The Afterparty - Crazy Barefoot Stampede

Daags na de Crazy Barefoot Marathon reis ik weer naar Amsterdam voor het toetje: de Crazy Barefoot Stampede.
De Crazy Barefoot Stampede is  veel laagdrempeliger dan de marathon. Het is een flashmob waarbij blotevoeten-wandelaars ook welkom zijn en je mag ook op minimalistische schoenen meedoen, als je dat prettiger vindt.
In de trein ontmoet ik (zoals afgesproken) Desiree, die ik leerde kennen tijdens het Barefoot Evenement in Hilversum. We zijn al om kwart over 11 in het Vondelpark. Na een kopje koffie lopen we naar de afgesproken plek nabij De Roos in de PC Hooftstraat.

Ik zie bekende gezichten (Dave, Ruud, Ruth en Vincent) maar ook een paar nieuwe gezichten.
Om 10 over 12 vertrekt een dozijn hardlopers onder leiding van Dave en zijn dochtertje Stella voor een rondje van 5 km. over het Museumplein en door het Vondelpark. Een vijftal dames begint op blote voeten aan een wandeling langs dezelfde route.
De kleine Stella stopt na het rondje Museumplein. De andere hardlopers draven in een pittig tempo verder door het Vondelpark. Ik vind het wel best en samen met twee andere lopers doe ik het rustig aan.

Na de kleinschalige Stampede zitten we nog een uurtje na te kletsen in het gras onder een boom. Het eten dat enkele lopers hebben meegebracht, wordt gedeeld en met smaak opgegeten.
Om half twee ga ik met Desiree een biertje drinken bij Vondel CS. Een uurtje later ga ik in het aangename gezelschap van Desiree met het openbaar vervoer weer terug naar huis.

Het aantal deelnemers aan de flashmob viel een beetje tegen, na het grote succes en de roes van de Crazy Barefoot Marathon.
Misschien zijn er volgende keer meer barrevoeters.
Of misschien blijft het een klein, maar keigezond en aangenaam gezelschap.

Maandag 31 Augustus 2015 at 4:03 pm | | hardlopen | Geen reacties

De Crazy Barefoot Marathon

Vrijdag 28 augustus deed ik mee met de Crazy Barefoot Marathon in Amsterdam, de allereerste marathon ter wereld waarbij alle deelnemers op blote voeten lopen.
Dave Hardy liep vorig jaar de New York Marathon op blote voeten en bedacht toen dat zoiets ook in Amsterdam moet kunnen. Samen met Ruth Langemeijer, de ongekroonde koningin van blootvoets Nederland, werkte hij het plan uit en regelde de medewerking van de Amsterdamse stadsreiniging. Het werd een prachtige dag.

Het startschot werd gegeven door de wethouder en de start werd gefilmd door AT5.
Ik hoorde Ruth zeggen: "als we starten dan gaan we ook echt weg." Toen drong het opeens tot me door dat ik aan een spannend avontuur begonnen was en dat ik pas over 5 uur terug zou zijn op het Museumplein.
Ik vroeg me af of ik het tempo wel zou kunnen volgen en of 21 km. niet te veel voor me zouden zijn.
Maar goed, we waren onderweg door de PC Hooftstraat en ik kon niet meer terug.

We baarden opzien en oogsten verbaasde blikken. In het Vondelpark begon een vrouw te zingen:
Mannen op blote voeten, die kunnen kussen... (vrij naar Arne Janssen).
Wouter maakte foto's, Ruud liep te dollen en de rest liep een beetje te kletsen. En een half uurtje later was de Crazy Barefoot Marathon voor mij al de gewoonste zaak van de wereld. Het maakt niet veel uit of je nu met 14 man door Delft loopt, of door Amsterdam.

De verzorgingsposten bij de werven van de Stadsreiniging waren super. Er was ijskoud water, er was fruit en soms zelfs handdoeken. Het kantoorpersoneel kwam even naar beneden om hun bewondering te laten blijken.
Het ging verder langs het Olympisch Stadion en langs de megalomande panden op de Zuidas. 


foto door: Daniel Andriessen

In mijn hoofd vergeleek ik dit avontuur met Het Blauwe Uur, het mooie hardloopboek van Hans Koeleman. In dat boek wordt een lange duurloop over 4 uur beschreven als een mystieke ervaring. Je verlegt je grenzen, je ontdekt krachten in jezelf, die je nog niet kende. Je raakt in een roes en maakt vrienden voor het leven. Je bent met elkaar en helpt elkaar, maar moet je eigen vermoeidheid overwinnen.

Na twee uur en een kwartier kwamen we bij het Amstelhotel. Ik nam de fiets over van Jesse en mocht de tweede helft meefietsen. Ik had nog wel 10 km. kunnen doorlopen, maar afspraak is afspraak. De tweede helft van de marathon wierp ik mezelf op kruispunten met fiets en al voor het aanstormende verkeer om veilig oversteken mogelijk te maken.

De meeste lopers kregen het moeilijk. Martin struikelde, kreeg last van stijfheid en nam een binnedoorweggetje naar de finish. Elf mannen en twee vrouwen liepen verder. Langs het Stadhuis, over het Rokin. Op de Dam en de Nieuwezijds Voorburgwal zigzaggend tussen de toeristen door.  
Kleine dappere Ludka sneed de laatste 4 kilometer af. Maar Ruth en haar elf dappere ridders volbrachten de lange tocht terug naar het Museumplein. De laatste honderd meter onder het museum door sloten Ludka en ik weer aan voor de finishfoto.


foto door: Daniel Andriessen

Toen iedereen gefeliciteerd was en weer op adem, werd het tijd om droge spullen aan te trekken en afscheid te nemen van elkaar.
Joost, Marlon en ik wandelden naar een terrasje in het centrum. En toen we genoeg bier op hadden, namen we op het station de trein terug naar huis.

De Crazy Barefoot Marathon is een van de leukste loopevenementen, waar ik ooit aan meegedaan heb. Ik zal er nog vaak aan terugdenken en nog vaak bladeren door het foto-album, dat ik mijn hoofd gemaakt heb van de tocht.
Ik hoop dat Dave en Ruth volgend jaar een tweede editie organiseren: dan ga ik proberen om de volle 42 km. mee te lopen.

Zaterdag 29 Augustus 2015 at 07:54 am | | hardlopen | Zes reacties

Ouderwets snel op de 5 km

Bij de Bradelierloop liep ik de kilometers gemiddeld in 4 min 38. Best snel op mijn blote voeten.
Op zondagmorgen wil ik bij de voorlaatste Kerkpolderloop eens proberen of het nog iets sneller kan.

Ik loop, bij wijze van warming-up, in een rustig tempo van huis naar Onder Ons. Ik schrijf in en drink nog een kop koffie. In het startvak geef ik een jonge clubgenoot ongevraagd advies: "niet te hard in de eerste kilometers, blijf maar achter L. (een andere clubgenote)." Ik zal hen niet kunnen bijhouden.

In de eerste kilometer loop ik wat harder dan normaal. Ik hoef daarvoor niet op mijn horloge te kijken, ik voel dat aan mijn benen en ademhaling.


Geconcentreerd na 800m., ik heb niet eens gezien dat Bas van Binnendijk deze foto maakte.

Bij het bordje van de 2 kilometer zie ik dat de jonge clubgenoot en clubgenote L. maar 50 m. voor mij lopen. Ik zet even aan en buiten adem sluit ik aan achter het dansende paardestaartje van L. Als ik weer kan praten geef ik de jonge clubgenoot weer ongevraagd advies:"Ga er nu maar langs." De jongen zet iets aan een loopt langzaam weg uit ons groepje.
Ik ga L. ook voorbij in en speel 500 m. voor haas. Bij het 3 km-bordje zakt mijn tempo in en gaat het hele groepje mij voorbij. De 4e kilometer loop ik in het kielzog van het groepje. Mijn tussentijd op de vier is 17 min 45; ongeveer 4 min 25 per kilometer.
In de laatste kilometer zie ik het paardestaartje van L. verder weglopen. Op het scherpe-steentjes-pad loop ik toch wat langzamer dan 4 min 25. Mijn eindtijd is een nieuwe PR op blote voeten: 22 min 24.

Ik ben heel tevreden over de progressie in het afgelopen jaar. Op de 10 km. een tempo van 4 min. 40. Op de 5 km. loop ik zelfs 4 min. 30 per kilometer.
De komende maanden wil ik langere afstanden gaan lopen: 15 km. en 21 km. Eerst in rustig tempo, maar ik will ook eens kijken of ik de halve marathon binnen de 1 uur 50 kan lopen.

Dinsdag 25 Augustus 2015 at 07:51 am | | hardlopen | Geen reacties

Zelf yoghurt maken

Ik had nog boekenbonnen over van mijn verjaardag. Kan gebeuren als je (elk jaar!!) in de Boekenweek jarig bent.
Met die boekenbonnen kocht ik het boek "Verrot Lekker" van Christian Weij.
Het boek gaat over het bewust en gecontroleerd laten bederven van voedsel. Voorbeelden daarvan zijn wijn en bier maken en zuurkool maken. Maar ook kaas en yoghurt maken.
Ik wilde niet alleen het boek lezen, ik wilde het ook in de praktijk brengen en leren om zelf kaas, bier en zuurkool te maken. Yoghurt leek mij het makkelijkst om mee te beginnen. 

Eerst heb ik een hooikist gemaakt. Een kartonnen doos uit de supermarkt gevuld met gedroogd gras (hooi) uit de berm van de Proviciale weg. Een plastic zak gevuld met hooi is vormt de deksel. In deze hooikist kun je een hete pan urenlang warm houden. En dat is nodig als je yoghurt wilt maken.
 
 

Zelf yoghurt maken 
Neem 1 liter melk en verwarm die tot 43ºC. Haal de pan van het fornuis en roer één eetlepel van je favoriete yoghurt door de melk. Zet de pan weg in de hooikist.
Na 8 uur is de yoghurt klaar.

Bij de eerste poging met Almhof roeryoghurt bleef de yoghurt vrij dun. Na 24 uur zakte de yoghurt naar beneden en kon ik de waterige vloeistof bovenop afschenken. Al was de yoghurt dun, hij was erg lekker met muesli.

De tweede poging met Griekse yoghurt is beter gelukt. De volgende ochtend was de yoghurt dik en fris zuur.
Na nog een dag in de koelkast is de yoghurt echt lekker.
Ga ik voortaan elke week doen: yoghurt maken. 

Zondag 23 Augustus 2015 at 08:55 am | | Recepten | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Op blote voeten blijf je in het moment

Vroeger toen ik nog op schoenen mijn duurloopjes deed, dwaalden mijn gedachten vaak af. Tijdens het lopen bedacht ik gedichten en verzon ik leuke verhaaltjes voor in het clubblad. Als ik door het Midden-Delfland een lange duurloop deed, was ik vaak met mijn gedachten mijlenver of zelfs lichtjaren ver. Op blote voeten is dat heel anders.

Lopend op blote voeten, word je voortdurend teruggetrokken naar het hier en nu.
De duizenden zintuigjes in je voetzolen nemen voortdurend temperatuursverschillen en oneffendheden waar.
Je voelt direct dat scherpe steentje onder je linkerhiel en kijkt dan direct op de grond voor je of er nog meer steentjes liggen. Er treedt vrij snel gewenning op als je enige tijd op dezelfde ondergrond loopt. Maar iedere verandering van ondergrond voel je en dat houd je bij de les.

Lopen op blote voeten vergt meer aandacht dan het lopen op schoenen met een dikke zool en een schokdempende laag. Je kijkt continu met enige aandacht naar de grond 5 tot 10 meter voor je uit. Op zoek naar de beste plek om je voeten neer te zetten.
Het kiezen van de juiste plek wordt een automatisme, waar je je niet meer van bewust bent. Maar het lukt mij op blote voeten niet meer om tijdens het hardlopen weg te dromen in de verre toekomst of in het verre verleden.

Toen ik op schoenen liep, luisterde ik tijdens lange duurlopen graag naar muziek. Tegenwoordig vind ik muziek tijdens het hardlopen niet meer prettig: ik heb het te druk met het kiezen van de juiste ondergrond.

Hardlopen op blote voeten kost meer aandacht dan het oude hardlopen op dempende schoenen. Dat is even wennen.
Op blote voeten hardlopen is een vorm van Bewust Hardlopen. Je moet je koppie erbij houden. Het is een vorm van Mindful Hardlopen: een groot deel van je geest wordt erdoor beziggehouden en dat vind ik niet vervelend.

Woensdag 19 Augustus 2015 at 09:35 am | | hardlopen | Drie reacties

Vijf kilo lichter, drie minuten sneller

Het afgelopen jaar ben ik wat bewuster gaan eten. Minder snoepen, minder brood eten en meer sla en rauwkost.
Als ontbijt eet ik vaak yoghurt met muesli of het ontbijtje uit een mok van Dafne Schippers.
Tussen de middag eet ik wat sla of een flinke appel.
Bij elkaar ben ik sinds januari 5 kilo afgevallen: ik weeg nu 'weer' rond de 65 kilo.

In augustus 2014 liep ik bij de Bradelierloop de 10 km. op mijn blote voeten binnen de 50 min. Ik was erg blij met die prestatie. Gisterenmiddag was ik terug in De Lier om te kijken of het ook binnen de 49 minuten zou kunnen nu ik wat lichter ben.
Na het startschot duurt het 45 seconden voordat ik over de startmatten kom. En de eerste 500 m. moet ik nog een beetje inhouden i.v.m. de drukte. Maar dan kan ik wat versnellen. Een jongetje van een jaar of 12 haalt mij in en zegt: "Ik ken jou nog van vorig jaar, toen hebben we een stukje samengelopen." Ik kan hem niet bijhouden en ben hem 200 m. verder al kwijt.

Na ruim 2 km. passeer ik Leo Boekesteijn, die vandaag parkoerswacht is. Geen tijd voor een praatje, maar wel voor een highfive.
Ik blijf mensen inhalen en na 4,5 km. zie ik een vrouw met een roze shirt en een leuk blond staartje voor mij lopen. Ze loopt ongeveer zo snel als ik, dus ik blijf achter haar hangen.

Bij de doorkomst na 5 km. geeft mijn stopwatch 24 min 04 aan.  Ik voel voor het eerst de vermoeidheid en ik zie een beetje op tegen nog 5 km. in dit tempo. Maar de charmante blondine in het roze shirtje loopt door, dus ik ook.

Een kilometer verder is de vermoeidheid verdwenen en ga ik de blondine in het roze shirt voorbij. Eens kijken hoe lang ik dit tempo kan vasthouden.
Het kost me moeite, dat kun je zien op de foto (hiernaast) die Bas van Binnendijk van mij maakte bij het 9 kilometerpunt.

In de laatste kilometer geloof ik het wel: aanzetten lukt mij niet meer.
Na de finishmat, word ik nog gepasseerd door de dame met het roze shirt en het korte blonde staartje. Haar eindsprint was net niet goed genoeg om mij te passeren en ze wordt 191e in de uitslag. Ondanks de vermoeidheid heb ik het tweede rondje van 5 km in 23.07 afgeraffeld, net iets sneller dan het eerste rondje.
Na een douche in de overvolle kantine van VV Lyra nog een biertje gedronken met mijn zwager Joost. Daarna snel de buitenlucht weer opgezocht en naar huis gefietst.

Ik ben erg tevreden met de netto-eindtijd van 46 min. 25. Ruim 3 minuten sneller dan een jaar geleden. 
Het helpt als je 5 kilo lichter bent dan vorig jaar. Maar ik ben ook sneller  omdat ik het lopen op blote voeten steeds beter beheers. 


De laatste 100m.: de vermoeidheid druipt er van af. (in de achtergrond komt het roze shirtje al aangesprint)

Zondag 16 Augustus 2015 at 12:12 pm | | hardlopen | Geen reacties

Kerkpolderloop 4

Vorige week zondag de Kerkpolderloop overgeslagen. Daarom was week 32 een relatief rustige week met slechts 3 trainingen. Een duurloop van 16 km. op dinsdag en de clubtrainingen op woensdag en vrijdag. Bij elkaar net iets meer dan 40 km. In week 33 zal ik wat meer kilometers lopen.
Op zondagochtend loop ik naar Kerkpolder voor de 5 km. van de Kerkpolderloop. Het is best druk.
Ik begroet Bas en Bruun en maak kennis met Arthur, die vandaag ook de 5 km. op blote voeten gaat doen. En drink op mijn gemak een bekertje koffie.

Zoals bij de andere Kerkpolderloopjes start ik weer achterin en loop ik de eerste drie kilometer mensen in te halen. Mijn oud-trainer Steven staat bij het bordje van de 3 km. de tussentijden door te geven. Mijn tussentijd is 13 min. 50.
Na het 3 kilometerpunt haal ik niemand meer in. Jeroen Tibbe en Bas van Binnendijk maken bij het aquaduct foto's. De mooiste foto (zie hieronder) werd gemaakt door Bas.

In de laatste kilometers haal ik niemand meer in. De man naast mij op de foto, loopt langzaam op mij uit. Op het paadje met de vervelend scherpe steenslag wordt ik voorbijgesneld door Hizkia. Ik finish ongeveer 10 sec. achter haar in 23 min en 6 sec.

Als ik uitloop naar huis voel ik een felle steek oner mijn linkervoet. Ben ik dan toch in glas getrapt?
Ik zie geen wondje en geen bloed. De pijn trekt langzaam weg.
Als ik thuis ben zie ik een rode vlek rond de pijnlijke plek: ik ben waarschijnlijk gaan staan op een bij of een wesp.

Maandag 10 Augustus 2015 at 08:59 am | | hardlopen | Drie reacties

Zelf pesto maken

De naam 'pesto' komt van het Italiaanse pestare, dat wrijven betekent. Pesto is het resultaat van het samenwrijven van smaakvolle ingrediënten.
Van mijn dochter kreeg ik een vijzel en mortier voor mijn verjaardag. En daarmee kan ik nu zelf pesto maken.

Vandaag maakte ik gewone ordinaire basilicumpesto met de volgende bestanddelen 
- een halve handvol  pijnboompitten
- 4 tenen knoflook
- 2 handen vol verse basilicumblaadjes (uit eigen tuin en vensterbank)
- 1 handvol vers geraspte Parmezaanse kaas 
- olijfolie 

Je begint met het fijnwrijven van de pijnboompitten. Daarna snijd je de knoflook in kleine stukjes en wrijft die door de pijnboompittenpulp.
De basilicumblaadjes ook kleinsnijden en in porties toevoegen en fijnwrijven. Als laatste de Parmezaanse kaas raspen en door het mengsel wrijven. Eventueel kun je nu wat olijfolie toevoegen om de pasta wat vloeibaarder te maken.
Neem bij elk bestanddeel de tijd om alles goed te vermalen: geduld is ook een belangrijk ingredient.

Als je tevreden bent over de structuur (en smaak) schep je de pesto uit de mortier in een schaaltje of potje. Spoel de mortier na met wat olijfolie om de laatste restjes eruit te krijgen. In de koelkast kun je de pesto wekenlang goed houden.

Was de mortier niet af, maar veeg hem schoon met een stuk brood (eet smakelijk)

Dinsdag 04 Augustus 2015 at 1:02 pm | | Recepten | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Foto's maken en rust houden

Afgelopen week 35 km. op mijn blote voeten gerend. En nog eens 13 km op mijn Luna-sanadalen. Gaat hardstikke goed, maar ik heb wel wat 'kloofjes' gekregen onder mijn tenen.
Ik wil die wondjes eerst laten genezen voor ik weer op mijn blote voeten ga hardlopen.
Daarom liep ik vanmorgen niet mee in Kerkpolder, maar ik maakte foto's.

Nog een klein quiz-vraagje: hoe heet het bandje uit de jaren 80 dat de achtergrondmuziek bij de foto's verzorgt?

Zondag 02 Augustus 2015 at 8:39 pm | | hardlopen | Geen reacties