Een kijkje in de keuken van Ingrid

Ik ken Ingrid van de crossjes, die ik in de wintermaanden doe. Ik loop graag de eerste kilometers achter haar blonde staartje aan, maak even een praatje als ik haar passeer en finish dan een minuutje voor haar.
Toen we vrienden werden via het wereldwijde web, ontdekte ik dat Ingrid trainster is bij AV Sparta en ook als zelfstandige coach trainingen verzorgt. Ik wilde wel een keertje met haar meetrainen en kijken wat ik van haar kan leren.

Op zaterdagmorgen fiets ik naar het Van der Valk restaurant bij Wassenaar. Er komt een groepje van 12 lopers opdagen voor een duurloopje van ca. 10 km. langs de Wassenaarse landgoederen.
Ik loop de eerste kilometers op mijn Luna-sandalen en maak kennis met enkele van Ingrids pupillen.
Na 10 minuutjes doen we wat warming-up-oefeningen, net weer andere dan ik in mijn repertoir heb. Dan gaan we het bos in. Het is een prachtige omgeving: groen, vol vogelgeluiden en lekker beschut tegen de wind.

De groep valt uiteen in subgroepjes en om de 10 minuten haalt Ingrid de groep weer bij elkaar. Ze legt dan de route voor het volgende kwartier uit en dan gaan we weer verder. De groep traint al langer met Ingrid en kent in grote lijnen de route. Niemand raakt achterop en niemand loopt alleen.

Ik doe mijn sandalen uit en probeer het een half uurtje op blote voeten.
Ik kijk mijn ogen uit naar de enorme huizen en serviceflats voor senioren, die hier staan, midden in het groen. Wat een verschil met de Haagse achterstandwijken, waar ik vanochtend doorheen fietste.

Als we op een pad met steenslag komen, doe ik mijn sandalen weer even aan. Maar het laatste half uur loop ik helemaal op blote voeten. Ook als Ingrid de kronkelende bospaadjes op gaat.
Behendig spring ik over de boomwortels en probeer ik de denneappels te ontwijken. Langzamerhand begin ik te leren om mijn voeten te ontspannen en niet angstig te zijn voor de oneffenheden en takjes. Het is heerlijk om eventjes een stukje te versnellen over zo'n bospaadje zonder bang te zijn voor pijntjes onder mijn voeten.

Na 7 kwartier ofwel 11,5 km. komen we weer terug bij de startplek. Het gemiddelde tempo is dus erg relaxed: in de keuken van Ingrid wordt aan vetverbranding gedaan.
Voor Ingrid was dit maar een opwarmertje: ze gaat 's middags nog een trail van 20 km. lopen.
We maken een afspraak voor vrijdagavond 3 juli bij de Beachrun.

Zondag 31 Mei 2015 at 09:27 am | | hardlopen | Geen reacties

Met Dafne's top-ontbijt naar een top-tijd




Topatlete Dafne Schippers is een blog met recepten voor sporters begonnen. Het heet Dafnelikes.  

Op zaterdagmorgen probeer ik haar ontbijtje uit een mok. Snel klaar en toch stevige kost. Volgende keer wat kaneel erin voor meer smaak.

's Middags ga ik naar de DIOS Lenteloop op 4 steenworpen van mijn huis. Ik schrijf in voor de 10 km., doe de chip met een elastiekje om mijn enkel. Ik loop niet in en vul de tijd tot de start kletsend met clubgenoten.
Ik start zoals gewoonlijk, lekker achterin. Maar al snel begin ik met inhalen. Ik heb het naar mijn zin, leuk om weer eens een wedstrijdje te lopen.

Na een kleine 2 kilometer haal ik mijn zwager Joost bij en mijn clubgenote Miranda. Ik blijf niet te lang met ze kletsen en loop in mijn eigen tempo verder. 
Bij het 4 kilometerpunt passeer ik clubgenoot Hans. Hij vraagt wat ik van plan ben: onze tussentijd is goed voor een tijd onder de 50 minuten. Samen lopen we naar de doorkomst op 5 km. Mijn tussentijd blijkt volgens de uitslagenlijst 24 min. rond te zijn geweest. 
Ik wandel even terwijl ik een bekertje water drink. Ik ben wat achterop geraakt bij mijn clubgenoot, maar die haal ik weer snel bij. Het gaat me nog steeds makkelijk af en ik blijf mensen inhalen. Tot na de 8 km. Nu wordt het moeilijker om de gaatjes dicht te lopen. Mijn tempo blijft gelijk, maar de lopers voor mij lopen net zo snel.
Bij de finish word ik aangekondigd als de blotevoetenloper: mijn eindtijd is 48 min 11.

 

De uitslagenlijst laat zien dat ik de tweede ronde van 5 km. zelfs binnen de 24 minuten liep en dat mijn netto-eindtijd onder de 48 minuten is. Het is jaren geleden dat ik zo snel liep. Misschien komt het wel door Dafne's superontbijt.

Nu niet overmoedig worden en gekke dingen gaan doen. Het is leuk dat ik de barefoot-techniek steeds beter ga beheersen. het is erg leuk dat ik nu weer een tijd loop, die ik 3 jaar geleden op schoenen liep.
Op vrijdag 5 juni loop ik weer een 10 km. wedstrijd: de Omloop van Ter Heijde.

Zondag 24 Mei 2015 at 09:28 am | | hardlopen | Eén reactie

Dat heerlijke gevoel heb je dik verdiend

Na een uurtje hardlopen voel ik me geweldig. Ik voel me altijd beter na het lopen dan ervoor. Het is een mengeling van voldoening, levenslust en blijdschap. Ik ben ook een beetje verslaafd aan dat gevoel.
Dat heerlijke gevoel hebben alle hardlopers na het lopen. En dat gevoel is dik verdiend.

Lopers verdienen dat aangename gevoel al in de eerste 200 meter van hun loopje. Misschien al in de eerste drie stappen. Die zijn het moeilijkst. Die eerste stappen van een loopje onderscheiden de lopers van de thuisblijvers.
De lopers verdienen iets extra's omdat ze de moeite doen om de deur uit te gaan, om op pad te gaan. Al jarenlang maken ze een plan, bedenken een route en nemen het besluit om te gaan rennen. De beloning, die ze onderweg krijgen, is dik verdiend. De thuisblijvers krijgen nooit zo'n mooie beloning.

Gun jezelf dat heerlijke gevoel van vrijheid en harmonie met de rest van de schepping. Je weet vast nog wel hoe dat voelt. Die dikverdiende bonus kun je jezelf geven. Misschien komen we elkaar onderweg nog even tegen.

Vrijdag 22 Mei 2015 at 07:55 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Golden Tenloop 2015

Op Hemelvaartsdag organiseerde AV De Koplopers voor de 28e keer de Golden Tenloop. En eigenlijk verloopt zo'n dag ieder jaar hetzelfde.
's Morgens help ik bij de opbouw van de finishfuik. Dranghekken sjouwen, reclamedoeken ophangen, prullebakken neerzetten. Bij de Kinderloop help ik om het parkoers vrij te houden. En na half 5, als de laatste loper is gefinished, help ik bij het afbreken en opruimen.

De aanloop naar de Golden Tenloop verliep ook hetzelfde als afgelopen jaren. Met de Instroom-Herstel-Groep volgden we vanaf eind februari een schema dat toewerkt naar de 5 km. Enkele getalenteerde en gevorderde lopers trainen voor de 10 km. Enkele haken geblesseerd af, maar het grootste deel van de beginnende hardlopers loopt op Hemelvaartsdag mee tijdens de Golden Tenloop.

Op de foto hieronder de groep, die wij dit jaar klaarstoomden.

Tijdens de warming-up viel het mij op dat de groep dit jaar helemaal uit vrouwen bestaat. Vrouwen hebben het hardlopen ontdekt en overgenomen. Zeker op de korte afstand 5 kilometer.
De eerste 200 lopers op de 5 kilometer zijn vrijwel allemaal mannen. Maar daarna zie je vooral heel veel dames.
Ik liep dit jaar weer de 5 km. op blote voeten en ook weer als mentale coach voor de loopsters van de Instroom-Herstel-Groep. Over de eindtijd zal ik niet naar huis schrijven, maar ik vond het erg leuk om de dames op sleeptouw te nemen.

Zaterdag 16 Mei 2015 at 09:05 am | | hardlopen | Eén reactie

Haruki Murakami en het praten over hardlopen




Voor mijn verjaardag kreeg ik het boek "Waarover ik praat als ik over hardlopen praat" van Haruki Murakani. Ik kreeg het natuurlijk niet van die beroemde Japanner; Haruki Murakami is de schrijver van het boek.
Het boek leest makkelijk weg: Murakami heeft een mooie, leesbare schrijfstijl.  


Wat hij opschrijft over het hardlopen is voor mij heel herkenbaar. De gedrevenheid om te blijven hardlopen en om een goede tijd neer te zetten. De verwantschap, die je voelt met andere hardlopers. En de rust en stabiliteit, die regelmatig hardlopen in je leven brengt.
Murakami heeft ook dezelfde fascinatie voor jonge blonde hardloopsters met paardestaarten, als ik, ontdekte ik op bladzijde 110:

Als ik 's ochtends in mijn gezapige tempo langs de oever van de Charles jog, word ik de hele tijd voorbijgesneld door meisjes, die eruitzien als eerstejaars van Harvard. De meesten zijn klein en tenger, dragen bordeauxrode shirts met het Harvard-logo en hebben hun blonde haar in een paardestaart gebonden. Luisterend naar hun gloednieuwe Ipod zoeven ze voort, almaar rechtdoor. Ze stralen onloochenbaar iets aggressiefs, iets provocerends uit..... Je ziet zo dat ze pienter, gezond, charmant, serieus en vol zelfvertrouwen zijn.













Maar Murakami schrijft niet over de andere dingen, die ik de laatste paar jaar tijdens het hardlopen, ervaar: het vrije dierlijke gevoel, de verbondenheid met de rest van de schepping, de elegantie van de loopbeweging en de wonderschone menselijke anatomie. Misschien ontdekt hij die kanten van het hardlopen ook nog.

Het boek biedt mij geen wereldschokkende nieuwe inzichten. Het is wel prettig om je een tijdje in een verwante geest te verdiepen. Het boek lezen is als kletsen met de schrijver tijdens een lange duurloop  of tijdens een gezellig avondje bierdrinken.
Misschien moet ik ook eens een ander boek van Haruki Murakami lezen. Wie heeft er tips?

Maandag 11 Mei 2015 at 4:01 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Stoere-macho Hans en verstandige Hans

Op zondagmorgen staan verstandige Hans en stoere-macho Hans samen aan de start bij de Groene Parkenloop van AV'40. Ze hebben ingeschreven voor de 10 km. en de Luna-sandalen meegenomen voor dat stuk door de Hertenkamp wat bezaaid is met pijnlijk scherpe steentjes. Na de start lopen ze de eerste kilometers samen op, totdat ze clubgenoot Miranda bijhalen.
Verstandige Hans wordt dan een stukje kleiner en hoewel Miranda niet blond is en geen paardestaartje heeft, toch wordt stoere-macho opeens een stuk groter.
Stoere-macho Hans raakt aan de praat met zijn charmante clubgenoot, die ingeschreven heeft voor de 15 km. Ondanks tegensputteren van verstandige Hans, wordt het plan omgegooid: wij lopen gewoon ook die 15 met jou mee.

Na het bordje 8 km. begint dat klote-stuk met die rotsteentjes. Stoere-macho Hans vertikt het om zijn voeten te beschermen met de meegebrachte sandalen. Hij gaat door het gras en raakt achterop bij Miranda. Na 300 m. komt-ie weer terug op het pad, maar trekt de sandalen niet aan. Het valt wel mee en het is nog maar 400 m. over deze steentjes, snoeft de macho.
De tiende kilometer is beter begaanbaar en stoere-macho Hans loopt weer wat in op het inmiddels piepkleine clubgenoot-silhouet in de verte. Verstandige Hans jammert dat 10 km. wel lang genoeg is, Maar stoere-macho Hans draaft verder langs de finish.

Na 13 km. komt het klotestuk met de rotsteentjes voor de tweede keer. Nu is verstandige Hans resoluut en onvermurwbaar: de Luna-sandalen worden aangetrokken. Stoere-macho Hans is heel klein geworden en de laatste 2 km. gaan een stuk langzamer in bijna 14 minuten. De eindtijd wordt 1 uur 25 en Miranda zegt lachend dat ze al drieënhalve minuut binnen is. Hopelijk heeft stoere-macho Hans zijn lesje geleerd.

Maandagmorgen 
De volgende morgen stapt verstandige Hans op zijn Luna-sandalen de deur uit om een stukje uit te lopen samen met een andere charmante Koploopster, met een kek paardestaartje. Al na 5 minuutjes komt stoere-macho Hans erbij lopen. En nog een kilometer verder gaan de Luna-sandalen al weer uit.....

Donderdag 07 Mei 2015 at 8:43 pm | | hardlopen | Geen reacties

Met samengeknepen billen

Het overkomt iedere hardloper wel eens dat-ie tijdens een loopje opeens heel nodig naar de WC moet, voor een flink uit de kluiten gewassen boodschap. Het is mij ook wel eens gebeurd en neem van mij aan: voorkomen is beter dan op je hurken gaan achter een paar kale struiken.
Zeker tijdens een belangrijke wedstrijd, waar je weken of maanden voor getraind hebt, wil je niet met samengeknepen billen lopen. Daarom is het belangrijk om thuis, voordat je gaat lopen, alvast te toileteren. In het onvolprezen Amerikaanse blad Runners World vond ik tips om op de wedstrijddag de stoelgang te bevorderen.

Een warm drankje drinken zittend op de WC
Veel mensen weten dat koffie de darmen in beweging zet, maar volgens artsen helpen andere warme dranken net zo goed. De warme vloeistof maakt de bloedvaten in het maagdarm-kanaal wijder en verhoogt de bloedtoevoer. Op de WC gaan zitten schijnt (via het onderbewustzijn) het lichaam ook aan te zetten tot actie.

Kom in beweging
Lichaamsbeweging maakt het hele lijf, inclusief de darmen, wakker. Op en neer springen helpt prima, weet ik uit eigen ervaring. Loop een paar keer de trap op en af. Of doe een lichte warming-up met dynamische rekoefeningen. Ben je al bij de start: doe dan een paar steigerungen op weg naar de Dixi’s.

Sta eerder op
Zet de wekker maar een uurtje eerder op de dag van de marathon of de Golden Tenloop. Dan heb je alle tijd om het lichaam wakker te maken en op je gemak een bruine trui te breien. Door elke dag op ongeveer dezelfde tijd op te staan, krijgt je lichaam (en je stoelgang) een vast ritme.

Probeer massage
Uit Amerikaans onderzoek is gebleken dat zachte druk uitoefenen op het plekje tussen anus en genitaliën (perineum) helpt bij verstoppingen. Misschien een beetje vreemde tip, als je nooit verstopping hebt. Maar ook als het niet baat, kan het geen kwaad.

Onthoud dit voor de volgende keer
Door in de dagen voor de wedstrijd wat meer voedingsvezels te eten wordt je stoelgang regelmatiger. Kies dus voor volkorenbrood (of pasta), muesli, zilvervliesrijst en fruit. Meer water drinken helpt ook om wat makkelijker af te gaan en dat doe je waarschijnlijk toch als voorbereiding op die belangrijke wedstrijd.

Als je heel vaak last hebt van je darmen tijdens het hardlopen, dan kan dit een obsessie worden. De angst om onderweg weer te moeten, leidt ertoe dat je steeds vaker last zult krijgen. En het ontneemt je het plezier in het hardlopen. Dan wordt het tijd om een fysiotherapeut op te zoeken, die gespecialiseerd is in bekkenbodemspieren en incontinentieklachten. Die fysiotherapeut kan je leren te ontspannen i.p.v. te verkrampen.

Vrijdag 01 Mei 2015 at 9:18 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,