In het moment meegesleept door het gevoel

Ik probeer niet teveel te piekeren over de toekomst. En niet teveel na te denken over dingen uit het verleden, waar je niets meer aan kunt veranderen. Ik probeer in het nu te leven en elk moment bewust mee te maken.

Zo kan het gebeuren dat ik op het Koplopersfeest urenlang op mijn blote voeten dans in plaats van mijn krachten te sparen voor de 10 km. van de volgende dag. Het feest was zo leuk en gezellig dat ik toch weer een paar biertjes meer dronk dan ik me had voorgenomen.

Zaterdagmiddag op het strand genoot ik van het hardlopen in de vrije natuur. Ik liet me meeslepen door het gevoel en zette in de laatste twee kilometer nog flink aan. Op zulke momenten denk ik niet aan de blessures, die ik heb gehad. Mijn clubgenoten waarschuwen dan ook dat ik vroeger of later weer een blessure zal oplopen, omdat ik me laat meeslepen.

Het zij zo. Ik kies er zelf voor om in het moment leven en daarvan genieten. Het bevalt mij goed, het hoort bij mij. Muziek en het hardlopen helpen mij om in het moment te zijn en te stoppen met rationaliseren. 

Hieronder een mooie reportage van een heuveltraining van de studentes van de Michigan State University.
Pittige heuveltraining: 5 x 1000m. heuvelop.
Goed voor de verbetering van je zuurstofopname-capaciteit (cardio-vasculaire training) en voor je looptechniek en ook nog voor opbouw van spierkracht.
Lekker hard trainen in een mooie natuurlijke omgeving: ik zou graag met ze meetrainen (al kan ik ze niet bijhouden)

via Flotrack

Donderdag 30 Oktober 2014 at 6:06 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Druk weekend

Het laatste weekend van oktober is voor mij een druk weekend.
Op vrijdagavond is, na de training, het jaarlijkse Koplopersfeest in de kantine  van Wippolder. Dit jaar in Caraïbische stijl en bij voorkeur in het wit gekleed.
Het was erg leuk en druk. Tussen de 50 en 100 in het wit geklede Koplopers  kregen les in het dansen van de merengue van een Koploopster van Caraïbische afkomst. Zij had ook een DJ en een tweekoppige band geregeld om iedereen op de dansvloer in beweging te krijgen. (foto-album)
Ik bleef tot half 2 en dronk natuurlijk meer bier dan ik mezelf voorgenomen had.

Op zaterdagmiddag rijdt ik met mijn zwager, Joost, naar Monster voor de 40ste halve marathon van Monster. Die 21 km. is voor ons beiden te ver, dus schrijven we in voor de 10 km.
De eerste 3 kilometer door Monster en de duinen lopen we bij elkaar in de buurt. Ik op mijn blote voeten zoals je hierboven kunt zien, Joost gewoon op schoenen. Na 3 km. gaan de 10 km. lopers het strand op en op de zachte ondergrond kan ik net iets beter uit de blote voeten dan Joost.
Er staat veel minder wind dan vorig jaar... het is bijna een makkie. Ik loop van groepje naar groepje en passeer ook good (not so) old Fred van der Gon Netscher. Lees op zijn weblog hoe het hem verging.
Na 8 km. verlaten we het strand en via fietspaden lopen we terug naar Monster. Ik voel me goed en zet nog even flink aan. Ik finish na 54 min 11 sec. Mijn netto-tijd is 53:09 en dat is anderhalve minuut sneller dan ik vorig jaar liep. Joost komt ruim een minuut na mij binnen. 
Terug in de sporthal trekken we droge kleren aan en vullen het uitgezweette vocht weer aan.

Op zondagmorgen voelen mijn benen en voeten goed. Ik heb zin om nog een stukje blootvoets te rennen. Dus om half elf ga ik lopend naar Kerkpolder, naar de trimloop van IJsclub Bertus.


Ik schrijf in voor de 5 km. en begin lekker rustig aan achteraan in het loperslint.
Na één kilometer kom ik naast Felicie, een loopster van IJsclub Bertus, te lopen en ik besluit te stoppen met inhalen en bij haar te blijven. Kletsend vliegen de kilometers voorbij en we komen al snel bij het vervelende puinbrokkenpad in de laatste 800 m.
Het laatste stukje. loop ik over het gras naar de finish.


(de laatste 2 foto's werden gemaakt door clubgenoot Ron)

Felicie loopt vandaag 10 km. en dus nog een tweede rondje. Mijn eindtijd is ongeveer 27 min 30, maar dat zal me een zorg zijn.
Ik koop een kopje koffie bij de charmante bardame in Onder Ons en klets nog wat met clubgenoten. Dan jog ik rustig naar huis.

Het was een druk, leuk en welbesteed weekend.

Maandag 27 Oktober 2014 at 07:46 am | | hardlopen | Twee reacties

The politics of ... hardlopen

Er zijn nogal wat politici die hardlopen. De oud-ministers Gerda Verburg, Pieter Winsemius en Jan Pronk en oud-kamerlid Paul Rosenmüller. Ooit kwam ik oud-minister Joris Voorhoeve tegen bij de inschrijving van de The Royal Ten in Den Haag.
Bij de prestatieloop van AV'40 afgelopen zondag in de Delftse Hout liep Henk Bleker mee, voormalig staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. 
Henk Bleker liep de 10 km. vertelde een clubgenoot. Ik heb hem niet zelf gespot, want ik liep de 15 km.

Ik startte op mijn blote voeten, de eerste 8 kilometer gaan over prima te belopen asfalt. En ik startte achteraan in een rustig tempo.
Ik had mezelf voorgenomen om over elke 5 kilometer 28 minuten te doen en dan te finishen in een tijd van 1 uur 24. Dat betekent een tempo van ca 5 min 35 per kilometer. 
Na 8 kilometer komt er een stuk pad dat met hoogovenslakken is verhard. Dat is bijna niet te doen op blote voeten, dus trok ik mijn Luna-sandalen aan.
Mijn tussentijd op 10 km. was 54 min 30, iets sneller dan gepland.
In de laatste 5 km. heb ik nog wat lopers ingehaald. Maar het ging niet super meer: ik ben niet meer gewend om langer dan een uur hard te lopen. De laatste kilometer liep ik weer op blote voeten en ik finishte na 1 uur 22 min en 30 sec.

Vlak achter mij in de uitslagenlijst staat Barbara Rijlaarsdam. Die naam herkende ik: zij is de vriendin of verloofde van oud-staatssecretaris Bleker. Er was nogal wat ophef in de media toen bleek dat zij veel jonger is dan haar partner.
Mij boeit het niet dat Bleker veel ouder is als zijn vriendin. Het is gewoon hardstikke leuk dat ze zondagochtend samen gaan hardlopen.

Maandag 20 Oktober 2014 at 6:57 pm | | hardlopen | Geen reacties

Het belang van loopmaatjes

Je kunt in je eentje hardlopen. Trainen met de podcasts van Evy Gruyaert of Reate Wennemars. Eenzaam je kilometers maken in weer en wind.
Maar je kunt ook in een groep trainen. Een intervaltraining afwerken met andere hardlopers van ongeveer gelijk niveau. Daar geef ik de voorkeur aan.
Je trekt je op aan andere hardlopers, of je wordt gedwongen om wat rustiger te trainen. Je kan leren van de loopstijl van je trainingsmaatjes. Je kunt elkaar corrigeren en motiveren.

In de video hieronder legt de Amerikaanse studente en hardloopster Leah Cooper uit waarom zij zo graag met haar ploeggenoten traint en optrekt. Je wordt goede vrienden: het voelt haast als familie.

De opnames werden gemaakt door mensen van FloTrack, zeg maar een Amerikaanse tegenhanger van Losse Veter.
De studententeams van Michigan State University werken een pittige intervaltraining af in de bossen.
Het is voornamelijk een cardio-vasculaire training, bedoeld om de zuurstofopname-capaciteit te vergroten.
Inlopen, daarna warming-up-oefeningen om het lichaam klaar te maken voor de pittige training.
De kern bestaat uit 20 min. stevig doorlopen (Duurlooptempo 3), een korte rust en daarna één mijl op drempelsnelheid. 

Prachtige reportage vind ik zelf, ook een beetje vanwege de paardestaartjes.

Vrijdag 17 Oktober 2014 at 3:24 pm | | hardlopen | Geen reacties

Op kousenvoeten naar snelle tijden

Het wordt herfst, kouder en natter. Net als vorig jaar merk ik dat blote voeten op nat asfalt koud worden. En met koude blote voeten hardlopen is heel anders dan met warme, goed doorbloede voeten.

Op zaterdagmiddag fiets ik door de regen naar de Laan van Poot. Mijn voeten, gestoken in sandalen worden nat en koud. En op de drijfnatte atletiekbaan koelen mijn blote voeten nog wat verder af.


Om 2 uur klinkt het startschot voor de Haagse Tien, de tweede 10 km. wedstrijd van de 1 van de  4 wegwedstrijden. Ik loop vrij achteraan in het lint van ca. 200 lopers. De eerste kilometer tintelen mijn afgekoelde voeten: ze zijn  door de nattigheid extra gevoelig geworden. Ik doe het rustig aan en zet mijn voeten extra behoedzaam neer. Ik hoor mijn eigen voetstappen niet eens, terwijl de lopers om mij heen stevig met hun schoenen stampen. De eerste kilometer gaat in 5 min 28.

Op de pittige klim de duinen in zet ik een beetje aan. Bij het bordje van 2 kilometer zijn mijn voeten warm geworden en verhoog ik het tempo. Ik haal best wel wat lopers in en bij de 4 km. zie ik Cultuurbarbaar Fred voor me lopen. Net voor de 5 km. ga ik hem voorbij. Mijn tussentijd halverwege is net onder de 25 min. 

In de 7e kilometer moet er voor de tweede keer pittig geklommen: dat valt flink tegen, maar ik ga niet wandelen. Ik word voorbijgestoken door een Hagenees in een geel shirt. Maar 200 m. verder haal ik hem weer in.
Het wordt zwaar om het tempo vast te houden: de Hagenees gaat mij weer voorbij en neemt  wat voorsprong.
"Je kan nog binnen de 50 min. lopen", roep ik hem toe.  
In de laatste 500 m. loop ik het gaatje weer dicht en haak aan bij de Hagenees. "Jij haalt het ook binnen de 50", hijgt hij. En inderdaad: ik finish in een verbazingwekkende tijd van 49 min 25, mijn snelste 10 kilometertijd op blote voeten.

Zondagmorgen loop ik op mijn blote voeten de 5 km. Kopjesloop. Opnieuw is het wegdek nat en koelen mijn blote voeten af. De eerste kilometer tintelen mijn voeten op het asfalt. Ik zet ze zo zachtjes mogelijk neer.
Ik kijk niet op mijn horloge: mijn eindtijd is onbelangrijk.
Na ruim 2 kilometer zijn mijn voeten warm en goed doorbloed. Dat loopt lekkerder.

Bij het bordje van 4 kilometer loop ik vlak achter een vader en zijn jonge zoon. De vader zegt: "Als je zo doorloopt, kom je binnen op 25 min 30". Ik haak aan bij dit tweetal en kom vlak achter hen bij de finish.
Mijn eindtijd verbaast mij opnieuw: 24 min 42, mijn snelste 5 kilometer op blote voeten.

De komende maanden zal ik wel vaker koude voeten hebben. Dat dwingt mij wel om mijn voeten extra voorzichtig neer te zetten. Maar bij prestatieloopjes doe ik beter eerst 2 of 3 kilometer op mijn sandalen inlopen en daarna op warme, goed doorbloede voetzolen doorlopen.

Maandag 13 Oktober 2014 at 3:49 pm | | hardlopen | Geen reacties

Ok-vega-tober, een maand geen vlees

In de maand oktober eet ik geen vlees. Dat doe ik al een paar jaar, een maandje geen vlees eten. Gewoon om te kijken of het moeilijk is en of ik me nog aan mijn eigen voornemens kan houden.

In principe heb ik niets tegen vlees eten. Ik vind vlees, spiervezels, best wel lekker. Zeker als ik weet dat het dier dat ik eet een mooi leven heeft gehad in de buitenlucht. Kip en varkensvlees vind ik eigenlijk steeds onsmakelijker worden.
De maand oktober ga ik lekker nieuwe recepten uitproberen en heel veel plantaardige vezels eten. Dat is vast ook goed voor mijn lichamelijke gezondheid.

De mand november wordt voor mij NO-Alcohol-vember. Een maandje zonder bier en wijn. Ook dat zal wel lukken.

Vrijdag 03 Oktober 2014 at 5:38 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,