twee uur zo door kan lopen.
Ik kan de drie snelste lopers makkelijk bijbenen met slechts 3 trainingen (<30 km.) per week. De laatste 8 min. loop ik iets harder door, dan begin ik toch mijn benen te voelen. De totale afstand komt op 11 km.
De volgende zaterdagmorgen ga ik met mijn zusje Annelies hardlopen. Het is mijn 4e training deze week, maar ook weer heel ontspannen. We volgen een route met hindernissen en stoppen na 47 min.
Minder kilometers maken en minder harde intervaltrainingen bevalt me prima.
Maandag 23 Augustus 2010 at 09:14 am
Het lijkt een leuk fietstochtje, op een zaterdagmiddag in augustus naar Kijkduin.
Maar er staat een flinke zuidwestenwind en het kost me meer energie dan ik gedacht had.
Om 4 uur ben ik op het Deltaplein en als ik tegen 5 uur naar de start loop is mijn hartslag wel weer normaal.
Het lijkt een leuk wedstrijdje, de Beach Run, maar ook de 5 km. hardlopen kosten me meer energie dan ik gedacht had. Vanaf de start op het strand, moet je eerst al omhoog de boulevard op. Dan sla je linksaf de duinen in.
De eerste twee klimmetjes gaan nog wel, maar ik ga er iets te enthousiast tegenop. In de derde klim, die een stuk langer is, kom ik mezelf en de man met de hamer tegen. Totaal verzuurd besluit ik om eventjes, 20 m. te wandelen.
We duiken naar beneden over een smal paadje, dat ik ongetwijfeld ook wel eens met Leo heb gelopen. In het eerste stuk door de duinen is er geen meter vlak: er zijn helaas geen kilometeraanduidingen.
We lopen in noordelijke richting en hebben de wind in de rug, de zon maakt het onplezierig warm voor hardlopers.
Eindelijk naar veel draaien en keren gaan we het strand op, de afdaling door het mulle zand gaat makkelijk.
Op het strand hebben we de wind vol tegen. Ik zie in de verte waar het Deltaplein ligt, de verlossende finish. Ik kijk op mijn stopwatch en ben 17 min. en 23 sec. onderweg.
Een grote sterke loper passeert mij. Hoe kan zo'n zware loper op het zand zo goed uit de voeten, vraag ik me af, terwijl ik dankbaar in zijn kielzog kruip.
Als we weer omhoog gaan naar de boulevard moet ik lossen bij mijn windbreker. In het klimmetje neem ik weer een korte wandelpauze.
Als ik onder het finishdoek doorkom ben ik helemaal kapot, eindtijd 26 min 21. Vlak achter me zit de 3e dame.
Fred van der Gon Netscher finsht ruim anderhalve minuut achter mij, ook helemaal kapot.
Ik drink een flesje dextro, doe droge kleding aan en stap om 10 voor 6 weer op de fiets naar huis. Een volgende keer blijf ik graag kijken naar de triatleten, maar nu heb ik een afspraak met Bettie, Jessie, de jarige Max en een Kleine Griek.
Zondag 15 Augustus 2010 at 12:38 pm
Ik heb een loopdate; niet met een blonde paardestaart.
Nee, ik ga zondagmorgen lopen met Leo, da's ook leuk.
Om kwart voor 10 vertrekken we naar Kerkpolder, lekker inlooptempo. We schrijven in voor de 5 km. en tot de start om kwart over 10 praten we bij met bekenden. Er zijn best wel wat Hagenezen, clubgenoten van Leo, naar Delft komen afzakken. Ook de onvermijdbare (onverwoestabaar, onverslijtbaar) Cultuurbarbaar Fred is weer van de partij.
Na de start loop ik de eerste 100 m. naast Leo. Uit zijn "veel plezier" maak ik op dat hij rustig aan gaat doen en dat ik vooral mijn eigen ding moet doen. Ik zet aan en ga in de achtervolging op Fred. De eerste kilometer gaat in 4 min 31. Fred klampt bij mij aan, tot 1800 m. en dan moet hij een klein gaatje laten vallen.
Van het bordje 2 km. tot aan het bordje 4 km. hebben we wind tegen. Het valt me zwaar. Ik ben veel sneller gestart dan vorige week en bij de 3 km. protesteren mijn benen tegen de inspanning.
Ik loop een kilometer in de luwte achter een lange jongeman. Als ik hem eindelijk passeer, blijkt het een klant te zijn, die wel eens bij mij in de supermarkt komt.
De laatste kilometer sluit ik aan bij een jongeman in een oranje shirt. Dankzij hem finish ik toch nog 5 seconden sneller dan vorige week: 22 min 50 s.
Zoveel afzien voor die miezerige 5 seconden....
Ik ben helemaal kapot en ga eerst even in het gras zitten. Fred finisht niet eens zo ver achter mij. Leo komt na precies 25 min. binnen.
Na een drankje lopen Leo en ik terug naar mijn huis. Het melkzuur verdwijnt uit mijn kuiten en bovenbenen. Koffie en een frisse douche doen de rest.
A.s. zaterdag weer 5 km. ploeteren in Kijkduin bij de Beachrun.
Ruim 20 min. afzien: ik heb er nu al zin in.
