Op naar de 21 km.

Na het makkelijke, leuke loopje met Barefoot Joost, heb ik wat meer moed gekregen. Als Joost halve marathons (en zelfs een hele) op blote voeten kan lopen, dan wil ik het ook wel eens proberen.
Dinsdagmiddag ga ik op pad voor een duurloopje op blote voeten. Ik wil in ieder geval weer een uur lopen, misschien langer.

Ik loop door het centrum van Delft naar de startplek van de Kopjesloop, aan het begin van de Delftse Hout. Dan loop ik door Sportpark Biesland naar de Korftlaan. Aan het eind van de Korftlaan besluit ik om via het Virulypad langs de Dobbeplas te lopen. En dan via het Hazepad  en de Bieslandseweg weer terug naar de Delftse Hout.

Als ik terugkom bij de start van de Kopjesloop, voel ik me nog fit en sterk. Ik besluit om niet direct terug naar huis te lopen, maar een extra lus te maken door de TU-wijk.
Eerst de Oostsingel af en dan via de Julianalaan naar de Mekelweg. Als ik op het fietspad langs de Kruithuisweg loop voel ik de eerste vermoeidheid, na 80 min. hardlopen. Het laatste stukje van het fietspad is bezaaid met zaadpluis uit de bomen en de rode bloemblaadjes van honderden klaprozen. De vermoeidheid is opeens verdwenen: het wordt in ieder geval mijn langste blote-voeten-loopje ooit.
In de laatste 2 kilometer, het fietspad langs de Provinciale weg, wordt het moeilijk om het ritme vast te houden. Mijn bovenbenen zijn moe. Terug bij de voordeur kijk ik voldaan op mijn horloge: ruim 100 minuten onderweg geweest.
Gauw op afstandmeten.nl kijken hoeveel kilometers ik gemaakt heb op mijn blote voeten.

 

Zonder al te veel moeite en afzien heb ik ruim 18 kilometer gelopen.
Niet slecht. Ik blaak van het zelfvertrouwen: die halve marathon op blote voeten zal me ook wel lukken.

Donderdag 25 Juni 2015 at 8:29 pm | | hardlopen | Eén reactie

Op pad met Barefoot Joost

Dankzij het internet kunnen wij blotevoetenlopers heel makkelijk met elkaar in contact komen. En via e-mail is een afspraakje om ergens samen te gaan lopen snel gemaakt.
Op zaterdagmorgen heb ik met blotevoetenloper Joost afgesproken bij IKEA. We zijn allebei keurig op tijd. Joost parkeert zijn auto en trekt zijn schoenen uit. Ik leg mijn Luna-sandalen bij hem in de auto en dan gaan we de Delftse Hout in.

Het blijkt al snel dat we van dezelfde muziek houden, stevige rock & roll. De favoriete band van Joost is Triggerfinger; mijn favoriete band Muse vindt hij te bombastisch. Smaken verschillen. Joost loopt al 6 jaar op blote voeten en dan het liefst een halve marathon of langer. Hij liep de Rotterdam marathon blootvoets en ook de Trail by the Sea in Oostvoorne en de 25 km. lange Sallandtrail. Via het Virulypad lopen we naar de Dobbeplas.

Op mijn beurt vertel ik waarom ik op blote voeten loop: vaak blessures doordat ik op schoenen een verkeerde looptechniek aanleerde. Ik durf eigenlijk nog niet langer dan 10 km. op blote voeten te lopen.
Net als ik kent Joost veel andere blotevoetenlopers: Marlon, Ruth (uit 020), Leo uit De Lier en Martin. Ik vertel over het Barefoot-evenement waar ik in april naartoe geweest ben. Via het Hazepad draven we terug naar de Delftse Hout.

We volgen het Kopjesloop-parkoers en op weg naar de finish trekken we even een sprintje. Dat eindigt op de parkeerplaats... onbeslist. Bij zo'n versnelling moet ik nog wel ged op mijn techniek letten: heupen naar voren houden en benen niet te ver naar voren gooien. Joost loopt al langer blootvoets en hij denkt eigenlijk nooit meer aan zijn techniek. Dan joggen we weer rustig verder voor een tweede rondje om de Delftse Hout.
We komen aardig wat andere hardlopers tegen en die kijken toch allemaal eventjes naar die 4 blote voeten die soepel over het asfalt schuifelen.
We kletsen verder en ik blijk 3 jaar ouder dan Joost. Na ruim een uur gaan we terug naar de parkeerplaats bij IKEA. Ik krijg een paar slokken water van Joost en pak mijn Luna-sandalen weer uit zijn auto.
We maken een afspraak om op de tweede zondag van september bij de Kopjesloop samen 15 km. te lopen, op blote voeten uiteraard.
In de tussentijd gaat Joost nog eens luisteren naar mijn favoriete band en ik zal wat vaker gaan luisteren naar Triggerfinger. Wie weet gaan we ooit samen een halve marathon lopen of naar een stevig rock-concert.

Zondag 21 Juni 2015 at 11:48 am | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Pinkpop 2015

In 1981 ging ik voor het eerst naar Pinkpop, dat toen nog in Geleen plaatsvond. Een fantastische dag met optredens van U2, Fischer-Z en Ian Dury.
Vierendertig jaar later in 2015 ben ik weer naar Pinkpop gegaan, met mijn kinderen Jessie en Max. Toen bekend werd dat Muse op vrijdagavond de afsluitende act zou zijn, bestelde ik drie kaartjes voor die vrijdag en vroeg ik een vrije dag aan bij mijn baas.

Aangekomen op het festivalterrein kochten we eerst consumptiebonnen en liepen we naar het hoofdpodium voor het optreden van Bodycount, een Amerikaanse rockband met als frontman de rapper Ice-T. Dat was een lekkere binnenkomer na 3 uur in de trein.
Na een half uurtje gingen we naar het Brand Bier Stage in de tent voor het optreden van de Britse zangeres Paloma Faith. Ze had een flinke band achter zich en goede backingvocals. Het was een goed lopend optreden dat werd afgesloten met haar eerste grote hit: Just can't rely on you.

Het was buiten alweer droog geworden toen we naar Faith No More gingen kijken en luisteren. Niet echt bijzonder.
Daarna zijn we teruggegaan naar het hoofdpodium voor de Britse band Elbow. Daar werden we alledrie niet vrolijk van: wat een droefgeestige band is dat zeg.
We vertrokken snel weer naar het 3FM-podium voor het optreden van supergitaarheld Slash met zijn gelegenheidsband. Goede recht voor zijn raap Amerikaanse rock. Natuurlijk speelde Slash zijn klassieker 'Sweet child of mine" en die klonk prachtig in de avondlucht.

Maar we waren vooral gekomen voor Muse. Het overweldigende concert begon om kwart over tien met "Psycho" van hun nieuwste CD Drones.
Het drietal speelde hoofdzakelijk oudere songs: Newborn, Hysteria, Time is running out, Supermassive black Hole enzovoorts. En ook Stockholm Syndrome, een van mijn favoriete songs.
Van hun vorige alum "2nd Law" speelde Muse alleen "Madness" maar dat is ook een prachtig lied. 
Dit was de derde keer dat ik Muse live zag en hoorde optreden en wat mij betreft overtrof dit derde concert beide vorige optredens. Kortom volgende keer als ze komen ga ik weer.

De reis terug naar Delft was lang en vermoeiend, maar na zo'n prachtige dag vond ik dat eigenlijk niet erg.

Maandag 15 Juni 2015 at 6:08 pm | | muziek | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Schoenen of blote voeten | kracht of souplesse

Ik kan wel tien keer aan je uitleggen waarom je beter op blote voeten kan hardlopen dan op schoenen met een dikke schokdempende zool.
Maar het YouTube-filmpje hieronder laat het overduidelijk zien.

De Bosjesman met zijn elegante schuifelpasje zal niet zo gauw geblesseerd raken.
De Europeaan (binnen de 3 uur op de marathon) moet echt werken om de lachende Bosjesman voor te blijven.

Donderdag 11 Juni 2015 at 9:02 pm | | hardlopen | Geen reacties

In Ter Heijde leren mijn voeten wat ze moeten doen

Twee jaar geleden liep ik nog op schoenen de Omloop van Ter Heijde. Weliswaar op minimalistische Merrell's, maar ook dat zijn schoenen. Ik kwam uit op een tijd van 50 min. 37 sec. Op vrijdagavond 5 juni ga ik terug naar Ter Heijde om de 10 km. op blote voeten te lopen.

Ik start achterin het startvak, maar ik heb zin om lekker hard te lopen. Ik begin direct met inhalen en na 500 m. passeer ik Leo Boekestijn al. Na 1 kilometer, in ongeveer 5 minuten, haak ik aan bij mijn zwager Joost. 
Ik heb goede benen en sluit aan bij Henry, een loopmaatje van Leo uit De Lier. Samen lopen we verder in een tempo van 4 min 50 per kilometer.

Ik probeer met ontspannen voeten te lopen: niet de tenen optrekken, de zool losjes op het asfalt en de betonnen tegels laten ploffen. In de bebouwde kom liggen her en der verkeersdrempels van ruwe kasseitjes. Als ik daar ontspannen over heen loop, merk ik nauwelijks verschil met de suppergladde tegels van het fietspad. 
Het lopen op blote voeten gaat me steeds makkelijker af: steeds minder bezorgd voor oneffenheden. 
Mijn tussentijd na 5 km. is 24 min. rond. 

In het tweede rondje kan ik de rappe Lierenaar Henry niet meer bijhouden.  Ik kan niet harder. Maar ik geniet van het contact van mijn voetzolen met de grond. Elke stap is raak.
In de afdaling na 9 km. heb ik voordeel van mijn hoge pasfrequentie. Zonder af te remmen rol ik naar beneden.

In de laatste 200 meter word ik nog ingehaald door drie mannen van AV Waterweg. Is niet erg: ik heb heerlijk gelopen en finish na 47 minuten en 53 sec.
Ik ben erg bij met die tijd en met de progressie, die ik de afgelopen twee jaar heb gemaakt. Helaas wordt de chip aan mijn rechterenkel niet geregistreerd door de matten bij de finish en ontbreek ik in de officiële uitslag.

de mooie foto's zijn gemaakt door Carry Wilmink van AV Waterweg

Maandag 08 Juni 2015 at 9:06 pm | | hardlopen | Vier reacties

1000 meter op de baan, zonder schoenen aan

Vijf jaar geleden liep ik voor het laatst een wedstrijd op de baan: een onderlinge wedstrijd over één kilometer, gewoon om te kijken hoe hard je loopt op zo'n korte afstand. Clubgenote Carolien organiseert dit jaar samen met mede-Koploper Marc weer zo'n baanwedstrijdje.
Het regent af en toe en er is een harde wind: toch ga ik lopend naar baan van AV'40. Eerst twee kilometer op mijn Luna-sandalen en het laatste stukje op blote voeten. Ik loop ook nog 2 rondjes over de baan om mijn voeten te laten wennen aan de natte ondergrond.

Vanaf kwart over 7 is er o.l.v. Dick Lam een warming-up voor de ongeveer 40 Koplopers, die zich ingeschreven hadden. Om kwart voor 8 start de eerste serie van "snellere lopers".
De winnaar finisht net binnen de 3 minuten. De laatste loopster van de eerste serie loopt een tijd van 4 min. 15.

Ik start een paar minuten later in de "langzame serie". Ik haak aan achter een paar snelle dames. De eerste 200 m. in 22 sec.: veel te snel naar mijn zin. De volgende 400 meter blijf ik achter Mirjam en Heidi plakken. Ik zie mijn tussentijd na 600 meter niet. Maar ik heb nog lucht genoeg en besluit Heidi en Mirjam te passeren. Ik sla een gaatje.
De laatste 200m. gaan moeizaam. Ik finish na 3 min 51 sec., tien seconden achter de snelste Koploopster, maar precies evensnel als 5 jaar geleden. Dat kan dus ook op blote voeten.
Terwijl ik op de prijsuitreiking wacht, krijg ik een stuk zelfgebakken taart van mede-organisator Marc. Om mij heen zie ik vermoeide, rood aangelopen, maar tevreden gezichten. Iedereen applaudiseert voor de winnaars.

Donderdag 04 Juni 2015 at 07:42 am | | hardlopen | Twee reacties