De 27e Golden Tenloop

Eindelijk, op Hemelvaartsdag is het dan zo ver. Met de Instroom Herstel Groep en de lopers van Start-to-Run hebben we maandenlang toegewerkt naar dit evenmenent, de 27e Golden Tenloop. De meesten lopen de 5 km. Een handjevol waagt zich aan de 10.
En ik maak, na maanden van getob, mijn rentree. Ik ben niet de enige op blote voeten: Langzaamhardlopende Anne is er ook.

Victor en ik nemen om half een de groep mee voor een stukje inlopen en wat warming-up-oefeningen. Het regent, de straten zijn nat. Mijn blote voeten trekken veel verbaasde blikken van wandelaars en toeschouwers. Veel dames doen nog een laatste zenuwachtig plasje in de cafés op de Beestenmarkt en dan gaan we het startvak in.

Net als de afgelopen jaren loop ik bijna achteraan in het loperslint, bij de mensen, die bemoedigende woorden nodig hebben. Na ruim één kilometer op de Oostsingel neem ik voor het eerst een mevrouw op sleeptouw. Annemarie en Hanneke uit de InstroomGroep, kunnen het nog zonder aanmoediging.
Bij de waterpost, Aan't Verlaat, maakt Wim foto's. Ik zie dat Hanneke het wel op eigen houtje gaat redden. Ze loopt langzaam uit.
Het bruggetje over en dan de lus langs Knus. Daarna begint de terugweg, met lekker droog onder het viaduct de Afrikaanse trommelaars.

Vanaf de 3 kilometer wandelen er meer dames. Ik spreek ze moed in en probeer ze weer aan het joggen te krijgen. Annemarie heeft het zwaar, maar ze gaat niet wandelen. Bij de Koepoortstraat wordt ze door haar buren toegeschreeuwd. Dat doet goed: ze neemt een sprintje tegen de brug op.
In de laatste kilometer kom ik een deelneemster uit het Westerkwartier tegen. Na een klein schouderklopje zet ze een eindsprint in. 


Nog 400 meter op mijn blote voeten, Annemarie vlak achter me

Annemarie haalt zonder wandelen de eindstreep in een dikke 35 minuten. Ik kom vlak na haar over de finish. Ik wacht nog even op andere dames uit de InstroomGroep en hoor hoe Anne op haar blote voeten worden binnengespeakerd.


Anne op 500 meter voor de finish

De 27e Golden Tenloop was weer een heerlijk sportfestijn met 4500 enthousiaste deelnemers. Persoonlijk vind ik het, als hardloper, een beetje te druk geworden. Maar als Koploper in hart en nieren heb ik weer graag een steentje bijgedragen.

Zaterdag 31 Mei 2014 at 09:57 am | | hardlopen | Geen reacties

Een stukje verder op de Gulden Middenweg

Ik heb een tweede kans gekregen om op blote voeten te leren hardlopen.
Vorig jaar begon ik met een prima conditie en maakte ik een vliegende start. Dat voelde heel goed, maar leidde wel tot blaren en achillespeesklachten.
Dit jaar begon ik half april met 5 x 1 minuut, heel voorzichtig opbouwend. 
Het gaat echt heel langzaam. Na een opbouwschema van één maand zit ik nu op een programma van 2 x 10 min.
Ik heb geen pijn meer in mijn rechtervoet, maar het voelt nog niet zo goed als het in december van 2013 voelde.

Afgelopen vrijdag trainde ik met ca. 20 beginnende lopers een programma van 15 x 1 min. Ik vind het nog steeds leuk om zo'n gemeleerde groep beginners te trainen.
Zelf liep ik ook het programma mee: het grootste deel op mijn Luna-sandalen, maar toch ook vijf keer 1 minuut op blote voeten. Ik kan de snelsten niet bijhouden op blote voeten, maar de middenmoters wel en dat vind ik al erg leuk.


Op zondagmorgen heb ik een half uurtje gelopen met Langzaamhardlopende Anne. En a.s. donderdag lopen we allebei een 5 km. door Delft bij de 28e Golden Tenloop: allebei op blote voeten. Anne doet het heel rustig aan vanwege haar stijve kuiten. Ik loop met de beginnende lopers van de Instroom-Herstel-Groep en Start-to-Run mee en zal ook niet hard gaan. Misschien komen we wel samen over de finish.

En na die eerste 5 kilometer zie ik wel weer verder.

Zondag 25 Mei 2014 at 7:03 pm | | hardlopen | Geen reacties

Mijn eerste jaar op blote voeten

Ongeveer een jaar geleden begon ik serieus met blootvoets hardlopen. Tijd voor een terugblik op dat leerzame jaar.

In het begin kreeg ik last van blaren. Ik had de barefootstyle nog niet helemaal onder de knie. Mijn voet schoof nog door naar voren, nadat-ie contact had gemaakt met de grond. 
Door langzamer te lopen kon ik blaren voorkomen. Af en toe, als ik me laat meeslepen door mijn gevoel, dan voel ik de wrijving weer, maar blaren heb ik nooit meer.

In de zomer heb ik achillespeesklachten gekregen door op blote voeten en op minimalistisch schoeisel wedstrijdjes te lopen. Tijdens een 5 km. loop in Kerkpolder liet ik me meeslepen door het ouderwetse gevoel: ik verviel in mijn oude loopstijl (met afwikkelen en actieve afzet). Daarna heb ik wekenlang niet kunnen hardlopen vanwege een achillespeesblessure.

In het najaar leerde ik te versnellen door de hielen op te tillen. En ik leerde af om af te wikkelen en af te zetten met de voorvoet. De achillespeesklachten verdwenen.

In oktober en november ging het zo goed, dat ik inschreef voor de Rotterdam Marathon.
Vanaf half december ging op zondagmorgen bij Lekkergelopen duurlopen doen. Dat ging heel goed.
Maar begin februari bleek dat mijn voeten nog niet sterk genoeg waren om elke week duurlopen te maken van meer dan 20 km. Tijdens een halve marathon in Gouda, waar ik iets harder draafde, kreeg ik een stressfractuur aan een middenvoetsbeentje in mijn rechtervoet. De pijnlijkste en langdurigste blessure, die ik ooit heb gehad.
Het duurde tot half april voordat ik weer op blote voeten kon hardlopen.

De laatste weken ben ik opnieuw begonnen met het hardlopen op blote voeten: heel voorzichtig met een langzaam opbouwend schema. Dat gaat goed: ik heb er alle vertrouwen in dat het weer goed komt. En dat ik de hele zomer leuke loopjes kan doen op blote voeten of op mijn Luna-sandalen.
Gisteren liep ik vier maal 6 minuten blootvoets over de Delftse fietspaden. Na afloop zagen mijn voeten er zo uit.

Gelukkig zijn ze zo weer schoon.

Zondag 18 Mei 2014 at 12:17 pm | | hardlopen | Eén reactie

Leerzame pijntjes

Vorig jaar mei begon ik de eerste stukjes op blote voeten te lopen. Het was erg wennen. Omdat mijn voeten nog naar voren bewogen als ze de grond raakten, kreeg ik blaren. De wrijving was pijnlijk.

Afgelopen week voelde ik opnieuw de wrijving tussen mijn voetzool en het asfalt. Daardoor kreeg ik kleine blaartjes op de grote en op de 4e teen van mijn rechtervoet. Heel irritant en pijnlijk tijdens het hardlopen.
Maar door die vervelende pijnlijke plekjes word ik gedwongen om mijn voeten vlak op te tillen zonder af te wikkelen naar mijn tenen. En ik zet mijn voeten extra voorzichtig neer.

De pijntjes zijn niet alleen vervelend, maar ook heel leerzaam. Door de feedback van de gevoelige zenuwuiteindjes in mijn voetzool loop ik rustiger en efficiënter. Van die kleine blaartjes leer ik meer dan ik zou leren van slowmotionvideo-opnamen.

Ik heb al eerder gemerkt dat lopen over ruwe straatstenen goed is voor je techniek. Blootvoets hardlopen over superglad asfalt of veton maakt je juist gehaast en slordig.
Pijn is een uitstekend hulpmiddel om je techniek te verbeteren.

Maandag 12 Mei 2014 at 9:28 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Mijn eigen persoonlijke songfestival

Op mijn weblog organiseer ik een heel klein, eigen songfestivalletje.
Er zijn 2 finalisten.

Paloma Faith met I just can't rely on you.




En Clean Bandit met Rather be. 

Welk liedje vind jij het leukst?

Vrijdag 09 Mei 2014 at 3:46 pm | | muziek | Geen reacties
Gebruikte Tags:

Koude douches helpen je immuunsysteem

Ik schreef al eerder over de heilzame werking van koude douches. Nederlandse wetenschappers hebben nu in een wetenschappelijk experiment aangetoond dat koude training en de ademhalingsoefeningen van Iceman Wim Hof het immuunsysteem beïnvloeden.

Een uitgebreide TV-reportage over dit experiment kun je hieronder bekijken (3 hoeraatjes voor YouTube)

Kort samengevat werkt het experiment als volgt. Een groep van twaalf jongemannen doen de ademhalingsoefeningen van Iceman Wim Hof en ze gaan net als hij in ijswater liggen. De groep gaat naar Polen en beklimt schaarsgekleed in een sneeuwstorm een flinke berg.
Een controle groep van 12 andere jongemannen, doet geen oefeningen en wordt niet blootgesteld aan koude. Vervolgens worden beide groepen geïnjecteerd met een gifstof gemaakt van dode bacteriën.

De controlegroep werd flink ziek van de injectie. De wetenschappers analyseerden het bloed van de zieke controlegroep: het immuunsysteem reageerde fel op de gifstof en dat veroorzaakt koorts en het gevoel van ziek zijn.
De getrainde groep reageerde nauwelijks op de injectie. Uit de bloedmonsters bleek dat het immuunsysteem van de door Hof getrainde mannen wel reageerde op de injectie, maar veel minder sterk. Hierdoor kregen de mannen geen koorts en voelden zich eigenlijk niet ziek.

De combinatie van Hofs ademhalingsoefeningen en de blootstelling aan ijzige koude heeft een gunstig effect op het menselijke immuunsysteem.
Ik vraag me af of alleen koud douchen ook al genoeg is om dat effect te bereiken. 
Tijdens een koude douche doe je ook een soort ademhalingsoefening. Je krijgt de neiging om je adem vast te houden: je moet jezelf dwingen om rustig te blijven en kalm uit te ademen.

Hoe dan ook: ik blijf lekker met koud water douchen. Ik ben er nu aan gewend en in de lente en zomer is het een stuk beter te verdragen dan in de winter.

Nog één kantekening bij dit verhaal: je wordt niet onkwetsbaar voor verkoudheid en griep door koud douchen. In de derde week van april ben ik zwaar verkouden geweest en heb daarna nog 14 dagen last gehad van vervelende kriebelhoest.
Mijn huisgenoten waren zeer in hun nopjes: zie-je-wel, jij wordt ook verkouden.

Woensdag 07 Mei 2014 at 3:08 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Langzamer dan het groeien van gras



Het gaat langzamer dan het groeien van gras.
Langzamer dan het neerdwarrelen van sneeuw.
Langzamer dan het ondergaan van de zon.
Bijna zo langzaam als het wisselen der seizoenen
en het rijpen van appels aan de boom.

De botjes en peesjes in mijn rechtervoet worden steeds weer ietsje sterker.
Traag en treuzelend keert de kracht terug in mijn tred.
Maar o, o, o, wat gaat dat sloom.

 

Donderdag 01 Mei 2014 at 11:03 am | | schrijven | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,