Jaaroverzicht 2015

In 2015 vierde ik mijn 55ste verjaardag. Dat was een hele leuke dag.
En 2015 was het 3e jaar dat ik hardliep op blote voeten.

Ik ben langere stukken gaan lopen tot uiteindelijk een halve marathon.
Ik heb een paar kleine blessures gehad. Een overbelaste kuit in februari. In oktober ben ik twee keer in glas getrapt: de kleine wondjes zijn snel genezen.


Ik hoop dat het magische enkelbandje, dat ik van Bettie
kreeg, mij in 2016 beschermt tegen glassplinters
 

Het afgelopen jaar heb ik geen schoenen gekocht, echt helemaal niet. Ik heb ook helemaal geen shampoo gekocht en gebruikt.
Ik ben een keer naar de kapper geweest en heb toen mijn paardestaartje laten afknippen. 

Zondag 26 april was een leuke dag. Ik was de hele dag bij andere blotevoeten-lopers op het Barefootevenement in Hilversum.
Ik herinner mij ook vrijdag 28 augustus als een hele leuke dag: het was de dag van de Crazy Barefoot Marathon.

Jammer dat 2015 voorbij is. Maar ik kijk vol verlangen uit naar 2016.
Naar een mooi voorjaar met steeds langere dagen en steeds langere loopjes. En naar het nieuwe groeiseizoen in de Delftse Proeftuin.
Ik verheug me al op een lange warme blotevoeten-zomer, op lekker bier van eigen bodem en vers fruit uit eigen tuin. 
Ik ga genieten van elke klim en elke afdaling, van elke start en elke finish, van tegenwind en van elke keer als ik de wind mee heb. Het wordt een fantastisch jaar.

Donderdag 31 December 2015 at 10:14 am | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: ,

Een prachtig jaar om nog vaak aan terug te denken

Het afgelopen jaar was een van de mooiste jaren van mijn leven, zoals ik dat eind december ieder jaar zeg.
Veel mooie herinneringen. Hieronder een kleine greep daaruit. 

Klik op het fullscreen-icoontje rechtsonder voor een vergroting.

Woensdag 30 December 2015 at 11:23 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Oliebollencross 2015

Bij de Delftse Oliebollencross doe ik zelf nooit mee. Ik heb de leiding van de organisatie en stuur de vrijwilligers aan. Dat vind ik al moeilijk genoeg. In de laatste dagen voor de cross ben ik altijd wat gestresst, vooral als ervaren medewerkers zich afmelden. Gelukkig kwamen er op zondagmorgen genoeg helpers opdraven.
Het uitzetten en aflinten van het parkoers verliep soepel. We waren om half elf, een kwartier voor de start al klaar.

 

Om kwart voor elf was de start van de Jeugdcross over één ronde en de Korte Cross over twee rondes.
Mike Teekens deed 8 min en 10 sec. over zijn eerste rondje. Hij zou de Korte Cross winnen in een tijd van 16 min. 35.
De winnaar van de Jeugdcross finishte na 10 min en 30 sec.
Bij de Jeugdcross en de Korte Cross zijn er totaal 191 deelnemers gefinisht.

De snelste jongens en meisjes op de Jeugdcross kregen bij een korte prijsuitreiking een mooie trofee van mij: glanzend zilver gespoten oude Sauconies.

Het hoofdnummer, de Lange Cross over 4 rondes, startte om half 12. Een jonge Sparta-atleet van Afrikaanse afkomst won de Lange Cross in een tijd 35 min 38. Koploper Marc Rotsaert werd tweede op ruim 40 seconden achterstand. Marc prologeerde zijn titel Koplopers Clubkampioen Cross.
Na de eerste twee volgden er nog 164 lopers: de laatste deelneemster kwam precies 30 minuten na de winnaar over de eindstreep.

Totaal zijn er 356 deelnemers gefinished.
Er waren maar net genoeg startnummers....
Er waren maar net genoeg oliebollen....

De linten zijn weer opgeruimd, de uitslag is compleet. De stress is weer verdwenen.
Tot eind december volgend jaar. De volgende editie is op zaterdag 31 december 2016.

Dinsdag 29 December 2015 at 7:22 pm | | hardlopen | Twee reacties

Aan alle mensen, die in 2016 gaan beginnen met hardlopen

Hardstikke leuk dat jullie het gaan proberen. 
Van een ervaren loper wat tips om het hardloopavontuur te laten uitgroeien tot een leuke hobby voor vele jaren.

Begin vooral rustig: je hoeft de trein niet te halen.

Als je stijve kuiten krijgt, stop dan eventjes en neem de tijd om je benen los te schudden. 


Informeer in je omgeving of er een loopgroepje of atletiekvereniging is.
Samen hardlopen met anderen helpt je over dode punten heen. 

Probeer ook de rest van je lichaam te versterken. Neem in de supermarkt een mandje
en draag je boodschappen. Pak de trap i.p.v. de lift of roltrap.


Doe om de 6 tot 8 weken mee met een prestatieloopje of wedstrijd. Leuk om je progressie te meten.

Probeer om je voeten zachtjes neer te zetten, zonder te stampen.


Ga een keer per 14 dagen op blote voeten hardlopen, maar niet meer dan 10 minuutjes. In een sporthal, of op de loopband in de sportschool, of op een rustig fietspad met mooi, glad asfalt. Gewoon voor je techniek.

Niet doorlopen met pijn.
Honderd meter mag nog, maar langer dan 2 minuten doorlopen is meestal heel dom.
 


Schrijf na elke keer hardlopen in een schrift of kladblok (of op Facebook) iets leuks op over je training: maak een bewuste prettige herinnering aan. Leuk om terug te lezen als je een keertje denkt, dat je "geen zin" hebt.

Verzamel foto's waar je hardlopend (en lachend) op staat. 

Dinsdag 22 December 2015 at 10:34 am | | hardlopen | Geen reacties

Fruit uit eigen tuin

In mijn voortuin staan al vier jaar twee appelboompjes. Er komen niet veel appels aan, maar ik vind het leuk om in mijn eigen tuin een klein beetje voedsel zelf te produceren.
Je ziet hoe voedsel ontstaat. Een bloempje in maart verandert tergend langzaam in een appel, die je pas in september moet plukken.

Ik wil nog meer fruit in mijn tuintje produceren. Op aanraden van Suzanne Luppens heb ik frambozenstruiken en een bessenstruik naast de appelboompjes geplant.
Er staan nu 3 frambozenstruiken, Glen Ample. En ik hoop in augustus frambozen te kunnen plukken. 

Daarnaast heb ik een bosbessenstruik, Vaccinium bluejay, geplant. Als het goed is, dan komen er in juli en augustus mooie blauwe bosbessen aan.

En naast de gevel heb ik een druif geplant, een blauwe druif: Muscat blue. Nu maar afwachten of er het eerste jaar al druiven zullen komen.

Maandag 21 December 2015 at 10:11 am | | actie | Geen reacties

Hardloop-TV: prachtige bergrace uit Alaska

Als er niets op TV is, dan kijk ik wel eens naar hardloop-filmpjes op YouTube. 
Met een handig apparaatje, Chromecast, kan ik tegenwoordig YouTube bekijken op de grote TV in de woonkamer. 

Zo keek ik vanmiddag naar de Mount Marathon race van afgelopen zomer in Seward, Alaska.
Een prachtige reportage van de vrouwen-wedstrijd met in de hoofdrollen de onnavolgbare Emeli Forsberg en het kleine grote Amerikaanse talent Allie Ostrander (onthoud die naam).
Een schitterend maar gruwelijk zwaar parkoers. Gewoon de hele video uitkijken: ook de mindere godinnen zijn de moeite waard. 

Er is ook een reportage van de mannenwedstrijd gemaakt, met vooraf een inleiding van ongeveer 30 min. Die video ga ik ook nog eens bekijken.

Donderdag 17 December 2015 at 5:16 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Blootvoets op de snelweg

Er is 40 jaar lang actie gevoerd om aanleg van een autosnelweg door het Midden-Delfland te verhinderen. Ik weet nog dat er begin jaren 70 actievoerders kampeerden op het zandlichaam, dat alvast was aangelegd: ik was toen 12 of 13.
Maar helaas is de snelweg toch aangelegd. En misschien rijden er binnenkort duizenden auto's over het gloednieuwe asfalt in de betonnen bak onder Midden-Delflands maaiveld. Ik vind de aanleg van die snelweg nog altijd een stom idee en zonde van het geld.

Om de voor sommige mensen heugeljke opening van de A4 voor mij persoonlijk wat draaglijker te maken, deed ik op zaterdag 12 december mee met de ongeorganiseerde prestatieloop over het nieuwste stukje autosnelweg.
Bij aankomst zag ik 150 a 200 lopers. Twintig minuten later bij de start waren er meer dan 1000. Wat een opkomst. 


Terwijl de lopers nog wat selfies maken, legt de speaker uit hoe de route loopt. En dan opeens wordt het startschot gegeven. 

Ik loop de eerste kilometers op mijn Solerunner-slofjes om warme voeten te krijgen. Het parkoers is simpel en saai. Ik kijk naar de lopers om mij heen. Er lopen vele jonge vrouwen mee: de ene met een nog mooiere paardestaart dan de ander. Ik word ingehaald door een jonge gast op Fivefingers.  
Op weg naar het keerpunt groet ik bekende lopers, die al op de weg terug zijn. Kort daarna mag ik zelf aan de terugweg beginnen.

Na ongeveer 5 km. haalt Barefoot Joost uit Schiedam mij in. Hij kijkt naar mijn voeten en ziet slofjes. Ik kijk naar zijn voeten en zie dat hij gewoon op blote voeten is begonnen. Na een kort praatje draaft Joost verder in zijn eigen tempo. Ik begin te voelen dat ik iets te hard gestart ben: ik trek mijn trainingsjack uit en knoop het om.

 

Na 7 km. passeer ik de start-finish-lokatie en daar trek ik mijn slofjes en sokken uit. De laatste 3 km., grotendeels in de tunnel, loop ik op blote voeten. Maar de benen zijn zwaar door de snelle start, ik loop niet lekker meer.
Ik word nog ingehaald door een groep lopers uit de Lier en daarna door een hele groep uit Schipluiden. En na 53 min 35 ben ik bij de finish-klok.

Ik praat nog even na met mijn clubgenoten en met Barefoot Joost. Dan weer op de fiets over de Harreweg naar huis.
Het asfalt van de A4 zal ik nooit meer betreden en omdat ik rijbewijs noch auto heb, zal ik er ook niet over rijden. Hooguit een enkele keer als ik met iemand meerijd.

Zondag 13 December 2015 at 6:59 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Duinrellcross 2015

Een roestbruin bladerentapijt
ligt in Wassenaarse dalen
te wachten op die ene gek
met zijn maffe loopsandalen.

 

Vol ervaring en overmoed
vergeet hij warm te lopen
de eerste helling vliegt hij op
om zijn luiheid te bekopen. 

Als een bejaarde zonder rollator
daar strompelt hij omhoog
en wordt gefotografeerd
door Big Brothers alziend oog.


In de tweede loden ronde
halverwege die  vervloekte cross
voelt hij zich al beter
de kuiten komen langzaam los 

Hij begint terrein te winnen
en blijft niet langer dralen
tijd om blonde paardestaarten
en clubgenoten in te halen.

Het is toch goed afgelopen 
want tevreden en voldaan
in eenenvijftiig dertig
kwam hij bij de finish aan.

(foto gemaakt door Nico Kruijskamp) 

Maandag 07 December 2015 at 6:34 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Blootvoets baggeren bij Bertus

Op 29 maart liep ik ter gelegenheid van mijn verjaardag bij IJsclub Bertus de 10 km. Kwartaalloop. In de stromende regen. Ruim een half jaar later op 29 november is er weer een Kwartaalloop in de stromende regen. En ik loop weer de 10 km.
Met mijn zusje Annelies loop ik van mijn huis naar Onder Ons in. Het is dan nog droog en bij een temperatuur van 10 graden is het nog prettig hardlopen op blote voeten. Annelies schrijft ook in voor de 10 km. als voorbereiding op de Bruggenloop van 15 km.

Bij het startschot is het nog altijd droog. Annelies heeft mij vandaag niet nodig als haas: ik kan mijn eigen tempo lopen. Na het bordje van 1 km. voel ik de eerste regendruppels. Even later sluit ik aan bij mijn zwager Joost.
Samen lopen we verder door de regen en harde wind. 
De vijfde kilometer gaat over een smal steengruispaadje met grote plassen. Op mijn blote voeten stamp ik dwars door de plassen, waar andere lopers omheen lopen. De tussentijd halverwege is voor Joost en mij gelijk: 26 minuten 29 sec.
We lopen de tweede ronde nog lang met zijn tweetjes. Maar na 8 kilometer ben ik de regen zat. Joost wil niet versnellen, maar ik verhoog mijn tempo en probeer de loper voor ons bij te halen. Dat lukt me net voor de 9 kilometer. In de laatste kilometer haal ik stampend in de plassen nog een loopster in en ik finish na 51 minuten 31 sec. 
Een fijne negatieve split: de tweede ronde ging in 25 min 2 sec.

Bas van Binnendijk maakt binnen een foto modder op de achterkant van mijn benen. We nemen nog even een beker koffie en wachten tot Annelies ook zeiknat binnendruppelt. Zij loopt de 10 km. in een nette 62 minuten. Samen met Annelies draaf ik terug naar huis.
Wat een beestenweer vandaag.

Dinsdag 01 December 2015 at 10:06 pm | | hardlopen | Geen reacties

Krachttraining met Nadine, wildzwemmen met Natasha

De komende twee maanden ga ik wat meer krachttraining doen. Niet in de sportschool met gewichten. Maar gewoon in de huiskamer met mijn eigen lichaamsgewicht. 
In de video hieronder doet de charmante zevenkampster Nadine Broersen wat eenvoudige oefeningen voor de beenspieren en de rompspieren voor. (Kijk de video op een groot scherm !!)

Nadine Broersen oefeningen from Losse Veter on Vimeo.

En ik ga nog iets anders proberen komende winter: een run-dip-run.
Inlopen naar de Delftse Hout, daar even uit de kleren en een frisse duik nemen in het ijskoude water en dan weer aankleden en terugrennen naar huis.
De Run-dip-run is een tip van Koen de Jong van Sportrusten.nl.
Maar door het prachtige filmpje hieronder van Natasha Brooks ben ik zo betoverd, dat ik de Run-dip-run ook zelf ga proberen.  (Kijk de video op een groot scherm !!)

Bluehue from natasha brooks on Vimeo.

Donderdag 26 November 2015 at 8:42 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

40e Duifpolderloop


In november 2014 deed ik mee aan de Duifpolderloop in Schipluiden. Ik liep toen de 7 km. in charmant gezelschap en eigenlijk net iets te hard. Tsja, de bekende valkuil: het ging lekker en hard, maar het leidde wel tot een pijnlijk plekje in mijn linkerkuit.

Afgelopen zaterdag liep ik weer over datzelfde stuk asfalt, ter gelegenheid van de 40e Duifpolderloop. 
Ik houd erg van dit soort kleine, knusse trimloopjes. Inschrijfgeld is 1 euro; een kopje koffie kost 50 cent. Er zijn nog geen 100 deelnemers.
Dit keer liep ik de langste afstand, 11,7 km. En ik liep de hele afstand op mijn blote voeten. 


Voor de start sta ik nog even te kletsen met Leo B., die ook de 11,7 km op blote voeten gaat lopen.

De eerste kilometers gingen in ongeveer 5 min. 30. Daaarna ging het geleidelijk aan sneller. Bij het bordje van 5 km. gaf mijn stopwatch precies 27 min. aan.
Op het stuk met tegenwind liep ik samen met een loper van ongeveer mijn leeftijd. We deden om de beurt tweehonderd a driehonderd meter kopwerk. De laatste 3 kilometer ben ik nog wat harder gaan lopen. 
Ik finishte na 1 uur en 23 sec. Mijn gemiddelde snelheid komt op  11,6 km per uur. ofwel 5 min. 10 sec. per kilometer.
Ik heb een lekker, tevreden gevoel overgehouden aan deze prestatieloop. Waarschijnlijk loop ik in april ook weer mee met de 41e Duifpolderloop.

Zondag 15 November 2015 at 8:32 pm | | hardlopen | Geen reacties

Trainingsplan voor de Leiden Marathon

Marathon-trainingsplan:

Primair doel: uitlopen Leiden marathon 22 mei
Secundaire doelen: looptechniek verbeteren + voeten versterken
zwakke plek: mentale ontspanning (hoe blijf ik in het moment?)
 

december + januari
- nadruk op krachttraining: heuvels + trappen, korte trainingen in iets hoger tempo
- balanstrainingen voor voet + onderbeen, hinkelen
- 3 a 4 trainingen per week (max. 60 min.)


februari
- 3 a 4 trainingen per week
- nadruk op houding (rompoefeningen)
- één duurtraining anderhalf uur - twee uur

maart
- 4 trainingen per week, geen wedstrijd
- één duurtraining per week twee uur - tweeënhalf uur
- aandacht voor tempo: duurtraining = echt langzaam (Lekker gelopen?)
- massage voor herstel en onderhoud + dagje sauna

april
- 4 trainingen per week, geen wedstrijd, zoveel mogelijk blootvoets
- aandachtspunt: mentale ontspanning (muziek, genieten) + afwisseling
- één duurtraining per week twee uur - tweeënhalf uur (Paasloop?)

- massage voor herstel en onderhoud

mei
- 4 trainingen per week: alles blootvoets
- aandachtspunt: mentale ontspanning (muziek, genieten) + dagje sauna
- nog 2 duurtrainingen ca. 2 uur - veel drinken


Vrijdag 13 November 2015 at 12:06 pm | | hardlopen | Vier reacties

Hebben alle Russen en Russinnen doping gebruikt?

Een jaar geleden zond de Duitse zender ARD een documentaire getiteld "Geheimsache Doping: Wie Russland seine Sieger macht" uit. Volgens de documentaire wordt in Rusland op grote schaal verboden stimulerende en prestatiebevorderende middelen gebruikt. De Russische atleten trainen niet alleen hard, ze spelen vals door de natuur een handje te helpen met spierversterkende middelen en hormonen.
Afgelopen week kwam het Wereld Anti Doping Bureau, WADA, met soortgelijke beschuldigingen: In Rusland wordt op grote schaal doping gebruikt en de autoriteiten helpen daarbij door bloed- en urinemonsters van verdachte atleten te vernietigen.
Zware beschuldigingen. Maar het WADA ging nog een flinke stap verder door voor te stellen dat Rusland moet worden uitgesloten van de komende Olympische Spelen in Rio de Janeiro en van andere grote kampioenschappen.
Is zo'n boycot terecht?

Het WADA kan onmogelijk bewijzen welke Russische atleten wel doping hebben gebruikt en welke niet. De afgenomen monsters zijn vernietigd. Maar dat betekent niet dat alle monsters ook positief zouden zijn bij dopingtesten. Die conclusie van het WADA gaat veel te ver.
Het WADA stelt nu dat in principe elke Russische atleet doping heeft gebruikt en daarom moet worden uitgesloten van deelname aan de Olympische Spelen. En dat is waarschijnlijk niet waar.
Wat WADA doet, lijkt een beetje op beweren dat elke vrome moslim een terrorist is en elke voetbalsupporter een hooligan.

WADA vindt een Russisch paspoort voldoende bewijslast om een atleet te schorsen en deelname aan de Olympische Spelen te ontzeggen. Voor atleten van alle andere nationaliteiten gelden andere regels: er moeten eerst verboden middelen aangetroffen worden in bloed- of urine monsters. En ook de contra-expertise moet hetzelfde resultaat geven.
Het is een griezelige ontwikkeling om atleten op grond van hun nationaliteit al bij voorbaat te beschuldigen van dopinggebruik, ongetwijfeld ingegeven door politieke motieven. 
Dat het Russische antidoping-instituut zijn licentie verliest, vind ik een uitstekende maatregel. Laat de Russische dopingtesten maar in Duitsland of in Nederland uitvoeren, zodat de resultaten boven iedere twijfel verheven zijn. Maar houdt sport en politiek gescheiden. 

Donderdag 12 November 2015 at 07:39 am | | nieuws | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Hongerklop en hyperventilatie

Ontspannen en vol goede moed begon ik gisterenmiddag aan de halve marathon van Monster. In het filmpje hieronder (van Fred v.d. Gon Netscher) zie dat ik helemaal achteraan gestart ben, bij de laatste 10 lopers.

Ik loop een stukje mee met Chantal, die ook de halve marathon zal lopen op blote voeten. Daarna loop ik twee kilometer naast de charmante blonde Mirjam uit Rotterdam. Zij blijkt een kennis van blotevoetenloopster Ludka. 
Dan begin ik te versnellen en mensen in te halen.
De volgende 10 km. gaan prima. 

 
foto: Fred v.d. Gon Netscher

De laatste kilometer op het strand gaat moeizaam. De klok bij de 15 km. geeft 1 uur 26 min. aan en in het mulle zand tegen het duin op ga ik wandelen. Boven op het duin begin ik weer te joggen, maar de kracht in mijn benen is verdwenen.
In de verte zie ik de kerktoren van Monster in de zon. Daar is de finish 5 km. verderop.
Maar de weg ernaartoe is een donkere tunnel. 
In die tunnel weergalmen de stemmen die rondspoken in mijn hoofd:
"Te weinig gegeten... je redt het niet... te weinig getraind ... te weinig gedronken"
Ik wandel steeds langere stukken en loop steeds kortere stukken hard.

De klok bij 20 km. geeft al 2 uur 2 minuten aan. Ik stop, ik kan niet verder.
Er komt een SUV van de Reddingsbrigade langs, de bijrijder vraagt:"Wil je meerijden naar de finish?" Ik krijg een flesje water en ik drink een paar flinke slokken. Dat helpt.
Ik begin weer hard te lopen. In de laatste 300 m. wandel ik nog een keer om het flesje leeg te drinken. Dan jog ik verder naar de finish. Mijn eindtijd is 2 uur 12 min.

Na een flesje AA en een pakje Sultana's ben ik in een stevig tempo terug naar Delft gefietst. De inzinking tijdens de halve marathon had geen fysieke oorzaak maar ontstond tussen de oren.
Een jaar of 15 geleden had ik tijdens halve marathons ook regelmatig last gehad van hyperventilatie. Ik schrik er niet meer van als het gebeurt. Maar ik wil er weer graag van af.
Suggesties zijn welkom.

Zondag 01 November 2015 at 08:35 am | | hardlopen | Twee reacties

Zelf brie maken

Voor mijn verjaardag kreeg ik  het boek Verrot Lekker geschreven door Christian Weij. In dat boek staat o.a. beschreven hoe je zelf brie kunt maken.
Dat heb ik ook maar eens geprobeerd. 

Je begint met een stukje schimmelkorst van gewone brie uit de supermarkt. Dat wrijf je fijn in twee eetlepels volle melk; je kunt ook een staafmixer gebruiken. De melk met daarin de briekorst giet je bij een liter volle melk (gewoon uit de supermarkt). Die verwarm je tot 30ºC en je doet er 2 eetlepels karnemelk bij. Vervolgens heb ik de melk in de hooikist gezet om te zorgen dat de melk een uur lang op ongeveer 30ºC blijft.

Na dat uur roer je de melk goed en voegt tijdens het roeren 3 of 4 druppels lebstremsel toe. Dat spul kun je bij diverse leveranciers via internet kopen.
De pan weer even opgewarmd tot 30ºC en teruggezet in de hooikist. 
Een tot twee uur later is de melk gestremd en kun je de wrongel (de gestremde melk) in blokjes snijden. Dat ziet dan zo uit.

Een halve liter water toevoegen, voorzichtig doorroeren en nog een half uur laten rusten.
Dan de wrongel overscheppen in een kaasvorm: in mijn geval een oude verpakking van dessertijs waar ik om de 3 centimeter een gaatje heb geboord. Dan ziet de kaas in wording er ongeveer zo uit.

Zet de kaasvorm op een kleine verhoding in een uitlekbak. Laat de wrongel dan 24 uur uitlekken op een koele plek. De wei uit de lekbak gooi je weg.
Na 24 uur strooi je een klein beetje zout op de 'kaas' en kiep je de kaasvorm leeg op een rooster van bijv. kippegaas. op de andere zijde van de kaas strooi je ook een klein beetje zout.



Nu moet de 'kaas' minstens een week rijpen op een plek waar het 10 tot 16 ºC is.
De kaas elke dag of om de dag omkeren.
Na een week komt er een schimmelkorstje om de kaas en kun je een stukje proeven.  

Het resultaat
Na 7 dagen zit er inderdaad een schimmelkorstje op de kaas. Maar er hangt ook een vreemde rottingsgeur in de bak waar het kaasje ligt te rijpen.
Voorzichtig snijd ik een stukje van de kaas af en leg het op een stukje stokbrood.
Uit het korstje lekt de kaas en stroomt over het stokbrood op het bordje.. heel anders dan de brie uit de winkel. 

En nu proeven... heel voorzichtig...

Woensdag 28 Oktober 2015 at 10:54 am | | Recepten | Twee reacties
Gebruikte Tags: , ,

Derde prestatieloop over 15 km.

Gisteren liep ik bij de trimloop van AV'40 mijn derde 15 km. van deze maand.
Ik begon erg rustig in een tempo van 5 min. 25 per km. Over de eerste 5 km. deed ik 27 min.
Daarna heb ik het tempo verhoogd naar 5 min. per km. en sloot ik aan bij Henry uit de Lier.  Bij het bordje van 8 km. begint een stukje vervelend parkoers met scherpe steenslag van 1500 meter met heel. Ik deed mijn Luna-sandalen aan en na 9,5 km. weer uit. Mijn doorkomsttijd op 10 km. was 52 min. rond.
In de laatste 5 km. probeerde ik vergeefs aan te sluiten bij een andere 15 km. loper die 100 m. voor mij liep. De 14e km. over hetzelfde pad met de vervelende steentjes liep ik weer op mijn Luna-sanadalen. In de laatste kilometer zette ik nog wel aan, maar ik kon niet harder meer dan 5 min. 30. 
Mijn eindtijd over 15 km. was 1 uur 18 min en 57 sec., de laatste 5 km gingen dus maar net binnen de 27 min.
De 15 km. van gisteren was de langzaamste in de reeks. Het parkoers en de inspanning die het kostte vielen me een beetje tegen.

Drie keer 15 km. maakt 45 km. Over die 3 prestatielopen deed ik 13607 sec ofwel 3 uur 46 min en 47 sec.
De gemiddelde tijd per kilometer komt uit op 5 min 2, 4 sec.

Met drie 15 km.-loopjes achter elkaar heb ik een mooie basis gelegd voor de halve marathon van Monster. Maar ik had de 3e in de reeks,gisteren, liever wat makkelijker en wat sneller gelopen.

Maandag 19 Oktober 2015 at 2:26 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Nieuw blotevoeten-PR op de 15 km.

 

Op zondagmorgen loop ik op blote voeten van mijn huis naar de kantine van korfbalvereniging DES. Ik schrijf in voor de Kopjesloop van 15 km. en neem dan nog een kop koffie aan de bar.
Vijfentwintig minuten later sta ik achteraan in het startvak, naast Ilona, die een paar keer meetrainde in de Instroom-Herstel-Groep, maar toch geen Koploper is geworden. In mijn achterhoofd zit de 15 km. Kethelloop van vorige week. het zou leuk zijn als ik vandaag net binnen de 1 uur 15 min zou kunnen lopen.

In de eerste kilometer begin ik al met inhalen. Mijn tussentijd op 1 km. is 5 min 15.
Net voor de 3 km. passeer ik mijn clubgenoten Anton en Claudia. Zij lopen vandaag ook de 15 km. Ik haal ook de dochter van Ria nog in; zij won vandaag de prijs voor de mooiste paardestaart in de wedstrijd.
Dan sluit ik aan bij mijn zwager Joost: hij loopt de 10 km. De volgende 6 km. lopen we samen in een tempo rond de 4 min 50 per kilometer.

Het 5 km. punt passeren we na 24 min rond. We kunnen het tempo goed vasthouden, maar komen niet dichterbij de loper voor ons. Bij het 9 km. punt geeft mijn horloge 43 min 5 sec. aan. Joost zet een versnelling in op weg naar de finish en loopt ongeveer 50 m. bij mij weg. (hij loopt een nieuw PR op de 10 km. voor het eerst onder de 48 min.)
Ik doe vandaag 48 min 10 over de 10 km. en begin met vermoeide benen aan het laatste rondje van 5 km. Clubgenoot Harry is aan het uitlopen en houdt mij even gezelschap.Het wordt zwaarder: ik voel een pijntje in mijn linker hamstring.
Bij het 13 km. punt komen Claudia en Anton weer langszij: zij hebben nog iets over voor de laatste twee kilometer. Ik zit er door heen en krijg meer last van mijn linkerhamstring.

Claudia en Anton lopen langzaam uit en finishen een half minuutje voor me.
Ik finish na 1 uur 12 min en 46 sec., ruim 2 minuten sneller dan vorige week en mijn snelste 15 km. sinds 2009

 Met stijve benen wandel ik terug naar de kantine, de inschrijfplek. Als ik op adem gekomen ben begin ik aan de terugweg naar huis. Heel rustig joggend en af en toe wandelend.

De rest van de dag houd ik last van mijn hamstring en van stijve kuiten.
Een snelle tijd lopen vind ik nog altijd leuk. Maar de pijnlijke spieren zijn een duidelijke waarschuwing dat ik zoiets niet ongestraft elke week moet gaan doen.
Volgende uitdaging is de halve marathon van Monster op zaterdag 31 oktober.

Maandag 12 Oktober 2015 at 6:20 pm | | hardlopen | Geen reacties

Kethelloop 15 km

Eind oktober wil ik de halve marathon van Monster lopen. Het lijkt me verstandig om voor die tijd toch wat meer kilometers te maken. Daarom ga ik zondag naar Schiedam om bij de Kethelloop de 15 km wedsrijd te lopen.

Het is de 5e editie van deze kleinschalige loop. Het aantal deelnemers is net wat groter als bij de Kopjesloop: de Kethelloop is een beetje vergelijkbaar met de DIOS Lenteloop. Inschrijving en omkleden is bij vietbalvereniging VV Spaland. Er is nog één andere Koploper: Ari, die ook de 15 km. zal lopen.

De eerste kilometer lopen we door de oude dorpskern van Kethel over ouderwetse klinkers. Niet heel vervelend, maar ik ben toch blij als ik even later asfalt onder mijn voeten voel.
De route gaat richting Delft het Midden-Delfland in. Het is een heerlijke dag en ik begin maar eens met inhalen. Telkens als ik een dame met een paardestaart passeer, deel ik een complimentje uit: "de mooiste paardestaart in de wedstrijd".
Bij de 2 kilometer zie ik een dame in een shirt van AV Waterweg. Ik ga naast haar lopen en maak kennis met Annemarie. Ze wil 1 uur 20 min. lopen en dat is ongeveer het tempo dat ik ook in gedachten had. We lopen de volgende twee kilometers samen op. Maar dan zegt Annemarie:"als je harder wil dan ga je maar hoor." En precies op dat moment worden we ingehaald door een man met een grijze baard. Hij wil 1 uur 16 lopen. Dus ik zeg:"Dag Annemarie, tot straks." en loop verder met de man die Remco blijkt te heten.

De doorkomsttijd na 5 km. is 26 min 10.  Het tempo gaat omhoog naar ongeveer 5 min. per kilometer net te hard om te kunnen kletsen. Bij de 10 km. is onze doorkomsttijd 51 min rond.
Ik doe er nog een schepje bovenop en de volgende kilometers  gaan in 4 min 50. Maar nu hijgt Remco: "als je harder wil, dan ga je maar." Ik zeg: nog 2 kilometer in 5 min rond en je komt binnen de 1 uur 16 min. Remco klampt aan.
In de laatste 2 kilometer zit af een toe een stuk oud en verweerd asfalt, heel vervelend voor mijn voeten. Dus ik verlaat even het fietspad en kies voor de autoweg. We lopen terug naar de voetbalvelden. In de laatste 100 m. win ik de eindsprint van Remco. Maar daarbij ga ik zo diep, dat mijn maaginhoud omhoog komt. Ik hoef net niet te kosten.

Mijn eindtijd is 1 uur 15 min. 4 sec. en dat is sneller dan mijn laatste 15 km. op hardloopschoenen (1 uur 18 min. 53 sec.) 
Ik ben erg tevreden met die tijd. De Kethelloop heeft een leuk parkoers en is niet overdreven druk of commercieel. Misschien loop ik hier volgend jaar weer.

Hieronder een leuke reportage over de Kethelloop. Vanaf 16 min 25 komt die charmante Annemarie van AV Waterweg in beeld. Zij was de snelste dame op de 15 km.

Maandag 05 Oktober 2015 at 4:46 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Mijn tien kilometer in grafiekjes

De afgelopen 25 jaar heb ik heel vaak 10 km. gelopen. 
In 1991 bego ik met het noteren van mijn tijden bij prestatieloopjes en wedstrijden. In dat jaar was mijn snelste 10 km. tijd 42 min 28.
In de jaren daarna werd ik sneller. Mijn snelste 10 km. liep ik in 1995: 38 min 49 sec.
Daarna werd ik langzaam aan minder snel of wel langzamer. 

In 2008 perste ik er nog een tijd van 45 minuten rond uit.
Het jaar erna scoorde ik nog een 46'er. Maar de tand-des-tijds maakte mij steeds trager.
In 2013 kwam ik niet meer onder de 50 minuten.

Ik heb die tijden in een grafiekje gezet. 

Maar 2013 was ook het jaar waarin ik de hardloopschoenen uittrok en op blote voeten verder liep.
Net op tjd.
Vanaf 2013 ben ik weer snellere kilomteres gaan lopen.
In 2014 kwam ik weer onder de 50 minuten.
En dit jaar liep ik weer een 46'er, net als in 2009.

De nieuwe grafiek ziet er zo:

Het tij is gekeerd.
Ik ben aan een nieuw hardloopleven begonnen en ik heb lak aan de tand-des-tijds.

Zondag 27 September 2015 at 7:44 pm | | hardlopen | Twee reacties

Een eigen plekje zoeken in Barefoot Nederland

De afgelopen jaren heb ik veel bijgeleerd. Over training geven, over de techniek van het hardlopen en over de voordelen van het hardlopen op blote voeten. 
Ik volgde workshops bij Wouter en bij Pepijn. Ik liet me inspireren door het Barefoot-evenement in april van dit jaar. Maar wat kan ik nu zelf gaan doen met de kennis en vaardigheden, die ik heb opgedaan?

Binnen mijn vereniging De Koplopers kan ik mijn ei niet kwijt. Ik vind het nog altijd leuk om beginners aan het hardlopen te krijgen en geblesseerden te helpen. Maar deze groepen zijn nog lang niet toe aan het hardlopen op blote voeten. 
Ik moet nodig een ei leggen, ik moet iets met de positieve energie, die ik krijg van het hardlopen op blote voeten.
Ik ga zelf workshops geven.

Afgelopen zondag gaf ik mijn eerste eigen Hardlopen-op-blote-voeten-workshop voor beginners.Er waren 6 deelnemers: vijf dames en een echtgenoot.
Het doel van de workshop was het laten kennismaken met barefootrunning, het wegnemen van de drempels en de angst om in glas te trappen.
Het programma was als volgt:
- ongeveer 10 min. inlopen (op schoenen)
- schoenen uitdoen, gevolgd door een uitleg over de nadelen van hardloopschoenen
- opbouw van de ideale loophouding: voeten, knieën, bekken
- een wandeling over verschillende ondergronden 
- wat loopscholing op blote voeten + traplopen op blote voeten
- een rondje van ca. 10 min. hardlopen over verschillende ondergronden.

Tot slot  met ecoline een voetafdruk gemaakt van alle deelnemers als tastbare herinnering.

Mijn eerste blotevoeten-workshop was erg geslaagd. Maar....
Hoeveel van de deelnemers zullen vaker op blote voeten gaan hardlopen? Ik denk dat de meesten het bij die ene keer op blote voeten zullen laten. Dat zou ik jammer vinden.

Misschien moet ik een langere cursus van 3 of 4 workshops met telkens 14 dagen ertussen gaan organiseren. Meer zoals Ruth in Amsterdam dat doet. Niet alleen de angst wegnemen, maar de cursisten daadwerkelijk aan het lopen krijgen.

Dinsdag 22 September 2015 at 6:51 pm | | hardlopen | Vier reacties

Met Laura naar de Vredesloop

Vorig jaar deed ik mee aan de Vredesloop, met het startnummer van Laura, een clubgenote, die last had van een knieblessure. Toen ik haar startnummer overnam, maakten we de afspraak om in september 2015 samen de Vredesloop te lopen.
Laura's knieblessure is weer overgegaan en de Vredesloop vinden we allebei een leuk, gezellig loopevenement. Dus staan we vanmiddag samen in het startvak op de Groot Hertoginnenlaan. Een kennis vraagt aan mij of Laura mijn dochter is. Een leuk complimentje voor Laura, maar ik voel me opeens jaren ouder.
Voor de start ontmoeten we nog een paar andere blotevoetenlopers: Patrick uit Den Haag en Myranya uit he midden van het land.


met Myranya in het startvak (foto gemaakt door Bas)

Na het startschot duurt het nog een paar minuten voordat we kunnen gaan hardlopen. En de eerste kilometers is het best wel druk op het parkoers. We gaan niet lopen inhalen en zigzaggen, maar passen ons tempo aan de drukte aan.
Laura wil de 10 km. binnen de 60 minuten lopen en ik houd de tussentijden in de gaten: we lopen ongeveer 5 min 50 per kilometer. Na een paar kilometer krijgt Laura rode wangen en vraag ik even of het niet te hard gaat. Het gaat goed zo, ze krijgt altijd een rood hoofd tijdens het lopen.

Op twee plaatsen langs het parkoers staan trommelaars muziek te maken. Het is heerlijk om even op de maat van het getrommel te gaan lopen.  In de tweede ronde stoppen we wel kort bij de waterpost en drinken een bekertje water. Daarna komen we snel weer in het ritme. 
Het bord van de 9 km. ligt verder weg dan we dachten. En als we dat bord voorbij zijn, komt nog een lastig stukje vals plat. In de laatste 100 m. zet Laura nog even aan en ze finisht in een nieuw PR op de 10 km.: 58 min 13.


foto gemaakt door Bas

Volgens de uitslagen deden er 1811 mannen mee aan de 10 km. en 1348 vrouwen. Misschien zijn er volgend jaar evenveel vrouwen als mannen.
Ik kwam vandaag 3 andere blotevoetelopers tegen. Misschien zie ik er volgend jaar nog meer.
In de tram terug naar huis maak ik met Laura opnieuw een afspraak: volgend jaar (in 2016) lopen we samen de Droomtijdloop

Zaterdag 19 September 2015 at 8:08 pm | | hardlopen | Geen reacties

De verbouwing is bijna klaar

Tweeënhalf jaar geleden begon ik aan een verbouwing. Nee, ik wilde niets in mijn huis verbouwen. Ik wilde mijn lichaam verbouwen.

Tweeënhalf jaar geleden begon ik met hardlopen op blote voeten. Door dat lopen zijn er dingen veranderd aan mijn lichaam. 
Allereerst werden mijn voeten breder: na een paar maanden begonnen mijn gewone schoenen te knellen. Ze deden gewoon zeer. Ik heb nog een paar extra brede van Bommels gekocht ( 189 euro....). Maar die waren na 3 maanden ook weer te klein. Tegenwoordig draag ik doordeweeks Merrells, die zijn erg soepel en zacht: mijn brede voeten zitten er lekker in.

Daarna begonnen mijn achillespezen langer te worden en op een andere plek van mijn hielbeen aan te hechten. Een half jaar lang was de buitenkant van mijn hielbeen gevoelig. Maar de pijn werd langzaam minder en op een dag was de aanpassing van de aanhechtplaats (de insertie) voltooid. Daarna geen last meer gehad.

 Door het lopen op blote voeten ontspanden mijn kuiten. Ik ging mijn kuitspieren op een andere manier gebruiken. Langzamerhand werden mijn kuitspieren dunner. Nog niet zo dun als de kuiten van Keniaanse toplopers, maar wel een stuk dunner dan ik gewend was. Misschien worden mijn kuiten in de komende jaren nog iets dunner.

Mijn rompspieren zijn sterker geworden, omdat ik nu weer goed rechtop loop. Vooral de buikspieren onder de navel gebruik ik meer. Het laagje spek op mijn buik is al wat dunner, misschien verdwijnt het wel helemaal als ik langere afstanden ga lopen.

De verbouwing is bijna klaar. Het was een prachtig project.

Vrijdag 11 September 2015 at 1:37 pm | | hardlopen | Geen reacties

Barefoot naar Berkel

De halve marathon van Oostland is mijn eerste officiële halve marathon op blote voeten. Ik weet inmiddels dat 21 km geen probleem is voor mijn voeten. En mijn eindtijd vind ik niet meer zo belangrijk: alles binnen de 2 uur is prima.
Ik start rustig aan en loop de eerste kilometers samen met mijn zwager Joost. Het is vrij druk, maar we kunnen stevig doorlopen. Bij de 2 km. check ik de tussentijd: 11 min. 20... prima toch.

Het parkoers gaat over fietspaden en door de nieuwbouwwijken van Pijnacker, Berkel en Bergschenhoek. het asfalt en de bestrating zijn goed te belopen. Ik bedenk me opeens dat ik bij elke stap wat huidcellen verlies aan het wegdek. Andere lopers verliezen zweetdruppels, spuug en misschien wat snot. Maar ik laat langs het gehele parkoers mijn DNA, mijn erfelijk materiaal, achter in de vorm van huidcellen. 
Als er morgen een misdrijf wordt gepleegd op het parkoers, dan vinden de forensische experts van Justitie misschien wel mijn DNA op de plaats delict.

Ik haal regelmatig lopers in en met sommigen maak ik een praatje. Toeschouwers langs de kant roepen de naam die op mijn startnummer staat: "Op je blote voeten, Hans, stoer."
Het bordje van de 10 km. passeer ik na 53 min. rond. De twee jongemannen waar ik achter loop horen net zo vaak als ik: "Kijk, op blote voeten, wat knap."
De 15 km. gaan in 1 uur 17 min 20. Ik ben nog niet moe en besluit de jongemannen voorbij te gaan. Ik zet de achtervolging in op clubgenoot Ron en bij de 18 km. haal ik hem bij. Langzaam neem ik wat voorsprong op Ron.

Bij de 19 km. zie ik fotograaf Bas van Binnendijk, die even languit op het asfalt gaat liggen om van mij een mooie zweef-foto te maken.


Foto gemaakt door Bas van Binnendijk (klik voor de grote versie)


Ik kan nog een paar mensen inhalen en finish na 1 uur 48 min en 26 sec.

Vlak achter de finish staat een cameraman. Naast hem een jongen met een microfoon, die vraagt: "Heeft u echt op blote voeten gelopen?" 
Ik laat mijn voeten zien en geef een kort interview. In de reportage blijft er maar heel weinig over.

Maar goed: mijn eerste halve marathon op blote voeten ging sneller dan de laatste 3 halvathons die ik met schoenen liep. In januari 2014 liep ik in Maassluis nog 1 uur 54. In mei 2012 liep ik de Groene Parkenloop in 1 uur 51.
Ik ben op blote voeten dus sneller dan 3 jaar geleden op schoenen. Erg leuk.
Maar nu niet overmoedig worden.
Mijn volgende doel is de halve marathon van Monster, zaterdag 31 oktober. Uiteraard ook weer op blote voeten.

Maandag 07 September 2015 at 6:33 pm | | hardlopen | Geen reacties

Mensen onderweg

Een stam rent door het landschap
vluchtend voor natuurgeweld
een jagende familieclan
maakt sporen in de modder
en afdrukken in het zand

Boodschappers op blote voeten
in een overwinningsroes
vermoeid maar opgetogen
in de brandende zon
van Marathon naar Athene 

Vluchtelingen opgejaagd
door bommen en geweren
ze rennen voor hun leven
ze zijn al jaren onderweg 
het rennen is hun leven

Zaterdag 05 September 2015 at 12:05 pm | | schrijven | Geen reacties

Soms heb ik een klein duwtje nodig

Drie jaar geleden had ik wel een klok horen luiden over minimalistische schoenen, maar ik had geen idee waar de klepel was. Ik kocht Saucony Hattori's, maar hardlopen op die rare schoentjes was geen succes.
Ik volgde de cursus Bewust Hardlopen: heel leuk en interessant, maar hoe moest ik nu verder.
Het beslissende duwtje dat ik nodig had, kwam van Anne uit Den Haag: "Probeer het eens op blote voeten, Hans." en "Heb je zin om mee te gaan naar een workshop van Wouter."

In het voorjaar van 2015 kon ik zonder problemen 10 km. op mijn blote voeten lopen. Ik las op Facebook over een marathon voor blotevoetenlopers, maar dat leek me gekkenwerk. De stressfractuur lag nog vers in mijn geheugen en ik durfde het aantal kilometers niet verder op te voeren. 
Blotevoetenloper Joost gaf mij tijdens een duurloopje op zaterdagochtend het duwtje, dat ik nodig had. Hij vertelde dat hij al een hele marathon blootvoets had gelopen. Tijdens het rondje door de Delftse Houte liepen we net iets harder dan ik gewend was. We liepen ook iets langer dan mijn gebruikelijke 10 km. Het ging me makkelijker af dan ik dacht.

Na het loopje met Joost nam ik me voor om langere afstanden te gaan lopen. En in oktober misschien wel de halve marathon van Monster op blote voeten. 
Ik volgde de Crazy Barefoot Marathon via Facebook. Ik wilde zeker naar de Crazy Barefoot Stampede: "een loopje over 5 km. kan ik makkelijk aan."
En dan krijg ik een berichtje van Ruth: "Wil je meedoen, Hans? Ik zoek nog een loper die maar één helft wil lopen?"
Precies het duwtje dat ik nodig had. 

Die 21 km. van afgelopen vrijdag vielen mij erg mee. Geen last van de voeten. Die 21 kilometer smaken naar meer. Komende zondag loop ik weer 21 km. op mijn blote voeten: de Halve marathon van Oostland.

Om een volgende stap te durven maken heb soms een aanmoediging nodig, een zetje of een duwtje in de goede richting.
Schroom niet, vrienden en vriendinnen. Steek een hart onder mijn riem en trek me over de streep, die mij nog tegenhoudt.

Dinsdag 01 September 2015 at 6:49 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: ,

The Afterparty - Crazy Barefoot Stampede

Daags na de Crazy Barefoot Marathon reis ik weer naar Amsterdam voor het toetje: de Crazy Barefoot Stampede.
De Crazy Barefoot Stampede is  veel laagdrempeliger dan de marathon. Het is een flashmob waarbij blotevoeten-wandelaars ook welkom zijn en je mag ook op minimalistische schoenen meedoen, als je dat prettiger vindt.
In de trein ontmoet ik (zoals afgesproken) Desiree, die ik leerde kennen tijdens het Barefoot Evenement in Hilversum. We zijn al om kwart over 11 in het Vondelpark. Na een kopje koffie lopen we naar de afgesproken plek nabij De Roos in de PC Hooftstraat.

Ik zie bekende gezichten (Dave, Ruud, Ruth en Vincent) maar ook een paar nieuwe gezichten.
Om 10 over 12 vertrekt een dozijn hardlopers onder leiding van Dave en zijn dochtertje Stella voor een rondje van 5 km. over het Museumplein en door het Vondelpark. Een vijftal dames begint op blote voeten aan een wandeling langs dezelfde route.
De kleine Stella stopt na het rondje Museumplein. De andere hardlopers draven in een pittig tempo verder door het Vondelpark. Ik vind het wel best en samen met twee andere lopers doe ik het rustig aan.

Na de kleinschalige Stampede zitten we nog een uurtje na te kletsen in het gras onder een boom. Het eten dat enkele lopers hebben meegebracht, wordt gedeeld en met smaak opgegeten.
Om half twee ga ik met Desiree een biertje drinken bij Vondel CS. Een uurtje later ga ik in het aangename gezelschap van Desiree met het openbaar vervoer weer terug naar huis.

Het aantal deelnemers aan de flashmob viel een beetje tegen, na het grote succes en de roes van de Crazy Barefoot Marathon.
Misschien zijn er volgende keer meer barrevoeters.
Of misschien blijft het een klein, maar keigezond en aangenaam gezelschap.

Maandag 31 Augustus 2015 at 4:03 pm | | hardlopen | Geen reacties

De Crazy Barefoot Marathon

Vrijdag 28 augustus deed ik mee met de Crazy Barefoot Marathon in Amsterdam, de allereerste marathon ter wereld waarbij alle deelnemers op blote voeten lopen.
Dave Hardy liep vorig jaar de New York Marathon op blote voeten en bedacht toen dat zoiets ook in Amsterdam moet kunnen. Samen met Ruth Langemeijer, de ongekroonde koningin van blootvoets Nederland, werkte hij het plan uit en regelde de medewerking van de Amsterdamse stadsreiniging. Het werd een prachtige dag.

Het startschot werd gegeven door de wethouder en de start werd gefilmd door AT5.
Ik hoorde Ruth zeggen: "als we starten dan gaan we ook echt weg." Toen drong het opeens tot me door dat ik aan een spannend avontuur begonnen was en dat ik pas over 5 uur terug zou zijn op het Museumplein.
Ik vroeg me af of ik het tempo wel zou kunnen volgen en of 21 km. niet te veel voor me zouden zijn.
Maar goed, we waren onderweg door de PC Hooftstraat en ik kon niet meer terug.

We baarden opzien en oogsten verbaasde blikken. In het Vondelpark begon een vrouw te zingen:
Mannen op blote voeten, die kunnen kussen... (vrij naar Arne Janssen).
Wouter maakte foto's, Ruud liep te dollen en de rest liep een beetje te kletsen. En een half uurtje later was de Crazy Barefoot Marathon voor mij al de gewoonste zaak van de wereld. Het maakt niet veel uit of je nu met 14 man door Delft loopt, of door Amsterdam.

De verzorgingsposten bij de werven van de Stadsreiniging waren super. Er was ijskoud water, er was fruit en soms zelfs handdoeken. Het kantoorpersoneel kwam even naar beneden om hun bewondering te laten blijken.
Het ging verder langs het Olympisch Stadion en langs de megalomande panden op de Zuidas. 


foto door: Daniel Andriessen

In mijn hoofd vergeleek ik dit avontuur met Het Blauwe Uur, het mooie hardloopboek van Hans Koeleman. In dat boek wordt een lange duurloop over 4 uur beschreven als een mystieke ervaring. Je verlegt je grenzen, je ontdekt krachten in jezelf, die je nog niet kende. Je raakt in een roes en maakt vrienden voor het leven. Je bent met elkaar en helpt elkaar, maar moet je eigen vermoeidheid overwinnen.

Na twee uur en een kwartier kwamen we bij het Amstelhotel. Ik nam de fiets over van Jesse en mocht de tweede helft meefietsen. Ik had nog wel 10 km. kunnen doorlopen, maar afspraak is afspraak. De tweede helft van de marathon wierp ik mezelf op kruispunten met fiets en al voor het aanstormende verkeer om veilig oversteken mogelijk te maken.

De meeste lopers kregen het moeilijk. Martin struikelde, kreeg last van stijfheid en nam een binnedoorweggetje naar de finish. Elf mannen en twee vrouwen liepen verder. Langs het Stadhuis, over het Rokin. Op de Dam en de Nieuwezijds Voorburgwal zigzaggend tussen de toeristen door.  
Kleine dappere Ludka sneed de laatste 4 kilometer af. Maar Ruth en haar elf dappere ridders volbrachten de lange tocht terug naar het Museumplein. De laatste honderd meter onder het museum door sloten Ludka en ik weer aan voor de finishfoto.


foto door: Daniel Andriessen

Toen iedereen gefeliciteerd was en weer op adem, werd het tijd om droge spullen aan te trekken en afscheid te nemen van elkaar.
Joost, Marlon en ik wandelden naar een terrasje in het centrum. En toen we genoeg bier op hadden, namen we op het station de trein terug naar huis.

De Crazy Barefoot Marathon is een van de leukste loopevenementen, waar ik ooit aan meegedaan heb. Ik zal er nog vaak aan terugdenken en nog vaak bladeren door het foto-album, dat ik mijn hoofd gemaakt heb van de tocht.
Ik hoop dat Dave en Ruth volgend jaar een tweede editie organiseren: dan ga ik proberen om de volle 42 km. mee te lopen.

Zaterdag 29 Augustus 2015 at 07:54 am | | hardlopen | Zes reacties

Ouderwets snel op de 5 km

Bij de Bradelierloop liep ik de kilometers gemiddeld in 4 min 38. Best snel op mijn blote voeten.
Op zondagmorgen wil ik bij de voorlaatste Kerkpolderloop eens proberen of het nog iets sneller kan.

Ik loop, bij wijze van warming-up, in een rustig tempo van huis naar Onder Ons. Ik schrijf in en drink nog een kop koffie. In het startvak geef ik een jonge clubgenoot ongevraagd advies: "niet te hard in de eerste kilometers, blijf maar achter L. (een andere clubgenote)." Ik zal hen niet kunnen bijhouden.

In de eerste kilometer loop ik wat harder dan normaal. Ik hoef daarvoor niet op mijn horloge te kijken, ik voel dat aan mijn benen en ademhaling.


Geconcentreerd na 800m., ik heb niet eens gezien dat Bas van Binnendijk deze foto maakte.

Bij het bordje van de 2 kilometer zie ik dat de jonge clubgenoot en clubgenote L. maar 50 m. voor mij lopen. Ik zet even aan en buiten adem sluit ik aan achter het dansende paardestaartje van L. Als ik weer kan praten geef ik de jonge clubgenoot weer ongevraagd advies:"Ga er nu maar langs." De jongen zet iets aan een loopt langzaam weg uit ons groepje.
Ik ga L. ook voorbij in en speel 500 m. voor haas. Bij het 3 km-bordje zakt mijn tempo in en gaat het hele groepje mij voorbij. De 4e kilometer loop ik in het kielzog van het groepje. Mijn tussentijd op de vier is 17 min 45; ongeveer 4 min 25 per kilometer.
In de laatste kilometer zie ik het paardestaartje van L. verder weglopen. Op het scherpe-steentjes-pad loop ik toch wat langzamer dan 4 min 25. Mijn eindtijd is een nieuwe PR op blote voeten: 22 min 24.

Ik ben heel tevreden over de progressie in het afgelopen jaar. Op de 10 km. een tempo van 4 min. 40. Op de 5 km. loop ik zelfs 4 min. 30 per kilometer.
De komende maanden wil ik langere afstanden gaan lopen: 15 km. en 21 km. Eerst in rustig tempo, maar ik will ook eens kijken of ik de halve marathon binnen de 1 uur 50 kan lopen.

Dinsdag 25 Augustus 2015 at 07:51 am | | hardlopen | Geen reacties

Zelf yoghurt maken

Ik had nog boekenbonnen over van mijn verjaardag. Kan gebeuren als je (elk jaar!!) in de Boekenweek jarig bent.
Met die boekenbonnen kocht ik het boek "Verrot Lekker" van Christian Weij.
Het boek gaat over het bewust en gecontroleerd laten bederven van voedsel. Voorbeelden daarvan zijn wijn en bier maken en zuurkool maken. Maar ook kaas en yoghurt maken.
Ik wilde niet alleen het boek lezen, ik wilde het ook in de praktijk brengen en leren om zelf kaas, bier en zuurkool te maken. Yoghurt leek mij het makkelijkst om mee te beginnen. 

Eerst heb ik een hooikist gemaakt. Een kartonnen doos uit de supermarkt gevuld met gedroogd gras (hooi) uit de berm van de Proviciale weg. Een plastic zak gevuld met hooi is vormt de deksel. In deze hooikist kun je een hete pan urenlang warm houden. En dat is nodig als je yoghurt wilt maken.
 
 

Zelf yoghurt maken 
Neem 1 liter melk en verwarm die tot 43ºC. Haal de pan van het fornuis en roer één eetlepel van je favoriete yoghurt door de melk. Zet de pan weg in de hooikist.
Na 8 uur is de yoghurt klaar.

Bij de eerste poging met Almhof roeryoghurt bleef de yoghurt vrij dun. Na 24 uur zakte de yoghurt naar beneden en kon ik de waterige vloeistof bovenop afschenken. Al was de yoghurt dun, hij was erg lekker met muesli.

De tweede poging met Griekse yoghurt is beter gelukt. De volgende ochtend was de yoghurt dik en fris zuur.
Na nog een dag in de koelkast is de yoghurt echt lekker.
Ga ik voortaan elke week doen: yoghurt maken. 

Zondag 23 Augustus 2015 at 08:55 am | | Recepten | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Op blote voeten blijf je in het moment

Vroeger toen ik nog op schoenen mijn duurloopjes deed, dwaalden mijn gedachten vaak af. Tijdens het lopen bedacht ik gedichten en verzon ik leuke verhaaltjes voor in het clubblad. Als ik door het Midden-Delfland een lange duurloop deed, was ik vaak met mijn gedachten mijlenver of zelfs lichtjaren ver. Op blote voeten is dat heel anders.

Lopend op blote voeten, word je voortdurend teruggetrokken naar het hier en nu.
De duizenden zintuigjes in je voetzolen nemen voortdurend temperatuursverschillen en oneffendheden waar.
Je voelt direct dat scherpe steentje onder je linkerhiel en kijkt dan direct op de grond voor je of er nog meer steentjes liggen. Er treedt vrij snel gewenning op als je enige tijd op dezelfde ondergrond loopt. Maar iedere verandering van ondergrond voel je en dat houd je bij de les.

Lopen op blote voeten vergt meer aandacht dan het lopen op schoenen met een dikke zool en een schokdempende laag. Je kijkt continu met enige aandacht naar de grond 5 tot 10 meter voor je uit. Op zoek naar de beste plek om je voeten neer te zetten.
Het kiezen van de juiste plek wordt een automatisme, waar je je niet meer van bewust bent. Maar het lukt mij op blote voeten niet meer om tijdens het hardlopen weg te dromen in de verre toekomst of in het verre verleden.

Toen ik op schoenen liep, luisterde ik tijdens lange duurlopen graag naar muziek. Tegenwoordig vind ik muziek tijdens het hardlopen niet meer prettig: ik heb het te druk met het kiezen van de juiste ondergrond.

Hardlopen op blote voeten kost meer aandacht dan het oude hardlopen op dempende schoenen. Dat is even wennen.
Op blote voeten hardlopen is een vorm van Bewust Hardlopen. Je moet je koppie erbij houden. Het is een vorm van Mindful Hardlopen: een groot deel van je geest wordt erdoor beziggehouden en dat vind ik niet vervelend.

Woensdag 19 Augustus 2015 at 09:35 am | | hardlopen | Drie reacties

Vijf kilo lichter, drie minuten sneller

Het afgelopen jaar ben ik wat bewuster gaan eten. Minder snoepen, minder brood eten en meer sla en rauwkost.
Als ontbijt eet ik vaak yoghurt met muesli of het ontbijtje uit een mok van Dafne Schippers.
Tussen de middag eet ik wat sla of een flinke appel.
Bij elkaar ben ik sinds januari 5 kilo afgevallen: ik weeg nu 'weer' rond de 65 kilo.

In augustus 2014 liep ik bij de Bradelierloop de 10 km. op mijn blote voeten binnen de 50 min. Ik was erg blij met die prestatie. Gisterenmiddag was ik terug in De Lier om te kijken of het ook binnen de 49 minuten zou kunnen nu ik wat lichter ben.
Na het startschot duurt het 45 seconden voordat ik over de startmatten kom. En de eerste 500 m. moet ik nog een beetje inhouden i.v.m. de drukte. Maar dan kan ik wat versnellen. Een jongetje van een jaar of 12 haalt mij in en zegt: "Ik ken jou nog van vorig jaar, toen hebben we een stukje samengelopen." Ik kan hem niet bijhouden en ben hem 200 m. verder al kwijt.

Na ruim 2 km. passeer ik Leo Boekesteijn, die vandaag parkoerswacht is. Geen tijd voor een praatje, maar wel voor een highfive.
Ik blijf mensen inhalen en na 4,5 km. zie ik een vrouw met een roze shirt en een leuk blond staartje voor mij lopen. Ze loopt ongeveer zo snel als ik, dus ik blijf achter haar hangen.

Bij de doorkomst na 5 km. geeft mijn stopwatch 24 min 04 aan.  Ik voel voor het eerst de vermoeidheid en ik zie een beetje op tegen nog 5 km. in dit tempo. Maar de charmante blondine in het roze shirtje loopt door, dus ik ook.

Een kilometer verder is de vermoeidheid verdwenen en ga ik de blondine in het roze shirt voorbij. Eens kijken hoe lang ik dit tempo kan vasthouden.
Het kost me moeite, dat kun je zien op de foto (hiernaast) die Bas van Binnendijk van mij maakte bij het 9 kilometerpunt.

In de laatste kilometer geloof ik het wel: aanzetten lukt mij niet meer.
Na de finishmat, word ik nog gepasseerd door de dame met het roze shirt en het korte blonde staartje. Haar eindsprint was net niet goed genoeg om mij te passeren en ze wordt 191e in de uitslag. Ondanks de vermoeidheid heb ik het tweede rondje van 5 km in 23.07 afgeraffeld, net iets sneller dan het eerste rondje.
Na een douche in de overvolle kantine van VV Lyra nog een biertje gedronken met mijn zwager Joost. Daarna snel de buitenlucht weer opgezocht en naar huis gefietst.

Ik ben erg tevreden met de netto-eindtijd van 46 min. 25. Ruim 3 minuten sneller dan een jaar geleden. 
Het helpt als je 5 kilo lichter bent dan vorig jaar. Maar ik ben ook sneller  omdat ik het lopen op blote voeten steeds beter beheers. 


De laatste 100m.: de vermoeidheid druipt er van af. (in de achtergrond komt het roze shirtje al aangesprint)

Zondag 16 Augustus 2015 at 12:12 pm | | hardlopen | Geen reacties

Kerkpolderloop 4

Vorige week zondag de Kerkpolderloop overgeslagen. Daarom was week 32 een relatief rustige week met slechts 3 trainingen. Een duurloop van 16 km. op dinsdag en de clubtrainingen op woensdag en vrijdag. Bij elkaar net iets meer dan 40 km. In week 33 zal ik wat meer kilometers lopen.
Op zondagochtend loop ik naar Kerkpolder voor de 5 km. van de Kerkpolderloop. Het is best druk.
Ik begroet Bas en Bruun en maak kennis met Arthur, die vandaag ook de 5 km. op blote voeten gaat doen. En drink op mijn gemak een bekertje koffie.

Zoals bij de andere Kerkpolderloopjes start ik weer achterin en loop ik de eerste drie kilometer mensen in te halen. Mijn oud-trainer Steven staat bij het bordje van de 3 km. de tussentijden door te geven. Mijn tussentijd is 13 min. 50.
Na het 3 kilometerpunt haal ik niemand meer in. Jeroen Tibbe en Bas van Binnendijk maken bij het aquaduct foto's. De mooiste foto (zie hieronder) werd gemaakt door Bas.

In de laatste kilometers haal ik niemand meer in. De man naast mij op de foto, loopt langzaam op mij uit. Op het paadje met de vervelend scherpe steenslag wordt ik voorbijgesneld door Hizkia. Ik finish ongeveer 10 sec. achter haar in 23 min en 6 sec.

Als ik uitloop naar huis voel ik een felle steek oner mijn linkervoet. Ben ik dan toch in glas getrapt?
Ik zie geen wondje en geen bloed. De pijn trekt langzaam weg.
Als ik thuis ben zie ik een rode vlek rond de pijnlijke plek: ik ben waarschijnlijk gaan staan op een bij of een wesp.

Maandag 10 Augustus 2015 at 08:59 am | | hardlopen | Drie reacties

Zelf pesto maken

De naam 'pesto' komt van het Italiaanse pestare, dat wrijven betekent. Pesto is het resultaat van het samenwrijven van smaakvolle ingrediënten.
Van mijn dochter kreeg ik een vijzel en mortier voor mijn verjaardag. En daarmee kan ik nu zelf pesto maken.

Vandaag maakte ik gewone ordinaire basilicumpesto met de volgende bestanddelen 
- een halve handvol  pijnboompitten
- 4 tenen knoflook
- 2 handen vol verse basilicumblaadjes (uit eigen tuin en vensterbank)
- 1 handvol vers geraspte Parmezaanse kaas 
- olijfolie 

Je begint met het fijnwrijven van de pijnboompitten. Daarna snijd je de knoflook in kleine stukjes en wrijft die door de pijnboompittenpulp.
De basilicumblaadjes ook kleinsnijden en in porties toevoegen en fijnwrijven. Als laatste de Parmezaanse kaas raspen en door het mengsel wrijven. Eventueel kun je nu wat olijfolie toevoegen om de pasta wat vloeibaarder te maken.
Neem bij elk bestanddeel de tijd om alles goed te vermalen: geduld is ook een belangrijk ingredient.

Als je tevreden bent over de structuur (en smaak) schep je de pesto uit de mortier in een schaaltje of potje. Spoel de mortier na met wat olijfolie om de laatste restjes eruit te krijgen. In de koelkast kun je de pesto wekenlang goed houden.

Was de mortier niet af, maar veeg hem schoon met een stuk brood (eet smakelijk)

Dinsdag 04 Augustus 2015 at 1:02 pm | | Recepten | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Foto's maken en rust houden

Afgelopen week 35 km. op mijn blote voeten gerend. En nog eens 13 km op mijn Luna-sanadalen. Gaat hardstikke goed, maar ik heb wel wat 'kloofjes' gekregen onder mijn tenen.
Ik wil die wondjes eerst laten genezen voor ik weer op mijn blote voeten ga hardlopen.
Daarom liep ik vanmorgen niet mee in Kerkpolder, maar ik maakte foto's.

Nog een klein quiz-vraagje: hoe heet het bandje uit de jaren 80 dat de achtergrondmuziek bij de foto's verzorgt?

Zondag 02 Augustus 2015 at 8:39 pm | | hardlopen | Geen reacties

Steeds makkelijker over de steentjes bij Kerkpolder

Twee jaar geleden liep ik voor het eerst over het paadje bij Onder Ons op mijn blote voeten. Heel voorzichtig, want ik vond dat steengruis maar niks. Voor het puinpad in de laatste kilometer trok ik mijn Luna-sandalen gewoon weer eventjes aan.

Ook vorig jaar, tijdens de Kwartaalloop vond ik dat laatste stukje naar de finish zo vervelend, dat ik liever even het gras in dook.


(ik ben hier niet aan het inhalen, maar ik wil gewoon niet over die vervelende steentjes)

Maar dit jaar gaat het een stuk makkelijker.

Mijn derde Kerkpolderloop van deze zomer verloopt zoals de tweede (van 14 dagen geleden). Ik begin heel rustig achterin het loperslint. Maar bij het klimmetje na 800 meter gaat het kriebelen en verhoog ik mijn tempo.
Ik loop weer te dollen en na een serie korte versnellingen kom ik naast mijn zwager Joost te lopen.
In de laatste kilometer over het vervelende puinpad gaat Joost mij voorbij. Ik ben buiten adem en kan niet aanpikken.
Maar ... ik ben niet meer zo bang voor de pijnlijke steentjes. Mijn laatste kilometer loop ik nog flink door (ongeveer 4 min 45). Op de foto's hieronder kun je zien dat ik gewoon over steengruis zweef.

De foto is gemaakt door Bas van Binnendijk, die zelf ook meeliep en 40 seconden voor mij finishte. Bas stond dus nog te hijgen toen hij de volgende foto van mij maakte. Precies één stap verder, met nog net één grote teen aan de grond.

Alleen als ik een hele goede dag heb en een heel charmante blonde haas, kan ik Bas misschien voorblijven.
Maar voorlopig ben ik erg tevreden met mijn prestaties en vind ik het leuk om gefotografeerd te worden.

Maandag 27 Juli 2015 at 7:26 pm | | hardlopen | Eén reactie

Run Free, het verhaal van Caballo Blanco

Een van de hoofdrolspelers in het boek Born to Run is Caballo Blanco, die voorheen Micah True heette. In de jaren 90 van de vorige eeuw raakte de aan-hardlopen-verslaafde Amerikaan aan lager wal en hij vertrok naar Mexico op zoek naar de legendarische Indiaanse supertrailrunners, de Tarahumara. Langzaam won de vreemdeling het vertrouwen van de argwanende indianen. Zij gaven hem de bijnaam Caballo Blanco, het witte paard.

De Tarahumara leiden een moeilijk bestaan in een afgelegen gebied dat regelmatig door droogte getroffen wordt. Ze doen alles te voet en het liefst hardlopen op traditionele sandalen, huaraches. Caballo Blanco wilde hun manier van hardlopen en van leven delen met andere hardloopverslaafden. Samen met Christopher MacDougal organiseerde hij de Copper Canyon Ultra Marathon, een wedstrijd van 50 mijl (80 km.) door de onherbergzame Copper Canyon. 
Hoe het verder is gegaan kun je lezen in MacDougals boek "Born to Run".

Over Micah True, Caballo Blanco en de Tarahumara-indianen, is een film gemaakt, Run Free. Het lijkt mij een mooie inspirerende film.
Die film zal niet in de bioscoop komen, maar heel misschien in het filmhuis.
Je kunt Run Free vanaf 1 september via internet bekijken op Vimeo, voor een kleine 7 euro. 
En voor 15 euro kun je de film (vanaf september) downloaden.

Hieronder de trailer, een klein voorproefje.

Zaterdag 18 Juli 2015 at 09:00 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Door het gevoel meegesleept naar de grens van 23 minuten

Bij de eerste Kerkpolderloop van deze zomer (afgelopen zondag) deed ik echt mijn best. Kijken wat er in mijn benen zit. Op mijn 55e en op mijn blote voeten bleek ik de 5 km. nog binnen de 24 minuten te kunnen lopen. 
Op de terugweg naar huis voelde ik mijn stijve bovenbenen. Meer zat er echt niet in. 

Daarom wil ik tijdens de Kerkpolderloop echt heel rustig aan doen. Achteraan starten en dan niet als een jekko mensen gaan inhalen. Dat houd ik precies 800 m. vol, tot aan het klimmetje omhoog naar het aquaduct.
Ik ren omhoog met korte stapjes en passeer zo 3 lopers. Bovenop het aquaduct begin ik met het inhalen van een lange rij lopers. 
Ik loop weer eens te dollen. Kort aanzetten tot ik naast de volgende loper ben, even van opzij aankijken of een praatje maken... en dan weer door naar de volgende loper.
Ik passeer Harry en daarna Fred. De korte sprintjes geven mij een gevoel van snelheid en onkwetsbaarheid.

Na het keerpunt in Schipluiden blijf ik mensen inhalen. Lichtvoetig, stuiterend van plezier. Bij het 3 km. punt zie ik 14 min. 15 op mijn horloge. Toch weer sneller dan vorige week... ondanks mijn goede voornemen en rustige start.
Ik minder pas snelheid in de laatste kilometer op het paadje met de nare scherpe steenslag. In de laatste 300 m. zoek ik het gras op en kan ik nog wat versnellen.
Mijn eindtijd wordt 23 minuten rond, goed voor een 70e (!!!) plaats. een nieuwe snelste blotevoetentijd op de 5 km. De laatste 2 kilometer gingen in 8 min. 45 sec.

Tijdens het uitlopen naar huis loop ik nog te stuiteren van plezier, ik kan me maar moeilijk bedwingen om nog een sprintje te trekken.

Maandag 13 Juli 2015 at 3:03 pm | | hardlopen | Geen reacties

De sponsor houdt ook van blonde paardestaartjes

In de nieuwste uitgave van het atletiek-magazine Losse Veter staan mooie foto's van Lisanne de Witte en Kim Hittinger: 2 jonge Nederlandse hardloopsters. Beide jongedames hebben lange blonde haren en zien er uit als fotomodellen. Als ze bij mij in de buurtsuper zouden binnenstappen zou ik ze graag uitleggen wat de lekkerste muesli is.

Lisanne en Kim dragen sportkleding van een sponsor, New Balance in dit geval. Die sponsor wil graag dat zijn produkten worden gedragen door mooie, jonge hardloopsters. Dat verkoopt gewoon beter.

Het zijn mooie foto's geworden.

Ik kan die jonge meiden natuurlijk niet bijhouden. Ik zou al blij zijn als ik tijdens een duurloopje even een stukje achter hun blonde paardestaarten kan aanlopen.

En misschien stoppen ze dan eventjes om hun staartjes opnieuw vast te maken...

In de video hieronder zie je dat Kim en Lisanne het hardstikke leuk vinden om een dagje fotomodel te zijn.

De video is pas 1120 keer bekeken...

Zaterdag 11 Juli 2015 at 08:42 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Als je zweeft, kun je gewoon niet in glas trappen

Mensen, die mij voor het eerst op blote voeten zien hardlopen vragen steevast: "Ben je dan niet bang dat je in glas trapt?" 
Andere blotevoetenlopers hebben die vraag ook al vaak gehoord. Ik zal jullie eens uitleggen waarom ervaren blotevoetenlopers niet meer bang zijn voor glas.

In het eerste jaar dat je op blote voeten loopt, raken je voetzolen nog de grond. Maar je leert om je voeten steeds zachter neer te zetten. Het grondcontact wordt korter en minder. Tot het moment dat je het blotevoetenlopen echt onder de knie hebt.... vanaf dit moment raken je voeten de grond niet meer.

Ik had het zelf eerst niet door.
Ik dacht dat ik nog altijd afzette van de grond. Maar in de praktijk zet je af van een luchtlaag van ongeveer één centimeter dikte. Ervaren blotevoetenlopers zweven en daarom trappen ze nooit in glassplinters.

Op de foto hieronder, gemaakt door Bas tijdens de Beachrun van vorige week is het goed te zien. De lopers achter mij, met van die lompe, zware schoenen aan hebben nog contact met het asfalt. En mijn blote voeten blijven los van de grond.

Donderdag 09 Juli 2015 at 08:18 am | | hardlopen | Geen reacties

Vierentwintig jaar Kerkpolderlopen

Jarenlang hield ik nauwgezet bij welke tijden ik liep bij prestatieloopjes. Dat overzicht staat ergens op mijn computer. In dat overzicht staan heel wat Kerkpolderloopjes.
In 1991 lang voordat ik aan dit weblog begon, liep ik al mee in de zomerse Kerkpolderloopjes. De eerste Kerkpolderloop in mijn prestatieloopjes-overzicht dateert van 18 augustus 1991, 24 jaar geleden. Ik liep toen 21 min. en 10 sec. over de 5 km.
Vorig jaar (2014) deed ik op twee zondagochtenden mee, op blote voeten. Ik liep mijn snelste 5 km. op blote voeten in 24 min 48.

Afgelopen zondag was de eerste Kerkpolderloop van 2015. Toen ik na anderhalve kilometer Harry inhaalde, moest ik denken aan al die Kerkpolderloopjes hiervoor."Daat lopen we weer, Harry" zei ik, "al meer dan twintig jaar."

Ik liep stevig door. Met de Beachrun van vrijdagavond nog in de bovenbenen viel dat tegen. Na 3 km. sloot ik aan bij Leo uit de Lier. Onze tussentijd was 14 min 15. Ooit in een grijs verleden kwamen we hier binnen de 12 minuten door. 
Ik gaf er nog een flinke snok aan en de doorkomsttijd na 4 km. was 18 min 58. 
Tijdens de laatste kilometer over het pad met de scherpe steentjes, liepen mijn zwager Joost en Leo mij voorbij. Ze namen een voorsprong van ongeveer 50 meter.
In de laatste 100 m. zette ik nog even aan en ik finishte na 23 min en 57 sec. 
Dat is mijn snelste 5 kilometertijd op blote voeten.

Met vermoeide benen ben ik heel rustig terug naar huis gejogd.Ik hoop dat nog vele jaren te kunnen doen.

Maandag 06 Juli 2015 at 6:47 pm | | hardlopen | Geen reacties

Mijn jaarlijkse rondje Kijkduin

Ook dit jaar doe ik mee aan de Beachrun in Kijkduin; twee jaar geleden mijn eerste wedstrijd op blote voeten. Ik maak er altijd een leuk avondje uit van. 
Om 5 uur pluk ik wat sla uit mijn achtertuintje. Met wat feta en cherry-tomaatjes erbij wordt dit mijn avondmaal.


Sla uit eigen tuin, is dat genoeg brandstof voor de Beachrun?

Om half 6 vertrek ik op de fiets en om kwart voor 7 stap ik in Kijkduin het strand op. Ik heb afgesproken met Ingrid en haar man Onno: zij komen een half uurtje later. Dit jaar heeft de organisatie vanwege de voorspelde hitte de afstand ingekort: ik doe mee met de 8 km., die om 8 uur start.

Het eerste stuk, van het strand af en de boulevard op, is direct al zwaar. Maar daarna slaan we linksaf over een mooi nieuw fietspad met superglad asfalt: het loopt heerlijk. 
Na een korte klim volgt een stuk onder de bomen, met een vervelende ondergrond vol scherpe stenen. Ik wijk uit naar het beter beloopbare asfalt van het fietspad. Dan volgt een deel met mul zand en korte steile klimmetjes en afdalingen. Na het hoogste punt komen nog 2 lange afdalingen over asfalt. Dankzij mijn hoge pasritme kan ik lekker doorrollen naar beneden. Dan is het nog maar 300 meter over het strand, naar start en finish. Mijn doorkomsttijd na 4 km. is 22 min. 10 sec.


Aan begin van de tweede ronde: foto gemaakt door Fred van der Gon Netscher

In de tweede ronde haal ik nog wat lopers in. Ik vermijd opnieuw het slechtbegaanbare pad onder de bomen. De klimmetjes in het mulle zand zijn nu wat moeilijker en ik wandel op de steilste stukken.
Bij een van de vele drinkposten pauzeer ik even en maak een praatje met de charmantste vrijwilligster langs het parkoers, clubgenote Marjan, die gelukkig van haar langdurige blessure is hersteld. Dan rest nog het laatste stukje over het strand en de finish na 44 min. 41 sec. Dat betekent een 99e plek in de uitslag.

Ingrid en Onno finishen een dikke minuut achter me. We zijn snel op adem en terwijl de band, de Rolling Beat Machine, weer begint te spelen, lessen wij onze dorst met een versgetapt biertje.
We blijven nog op het strand genieten van de swingende band en het frisse bier tot de zon ondergaat. Dan fiets ik door de nagloeiende stad terug naar Delft. 
Wat een welbesteede avond.

Zaterdag 04 Juli 2015 at 09:00 am | | hardlopen | Geen reacties

Op naar de 21 km.

Na het makkelijke, leuke loopje met Barefoot Joost, heb ik wat meer moed gekregen. Als Joost halve marathons (en zelfs een hele) op blote voeten kan lopen, dan wil ik het ook wel eens proberen.
Dinsdagmiddag ga ik op pad voor een duurloopje op blote voeten. Ik wil in ieder geval weer een uur lopen, misschien langer.

Ik loop door het centrum van Delft naar de startplek van de Kopjesloop, aan het begin van de Delftse Hout. Dan loop ik door Sportpark Biesland naar de Korftlaan. Aan het eind van de Korftlaan besluit ik om via het Virulypad langs de Dobbeplas te lopen. En dan via het Hazepad  en de Bieslandseweg weer terug naar de Delftse Hout.

Als ik terugkom bij de start van de Kopjesloop, voel ik me nog fit en sterk. Ik besluit om niet direct terug naar huis te lopen, maar een extra lus te maken door de TU-wijk.
Eerst de Oostsingel af en dan via de Julianalaan naar de Mekelweg. Als ik op het fietspad langs de Kruithuisweg loop voel ik de eerste vermoeidheid, na 80 min. hardlopen. Het laatste stukje van het fietspad is bezaaid met zaadpluis uit de bomen en de rode bloemblaadjes van honderden klaprozen. De vermoeidheid is opeens verdwenen: het wordt in ieder geval mijn langste blote-voeten-loopje ooit.
In de laatste 2 kilometer, het fietspad langs de Provinciale weg, wordt het moeilijk om het ritme vast te houden. Mijn bovenbenen zijn moe. Terug bij de voordeur kijk ik voldaan op mijn horloge: ruim 100 minuten onderweg geweest.
Gauw op afstandmeten.nl kijken hoeveel kilometers ik gemaakt heb op mijn blote voeten.

 

Zonder al te veel moeite en afzien heb ik ruim 18 kilometer gelopen.
Niet slecht. Ik blaak van het zelfvertrouwen: die halve marathon op blote voeten zal me ook wel lukken.

Donderdag 25 Juni 2015 at 8:29 pm | | hardlopen | Eén reactie

Op pad met Barefoot Joost

Dankzij het internet kunnen wij blotevoetenlopers heel makkelijk met elkaar in contact komen. En via e-mail is een afspraakje om ergens samen te gaan lopen snel gemaakt.
Op zaterdagmorgen heb ik met blotevoetenloper Joost afgesproken bij IKEA. We zijn allebei keurig op tijd. Joost parkeert zijn auto en trekt zijn schoenen uit. Ik leg mijn Luna-sandalen bij hem in de auto en dan gaan we de Delftse Hout in.

Het blijkt al snel dat we van dezelfde muziek houden, stevige rock & roll. De favoriete band van Joost is Triggerfinger; mijn favoriete band Muse vindt hij te bombastisch. Smaken verschillen. Joost loopt al 6 jaar op blote voeten en dan het liefst een halve marathon of langer. Hij liep de Rotterdam marathon blootvoets en ook de Trail by the Sea in Oostvoorne en de 25 km. lange Sallandtrail. Via het Virulypad lopen we naar de Dobbeplas.

Op mijn beurt vertel ik waarom ik op blote voeten loop: vaak blessures doordat ik op schoenen een verkeerde looptechniek aanleerde. Ik durf eigenlijk nog niet langer dan 10 km. op blote voeten te lopen.
Net als ik kent Joost veel andere blotevoetenlopers: Marlon, Ruth (uit 020), Leo uit De Lier en Martin. Ik vertel over het Barefoot-evenement waar ik in april naartoe geweest ben. Via het Hazepad draven we terug naar de Delftse Hout.

We volgen het Kopjesloop-parkoers en op weg naar de finish trekken we even een sprintje. Dat eindigt op de parkeerplaats... onbeslist. Bij zo'n versnelling moet ik nog wel ged op mijn techniek letten: heupen naar voren houden en benen niet te ver naar voren gooien. Joost loopt al langer blootvoets en hij denkt eigenlijk nooit meer aan zijn techniek. Dan joggen we weer rustig verder voor een tweede rondje om de Delftse Hout.
We komen aardig wat andere hardlopers tegen en die kijken toch allemaal eventjes naar die 4 blote voeten die soepel over het asfalt schuifelen.
We kletsen verder en ik blijk 3 jaar ouder dan Joost. Na ruim een uur gaan we terug naar de parkeerplaats bij IKEA. Ik krijg een paar slokken water van Joost en pak mijn Luna-sandalen weer uit zijn auto.
We maken een afspraak om op de tweede zondag van september bij de Kopjesloop samen 15 km. te lopen, op blote voeten uiteraard.
In de tussentijd gaat Joost nog eens luisteren naar mijn favoriete band en ik zal wat vaker gaan luisteren naar Triggerfinger. Wie weet gaan we ooit samen een halve marathon lopen of naar een stevig rock-concert.

Zondag 21 Juni 2015 at 11:48 am | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Pinkpop 2015

In 1981 ging ik voor het eerst naar Pinkpop, dat toen nog in Geleen plaatsvond. Een fantastische dag met optredens van U2, Fischer-Z en Ian Dury.
Vierendertig jaar later in 2015 ben ik weer naar Pinkpop gegaan, met mijn kinderen Jessie en Max. Toen bekend werd dat Muse op vrijdagavond de afsluitende act zou zijn, bestelde ik drie kaartjes voor die vrijdag en vroeg ik een vrije dag aan bij mijn baas.

Aangekomen op het festivalterrein kochten we eerst consumptiebonnen en liepen we naar het hoofdpodium voor het optreden van Bodycount, een Amerikaanse rockband met als frontman de rapper Ice-T. Dat was een lekkere binnenkomer na 3 uur in de trein.
Na een half uurtje gingen we naar het Brand Bier Stage in de tent voor het optreden van de Britse zangeres Paloma Faith. Ze had een flinke band achter zich en goede backingvocals. Het was een goed lopend optreden dat werd afgesloten met haar eerste grote hit: Just can't rely on you.

Het was buiten alweer droog geworden toen we naar Faith No More gingen kijken en luisteren. Niet echt bijzonder.
Daarna zijn we teruggegaan naar het hoofdpodium voor de Britse band Elbow. Daar werden we alledrie niet vrolijk van: wat een droefgeestige band is dat zeg.
We vertrokken snel weer naar het 3FM-podium voor het optreden van supergitaarheld Slash met zijn gelegenheidsband. Goede recht voor zijn raap Amerikaanse rock. Natuurlijk speelde Slash zijn klassieker 'Sweet child of mine" en die klonk prachtig in de avondlucht.

Maar we waren vooral gekomen voor Muse. Het overweldigende concert begon om kwart over tien met "Psycho" van hun nieuwste CD Drones.
Het drietal speelde hoofdzakelijk oudere songs: Newborn, Hysteria, Time is running out, Supermassive black Hole enzovoorts. En ook Stockholm Syndrome, een van mijn favoriete songs.
Van hun vorige alum "2nd Law" speelde Muse alleen "Madness" maar dat is ook een prachtig lied. 
Dit was de derde keer dat ik Muse live zag en hoorde optreden en wat mij betreft overtrof dit derde concert beide vorige optredens. Kortom volgende keer als ze komen ga ik weer.

De reis terug naar Delft was lang en vermoeiend, maar na zo'n prachtige dag vond ik dat eigenlijk niet erg.

Maandag 15 Juni 2015 at 6:08 pm | | muziek | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Schoenen of blote voeten | kracht of souplesse

Ik kan wel tien keer aan je uitleggen waarom je beter op blote voeten kan hardlopen dan op schoenen met een dikke schokdempende zool.
Maar het YouTube-filmpje hieronder laat het overduidelijk zien.

De Bosjesman met zijn elegante schuifelpasje zal niet zo gauw geblesseerd raken.
De Europeaan (binnen de 3 uur op de marathon) moet echt werken om de lachende Bosjesman voor te blijven.

Donderdag 11 Juni 2015 at 9:02 pm | | hardlopen | Geen reacties

In Ter Heijde leren mijn voeten wat ze moeten doen

Twee jaar geleden liep ik nog op schoenen de Omloop van Ter Heijde. Weliswaar op minimalistische Merrell's, maar ook dat zijn schoenen. Ik kwam uit op een tijd van 50 min. 37 sec. Op vrijdagavond 5 juni ga ik terug naar Ter Heijde om de 10 km. op blote voeten te lopen.

Ik start achterin het startvak, maar ik heb zin om lekker hard te lopen. Ik begin direct met inhalen en na 500 m. passeer ik Leo Boekestijn al. Na 1 kilometer, in ongeveer 5 minuten, haak ik aan bij mijn zwager Joost. 
Ik heb goede benen en sluit aan bij Henry, een loopmaatje van Leo uit De Lier. Samen lopen we verder in een tempo van 4 min 50 per kilometer.

Ik probeer met ontspannen voeten te lopen: niet de tenen optrekken, de zool losjes op het asfalt en de betonnen tegels laten ploffen. In de bebouwde kom liggen her en der verkeersdrempels van ruwe kasseitjes. Als ik daar ontspannen over heen loop, merk ik nauwelijks verschil met de suppergladde tegels van het fietspad. 
Het lopen op blote voeten gaat me steeds makkelijker af: steeds minder bezorgd voor oneffenheden. 
Mijn tussentijd na 5 km. is 24 min. rond. 

In het tweede rondje kan ik de rappe Lierenaar Henry niet meer bijhouden.  Ik kan niet harder. Maar ik geniet van het contact van mijn voetzolen met de grond. Elke stap is raak.
In de afdaling na 9 km. heb ik voordeel van mijn hoge pasfrequentie. Zonder af te remmen rol ik naar beneden.

In de laatste 200 meter word ik nog ingehaald door drie mannen van AV Waterweg. Is niet erg: ik heb heerlijk gelopen en finish na 47 minuten en 53 sec.
Ik ben erg bij met die tijd en met de progressie, die ik de afgelopen twee jaar heb gemaakt. Helaas wordt de chip aan mijn rechterenkel niet geregistreerd door de matten bij de finish en ontbreek ik in de officiële uitslag.

de mooie foto's zijn gemaakt door Carry Wilmink van AV Waterweg

Maandag 08 Juni 2015 at 9:06 pm | | hardlopen | Vier reacties

1000 meter op de baan, zonder schoenen aan

Vijf jaar geleden liep ik voor het laatst een wedstrijd op de baan: een onderlinge wedstrijd over één kilometer, gewoon om te kijken hoe hard je loopt op zo'n korte afstand. Clubgenote Carolien organiseert dit jaar samen met mede-Koploper Marc weer zo'n baanwedstrijdje.
Het regent af en toe en er is een harde wind: toch ga ik lopend naar baan van AV'40. Eerst twee kilometer op mijn Luna-sandalen en het laatste stukje op blote voeten. Ik loop ook nog 2 rondjes over de baan om mijn voeten te laten wennen aan de natte ondergrond.

Vanaf kwart over 7 is er o.l.v. Dick Lam een warming-up voor de ongeveer 40 Koplopers, die zich ingeschreven hadden. Om kwart voor 8 start de eerste serie van "snellere lopers".
De winnaar finisht net binnen de 3 minuten. De laatste loopster van de eerste serie loopt een tijd van 4 min. 15.

Ik start een paar minuten later in de "langzame serie". Ik haak aan achter een paar snelle dames. De eerste 200 m. in 22 sec.: veel te snel naar mijn zin. De volgende 400 meter blijf ik achter Mirjam en Heidi plakken. Ik zie mijn tussentijd na 600 meter niet. Maar ik heb nog lucht genoeg en besluit Heidi en Mirjam te passeren. Ik sla een gaatje.
De laatste 200m. gaan moeizaam. Ik finish na 3 min 51 sec., tien seconden achter de snelste Koploopster, maar precies evensnel als 5 jaar geleden. Dat kan dus ook op blote voeten.
Terwijl ik op de prijsuitreiking wacht, krijg ik een stuk zelfgebakken taart van mede-organisator Marc. Om mij heen zie ik vermoeide, rood aangelopen, maar tevreden gezichten. Iedereen applaudiseert voor de winnaars.

Donderdag 04 Juni 2015 at 07:42 am | | hardlopen | Twee reacties

Een kijkje in de keuken van Ingrid

Ik ken Ingrid van de crossjes, die ik in de wintermaanden doe. Ik loop graag de eerste kilometers achter haar blonde staartje aan, maak even een praatje als ik haar passeer en finish dan een minuutje voor haar.
Toen we vrienden werden via het wereldwijde web, ontdekte ik dat Ingrid trainster is bij AV Sparta en ook als zelfstandige coach trainingen verzorgt. Ik wilde wel een keertje met haar meetrainen en kijken wat ik van haar kan leren.

Op zaterdagmorgen fiets ik naar het Van der Valk restaurant bij Wassenaar. Er komt een groepje van 12 lopers opdagen voor een duurloopje van ca. 10 km. langs de Wassenaarse landgoederen.
Ik loop de eerste kilometers op mijn Luna-sandalen en maak kennis met enkele van Ingrids pupillen.
Na 10 minuutjes doen we wat warming-up-oefeningen, net weer andere dan ik in mijn repertoir heb. Dan gaan we het bos in. Het is een prachtige omgeving: groen, vol vogelgeluiden en lekker beschut tegen de wind.

De groep valt uiteen in subgroepjes en om de 10 minuten haalt Ingrid de groep weer bij elkaar. Ze legt dan de route voor het volgende kwartier uit en dan gaan we weer verder. De groep traint al langer met Ingrid en kent in grote lijnen de route. Niemand raakt achterop en niemand loopt alleen.

Ik doe mijn sandalen uit en probeer het een half uurtje op blote voeten.
Ik kijk mijn ogen uit naar de enorme huizen en serviceflats voor senioren, die hier staan, midden in het groen. Wat een verschil met de Haagse achterstandwijken, waar ik vanochtend doorheen fietste.

Als we op een pad met steenslag komen, doe ik mijn sandalen weer even aan. Maar het laatste half uur loop ik helemaal op blote voeten. Ook als Ingrid de kronkelende bospaadjes op gaat.
Behendig spring ik over de boomwortels en probeer ik de denneappels te ontwijken. Langzamerhand begin ik te leren om mijn voeten te ontspannen en niet angstig te zijn voor de oneffenheden en takjes. Het is heerlijk om eventjes een stukje te versnellen over zo'n bospaadje zonder bang te zijn voor pijntjes onder mijn voeten.

Na 7 kwartier ofwel 11,5 km. komen we weer terug bij de startplek. Het gemiddelde tempo is dus erg relaxed: in de keuken van Ingrid wordt aan vetverbranding gedaan.
Voor Ingrid was dit maar een opwarmertje: ze gaat 's middags nog een trail van 20 km. lopen.
We maken een afspraak voor vrijdagavond 3 juli bij de Beachrun.

Zondag 31 Mei 2015 at 09:27 am | | hardlopen | Geen reacties

Met Dafne's top-ontbijt naar een top-tijd




Topatlete Dafne Schippers is een blog met recepten voor sporters begonnen. Het heet Dafnelikes.  

Op zaterdagmorgen probeer ik haar ontbijtje uit een mok. Snel klaar en toch stevige kost. Volgende keer wat kaneel erin voor meer smaak.

's Middags ga ik naar de DIOS Lenteloop op 4 steenworpen van mijn huis. Ik schrijf in voor de 10 km., doe de chip met een elastiekje om mijn enkel. Ik loop niet in en vul de tijd tot de start kletsend met clubgenoten.
Ik start zoals gewoonlijk, lekker achterin. Maar al snel begin ik met inhalen. Ik heb het naar mijn zin, leuk om weer eens een wedstrijdje te lopen.

Na een kleine 2 kilometer haal ik mijn zwager Joost bij en mijn clubgenote Miranda. Ik blijf niet te lang met ze kletsen en loop in mijn eigen tempo verder. 
Bij het 4 kilometerpunt passeer ik clubgenoot Hans. Hij vraagt wat ik van plan ben: onze tussentijd is goed voor een tijd onder de 50 minuten. Samen lopen we naar de doorkomst op 5 km. Mijn tussentijd blijkt volgens de uitslagenlijst 24 min. rond te zijn geweest. 
Ik wandel even terwijl ik een bekertje water drink. Ik ben wat achterop geraakt bij mijn clubgenoot, maar die haal ik weer snel bij. Het gaat me nog steeds makkelijk af en ik blijf mensen inhalen. Tot na de 8 km. Nu wordt het moeilijker om de gaatjes dicht te lopen. Mijn tempo blijft gelijk, maar de lopers voor mij lopen net zo snel.
Bij de finish word ik aangekondigd als de blotevoetenloper: mijn eindtijd is 48 min 11.

 

De uitslagenlijst laat zien dat ik de tweede ronde van 5 km. zelfs binnen de 24 minuten liep en dat mijn netto-eindtijd onder de 48 minuten is. Het is jaren geleden dat ik zo snel liep. Misschien komt het wel door Dafne's superontbijt.

Nu niet overmoedig worden en gekke dingen gaan doen. Het is leuk dat ik de barefoot-techniek steeds beter ga beheersen. het is erg leuk dat ik nu weer een tijd loop, die ik 3 jaar geleden op schoenen liep.
Op vrijdag 5 juni loop ik weer een 10 km. wedstrijd: de Omloop van Ter Heijde.

Zondag 24 Mei 2015 at 09:28 am | | hardlopen | Eén reactie

Dat heerlijke gevoel heb je dik verdiend

Na een uurtje hardlopen voel ik me geweldig. Ik voel me altijd beter na het lopen dan ervoor. Het is een mengeling van voldoening, levenslust en blijdschap. Ik ben ook een beetje verslaafd aan dat gevoel.
Dat heerlijke gevoel hebben alle hardlopers na het lopen. En dat gevoel is dik verdiend.

Lopers verdienen dat aangename gevoel al in de eerste 200 meter van hun loopje. Misschien al in de eerste drie stappen. Die zijn het moeilijkst. Die eerste stappen van een loopje onderscheiden de lopers van de thuisblijvers.
De lopers verdienen iets extra's omdat ze de moeite doen om de deur uit te gaan, om op pad te gaan. Al jarenlang maken ze een plan, bedenken een route en nemen het besluit om te gaan rennen. De beloning, die ze onderweg krijgen, is dik verdiend. De thuisblijvers krijgen nooit zo'n mooie beloning.

Gun jezelf dat heerlijke gevoel van vrijheid en harmonie met de rest van de schepping. Je weet vast nog wel hoe dat voelt. Die dikverdiende bonus kun je jezelf geven. Misschien komen we elkaar onderweg nog even tegen.

Vrijdag 22 Mei 2015 at 07:55 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Golden Tenloop 2015

Op Hemelvaartsdag organiseerde AV De Koplopers voor de 28e keer de Golden Tenloop. En eigenlijk verloopt zo'n dag ieder jaar hetzelfde.
's Morgens help ik bij de opbouw van de finishfuik. Dranghekken sjouwen, reclamedoeken ophangen, prullebakken neerzetten. Bij de Kinderloop help ik om het parkoers vrij te houden. En na half 5, als de laatste loper is gefinished, help ik bij het afbreken en opruimen.

De aanloop naar de Golden Tenloop verliep ook hetzelfde als afgelopen jaren. Met de Instroom-Herstel-Groep volgden we vanaf eind februari een schema dat toewerkt naar de 5 km. Enkele getalenteerde en gevorderde lopers trainen voor de 10 km. Enkele haken geblesseerd af, maar het grootste deel van de beginnende hardlopers loopt op Hemelvaartsdag mee tijdens de Golden Tenloop.

Op de foto hieronder de groep, die wij dit jaar klaarstoomden.

Tijdens de warming-up viel het mij op dat de groep dit jaar helemaal uit vrouwen bestaat. Vrouwen hebben het hardlopen ontdekt en overgenomen. Zeker op de korte afstand 5 kilometer.
De eerste 200 lopers op de 5 kilometer zijn vrijwel allemaal mannen. Maar daarna zie je vooral heel veel dames.
Ik liep dit jaar weer de 5 km. op blote voeten en ook weer als mentale coach voor de loopsters van de Instroom-Herstel-Groep. Over de eindtijd zal ik niet naar huis schrijven, maar ik vond het erg leuk om de dames op sleeptouw te nemen.

Zaterdag 16 Mei 2015 at 09:05 am | | hardlopen | Eén reactie

Haruki Murakami en het praten over hardlopen




Voor mijn verjaardag kreeg ik het boek "Waarover ik praat als ik over hardlopen praat" van Haruki Murakani. Ik kreeg het natuurlijk niet van die beroemde Japanner; Haruki Murakami is de schrijver van het boek.
Het boek leest makkelijk weg: Murakami heeft een mooie, leesbare schrijfstijl.  


Wat hij opschrijft over het hardlopen is voor mij heel herkenbaar. De gedrevenheid om te blijven hardlopen en om een goede tijd neer te zetten. De verwantschap, die je voelt met andere hardlopers. En de rust en stabiliteit, die regelmatig hardlopen in je leven brengt.
Murakami heeft ook dezelfde fascinatie voor jonge blonde hardloopsters met paardestaarten, als ik, ontdekte ik op bladzijde 110:

Als ik 's ochtends in mijn gezapige tempo langs de oever van de Charles jog, word ik de hele tijd voorbijgesneld door meisjes, die eruitzien als eerstejaars van Harvard. De meesten zijn klein en tenger, dragen bordeauxrode shirts met het Harvard-logo en hebben hun blonde haar in een paardestaart gebonden. Luisterend naar hun gloednieuwe Ipod zoeven ze voort, almaar rechtdoor. Ze stralen onloochenbaar iets aggressiefs, iets provocerends uit..... Je ziet zo dat ze pienter, gezond, charmant, serieus en vol zelfvertrouwen zijn.













Maar Murakami schrijft niet over de andere dingen, die ik de laatste paar jaar tijdens het hardlopen, ervaar: het vrije dierlijke gevoel, de verbondenheid met de rest van de schepping, de elegantie van de loopbeweging en de wonderschone menselijke anatomie. Misschien ontdekt hij die kanten van het hardlopen ook nog.

Het boek biedt mij geen wereldschokkende nieuwe inzichten. Het is wel prettig om je een tijdje in een verwante geest te verdiepen. Het boek lezen is als kletsen met de schrijver tijdens een lange duurloop  of tijdens een gezellig avondje bierdrinken.
Misschien moet ik ook eens een ander boek van Haruki Murakami lezen. Wie heeft er tips?

Maandag 11 Mei 2015 at 4:01 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Stoere-macho Hans en verstandige Hans

Op zondagmorgen staan verstandige Hans en stoere-macho Hans samen aan de start bij de Groene Parkenloop van AV'40. Ze hebben ingeschreven voor de 10 km. en de Luna-sandalen meegenomen voor dat stuk door de Hertenkamp wat bezaaid is met pijnlijk scherpe steentjes. Na de start lopen ze de eerste kilometers samen op, totdat ze clubgenoot Miranda bijhalen.
Verstandige Hans wordt dan een stukje kleiner en hoewel Miranda niet blond is en geen paardestaartje heeft, toch wordt stoere-macho opeens een stuk groter.
Stoere-macho Hans raakt aan de praat met zijn charmante clubgenoot, die ingeschreven heeft voor de 15 km. Ondanks tegensputteren van verstandige Hans, wordt het plan omgegooid: wij lopen gewoon ook die 15 met jou mee.

Na het bordje 8 km. begint dat klote-stuk met die rotsteentjes. Stoere-macho Hans vertikt het om zijn voeten te beschermen met de meegebrachte sandalen. Hij gaat door het gras en raakt achterop bij Miranda. Na 300 m. komt-ie weer terug op het pad, maar trekt de sandalen niet aan. Het valt wel mee en het is nog maar 400 m. over deze steentjes, snoeft de macho.
De tiende kilometer is beter begaanbaar en stoere-macho Hans loopt weer wat in op het inmiddels piepkleine clubgenoot-silhouet in de verte. Verstandige Hans jammert dat 10 km. wel lang genoeg is, Maar stoere-macho Hans draaft verder langs de finish.

Na 13 km. komt het klotestuk met de rotsteentjes voor de tweede keer. Nu is verstandige Hans resoluut en onvermurwbaar: de Luna-sandalen worden aangetrokken. Stoere-macho Hans is heel klein geworden en de laatste 2 km. gaan een stuk langzamer in bijna 14 minuten. De eindtijd wordt 1 uur 25 en Miranda zegt lachend dat ze al drieënhalve minuut binnen is. Hopelijk heeft stoere-macho Hans zijn lesje geleerd.

Maandagmorgen 
De volgende morgen stapt verstandige Hans op zijn Luna-sandalen de deur uit om een stukje uit te lopen samen met een andere charmante Koploopster, met een kek paardestaartje. Al na 5 minuutjes komt stoere-macho Hans erbij lopen. En nog een kilometer verder gaan de Luna-sandalen al weer uit.....

Donderdag 07 Mei 2015 at 8:43 pm | | hardlopen | Geen reacties

Met samengeknepen billen

Het overkomt iedere hardloper wel eens dat-ie tijdens een loopje opeens heel nodig naar de WC moet, voor een flink uit de kluiten gewassen boodschap. Het is mij ook wel eens gebeurd en neem van mij aan: voorkomen is beter dan op je hurken gaan achter een paar kale struiken.
Zeker tijdens een belangrijke wedstrijd, waar je weken of maanden voor getraind hebt, wil je niet met samengeknepen billen lopen. Daarom is het belangrijk om thuis, voordat je gaat lopen, alvast te toileteren. In het onvolprezen Amerikaanse blad Runners World vond ik tips om op de wedstrijddag de stoelgang te bevorderen.

Een warm drankje drinken zittend op de WC
Veel mensen weten dat koffie de darmen in beweging zet, maar volgens artsen helpen andere warme dranken net zo goed. De warme vloeistof maakt de bloedvaten in het maagdarm-kanaal wijder en verhoogt de bloedtoevoer. Op de WC gaan zitten schijnt (via het onderbewustzijn) het lichaam ook aan te zetten tot actie.

Kom in beweging
Lichaamsbeweging maakt het hele lijf, inclusief de darmen, wakker. Op en neer springen helpt prima, weet ik uit eigen ervaring. Loop een paar keer de trap op en af. Of doe een lichte warming-up met dynamische rekoefeningen. Ben je al bij de start: doe dan een paar steigerungen op weg naar de Dixi’s.

Sta eerder op
Zet de wekker maar een uurtje eerder op de dag van de marathon of de Golden Tenloop. Dan heb je alle tijd om het lichaam wakker te maken en op je gemak een bruine trui te breien. Door elke dag op ongeveer dezelfde tijd op te staan, krijgt je lichaam (en je stoelgang) een vast ritme.

Probeer massage
Uit Amerikaans onderzoek is gebleken dat zachte druk uitoefenen op het plekje tussen anus en genitaliën (perineum) helpt bij verstoppingen. Misschien een beetje vreemde tip, als je nooit verstopping hebt. Maar ook als het niet baat, kan het geen kwaad.

Onthoud dit voor de volgende keer
Door in de dagen voor de wedstrijd wat meer voedingsvezels te eten wordt je stoelgang regelmatiger. Kies dus voor volkorenbrood (of pasta), muesli, zilvervliesrijst en fruit. Meer water drinken helpt ook om wat makkelijker af te gaan en dat doe je waarschijnlijk toch als voorbereiding op die belangrijke wedstrijd.

Als je heel vaak last hebt van je darmen tijdens het hardlopen, dan kan dit een obsessie worden. De angst om onderweg weer te moeten, leidt ertoe dat je steeds vaker last zult krijgen. En het ontneemt je het plezier in het hardlopen. Dan wordt het tijd om een fysiotherapeut op te zoeken, die gespecialiseerd is in bekkenbodemspieren en incontinentieklachten. Die fysiotherapeut kan je leren te ontspannen i.p.v. te verkrampen.

Vrijdag 01 Mei 2015 at 9:18 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Barefoot-evenement 2015

Twee jaar geleden begon ik met het hardlopen op blote voeten. En nu hoor ik bij dat kleine groepje Nederlanders, die dol enthousiast is over het blootvoets hardlopen. Afgelopen zondag kwam die groep barrevoeters bij elkaar in Hilversum voor het Barefoot-evenement 2015.


Na een lange treinreis kwam ik precies op tijd aan bij de Dudok Arena. Bij de inschrijfbalie kreeg ik mijn polsbandje van Ruth, beter bekend als FeetBack-Amsterdam. Ruth is mijn grote voorbeeld en liep onlangs de 60 km. van Texel voor het grootste deel op blote voeten. Maar Ruth had de wel leiding van het Barefoot-evenement en helaas geen tijd om uitgebreid kennis te maken of handtekeningen uit te delen aan fans ;-)
Langzaam hardlopende Anne was er gelukkig ook en had wel tijd genoeg voor koffie en een knuffel.

Ik volgde afgelopen zondag 4 workshops.
De eerste ging over barefootrunning en was eigenlijk een herhaling van wat ik eerder leerde van Wouter en Pepijn. Barefootrunning of barefootstyle-running maakt het hardlopen makkelijker, minder belastend en ook leuker. Als je op blote voeten gaat rennen, leer je eigenlijk vanzelf om het 'goed' te doen. Maar met hulpmiddelen zoals een metronoom (op 180 bpm) leer je het net iets makkelijker en sneller

De tweede  workshop was een Fun-Run gegeven door Mark en Michiel van Frunning.nl. Het werd een heerlijk speelse training op blote voeten in de omgeving van de Dudok Arena. Ruim een uur lang leuk getraind op de stadse hindernissen, die we tegenkwamen.

De derde workshop leerde ik van Paula IJzerman de fijne kneepjes van het trailrunnen. In het park Laapersveld leerde Paula ons zo efficient mogelijk hellingen oplopen en afdalen. Erg leerzaam, want misschien ga ik me wat meer onderdompelen in het trailrunning.

De laatste workshop werd gegeven door fysiotherapeut Fred, die zelf pas een jaartje op blote voeten hardloopt. Hij vertelde vol vuur hoe mooi de menselijke voet in elkaar zit en waarom het belasten van die voet, de structuren sterker maakt. Jammer dat Fred zijn verhaal na 50 min. moest afronden.

De dag werd afgesloten met een trailrun over de Hilversunse heide onder leiding van de illustere Ronnie Duinkerken. De eerste 15 min liep ik mee op blote voeten, maar toen trok ik het pad met steenslag waar we over liepen niet meer en trok ik de meegenomen Luna-sandals aan. Na ruim een uur was ik redelijk afgepeigerd.

Na deze welbestede dag uitgebreid afscheid genomen van Langzaamhardlopende Anne en Ludka. Ik hoop ze volgend jaar weer te zien bij het volgende Barefootevenement. Maar liever loop ik ze al eerder tegen het lijf bij een loopje waar ik toevallig ook op mijn blote voeten aan de start sta.

Maandag 27 April 2015 at 9:50 pm | | hardlopen | Twee reacties

Terug in de Broekpolder

Als kind kwam ik al in de Vlaardingse Broekpolder. Met de scouting maakte ik er natuurwandelingen en speurtochten. In de schoolvakanties verkende ik de vuilstortplaats en liep over de grote roestende buizen waarmee het slib uit de Rotterdamse haven werd opgespoten.
De grond in de Broekpolder is nog altijd vervuild met de giftige erfenis uit de jaren 60 toen de industrie de Rijn en Maas als goedkoopste oplossing gebruikte. Er mag door mensen niet gebouwd worden. Maar de natuur trekt zich niets aan van de milieuwetgeving en heeft in de Broekpolder vrij spel. Het is een prachtig gebied geworden om hard te lopen, paard te rijden of mountain te biken. 

In oktober 1999 liep ik voor het laatst hard door de Broekpolder: tijdens de Geultechniekloop raffelde ik de 15 km. af in 64 min. en 35 sec. Op een zondagmorgen in april 2015 ga ik terug naar de Broekpolder om hard te lopen.
Ik sluit aan bij een het Run-to-Trail groepje onder begeleiding van Wilma van Onna en Martine (Run-to-Dream) Hofstede.  
Om 10 uur begint een loopje van ongeveer 10 km. over het mountainbike-parkoers door de polder. De eerste 15 min. moet ik nog op gang komen. Het pad is verhard met stenen en puin. Prima voor de mountainbikers, maar op mijn Luna-sandalen vind ik het een lastige ondergrond. Af en toe maken we plaats voor achterop komende mountainbikers.
Als ik warmgedraaid ben, wordt het leuk.  Mijn ademhaling wordt regelmatig en mijn voeten vinden vanzelf de goede plekjes om te landen. Ik kan wat lopers inhalen en haak aan bij het loperslint achter Wilma.



Een kwartiertje later verdwijnt de roes en begint het werken. In de korte klimmetjes verzuren mijn benen en ik begin korte stukjes af te snijden. Door de vermoeidheid kan ik niet meer zo lichtvoetig lopen. En ik vind niet meer automatisch de beste plekjes voor mijn voeten. Steeds vaker voel ik scherpe stenen door de dunne zolen heen. Misschien waren mijn Merrell-trailschoentjes beter geweest.
De laatste 10 minuutjes wandel ik af en toe en verlies het contact met het groepje. Na ruim 60 minuten kom ik weer terug bij de parkeerplaats. 

Het was een leuke ervaring, ondanks de vervelende ondergrond. Het was leuk om Martine weer eens te zien en om als buitenstaander te mogen meedraven in het Trail-to-Run-groepje. Na een kop koffie in de uitspanning Polderpoort terug naar Delft gefietst. Wie weet loop ik nog een keertje mee met dit groepje.

Dinsdag 21 April 2015 at 11:17 am | | hardlopen | Twee reacties

Terug in de Duifpolder

De Duifpolderloop wordt tweemaal per jaar georganiseerd. Bij de vorige editie (in november) regende het en liep ik de 7 km. in chamant gezelschap. Op zaterdag 18 april wordt de 39e Duifploderloop verlopen onder aangenaam lente-achtige omstandigheden. Ik schrijf in voor de kortste afstand: 3,7 km. en loop op mijn blote voeten naar de start.
Leo Boekenstijn staat ook blootvoets aan de start voor 7 km.

Na het startschot lopen we over de Trambrug richting Maasland met de wind mee. Ik sluit aan bij een groepje mannen van de Hardloper, de organiserende verenging. Ik heb mijn stopwatch niet aangezet en kan bij de eerste kilometer niet kijken wat het tempo is.
Achthonderd meter verder is al het keerpunt. Daar blijkt dat ik de koploper ben op de kortste afstand. Dat gebeurt niet vaak.

Op de terugweg heb ik wind tegen. Valt vies tegen. Over de Trambrug heen en dan als eerste door de finish. Mijn eindtijd is 19 min. 15 sec. Omdat ik de eerste ben op de 3,7 km. krijg ik een bos gerbera's. Hardstikke leuk.
Ik wacht totdat alle deelnemers op de 3,7 km. binnengekomen zijn en praat even bij met Maup van De Hardloper. De eerste dame krijgt ook een bos gerbera's.
Ik wandel terug naar het clubgebouw naast de ijsbaan. Volgende keer, in november maar weer op een volwassen afstand inschrijven.

Zaterdag 18 April 2015 at 9:22 pm | | hardlopen | Geen reacties

Het korte-broeken-seizoen geopend

Dinsdag 14 april om half een in korte broek en een mouwloos hemdje blootvoets de deur uit. Ik heb vrijdagavond voor het laatst hardgelopen, dus het werd wel weer eens tijd.
Ik loop een rondje via de Provinciale weg, de Kruithuisweg en dan via de TU-wijk en het centrum terug naar huis. Het voelt heerlijk. In de berm zie ik de bloempjes, die bij deze tijd van het jaar horen: pinksterbloemen, hondsdraf en ereprijs.
Ik laat me meeslepen door mijn gevoel en loop lekker hard door. Ook op het fietspad van de Mekelweg waar ik twee jaar geleden de eerste honderdjes op mijn blote voeten liep. Na ruim een half uur voel ik mijn rechterkuit stijf worden. Het laatste kwartier doe ik maar wat rustiger aan.

Hardlopen staat hoog in het lijstje met dingen-die-ik-het-liefst-doe. En na dit loopje weet ik weer waarom. Onderweg zong ik een liedje van de Schotse band Middle of the Road: Soley, soley uit 1971.
Waarschijnlijk was de blonde zangeres Sally Carr de allereerste blondine waar ik met bonzend hart en vlinders in de buik naar keek. 

Dinsdag 14 April 2015 at 2:40 pm | | hardlopen | Eén reactie

Paasloop 2015

Twee jaar geleden liep ik de Pijnackerse Paasloop nog op schoenen. Over de 10 mijl deed ik toen 1 uur 25 min en 32 sec. Dit jaar loop ik de 10 mijl bij de Paasloop op blote voeten. Het is voor mij onbekend terrein: ik liep nog nooit langer dan 10 km. op blote voeten.

Het is koud en in het begin heb ik ook koude voeten. De eerste kilometer gaat over asfalt. De tweede kilometer begint met 600 m. over een steengruispaadje. Ik kies voor de berm, die bestaat uit gras en mos. Daarna is het alleen nog maar asfalt.
Tijd is niet belangrijk, maar ik heb toch mijn stopwatch aangezet. Bij het bordje van 2 km. zie ik een tussentijd van 11 min. 7 sec. Ik loop een kilometer achter een blonde paardestaart aan, maar die gaat net iets te hard.  Samen met 2 andere lopers draaf ik verder over het Virulypad, de Noordeindseweg, de Bieslandseweg en het Hazepad. 
De route gaat verder langs de Dobbeplas, de Oudeweg, de Noordweg en dan via de Sportlaan terug naar de ijsbaan. 

In de tweede ronde loop ik langzaam weg bij mijn loopmaatjes. Het bordje van de 10 km. passeer ik na 55 min 35. Mijn voeten worden wat beurs van het harde asfalt. Mijn bovenbenen en kuiten worden moe. Het lukt me niet meer zo goed om lichtvoetig te blijven lopen. Ik ben niet gewend om langer dan 10 km. blootvoets te lopen.
Bij 13 km. haal ik een loper in. Hij haakt aan tot het bordje van de 14. De laatste 2 km. loop ik alleen. Ik bereik de finish na 1 uur 27 min. en 32 sec. Dat is een gemiddelde van 5 min 26 per kilometer. Het is langzamer dan 2 jaar geleden, maar een PR op blote voeten.

Mijn kuiten zijn wat stijf, maar de vermoeidheid in de bovenbenen is snel verdwenen. Mijn voeten zijn de rest van de dag wel wat gevoelig, maar ik heb geen wondjes opgelopen.
Vierentwintig uur later zie ik dat ik toch een bloedblaar heb opgelopen op mijn linkervoet net achter de tweede teen. Voel er niks van en het zal wel weer overgaan.

Dinsdag 07 April 2015 at 1:24 pm | | hardlopen | Geen reacties

Hardloop-trainer Hans

In de afgelopen jaren ben ik geleidelijk aan trainer geworden. Ik heb de trainerscursus "Bewust Hardlopen" gevolgd en ik heb veel ervaring opgedaan met beginnende hardlopers. 
Momenteel volg ik de cursus Assistent Trainer Loopgroepen bij mijn eigen club De Koplopers. Daardoor ga ik weer nadenken over het geven van een training:
- is dit wel een goede veilige lokatie om te trainen? 
- sluit de training goed aan bij de verwachtingen en vaardigheden van de groep?
- is er voldoende afwisseling?

Een goede trainer doet niets op de automatische piloot, maar kiest bewust voor een bepaalde warming-up, een bepaald parkoers en een bepaalde trainingsvorm. 
Kijk eens naar de training die hoofdcoach Greg Metcallf geeft aan de studenten van de University of Washington en luister naar zijn uitleg. Hardlooptrainer is eigenlijk een hardstikke leuke baan.

Zondag 05 April 2015 at 10:49 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Na 55 jaar nog met beide blote voeten op de grond

Op mijn 50-ste wilde ik de 10 km. binnen de 50 minuten lopen.
Op mijn 51-ste binnen de 51 min. En op mijn 52-ste binnen de 52 minuten.
Maar dat was toen ik nog hardloopschoenen kocht en aantrok. Ik loop tegenwoordig op blote voeten en zeg vaak dat ik tijden niet meer zo belangrijk vind.

Gisteren liep ik, voorafgaand aan mijn verjaardagsbrunch, de 10 kilometer bij de Kwartaalloop van IJsclub Bertus. Ik wist, dat ik op mijn 55-ste, die afstand binnen de 55 minuten zou lopen: vorige week liep ik al 53 min op de 10. 

Ik liep met een aantal loopmaatjes van de Koplopers, die ik al jaren ken en die vijf jaar geleden, toen ik 50 werd ook meeliepen. Het was pokkeweer met regen en veel wind. De eerste kilometers kreeg ik koude voeten van de plassen op het parkoers. Na 2 kilometer haakte ik aan bij Willeke en Heidi, die ongeveer 5 min. 10 per kilometer liepen.
Bij de doorkomst na 5 km. was mijn tussentijd 25 min. 50.

Ik vond het wel prima, liet mijn hazen langzaam weglopen en liet me terugzakken in het groepje 10 km.-lopers dat achterop kwam.
De laatste 2 kilometer ging ik weer versnellen. Ik haalde Heidi en Willeke niet meer in, maar kwam gelijk met mijn zwager Joost over de finish in 51 min. 28.
Tijd is niet meer zo belangrijk: maar het lukt me wel weer: op mijn 55-ste een 10 km. binnen de 55 min.

Na het lopen was er voor familie en hardloopvrienden een brunch in Onder Ons.
Met soep en broodjes en salades en taart.
Het was heel gezellig.


En ik werd overladen met kado's. 
Interessante boeken, leuke spullen voor in de "moestuin" en een fraaie cartoon gemaakt door Cultuurbarbaar Fred uit Den Haag.

Maandag 30 Maart 2015 at 8:14 pm | | hardlopen | Geen reacties

Verjaardagsloop

Vijf jaar geleden vierde ik mijn 50e verjaardag met een prestatieloop over 10 km. en een brunch voor mijn hazen, mijn volgers en mijn familie.
Dit jaar ben ik 55 geworden en vier ik het op dezelfde manier.

In de afgelopen 5 jaar ben ik old & wise en grijs geworden. 
Sommige dingen zijn hetzelfde gebleven.
Ik ben nog bij dezelfde vrouw: er is voor mij geen leukere.
Ik ben nog bij De Koplopers
Ik heb nog een baan en ik loop nog 3x per week hard.

Er zijn toch wat kleine dingetjes veranderd.
Ik heb nu mijn eigen paardestaartje: mijn haar was nog nooit zo lang als nu.
Ik ontdekte het hardlopen op blote voeten en de ontspanning en de vrijheid die je daarbij voelt.
Ik maak me geen zorgen meer over de toekomst. De toekomst komt toch, onvermijdelijk. Je kunt je wel voorbereiden op je toekomst, maar ervan wakker liggen hoort daar niet bij.

Ik heb nog een paar ambities voor de komende jaren.
Ik wil graag om de tuin geleid worden. Hoe groter die tuin, hoe beter: lekker lang onderweg.
Ik wil ook graag in de luren gelegd worden. En als de luren op zijn, leg me dan maar in de watten.
En ik wil graag nog een keertje over het paard getild worden. Maar ik denk niet dat voor mij is weggelegd. Daarvoor sta ik veel te stevig met beide benen op de grond.

Zondag 29 Maart 2015 at 09:55 am | | hardlopen | Geen reacties

Blote voeten jubileum

Het is vandaag precies 2 jaar geleden dat ik op mijn blote voeten over het fietspad langs de Mekelweg rende.
Na dat voorzichtige begin van 500 m. ben ik een paar keer onvoorzichtig geweest. 
Ik ging steeds vaker op blote voeten lopen en ook wel eens echt hard. Daardoor heb ik redelijk wat beginnerkwaaltjes opgelopen.

Na 2 jaar blotevoeten-ervaring begin ik wat voorzichtiger te worden. Het gaat me steeds beter af, maar ik laat me nog altijd meeslepen door het heerlijke gevoel van vrijheid, dat hardlopen mij geeft. 

De maximale afstand, die ik op blote voeten gelopen heb is 10 km. Zal ik voorzichtig blijven?
Of zal ik ook eens een langere afstand op blote voeten proberen? Bijvoorbeeld de 10 Engelse Mijlen (16 km.) bij de Paasloop in Pijnacker?

Donderdag 26 Maart 2015 at 6:16 pm | | hardlopen | Geen reacties

10 km in 53 minuten

Vandaag ben ik 55 jaar geworden. Maar het was ook een rustdag: ik had gisteren al eeen stukje hardgelopen.

Op zondagmorgen schreef ik me in voor de prestatieloop over 10 km. bij IJsclub Bertus. Bij de start om 11 uur bleek ik opnieuw de enige deelnemer op blote voeten. Dat begint te wennen.
Ik startte zoals gewoonlijk achteraan en bij het bordje van 1 kilometer hoorde ik iets piepen in mijn linkeroor. Het was een vogeltje, niet mijn stopwatch, want die zet ik tegenwoordig nooit meer aan. In de tweede kilometer hoorde ik nog meer vogeltjes fluiten en haalde ik nog 2 groepjes lopers in. Na 3 kilometer heb ik wat gas teruggenomen, want mijn kuiten werden wat stijf.  De 5e kilometer over het pad met de vervelend scherpe stenen, liep ik noodgedwongen iets langzamer. De doorkomst na 5 km. was 26 min 35.



In november liep ik bij IJsclub Bertus nog over het gras: nu pak ik gewoon het steengruis-paadje

In de tweede ronde haalde ik Quirine bij. De stijfheid in mijn kuiten verdween en de laatste 2 kilometer zette ik nog even aan. Op de laatste dag van mijn 54e levensjaar liep ik de 10 km.in 53 min en een paar seconden. En het kostte niet eens veel moeite.

Maandag 23 Maart 2015 at 7:54 pm | | hardlopen | Geen reacties

Blotevoeten-seizoen officieel geopend

's Nachts vriest het nog. Als ik naar de Brasserskade fiets heb ik nog mijn Solerunnerslofjes en sokken aan.
Maar de straten zijn droog: ik ga weer op blote voeten hardlopen.

De pijntjes in mijn linkervoet zijn over. Ik twijfel nog even tussen 5 kilometer (in 28 min) of 10 kilometer (in 60 min). Het wordt een geel kaartje van de 10 km.
Ik start achterin het veld dan kan ik in de eerste kilometers lopen van groepje naar groepje. Maar na 500 m. zie ik een bekend gezicht naast me. Een hardloopster met kort donker haar, waar ik jaren geleden ook wel eens naast liep. We raken aan de praat over mijn blote voeten en lopen samen verder van groepje naar groepje. 
Er sluit een ervaren rot (uit Rotterdam) bij ons aan. Bij de 3 kilometer meldt hij, dat we 5 min 30 per kilometer lopen.

Met mijn voeten voel ik weer het verschil tussen het oude verweerde asfalt op de Bieslandseweg en het gladde, strakke asfalt op de Korftlaan. De kilometers vliegen voorbij en ondertussen babbelen we verder over paslengte en loopritme en het feit dat Keniaanse tieners geen rompspieroefeningen doen, maar wel keihard kunnen lopen met een superieure looptechniek.
De 9e kilometer gaat over een vervelend paadje door de Hertenkamp. Ik wijk even uit naar het gras. Maar de laatste 300 m. van het pad loop ik heel voorzichtig en wat langzamer dan mijn loopmaatjes over de scherpe steentjes. In de laatste kilometer loop ik het gaatje weer dicht.
De ervaren loper uit Rotterdam gaat nog een rondje van 5 kilometer lopen. En ik laat me in de eindsprint verschalken door mijn charmante metgezel. We komen binnen op 55 min en 10 sec. 

Met deze 10 kilometer verklaar ik het blote-voeten-seizoen voor geopend. Voor lastige paadjes met vervelende steenslag zal ik nog wel eens mijn Luna-sanadalen aantrekken. Maar tot eind oktober loop ik het liefst zoveel mogelijk op blote voeten.

Woensdag 18 Maart 2015 at 08:02 am | | hardlopen | Geen reacties

Feestje

Gisterenavond werd het 9-jarig jubileum van de Instroom-Herstel-Groep (IHG) gevierd.

In februari 2006 is de IHG opgezet om geblesseerde Koplopers de kans te geven heel rustig onder goede begeleiding van hun blessure te laten herstellen. In 2006 liep ik zelf ook in de groep te herstellen van een blessure. Ook in 2007 en 2008 trainde ik regelmatig met de Instroom-Herstel-Groep mee.
In 2009 werd ik gevraagd om als masseur  toe te treden tot het begeleidingsteam. Ik heb daar nog geen spijt van gehad. 

Het jubileum werd gevierd met een lichte training (3 x 5 min.) en met zelfgebakken taart.

Dit jaar bakte ik 3 taarten.
- een cheesecake met bosvruchten: het recept ervan vind je op 24kitchen.nl
- een flensjstaart, die bij ons thuis ook wel Taart des Doods genoemd wordt.
  Ook de flensjestaart vind je terug op 24 kitchen.nl: www.24kitchen.nl/recepten/flensjestaart

- vet een springvorm in en bekleed de bodem en zijkant met bakpapier
- maak een beslag van 300 ml melk, 120 gr. bloem en 2 eieren en bak daarvan 10 - 12 dunne flensjes (zelfde maat als de springvorm !!!)
- smelt 100 gr. witte chocolade (au bain marie) en meng dat met 25 gr. boter
- verkruimel 10 biscuitjes
- meng de biscuitjes door de gesmolten chocolade en maak van het mengsel een bodem in een springvorm
- maak banketbakkersroom met daarin 3 blaadjes gelatine (volgens dit recept)
- doe om en om een laagje banketbakkersroom en een flensje in de springvorm.
- laat de taart in de koelkast minimaal 2 uur opstijven

- de derde taart was een vlaai met aardbeiplakjes en bosbessen: ook dat recept vond ik op 24kitchen.nl



De buikjes werden volgegeten. De taarten gingen bijna helemaal op. 
En volgend jaar vieren we eind februari (of begin maart) de 10e verjaardag van de Instroom-Herstel-Groep.

Donderdag 12 Maart 2015 at 08:31 am | | Recepten | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Een benauwd weekje

In de laatste week van februari vroeg mijn jonge charmante buurvrouw of ik haar bij een laatste lange duurtraining wilde vergezellen. Ik kon geen nee zeggen en ik ging met haar mee.
We liepen ruim twee uur in het lentezonnetje.
Dat bleek iets te veel van het goede. Een week lang hield ik een pijntje in mijn linkervoet. Het leek op de stressfractuur die me vorig jaar twee maanden aan de kant zette. Ik heb even heel rustig aan gedaan.

Deze week verdween het pijntje, geen moment te vroeg.
Bij de CPC was ik zoals gebruikelijk toeschouwer en supporter. Maar over twee weken zal ik zelf weer een trimloopje van 10 kilometer doen. Daarover later meer.

Donderdag 12 Maart 2015 at 08:18 am | | hardlopen | Geen reacties

Nieuwe lente, nieuwe kansen

Op een handvol steenworpen van mijn huis wordt een buurtmoestuin aangelegd. De afgelopen zaterdagen heb ik meegeholpen bij de werkzaamheden. Het is nu nog een kale modderige bende, maar als je goed kijkt, zie je al de aangeplante fruitbomen en de mooie houtsnipperpaadjes.

Over een paar maanden zal het hier groen zijn en bruisen van het leven. In de zomer kan mijn trainingsrondje beginnen met een stukje op blote voeten over de houtsnipperpaadjes, langs de appelbomen en frambozenstruiken. Het wordt een groene oase in een saaie betonnen woonwijk.

Als je meer wilt weten over de Delftse PROEFtuin of wilt meedoen aan dit project: kijk dan verder op de website van groenkracht.nl.

Toen ik gisteren meehielp in de PROEFtuin, zag ik in de modder opeens een klein geel bloempje: klein hoefblad ofwel Tussilago farfara. Dat is altijd het eerste bloempje dat gaat bloeien en voor mij de lente aankondigt.
Het is dus zover: de winter is voorbij.

Het wordt nu ook weer tijd om in mijn eigen vensterbank en achtertuintje aan de slag te gaan.
Op de vensterbank staan al zaadjes te ontkiemen: basilicum, koriander en trostomaatjes. Nog even wachten voordat die naar buiten kunnen. In de schuur staan bloempotten en zakken potgrond te wachten. Ik heb er wel weer zin in.

Zondag 01 Maart 2015 at 1:27 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags:

Blonde hardloopstersquiz afl. 10

Vandaag weer een nieuwe aflevering van de blonde hardloopstersquiz.
Binnenkort komen 3 blonde hardlopende zusjes naar Nederland.
Het zijn niet zomaar 3 zusjes: het is een eeneiige drieling. Kijk maar naar de foto's.

Het zijn topatletes, die de marathon binnen 3 uur lopen. Maar stel je eens voor dat je ze bij kunt houden en een uurtje met ze gaat trainen. Niet één, niet twee, maar drie blonde paardestaartjes dansend in de zon.

 Hoe heten deze jongedames? 
Uit welk land komen ze?
En hoe oud zijn ze als ze straks in Nederland een marathon komen lopen?

Vrijdag 27 Februari 2015 at 09:53 am | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Hoe klinkt overbelasting?

Om blessures te voorkomen moet je leren luisteren naar je lichaam. Ik vind het al moeilijk om te luisteren naar politici en bekende Nederlanders. Luisteren naar je lichaam lijkt me nog moeilijker.

Na 20 jaar hardlopen weet ik hoe het klinkt als je lichaam waarschuwt voor overbelasting van je spieren. Ze worden stram en hard. Ze ontspannen niet meer na een training en als je aan je volgende loopje begint zijn ze nog stijf en vermoeid. Die waarschuwing versta ik luid en duidelijk. 

Vorig jaar liep ik in februari een stressfractuur op. Ik weet nog precies hoe dat voelde, maar heeft mijn lichaam in de week ervoor mij verteld dat ik mijn middenvoetsbeentjes te zwaar belastte? Ik heb vorig jaar gewoon geen waarschuwing gehoord.

Afgelopen maandag deed ik een lange training van 2 uur met mijn buurvrouw. De volgende dag voelde ik een pijntje in mijn linkervoet, precies op de plek waar de middenvoetsbeentjes zitten. De pijn is niet erg en verdwijnt na een minuutje lopen. Maar het is vast een waarschuwing. De waarschuwing, die ik vorig jaar nog niet verstond.
Niet negeren en de rest van de maand rustig aan doen.

Woensdag 25 Februari 2015 at 10:21 am | | hardlopen | Geen reacties

In de prijzen gevallen

Vanmorgen toen ik zat te ontbijten ging de telefoon. Het was die leuke nieuwe DeeJay van dat populaire radioprogramma. Hij had een verrassing voor mij: ik was languit in de prijzen gevallen.
Kennelijk had ik meegedaan met een loterij en  de hoofdprijs gewonnen: een geheel verzorgde 5 sterren dagdroom. 

Ik ben een enorme bofkont, dat dit mij nou weer moet overkomen.
De DeeJay had nog een verrassing voor me: op mijn werk, in de SPAR, lag een goed humeur op mij te wachten. En niet zomaar een goed humeur, nee, een op maat gemaakt fantastisch humeur, misschien wel het allerbeste humeur van heel Nederland.
Mijn dag kan niet meer stuk.

Vrijdag 20 Februari 2015 at 1:33 pm | | overig | Twee reacties

Een nieuwe bijnaam

Het pijntje in mijn kuit is weer over. 
En de temperatuur is weer wat hoger: als het asfalt droog is, loop ik alweer blootvoets.
Ik durf weer een zondagmorgen-trimloopje aan: 5 km. bij AV'40.

Er is ook een loopster uit de Instroom-Herstel-Groep, die 5 km. wil lopen. Ik loop gezellig met haar mee... op mijn blote voeten. Het is eigenlijk een ontspannen trainingsloopje: ik stel de loopster op haar gemak en sleep haar door de moeilijke momenten heen. We lopen een rustig tempo van 6 min 15 per kilometer.
Ik heb mijn Luna-sandalen meegenomen voor de stukjes van het parkoers waar grote scherpe stenen liggen. Maar onderweg bedenk ik een andere oplossing: ik loop gewoon een stukje over het gras, als het pad erg vervelend wordt.
We finishen na 31 min en 20 sec.
Na 2 bekertjes water loop ik naar de kantine voor een kopje koffie. De man achter de bar begroet mij als "de beroemdste voorvoetlander van Delft". Ik ben erg blij met mijn nieuwe bijnaam. Delft begint gewend te raken aan die maffe blotevoetenloper.

Op maandagmiddag loop ik met mijn jonge buurvrouw, die voor de CPC traint. Op haar programma staat een rustige duurloop van anderhalf uur. Via de Delftse Hout, het crossparkoers, de Wippolder en de TU-wijk.
Het laatste half uur loop ik op mijn blote voeten. Dat leidt nog altijd vragen en opmerkingen op van voorbijgangers: sommige Delftenaren kijken er nog steeds van op.
Vantevoren zag ik een beetje op tegen een loopje van anderhalf uur. Maar het kostte me nauwelijks moeite. Barefootstyle is gewoon veel minder vermoeiend.

Maandag 16 Februari 2015 at 07:57 am | | hardlopen | Geen reacties

Afscheid nemen van een vriend

Vandaag definitief afscheid genomen van mijn collega-trainer en vriend Wim Goeman.
Op een vrijdagavond in december namen we na de training op de normale manier afscheid van elkaar: 'prettig weekend, Wim en fijne kerstdagen.' We wisten niet dat dit het laatste afscheid zou zijn.

Vanaf het moment dat ik bij het team van de Instroom-Herstel-Groep kwam, klikte het met Wim. Een man van weinig woorden, een man van handen uit de mouwen, een man naar mijn hart.
Wim had veel ervaring als trainer en mensenkennis: hij wist welke lopers een schouderklopje nodig hadden en welke lopers een schop onder hun kont. 
Toen het hardlopen niet meer ging, bleef hij trouw en nauwgezet de presentielijst invullen. Elke woensdag en elke vrijdag. En op zondag bemenste hij de verzorgingsposten voor de lopers van Lekker Gelopen.
Hij wordt nu al gemist.  

Wim was een lieve man en een goed mens: voor mij een voorbeeld

Zaterdag 07 Februari 2015 at 8:29 pm | | overig | Geen reacties

Op mijn slofjes ouderwets de lappenmand in

In de week na de Clingendaelcross heb ik niet rustig aan gedaan.
Op woensdagavond heb ik met het snelste groepje lopers van mijn trainingsgroep meegetraind. Het tempo was ongeveer 12 km/uur en aan het eind van de training voelde ik in mijn rechterkuit al iets trekken. Het kwaad was al geschied.
Aan het eind van de vrijdagavondtraining nog een kwartiertje flink doorgelopen om op tijd terug te zijn voor mijn eerste massageklant. Was ook niet verstandig.
En zondagochtend net iets te laat van huis weggegaan naar de trimloop van IJsclub Bertus. Zonder warming-up even flink doorgelopen zodat ik ruim voor 11 uur bij Onder Ons was. En daarna ging het mis.

Ongeveer 600 m. na de start begon mijn rechterkuit te trekken. De pijn trok door naar mijn scheenbeen. Het voelde niet goed, ik keerde om en moest terug naar huis wandelen.

Ook al loop ik langzamer. Ook al loop ik op minimalistisch schoeisel. Als het lekker gaat, laat ik me meeslepen door dat gevoel. Ik zal weer een maandje rustig aan moeten doen.
Vorig jaar liep ik een stressfractuur op en kon ik 10 weken lang niet hardlopen. Van de kuitblessure zal ik sneller herstellen.

Maandag 02 Februari 2015 at 07:48 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Pieter Jouke: tot nu toe

Pieter Jouke woont hemelsbreed maar 500 m. bij mij vandaan en ik zie hem wel eens haastig langsfietsen. Pieter Jouke is ook een hardloper, maar we hebben nog nooit samen hardgelopen. 
En Pieter Jouke is een cabaretier: zijn baan is mensen in het theater amuseren en laten lachen. Gisterenavond ging ik met Bettie naar zijn nieuwe voorstelling "Tot nu toe".

De voorstelling gaat (deels) over het vaderschap. Pieter is begin veertig en voor zijn jonge kinderen nog een rots in de branding. Hij lost problemen op, hij helpt, hij troost en als hij het zelf ook even niet weet, stelt hij zijn kinderen gerust met de woorden: "komt goed, het komt altijd goed".
Pieter weet ook dat deze fase in zijn leven maar eventjes duurt. Als ze straks 15 of 16 zijn, dan hebben zijn kinderen hem eigenlijk niet meer nodig. En snappen ze dat niet altijd alles zal goedkomen.
Maar daarnaast gaat de voorstelling ook over de alledaagse probleempjes en verlokkingen waar je als man in de 21e eeuw mee moet leren omgaan. Gelukkig waagt Pieter zich niet aan de onoplosbaar lijkende, meeslepende wereldproblemen. Je vrouw trouw blijven en zorgen dat je huis niet afbrandt, is al een hele prestatie.

Het was een leuke voorstelling van bijna anderhalf uur. Er zaten herkenbare staaltjes 'out-of-the-box' denken in en ik heb me geen moment verveeld. Mocht de gelegenheid zich voordoen, dan ga ik nog een keertje luisteren. En anders even afwachten op de TV-uitzending.

Op Pieters website kun je zien waar hij nog meer gaat optreden: speeldata 
Hopelijk gaat het met Pieters geblesseerde voet weer wat beter, dan kom ik hem ook weer hardlopend tegenkomen in en om Delft.

Vrijdag 30 Januari 2015 at 3:18 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Clingendaelcross

De laatste 1 van de 4 cross van dit seizoen is in Wassenaar in het park Clingndael.
De Clingendaelcross is niet erg zwaar: er is niet veel modder en geen steile klimmetjes. Vier rondjes komt neer op ongeveer 8 km. Maar als je wilt, kun je helemaal kapot gaan.

Ik ken het parkoers niet goed genoeg en durf het niet aan om op blote voeten te lopen. Ik loop op mijn Merrell-trailschoentjes. En dat scheelt een slok op een borrel.
Met schoentjes aan loop je toch een stuk makkelijker. Je bent niet bang om op een boomwortel te stappen of een scherp steentje. Ik loop gewoon harder met schoentjes aan.

Ik ben weer achteraan gestart, maar halverwege de eerste ronde haal ik clubgenoot Ron al in. En aan het eind van de eerste ronde ga ik Ingrid voorbij.
In de tweede ronde word ik zelf ingehaald door de koplopers in de wedstrijd. Maar ik blijf zelf ook lopers inhalen.


Ik geniet van het draaien en keren en het springen over de boomstammetjes. Ik geef het niet graag toe, maar dit parkoers is nog leuker dan ons eigen Oliebollencross-oarkoers.
Over de 4 rondjes doe ik 45 min en 20 sec.
In het eindklassement van de 1 van de 4 crossen kom ik op de 27e en laatste plaats terecht.
Lekker belangrijk. Ik ben allang blij dat ik weer eens 3 van de 4 crossjes heb kunnen meedoen, en al langer dan een half jaar blessurevrij ben. :-)

Dinsdag 20 Januari 2015 at 5:41 pm | | hardlopen | Geen reacties

Heel rustig wachten op de lente

Vorig jaar liep ik een halve marathon in januari en deed elke zondag een lange duurloop. Ik was op weg naar de marathon van Rotterdam.
Dit jaar doe ik veel minder. Ik heb geen plannen voor een halve of hele marathon. Ik vind een afstand van 10 of 15 km. eigenlijk wel lang genoeg.
Misschien zit de stressfractuur van vorig jaar nog tussen mijn oren. Misschien ben ik gewoon wel oud aan het worden. Mijn voeten zijn vast sterker dan vorig jaar, maar na een training op blote voeten of op mijn Solerunnerslofjes zijn mijn voeten gevoelig en stijfjes. Ik durf het niet aan om langer dan een uur te gaan lopen op blote voeten of minimalistische schoenen. Drie keer per week een uurtje hardlopen vind ik momenteel genoeg.

Ik ga gewoon wachten op de lente. Tot de straten droog zijn en de temperatuur 10 graden is of hoger.
En die lente komt er al aan. Bij mijn voordeur staan de krokussen al  te bloeien.

Vrijdag 16 Januari 2015 at 3:30 pm | | hardlopen | Geen reacties

Op blote voeten door de duinen

Aan de Delftse Oliebollencross deed ik niet mee. Ik hielp bij het uitzetten van het parkoers en het maken van de uitslag en heb ook nog even gespeakerd. Maar zelf meelopen zat er weer niet in. Langzaamhardlopende Anne was er wel: op schoentjes want het was te koud voor blote voeten.

Op zaterdag 3 januari deed ik wel mee aan de Haagse Oliebollencross in de duinen achter de Laan van Poot.
Vorig jaar liep ik hier de Korte Cross, mijn eerste blotevoetencross. Dit jaar wilde ik proberen om de Lange Cross blootvoets te lopen.
Ik was er al om 1 uur, toen de Korte Cross net gestart was. Om warm te blijven heb ik een stukje meegelopen met Anne, die dit keer wel op blote voeten liep. Anne liep het tweede rondje sneller dan het eerste. Ze perste er zowaar een eindsprint uit en finishte binnen de 30 minuten op de 64e plaats.

Om 5 voor 2 trok ik mijn jack en mijn slofjes uit en om 2 uur startte ik tussen de laatste lopers op de Lange cross over 8 km. 


Het eerste rondje deed ik het rustig aan, maar in de tweede ronde ben ik mensen gaan inhalen. Mijn blote voeten hadden veel grip in het losse zand. De verharde paadjes waren niet zo prettig, maar er waren ook stukjes waar ik over het mos kon draven. Halverwege mijn tweede rondje werd ik gepasseerd door de koplopers in de wedstrijd, die al aan hun derde ronde bezig waren.
Het vierde en laatste rondje zette ik nog even aan om clubgenoot Ron in te halen. Ik finishte na 45 min. 50 sec. als voorlaatste in mijn leeftijdscategorie (M45). Ongeveer 1 minuut achter Fred van der Gon Netscher.
Ik heb genoten van het rondrennen op blote voeten door de duinen.

De volgende ochtend deed ik in Delft bij AV'40 een prestatieloopje over 7 km. Op mijn Solerunner-slofjes over het asfalt. Dat viel tegen, heel anders dan het lichtvoetig huppelen van zaterdagmiddag. Het was werken: kilometerslang dezelfde paslengte. Pas na 4 km. kwam ik een beetje op gang. 

Over onverharde, kronkelige paadjes lopen vind ik opeens veel leuker dan dat eindeloze monotone gedraaf over asfalt. Ik ga in Delft eens wat ruiterpaden, heuveltjes en grasveldjes opzoeken.

Maandag 05 Januari 2015 at 6:05 pm | | hardlopen | Twee reacties

2015, het jaar van misschien wel de laatste kans

Een hardloopmaatje zegt wel eens tegen mij: "De meeste kilometers heb jij al gelopen, Hans."
Die opmerking zet mij altijd aan het denken. Het aantal jaren dat ik nog zal hardlopen is beperkt: veel hardlopers stoppen tussen hun 50e en hun 60e met lopen.

Het begin van het nieuwe jaar is een goed moment om mijn vrienden en lezers ook even te herinneren aan het feit, dat ze ooit zullen stoppen. Misschien is 2015 wel het laatste jaar dat je nog fit genoeg bent voor die halve of hele marathon, of om een PR op de 5 kilometer te lopen of om te beginnen met trailrunning.
Het jaar 2015 is misschien het laatste jaar dat je het zelf allemaal nog in de hand hebt.
Mijn goede raad is:

ga het maar doen
in 2015,
pak die
kans

en maak je droom
waar







Mijn eigen dromen zijn niet spectaculair of bijzonder.

Het lijkt me leuk om elke dag dat het kan mijn lichaam een stukje sterker en fitter te maken.
Om elke dag dat ik niet ziek, zwak of moe ben een stukje te gaan hardlopen.
En dan het liefst zonder zware, knellende schoenen: op blote voeten.
Omdat dat zo'n heerlijk vrij gevoel is.


Barefoot Beach Running from Daniel Martinek on Vimeo.

Donderdag 01 Januari 2015 at 08:33 am | | hardlopen | Geen reacties