Wat is er nou zo leuk aan de Puinduinrun?

Ik heb al vaker meegedaan aan de Puinduinrun.
Vroegah... met Joop van Bleiswijk (in 2005 ??) en in 2009 met Leo Tolboom.
Vorig jaar liep ik de Puinduinrun voor het eerst op blote voeten. Maar bij elke editie van de Puinduinrun komt er wel een moment langs dat je jezelf afvraagt: het is echt loodzwaar, waarom doe ik dit?
Dit jaar probeer ik positieve herinneringen aan te maken: er zijn vast leuke momenten om te onthouden, zodat ik volgend jaar weer van de partij ben.

Voorpret
Als ik mijn startnummer ophaal in de kantine van PGS Vogel, kom ik al veel bekenden tegen: Richard, Nanda, Loes* en een handvol Vrolijke Lopers. In het startvak zie ik Bas, Carola en mijn clubgenoten Rutger en Carolien. Het is leuk om voor het startschot al zoveel vrienden en bekenden te zien. Allemaal toch een beetje gespannen en nerveus.

Leuke dingen in de eerste ronde 
Ik start achteraan maar op de eerste helling en het stuk door het zand, haal ik al wat lopers in.
Ik maak even kennis met een kennis van een kennis, Ellen. Zij herkende mij aan mijn blote voeten.
Bij de laatste afdaling van de eerste ronde, heb ik even geen grip op mijn blote voeten. Ik dreig uit de bocht te vliegen. Gelukkig neemt de loper voor me even de tijd om mij af te remmen op te vangen. Een topper :-)

 

Leuke dingen in de tweede ronde
Bij het ingaan van de tweede ronde word ik omgeroepen door de speaker. Ik vind die aandacht stiekum toch wel leuk.
In de tweede ronde zijn mijn voeten eindelijk warm. Net voor de trap haal ik clubgenoot Rutger bij. Maar op de trap gaat Rutger mij weer voorbij. 
Het leukste van de tweede ronde is ingehaald worden door Sanne Broeksma: zij is de eerste dame in de wedstrijd en al bezig aan haar 3e en laatste ronde. Ze wordt letterlijk op de hielen gezeten door een slanke loopster van Afrikaanse afkomst. Ik ben benieuwd wie er zal winnen.
De tweede ronde loop ik anderhalve minuut sneller dan de eerste.

 

Leuke dingen in de derde ronde
Tijdens de derde ronde worden mijn voeten weer koud. Ik haal Vrolijke Loper Onno bij. Op de trappen is Onno sterker, maar op het vlakke ben ik sneller.
Op de trappen moet iedereen ploeteren, niemand vindt het nu nog makkelijk. Bij iedere trap bedenk ik: gelukkig, dit was de laatste keer. Bovenaan de laatste trap hoor ik een aanmoediging van clubgenoot Carolien: ze loopt twee trappen achter mij. 
In het laatste stuk naar de finish toe haal ik Sjoerd van DIJC-Bertus nog in. Mijn laatste ronde is de snelste ronde (net als vorig jaar).

Ik finish na 62 min. 41 sec. (netto). Langzamer dan vorig jaar, maar ook dit jaar was de laatste ronde het snelst.
Ik neem mij voor om volgend jaar weer mee te doen en weer op de langste afstand.
Heel blijven en blijven trainen.

Maandag 30 Januari 2017 at 6:37 pm | | hardlopen | Eén reactie

Run-dip-run: Meijendel - Katwijk

Op mijn vrije donderdag wil ik van Scheveningen hardlopen over het strand naar Katwijk. En onderweg even een duik in de koude Noordzee nemen. Vrolijke Loopster Esther leest mijn aankondiging op Facebook en vraagt of ze mee mag. Tuurlijk mag dat, dus we spreken af bij de Boerderij in Meijendel om 10 uur 's morgens.

We lopen samen naar het strand. Dan gaan we rechtsaf richting Katwijk.
Het is droog, we hebben wind mee en af en toe komt de zon door. Bij elke strandopgang vraag ik me af of Esther zal omkeren en door de duinen terug zal gaan naar Meijendel. Maar nee, ze blijft gewoon naast me lopen richting Katwijk.
Na een half uurtje lopen vind ik het tijd om even de zee in te gaan. Esther maakt wat foto's als bewijsmateriaal.

Natuurlijk is het water koud, maar na 10 seconden, kan ik weer rustig ademhalen. De golven zijn hoog en ik ga even kopje onder. Dan ga ik er gauw weer uit.

Ik ben snel weer aangekleed. En terwijl we verder lopen naar Katwijk warm ik weer langzaam op
Daar gaan we even koffiedrinken in strandtent Zilt.

Twintig minuten later gaan we weer naar buiten. Ik ga op zoek naar de bushalte op het Vuurbaakplein om de bus naar Station Leiden te nemen. Esther is stomverbaasd. Zij denkt: Hans vindt hardlopen leuk en draaft door de duinen weer terug naar Scheveningen, samen met mij.
Ze kijkt me aan met haar reebruine ogen en zegt: je laat me toch niet dat hele stuk terug alleen lopen. 
Ik ben heel snel omgepraat: natuurlijk ga ik met Esther mee terug ... het is maar 9 km.

Over de terugweg doen we ruim een uur; we hebben wind tegen en moeten over die duinen. Maar we houden er allebei een goed gevoel aan over.  Esther loopt bij elkaar 21,2 km. en kan volgende week met een gerust gevoel afreizen naar de Polar Bear Trail. Ik kom bij elkaar op 25 km. en heb nu genoeg zelfvertrouwen voor de Petzl Night Trail op 11 februari.

 
Een mooie zware tocht om nooit meer te vergeten

Donderdag 12 Januari 2017 at 8:11 pm | | hardlopen | Twee reacties

Haagse Oliebollencross 2017

Het is koud en nat winterweer. Er ligt nog smeltende sneeuw op het parkoers in de duinen achter de Laan van Poot. Ik twijfel of ik op blote voeten zal gaan lopen of mijn slofjes zal aanhouden.
Met wat andere Koplopers verken ik het nieuwe parkoers en ik besluit dat het prima op blote voeten kan.

Vlak voor de start doe ik mijn slofjes uit en ren de helling af naar de start. Ik let alleen maar op de billen voor me en niet op de ondergrond. Ik glijd hard onderuit, maar land gelukkig op het zachte mos.

In de eerste ronde haal ik wel wat lopers in, maar ik blijf op reserve lopen. De eerste 400 m. van het rondje zijn verhard en er liggen plassen ijswater. Mijn voeten koelen af en warmen pas weer op in het redelijk droge zand.
Het is net of ik weer terug ben op de Duinentrail in Schoorl: omhoog lekker ploeteren en dan zo hard als ik durf omlaag door het mulle zand.

Bij het ingaan van de derde ronde zie ik mijn tussentijd: 26 min. 10. Ik word net niet gedubbeld door de winnaar.
In de derde ronde haal ik nog maar 2 man in. Ik lach naar de fotografen en zet in de laatste 400 meter nog even aan. Ik finish na 39 min 5 seconden.
Het laatste rondje was het snelste.

In januari 2015 liep ik bij deze cross een tijd van 45 min. En vorig jaar was mijn eindtijd 42 min 35.
Omdat het parkoers dit jaar heel anders is, kan ik mijn tijd niet vergelijken met voorgaande jaren. Ik kan alleen maar zeggen dat ik lekker makkelijk en lekker hard gelopen heb.

Zondag 08 Januari 2017 at 8:39 pm | | hardlopen | Geen reacties

Oliebollencross 2016

In het verleden maakte ik me wel eens zorgen over het organiseren van de Oliebollencross.
Heb ik genoeg vrijwilligers bij de inschrijving en langs het parkoers?
Als er maar geen foutjes gemaakt worden bij de registratie van de finishers.
Maar dit jaar hadden zich voldoende vrijwilligers aangemeld en is alles vlekkeloos verlopen. 

Er kwamen een kleine 300 deelnemers naar de cross.
Bij de Jeugdcross reikte ik aan de snelste jongens en meisjes de gebruikelijke zilveren schoenen uit.

 

Bij de Lange Cross (over ca. 9 km) waren twee deelnemers op blote voeten. Een mij onbekende jongeman, die met een prachtige loopstijl in de top 20 eindigde. En mijn grote Haagse vriend Marlon.

 

Dit jaar liep de cross op rolletjes. Ik had zoveel hulp, dat ik bedacht... Volgend jaar loop ik zelf weer mee.
Dat wordt dus op zondag 31 december.

Zaterdag 07 Januari 2017 at 6:31 pm | | hardlopen | Geen reacties