Pieter Jouke: tot nu toe

Pieter Jouke woont hemelsbreed maar 500 m. bij mij vandaan en ik zie hem wel eens haastig langsfietsen. Pieter Jouke is ook een hardloper, maar we hebben nog nooit samen hardgelopen. 
En Pieter Jouke is een cabaretier: zijn baan is mensen in het theater amuseren en laten lachen. Gisterenavond ging ik met Bettie naar zijn nieuwe voorstelling "Tot nu toe".

De voorstelling gaat (deels) over het vaderschap. Pieter is begin veertig en voor zijn jonge kinderen nog een rots in de branding. Hij lost problemen op, hij helpt, hij troost en als hij het zelf ook even niet weet, stelt hij zijn kinderen gerust met de woorden: "komt goed, het komt altijd goed".
Pieter weet ook dat deze fase in zijn leven maar eventjes duurt. Als ze straks 15 of 16 zijn, dan hebben zijn kinderen hem eigenlijk niet meer nodig. En snappen ze dat niet altijd alles zal goedkomen.
Maar daarnaast gaat de voorstelling ook over de alledaagse probleempjes en verlokkingen waar je als man in de 21e eeuw mee moet leren omgaan. Gelukkig waagt Pieter zich niet aan de onoplosbaar lijkende, meeslepende wereldproblemen. Je vrouw trouw blijven en zorgen dat je huis niet afbrandt, is al een hele prestatie.

Het was een leuke voorstelling van bijna anderhalf uur. Er zaten herkenbare staaltjes 'out-of-the-box' denken in en ik heb me geen moment verveeld. Mocht de gelegenheid zich voordoen, dan ga ik nog een keertje luisteren. En anders even afwachten op de TV-uitzending.

Op Pieters website kun je zien waar hij nog meer gaat optreden: speeldata 
Hopelijk gaat het met Pieters geblesseerde voet weer wat beter, dan kom ik hem ook weer hardlopend tegenkomen in en om Delft.

Vrijdag 30 Januari 2015 at 3:18 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Clingendaelcross

De laatste 1 van de 4 cross van dit seizoen is in Wassenaar in het park Clingndael.
De Clingendaelcross is niet erg zwaar: er is niet veel modder en geen steile klimmetjes. Vier rondjes komt neer op ongeveer 8 km. Maar als je wilt, kun je helemaal kapot gaan.

Ik ken het parkoers niet goed genoeg en durf het niet aan om op blote voeten te lopen. Ik loop op mijn Merrell-trailschoentjes. En dat scheelt een slok op een borrel.
Met schoentjes aan loop je toch een stuk makkelijker. Je bent niet bang om op een boomwortel te stappen of een scherp steentje. Ik loop gewoon harder met schoentjes aan.

Ik ben weer achteraan gestart, maar halverwege de eerste ronde haal ik clubgenoot Ron al in. En aan het eind van de eerste ronde ga ik Ingrid voorbij.
In de tweede ronde word ik zelf ingehaald door de koplopers in de wedstrijd. Maar ik blijf zelf ook lopers inhalen.


Ik geniet van het draaien en keren en het springen over de boomstammetjes. Ik geef het niet graag toe, maar dit parkoers is nog leuker dan ons eigen Oliebollencross-oarkoers.
Over de 4 rondjes doe ik 45 min en 20 sec.
In het eindklassement van de 1 van de 4 crossen kom ik op de 27e en laatste plaats terecht.
Lekker belangrijk. Ik ben allang blij dat ik weer eens 3 van de 4 crossjes heb kunnen meedoen, en al langer dan een half jaar blessurevrij ben. :-)

Dinsdag 20 Januari 2015 at 5:41 pm | | hardlopen | Geen reacties

Heel rustig wachten op de lente

Vorig jaar liep ik een halve marathon in januari en deed elke zondag een lange duurloop. Ik was op weg naar de marathon van Rotterdam.
Dit jaar doe ik veel minder. Ik heb geen plannen voor een halve of hele marathon. Ik vind een afstand van 10 of 15 km. eigenlijk wel lang genoeg.
Misschien zit de stressfractuur van vorig jaar nog tussen mijn oren. Misschien ben ik gewoon wel oud aan het worden. Mijn voeten zijn vast sterker dan vorig jaar, maar na een training op blote voeten of op mijn Solerunnerslofjes zijn mijn voeten gevoelig en stijfjes. Ik durf het niet aan om langer dan een uur te gaan lopen op blote voeten of minimalistische schoenen. Drie keer per week een uurtje hardlopen vind ik momenteel genoeg.

Ik ga gewoon wachten op de lente. Tot de straten droog zijn en de temperatuur 10 graden is of hoger.
En die lente komt er al aan. Bij mijn voordeur staan de krokussen al  te bloeien.

Vrijdag 16 Januari 2015 at 3:30 pm | | hardlopen | Geen reacties

Op blote voeten door de duinen

Aan de Delftse Oliebollencross deed ik niet mee. Ik hielp bij het uitzetten van het parkoers en het maken van de uitslag en heb ook nog even gespeakerd. Maar zelf meelopen zat er weer niet in. Langzaamhardlopende Anne was er wel: op schoentjes want het was te koud voor blote voeten.

Op zaterdag 3 januari deed ik wel mee aan de Haagse Oliebollencross in de duinen achter de Laan van Poot.
Vorig jaar liep ik hier de Korte Cross, mijn eerste blotevoetencross. Dit jaar wilde ik proberen om de Lange Cross blootvoets te lopen.
Ik was er al om 1 uur, toen de Korte Cross net gestart was. Om warm te blijven heb ik een stukje meegelopen met Anne, die dit keer wel op blote voeten liep. Anne liep het tweede rondje sneller dan het eerste. Ze perste er zowaar een eindsprint uit en finishte binnen de 30 minuten op de 64e plaats.

Om 5 voor 2 trok ik mijn jack en mijn slofjes uit en om 2 uur startte ik tussen de laatste lopers op de Lange cross over 8 km. 


Het eerste rondje deed ik het rustig aan, maar in de tweede ronde ben ik mensen gaan inhalen. Mijn blote voeten hadden veel grip in het losse zand. De verharde paadjes waren niet zo prettig, maar er waren ook stukjes waar ik over het mos kon draven. Halverwege mijn tweede rondje werd ik gepasseerd door de koplopers in de wedstrijd, die al aan hun derde ronde bezig waren.
Het vierde en laatste rondje zette ik nog even aan om clubgenoot Ron in te halen. Ik finishte na 45 min. 50 sec. als voorlaatste in mijn leeftijdscategorie (M45). Ongeveer 1 minuut achter Fred van der Gon Netscher.
Ik heb genoten van het rondrennen op blote voeten door de duinen.

De volgende ochtend deed ik in Delft bij AV'40 een prestatieloopje over 7 km. Op mijn Solerunner-slofjes over het asfalt. Dat viel tegen, heel anders dan het lichtvoetig huppelen van zaterdagmiddag. Het was werken: kilometerslang dezelfde paslengte. Pas na 4 km. kwam ik een beetje op gang. 

Over onverharde, kronkelige paadjes lopen vind ik opeens veel leuker dan dat eindeloze monotone gedraaf over asfalt. Ik ga in Delft eens wat ruiterpaden, heuveltjes en grasveldjes opzoeken.

Maandag 05 Januari 2015 at 6:05 pm | | hardlopen | Twee reacties

2015, het jaar van misschien wel de laatste kans

Een hardloopmaatje zegt wel eens tegen mij: "De meeste kilometers heb jij al gelopen, Hans."
Die opmerking zet mij altijd aan het denken. Het aantal jaren dat ik nog zal hardlopen is beperkt: veel hardlopers stoppen tussen hun 50e en hun 60e met lopen.

Het begin van het nieuwe jaar is een goed moment om mijn vrienden en lezers ook even te herinneren aan het feit, dat ze ooit zullen stoppen. Misschien is 2015 wel het laatste jaar dat je nog fit genoeg bent voor die halve of hele marathon, of om een PR op de 5 kilometer te lopen of om te beginnen met trailrunning.
Het jaar 2015 is misschien het laatste jaar dat je het zelf allemaal nog in de hand hebt.
Mijn goede raad is:

ga het maar doen
in 2015,
pak die
kans

en maak je droom
waar







Mijn eigen dromen zijn niet spectaculair of bijzonder.

Het lijkt me leuk om elke dag dat het kan mijn lichaam een stukje sterker en fitter te maken.
Om elke dag dat ik niet ziek, zwak of moe ben een stukje te gaan hardlopen.
En dan het liefst zonder zware, knellende schoenen: op blote voeten.
Omdat dat zo'n heerlijk vrij gevoel is.


Barefoot Beach Running from Daniel Martinek on Vimeo.

Donderdag 01 Januari 2015 at 08:33 am | | hardlopen | Geen reacties