Vrijwillig een stapje terug en koopkracht inleveren

Mijn werkgever vroeg of ik minder uren wilde gaan werken. Even over nagedacht en toen besloten om van 30 uur per week naar 20 uur per week terug te gaan. Zo worden de arbeidskosten voor het bedrijf lager en krijgt een nu nog werkloze jongere misschien de kans op een leuke baan.

Als hardloper heb ik al een stapje terug gedaan. Ik loop langzamer dan vroeger en ook kortere afstanden.
Ik doe nu ook als consument een stapje terug: ik ga per maand 400 euro aan salaris ofwel koopkracht inleveren.
Daar voel ik me goed bij. De consumptiemaatschappij van de 21e eeuw maakt me niet gelukkig.

Onze economie is te groot geworden voor de planeet waarop die huist. De economie moet krimpen en ik ga daaraan bijdragen door koopkracht in te leveren.
Hardloopschoenen of gewone schoenen zal ik nog maar zelden kopen. Mijn klerenkast hangt vol kleding, die ik nog altijd pas. De energierekening kan nog lager door koud te douchen en de verwarming maar zelden aan te doen. En ik zal de trein en de tram zoveel mogelijk missen zodat ik moet fietsen of lopen.

Eigenlijk moeten we allemaal een stapje terug doen. Dat is beter voor die mooie aarde waar we wonen en we geven de volgende generatie een eerlijke kans om er wat moois van te maken.

Dinsdag 30 September 2014 at 9:34 pm | | nieuws, overig | Vier reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Afsluiting zomerseizoen in 's-Gravezande

Westlands Mooiste is de laatste wedstrijd van het FIDES-Runcircuit en voor mij de afsluiting van het zomerseizoen.
De eerste wedstrijd van het circuit, die ik dit jaar liep, was de 5 km. bij de Golden Tenloop.
Daarna liep ik in Maasdijk bij de VTM Telecomloop 10 km. net als bij de Bradelierloop in de Lier.

Buiten het FIDES Runcircuit liep ik een aantal keer 5 km. bij de Kerkpolderlopen en vorige week bij de Vredesloop 10 km.

Afgelopen zaterdag in 's-Gravezande koos ik voor de korte afstand, 5 km. 
De eerste twee kilometer liep ik samen met clubgenote Hennie in een tempo van 6 min per kilometer.
Daarna ben ik gaan versnellen en haalde ik nog vele blonde hardloopsters in.

Uiteindelijk finishte ik na 26 min 41. Maar dat vind ik niet zo belangrijk meer.
Wat ik wel belangrijk vind, is dat ik geen last meer had van een pijntje in mijn kuit en dat ik de hele zomer lang blessurevrij ben gebleven.


foto: Carry Wilmink (AV Waterweg)

Na afloop van de wedstrijd ben ik nog even blijven hangen in de Koplopers-After-Run-Partytent, waar lekkere hapjes en drankjes te krijgen waren voor deelnemende Koplopers. Westlands Mooitste was opnieuw uitgekozen door de Technische Commissie om de jaarlijkse After-Run-Party te organiseren.
Het was een beetje jammer dat er zo weinig Koplopers naar 's-Gravezande gekomen waren.


foto: Marjolein van Baarle

Maandag 29 September 2014 at 3:23 pm | | hardlopen | Twee reacties

Documentaire Born to Run uit 1995 over de Tarahumara

Twintig jaar geleden in 1995 maakte Discovery Channel een documentaire over de Tarahumara-indianen in Mexico. Het programma vertelt hetzelfde verhaal waar het boek Born to Run van Christopher MacDougal mee begint.
De documentaire heet ook Born to Run 

Zaterdag 27 September 2014 at 09:59 am | | hardlopen | Geen reacties

Vredesloop 2014

Met het startnummer van een geblesseerde clubgenote ga ik op zaterdagmiddag met de tram naar Den Haag voor de Vredesloop. Als ik uitstap bij het Vredespaleis denk ik terug aan de Vredespaleisloop van mei 1992. Ik liep daar de 10 km. voor het eerst binnen de 42 min.; het kostte erg veel moeite.
In 2014 ga ik met een heel andere instelling lopen. Lekker ontspannen op mijn blote voeten onderweg schouderklopjes en complimentjes uitdelen aan andere lopers.

De Vredesloop is erg druk: er doen 5000 deelnemers mee op de 10 km., waarvan er ongeveer 2000 hun haar in een staartje hebben gedaan. Ik vind het eigenlijk een beetje te druk. Na het startschot duurt het nog vele minuten voordat mijn blote voeten over de startmatten stappen.

Onderweg op het parkoers is het ook druk. De eerste kilometers doe ik rustig aan en haal maar mondjesmaat mensen in. De straatstenen op de Scheveningse weg zijn ook moeilijker begaanbaar dan asfalt. Een Engelssprekende hardloper vraagt waarom ik op blote voeten loop, als je niet voluit gaat, kun je dat rustig even uitleggen. 
Langzamerhand komt er meer ruimte en wordt inhalen makkelijker. 
Ik passeer een jongeman in een drijfnat zwart T-shirt, die ook op blote voeten loopt. Hij is pas 2 maanden geleden begonnen en heeft veel pijn aan zijn voeten. Ik zie Langzaamhardlopende Anne met haar Kanjer-spandoek langs de weg. Bij de tweede passage stop ik even voor om haar te knuffelen.

Het gaat harder en harder, tot in de laatste kilometers blijf ik mensen inhalen. Ik haal oud-collega Andre in en ga samen met hem hand-in-hand over de finish. 
Ik krijg een flesje drinken en een mooie medaille als herinnering. Maar in mijn hoofd zitten nog meer herinneringen. Het meisje met de lange blonde staart, dat bij vijfenhalve kilometer ging wandelen en die ik toch weer aan het hardlopen kreeg. Het jonge stel dat op Vibram Five Fingers links en rechts inhaalde. De vrouw met de knalroze compressiekousen. De charmante blonde dame, die de gin&tonics van vrijdagavond liep uit te zweten. 



Meedoen met zo'n drukke loop heeft ook een voordeel: je komt heel veel oude en jonge bekenden tegen. Clubgenoten, bloggers en oud-collega's. En je bent niet meer de enige op blote voeten. Waarschijnlijk doe ik volgend jaar weer mee, hopelijk samen met mijn clubgenote Laura.

Zondag 21 September 2014 at 10:30 am | | hardlopen | Geen reacties

25 jaar Koploper

Vijfentwintig jaar geleden werd ik lid van AV De Koplopers.
Het was een kleine club van ruim 100 leden.
Ik trainde mee met groep 4 en kreeg kramp na mijn eerste intervaltraining. Na de vrijdagavondtraining werd er bier gedronken uit bruine flesjes, zoals voetballers dat ook deden... meestal net iets te veel.
Ik was pas een half jaar lid, toen mijn dochter werd geboren en iemand van het bestuur met een beer op kraamvisite kwam, alsof ik al 10 jaar lid was.

Bijna de helft van mijn leven ben ik bij de Koplopers. Ik heb er veel geleerd.
Ik leerde afzien. Maar ik leerde ook echt hard lopen.
Ik leerde kuiten masseren en training geven. Ik heb bij De Koplopers meer geleerd dan in zeven jaar aan de Universiteit van Leiden

Gisterenavond bij de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering kreeg ik met 5 andere jubilarissen een klein aandenken: een massief hardloopschoentje met daarop een klein koperen plaatje met de tekst

25 jaar lid AV De Koplopers

De vereniging is in 25 jaar veel groter geworden, ruim 400 leden.
Maar het is er nog steeds gezellig: het zijn hardlopers onder elkaar.
Er zijn nu veel meer vrouwen dan 25 jaar geleden. Er wordt ook veel minder bier gedronken, vrouwen drinken meestal water of thee. De mannelijke hardlopers van tegenwoordig zijn geen oud-voetballers meer.
Over 5 jaar ben ik 59 jaar en 30 jaar lid van AV De Koplopers: de helft van mijn leven.

Donderdag 18 September 2014 at 08:22 am | | hardlopen | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , ,

Runscribe, een schat aan digitale feedback over je hardlooptraining


Mijn Amerikaanse vriend Chris maakte me attent op een prachtig nieuw apparaatje Runscribe.
Het is net zo groot als een fietsachterlichtje en bevat  sensors, die 13 verschillende parameters registreren, terwijl je hardloopt.

Runscribe geeft je na afloop digitale informatie over o.a.:
- gelopen afstand
- snelheid
- aantal stappen per minuut
- paslengte
- duur van het grondcontact
- de piekbelasting bij de landing
- hoeveel je proneert enz.

Je maakt de Runscribe vast op de hiel van je schoen en je kunt na afloop van je training of wedstrijd analyseren wat je goed deed en wat nog beter kan.
Het lijkt mij een prachtig apparaatje voor mensen die hun looptechniek willen verbeteren.
Het project bevindt zich nog in de Kickstarter-fase, maar er zijn al 1100 mensen, die de ontwikkeling van Runscribe ondersteunen.

Met al mijn ervaring kijk ik met andere ogen naar Runscribe. Je krijgt de feedback over je looptechniek namelijk pas na afloop van je training.
Je eigen lichaam bevat duizenden sensoren, die je in real time, tijdens het lopen al, feedback geven over je looptechniek. Als je op blote voeten hardloopt merk je dat het best.
Je voelt bij elke stap op welk deel van je voet je landt.
Je voelt het wanneer het grondcontact korter wordt.
Je voelt de maximale piekbelasting bij het landen en probeert automatisch om die lager te maken.

Ik houd me maar gewoon bij de gadgets van Moeder Natuur: de drukgevoelige zenuwuiteindjes en de spierspanningszintuigjes, die in mijn lichaam zitten.  

Woensdag 10 September 2014 at 10:24 am | | hardlopen | Geen reacties

Extra botgroei op de hiel ... geeft vleugels

Een van de bijverschijnselen, die ik ondervind van het "op-blote-voeten-hardlopen", is extra botgroei op mijn hielen.
Op de foto hieronder zie je op de achterkant van mijn hielen botknobbels.



Ik heb geen foto van anderhalf jaar geleden als bewijsmateriaal, maar toen ik nog op schoenen hardliep, waren die knobbels kleiner.

Die extra kalkafzetting / botvorming op mijn hielbot gaat gepaard met irritatie en pijn. Eigenlijk heb ik al vanaf februari last van mijn linkerhiel. In de maanden mei en juni deden de eerste stappen, elke ochtend en elke keer na een kwartiertje zitten, echt pijn. Maar langzamerhand neemt de pijn af.
De extra botgroei wordt door deskundigen exotose genoemd. En het grappige is, dat exotose meestal ontstaat door verkeerd schoeisel.

Uiteindelijk zal de botgroei stoppen en zal de pijn in mijn hiel helemaal verdwijnen. Hopelijk al snel.

De Griekse god Hermes had ook hele grote sterke hielbotten: er zaten vleugels aan zijn hielen zodat hij nog sneller kon lopen en boodschappen kon overbrengen. Dat lijkt mij ook wel wat.

Ik zal eens bij Zeus informeren of ik ook zulke vleugels kan krijgen...

Zondag 07 September 2014 at 10:39 pm | | hardlopen | Geen reacties

Geroutineerd niet op mijn horloge kijken

Ik doe graag op zondagochtend mee aan de Delftse trimloopjes. Er heerst een ontspannen sfeer en ik zie altijd veel clubgenoten en bekenden. Het is voor mij een prettige besteding van de zondagochtend - het is mijn kerk..

Het laatste jaar is het nog prettiger geworden, omdat ik niet meer op mijn stopwatch kijk onderweg.
Sinds ik op mijn blote voeten loop, is de eindtijd onbelangrijk geworden.
Bij de start van de laatste Kerkpolderloop, afgelopen zondag, druk ik mijn stopwatch niet in: ik ga gewoon op gevoel hardlopen.

Na ongeveer 1 kilometer, op het viaduct, staat Fred, de cultuurbarbaar, met zijn camera.
Hij maakte onderstaand filmpje van het loperslint. 

Aan de lopers die ik inhaal, kan ik zien dat ik best stevig doorloop. Ik merk het ook aan mijn ademhaling, maar ik heb nog genoeg lucht om et iedereen, die ik inhaal even te kletsen.

Bij het 3 kilometerpunt staat mijn oude trainer Steven; hij roept mijn tussentijd: 15 minuten rond.
Op de terugweg, langs het water staat Fred foto's te maken. Ik doe even een versnelling om goed op de foto te komen.

In de laatste kilometer zit een stuk van 300 meter vol scherpe steentjes. Ik minder wat snelheid. 
Bij de finish blijkt dat mijn snelheid precies 12 kilometer per uur was. Dat vind ik niet erg belangrijk.
Ik heb heerlijk ontspannen, maar stevig doorgelopen, dat vind ik wel belangrijk. Het gaat me steeds makkelijker af op blote voeten.

Woensdag 03 September 2014 at 2:31 pm | | hardlopen | Geen reacties