Op zoek naar Wim Hof en ontspanning

Samen met mijn klankbord, Anne-Marie, fiets ik naar Scheveningen. Ons eigenlijke doel vandaag is ontspanning. 
Zodra we de zee kunnen zien, zetten we de fietsen weg en op slot. Op blote voeten gaan we het strand op.

We checken in @ the shore, maar zijn veel te vroeg voor Wim Hof en kunnen eerst nog een half uurtje hardlopen langs het strand. Voor mij is dat pure ontspanning: op blote voeten door de branding rennen. Anne-Marie heeft geen 30 jaar hardloop-ervaring, maar ik probeer haar te besmetten met het hardloopvirus, zodat zij volgend jaar net zo lichtvoetig naar de Pier rent als ik.

Om twee uur begint onze Wim-Hof-workshop. Angelique en Tjeerd van het IJsbadhuis leiden ons rond in de wereld van Wim Hof.
Er zijn drie routes naar ontspanning en beheersing van je lichaam. Meditatie, ademhalingsoefeningen en koudetraining.  
In deze workshop beginnen we met ademhalingsoefeningen. 
Op mij hebben de oefeningen een verbluffend effect.
Tintelingen in mijn gezicht en borstkas. Rust en stilte tussen mijn oren.
Ik word slaperig als op een zondagmiddag in het zonnetje.

Daarna mogen we één voor één in een bad met ijswater.
Als ik het koude water in stap, reageert mijn lichaam automatisch met paniekerig diep ademhalen. Ik sluit mijn ogen en zoek naar het gevoel dat ik heb na een uur hardlopen. Binnen een minuut vind ik die rust en stop ik met diep ademen. Mijn schouders zakken omlaag, dieper in het ijswater. Angelique kijkt mij aan en zegt:"Je mag er nu wel uit hoor."

Even later gaat Anne-Marie het ijsbad in. Zij kan dit heel goed. Na 10 seconden opent zij haar ogen en glimlacht naar de instructeurs. Ze heeft de ontspanning gevonden waar ze voor gekomen is.
Als we opgewarmd zijn, gaan we nog een tweede keer het koude water in. Als je het vaker doet, kun je steeds makkelijker (en sneller) de ontspanning vinden.

Na de workshop ploffen Anne-Marie en ik neer in de naastgelegen strandtent.

We bestellen het lekkerste bier dat op de kaart staat en kijken naar kleine kinderen met blonde koppies, die spelen in het zand. Anne-Marie tovert op haar telefoon haar eigen blonde kinderkoppie van lang geleden tevoorschijn. De rest van de middag dromen we dat we weer net zo jong en onbezorgd zijn als toen.

Zaterdag 26 Augustus 2017 at 8:49 pm | | overig | Twee reacties

Eén jaar ouder = vier seconden sneller

Carolien en Marc organiseren ieder jaar voor alle Koplopers een wedstrijd over één kilometer.
Gisterenavond liep ik voor de derde keer mee op mijn blote voeten.

De eerste keer, dat ik op blote voeten meedeed (in 2015) finishte ik tot mijn verbazing in een tijd van 3 min 51. Vorig jaar was ik in topvorm en verbeterde ik die tijd tot 3 min 43.

Dit jaar heb ik minder getraind en minder wedstrijdjes gedaan. Ik doe eigenlijk nooit meer intervaltraining. 
Voor de start bedenk ik dat een tijd rond de 3 min 50 wel mogelijk is. Met een tussentijd  van 46 seconden na 200 m. zal ik daar wel op uitkomen.

De wedstrijd
Ik ben ingedeeld in de eerste serie met de snelste lopers en loop na 200 m. redelijk achterin. Maar op mijn stopwatch zie ik een tussentijd van 42 seconden: 4 seconden sneller dan mijn planning.
De nieuwe kunststofbaan voelt zacht en warm aan mijn voeten. Ik probeer het tempo vast te houden.
Ik begin te hijgen, maar mijn benen malen door. 
Na 500 m. passeer ik Jesse in de bocht. Ik kijk niet meer op mijn horloge, want ik kan nu toch niet uitrekenen op welke tijd ik kan uitkomen. 
ik haak aan achter clubgenoot Gerard. 


doorkomst na 800 m. achter Paul, Judith en Gerard

Bij het ingaan van de laatste bocht (na 800 m.) roept clubgenoot Koos de tussentijden door. Ik hoor 2 min 55. Versnellen kan ik niet meer, het is al een tijdje werken. Gerard loopt langzaam bij mij weg en Senton sprint mij voorbij. Ik finish na 3 min 39 sec....... 4 seconden sneller dan vorig jaar.

Ik ben heel tevreden over die prestatie. Kennelijk ben ik in prima vorm en is mijn techniek nog ietsje beter dan vorig jaar. Vandaag heb ik wel stijve, pijnlijke hamstrings. Maar dat gaat wel over.

Volgend jaar nog sneller? Nee dat hoeft niet. Ik ben al erg blij dat ik dik binnen de 4 minuten kan lopen.
En op de foto's, die Rutger maakte, zweef ik over de baan.

Donderdag 24 Augustus 2017 at 6:23 pm | | hardlopen | Geen reacties

Buiten de lijntjes kleuren

 

Op de kleuterschool leer je van de juf om binnen de lijntjes te kleuren. Je vindt de juf lief en je doet wat ze vraagt. Of je bent bang voor de juf en doet wat ze eist.
Later, veel later, vraag je je af waarom je eigenlijk binnen de lijntjes moet blijven. Waarom moet je eigenlijk gehoorzamen?

Je steekt niet over bij rood licht, want dan kun je onder een auto terecht komen. Dat vind ik logisch.
Als het licht groen wordt, dan heb je de keuze: oversteken of niet.
Het is niet verplicht om over te steken. Ik blijf wel eens wachten als het licht groen wordt en neem dan nog even een minuutje pauze. Het is niet strafbaar. Je doet er niemand kwaad mee.

De laatste jaren ga ik steeds vaker buiten de lijntjes kleuren.


Het dragen van schoenen blijkt niet verplicht en is meestal niet nodig.      
Midden in de winter kun je gewoon in zee gaan zwemmen zonder dat je een longontsteking krijgt.      
Je kunt in je eigen tuin of op je eigen balkon zelf groente telen en oogsten.      
Je kan in de natuur onbespoten en gratis eetbare planten vinden.      
Tandpasta en shampoo blijken volkomen overbodig.      
Je kunt zelf bier brouwen en van bramen jam maken.      

Er zijn best veel mensen, die de kleuterjuf uithangen en je binnen de lintjes willen laten kleuren.
Ze zeggen dat bramen plukken strafbaar is.
Dat je ziek zult worden als je in de winter geen jas aandoet.
En dat er glas ligt op straat:
"Als jij een wond aan je voet krijgt en je beland in de ziektewet dan draaien wij ervoor op."
Meestal hebben ze ongelijk

Ik kijk om mij heen en zie helemaal geen lijntjjes meer.
Om mij heen is alles gekleurd en veel mooier dan de tekeningen, die ik op de kleuterschool maakte.

Zondag 20 Augustus 2017 at 8:22 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , , ,

Bibberen in Blaricum

Als je midden in de zomer een verkoelende koudwater-dip wilt, dan kun je naar Blaricum reizen, naar de smederij van Henk van den Bergh. Een maandje geleden maakte ik een afspraak met Henk. En Anne-Marie, mijn koudwater-dip-maatje van afgelopen winter, wilde wel mee.

In het lieve, kleine en natuurlijk blauwe autootje van Anne-Marie reden we naar de smederij. We mochten met een kop koffie in de smederij wachten tot Henk terugkwam van een klusje. Na een half uurtje stapte Henk binnen; hij zette de koelinstallatie aan om het water nog wat kouder te krijgen en ging op de praatstoel zitten. Het klikte tussen Henk en Anne-Marie en we hebben nog een half uurtje gekletst over van alles en nog wat en over sungazing. Tot het moment van de waarheid.

Brrrrrrrr
Ik stapte als eerste over het randje de oude melkkoeltank in.
Zittend in de tank probeerde ik te ontspannen en de koude te accepteren.
Dat lukte in eerste instantie niet.
Anne-Marie kwam erbij zitten en zij kon gelijk rustig ademen.
We maakten oogcontact en langzaam aan vond ik ook de ontspanning waar ik zo naar zocht.

Na anderhalve minuut stapten we weer uit de tank. Ik voelde mijn lichaam weer opwarmen beginnend tussen mijn schouderbladen. Anne-Marie stond naast mij te stralen, ze genoot van het tintelende opwarmen, het verbranden van opgeslagen vet.
Vijf minuutjes later stapten we voor een tweede, kortere dip in de tank. Ik kon nu vrij vlot ontspannen. Maar na die tweede dip, ook wel glasbakkie genoemd, kwam de tintelende opwarming niet goed op gang. Ik bleef nog vrij lang bibberen.

We hebben een half uurtje nagepraat met Henk. Hij vertelde vanaf zijn praatstoel, dat hij in de zomer bijna elke dag bezoekers heeft in zijn koudwatertank. Daarna heb ik met Anne-Marie nog een Blaricums bakkie gedaan. 

Ondanks het bibberen was het een heerlijk dagje uit. Henk en Anne-Marie zijn aangenaam gezelschap. Ze hebben boeiende verhalen en geven mij inspiratie voor een nieuwe serie Delftse winterdips en andere activiteiten.

Wordt vervolgd.

Zaterdag 12 Augustus 2017 at 6:01 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Met Marjan naar Meijendel

Op mijn laatste vakantiedag ga ik weer naar Meijendel om over het strand te rennen. Maar ik ga niet alleen. Ik krijg gezelschap van clubgenoot Marjan. Ik ga ook niet met de tram, maar op de fiets.

Marjan is net als ik sportmasseur en heeft mij eens geholpen met een pijnlijke spier in mijn rug (ik ben haar eeuwig dankbaar). We hebben dezelfde interesses (voeding, koudetraining enz.) en proberen allebei op onze eigen manier om van onze hobby ons werk te maken.

Op de heenweg hebben we wind mee. Marjan is als tri-atleet gewend aan hard fietsen en ze trapt flink door. Over de heenreis doen we precies een uur. De fietsen laten we staan bij de Boerderij en we gaan via de gele paaltjes-route naar het strand. Het hardlopen over de zanderige paadjes gaat mij wat makkelijker af dan Marjan.

Na een korte bijklets-pauze met wat bekenden gaan we het door-de-wind-gegeselde strand op. 
Eerst maar een stuk wind tegen... pffffft. De onderbenen worden onthaard door het opstuivende zand. 
Na 20 min. zijn we het zat en keren om.

Zoveel wind op het strand is vervelend, maar de golven worden er hoger van. Dus voordat we teruggaan naar Meijendel gaan we nog even zwemmen. Het kost vandaag moeite om niet kopje onder te gaan.

Via de kortste weg gaan we terug naar de Boerderij. Daar pauzeren we even voor koffie / thee.
Onze fietsen zijn niet gestolen, maar volgende keer zetten we ze toch maar op slot.
Op de terugweg moet ik vanwege de tegenwind alle zeilen bijzetten. Dat klinkt raar.. normaal doe je dat als er weinig wind is :-)

Om één uur zijn we terug in Delft, na een prettig, pittig trainingsuitstapje van bij elkaar vier uur.
De rest van de middag breng ik met een pot thee door op de bank.

Geen foto's gemaakt vandaag, alleen maar kilometers.
De 10 minuutjes in de woeste branding vond ik het leukst.

@Marjan: het was een mooie ochtend ondanks de wind of juist dankzij de wind. Laten we dit nog een keertje te doen... voor de Kerst!!!

Donderdag 03 Augustus 2017 at 6:49 pm | | hardlopen | Twee reacties

Overzicht van 20 jaar vijf kilometertijden

Ik heb jarenlang bijgehouden hoe snel ik was tijdens prestatieloopjes.
Vroeger was ik sneller: ik liep de 5 km. binnen de 20 minuten.
Maar op een gegeven moment kwam er de klad in. Ik was vaak geblesseerd en werd ook minder snel. 
In 2009 stopte ik met het bijhouden van mijn prestaties. Maar ik schreef nog wel verslagen van trimloopjes op mijn blog. En daaruit kan ik mijn tijden nog wel achterhalen.

Het resultaat van een avondje zoeken en mijmeren is een overzichtje van de tijden die ik de afgelopen 20 jaar liep op de 5 km.

in 1997 liep ik de vijf kilometer nog in 19m 42s, dat is een snelheid van 15 km/uur :-)
Na 2009, waar de grafiek omhoog gaat, ging het met de snelheid bergafwaarts.

In 2013 begon ik op blote voeten hard te lopen. De prestatieloopjes deed ik in dat jaar nog met slofjes aan. Mijn beste seizoensprestatie op de vijf was 24m 16s.
De laatste drie jaar gaat de grafiek weer geleidelijk omlaag en de snelheid gaat weer omhoog. Die 20 minutengrens hoef ik niet meer te halen. Ik ben al heel tevreden met elk jaar dat ik de vijf nog binnen de 30 minuten haal.

Woensdag 02 Augustus 2017 at 11:32 am | | hardlopen | Geen reacties