Ons dagelijks verpakkingsmateriaal

afval1-original

Ik werk in een supermarkt en ik zie waar al het verpakkingsmateriaal, dat Anne opruimt, vandaan komt. Elke week komen er vrachtwagens vol verpakkingsmateriaal naar mijn supermarkt. En elke week komen er duizenden klanten dat verpakkingsmateriaal kopen.
Het draait natuurlijk om het voedsel dat in het verpakkingsmateriaal zit. De verpakking is bijzaak. Maar het werkt verhelderend als je hoofdzaak en bijzaak omdraait.

De afgelopen jaren zie ik in de supermarkt een trend naar kleinere porties. Het aantal één- en tweepersoonshuishoudens groeit. de markt speelt daarop in: voedsel wordt in steeds kleinere porties verkocht.
Je kunt ook zeggen dat er steeds meer verpakkingsmateriaal zit om dezelfde hoeveelheid voedsel. Als ik tien jaar geleden in de supermarkt een container leegmaakte, dan was van elke kilo op die container ongeveer 200 gram verpakkingsmateriaal. Tegenwoordig zit in elke kilo misschien al 300 gram verpakkingsmateriaal en nog maar 700 gram voedsel. Bij sommige produkten koop je in feite meer verpakkingsmateriaal dan voedsel.

De supermarkt wordt steeds meer een verpakkingsmateriaalwinkel in plaats van een winkel waar je eten koopt. Een deel van het verpakkingsmateriaal kunnen de klanten weer inleveren. Ze krijgen dan statiegeld terug.
Het is ondoenlijk om statiegeld in te voeren voor alle verpakkingen. Daarom roept de overheid de mensen op om het verpakkingsmateriaal zonder statiegeld scheiden en in de juiste recycle-container stoppen. Plastic bij plastic, glas bij glas en papier bij karton.
De kringloop van recycling is niet waterdicht. Er lekt teveel verpakkingsmateriaal weg. Dat wordt verbrand als afval of belandt in de open lucht voor de blote voeten van Anne.

Het moet beter. Voor de toekomst heb ik mijn hoop gevestigd op de verpakkingsvrije supermarkt. Net als de bij ouderwetse kruidenier uit grootmoeders tijd worden daar het voedsel afgewogen waar je bij staat: een pond suiker, een liter melk en 3 kilo aardappelen. De klanten nemen zelf zakken, tassen, flessen en kannen mee, waar het voedsel in gaat. De toekomst zal steeds meer gaan lijken op het verleden.

In de verpakkingsvrije supermarkt kun je ook voedsel kopen, dat in de eigen regio is geproduceerd. Biologisch vlees, scharreleieren, kaas, streekbieren enzovoorts. De weg van producent naar consument is korter en voor iedereen zichtbaar. Geen bananen en sinasappels meer, maar wel vlierbessenjam en boekweitmeel. Misschien werk ik over 5 jaar in de eerste verpakkingsvrije supermarkt in Delft. Ik heb nog een klein duwtje nodig.

Dit verhaal heb ik ook geplaatst op mijn andere weblog Cassandraclub.

Maandag 30 December 2013 at 8:02 pm | | overig | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , , , , ,

Hardloop-porno voor de donkere dagen

Het is vroeg donker en laat licht. De zon laat zich bijna niet zien.
Kerst 2013 is stormachtig en nat.

Gelukkig is er het fantastische internet.
Op het wereldwijde web kun je eindeloos kijken naar hardlopende mensen.
Mensen op blote voeten, of op peperdure hardloopschoenen. 

(bekijk de videos op het hele scherm en geniet)

Barefoot Running from Spencer Selover on Vimeo.

Dylan Trivette reisde naar Mexico in het kielzog van Rod Murphy, die een film wilde maken over de legendarische Copper Canyon Ultra Marathon. De film van Rod Murphy is bijna af en gaat El Chivo heten.
De film die Dylan Trivette maakte in de Copper Canyon is ook heel bijzonder.

Assignment: Copper Canyon from Dylan Trivette on Vimeo.

Op Vimeo.com kun je nog veel meer hardloopvideo's vinden.
Zoals het filmpje hieronder over trailrunner Scott Smuin

Run and Play: The Alpine Lakes Wilderness from Luna Sandals on Vimeo.

Fijne Kerstdagen allemaal

Dinsdag 24 December 2013 at 7:24 pm | | hardlopen | Twee reacties

Curling uit de taboesfeer

Tijd om uit de kast te komen. Uit de bezemkast wel te verstaan: Ik ben een liefhebber van curling.

Helaas zit in Nederland curling in het verdomhoekje.
De sport wordt door slechts weinig mensen serieus genomen. De Nederlandse Curling Bond telt maar 150 leden. Ten onrechte vind ik, want curling is een mooie sport waarbij het team goed moet kunnen samenwerken. Het is een subtiel samenspel tussen de speler, die de steen gooit en de spelers, die met de bezem de steen kunnen versnellen of afremmen.
En curling kent geen dopinggebruik: het is een schone sport. Elk smet op de sport wordt resoluut weggeveegd.

Ik vind vrouwencurling leuker om te kijken dan mannencurling. Het ziet er gewoon beter uit.

Ik denk erover om een vrouwencurlingteam te gaan sponsoren.
In de winter begeleid ik de dames en masseer hun stijve spieren. En in de zomer kunnen de dames om in vorm te blijven het wegdek voor mijn blote voeten schoonvegen van scherpe steentjes en ongerechtigheden.

Zondag 22 December 2013 at 10:22 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Koud douchen - update

Op 19 november ben ik begonnen om met koud water te douchen. Nu een maand later ben ik er al aardig gewend.

De eerste keren duurde mijn koudwaterdouche maar 1 minuutje. 
Ik stond net zo lang te aarzelen naast de straal als ik onder de straal stond.

Daarna maakte ik er twee keer 1 minuutje van, met een korte pauze ertussen. Maar het huiveren voordat ik onder de douche stapte, bleef.

Afgelopen week ben ik gewoon onder de douchekop gaan staan, voordat ik de kraan opendraai, zonder aarzelen.
Ik ben inmiddels zo gewend aan de temperatuur dat ik4 a 5 minuten onder de koude douche kan blijven staan.

Als het Groningse aardgas opraakt, zullen we weer met koud water gaan douchen of aardgas uit Rusland moeten gaan importeren. En als het Russische aardgas te duur wordt of opraakt, dan zit er niets anders op dan met koud water douchen, zoals onze voorouders al deden.

Het tijdperk van de warme douche zal vroeger of later ten einde komen... en dat is maar goed ook.
Met koud water douchen is goed voor je. (dus) Met warm water douchen is eigenlijk ongezond.

Zaterdag 21 December 2013 at 10:34 am | | overig | Twee reacties

Hardlopen over de A4... als-ie klaar is

Ik houd niet van auto's en ook niet van snelwegen. Ik hoop nog altijd dat de aanleg van de A4 tussen Delft en Schiedam stopgezet wordt, omdat de weg niet nodig blijkt te zijn en veel te duur.
Afgelopen zondag hoorde ik tijdens de duurloop van 16 km een dame vertellen dat er flink doorgewerkt wordt en dat de A4 eind 2014 klaar zal zijn. De dame vertelde dat er ook een A4-hardloopwedstrijd georganiseerd zal worden in het weekend voor de officiële opening. Zoek maar op Facebook, zei ze.

Er worden vaker hardloopwedstrijden gehouden op fonkelnieuwe autowegen.
Vorig jaar was er een loop op de nieuwe Westrandweg bij Amsterdam. En afgelopen weekend bij Amstelveen een wedstrijd over de nieuwe N201.



Klik hier voor een langer videoverslag

De dame vertelde geen sprookje: er is een Facebook-pagina over de A4-run.

De loop wordt waarschijnlijk gehouden op 9 november 2014. Het gloednieuwe asfalt zal ideaal zijn om op blote voeten te betreden.
Het lijkt hardstikke leuk: de weg één dag reserveren voor wandelaars en hardlopers... en daarna wordt-ie opengesteld voor auto's.
Maar ik zie het veel liever andersom. 
Eén dag mogen de auto's over de nieuwe snelweg en daarna wordt-ie autovrij en het domein van fietsers, skaters, hardlopers en wandelaars.

Dinsdag 17 December 2013 at 7:25 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Lange termijn planning

Ik ben altijd een beetje bang om het hardlopen lang vooruit te plannen.
Het langetermijn-doel, dat ik uitkies, gaat letterlijk met mij op de loop. Ik wil zo graag toewerken naar dat doel, dat ik misschien wel te veel te snel ga trainen. Een doel is voor mij vaak een valkuil.

De afgelopen week heb ik een planning gemaakt voor de komende 4 maanden tot de Rotterdam Marathon op 13 april.
Op de zondagen zal ik meestal een duurloop doen, die geleidelijk langer worden.
Vanmorgen heb ik kennisgemaakt met de mensen van Lekkergelopen.nl tijdens een eerste duurloop van 16 km. 
Dat ging in een heel gemoedelijk tempo. Natuurlijk moest ik een paar keer vertellen waarom ik op die rare sandalen liep (zonder sokken).

De komende maanden zal ik vaker op de zondagmorgen meelopen:

  • 22 dec - 18 km.
  •  5 jan - 18 km.
  • 12 jan - 25 km.
  • 26 jan - 28 km.
  • 9 feb - 30 km.
  • 16 feb - 32 km.
  • 23 feb - 35 km.
  • 16 mrt - 32 km.
  • 30 mrt - 23 km.

Ik heb voorlopig 2 wedstrijden gepland in de komende 4 maanden.
19 jan - Ruitenberg Halve Marathon in Maassluis
2 feb - Groenhovenloop halve marathon in Gouda

Het zou mooi zijn als het allemaal lukt en ik op 13 april goed voorbereid en zelfverzekerd de marathon kan lopen.
Maar een belangrijker doel is lekker ontspannen blijven hardlopen zonder tijdsdruk, maar op gevoel. En dat ging prima vanmorgen.

Zondag 15 December 2013 at 12:36 pm | | hardlopen | Drie reacties

Niet hardlopen blijkt zeer ongezond

Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat mensen, die niet hardlopen meer kans hebben op hart- en vaatziekten. En op overgewicht en een hoge bloeddruk. En mensen, die niet hardlopen hebben meer kans op suikerziekte en osteoporose (botontkalking). 
Verder maken mensen, die niet hardlopen meer kans op depressies en angstaanvallen en op griep en verkoudheid. 

Als je dat lijstje zo bekijkt, moet je wel concluderen dat niet hardlopen erg ongezond is. 
Ik kan me voorstellen dat artsen het niet hardlopen gaan ontraden aan hun patiënten: in de trant van... "Maak een goed voornemen en stop in het nieuwe jaar met niet hardlopen."

Ik heb in mijn kennissenkring eens rondgevraagd waarom mensen niet hardlopen terwijl ze weten hoe ongezond dat is.
Als antwoord hoorde ik vaak: 'ik slenter uit gewoonte, terwijl ik weet dat ik ook zou kunnen hardlopen'.
Of: 'ik zit vaak op de bank voor de gezelligheid, niet voor mijn gezondheid'. 

Ook in de media zie je mensen meestal niet hardlopen en dat is gewoon een slecht voorbeeld, helemaal voor de jeugd. 
Ik hoop dat de politiek en de overheid beginnen in te zien dat niet hardlopen echt niet meer kan in de 21e eeuw. 
Ik zie de postbus 51 campagne al voor me:
NIET HARDLOPEN is zooo ...

Woensdag 11 December 2013 at 2:10 pm | | hardlopen | Acht reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Bijgeknipt en weggejorist

De afgelopen drie weken heb ik alleen maar op mijn Luna-sandalen hardgelopen. Maar gisteren waren de straten droog en durfde ik weer een flink stuk op blote voeten te lopen. Dat viel een beetje tegen.

Het voelde heerlijk en vrij om weer blootvoets te rennen, maar na een paar minuten werden mijn onderbenen aan de voorkant stijf en pijnlijk. Kennelijk waren de scheenbeenspieren de belasting van het blootvoets hardlopen ontwend. Weer tien minuutjes later verdween de stijfheid en liep ik weer ontspannen.
Ik weet niet precies waarom, maar ik denk dat de stijve schenen iets te maken kunnen hebben met mijn Luna-sandals.

Ik heb de sandalen expres een maatje groter besteld en aan de voorkant steken ze een paar centimeter uit. Na mijn duurloopje van dinsdagmiddag heb ik de sandalen een stukje bijgeknipt: aan beide kanten ongeveer één centimeter eraf.

Ik hoop dat het lopen op de sandalen nu nog meer lijkt op het blootvoets hardlopen.

De restjes rubber wogen bij elkaar 11 gram, mijn sandalen zijn dus nog lichter geworden.
De komende week in weer en wind eens uitproberen of het scheelt.

Woensdag 04 December 2013 at 2:25 pm | | hardlopen | Geen reacties

Wetenschappers kijken graag naar hardlopers

Je kunt op internet ontzettend veel leerzame dingen lezen over hardlopen. Er zijn veel wetenschappers, die graag hardlopers bestuderen.

Op de website The Science of Sports staat veel informatie uit wetenschappelijk onderzoek gebundeld.
Overzichtelijk gerangschikt en in begrijpelijke taal. 
Er is een mooi hoofdstuk over hardlopen  en daarin kun je bijvoorbeeld lezen over barefootrunning of over Keniaanse kuiten.

De Barefootrunning University biedt gespecialiseerd leesvoer over de voor- en nadelen van barefootrunning.
Maar ook een humoristisch verhaal over de edele kunst van het loeren naar billen.

En verder melden collega-hardlopers op hun weblog sport-wetenschappelijk onderzoeksnieuwtjes.
Afgelopen week werd ik attent gemaakt op een onderzoek waaruit blijkt dat ultralopers veel langer (kunnen) leven dan gewone mensen.

Australische onderzoekers keken naar de chromosomen van duurlopers en ontdekten dat die chromosomen nog relatief lange staarten (telomeren) hadden. Bij ultralopers met een gemiddelde leeftijd van 43 jaar zagen de chromosomen in de celkern er uit als van een 27 jarige. De biologische leeftijd van de lopers lijkt dus 16 jaar jonger dan de feitelijke leeftijd.
In theorie zullen de ultralopers mogelijk 16 jaar langer leven dan niet-lopers.

Donderdag 28 November 2013 at 2:21 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Meer kilometers en meer koude douches

Langzamerhand probeer ik het aantal trainingskilometers op te voeren.
Vanmiddag maakte ik een duurloop van 110 minuten door het Midden-Delfland, Van Delft, via de Kerkpolder en de Duifpolder naar Maasland en vervolgens langs dezelfde weg terug. Ik schat dat de afgelegde afstand bijna 19 km. is.
De laatste 5 kilometer gingen nog niet makkelijk. Volgende week nog maar eens een duurloop van 2 uur inplannen.

Ik heb me inmiddels ingeschreven voor de Rotterdam marathon op 13 april 2014. En omdat ik deze winter die lange duurlopen niet alleen wil doen , heb ik me aangemeld bij Lekkergelopen.nl, een Delftse loopgroep, die op zondagmorgen geheel verzorgde duurlopen organiseert. Lekkergelopen heeft een mooie website en een uitstekende reputatie., komt helemaal goed.


Het koud-douchen-project
Ook na deze duurloop heb ik weer een koude douche genomen.
Het wordt makkelijker om er direct onder te stappen. Ik weet inmiddels wat er gaat komen, dus ik aarzel niet meer. Maar na 2 minuutjes vind ik het weer welletjes.
Het begint te wennen en ik lees net op internet dat een koude douche na het sporten spierpijn kan verminderen.

Dinsdag 26 November 2013 at 7:48 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Heb je geen koude voeten?

Afgelopen zomer heb ik heel vaak moeten uitleggen dat ik niet in glasscherven trap en ook niet in hondendrollen. Geduldig legde ik uit dat je glas en hondenpoep wel ziet liggen en er dan met een grote boog omheen kunt lopen.
De laatste tijd krijg ik vaker de vraag: heb je dan geen koude voeten?

Mijn antwoord ligt heel erg aan de weersomstandigheden. Als het regent en het wegdek is nat, dan verliezen je voeten bij elke stap warmte. Daar krijg je wel koude voeten van.
Woensdagavond trainde ik in de regen bij een temperatuur van 2 graden. Bij elke stap landt je voet dan in een laagje water van 2 graden. Dat is niet prettig en daarom had ik mijn Luna-sandalen aangedaan. Je verliest dan het directe contact met de grond en gaat daardoor misschien iets 'slordiger' lopen. 

Tijdens vrijdagavondtraining was het droog en ongeveer 5 graden. Tijdens de training (een fartlek-programma) had ik mijn sandalen weer aan. Maar de laatste 3 kilometer van de club weer terug naar huis liep ik op blote voeten... en dat was goed te doen.

Owen McCall uit Chicago, die al 11 jaar blootvoets hardloopt, houdt het vriespunt aan als grens. Onder het vriespunt doet hij gewoon (mimimalistisch) schoeisel aan omdat op blote voeten lopen dan gewoon zeer doet. Ik sluit me voorlopig aan bij de vuistregel van Owen MacCall. Maar er zijn ook mafkezen, die in de sneeuw nog steeds geen schoenen aandoen

Het koud-douchen-project
Afgelopen week ben ik begonnen om met koud water te douchen. Ik douche eigenlijk alleen na het hardlopen, 3 à 4 keer per week. 
Op woensdagavond was het geen pretje: ik was binnen 2 minuten klaar met mijn eerste koude douche. Maar 10 minuten later voelde ik mezelf van binnenuit weer opwarmen en dat was een aangenaam gevoel. 
De tweede koude douche op vrijdagavond was minder afschuwelijk. En eenmaal aangekleed op de bank kwam weer het lekkere opwarmgevoel. 

Het valt niet tegen: ik ga voorlopig nog even door met koud douchen.

Zaterdag 23 November 2013 at 09:43 am | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , ,

Koud douchen: spaart energie en klimaat en is gezonder

Het opwarmen van water om warm te kunnen douchen kost veel energie. Volgens berekeningen besteden Nederlandse huishoudens ongeveer 20 procent van hun aardgasverbruik aan het opwarmen van water voor douche, bad en de afwas. Als je met koud water doucht kun je dus besparen op je aardgasrekening. En als iedereen dat doet, kunnen we nog langer profiteren van de aardgasvoorraad in de Nederlandse bodem.

Verlaag je CO2-uitstoot
Ongeveer 11% van de CO2-uitstoot van de gemiddelde Nederlander is het gevolg van het opwarmen van water. Korter douchen zorgt niet alleen voor een lager waterverbruik, maar ook een lagere CO2-uitstoot. Koud douchen is nog beter. Een koude douche is (waarschijnlijk) korter dan een warme douche. En er ontstaat geen CO2 als je het water niet verwarmt.

Koud douchen is gezonder

Met koud water douchen heeft positieve gevolgen voor je gezondheid. De belangrijkste effecten zijn:
- versterkt het immuunsysteem
- verbetert de bloedsomloop
- verhoogt energieverbruik en de verbranding van vet

In Siberië is een onderzoek gedaan waarbij één groep schoolkinderen dagelijks in badkleding naar buiten gaat, zichzelf insmeert met sneeuw en een emmertje koud water over zichzelf heengooit. Een controlegroep ondergaat de behandeling niet. Na zes maanden bleek dat gezonde kinderen (die geen griep of verkoudheid hadden gehad) vaker voorkwamen in de groep, die met sneeuw gemasseerd waren en buiten een koude douche hadden gehad.

Dinsdag 19 November 2013 at 12:30 pm | | hardlopen | Drie reacties

De grens opgezocht en een stapje terug gedaan

Vorige week zaterdag deed ik een duurloop van 2 uur: deels op blote voeten, grotendeels op de Luna-sandalen. Ik liep niet hard en heb ongeveer 19 km afgelegd in die 2 uur.
Door die 19 km. kwam mijn weektotaal voor week 44 dik boven de 50 km. Dat had ik lang niet gehaald.
Maar aan zo'n mooi weektotaal zit ook een keerzijde: ik kreeg weer last van mijn linkerachillespees. Vijftig in één week is momenteel nog net te veel.

Daarom heb ik afgelopen week veel minder kilometers gemaakt.
Dinsdag een fartlektraining in het Elsenburgerbos: 12 km.
Woensdagavond met de Instroomgroep ongeveer 6 kilometer gelopen.
En vrijdagavond ook ca. 6 kilometer met de beginnende Koplopers.
Daarom blijft het weektotaal voor week 45 onder de 25 kilometer steken. 

Ik wil me niet teveel laten opjagen door zelf-opgelegde druk (de Rotterdam marathon over 5 maanden). Het is ook geen prettig gevoel om het aantal kilometers te 'moeten' opvoeren. Pijntjes, stress en druk horen niet bij hardlopen met plezier.
Ik luister liever naar de signalen van mijn lichaam en mijn gevoel.

Zondag 17 November 2013 at 08:39 am | | hardlopen |
Gebruikte Tags: , ,

Hills are speedwork in disguise

Toen ik maandagavond in bed lag begon ik te fantaseren. Ik dacht aan een leuke ....
training voor de dinsdagmiddag.
Ik zag mijn looproute al helemaal voor me. Ik wilde weer eens de bergjes in het Elsenburgerbos oprennen.

Dinsdagmorgen om 10 voor elf jog ik op mijn Luna-sandalen naar het Wilhelminapark in Rijswijk. Het loopt niet lekker: ik moet de riempjes van de sandalen een paar keer strakker trekken. En het inlooptempo is een beetje te hoog: mijn kuiten worden stijf.
Aangekomen bij de eerste heuvel  doe ik wat losgooi-oefeningen. En dan begint het vaartspel-feestje.
Ik ren tegen de heuvel op en wandel even om te herstellen. Dan weer dribbelend over de glibberige paadjes naar beneden.
Het lijkt of mijn nieuwe barefoot-loopstijl  tegen heuveltjes oprennen makkelijker maakt. En ook het afdalen lijkt makkelijker geworden met gebogen knieën op de voorvoeten landend.

Na de derde klim, jog ik in een rustig tempo naar de Lange Kleiweg en het Elsenburgerbos.
Ook hier ren ik met plezier tegen de heuvels op. Het is wel zwaar, maar toch geniet ik. De bomen hebben nog veel bladeren in prachtige herfstkleuren. 
Als ik na een afdaling weer beneden kom, ontdek ik een ander paadje om dezelfde heuvel nog een keer te beklimmen. En als ik alle paadjes heb gehad, dan ga ik naar de volgende heuvel.

Om 12 uur ga ik terug richting Delft. Ik ben lekker warm en voel me sterk en onvermoeibaar. Twintig minuten later ben ik weer thuis en nog altijd niet moe.
Donderdag heb ik weer een vrije dag. Ik denk dat ik dan weer de heuveltjes in Rijswijk op zoek.

Hieronder een leerzaam filmpje waarin Scott Jurek uitlegt hoe je het makkelijkst tegen heuvels oprent. Houd je bekken in een neutrale stand, je rug goed gestrekt en rechtop en zet je voeten zo dicht mogelijk onder je zwaartepunt (niet te ver naar voren)

Dinsdag 12 November 2013 at 6:49 pm | | hardlopen | Geen reacties

Film: Muse Live At Rome Olympic Stadium

In juni ging ik met mijn kinderen naar het concert van Muse in de Amsterdam Arena. Was geweldig. 
Een maand later gaf Muse een concert in het Olympisch stadion in Rome. Tijdens dat concert zijn opnames gemaakt en die opnames zijn nu gemonteerd tot een concertfilm 'Muse Live At Rome Olympic Stadium'.

Afgelopen donderdag werd de film éénmalig vertoond in de Pathé bioscoop aan het Buitenhof in Den Haag. Ik was erbij samen met Max.
Een film is natuurlijk niet zo overweldigend als een echt rockconcert. Maar ik heb er enorm van genoten. 
We zaten op de eerste rij, dus dicht op het scherm. Het geluid was precies goed (hard, maar net niet te).
De film toont niet het gehele concert: er ontbreken een paar songs. Maar in ruim 90 minuten komen de fans goed aan hun trekken.
In december komt de film uit op DVD. Ik ga de DVD niet kopen. Maar als de concertfilm Muse Live nog een keertje in de bioscoop draait, ben ik erbij.

Zondag 10 November 2013 at 6:41 pm | | cultuur, muziek | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Lekker warm en hip: paardestaartmutsen

Het wordt langzaam winter en kouder.
Veel hardlopende vrouwen gaan in de winter handschoenen dragen en ze zetten een muts op. Dat is wel een beetje jammer voor de hardlopende mannen, die zo graag achter dansende paardestaartjes aan rennen. Gelukkig hebben Else en Jenne van Hiphardlopen.nl daar iets op gevonden.

In de webshop kun je nu warme (hardloop) mutsen bestellen, met een opening, waar je paardestaart door kan.

Een mooi sinterklaascadeau om aan je hardlopende vrouw of vriendin te geven.
En het is ook wel wat voor hardlopende mannen, met een paardestaart.
Er is zelf een model met twee gaten erin voor als je twee staartjes hebt :-)


Bedankt Else en Jenne, namens alle paardestaartdragende dames en de mannen, die zo graag naar die staartjes kijken.

Vrijdag 08 November 2013 at 3:41 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Wanneer wordt het te koud voor blote voeten?

Ik hoor heel vaak de vraag: Ga je in de winter, als het koud wordt, ook op blote voeten lopen?
Dan antwoord ik: Ik zal wel zien, ik doe dit ook voor het eerst.

Afgelopen zondag stond ik voor de start van de trimloop in een hagelbui met mijn blote voeten op koud en nat asfalt. Dat was niet prettig. De eerste kilometer hardlopen op bloet voeten was gewoon pijnlijk. Mijn voeten voelden zoals je handen voelen op het stuur van je fiets, wanneer je bij 3 graden boven nul door de regen of natte sneeuw rijdt. 
In de tweede kilometer werden mijn voeten langzaam warm: het zonnetje kwam ook door.
Uiteindelijk heb ik na 5 kilometer toch maar de Luna-sandalen, die ik meegenomen had, aangetrokken. Niet vanwege de kou, maar omdat ik een smal paadje met scherpe steentjes tegenkwam.

Vanmorgen heb ik eerst 3 kilometer warmgelopen met Solerunner-slofjes aan. Daarna liep ik 2 kilometer met mijn blote voeten over het natte asfalt. Dat voelde weer niet lekker, dus heb ik de slofjes maar weer aangetrokken.

Als de temperatuur onder de 10 graden komt en het asfalt is nat, dan vinden mijn voeten het te koud. In de wintermaanden zal ik dus vaak schoeisel aantrekken en nog maar korte stukjes op blote voeten lopen.
In maart begint voor mij het echte blotevoeten-seizoen weer.

Geleidelijke opbouw
In de maand oktober ben ik meer kilometers gaan maken. Op zondag trimloopjes over 14 of 15 kilometer en doordeweek duurloopjes van 70-75 minuten zonder al te veel moeite.
Mijn conditie wordt beter en dat merk ik aan het tempo. Begin oktober liep ik de trimloopjes met een tempo van 5 min 30 tot 5 min 45 per kilometer. Afgelopen weekend liep ik de 14 km. in 74 minuten: dat komt neer op 5 min 17 per kilometer.

Komende zaterdag loop ik de Duifpolderloop in Schipluiden.
Waarschijnlijk met schoeisel aan, want het wordt nu toch een beetje koud. Maar zonder horloge, want de tijd vind ik niet belangrijk. ;-)

foto via FlickrCC, gemaakt door R. Baranow

Dinsdag 05 November 2013 at 1:54 pm | | hardlopen | Twee reacties

Een zoektocht van een jaar

Een jaar geleden was ik bij een workshop Bewust Hardlopen in Delft. Dat is min of meer het beginpunt van mijn zoektocht naar een andere manier van hardlopen. IK was al een tijdje aan het experimenteren. Maar eind oktober 2012 vond ik een pad, dat uiteindelijk leidde tot nieuw plezier in het hardlopen.

Tijdens de workshop leerde ik mijn voeten onder mijn zwaartepunt te plaatsen en door licht voorover te leunen de zwaartekracht te gebruiken. Het is de basis van onder andere Chi-running en Bewust Hardlopen. Het was voor mij een openbaring dat je ook kon hardlopen zonder die spanning en belasting van je kuiten. Je houding tijdens het lopen en je techniek bepalen welke spieren je belast en ontziet. Ik leerde mijn bovenbeenspieren te gebruiken.

Ik wilde meer leren en volgde de trainerscursus Bewust Hardlopen. Heel leerzaam, maar ik moest me voortdurend blijven concentreren op mijn houding en techniek. Totdat ik in april, op aanraden van Anne, mijn hardloopschoenen uittrok.
Op blote voeten zette ik automatisch mijn voeten onder mijn zwaartepunt. Op blote voeten liep ik ook onbewust met de juiste techniek, heel gemakkelijk. En het voelde lekker.

Het duurt even voordat je goed blootvoets kan hardlopen. Na 25 jaar lopen op schoenen, moet je eerst veel afleren. Afgelopen zomer twijfelde ik nog of blootvoets hardlopen wel iets voor mij was. Maar begint mijn lichaam eraan te wennen. In de komende maanden loop ik wat vaker op (minimalistisch) schoeisel vanwege de lage temperatuur. Maar de nieuwe loopstijl, die ik op blote voeten heb aangeleerd houd iik vast.

Het hardlopen is weer leuk en makkelijk geworden. Langzaam bouw ik mijn trainingen uit en wordt mijn conditie weer beter. Vroeger of later zal ik weer een halve lopen en misschien lukt het ook weer om een hele marathon te gaan lopen.

Donderdag 31 Oktober 2013 at 09:14 am | | hardlopen | Vier reacties

Barefoot on the beach deel 3

De laatste keer dat ik de halve marathon van Monster liep in november 2011 ben ik na 10 km. uitgestapt met een kuitblessure. In oktober 2013 ben ik verstandiger: een halve marathon gaat me nog niet lukken, dus kies ik voor de 10 km. prestatieloop. En die 10 km. loop ik op blote voeten.

Leo Boekestijn, de andere barefoot-boy, start ook op de 10 km. De eerste 2 kilometer lopen we samen op. Maar als we op het makkelijke asfalt door de duinen, blijkt Leo veel betere benen en meer lucht te hebben. Ik loop ontspannen verder in mijn eigen tempo. Na een pittig klimmetje bereiken we het 4 kilometerpunt en gaan we het strand op.
Het eerste stukje valt de wind nog erg mee, maar als we eenmaal op het harde zand, langs de waterlijn, lopen wordt het knokken. Samen met 2 andere lopers vorm ik een groepje, waarin we om de beurt een stukje op kop lopen. Met deze strategie houden we het tempo hoog en halen we andere groepjes in. Na 10 minuutjes zijn we nog met z'n 2-en over.

Als we van het strand afgaan, bedank ik mijn maatje voor de samenwerking en ga even 100 meter wandelen. Zodra ik weer vaste grond onder mijn blote voeten heb, ga ik weer hardlopen. Het is dan nog 2 km. naar de finish. 
Ik passeer de finishmatten op het plein voor de kerk na 54 min. 52.... als 144ste.

Op blote voeten terug naar de sporthal om droge kleren aan te trekken. Ik eet wat meegenomen kaakjes en spoel ze weg met een versgetapt biertje. Dan hobbel ik (op schoenen) weer terug naar de finish. Ik ben net op tijd om de eerste Koploper (Koploopster) te zien finishen op de halve marathon. Ze is tweede dame overall en eerste in haar categorie: wat een talent.

Zondag 27 Oktober 2013 at 2:45 pm | | hardlopen | Eén reactie

De nieuwe schoenen van de keizer

In een land, slechts enkele dagmarsen van hier, was een keizer aan het bewind, die alom geliefd was bij zijn onderdanen. De keizer was een fervent hardloper, maar bij het verstrijken van de jaren, werden de prestaties van de keizer langzaam minder. Hier baalde de keizer van.
Hij ging fanatieker trainen, bietensap drinken en op zoek naar de nieuwste snufjes om de jongere lopers te kunnen bijhouden. 

Op een dag kwamen er twee slimme verkopers naar het keizerlijk paleis.
De verkopers hadden zeer speciale hardloopschoenen voor de keizer meegebracht: hun allernieuwste model, de Imperiale. In deze schoenen was de aller-aller-allernieuwste technologie verwerkt. Maar......
alleen wijze en verstandige mensen konden zien dat deze schoenen echt heel bijzonder zijn.

De keizer trok de schoenen aan en liep een rondje rond zijn enorme paleis. Het was wel eventjes wennen, die nieuwe schoenen. Maar de verkopers verzekerden de keizer, dat hij over een paar weken weer net zo hard zou lopen als in zijn beste jaren.

De verkopers vertrokken met een goed gevulde beurs en de keizer begon te trainen op zijn nieuwe schoenen.
Over een paar weken zullen we zien of de keizer echt weer harder zal gaan lopen op zijn nieuwe schoenen.

The emperor's new shoes is een schoenenwinkel in Groot-Brittannië, gespecialiseerd in natural running shoes.

Donderdag 24 Oktober 2013 at 3:36 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Waarom wordt er langzamer gelopen dan 20 jaar geleden?

In mei 1994, een paar weken na mijn eerste marathon, liep ik bij de Kopjesloop een persoonlijk record op de 10 km. Ik liep een tijd van 38 min. 53. Maar ik zat toen niet eens bij de eerste 10 finishers op de 10 km. Ik was een goede middenmoter.

Afgelopen zondag liep ik op hetzelfde parkoers een tijd van 50 min. 13 seconden. Elf minuten langzamer dan negentien jaar geleden. Maar met deze tijd behaalde ik een 15e plaats op de 10 km. Kopjesloop, waaraan 40 lopers meededen. Ik ben dus nog altijd een goede middenmoter. 
De winnaar, Gregory Bazalgette, liep een tijd van 38 min 34. Met deze tijd zou hij in 1994 niet in de top-10 gelopen hebben.

Gemiddeld zijn de tijden, die gelopen worden bij trimloopjes, langzamer geworden in de afgelopen 19 jaar. 
Dat is een beetje vreemd, want
1. er zijn nu veel meer mensen, die hardlopen 
2. de kennis over trainingen en prestaties is toegenomen
3. er zijn nu veel betere hardloopschoenen dan 15 jaar geleden

1. er zijn nu veel meer hardlopers...
Maar kennlijk zijn de nieuwe lopers minder snel en minder getalenteerd dan de gemiddelde lopers van 19 jaar geleden. De nieuwe hardlopers en hardloopsters, lopen dus voornamelijk achter mij. 

2. de kenniis over trainingen en wedstrijdvoorbereiding is toegenomen... 
Kennelijk leidt dat in de breedte van het loperspeleton niet tot betere prestaties. Hartslagmeters, voedingsuplementen en uitgekiende trainingsschema's brengen het overgrote deel van het loperspeleton niet tot betere prestaties. Topatleten en wereldrecords zijn wel sneller geworden.

3. de kwaliteit van hardloopschoenen is veel beter geworden...
Er zijn nieuwe, lichtere materialen. Er is veel onderzoek gedaan en veel meer kennis vergaard over de krachten, die de schoenen moeten verwerken. Waarom zijn de prestaties van hardlopers in de 21e eeuw dan niet beter dan die van 19 jaar geleden?

Persoonlijk denk ik dat die nieuwe 21-eeuwse hardloopschoenen juist een deel van het probleem zijn.
Ik heb nog leren hardlopen op goedkope gympen, met nauwelijks demping. Als tiener liep ik hard op Rucanor-schoolgympen, zonder tussenzool en antipronatie-blok. Het ontbreken van een laag dempende kunststof dwong mij om een efficiënte loopstijl aan te leren. En toen ik in 1994 de snelste 10 km. van mijn leven liep, kwam dat door die loopstijl.

Tegenwoordig lopen we allemaal op hardloopschoenen, die slordigheid corrigeren en vergeven. De schokken worden gedempt door kunststof, ook als je op je hak landt of je voet ver voor je lichaamszwaartepunt op de grond zet. Tijdens trainingen worden we niet gedwongen om efficient te lopen. Zo leren de meeste lopers een inefficiënte loopstijl aan.
En met die inefficiënte loopstijl kunnen al de hedendaagse hardlopers gewoon niet tippen aan de tijden, die ik 19 jaar geleden als middenmoter liep.

 

Zaterdag 19 Oktober 2013 at 9:11 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

10 km. waterballet op sandalen


foto van Paul Foot via FlickrCC

Het is beestachtig slecht weer op zondag 13 oktober. De organisatie van de Kopjesloop heeft de 15 km. (die ik in mijn hoofd had) geschrapt uit het programma. De watjes-afstanden 5 en 10 km. gaan wel door.
Er werden nog meer hardloopwedstrijden ingekort of afgelast vanwege het weer. Het lijkt wel een trend te worden omhardlopers tegen zichzelf en al te zware omstandigheden te beschermen.

Ik startte op mijn Luna-sandalen en in korte broek. Toen ik eenmaal nat was, vond ik de regen helemaal niet meer erg. Het was eigenlijk best lekker. Op mijn sandalen liep ik dwars door de diepste plassen. Het water loopt weer heel snel uit de sandalen en je hebt er totaal geen last meer van. Ondertussen concentreerde ik me op de barefootstyle: knieën gebogen, heupen naar voren en rug recht.

Ik had mijn horloge thuisgelaten, maar bij de doorkomst na 5 km. zag ik de klok op ruim 26 min. staan. Ik heb in de tweede ronde nog flink in de plassen gestampt (:-)) en wat mensen ingehaald. Goed opgelet bij het versnellen: geen grotere passen maken, maar je hielen hoger optillen achter je.
Bij de 9 km. ben ik even gestopt om mijn sandalen uit te doen. De laatste kilometer op blote voeten over het natte glimmene asfalt gerend. Dat was genieten.
Mijn finishtijd werd 50 min. 13.
De negatieve split zegt eigenlijk alles: ik heb genoten onderweg en ik had er zo nog een rondje van 5 km. achteraan kunnen plakken.

Zondag 13 Oktober 2013 at 8:30 pm | | hardlopen | Twee reacties

Een feestelijke dag en een bijdrage aan de wetenschap

Achtentwintig jaar geleden studeerde ik af als bioloog aan de Leidse Universiteit. Gisteren volgde Jessie in mijn voetstappen door aan dezelfde universiteit af te studeren als psycholoog.
Ik ben echt heel trots op Jessie's prestatie: ze heeft de afgelopen 5 jaar echt keihard gewerkt en heel veel geleerd.
De docent, die haar toesprak bij de uitreiking van de bul, benadrukte haar bijdrage aan de wetenschap, door verfijning van een psychologisch model. En hij prees haar inzet als bestuurslid voor de studievereniging Labyrint.

Jessie volgde ook letterlijk in mijn voetstappen: ze kreeg haar bul in precies dezelfde kamer als ik in 1985.
En ze schreef haar naam op de muur in het zweetkamertje, net als ik 28 jaar geleden.

Het is een andere tijd: Jessie zal moeilijker een baan als psycholoog vinden dan ik in 1985. Maar als dat niet lukt, dan zal ze het prima redden in een andere baan. 

Jessie heeft de afgelopen jaren keihard gewerkt en is een zelfstandige, volwassen vrouw geworden. Dat hebben we uitgebreid gevierd. Het was een heerlijke, gezellige dag om nooit te vergeten.

Donderdag 10 Oktober 2013 at 09:45 am | | Bettie, Jessie en Max | Vijf reacties
Gebruikte Tags:

Stoer doen is niet nodig

Het hardlopen op blote voeten ziet er stoer uit. En de eerste 500 m. moet ik vaak stoer doorbijten, weer even wennen aan de harde ondergrond. Maar ik hoef niet zo nodig stoer gevonden te worden: het blootvoets hardlopen moet wel een lekker gevoel worden.

Gisteren liep ik de 14 km. prestatieloop bij AV'40. Ik begon op blote voeten met de Luna-sandalen in de hand. 
Onderweg kwam ik op verschillende plaatsen, in de Hertenkamp en op de Korftlaan terecht op een vervelende ondergrond met scherpe steentjes. Eerst liep ik nog stoer door, maar uiteindelijk na 5 km. heb ik de sandalen aangetrokken en aangehouden.

Op een moeilijke ondergrond word je gedwongen om je blote voeten zo zachtjes mogelijk neer te zetten. Dat is een goede oefening. Maar je gaat daardoor ook verkrampt lopen. Dat voelde niet goed en daarom trok ik toch maar schoeisel aan. 

Voor het eerst sinds mei liep ik weer langer dan een uur. Ik deed 1 uur 22 min. over de 14 km., maar het kostte me weinig moeite.
A.s. zondag loop ik bij de Kopjesloop 15 km. op blote voeten, als het parkoers dat toelaat.

Maandag 07 Oktober 2013 at 10:08 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Documentaire: Born to Run - The Secrets of Kenyan Athletics

Er zijn al veel hardlopers en wetenschappers naar Kenia getrokken om de geheimen van de Keniaanse superatleten te ontdekken. De Ierse hardloper Eamonn Coughlan ging met een filmploeg naar Iten in Kenia en zocht pater Colm O'Connell op. O'Connell traint en begeleidt Keniaanse hardlopers naar een carrere als professionele prijsloper en wereldtopper. Hieronder een clip uit de documentaire.

Je kunt op mijn weblog ook de hele documentaire 'Man on a Mission' over pater Colm O'Connell bekijken. De documentaire duurt 55 min en wordt een paar keer onderbroken met een klok die aftelt. Niet ondertiteld, maar heel erg de moeite waard.

Vrijdag 04 Oktober 2013 at 6:10 pm | | hardlopen | Geen reacties

Goede voornemens

Ik heb een paar goede voornemens.
De maand oktober zal ik geen vlees eten. Dat schijnt beter te zijn voor het milieu. En misschien is het ook wel beter voor mijn eigen gezondheid. Veel duursporters zijn vegetariër en zijn daar heel enthousiast over.

Van de maand november maak ik weer een alcoholvrije maand. Ik drink niet veel, maar ik wil proberen of ik ook helemaal zonder alcohol kan.... mijn eigen persoonlijke Ramadan zal ik maar zeggen.

Mijn derde goede voornemen is mijn inschrijving voor de Rotterdam marathon van 13 april 2014.

De Rotterdam marathon is een lange termijndoel, waardoor ik serieus zal blijven trainen en goed moet blijven opletten dat ik niet geblesseerd raak. Langzaamaan zal ik mijn trainingsafstand opvoeren... vooral niet te snel.
Misschien is de marathon in de barefoot-style prettiger, maar het blijft een zware inspanning.

Woensdag 02 Oktober 2013 at 09:16 am | | hardlopen | Vier reacties

Langzaamaan steeds verder

Met mijn achillespezen gaat het goed. De linkerachillespees is nog wel wat dik, maar ik heb geen pijn meer. Ik durf dan ook langzamerhand steeds langere stukken blootvoets hard te lopen.

Doordeweeks loop ik een kort rondje van 7 of 8 kilometer op mijn blote voeten. Ik kan dan zelf de route, de afstand en de snelheid bepalen. Ik zoek zoveel mogelijk gladde bestrating of asfalt op en probeer de barefootstyle in te laten slijten.
Tijdens de clubtraining op woensdagavond loop ik veelal op de Luna-sandalen. Maar ik loop af en toe een kort stukje blootvoets, wat dan weer veel reacties oproept.

In het weekend doe ik steevast een trimloopje van 10 km. Ik loop zoveel mogelijk op blote voeten, maar als ik over scherpe steentjes moet, doe ik toch nog even de sandalen aan.
Afgelopen zondag liep ik met Leo uit De Lier de 10 km. bij de Kwartaalloop, die bestaat uit twee rondjes van 5 km. De laatste kilometer van dat rondje gaat over een smal paadje met vervelend scherpe steentjes. 
Normaal gesproken zou ik de sandalen aandoen op zo'n paadje. Maar Leo vermande zich bij de 5e en de 10e kilometer en liep op zijn blote voeten over de steenslag. Met een grimas op mijn gezicht ben ik ook blootvoets doorgelopen.
Heel voorzichtig schuifelden we zij aan zij naar de finish.

De afstand, die ik blootvoets kan lopen, zal ik langzaam groter maken. Misschien kan ik mijn techniek verbeteren door wat vaker over lastige ondergrond te lopen.

Wordt vervolgd

Maandag 30 September 2013 at 7:33 pm | | hardlopen | Eén reactie

Opruimen met Anne

Eindelijk is het dan zover. 
Langzaamhardlopende Anne is begonnen met haar tocht door Nederland. Tot half september 2014 trekt Anne dwars door Nederland, wandelend en hardlopend, op blote voeten, terwijl ze zoveel mogelijk zwerfafval opraapt.
Gisteren liep Anne de eerste etappe, van Den Haag naar Delft.

Ik ben Anne tegemoet gelopen en trof haar bij het Haantje. Het was leuk haar weer te zien.
Anne speelt een belangrijke rol in mijn blotevoeten-avontuur. We volgden samen een workshop Barefoot Lopen en liepen samen de Beach Run in Kijkduin, op blote voeten.

Anne heeft de barefootstyle al goed onder de knie. Het herkenbare schuifelpasje, de knieën gebogen. Het gaat nog steeds niet hard, maar het ziet er makkelijk en ontspannen uit.

Het opruimen van zwerfafval lijkt onbegonnen werk: morgen ligt er waarschijnlijk weer troep op de plek, die je vandaag opruimt. Maar zo moet je het niet zien. Het lukt toch niet om alles op te ruimen. Als de zak, die je bij je hebt, vol is, dan moet je de rest laten liggen. Je doet wat je kan en probeert daar voldoening uit te halen. 

Anne en ik hebben gisteren ruim een uur samen zwerfafval opgeruimd en daarmee kwam de dagscore van Anne op 3,75 kilo.

Gisterenavond kreeg Anne op SBS6, in Hart van Nederland de kans om te vertellen over haar tocht en haar ideeën. Je kunt die uitzending nog terugzien: klik hier.

Donderdag 26 September 2013 at 07:59 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Adam en Eva ook op blote voeten

Ik heb al tientallen keren moeten uitleggen dat onze verre voorouders in Oost-Afrika ook op blote voeten liepen en daarom is onze lichaamsbouw perfect geëvolueerd om op blote voeten te rennen.

Maar niet iedereen gelooft in de evolutie-theorie. Veel mensen geloven dat de mens door God geschapen is als kroon op de Schepping. Dat is een mooi verhaal, bijna net zo mooi als het verhaal van Darwin over de natuurlijke selectie en de evolutie. Maar in het scheppingsverhaal staat niets over schoenen. Adam en Eva waren naakt en liepen op blote voeten.

God heeft de mensen zo geschapen dat ze heel goed op blote voeten kunnen hardlopen. In onze voeten zitten botten, spieren en pezen, die de belasting van het hardlopen heel goed kunnen opvangen.
Hardlopen op blote voeten is niet raar, het is wat God voor ons in gedachten had toen hij Adam en Eva schiep.

Maandag 23 September 2013 at 7:34 pm | | hardlopen, schrijven | Eén reactie

De blonde valkuil

Bij de overstap naar het blootvoets hardlopen moet ik vooral dingen afleren. Geen grote stappen meer maken, niet meer afwikkelen naar je tenen en .... niet meer achter blonde hardloopsters aanrennen.

Afgelopen woensdag liep ik met de beginnersgroep van de Koplopers in de Delftse Hout. Om de grote groep in 3 kleine groepjes van min of meer gelijk nivo te verdelen liet ik de lopers een stuk van 600 m. lopen in eigen tempo.
Twee jonge meiden met lange blonde haren liepen voorop en lieten even zien hoe hard ze wel konden. Ik kon het niet laten om er achteraan te rennen en ze een beetje uit te proberen. Na 300 m. zakte het tempo in: ze kunnen wel hard, maar nog niet zo lang hard.

De volgende morgen had ik toch weer last van mijn achillespezen en ik wist meteen: ik had niet als een jonge hond achter die meiden aan moeten sprinten.


Dit voorval is een mooie gelegenheid om nog maar eens de 'Ode aan de blonde hardlopende vrouw' op mijn blog te plaatsen. Het Engelstalige origineel is van Citizen Ted.

Ode aan de blonde hardlopende vrouw
O, blonde loopster
hoe gracieus is je stijl
vier, vijf, zes jaar lang
loop je mijl na mijl

Je zegeviert elke keer
al is het niet de snelste tijd
in elegantie en gratie 
win jij elke strijd

Ik weet niet hoe jij heet
jij kent mijn naam ook niet
maar als ik jou zie lopen
verdwijnt pijn en verdriet

Je paardenstaart, die danst
je benen bewonder ik
ren niet voor mij weg
ik ben heus geen viezerik

Een groot uithoudingsvermogen
en een stralende lach
liep jij maar naast mij op deze stralende dag

Ik krijg slechts een beleefd knikje
als ik jouw passeer
mijn dag is nu al goed  
tot een volgende keer

Zaterdag 21 September 2013 at 10:38 am | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , ,

Trimloop op blote voeten

Afgelopen zondag liep ik mee met de trimloop over 10 km. van AV'40. Het was de eerste trimloop, die ik grotendeels op blote voeten liep.
De laatste jaren start ik bij trinloopjes altijd achteraan in het startvak en loop ik de eerste kilometer wat te kletsen met andere lopers. Zo ook afgelopen zondag. 
De eerste kilometers gaan over fietspaden en gewone bestrating. Die ondergrond is best prettig voor de blote voetzolen.
Na 4 kilometer probeer ik even iets te versnellen: de hielen wat hoger optillen en daardoor worden vanzelf je passen wat groter. Ik moet daar nog aan wennen.
Ik loop zonder horloge, want de tijd interesseert me niet. Het gaat vooral om plezierig ontspannen hardlopen.  


na 4,5 km. maakte Wim Goeman deze foto van mij

De 5e kilometer gaat over oud asfalt met weinig bitumen en veel scherpe steentjes. Tegenwoordig kan ik daar ook redelijk relaxed op lopen. Daarna wordt het wegdek weer beter. 
Tot de 8e kilometer: daar draaien we een pad op met vervelende steenslag. Hier trek ik even mijn Luna-sandalen aan. 

In de laatste kilometer haal ik een vrouw in, die het zwaar heeft. Ik raad haar aan te ontspannen, schouders omlaag en in de verte kijken. Zij raadt mij aan om mijn sandalen maar weer uit te doen, want nu lopen we weer op mooi asfalt. Ik doe de sandalen weer uit en versnel weer wat tot aan de finish.
Mijn eindtijd is niet belangrijk, maar valt me wel erg mee. Ik wist niet dat ik op blote voeten dit tempo kon lopen.

Woensdag 18 September 2013 at 1:46 pm | | hardlopen | Geen reacties

Hardlopen met plezier

In alle verhalen, die ik Christopher MacDougal hoor vertellen, komt hij terug op één centraal thema: Hardlopen is een plezierige bezigheid. Hij heeft het gezien bij de Mexicaanse Tarahumara-indianen, bij Barefoot Ted MacDonald, bij Jenn Shelton en bij vele andere hardlopers. Ze komen lachend aanlopen en scheppen er genoegen in om een heuvel op te rennen. Ze doen niet wat possible is, maar wat pleasurable is.
Luister naar zijn verhaal:

Ik denk dat MacDougals verhaal ook geldt voor de meeste Nederlandse hardlopers. Als je je richt op plezierig hardlopen, dan komt de rest vanzelf.

In Nederland zijn veel hardlopers bezig met tijden, met snelheid, met schema's en schoenen. Je ziet het tijdens trainingen en tijdens wedstrijden. Lopers kijken geconcentreerd op hun horloge en bezorgd op hun hartslagmeter. Ze willen hun prestatie vastleggen met een app. En besteden veel energie aan het vinden van de ideale sportdrank en energiegelletjes.
De boodschap van Christopher MacDougall is: ga gewoon met plezier hardlopen, onbezorgd over tijd of snelheid of koolhydraten. Loop licht en makkelijk en zorgeloos, dan komt de rest vanzelf.

Zondag 15 September 2013 at 8:28 pm | | hardlopen | Geen reacties

Stoppen met stampen

Gisterenmorgen maakte ik een rustig duurloopje naar Schipluiden en terug.
De eerste 2 kilometer liep ik op de Luna-sandalen. Daarna deed ik ze uit en ging blootvoets verder. Maar na 2 minuutjes deed het koude, natte asfalt behoorlijk pijn aan mijn voeten. Kennelijk komen mijn voeten nog met een flinke klap op de grond terecht. Met schoeisel aan is dat geen probleem. Maar op blote voeten word je direct afgestraft voor je looptechniek.

De laatste jaren (voor ik overstapte naar barefootstyle) probeerde ik het reactief lopen onder de knie te krijgen. Landen op de voor- of middenvoet, kort grondcontact maken en zo snel mogelijk weer afzetten. 
Nu ik op blote voeten wil hardlopen, moet ik dat weer afleren.

Ik maakte het duurloopje af met als aandachtspunt: zo zacht mogelijk landen. Iets verder buigen van de knieën hielp daarbij.

In het filmpje hieronder geeft blotevoetenprofessor Daniel Lieberman nog wat tips voor beginnende blotevoetenlopers.
De voorlaatste tip van Lieberman: Don't thump.... Niet stampen.

Woensdag 11 September 2013 at 2:50 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Voetje voor voetje verder

In juli had ik voor mezelf een planning gemaakt. Ik wilde de afstand, die ik blootvoets kan hardlopen, langzaam opvoeren. In augustus wilde ik 10 km. blootvoets lopen; in september 15 km.; in oktober 20 km.
Zo'n planning is voor mij vaak een valkuil. In juli ging het al mis bij de Kerkpolderloopjes.

Ik heb de planning losgelaten en volg een andere aanpak.
Ik maak de afstand, die ik blootvoets loop, pas groter als mijn voeten dat aankunnen.

Afgelopen week liep ik twee keer naar Schipluiden, een afstand van ruim 8 kilometer.
Dat is op dit moment de maximale afstand, die ik blootvoets kan hardlopen. De volgende morgen (na 8 km.) zijn mijn voeten stijf en mijn linkerachillespees is gevoelig. Als ik een uurtje rondloop, wordt dat snel soepeler.
Maar het is toch een teken om de belasting niet te snel op te voeren. 

Ik ga pas weer verder dan 8 km. als het goed voelt en de voeten er aan toe zijn.

Zaterdag 07 September 2013 at 09:12 am | | hardlopen | Twee reacties

Spagaat: Training geven op blote voeten

Ik geef al jarenlang training aan beginnende en geblesseerde Koplopers. Ik vind het leuk om te doen.
Ik weet veel over blessures en  over een goede looptechniek. Soms denk ik wel eens dat ik te veel weet en beter mijn mond kan houden. Mensen, die net begonnen zijn met lopen, kunnen van slag raken als je allerlei tips geeft om hun loopstijl te verbeteren. 
De laatste maanden is het nog iets moeilijker geworden om op tijd mijn mond te houden. 

Als ik training geef, sta ik in twee werelden.
In de ene wereld zie ik beginnende hardlopers met hardloopschoenen vol met schokdempende kunststof. Bij de landing plaatsen ze hun voeten voor hun zwaartepunt, ze wikkelen af over hun grote teen en als ze versnellen, zetten ze actief af met de kuitspieren. In die wereld wordt nog aan loopscholing en krachttraining gedaan.  
Ik houd me in en wijs de beginnende lopers op het belang van kleine stapjes en ontspanning. Ik leer ze om hun romp te strekken en hun bekken rechtop te houden. 

Maar met mijn hoofd zit ik in een wereld waar op blote voeten gelopen wordt. 
In die wereld maak je vanzelf kleinere passen en kun je niet afwikkelen over de grote teen. De klassieke loopscholing (kaatsen, skippings, triplings) is vervangen door een paar eenvoudige beginsel-oefeningen: knieën licht gebogen, heupen naar voren en de rug recht. De Tarahumara-indianen doen nooit krachttraining, dus waarom zouden wij het doen?

Steeds vaker moet ik op mijn tong bijten als iemand vraagt: zouden mijn schoenen versleten kunnen zijn?
Gelukkig staan de andere coaches van de instroomherstelgroep nog met beide benen in de traditionele wereld van het hardlopen op schoenen. Lopers met vragen over schoenen of corrigerende zooltjes kan ik naar hen doorverwijzen.

Maandag 02 September 2013 at 4:02 pm | | hardlopen | Geen reacties

Einde van de zomer

Tien over negen en het is alweer donker. De zomer loopt op zijn eind.
Het was voor mij een leerzame zomer.
De afgelopen 6 weken tobde ik met een pijnlijke linker-achillespees. Gelukkig gaat dat inmiddels een stuk beter. Tijdens het lopen heb ik geen last meer. De eerste uren na een stukje hardlopen voel ik nog wel een beetje pijn.

Vanwege de achillespeesblessure heb ik een aantal Kerkpolderlopen laten schieten. De laatste Kerkpolderloop was gisteren en ik liep weer niet mee. Maar deze keer ontbreek ik in de uitslag vanwege de Bradelierloop van eergisteren.

Ik ben wel gaan kijken en heb foto's gemaakt.

Maandag 26 Augustus 2013 at 9:12 pm | | hardlopen |

Bradelierloop op brede voeten

Ik had me ingeschreven voor de 10 kilometer Bradelierloop. Maar vanwege mijn achillespeesprobleempje besloot ik om slechts een rondje van 5 km. te lopen. Die 5 km. liep ik op mijn nieuwe Luna-sandalen.

Terwijl ik ze vastmaakte, maakten die sandalen de tongen los
Voor de start kreeg ik nogal wat vragen en opmerkingen over de sandalen. Er werden zelfs foto's gemaakt.

De sandalen maken op het wegdek iets meer geluid dan schoenen, vooral mijn rechtervoet. Ik heb geen blaren gekregen en had geen last van mijn linkerachillespees.
Ik heb het rustig aan gedaan en me geconcentreerd op mijn techniek. Tot aan de finish bleef ik lopers inhalen, als dat bekenden waren hield ik even in voor een bemoedigend praatje.
Mijn eindtijd was .... totaal onbelangrijk.

Brede voeten
De Technische Commissie had de Bradelierloop uitgekozen als club-evenement. Dat betekent dat de TC zorgt voor hapjes en drankjes na de finish. Er deden ruim 40 Koplopers mee en in de Koplopers partytent was het erg gezellig.
Ook clubgenoten vroegen naar mijn sandalen en moest ik uitleg geven over het hardlopen-op-blote-voeten.
Een clubgenoot, ik weet niet meer wie, merkte op dat ik zulke brede voeten heb en vroeg: 'Worden je voeten ook breder als je op blote voeten gaat lopen?'

Daar had ik nog niet over nagedacht.
De laatste maanden zitten me oude door-de-weekse schoenen niet meer lekker. Na 20 min. wil ik ze al uittrekken en na een paar uur krijg ik echt pijn in mijn voeten. Waarschijnlijk zijn mijn voeten inderdaad breder geworden en zitten mijn oude schoenen nu te krap. Ik zal op zoek moeten naar een nieuw paar door-de-weekse-werkschoenen, die bij mijn nieuwe brede voeten passen.

Zondag 25 Augustus 2013 at 12:34 pm | | hardlopen | Twee reacties

Strand-3-daagse

Di jaar liep ik niet mee met de Strand6daagse. In plaats daarvan heb ik een Strand3daagse gelopen.

Op maandagmorgen met de trein naar Hoek van Holland. Daarvandaan blootvoets langs het strand naar Scheveningen gelopen (ca. 23 km.). Het viel nog een beetje tegen, halverwege de Zandmotor, toen de zon doorkwam en mijn waterfles al leeg was. Tegen 3 uur kwam ik aan bij El Nino, waar Bettie met een drankje en een boek vakantie aan het vieren was.
In Scheveningen hebben we lekker gegeten op het strand, terwijl de zon langzaam in de zee zakte.

De volgende etappe van Scheveningen naar Noordwijk was wat makkelijker en twee kilometer korter.
Om half 3 voegde ik mij bij Bettie op het Noordwijkse strand. 
Na een aperifief bij Beachclub Alexander hebben we heerlijk gegeten bij de Zeemeeuw.
We hebben overnacht in het mooie vier sterren hotel het Hogerhuys

De derde dag van de Strand3daagse heb ik niet meer gewandeld. We zouden nog een hele dag op het strand vakantie kunnen vieren. Maar het was net niet warm genoeg. 

De vakantie zit er bijna op.
Door de lange strandwandelingen op blote voeten zijn de achillespezen weer wat sterker geworden.
Langzamerhand kan ik weer wat meer gaan hardlopen. 
De zee zal blijven trekken en ik zal snel weer terugkeren naar het strand om te wandelen of te rennen.

Vrijdag 23 Augustus 2013 at 09:33 am | | hardlopen | Geen reacties

Luna-tic: doe eens gek, Hans

Eigenlijk koop ik nooit spullen via internet. Ik ga liever naar een winkel en voordat ik iets koop: wil ik met eigen vingers voelen, met eigen ogen kijken en proberen of het lekker zit. Maar als ik in Nederland nergens kan vinden wat ik zoek... dan ....

Ik was al wekenlang op zoek naar sandalen om mee te kunnen hardlopen. Dat viel nog niet mee. De meeste sportwinkels verkopen niet eens minimalistisch schoeisel, laat staan sandalen.
Zoekend met Google kwam ik terecht bij Luna-sandalen, bedacht en ontworpen door Barefoot Ted. Dat was eigenlijk precies wat ik zocht


Ik ging op zoek naar een winkel in Nederland waar je Luna-sandalen kunt kopen. Maar helaas blijkt er in heel Europa geen enkele winkel waar je Luna-sandalen kunt kopen.
Uieindelijk heb ik ze toch maar 'tegen mijn principes' via de webshop besteld. 
Ik koos voor de gewone straat-sandaal de Venado, de Tarahumara-bijnaam van Scott Jurek.

Voige week kwamen ze binnen. Ze zitten lekker: net of je gewone sandalen aanhebt. 
Ik heb er al een paar korte stukjes op hardgelopen. Dat gaat hetzelfde als op blote voeten lopen, maar met de sandalen heb je totaal geen last van scherpe steentjes of oneffen bestrating.
De sandalen hebben al duizenden mijlen met het vliegtuig afgelegd, een afstand, die ik er niet mee zal halen.

Maandag 19 Augustus 2013 at 7:23 pm | | hardlopen | Tien reacties

De achillespees, de vakantiekilo en de planning

Zoals altijd herstelt mijn lichaam weer van de opgelopen schade. 
Het gaat steeds beter met mijn linker-achillespees. De zwelling verdwijnt en hij wordt minder gevoelig. Ik kan weer voorzichtig beginnen met korte stukjes hardlopen. 

Het gaat ook heel goed met de vakantie-kilo. Kilo, geen kilo's.... ik breng altijd maar één kilo mee terug van mijn vakantie. Tijdens een wandeling langs het strand kwam ik de kilo tegen en het klikte meteen. Bettie vond het ook een goed idee om de kilo mee te nemen op de terugreis naar Delft.
Net zoals andere jaren is de vakantie-kilo geen blijvertje. Over een paar maanden is-ie weer verdwenen en ik zal daar geen traan om laten... zo gaat dat met vakantie-kilo's.

In juni had ik nog geen last van mijn achillespees. De eerste prestatieloopjes op blotevoeten en minimalistische schoenen gingen zo goed, dat ik besloot om in te schrijven voor de Bradelierloop op zaterdag 24 augustus.
Als zo'n loopje eenmaal op de planning staat, gaat dat een eigen leven leiden. Een blessure moet sneller genezen, omdat de tijd dringt.
Dat lukt natuurlijk niet. Je planning veranderen is veel makkelijker dan blessureherstel bespoedigen. Dus heb ik de Bradelierloop maar losgelaten. Ik zie a.s. zaterdagmiddag wel of het lijf al aan een 5 km. of een 10 km. toe is.

Ik heb me ook voorgenomen om in april de Rotterdam Marathon te gaan lopen. Maar ik wil me niet laten opjagen door dat voornemen. Als het goed gaat en ik geduld genoeg hebt, zal het wel lukken. En geduld oefenen vergt meer discipline dan het trainen voor een marathon.

Zondag 18 Augustus 2013 at 08:13 am | | hardlopen | Geen reacties

Vallen en opstaan barefootstyle

Via Frunning kwam ik een artikel tegen waarin Jason Robillard een aantal problemen van beginnende barefoot-style-lopers opnoemt. Het artikel is echt de moeite waard omdat Robillard ook tips geeft om van deze probleempjes af te komen.

Ik heb al een paar keer blaren gekregen op de bal van mijn voet en aan de buitenkant van mijn voet.
Robillard denkt dat de blaren een gevolg zijn van wrijving op het moment dat de voet de grond raakt. Dat komt meestal doordat je te grote stappen maakt en/of je voet neerzet voor je zwaartepunt.
De oplossing is dan ook eenvoudig: ga langzamer lopen en maak kleinere passen.

Ik heb de laatste maand ook last van mijn achillespezen. De oorzaak ligt in een korte achillespees door jarenlang wandelen en hardlopen op schoenen met een flinke hak. 
De enige oplossing voor deze kwaal is geduld. Het langer worden van de achillespees duurt gewoon heel lang. En ook de kuitspieren moeten wennen aan het lopen en hardlopen zonder hak. Robillard geeft als tip om ook in het dagelijks leven op blote voeten te gaan lopen of op minimalistische schoenen zonder hak. 
Dat is in de vakantie makkelijk in de praktijk te brengen.

De pijn in mijn achillespezen is wel een teken dat mijn lichaam zich aanpast aan blootvoets hardlopen.

Het artikel is in het Engels en is zeer nuttig voor beginnende blootvoetslopers.

Zondag 11 Augustus 2013 at 2:22 pm | | hardlopen | Eén reactie

Barefoot on the beach 2

Donderdag 8 augustus deed ik mee met de My Beach Cleanup Challenge tussen Hoek van Holland en Kijkduin.
Zo lever ik een bijdrage aan een schoon en opgeruimd Nederland en kon ik een hele dag op blote voeten langs het strand wandelen.

Op 11 uur verzamelden zich bij het startpunt, Beachclub Royal in Hoek van Holland 20 vrijwilligers, waaronder Langzaamhardlopende Anne, die vanuit Kijkduin was komen joggen. Eerst maakten we met zijn allen een smalle strook van 100 m. heel goed schoon, zelfs de sigarettenpeuken werden opgeruimd. Daarna gingen we, begeleid door een klein gelegenheidsbandje, gewapend met een vuilniszak richting 's Gravenzande. Vrijwel alle plastic en metaal werd opgeraapt, zelfs balonnentouwtjes en doppen van frisdrankflessen. Als je zak te zwaar werd, kon je hem legen in het kleine terreinvoertuig dat met de groep meereed.

Bij de Pit in 's-Gravenzande was een korte lunchpauze. Maar dan is er nog een flink stuk te gaan naar Kijkduin. Het werd warm en zwaar. Dat slenteren door het mulle zand, telkens bukken voor een klein stukje plastic.
Op de Zandmotor bij Ter Heijde kwam ik twee vrijwilligers tegen, die met hun zware vuilniszak, zaten te wachten op het wagentje. Vanaf dat punt ben ik over het harde zand gaan lopen en heb ik niet meer zoveel afval opgeraapt.

Om 4 uur was ik bij het eindpunt van de etappe, de My Beach strandtent People in Kijkduin. Ik was blij dat ik mijn zware vuilniszak kon afgeven en een glaasje water kreeg. Bij de bushalte in Kijkduin heb ik mijn Solerunnerslofjes weer aangedaan.
Het stuk Hoek van Holland - Kijkduin heb ik wel vaker gelopen, maar nooit slenterend met een vuilniszak: ik vond het zwaar.


het groepje doorzetters dat het tot aan Kijkduin volhield

Vrijdag 09 Augustus 2013 at 11:30 am | | actie, overig | Twee reacties

Film: The Sapphires

In 1968 zocht het Amerikaanse leger artiesten, die in Vietnam voor de Amerikaanse troepen wilden optreden. In Australië besloten een paar Aboriginal-zusjes mee te doen aan een auditie.
Voordat ze bij die auditie komen, moeten ze de racistische vooroordelen van blanke Australiërs en hun onderlinge jaloezie overwinnen. Ze worden daarbij geholpen door Dave Lovelace, een aan lager wal geraakte muzikant. De drie zusjes, Gail, Judy en Cynthia, vinden hun lichtgekleurde nichtje Kay terug in de grote stad. En dan gaan ze als kwartet op tournee, naar het gevaarlijke land Vietnam.

The Sapphires is een feelgood-movie, een film, die je in een goed humeur brengt. Met een lach, een traan en een paar mooie liedjes. Neem je vrouw of je vriendin mee naar deze film en je doet haar een groot plezier.

Deze week draait The Sapphires nog in Filmhuis Lumen.
De trailer kun je hieronder bekijken.

Woensdag 07 Augustus 2013 at 2:29 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Horlogeloos

In de film Easy Rider doet Peter Fonda zijn dure horloge af en gooit het naast de weg op de grond. Het is een symbolische daad, hij zal zich niet meer laten opjagen door dat horloge en de tijd, die het aangeeft.

Afgelopen zondag liep ik weer mee met de Kerkpolderloop, na twee weken (gedwongen) rust. Ik had mijn hardloophorloge thuisgelaten. Ik wilde rustig en netjes lopen om de barefootstyle te oefenen, zonder me te laten opjagen door dat horloge en de tijd, die het aangeeft. Dat is gelukt.

De eerste kilometer trekt mijn achillespees nog wel, maar als ik warm gedraaid bent, verdwijnt de pijn.
Ik loop al 15 jaar lang op dit parkoers en wil bij het bordje van 1 km. automatisch op mijn horloge kijken... ik til mijn linkerarm al op. Maar er zal niets te zien zijn: er zit geen horloge.
Ik loop rustig verder en haal nog wat mensen in. Totdat ik bij een jongetje kom, die is gaan wandelen. Ik zeg: "Kom op, makker, we lopen samen verder." Zo gezegd, zo gedaan. Samen lopen we door naar het 3 km. bord. Dan loop ik langzaam bij hem weg. Ik hoor hoe een andere loper achter mij het hazen overneemt.

Bij het 4 km. bord voel ik opnieuw de neiging om op mijn horloge te kijken. 
In de laatste 100 m. probeer ik te schatten wat mijn finishtijd zal zijn. Ik hoor de tijd van de speaker en zit er maar 6 seconden naast.
Vijf kilometer is voorlopig lang genoeg. En lopen zonder horloge bevalt me erg goed.

Maandag 05 Augustus 2013 at 4:57 pm | | hardlopen | Geen reacties

Met Jesse Owens naar Sochi

Er is nu al veel rumoer rond de Olympische Winterspelen van volgende winter in het Russische Sochi.
Een Russische minister heeft gezegd dat voor deelnemers aan die Winterspelen gewoon de Russische wettten zullen gelden. Dus ook de wet, die verbied om propaganda te maken voor homosexualiteit.

Journalisten, die even geen komkommernieuws meer kunnen bedenken, gaan nu homosexuele sporters vragen of ze nu niet bang worden om in de gevangenis te belanden. En aan sportbonden wordt al voorgesteld om de Winterspelen maar te boycotten.

Ik denk dat de homosexuele wintersporters een voorbeeld kunnen nemen aan Jesse Owens. Deze zwarte Amerikaan ging in 1936 naar de Olympische Spelen van Berlijn, terwijl die georganiseerd werden in een racistische en antisemietische sfeer.
Jesse Owens versloeg de blanke, arische tegenstanders en won 4 gouden medailles.
Hij stond met zijn gouden medaille op het hoogste podium gewoon zwart te zijn, zonder te provoceren met een gebalde vuist of iets dergelijks.

Zo kunnen homosexuele sporters ook gewoon een medaille halen en trots op het podium staan hoog boven hun heterosexuele tegenstanders. Zonder ophef en zonder provocatie, gewoon laten zien hoe goed je bent in jouw sport.

Vrijdag 02 Augustus 2013 at 2:59 pm | | nieuws, overig | Geen reacties

Bloot, maar wel met schoenen aan

Bij de Zwarte Cross, afgelopen weekend in Lichtenvoorde, werd een Naked Run gehouden, een blootloop.
Met dit spektakel wilde Amnesty International (een organisatie waar ik veel sympathie voor heb) aandacht vragen voor mensen, die in Rusland gevangen worden gezet voor het uiten van hun tegendraadse mening.

Omdat de Zwarte Cross een muziekfestival is, liepen veel mensen met de blootloop mee uit solidariteit met de Russische Band Pussy Riot, waarvan 2 leden gevangen zitten vanwege hun anti-Poetin-lied.

Ik was er niet bij en heb niet meegelopen. Ik heb wel even naar wat foto's gekeken van de blote hardlopers: veel vetweefsel met daarover strak gespannen huid. Maar wat mij vooral opviel: bijna alle lopers dragen schoenen of zelfs laarzen.
Daar keek ik wel van op: alles doen ze uit, behalve hun schoenen en sokken.

Woensdag 31 Juli 2013 at 2:22 pm | | actie, hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Barrevoets, berrevoets, bervoets

Heel vroeger liepen alle mensen op blote voeten.
Een paar honderd jaar geleden liepen nog maar weinig mensen rond zonder schoenen. In die tijd ontstond het woord barrevoets, dat volgens de dikke van Dale blootsvoets betekent. Het klinkt bijna hetzelfde als het Engelse barefoot.

Barrevoets lopen deed men niet uit gezondheidsoverwegingen of om hip te zijn. Alleen arme mensen, die geen schoenen konden betalen liepen op blote voeten. In de tijd, dat in Nederland achternamen werden bedacht ontstond ook de achternaam Berrevoets, een verbastering van barrevoets. De naam Berrevoets werd gegeven aan arme mensen, die wegens geldgebrek geen schoenen droegen. 

De 3-lettergrepige familienaam Berrevoets werd in sommige gevallen veranderd in het 2-lettergrepige Bervoets. In Nederland en België is Bervoets tegenwoordig een heel normale achternaam, die we niet meer associëren met armoede.
De schrijfster Hanna Bervoets en de getalenteerde acteur Gene Bervoets kunnen zich makkelijk schoenen veroorloven.

Zij lopen waarschijnlijk alleen in de slaapkamer en de badkamer op blote voeten ... en op het strand.
Maar wie weet lezen zij het weblog van Hardloper Hans een keertje. En besluiten zij ook eens wat vaker op blote voeten te gaan stappen... zoals hun berooide voorouders.

Zondag 28 Juli 2013 at 8:37 pm | | hardlopen | Geen reacties

Hardlopen op de pyramide van Maslow

Hardlopen tegen een pyramide op, dat lijkt me heel erg moeilijk. De pyramide van Austerlitz gaat nog wel. Maar de grote pyramide van Cheops heeft een hellingshoek van 52 graden en is 146 meter hoog: da's pittig.
De pyramide van Maslow is iets heel anders.

De Amerikaanse psycholoog Maslow heeft de menselijke behoeften gerangschikt in een pyramide.
Onderaan staan de fysieke (biologische) basisbehoefte van de mens: voedsel, water en zuurstof (seks schijnt er ook bij te horen)

Hoger in de pyramide staan de dingen, die nog erg belangrijk zijn, maar niet essentieel voor het lichamelijk overleven.

Wetenschappers hebben ontdekt dat hardlopen erg goed is voor de mens.
Zonder aërobe lichamelijke inspanning takelt het lichaam af: spierkracht neemt af en botten worden broos. Op grond daarvan zou je hardlopen (of andere lichaamsbeweging) al indelen bij 'behoefte aan veiligheid & zekerheid'.

Ik heb zelf ervaren dat  hardlopen belangrijk is voor het geestelijk welzijn. Zonder hardlopen zou ik overspannen of depressief worden. Lichaamsbeweging en in de buitenlucht rennen vind ik persoonlijk belangrijker dan aanzien en waardering. Ik zou het hardlopen indelen bij 'behoefte aan sociaal contact en liefde'.

Hoe kijk jij tegen het hardlopen aan?
Hoort het voor jou bij zelfontplooiing, de top van pyramide?
Of is het belangrijker?

Dinsdag 23 Juli 2013 at 08:44 am | | hardlopen | Drie reacties

Nog niet meelopen, maar fotosjoppen

marieke2013c

Het gaat de goede kant op, maar ik heb deze morgen nog niet meegelopen bij de Kerkpolderloop.
Ik ben wel gaan kijken en ik heb foto's gemaakt.

DSCN1165
Klik op de foto voor de hele serie

Daarna ben ik nog een uurtje gaan fotosjoppen. En zo kloonde ik Cultuurbarbaar Fred tot een tweeling.

fredgonn2013c

En van deze blonde loopster maakte ik een drieling.

nanda2013c

Zondag 21 Juli 2013 at 3:52 pm | | hardlopen | Vier reacties
Gebruikte Tags: , , , , ,

Blonde hardloopstersquiz-7

Een tijdje terug zag ik op Eurosport beelden van de Universiade in het Russische Kazan.
Bij de 10.000 m. liep een mooie blonde atlete uit Estland mee.

Ik moest even zoeken op internet (ieder zijn hobby ;-)), maar uiteindelijk heb ik een paar mooie foto's gevonden.

 Wie is deze jonge, blonde atlete?

Vrijdag 19 Juli 2013 at 1:18 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Blonde hardloopstersquiz-6

Ik doe eventjes rustig aan en kan nu even niet opscheppen over mijn prestaties.
Ik kan de rest van de week alleen maar dromen van hardlopen ... en van blonde hardloopsters.

Tijd voor een nieuwe aflevering van mijn blonde hardloopstersquiz.
Deze is niet al te moeilijk.
Hoe heet de blonde atlete op de foto hieronder?

Donderdag 18 Juli 2013 at 10:39 am | | hardlopen, overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Een tip, een stommiteit en een harde les

Afgelopen week kreeg ik een tip van een andere blootvoets-hardloper.
Hij adviseerde in het begin vooral veel korte extensieve intervaltrainingen te doen om jezelf de juiste techniek eigen te maken.
De Beachrun van afgelopen vrijdag was natuurlijk geen korte, extensieve intervaltraining. 

Op zondagmorgen bega ik een stommiteit.
Ik ga net als vorige week meedoen met de Kerkpolderloop.  Ook de Kerkpolderloop is geen korte extensieve intervaltraing, want ik wil mijn tijd van vorige week (24 min 41) verbeteren.
Ik ga voortvarend van start en loop de eerste kilometer in 4 min 50. Ik haal Cultuurbarbaar Fred in en zet flink aan op het enige klimmetje in het parkoers.
Maar mijn Solerunner-slofjes voelen aan als schoenen en ik verval in de oude techniek met een actieve afzet. Als ik boven op het dijkje ben, voel ik een felle pijn in mijn linkerachillespees.
Bij de 3 km. twijfel ik of ik uit zal stappen. Maar ik ben eigenwijs en loop met een pijnlijke achillespees door naar de finish. Mijn eindtijd is prima: 24 min 16. Maar elke stap doet zeer.  

Ik kan niet eens terug naar huis lopen, maar kan gelukkig achterop de fiets bij Bettie.
Ik ben nogal dom geweest en zal de komende week nog heel vaak herinnerd worden aan mijn stommiteit.

Zondag 14 Juli 2013 at 9:27 pm | | hardlopen | Drie reacties

Barefoot on the beach

Ik deed al eerder mee aan de Beachrun in Kijkduin. In juli 2011 liep ik samen met Fred en Ruud, de 10 km. Het was erg zwaar. Dit jaar kan ik dankzij Nanda, weer meedoen met de Beachrun. Dit jaar loop ik 5 km samen met Langzaamhardlopende Anne.

Het wordt de eerste wedstrijd, die ik blootvoets zal lopen. Het parkoers bestaat voor de helft uit zandpaadjes en strand, de rest is asfalt, schelpenpad en straatstenen.
Bij gebrek aan schoenveters, weet ik even niet hoe ik de ChampionChip moet vastmaken. Ik knoop hem maar vast aan het koordje van mijn broek.

Anne heeft het parkoers verkend en er zitten een paar stukken verweerd asfalt in met pijnlijk scherpe steentjes. Daarom nemen we allebei schoentjes mee, die we snel kunnen aandoen en weer uitdoen.
 Maar eigenlijk willen we het hele stuk blootvoets lopen.

De start is om half 8 op het strand en samen met Anne beland ik al gauw achteraan in het loperslint. Door versmallingen in het parkoers moeten we een paar keer wandelen. Tijdens die korte pauzes komt Anne weer op adem.
De klimmetjes tegen de duinen op zijn zwaar, maar als het naar beneden gaat, doet Anne haar naam eer aan. Ze heeft een goede techniek om blootvoets naar beneden te lopen. Ik kan haar maar net bijhouden.

Anne's wangen worden rood en ze raakt buiten adem. Ik probeer haar een beetje af te leiden en als dat niet meer werkt moedig ik haar aan. En nu ik toch bezig ben, deel ik ook aan andere dames met rode wangen complimentjes en schouderklopjes uit.
Uiteindelijk komen we op het strand en lopen we langs de waterlijn terug naar Kijkduin. Ik ren met mijn blote voeten even door een dun laagje water. De lopers met schoenen moeten dit heerlijke gevoel missen.
De finish ligt op het Deltaplein: ploeterend in het mulle zand steken we het strand over.


Foto: Cultuurbarbaar Fred

Het klimmetje terug naar de boulevard valt Anne zwaar, maar met een kort sprintje naar de streep, komt ze net binnen de 44 min. Ik finish net boven de 44 min.
We hebben allebei voor het eerst een wedstrijd blootvoets gelopen. Het was zwaar, maar het was vooral heel leuk.
Ik zet de Beachrun van 2014 alvast in mijn agenda.  Ik hoop dat Anne er dan ook weer bij is.
En bij deze nodig ik Nanda ook alvast uit.


foto: José Xavier

Zaterdag 13 Juli 2013 at 11:17 am | | hardlopen | Acht reacties

Evy en Renate zien je niet...

Steeds meer vrouwen gaan hardlopen. Heel vaak beginnen ze met hardlopen op een schema van Evy Gruyaert of Renate Wennemars. Tijdens de trainingen luisteren de beginners naar podcasts met muziek als extra motivatie. 
Het werkt echt heel goed. Je ziet tegenwoordig veel jonge vrouwen met oortjes in hardlopen of wandelen.
Ik steek altijd mijn duim omhoog als k ze tegenkom, zelfs als ze niet blond zijn.

Maar... natuurlijk is er een maar.
Er zit een nadeel aan deze manier van trainen. Niemand houdt in de gaten of je niet te hard traint en of de wandelpauzes lang genoeg zijn om te herstellen.
Iedereen heeft wel eens een slechte dag, waarop je beter rustig aan kan doen. Je raakt eerder buiten adem, je zweet eerder of je benen zijn moe omdat je al de hele dag gestaan of geslenterd hebt. 
Een trainer (of trainster) ziet dat en komt vragen waarom het wat minder gaat.
Renate en Evy zien je niet en kunnen je niet afremmen of aanraden om de rest van de training maar te laten schieten.

Als vrouwen dankzij Renate en Evy besmet raken met het hardloopvirus is dat prima.
Maar als ze, eenmaal besmet, de stap zetten naar een loopgroep of vereniging met een deskundige trainer is dat nog beter.

Woensdag 10 Juli 2013 at 3:42 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

De les van de Kadeloop

Gisteren was ik in Schipluiden bij de 35e Kadeloop: niet als loper, maar voor het tweede jaar als speaker. 
Het was onverwacht warm en voor veel lopers viel dat tegen. Maar de organisatie was erg tevreden en blij met het grote aantal deelnemers. Aan de 5 en de 12 km. deden bijna 1000 lopers mee.

De jeugdlopen over 1 en 2 km. trokken bij elkaar ongeveer 200 deelnemers. Ik hoefde niet te speakeren en keek vol bewondering naar de mooie looptechniek van de meeste kinderen. Het was heel leerzaam.
Met de romp gestrekt, de benen onder het zwaartepunt plaatstend, renden de kinderen in een ontspannen, natuurlijke loopstijl op de fnish af. Bij de 3-6 jarigen en bij de 7-12 jarigen zie je geen haklanders: ze landen allemaal vlak op de middenvoet. 


Wat een verschil met al die lopers van boven de 25, die aan de 5 en 12 km. meededen.
Ergens tussen je 12e en 25e verlies je die mooie natuurlijke (kinderlijke) looptchniek: de romp zakt in, de kont steekt verder naar achteren en de voeten landen niet meer perfekt onder het lichaam.

Zondagmorgen
In de zomermaanden juli en augustus is er iedere zondagochtend een prestatieloopje van 5 km. in Kerkpolder bij Onder Ons. Vanmorgen deed ik mee met de eerste Kerkpolder-loop. Met mijn Solerunner-slofjes trok ik nogal wat aandacht van clubgenoten; dat mocht de pret niet drukken.
De eerste kilometer liep ik met mijn oude trainer Steven. Bij het bordje klokte ik een tussentijd van 5 min. 20. Daarna liep ik langzaam weg bij Steven.
Ik haalde heel wat lopers in en uiteindelijk finishte ik na 24 min 41. Goed voor een 33-ste plek.
De laatste kilometer ging in 4 min. 40.

Misschien loop ik a.s. vrijdag de Beachrun in Kijkduin... als ik een startbewijs van iemand kan overnemen.

Zondag 07 Juli 2013 at 12:40 pm | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , ,

Geboren om hard te lopen

Ik heb geen rijbewijs. Ik vind autorijden niet leuk, zelfs meerijden met anderen niet. Ik voel me opgesloten in een auto.
Ik vind hardlopen wel heel leuk.

Wij mensen zijn geboren om hard te lopen. In het verre verleden overleefden alleen de beste hardlopers, de strijd om het bestaan. Wij hebben van onze voorouders een lichaamsbouw geërfd, die helemaal toegerust is om lange afstanden hardlopend af te leggen.

Ik ben niet de enige die er zo over denkt. Ook Christopher MacDougal vindt  dat we geboren zijn om hard te lopen. 
En Scott Jurek, een wereldberoemde ultraloper, zegt het ook.

Dinsdag 02 Juli 2013 at 8:38 pm | | hardlopen | Geen reacties

Verder op blote voeten

Ik begin steeds meer te wennen aan blootvoets hardlopen. Ruwe stoeptegels en straatstenen doen me weinig meer en ik ben nog altijd geen glasscherven tegengekomen.
Op zaterdagochtend ga ik blootvoets de deur uit voor een rondje via de Kruithuisweg en de TU-wijk. Als ik een onoverkomelijke hindernis tegenkom, kan ik gewoon omkeren, toch.

Maar ik kom geen onoverkomelijke hindernissen tegen. Asfalt en stoeptegels zijn een makkie. Op de Mekelweg loop ik door het vochtige gras. En nu ik er toch ben, ren ik even tegen het met grasbegroeide dak van de TU-bieb op.
Het lastigste wegdek kom ik op de Kanaalweg tegen: ongelijk liggende klnkertjes. Volgende keer steek ik de brug over, zodat ik over de vlakke tegels van het fietspad kan lopen.
Na drie kwartier ben ik weer thuis. Mijn voeten tintelen na 7 km. blootvoets hardlopen.
Als ik dit kan, komen ook mijn andere trainingsrondjes (naar Schipluiden of naar de Delftse Hout) binnen blootvoets bereik.

Op mijn sloffen 
Voor de Kwartaalloop van zondagmorgen trek ik mijn Solerunner-slofjes aan. Ik loop maar 5 km., want 10 km. lijkt me in deze fase van gewenning te veel van het goede.
De eerste kilometer doe ik nog rustig aan in charmant gezelschap. Maar de tweede kilometer begint met een klimmetje en ik vind het leuk om daar even flink aan te zetten. Ik concentreer me op mijn techniek: rug recht, knieën licht gebogen en de heupen naar voren. 
Bij het bordje van 2 km. zie ik dat mijn tussentijd 10 min. 15 sec. is.

Ik blijf op mijn techniek letten en haal nog een paar dames en heren in. Vier weken geleden moest ik bij een prestatieloopje nog gaan wandelen vanwege stijve kuiten. Nu lukt het me om het tempo nog wat verder te verhogen. Ik kan het niet laten en ga proberen om binnen de 25 min. te finishen.
Dat lukt, maar ik moet wel hard werken om 24 min. 57. te halen. 

Languit liggend in het gras vind ik mijn adem terug. Als ik een beetje bijgekomen ben, komen de eerste 10 km. lopers  er al weer aan. Ik oefen nog even op de namen van de lopers, die ik ken. Aanstaande zaterdag zal ik ze weer zien binnenkomen bij de Kadeloop in Schipluiden.

Zondag 30 Juni 2013 at 3:57 pm | | hardlopen | Twee reacties

Nooit meer een losse veter

Mijn rechterachillespees is nog wat gevoelig, maar om half 9 houd ik het niet meer. Zoals sommigen mensen verlangen naar een sigaret, naar een stevige borrel of naar de smaak van chocola. Zo snak ik naar een kwartiertje hardlopen. 
Ik stop watjes in mijn oren, zodat ik even niet naar mijn lichaam kan luisteren en ik ga de deur uit. Op blote voeten.

Ik ga niet te ver van huis. Ik loop ook niet hard. Ik loop op gevoel en zo ontspannen mogelijk.
Over asfalt, over supergladde stoeptegels van beton en over dieprode straatstenen. 
De Krakeelpolderweg, de Papsouwselaan, de Voorhofdreef. Na ongeveer anderhalve kilometer keer ik om. 
Op de terugweg probeer ik nog meer te ontspannen: het tempo kan lager, de pasjes kunnen nog korter. 
Ik bedenk opeens dat mijn veters niet kunnen losraken.

Grijnzend kom ik weer bij de voordeur terug: de hele training (3 kilometer slechts) op blote voeten gelopen. Tijdens trainingen en wedstrijdjes heb ik vaak moeten stoppen om even een veter te strikken. Als ik straks Barefoot Hans ben geworden, zal ik dat niet meer doen.

Donderdag 27 Juni 2013 at 10:43 pm | | hardlopen | Geen reacties

Last friday night

Ik vind Katy Perry wel leuk: mooie grote ogen en leuke liedjes.
Vrijdagmorgen hoorde ik in de SPAR haar liedje 'Last Friday Night' langskomen. Ik kreeg direct voorpret voor mijn eigen vrijdagavond en de Oranjeloop in Kwintsheul. 

Ik doe bijna ieder jaar mee aan die kleine gezellige wedstrijd over 10 km. Maar dit jaar is toch wel speciaal: ik ga de 10 km. lopen op mijn minimalistische Merrel Trail-schoentjes.
Ik heb niet de ambitie om een snelle tijd te lopen en begin achteraan in het startveld. Bij het bordje 1 km. kijk ik toch instinctief op mijn stopwatch: 5 min. 55.
Dan lopen we het dorp uit en begin ik mensen in te halen met kleine lichtvoetige pasjes.  De kuiten voelen goed, ik heb de afgelopen twee weken veel geleerd tijdens korte traininkjes blootvoets op asfalt en stoeptegels. 
Ik haal clubgenote Elleke bij en loop de volgende kilometers met haar mee.
Bij de 5 km. zie ik 25 min 15 op mijn stopwatch: een prima tussentijd.

De tweede ronde loop ik langzaam bij Elleke weg. Misschien kan ik er weer een negatieve split uitpersen net als in Ter Heijde. De laatste anderhalve kilometer voel ik mijn rechterachillespees trekken. Ik haal niemand meer in en klamp aan in een groepje. Mijn eindtijd wordt 49 min 11 sec.
Inderdaad weer een negatieve split: de tweede vijf kilometer gingen binnen de 24 min :-)
Ik had niet verwacht op minimalistische schoentjes zo hard te kunen lopen. 

Achillespees
De 10 km. en het tempo waren iets teveel voor mijn achillespees. De komende week doe ik maar weer ouderwetse schoenen met hak aan om de pees wat rust te geven. De rest van de maand zal ik maar korte stukjes trainen, op blote voeten om de techniek echt te laten inslijten in mijn instinct.
Met die pees komt het helemaal goed. En volgend jaar  zal ik op een vrijdagavond in Kwintsheul mezelf opnieuw verbazen.

Zaterdag 22 Juni 2013 at 7:11 pm | | hardlopen | Twee reacties

Waarom rennen kinderen zo makkelijk en zo graag?

Ik kom wel eens langs een basisschool en zie dan de kinderen buitenspelen. Vaak rennen ze: ze doen tikkertje of rennen achter een bal aan. Ze lachen erbij: rennen is voor kinderen ontspanning en geen inspanning.

In mijn eigen herinneringen vond ik het als kind ook leuk om te rennen.
Ik weet dat ik nog een keertje een lekke band had en met de fiets aan de hand naar huis gerend ben (een afstand van 2,5 km). Gewoon op een paar sandalen zonder demping.

Kinderen jonger dan 12 jaar vinden hardlopen leuk, maar als ze ouder worden, verandert er iets. Tegen de tijd dat kinderen 20 jaar zijn, vinden ze hardlopen niet meer leuk. 
Mensen, die op hun 25e opnieuw met hardlopen beginnen, vinden het zwaar en belastend. Ze maken grote stappen en ze hijgen en zuchten erbij.
Ik vind het moeilijk om volwassenen uit te leggen dat hardlopen makkelijk is en ontspannend werkt.

Volgende week ga ik naar een workshop 'Starten met lopen' om nog iets bij te leren.
Misschien krijg ik daar een antwoord op de vraag:  'Waarom rennen kinderen zo makkelijk en zo graag?'

Woensdag 19 Juni 2013 at 5:05 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Blootvoets door de bebouwde kom

Komende zomer zal ik geen lange duurlopen doen. Ik zal veel korte stukjes lopen: op minimalistische schoentjes of liever nog op blote voeten. Ik neem de tijd om mijn voeten en benen te laten wennen aan het lopen zonder demping en bescherming.

De afgelopen week liep ik elke dag twee keer een rondje van 800m.: eerst op mijn dunne Solerunner-slofjes en het tweede rondje blootvoets. Elke dag leerde ik bij: elke dag ging het iets beter. 
Als mijn voeten grondcontact maken is er vrijwel geen wrijving meer: ik krijg geen blaren meer.
Mijn kuiten wennen al een beetje aan het ontbreken van een hak van 14 mm. Ze worden minder snel stijf.

Aan het eind van de week durfde ik verder dan 800 m. blootvoets te lopen. Met slofjes aan liep ik naar het Kruithuispad en vervolgens liep ik blootvoets terug, langs de Voorhofdreef en de Papsouwselaan. "
Bij elkaar is het maar 4,5 km., waarvan maar 2 km. blootvoets.

De ondergrond binnen de bebouwde kom is prima geschikt voor beginnende blootvoetslopers. Het asfalt van fietspaden is lekker glad. De nieuwe betonnen stoeptegels zijn nog gladder. Oudere stoeptegels met antislipgrind erin zijn minder prettig. 

De mensen in mijn wijk raken gewend aan mijn nieuwe loopstijl en aan de blote voeten.
De korte stukjes zullen langzaam langer worden.

Zaterdag 15 Juni 2013 at 7:26 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Pasta met salieboter

Pasta is rijk aan koolhydraten en goed voor duursporters. 
Maar elke dag pasta eten gaat wel een beetje vervelen. Gelukkig bestaan er heel veel pastarecepten en kun je bijna eindeloos varieren. Hieronder een recept uit Toscane zonder tomaten en zonder vlees.

Benodigdheden:

- 100 gram pasta per persoon
- 50 gram boter
- ca. 15 verse salieblaadjes 
- Parmezaanse kaas

Je kunt gevulde pasta, zoals ravioli of tortellini kiezen, maar 'kale' pasta kan ook.
Kook de pasta in licht gezouten water. Smelt de boter in een koekenpan en strooi de salie erin. Bak de blaadjes tot ze knapperig en droog zijn. Haal dan de pan van het vuur. Als de pasta gaar is, giet je de salieboter over de pasta. Je kunt eventueel de knisperige salieblaadjes ook door de pasta roeren.
Op je bord strooi je versgeraspte Parmenzaanse kaas over je pasta.

De salie in mijn achtertuin heeft de koude winter overleeft en staat nu in bloei.
Misschien moet ik ook maar weer eens zelf  pasta maken. 

Dinsdag 11 Juni 2013 at 08:20 am | | Recepten | Geen reacties
Gebruikte Tags:

De goedhumeur-winkel

De klanten denken dat de SPAR, waar ik werk, alleen maar eten en drinken verkoopt. Dat klopt niet: we verkopen ook een goed humeur.

Als je 's morgens vroeg binnenstapt, word je pas echt wakker door de geur van vers gebakken broodjes. Je kunt haast niet kiezen uit de croissantjes, chocoladebroodjes en kaiserbroodjes. Maar gelukkig is er altijd een opgewekte dame, die je helpt kiezen.

Achterin de winkel naast de zuivelkoeling is een plek waar je je ochtendhumeur kunt inleveren. Met een glimlach pak ik het aan en wens je een prachtige dag toe. Klanten, die nog niet weten wat ze willen eten, wijs ik opgewekt op de aanbiedingen.
Als je iets niet kunt vinden, dan loop ik graag even met je mee, terwijl ik meezing met een vrolijke liedje, dat uit het plafond neerdwarrelt. Soms kunnen klanten niet bij de artikelen op de bovenste plank: dan til ik ze even op, zodat ze kunnen pakken wat ze willen hebben.

Jengelende kinderen probeer ik te laten lachen. Met eenzame weduwen maak ik even een praatje.
Ik vind het gewoon een sport om iedereen op te vrolijken. En dat is een sport, waar ik veel voldoening uit haal. 

Mensen denken dat ze alleen maar eten en drinken kunnen kopen in de buurtsuper. Maar ongemerkt nemen ze ook nog iets anders mee naar huis: een goed humeur.

Vrijdag 07 Juni 2013 at 3:28 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Muse: 2nd Law Amsterdam Arena

Tien, vijftien jaar geleden ging ik wel eens met mijn kinderen naar het theater. Naar een mooie jeugd-toneel-voorstelling of naar een cabaretier. 
Tegenwoordig ga ik met Max en Jessie naar rockconcerten.

Gisteren gingen we met z'n 3-en naar de Amsterdam Arena voor een concert van Muse, een Britse driemansband, die doorgaat waar Queen opgehouden is.
Het was een geweldige show gebaseerd op het nieuwste album van Muse: 2nd Law.
De beperkingen, die de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica oplegt aan de mens en aan onze economische groei, vormen het thema van het het album en de show. Als je daar meer over wilt weten, wil ik het wel aan je uitleggen in een gezellig café met een lekker biertje erbij. 

De nieuwste songs van Muse gaan over het einde van de economische groei en  de recessie waar we sinds 2008 in zitten.
In de Arena speelden Matt, Dominic en Chris o.a. de songs Panic Station, Animals en Unsustainable. (setlist)
Bij Unsustainable stond de volumeknop wel erg ver open.

Muse speelde ook oudere songs: zoals Butterflies and Hurricanes, Time is running out, Uprising en Bliss, een van mijn favoriete songs.
Het concert was heel iets anders dan de voorstellingen waar ik Jessie en Max vroeger mee naar toe nam, maar ik denk dat ze dit veel leuker vonden.

Woensdag 05 Juni 2013 at 4:58 pm | | cultuur | Twee reacties
Gebruikte Tags: , ,

Een fractie te veel frictie

Ik moet nog heel erg wennen aan het lopen op blote voeten of minimalistische schoenen.

Afgelopen zondag liep ik een trimloopje van 7 km bij AV'40. Ook weer op minimalistische schoenen: deze keer de Solerunners.
Het viel me een beetje tegen. Ik kreeg al snel last van mijn rechterscheenbeen: dat werd stijf. Later werden ook allebei mijn kuiten stram. Na 4 km. ben ik even gaan wandelen om de benen wat rust te geven. 

De pijn in mijn rechterscheen zette mij aan het denken. Tijdens de Omloop van Ter Heijde voelde ik datzelfde plekje en ook de knokkel vlak bij mijn rechter grote teen. En als ik echt met blote voeten op asfalt loop, dan krijg ik snel last van blaren.
Volgens Langzaamhardlopende Anne krijg je blaren door wrijving ofwel frictie.

Het lijkt erop dat mijn rechtervoet, na het eerste grondcontact, nog een stukje naar voren doorschuift.
Mijn rechtervoet schopt als het ware tegen de grond. 

De wrijving onder mijn rechtervoet veroorzaakt de blaren.  En die wrijving verklaart ook de pijn in mijn rechterscheenbeen. 
Mijn techniek is nog niet optimaal: er is nog een fractie teveel frictie.
De oplossing is eenvoudig: meer oefenen, oefenen en oefenen op de techniek. Korte stukjes op blote voeten.

Op 200 m. van mijn huis loopt langs de Krakeelpolderweg een mooi glad geasfalteerd fietspad: een ideale ondergrond voor loopscholing op blote voeten.
Ik kan gewoon iedere dag even 10 min. in een heel rustig tempo blootvoets over het asfalt joggen, heen en weer voor de SPAR waar ik werk.

Maandag 03 Juni 2013 at 8:22 pm | | hardlopen | Geen reacties

Terug naar Ter Heijde

De Omloop van Ter Heijde is een kleinschalige wedstrijd, georganiseerd door goedbedoelende, hardwerkende vrijwilligers. Ik houd daar wel van.
In 2011 liep ik er voor het eerst: het werd een zware tocht vooral over het strand.
Vorig jaar stak ik in betere vorm en viel het lopen op het strand mij mee.

De editie van 2013 gaat niet over het strand. Eerst vond ik dat jammer. Maar op vrijdagavond bij een harde noordwestenwind en een temperatuur van 10 graden, stuift het zand over het smalle strand. Ik ben eigenljk wel blij dat het parkoers veranderd is.

De eerste kilometers loop ik tussen oude bekenden, die hier ook ieder jaar meedoen. Ik probeer de dingen, die ik afgelopen zondag leerde in praktijk te brengen: heupen naar voren, lichaam rechtop, ontspannen blijven. Dat lukt vrij aardig: het klimmetje de duinen op valt me mee.

Net voor de 5 km. komt een oude, grijze bekende mij voorbij: Anno Govers van HAAG atletiek. Hij gaat voor een negatieve split: hij wil de tweede ronde van 5 km. sneller lopen dan de eerste. Ik weet niet of ik dat in de benen heb.


foto gemaakt door Fred van der Gon Netscher

In de tweede ronde haal ik flink wat mensen in en ik blijf Anno in het zicht houden. Het klimmetje gaat weer makkelijk en in de lange afdaling van het fietspad terug naar het dorp loop ik harder dan 12 km/uur.
Ik finish 15 meter achter Anno in een tijd van 50 min 37. De tweede vijf kilometer gingen in 25 min 09 en net iets sneller dan het eerste rondje.

Ik ben de langzaamste Koploper in deze 10 km., maar wel de enige, die op de fiets is gekomen. Mijn kuiten beginnen te wennen aan het minimalistisch lopen en mogen zondagmorgen weer aan de bak voor een rondje door de Delftse Hout.

Zaterdag 01 Juni 2013 at 12:21 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Altijd net iets te veel

Ik houd van pannekoeken (ik schrijf dat nog altijd zonder n). Het is goed, eerlijk eten met veel calorieën. Maar als ik zit te smullen, neem ik ongemerkt altijd één pannekoek te veel. Terwijl ik de laatste hap in mijn mond heb, voel ik mijn buik opzwellen. In mijn maag vormen meel en vet één grote deegbal, die nog urenlang voor een vol gevoel zal zorgen.

Op een feestje gebeurt het wel eens dat ik een biertje te veell drink. Ik heb dan zelf niet door dat ik slechte grappen maak en er dingen uitflap, die er beter niet uitgeflapt kunnen worden. Dan krijg ik meestal wel van iemand een seintje, dat het tijd is om naar huis te gaan. De volgende ochtend komt dan mijn leermoment: toch weer één biertje te veel.

Tijdens mijn overstap naar het blootvoets hardlopen, wil ik ook net iets te veel.
Een rondje om de Delftse Hout van bijna 9 kilometer op maandagavond moet kunnen... toch? Halverwege doe ik mijn minimalistische schoentjes uit en loop 1600 m. blootvoets over het asfalt. 
Bij thuiskomst blijkt het allemaal net iets te veel van het goede. Mijn kuiten zijn stijf en ik moet heel vaak rekken om ze weer wat losser te krijgen. Mijn voetzolen voelen beurs en ik bespeur ook een kleine blaar.

Drie dagen later voelt alles weer goed, precies op tijd voor de Omloop van Ter Heijde. Vanavond loop ik daar op mijn nieuwe schoentjes, de 10 km. Waarschijnlijk is dat net iets te veel en ga ik net iets te hard.

Vrijdag 31 Mei 2013 at 07:58 am | | hardlopen | Twee reacties

Workshop Blootvoets Hardlopen

Om half 10 verzamelen 9 hardlopers, waaronder ik, zich op een parkeerplaats in de Kennemerduinen zich rond Wouter Buijst. Naast mij staat Langzaamhardlopende Anne uit Den Haag. Ik ben hier op haar aanraden en door haar toedoen.

Het eerste uur van de workshop brengen we door op het strand. De schoenen gaan uit: op blote voeten krijgen we les van Wouter. We bestuderen de afdrukken, die onze voeten maken in het zand. En stap voor stap (:-)) legt Wouter ons uit hoe we zo natuurlijk (en zo efficient) mogelijk kunnen hardlopen op blote voeten.

In grote lijnen is de techniek, die hij ons leert, hetzelfde als bij Pose-running, Chi-running en Bewust Hardlopen:
- met licht gebogen knieën lopen
- het bekken in een neutrale stand (rechtop)
- de romp gestrekt en licht voorover hellend
- kleine stapjes maken zonder de knieën actief op te tillen


We lopen korte stukjes en staan lang stil. De stevige wind maakt het erg koud en na een half uurtje krijg ik klappertandend zin om naar de eerstvolgende strandtent te rennen voor een kop kokendhete koffie.
Maar Anne en de anderen geven kik noch krimp, dus houd ik het ook nog maar vol. 

Na 5 kwartier hebben we genoeg gekleumd op het strand en neemt Wouter ons mee voor een rondje door de duinen.
De eerste kilometers doe ik nog op blote voeten, maar dan trek ik toch mijn zwarte Sole-runner pantoffeltjes aan. Anne loopt het hele rondje van 6 kilometer op haar blote voeten. Zij is ook pas 4 maanden geleden begonnen met blootvoets hardlopen, maar is er al helemaal aan gewend.
Misschien went ze zo snel omdat ze maar 3 jaar en een paar honderd kilometer op conventionele hardloopschoenen heeft gelopen.  Ik heb 25 jaar en duizenden kilometers gelopen op traditionele Sauconies. Ik zal langer nodig hebben om te wennen aan het blootvoets hardlopen.
Vandaag heb ik een flinke stap (;-)) voorwaarts gemaakt.

Op zondag 23 juni geeft Wouter een workshop Barefoot Trailrunning. Meer info vind je op zijn website.


Foto's gemaakt door Anne

Zondag 26 Mei 2013 at 4:00 pm | | hardlopen | Twee reacties

Heuveltraining op kunstmatige heuvels

Terwijl er weer een koufront passeert, kijk ik naar YouTube-filmpjes van ultra-helden.


Ik zie hoe Anton Krupicka in zijn blote, afgetrainde bast tegen zonovergoten heuvels oploopt. Ik zie ook ultralopers met hun shirt aan, maar dat is drijfnat van het zweet. Dat is in Nederland nog niet mogelijk: je shirt wordt al snel doorweekt door regen.

Ik begin te begrijpen dat heuveltraining, klimmen en dalen, erg belangrijk is om sterker te worden en ook erg leuk is. Alleen zijn er weinig heuvels in Zuid-Holland en ik ben niet het type dat urenlang in de auto of de trein gaat zitten om in Zuid-Limburg te gaan trainen.
Ik had mijn hoop gevestigd op Thijs Zonneveld, die een kunstmatige berg van 2000 m. hoog wilde bouwen in Nederland. Maar zoals ik al verwachtte, zal dat plan voor altijd een plan blijven. Die kunstmatige berg zal er nooit komen.

Gelukkig zijn er in het verelden al wat klene kunstmatige heuveltjes in Zuid-Holland gemaakt. In de jaren 60 werden van het huisvuil in Rijswijk een paar heuvels gemaakt. Tegenwoordig is dat een mooi rustig park geworden, het Elsenburgerbos. Nog dichterbij mijn huis, in de TU-wijk, is het dak van de TU-bibliotheek, een mooie helling om je spieren sterker te maken en om je techniek te verbeteren.

In de video hieronder legt Scott Jurek (wie kent hem niet?) uit hoe je het makkelijkst tegen heuvels op loopt.
Probeer je lichaam zo recht mogelijk te maken en probeer je bekken in een neutrale stand te houden. Niet vooroverkantelen, dan krijg je een holle rug. Maar ook niet achterover, want dan ga je 'zitten in je loop'.
Als je dat onder de knie hebt, dan kun je proberen om wat voorover te leunen, tijdens het klimmen. Let er dan vooral op dat je vanuit je enkels voorover leunt en niet vanuit je heupen (want daarbij kantelt je bekken voorover).

Vrijdag 24 Mei 2013 at 08:58 am | | hardlopen | Geen reacties

Waar staat de auto in de pyramide van Maslow?

maslow2

Ik werd attent gemaakt op een persbericht over het dalend autobezit onder de Nederlandse jeugd. In het afgelopen jaar nam het aantal jongeren tussen 18 en 25 jaar in Nederland toe met 0,4%. Maar het autobezit onder deze leeftijdsgroep daalde met 4,5%.
Het persbericht noemde ook een aantal redenen op waarom jongeren een auto niet meer zo belangrijk vinden als voorheen. Senne Janssen van het CBS zegt: "De werkloosheid speelt een grote rol, daardoor neemt hun koopkracht af." Maar trendwatcher Adjiedj Bakas gaat nog iets verder. Volgens hem werkt de auto ook niet meer statusverhogend onder twintigers. "Ze hechten zich niet aan automerken en hardrijden vinden ze ook niks meer."

Hoogste tijd om nog maar eens naar de pyramide van Maslow te kijken. In 1943 rangschikte de Amerikaanse psycholoog Maslow de menselijke behoeften volgens een bepaalde hiërarchie.


maslow

Volgens trendwatcher Bakas is de auto voor jongeren verder omhooggekropen in de pyramide. Vanuit het 4e echelon, nodig voor waardering van anderen en status hebben, naar het 5e echelon, alleen noodzakelijk voor maximale zelfontplooiing.
Als je naar televisiereclame voor auto's kijkt, krijg je het idee dat een auto hebben in categorie 3 (sociaal) thuishoort en soms zelfs dat een auto behoort tot de directe fysieke behoefte van de mens (categorie 1).
Voor mij persoonlijk hoort de auto helemaal niet thuis in de pyramide van menselijke behoeften. De mens is zonder auto heel goed in staat tot maximale zelfontplooiing.

Dinsdag 21 Mei 2013 at 8:29 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Jong, blond en famous

Het is geen geheim dat ik de liedjes van de Britse Ellie Goulding erg mooi vind.
Het is ook geen geheim dat graag achter jonge blonde vrouwen aanloop.
Onlangs liep de jonge, zeer blonde en zeer getalenteerde, Ellie Goulding in Washington DC de Nike Women Half Marathon. En helemaal niet onverdienstelijk: ze deed er 1 uur en 42 min over.

In het filmpje hieronder zie je na 1 min 47 Ellie langslopen, voor het Capitool. 

Ik was er niet bij. Ik loop eigenlijk alleen maar op Nederlandse bodem, achter Nederlandse blondines aan. Maar gelukkig vond ik op YouTube nog een clipje van een hardlopende Ellie Goulding.

Donderdag 16 Mei 2013 at 10:16 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Hardlopen is universeel

Racing the Rez is een film over Amerikaanse Navajo-Indianen. En ook in de traditie van de Navajo speelt hardlopen een belangrijke rol.
Racing the Rez gaat over jonge Navajo-Indianen, die opgroeien in een reservaat, en met elkaar strijden om het cross-country-kampioenschap van de staat.

Alle mensen op Aarde stammen af van dezelfde groep voorouders. Die voorouders liepen hard om te kunnen overleven. Daarom hebben alle mensen op Aarde een lichaam dat heel goed is in hardlopen, niet alleen in Afrika, maar ook in Europa, Azië en Noord- en Zuid-Amerika. Dat lichaam nodigt ons uit om te gaan rennen: overal ter wereld.

Woensdag 15 Mei 2013 at 2:54 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Ouderwets hard op nieuwerwetse schoenen

Ik wil volledig overstappen op het barefoot-running, op het 'blootvoets' lopen. Maar liever niet op de Saucony Hattori's en liever ook niet echt op blote voeten. Een kilometertje zonder schoenen en sokken rennen, voelt heerlijk, maar een duurloop van 5 kwartier doe ik liever met schoeisel.

Ik toog naar Tilburg om nieuwe barefoot-schoenen te gaan kopen. Waarom naar Tilburg? Omdat daar een speciaalzaak zit: Anyonesrunning.
De eigenaar, ultraloper Paul, nam ruim de tijd om mij te adviseren. En het pand is ruim genoeg om een paar schoenen even uit te proberen. 
Ik keerde terug naar Delft met twee paar schoenen. 
Een paar superdunne Sole Runner FX Trainers.
En een paar Merrell Trail Gloves.

Op zondagmorgen ga ik naar de Kopjesloop op de nieuwe Merrells: ik schrijf in voor de 10 km.
De eerste vijf kilometer loop ik in een rustig tempo van 5 min 20 per kilometer met een paar clubgenoten. De tussentijd is 26 min 40.
Het tweede rondje loopt Marieke nog even met mij mee. We verhogen het tempo. Na 1800 m. slaat Marieke rechtsaf: zij loopt zo terug naar huis. Ik houd het tempo vast en maak de tien kilometer vol in 50 min. en 6 sec. Dat betekent een tijd van 23 min 26 over het tweede rondje... 12,8 km/uur: ouderwets hard.

Het kostte enige moeite en vandaag heb ik spierpijn in mijn kuiten. Maar het voelde heel goed om weer eens echt hard te lopen.

Maandag 13 Mei 2013 at 9:00 pm | | hardlopen | Twee reacties

De Golden Tenloop ...

gaat helemaal niet ten onder aan zijn eigen succes

Een paar maanden geleden hoorde ik dat het aantal deelnemers aan de Golden Tenloop beperkt zou worden. Als er 1400 deelnemers op de 5 km. en 2500 deelnemers op de 10 km. zouden voorinschrijven, dan zou de inschrijving gesloten worden. Er zou dan ook geen na-inschrijving zijn.

Ik was even bang dat dit tot veel protest zou leiden. Dat de Golden Tenloop ten onder zou gaan aan zijn eigen succes. Dat is gelukkig heel anders afgelopen. 
Eergisteren deden ruim 4000 mannen, vrouwen en kinderen mee met de 26e Golden Tenloop. Het was een groot sportfeest.


foto: Roel van Dorsten

Zestien jaar geleden verhuisde de Golden Tenloop van de Schieweg naar het centrum van Delft, met start en finish op de Burgwal. Toen was het nog een leuke regionale wedstrijd. Er streden 150 wedstrijdatleten om een handvol envelopjes met prijzengeld en 350 recreanten probeerden een mooie tijd neer te zetten op de 5 of de 10 km.

Tegenwoordig lopen er nog altijd 150 wedstrijdlopers mee. Maar er zijn meer dan 3000 recreanten. Velen daarvan lopen maar één wedstrijd per jaar: de Delftse Golden Tenloop. 
Het karakter van de Golden Tenloop is veranderd. Als je maar één wedstrijd per jaar loopt, dan is de tijd niet zo belangrijk: het gaat om uitlopen.
De sfeer is ontspannen, voor en na de wedstrijd is het reuze gezellig. En de gezonde inspanning van 5 of 10 km. hardlopen met je vrienden of je collega's is mooi meegenomen.


foto: Roel van Dorsten

De Golden Tenloop heeft haar maximale omvang bereikt, is volwassen geworden en is uitgegroeid. Uitgegroeid tot een leuk, gezellig sportevenement. Volgend jaar valt Hemelvaartsdag op 29 mei. En dan is er de 27e Golden Tenloop.

Koploper Wim Bierbooms maakte twee leuke filmpjes, bij het 3 km. punt na het steilste klimmetje in het parkoers.
Filmpje 1
Filmpje 2

Vrijdag 10 Mei 2013 at 10:03 pm | | hardlopen | Geen reacties

Het tegenovergestelde van onbevangen...

... is bevangen.

Mijn eerste marathon liep ik (heel lang geleden) onbevangen. Nadat Lee Towers 'You'll never walk alone' had gezongen, ging ik van start en ik zou verder wel zien. Die eerste marathon werd ook de snelste uit mijn loopbaan.
De volgende 3 marathons, die ik liep, was de onbevangenheid verdwenen. Ik wist wat er ging komen en ik zag daar een beetje tegenop. Ik was niet meer onbevangen, maar werd bevangen door de afstand en de twijfels.

Afgelopen zondag werd mijn zus Annelies bevangen door twijfels en onzekerheid. Jammer dat ze niet onbevangen haar eerste halve marathon kon uitlopen.

Andere moeilijke taken in het leven, zoals een examen of een operatie, kun je beter ook onbevangen tegemoet treden. Spanning en stress zorgen ervoor dat je minder kunt hebben, lichamelijk en geestelijk. Als je ergens tegenop ziet, dan wordt het vanzelf zwaarder... alleen al door het er tegenop kijken.
Als je de uitdaging onbevangen aangaat, dan zal het altijd meevallen.

 

Donderdag 09 Mei 2013 at 5:59 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Toer voor psychologen

Ik loop samen met mijn zus Annelies de Delftse Parkenloop, ofwel de Groene Halve Marathon. Voor mij wordt dat een lange trainingsduurloop. Maar voor Annelies is het de eerste halve marathon, die ze ooit loopt: ze staat stijf van de zenuwen.

De eerste kilometers loop ik rustig te flierefluiten. Maar Annelies loopt wel erg langzaam vandaag en ze zegt ook helemaal niks. Vlak voor de 5 km. vraag ik: 'Hoe hard denk je dat je loopt?' Ze denkt 6 min 15 per kilometer, maar het in werkelijkheid is het langzamer 6 min. 30.
Ik probeer haar te laten ontspannen en rustiger te laten ademen. Maar mijn woorden dringen niet tot haar door. Er gaapt een enorme kloof tussen ons: alsof we aan weerszijden van de Grand Canyon allebei onze eigen halve marathon lopen. 

Ik vraag nog een keertje of ze zeker weet of ze wel de halve marathon wil lopen 'zou je niet liever rechtsaf gaan en de 10 km lopen'. Het gaat niet lekker en Annelies ziet als een berg op tegen de afstand. Maar ze wil echt linksaf om 21 km. te lopen.

Het is mij ook wel eens overkomen dat ik liep te piekeren tijdens een halve marathon en mezelf in een spiaal naar beneden dacht. Ik zie nu hetzelfde gebeuren bij mijn zusje. En het lukt me niet om haar uit de put praten.


Bij de benzinepomp langs de  Noordweg kan ze niet meer en stopt. We krijgen ruzie en gaan even zitten op het asfalt. Lang genoeg om Annelies uit de put te halen en op adem te laten komen. 
We gaan weer joggen en de kloof tussen ons is nu veel smaller.

De laatste kilometers zijn nog wel zwaar voor Annelies, het tempo daalt en we wandelen nog een paar keer. Maar de angst om het niet te halen is verdwenen.
Uiteindelijk komen we samen bij de finish op de atletiekbaan.
Voor Annelies een mooi persoonlijk record op de halve marathon. Of ze het ooit verbetert, is voorlopig nog onduidelijk.
Voor mij was het de langste duurloop in jaren en een leerzame ervaring: het is echt heel moeilijk om iemand ontspannen te laten lopen.

Zondag 05 Mei 2013 at 3:53 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , , ,

I am Barefoot Hans

Komende zondag is in Tilburg het open Europees Kampioenschap en Nederlands Kampioenschap Barefoot Running.
Dat komt voor mij slecht uit. Ik wil zondag meedoen met de Delftse Groene Halve marathon. En ik zal die halve marathon nog op traditionele hardloopschoenen lopen. Een-en-twintig kilometer op dunne minimalistische schoentjes is nog een beetje te ver voor mij.

Maar de eerst volgende halve marathon daarna, zal ik op minimalistische schoentjes gaan lopen: met zo weinig mogelijk demping en 0 mm. hoogteverschil tussen hak en voorvoet.
Ik ben helemaal om en denk erover om mijzelf Barefoot Hans te gaan noemen.

Een blog heb ik al...


Blootvoets voetballen

Ik denk dat voetbal op blote voeten ook heel erg leuk is.
Misschien moet de bal wat lichter en zachter. Maar bij barefoot-soccer is de kans op blessures veel kleiner.
Ik zal eens een mailtje sturen naar de KNVB.

Woensdag 01 Mei 2013 at 9:58 pm | | hardlopen | Geen reacties

Worstelen met schoenen

Korte trainingen doe ik op mijn minimalistische Saucony Hattori. Vorig jaar leek dat een goede, niet zo dure, aankoop.
Maar eigenlijk zitten de plastic schoentjes niet zo lekker. Het lijken wel condooms. Je doet ze aan voor bescherming, maar het zit niet prettig en het voelt onnatuurlijk.
Ik ga binnenkort eens shoppen bij een speciaalzaak om minimalistische schoentje te vinden, die wel lekker zitten.

De lange trainingen en trimlopen, doe ik op mijn traditionele Sauconies.
Maar elke keer dat ik daarop loop moeten mijn voeten zich weer aanpassen aan de demping en het hoogteverschil (van 14 mm) tussen hak en voorvoet. Dat schiet niet op. Ik wil z.s.m. volledig overstappen op minimalistische schoenen en blote voeten. Nog een reden om op schoenenjacht te gaan.

Op zondagmorgen ga ik om 10 uur de deur uit voor eenlange duurloop. Eerst loop ik naar IJsclub Bertus en doe dan alvast in een rustig tempo een rondje van 5 km. Om kwart voor 11 stap ik Onder Ons binnen en schrijf in voor de 10 km.
Ik heb nog even tijd voor een bekertje koffie en om 11 uur start ik achteraan in het peleton prestatielopers.
Na ongeveer 2 km. sluit ik aan bij twee charmante dames in een loopshirt van IJsclub Bertus en een zeer ervaren veteraan met een witte pet op. De volgende 8 kilometer laat ik me hazen door de Bertus-dames. We lopen stevig door en draaien kilometertijden tussen 5.24 en 5.30. 

Bij de finish blijkt mijn eindtijd onbelangrijk te zijn. Belangrijker is het gevoel in mijn benen. Een tempo rond de 5 min 30 per kilometer is op dit moment vrij pittig. Dat betekent dat ik volgende week bij de Delftse Parkenloop geen goede tijd (onder de 1 uur 55) zal lopen. Dan maak ik er maar een lange duurtraining van.... of ik help een charmante hardloopster aan een leuke tijd.

Ik krijg een consumptie aangeboden door Cultuurbarbaar Fred, die een snelle 5 km. liep. Dan jog ik terug naar huis om de training van 20 km. vol te maken. Ai, dat valt me ook enigzins tegen.
De lente is laat, fluitekruid en koolzaad beginnen nu pas te bloeien. En Hardloper Hans is ook nog niet niet in topvorm.

Zondag 28 April 2013 at 5:34 pm | | hardlopen | Geen reacties

Inlopen van de achterstand

Afgelopen zondag liep ik een trimloop van 15 km. door de Delftse Hout en de Hertenkamp. Ik liep op mijn gewone Sauconies met een hoogteverschil van 14 mm tussen hak en voorvoet. 
Ik probeerde ontspannen te blijven lopen, maar de laatste 3 km. werden toch erg zwaar. Misschien kwam dat omdat ik een tempo liep van 5 min. tot 5 min. 10 per kilometer. Met vermoeide bovenbenen ging ik over de finishlijn, ruim 77 minuten nadat ik begonnen was aan die prestatieloop.

Als ik op dinsdag ga hardlopen doe ik de minimalistische Saucony Hattori weer aan. 
Dat voelt onwennig. Het is net of mijn voeten nu weer moeten wennen aan schoenen zonder verhoogde hak. Doe ik er wel goed aan om afwisselend op zulke verschillende schoenen te lopen?
Na 20 min. doe ik de plastic Hattori uit en loop 1400 m. op blote voeten. Dat voelt eigenlijk beter.
Maar aan het eind van het fietspad doe ik de Hattori toch weer aan, ook al zitten niet lekker. Ik wil geen blaren.

Terwijl ik op blote voeten mijn achterstand op de Kenianen probeer in te lopen, is de natuur ook bezig om de achterstand in te lopen.
De lente kan niet uitblijven. In de berm zie ik voor het eerst zachtlila pinksterbloemen. De bomen zijn nog kaal, maar je ziet dat de knoppen op barsten staan.
De zomer hijgt de lente al in de nek. 

Dinsdag 23 April 2013 at 9:35 pm | | hardlopen | Geen reacties

Pros and cons van hardlopen op blote voeten

De komende jaren zal er nog veel gediscussieerd over de voordelen en de nadelen van het hardlopen op blote voeten.

In het filmpje hieronder worden de belangrijkste discussiepunten nog eens genoemd, door 3 zwaargebouwde senioren, door een dokter gespecialiseerd in enkels en voeten en door een wat oudere hooggeleerde dame met lange blonde haren.
Ik vind die dame met de lange blonde haren, professor Irene Davis, wel aantrekkelijk en geloofwaardig.

In de laatste minuut van het filmpje zit belangrijk advies voor beginnende blotevoeten-lopers.
Begin met korte stukjes en gun je lichaam de tijd om zich aan te passen (dat duurt al gauw een half jaar tot een jaar)

Zelf liep ik gisteren weer 8 km. op de blotevoetenschoentjes. Dat gaat nu zonder problemen en pijntjes. Halverwege heb ik 800 m. zonder de schoentjes gelopen. Toen ik het pijnlijke plekje onder mijn rechter grote teen voelde, weer snel de schoentjes aangedaan. Eelt opbouwen duurt ook maanden.

Zaterdag 20 April 2013 at 09:09 am | | hardlopen | Geen reacties

Rotterdam Marathon editie 2013

Ook dit jaar liep ik niet mee in de Rotterdam Marathon. Maar ik was wel de hele dag in het centrum van Rotterdam sfeer aan het snuiven.
Vanaf 8 uur 's morgens was ik met 5 andere Koplopers bij het Koplopers-marathon-steunpunt, achter het Stadhuis aan het Haagse Veer. Het was leuk om voor de start al die gespannen gezichten van de deelnemers te zien.

Bij de jaarlijkse meet-up/tweet-up van hardlopende bloggers en twitteraars was het een stuk relaxter, de ervaring droop er van de lachende gezichten af.

Tegen half elf ging ik voor een kwartiertje kippenvel naar de Coolsingel. Eerst meezingen met Lee Towers (You'll never sing alone, Lee). En daarna kijken naar de startende lopers terwijl een supervette remix van 633 Squadron (gemaakt door John Dirne) uit de speakers klonk. Om kwart voor elf was er tijd voor koffie en appeltaart bij Dudok.

Er waren weinig Koplopers, die meededen met de 10 km., dus tot kwart over één bleef het rustig bij het steunpunt.  
Maar toen mocht ik laten zien wwaar ik al die maanden voor getraind had. Als sportmasseur wel te verstaan.
Kuiten, hamstrings en quadricepsen.
Ik was niog niet met de ene loper klaar of er plofte alweer een nieuw zwetend en uitgeput lichaam op mijn massagetafel. Pauzeren was er niet bij. De meeste kregen een turbo-behandeling voor de vermoeide benen. Als ze langer dan 15 minuten gemasseerd willen worden, dan komen ze maar terug op een vrijdagavond.

Om half 6 was ik weer thuis. Terwijl ik een biertje dronk dacht ik terug aan het kwartiertje kippenvel. Ik had gezien welke clubgenoten er meeliepen vandaag en hoelang ze erover deden. Dat kan ik met mijn 53 jaar ook nog wel. 
Eerst nog een half jaartje schaven en schuren aan mijn loopstijl... eind oktober is het vroeg genoeg om te gaan trainen voor de Rotterdam Marathon van 2014. 

Maandag 15 April 2013 at 6:50 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Poezelige voetjes

Ik laat me nog altijd meeslepen door mijn gevoel.
Op maandagmiddag ga ik weer een lekker stukje trainen op mijn blootsvoetsschoentjes. Na 15 minuten inlopen kom ik bij de Kruithuisweg: hier gaan de schoentjes uit en loop ik verder op mijn poezelige blote voetjes.
Het asfalt op dit fietspad is vrij glad zonder scherpe steentjes: een stuk van 1400 m. lang. Alleen het brugdek van de Kruithuisbrug (ongeveer 10 m. lang) heeft vervelend scherpe steentjes.

Als ik echt op blote voeten loop, voelt het nog beter dan met de Saucony Hattori aan. Ik loop licht als een veertje, ook al heb ik een koude oostenwind tegen.
Aan het eind, bij de Mekelweg, keer ik om en  wandel 200 m. Dan loop ik nog 1200 meter terug in een lekker tempo. Ik doe de schoentjes weer aan en jog rustig terug naar huis.
Daar blijkt dat ik onder mijn linkervoet een blaar heb. En ook een onder mijn rechter grote teen. Mijn zolen zijn nog te poezelig voor meer dan 2 kilometer Delfts asfalt. 

De blaren zijn mijn eigen schuld: ik train woensdagavond wel mee met de Instroom-Herstel-Groep bij de Koplopers. Maar donderdag en vrijdag heb ik nog teveel last van de rechter grote teen: ik sla een training over.

Zaterdagochtend durf ik het weer aan. Ik loop op de Hattori naar Schipluiden en terug. Volgens Google Earth was dat 8,3 km.
Voorlopig doe ik mijn schoenen alleen nog uit voor korte stukjes, totdat mijn voetjes wat minder poezelig zijn geworden.

Weekoverzicht van het aantal gelopen kilometers.

op normale Sauconies      21 km
op Saucony Hattori           13 km
op blote voeten                  2,8 km

Zaterdag 13 April 2013 at 2:50 pm | | hardlopen | Eén reactie

Christopher MacDougall, de Tarahumara en Jenn Shelton

Christopher MacDougall is een begenadigd verteller. Vol vuur vertelt hij zijn verhaal.
Hoe hij het hardlopen op blotevoeten ontdekte. Zijn ontmoeting met de Tarahumara-indianen en hoe allerlei zaken voor hem opeens op hun plaats vielen.
Hieronder kun je luisteren naar zijn enthousiaste verhaal, het duurt ruim 40 min.

Aan het eind van zijn verhaal vertelt MacDougall hoe hij Jenn Shelton leerde kennen. Jenn Shelton wordt dit jaar 30 en zij is nu al een legende als ultraloopster. 
Voor Jenn Shelton is het elke dag rokjesdag... of liever bikinidag.

Woensdag 10 April 2013 at 10:36 am | | hardlopen | Geen reacties

De wraak van Gerardus

Zaterdagmiddag zit ik met Bettie in het Oude Postkantoor. Dat is tegenwoordig een hip Grand Café.
Het zit stampvol. Bettie drinkt verse muntthee en eet appeltaart. Ik bestel een dubbel, een donkere trappist. En ik krijg een Gerardus, de trappist van de Gulpener-brouwerij.

 

Zondagmorgen loop ik mee met de prestatieloop van AV'40. De eerste 6 kilometer loop ik met Michel in een rustig tempo van blondine naar blondine. Maar in de 7e kilometer voel ik dat een sanitaire stop onvermijdelijk is. Het is de wraak van Gerardus.

Het tweede rondje van 7 kilometer loop ik in een hoger tempo. Met enige verbazing bemerk ik dat ik ook ontspannen kan blijven lopen bij een tempo van 12 km per uur of nog ietsje sneller.
Het zonnetje schijnt en mijn shirt wordt drijfnat van het zweet. Er komt een gevoel van zorgeloosheid over me heen: het is de zorgeloosheid van de hardloper, waarover ik Ellie Goulding hoorde zingen:

The carelessness of running away


Zondag 07 April 2013 at 2:44 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , , ,

Chris MacDougall en zijn blootsvoets-hardlopen-boek

De Amerikaanse hardloopgoeroe Christopher MacDougall wilde weten waarom zoveel hardlopers ondanks dure gespecialiseerde hardloopschoenen telkens weer blessures oplopen. Hij hoorde dat de Tarahumara Indianen in Mexico op blote voeten of sandalen extreme wedstrijden lopen blessures te krijgen. Hij ging ze opzoeken en schreef een boek over zijn ontdekkingen: Born to Run

Het boek leidde tot veel discussies. Veel hardlopers gingen ook eens op blote voeten trainen. Een behoorlijk deel van hen raakte geblesseerd.
Schoenenfabrikanten en podologen vonden dat MacDougall verantwoordelijk was voor al dat blessureleed.
Er waren ook hardlopers, voor wie op blote voeten lopen een openbaring was.
Hieronder een video waarin de controverse uit Born-to-Run wordt samengevat.

Een ding is wel duidelijk: als je wil gaan hardlopen op blote voeten, nadat je jarenlang op schoenen gelopen hebt, dan zal je lichaam zich eerst moeten aanpassen. Bouw het rustig op en laat je lichaam wennen aan een nieuwe manier van lopen en de nieuwe belasting.
Je zult ook je loopstijl iets gaan veranderen op blote voeten. Dat gaat misschien vanzelf, maar je kunt ook een clinic volgen bij een deskundige (kijk eens op frunning.eu)

Chris Macdougall heeft ook een interessant weblog

Donderdag 04 April 2013 at 9:07 pm | | hardlopen | Geen reacties

Herinneringen aan de Paasloop 2013

Gisteren op Tweede Paasdag deed ikmee met de Paasloop te Pijnacker. Bij thuiskomst heb ik mijn tas uitgepakt en de tastbare herinneringen op tafel uitgestald. Op de foto zie je van links naar rechts.

Vier Chocolate Chip Cookies
gekocht van Sabine. Ze smaken extra lekker omdat de opbrengst bestemd is voor het Roparun-team waarin Sabine en haar moeder meelopen.

Een plantje van de sponsor, als aandenken aan deze loop. Staat voorlopig in de vensterbank, maar krijgt hopelijk snel een zonnig plekje in de voortuin.

Het groene inschrijfkaartje, bewijs van deelname aan de 10 Engelse Mijl in de categorie 50+.

Een klein geel bloempje van Klein Hoefblad
Ik zag ze onderweg in de berm bloeien en op de terugweg naar huis heb ik er eentje geplukt. Het zijn altijd (meestal) de eerste bloempjes die in het voorjaar gaan bloeien.

Een aubergine. Vijfhonderd meter na de start sloot ik aan bij clubgenote Corrie. Ik heb haar op de lange open stukken waar we tegenwind hadden een beetje uit de wind gehouden. Dat leverde haar in de categorie 50+ een tweede plaats op en een mooi pakket met verse groente. Als dank voor het haaswerk kreeg ik de aubergine mee.

Mijn eindtijd op de 10 mijl was 1 uur 25 min en 43 sec.
Best tevreden met die prestatie.

Dinsdag 02 April 2013 at 7:33 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Spiertransplantatie

Ik ben geen orgaandonor. Maar als over een tijdje spiertransplantaties mogelijk worden, dan verander ik misschien van gedachten.

Ik vind het wel een mooi idee dat mijn spieren na mijn dood nog verder werken in een ander mens.
Ik heb altijd veel plezier beleefd met mijn spieren.
Ze hebben me op  plaatsen gebracht waar je nooit met de auto of met openbaar vervoer kunt komen. Boven op de Etna, boven op de Ben Nevis en op het achterste puntje van de zandmotor.
Die spieren hoeven niet te eindigen in het crematorium. Zelfs als tweedehands spieren kunnen ze nog erg nuttig zijn voor iemand anders.

Tot die tijd zal ik goed voor mijn spieren zorgen. Ik houd ze in topconditie: goed doorbloed en met een flinke glycogeenvoorraad.
Degene die mijn spieren overneemt, zal er blij mee zijn.

Maandag 01 April 2013 at 07:56 am | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Toch weer sneeuw

Ik had al afscheid genomen van de winter en mijn vrijdagmiddagtraining begon ook in de lente.
Op mijn blotevoetenschoenen liep ik weer een rondje TU-wijk. De eerste kilometers scheen het zonnetje nog. In de berm zag ik de kleine gele bloempjes van Klein Hoefblad. Vorig jaar zag ik de bloempjes al op 11 maart.

Op de Kruithuisweg deed ik mijn Hattori's uit en liep 800 meter op mijn blote voeten over het asfalt.
Daarna deed ik de schoentjes weer aan en liep via de TU-wijk terug naar huis. Het zonnetje was verdwenen achter dikke, grijze wolken en het begon zachtjes te sneeuwen.
De natuur loopt 2 weken achter op het schema van 2012, maar dat geeft helemaal niets. De natuur haalt dat wel weer ergens in.

Weekoverzicht van het aantal gelopen kilometers.

op normale Sauconies      21 km
op Saucony Hattori           14 km
op blote voeten                  1,3 km

Vrijdag 29 Maart 2013 at 4:33 pm | | hardlopen | Geen reacties

De stoute schoentjes uitgetrokken


De laatste weken loop ik regelmatig 15 tot 20 minuten op mijn Saucony Hattori's, mijn blotevoetenschoenen. Vanmiddag durfde ik een langer rondje aan.
In het schrale lentezonnetje liep ik een rondje TU-wijk van ongeveer 7 km. op de Hattori's.
Met ontspannen voeten lopen. Niet op de voorvoet landen en geen actieve afzet.

Halverwege op de Mekelweg heb ik de stoute schoentjes uitgetrokken en 500 m. blootsvoets gelopen. Dat is nog wel even wennen en eelt kweken. Maar geen centje last van kuiten of achillespezen. 
Voor de terugweg naar huis toch maar weer de Hattori's aangedaan. 

Toen ik even later langs het station rende, stond er een jonge vrouw bij de tramhalte te wachten. Ze had lange benen en droeg hoge hakken. Terwijl ik langsliep, bestudeerde ik de in een panty gestoken benen.
De vrouw had dunne kuiten en overstrekte knieën: het is vast geen hardloopster, dacht ik.
Ik denk dat dames, die hoge hakken dragen, de neiging hebben om hun knieën op slot te zetten, te overstrekken; vooral als ze lang stilstaan. Als je benen gewend raken aan die stand, dan wordt het moeilijker om met licht gebogen knieën hard te lopen.

(foto van ericmay via FlickrCC)

Dinsdag 26 Maart 2013 at 8:11 pm | | hardlopen | Twee reacties

Ouder worden, jonger worden

Vandaag op mijn verjaardag ben ik weer een jaar ouder geworden.
In het dagelijks leven merk je dat niet direkt. Maar op de lange termijn word ik toch steeds ouder ten opzichte van de wereld om me heen.
Vroeger was ik bij hardloopwedstrijden één van de jongere deelnemers. Er liepen veel mannen en vrouwen mee, die ouder waren dan mij. Ik keek op tegen hun prestaties en hun ervaring.

Tegenwoordig zijn de meeste deelnemers jonger dan mij. Daardoor denk ik dat de rest van het deelnemersveld steeds jonger wordt. Het is net of elk jaar de oudere deelnemers worden ingewisseld voor jongere.
Ik vind dat wel leuk, dat ik steeds meer jonge mensen om me heen krijg. Ik trek me op aan hun prestaties.

Ik ben zelf geen jaar ouder geworden, ik voel me nog altijd even jong als 25 jaar geleden, toen ik met hardlopen begon. 

Zaterdag 23 Maart 2013 at 1:51 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Wie wil je worden... je bepaalt het zelf

Wil je een lusteloze bankhanger worden?
Met een buikje en dichtslibbende aderen?
Iemand die liever de lift neemt dan de trap?

Of wil je iemand worden, die traplopen leuk vindt?
Voor wie vermoeidheid hetzelfde is als voldoening?
Je hebt het zelf in de hand.

Stel het niet langer uit en begin vandaag om te worden, wie je graag wilt zijn.

Dinsdag 19 Maart 2013 at 4:55 pm | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

15 km Bewust doorlopen

Sinds ik de cursus Bewust Hardlopen heb gedaan, probeer ik mijn eigen loopstijl een beetje aan te passen. Ik maak meer gebruik van de zwaartekracht en vermijd actief afzetten. Ik hoop op die manier kuitblessures te voorkomen. 
Tijdens de clubtrainingen loop ik korte stukjes en lukt het aardig om mijn kuiten te ontzien en mijn bovenbeenspieren meer te gebruiken. Maar kan ik dat ook 15 km. lang? De zondagse 15 km. trimloop van AV'40 is een mooie gelegenheid om dat uit te proberen.

De eerste kilometers loop ik niet lekker. Ik probeer ontspannen te lopen, maar er trekt iets in mijn rechterkuit.
Langzamerhand gaat het beter. Samen met Titus sluit ik na 4 km. aan bij een groepje. Mijn tussentijd bij 5 km. is 27 min. rond.
Het gaat nu lekker en geleidelijk versnel ik en loop weg bij het groepje. Ik haal mijn zwager Joost in na 7 km. Het bewust ontspannen lopen gaat steeds beter, ook in een hoger tempo. 
In de 11e en 12e kilometer voel ik mijn bovenbenen zwaarder worden: dit is iets heel nieuws voor mij. Door mijn loopstijl iets aan te passen, blijven mijn kuiten ontspannen en gebruik ik mijn quadricepsen meer.  
Ik probeer wat langzamer te lopen, maar dat lukt niet erg.
De laatste kilometers vallen mij zwaar.
Ik finish na 78 min. en 53 sec.

Het was een leerzame zondagmorgen.
Door bewust met ontspannen kuiten te lopen, worden mijn bovenbeenspieren zwaarder belast. Die quadricepsen zijn daar nog niet aan gewend. Uit ervaring weet ik dat mijn spieren zich zullen aanpassen. Ik zal nog een paar weken (of maanden) door dat vermoeide gevoel  in mijn bovenbenen moeten doorbijten. Maar uiteindelijk zullen de spieren sterker worden en kan ik eens uitproberen hoe hard ik precies kan met mijn nieuwe loopstijl.

Zondag 17 Maart 2013 at 2:15 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Afscheid van de winter

Vandaag was misschien de laatste kans om dit jaar te hardlopen in de sneeuw.
De hele ochtend vallen dikke sneeuwvlokken uit de grijze wolken boven Delft. Maar de grond is niet koud genoeg: de sneeuw blijft niet liggen.
Toen ik klaar was met werken en kon gaan lopen, was de sneeuw al in regen overgegaan. En tegelijkertijd ging de winter over in voorjaar.

Ik liep vandaag een kort rondje van ruim 7 km. door de TU-wijk. De zuidenwind blies koude lucht uit het besneeuwde Frankrijk in mijn gezicht. Na 15 min. kreeg ik wind mee. 
Met lekkere muziek op de oren en ontspannen voeten liep ik weer terug naar huis.

Ik houd van de lente, maar ik werd vandaag toch een beetje weemoedig door het einde van de winter.
En daarom sluit ik dit laatste winterloopje met een schattig sentimenteel videoclipje, gemaakt op 'Something like Olivia' van John Mayer.

Vrijdag 15 Maart 2013 at 6:19 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Een andere kijk op hardloopschoenen

Hardlopers die een blessure oplopen, hebben de neiging om de oorzaak te zoeken in hun schoenen.
Misschien zijn ze op. Misschien moet je andere schoenen met een anti-pronatieblok of misschien helpen corrigerende zooltjes je van je blessure af. Maar zijn speciale schoenen wel de oplossing?

Op de middelbare school moest ik tijdens de gymles regelmatig hardlopen. Niemand had toen hardloopschoenen, we liepen op gympen van Rucanor of een ander goedkoop merk. Ik kreeg er geen blessures van.

Maar toen ik in 1988 lid werd van de Koplopers kocht ik 'echte hardloopschoenen'. 
Van de trainer leerde ik dat je op je hak moest landen en vervolgens moest afwikkelen over de bal van de voet. De hoge hak van de schoen 'nodigde uit' om op de hak te landen. En op de zool van mijn schoenen zag je duidelijke slijtplekken op de hak.
Dat afwikkelen voelde in 1988 goed en het leek ook verstandig. Maar tegenwoordig weten we dat landen op de hak inefficiënt is en tot blessures kan leiden.

Alle dieren lopen op blote voeten. 
Onze voorouders liepen op blote voeten. Ze liepen hard: vele kilometers per dag. 
Anno2013 lopen veel kinderen en volwassenen in Afrika nog altijd hard op blote voeten of schoenen zonder demping.
En ik loop nu ook één of twee keer per week op blote-voeten-schoenen (Saucony Hattori). Dat gaat steeds beter, mede doordat ik nu bewust let op mijn looptechniek en luister naar mijn lichaam.

In Boston heeft prof. Dan Lieberman de hardlopende mens tot in detail bestudeerd. Hij komt tot de conclusie dat met de juiste techniek iedereen op blote voeten kan lopen zonder blessures te krijgen.

Als je een blessure krijgt, dan is het niet altijd een kwestie van schoenen of zooltjes. Je kunt waarschijnlijk ook van de blessure afkomen door beter naar je lichaam te luisteren en je looptechniek te verbeteren.

Als je wilt overstappen naar minimalist- of barefoot-schoenen, doe dat dan heel geleidelijk en vraag advies aan mensen die al gewend zijn aan barefoot-running. Er zijn ook clinic om te leren wat de beste looptechniek is op blote voeten.

Maandag 11 Maart 2013 at 6:20 pm | | hardlopen | Geen reacties

Doe mee met No Impact Week (10-17 maart)

Komende week doe ik mee met de No Impact week.
Ik ga proberen mijn leeftstijl aan te passen zodat ik minder vervuiling veroorzaak en minder energie verbruik. Tijdens de week wil ik ervaren of duurzaamheid vervelend is of dat ik net zo prettig kan leven.
Het gaat om de bewustwording.


Wil je ook meedoen, meld je dan aan.
Na je aanmelding krijg je elke dag een e-mail met duurzaamheidsopdrachten. Misschien zijn dat dingen, die je toch al doet. Dan is No Impact week een makkie.
Maar er zitten vast ook leefregels bij, die je nog niet kende.

Hopelijk ontdek je komende week hoe het veranderen van je levensstijl effect kan hebben op zaken als persoonlijke voldoening, gezondheid, geluk en je relatie met vrienden & familie. Op hoe jij van het leven geniet.
En dat het Einde aan de Groei, niet betekent dat je ongelukkig wordt.

Zaterdag 09 Maart 2013 at 09:30 am | | actie, nieuws, overig | Twee reacties

Laatste lesdag Bewust Hardlopen

Op zaterdag 2 maart was alweer de laatste lesdag van de trainerscursus Bewust Hardlopen.

De groep van 9 cursisten is met elkaar vertrouwd geraakt: er worden grappen gemaakt en er wordt soms hard gelachen. Nadeel is wel dat we wat achterop het schema raken: docent Ronald wil graag zijn hele lesprogramma volledig afdraaien.
Na anderhalf uur binnen zitten gaan we naar buiten waar iedere cursist weer een onderdeel van warming-up, training of cooling-down verzorgt. Iedereen heeft zijn eigen stijl in omgang met de groep, de afwisseling vind ik wel prettig en leerzaam.

Na de lunch evalueert Ronald de onderdelen met de groep. Iedereen heeft sterke punten en minder sterke punten. De tips zijn bedoeld als aanwijzing: het is niet de bedoeling om je stijl van training geven sterk te veranderen.

Ter afsluiting van de cursus wordt er geëvalueerd. Er moet zelfs dubbel geëvalueerd worden:
- hoe ervaren wij zelf het Bewust Hardlopen?
- hoe vinden wij het om Bewust Hardlopen uit te leggen aan andere lopers.

Voor mijzelf, als loper, is Bewust Hardlopen een verrijking, een manier om blessures te voorkomenen en meer te genieten van het lopen. De puzzelstukjes vallen opeens op hun plaats. Het eind van mijn hardloopcarriere ligt nu weer achter de horizon, buiten beeld.

En als trainer  vind ik het een goede methode om beginnende en geblesseerde hardlopers te motiveren en te enthousast te maken. 
Het is een goed doordacht concept om je looptechniek (of die van de lopers, die je traint) eens tegen het licht te houden. En dat kan nooit kwaad.
Bewust Hardlopen wordt niet dogmatisch gepresenteerd als de enige juiste manier van hardlopen of training geven. Het is een hulpmiddel om je loopstijl te verbeteren en te optimaliseren. Misschien heb je er heel veel baat bij, misschien helpt het je maar een klein beetje.

Het Bewust Hardlopen is nog klein: er zijn nu 33 trainers met een diploma. Het zal de komende jaren wel gaan groeien.
En daar ga ik mijn eigen bescheiden steentje aan bijdragen.
Het einde van de cursus betekent voor mij het begin als trainer Bewust Hardlopen.

Zondag 03 Maart 2013 at 4:06 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Winterend, weekend

Er komt hoe dan ook een eind aan de winter. Elke keer dat de aarde om haar as draait komt de zon een stukje hoger aan de horizon. Fantastisch.

Maar op zaterdagmiddag 23 februari is de zon nog niet te zien. Er staat een harde, koude noordoostenwind over het Midden-Delfland, waar ruim 400 hardlopers meedoen aan de Midden-Delflandloop. Ik sta met een fotocamera langs de kant en heb een beetje spijt dat ik niet meeloop. Voor de 21 km. heb ik misschien een beetje weinig getraind, maar ik had best de 10,5 km. kunnen lopen. 
Na de start en even opwarmen in de kantine fiets ik over de Trambrug naar een mooi plekje om foto's te maken. Ik moedig de lopers en loopsters aan op het stuk waar ze de onbarmhartige wind vol tegen hebben. Als de meeste lopers voorbij zijn, passeert er een groepje Koplopers. Ik stap weer op mijn fiets en houd ze een beetje uit de wind op het moeilijke stuk. Als we in het dorp Schipluiden aankomen, moeten ze nog 2,5 km. Dat kunnen ze wel zonder mijn steun: ik sla linksaf en fiets snel terug naar huis.

klik hier voor mijn foto's van deze Midden-Delflandloop

Op zondag is het nog altijd winter, maar nu ga ik wel zelf hardlopen. Bij IJsclub Bertus loop ik de 10 km. Het gaat in een redelijk tempo van ongeveer 5 min. 20 per kilometer.
Op de Tramkade hebben we vol de koude wind tegen. De rietpluimen zijn gekapt. Er steken korte stompjes boven het water uit, met doorzichtige kraagjes van ijs.


Samen met Joost en Marieke help ik een leuke mevrouw met een lange paardestaart op het zware stuk tegen de wind in. De eerste ronde gaat in 27 minuten rond. 
De volgende 5 km. gaan nog ietsje sneller. Met zijn vieren blijven we bij elkaar en gaan als groep over de finish.
De vrouw met de paardestaart blijkt Felicie te heten en ze liep een nieuw persoonlijk record: 53 min 40.
Op de terugweg naar huis begint het weer zachtjes te sneeuwen. Hopelijk voor het laatst deze winter.



finishfoto met v.l.n.r. Hardloper Hans, Joost, Marieke en Felicie

Woensdag 27 Februari 2013 at 12:52 pm | | hardlopen | Geen reacties

Pistorius

De Zuid-Afrikaanse atleet Oscar Pistorius, ook bekend als Bladerunner, heeft afgelopen week zijn verloofde, fotomodel Reeva Steenkamp, doodgeschoten. Volgens  Pistorius was dat een tragische vergissing: hij dacht dat er een indringer in zijn huis was en schoot vier maal door de deur van de badkamer. Drie van de vier kogels troffen zijn geliefde. 
De rechter zal gaan uitmaken of dit verhaal geloofwaardig is.

Toen ik dit hoorde, kwamen er een aantal vragen in mij op.
Is het normaal voor Pistorius om door een dichte deur te schieten?
Hoe vaak heeft hij in de afgelopen 5 jaar in zijn eigen huis geschoten?
En hoe vaak is er in de afgelopen jaren bij hem ingebroken?
Als de inbreker opgesloten zat in de badkamer, waarom dan niet de politie gebeld en rustig afgewacht?
Als het slachtoffer inderdaad een inbreker was van een jaar of 20, zou Pistorius dan ook gearresteerd zijn?

Ik filosofeerde nog even verder.
Ik stelde me voor dat Reeva Steenkamp door de afgesloten badkamerdeur geschoten zou hebben en daarbij Pistorius gedood zou hebben. Zou zij dan ook gearresteerd zijn?
En wat als Steencamp vanuit de afgesloten badkamer door de deur haar verloofde zou hebben beschoten uit zelfverdediging, omdat hij haar verkracht had en dreigde te doden. Zou dat een geloofwaardig verhaal zijn?

Hoe dan ook.... het is een diep triest verhaal.

Zaterdag 23 Februari 2013 at 8:26 pm | | nieuws | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Bewust op blote voetenschoenen

Afgelopen zaterdag was ik in IJsselstein voor de 4e lesdag van de trainerscursus Bewust Hardlopen. We kregen o.a. een verhaal over voeding en levensstijl van Elma. We oefenden de rompspieren en gaven elkaar training in het Bewust Hardlopen. Als laatste vertelde Ronald over hardloopschoenen.

Door een goede looptechniek worden gewrichten, pezen en spieren minder zwaar belast. Met een goede techniek heb je waarschijnlijk minder demping en correctie nodig in je schoeisel.
Het 'Bewust Hardlopen' activeert de natuurlijke systemen in voeten en benen om schokken te dempen. Als de natuurlijke schokdempers in je lichaam goed werken, kun je ook op blote voeten hardlopen, zoals de kinderen in Kenia en Ethiopië.

Ronald liet ons de nieuwe natural-runningschoenen zien en hij wees op het kleine hoogteverschil tussen hak en voorvoet. Bij traditionele hardloopschoenen is de hak 12 tot 14 mm. hoger dan de zool onder de voorvoet. Bij moderne minimalist-schoenen is dat nog maar 4 mm.

Afgelopen maandag heb ik de stoute blotevoetenschoenen maar weer eens aangetrokken. Ik heb een klein rondje van 10 minuten gelopen gecomcemtreerd op mijn houding en techniek. Het was voor mij een openbaring: ik had nog niet zo lekker gelopen met deze blotevoetenschoenen aan. Met een kleine verandering in mijn loopstijl, kan ik opeens goed uit de voeten op de Saucony Hattori's.
Bij de Hattori's is het hoogteverschil tussen hak en voorvoet 0 mm: het is feitelijk op je blote voeten lopen.
En ik begrijp nu pas goed dat op je blote voeten lopen een andere looptechniek vereist.
Dat is wel iets om aan te werken.


Stepping Into Minimalism - What To Know from Saucony on Vimeo.

Donderdag 21 Februari 2013 at 8:52 pm | | hardlopen | Geen reacties

Rondje 16hoven

Heel lang geleden, toen ik nog linksback was, kwam ik wel eens op Laag Zestienhoven. Dat was een sportpark waar een paar nietzeggende voetbalverenigingen hun thuiswedstrijden speelden. Ik herinner me nog de bouwvallige kleedkamers en de koude douches.

Op zondag 17 februari fiets ik met mijn zus en zwager naar het sportpark voor een sponsorloopje van het Roparunteam Tref en Co. Het is de eerste keer dat de Ronde van 16hoven wordt georganiseerd en toch is er al veel belangstelling. Als de organisatie goed opgelet heeft, goed evalueert en de beginnersfoutjes corrigeert, kan dit echt een klassieker worden.

Mijn zus Annelies en ik lopen de 10 km. Zwager Paul loopt op zijn tennisschoenen de vijf. Ik loop de eerste 200 m. nog samen met Annelies. Maar door de drukte raken we elkaar snel kwijt. Ik kijk niet meer achterom, maar richt mijn blik naar voren. De eerste kilometer gaat voor mij net binnen de 6 minuten.
Ik bekijk het loperslint voor me en zie een paar dansende paardenstaartjes. Mooie mikpunten. Langzaam loop ik naar zo'n staartje toe. Even blijf ik erachter hangen. En dan zoek ik het volgende staartje op.
Ondertussen probeer ik het Bewust Hardlopen in praktijk te brengen: de zwaartekracht inschakelen, de romp strekken en de voeten vlak onder het lichaam plaatsen. Samen met de paardenstaartjes slokt dat zoveel aandacht op, dat ik niet meer op mijn horloge kijk.

Bij het 3 km. punt passeer ik twee meisjes met donkere paardenstaartjes. Zij worden gehaasd door Running Hans van Klaveren. Hij heeft zijn hele gezin aan het hardlopen gekregen: echtgenote Gudy (zonder paardenstaart) loopt ook mee . Ik onderbreek mijn staartjesjacht een paar minuten om met Hans bij te praten. Maar dan begint de lente te kriebelen in mijn bloedvaten en richt ik mijn blik naar voren, naar een nieuw mikpunt.
Bij de doorkomst na 5 km. kijk ik nog steeds naar dansende staartjes en niet op mijn horloge. Door de nieuwe looptechniek voelen mijn kuiten nog erg ontspannen, maar mijn bovenbenen raken vermoeid. Net voor de 8 km. passeer ik weer een dame met paardenstaart en dan ... zijn de staartjes op. Ik zie alleen nog maar mannen voor me lopen.
Ik kijk op mijn horloge en zie dat ik 41 minuten over de 8 km. heb gedaan. 
De laatste kilometers gebruik ik om het Bewust Hardlopen te oefenen. Iets meer voorover hellen om meer snelheid te krijgen. De romp gestrekt houden en de voeten ontspannen. Even later kom ik bij de finish. Als ik over de streep ga, verspringt de klok net naar 50 min. 3 sec.

's Middags fiets ik naar huis met wind mee. Het is best warm in het zonnetje. In de berm langs de Rotterdamse weg zie ik de eerste gele bloempjes van dit jaar: speenkruid.
De lente komt er aan. De dagen worden langer, de temperatuur kruipt onstuitbaar omhoog.

Zondag 17 Februari 2013 at 9:28 pm | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , ,

Bewust hardlopen dag 3

De derde les van de trainerscursus Bewust Hardlopen begon met de mentale en psychische aspecten van het hardlopen. Er zijn veel mensen, die hun psychische klachten de baas worden door te gaan hardlopen. Runningtherapie is inmiddels een erkende manier om mensen met psychische problemen te helpen. 
Daarnaast is hardlopen voor mensen zonder klachten ook een manier om stress te verminderen. Dit werd beaamd door de cursisten (allemaal hardloopverslaafden)

Daarna werd het concept Bewust Hardlopen uitgebreid met nog wat looptechnieken: 
- hoe kun je versnellen?
- hoe kom je makkelijker tegen heuvels op?
- hoe kom je weer van die heuvel af op een makkelijke manier? 

In het praktijkgedeelte konden we weer onze didactische vaardigheden oefenen. 
Deze keer werden er geen video-opnamen gemaakt. Toch was de evaluatie weer confronterend. Maar ook leerzaam. 

Inmiddels ben ik begonnen om bij de Koploperstrainingen het Bewust Hardlopen aan de beginnende lopers te leren. Dat is nog even wennen, maar in kleine groepjes (4 tot 6 lopers) staat men er wel voor open.
Ik moet er wel op letten om ruim de tijd te nemen en niet teveel woorden te gebruiken.
Morgen is de 4e lesdag.

Vrijdag 15 Februari 2013 at 10:41 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Hardloop-porno

Binnenkort komt er een nieuwe documentaire uit over hardlopen: The Last Mile.
In de film vertellen hardlopers waarom ze zijn gaan hardlopen en hoe ze zich voelen als ze lopen.
Heel interessant allemaal, maar het is wel film, vastgelegd met peperdure camera's en geprojecteerd op een groot scherm in een donkere zaal.  
"The Last Mile" laat vooral veel hardlopers in beweging zien. In slowmotion... en van dichtbij.


The Last Mile from Red Tide Productions on Vimeo.

Bekijk de trailer op je hele scherm en je snapt een beetje wat ik bedoel.
Meer over de film op het weblog van Red Tide Productions.

Donderdag 14 Februari 2013 at 10:44 pm | | hardlopen | Geen reacties

Uitbundiger dan ooit

Voor het eerst sinds lange tijd loop ik weer met muziek op mijn oren.
Ik heb allemaal nieuwe muziek op mijn mp3-spelertje gezet. De zon schijnt en het lijkt al een beetje lente te worden.

Terwijl ik dwars door het centrum van Delft loop, besteed ik aandacht aan mijn houding. Licht voorover hellend schakel ik de zwaartekracht in tijdens het hardlopen. Ik vermijd actief afzetten en let op mijn kuiten.
Het 'Bewust Hardlopen' vergt concentratie en het voelt anders. Net of ik mijn bovenbeenspieren meer gebruik.

Maar al snel gaat mijn gevoel met mij aan de haal. Ik geniet van het rennen. Ik spreid mijn armen en wapper ze op en neer of het vleugels zijn. Ik begin mee te zingen met de muziek en uitbundiger dan ooit stuiter ik de Delftse Hout in.

Oh, sometimes I get a good feeling, yeah,
Get a feeling that I never, never never never had before no no
I get a good feeling, yeah

Dinsdag 12 Februari 2013 at 6:27 pm | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , , ,

De voorsprong van de Kenianen

Als er Kenianen en Ethiopiërs meedoen met een hardloopwedstrijd, dan winnen ze meestal met een flinke voorsprong. Een deel van die voorsprong nemen de Afrikanen al voordat ze 10 jaar oud zijn.

Keniaanse kinderen leren hardlopen op blote voeten of op goedkope, primitieve sandalen. Zo leren ze hardlopen op de meest efficiënte manier. 
Onbewust leren ze de ideale loophouding aan: licht voorover hellend. Ze leren ook hun voeten onder hun lichaam te plaatsen en de voeten vlak te laten landen. Landen op je hak leer je al snel af, dat doet nl. zeer op je blote voeten. Spelenderwijs leren ze de ideale paslengte aan en het ideale looptempo van 170 tot 180 stappen per minuut. 
Voor Sven Kramer is de perfecte schaatsslag een reflex geworden, die hij in zijn kindertijd aangeleerd heeft. Veel Oost-Afrikanen hebben op dezelfde manier de ideale looptechniek aangeleerd.

Nederlandse kinderen leren lopen op stevige, verantwoorde schoenen. Ze leren hardlopen op het voetbalveld, het hockeyveld of op de tennisbaan. Daar loop je maar korte stukjes en je leert een loopstijl die past bij die korte sprintjes. Als voetballer of tennisser gebruik je je kuitspieren om actief af te zetten. Van voetballen krijg je bolle, stevige kuiten. In Kenia krijgen kinderen dunne soepele Keniaanse hardloopkuiten, die passen bij de ideale, 'natuurlijke' looptechniek.

In Nederland hebben talentvolle hardlopers op hun 12e al een enorme achterstand op hun Keniaanse en Ethiopische leeftijdgenoten. Door goede begeleiding en heel veel trainen kunnen ze de achterstand kleiner maken. Maar de voorsprong die Afrikanen in de eerste 10 jaar van hun leven opbouwen, halen ze nooit meer in.

Donderdag 07 Februari 2013 at 6:44 pm | | hardlopen | Geen reacties

Bewust hardlopen dag 2

Het is nog altijd winter op zaterdag 26 januari. IJsselstein is nog wit en om 11 uur 's ochtends begint het lichtjes te sneeuwen.
De tweede cursusdag van mijn opleiding tot trainer Bewust Hardlopen gaat voornamelijk over didactiek.
's Ochtends vertelt Ronald over de belangrijke dingen waar je als trainer op moet letten. Training geven doe je volgens het patroon praatje - plaatje - daadje.
Praatje: je legt eerst aan je groep uit wat de bedoeling is.
Plaatje: je doet de oefening voor, of laat iemand anders het voor doen.
Daadje: de groep gaat de oefening doen. Alle cursisten moeten eventjes voor de groep.

's Middags wordt geëvalueerd hoe we het ervaren hebben en wat de verbeterpunten zijn.
Dat was erg leerzaam. Ieder heeft zijn eigen natuurlijke stijl van uitleggen en voordoen. Je moet daar niet al te veel van afwijken.

Ik heb geleerd dat ik de neiging heb om te veel uit te leggen: ik heb teveel woorden nodig en sleep er van alles bij. Als mijn verhaal te lang wordt en monotoon, dan haakt men af.
Verder heb ik (nog maar eens) geleerd dat je de oefening niet zelf moet meedoen, maar goed de groep moet observeren en zo mogelijk corrigeren.
Na de oefening (training) vraag je feedback, hoe vonden de lopers de oefening (training). Is er weinig respons, dan kun je vertellen wat je zelf moeilijk vindt aan de oefening. Meestal zijn er lopers in de groep, die hetzelfde ervaren hebben en daar kun je dan op inhaken.

Ik heb tot nu toe instinctief training gegeven aan kleine groepen. Met de dingen die ik nu leer, kan ik meer structuur in de trainingen brengen. Maar het zal moeilijk blijven om niet meegesleept te worden en zelf te gaan meedoen. Ik vind hardlopen zo leuk dat langs de kant stil blijven staan om te observeren lastig is.

Hieronder zie je wat opnamen van een clinic Bewust Hardlopen gegeven door Elma Sandee (en Ronald Valkenburg)

Zondag 03 Februari 2013 at 12:40 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Pijn in de portemonnee?

Op de radio hoorde ik een gesprek tussen een fournalist en een vakbondsman. Het gesprek ging over pijn in de portemonnee en over de gepensioneerden en mensen met kinderen in de kinderopvang, die pijn in hun portemonnee zouden gaan voelen.


Ik heb wel eens pijn gehad in mijn hart en in mijn benen. Maar ik heb nog nooit pijn gevoeld in mijn portemonnee. Ik voel helemaal niets in mijn portemonnee. Ik voel wanneer mijn blaas vol is, maar of mijn portemonnee vol is voel ik niet. Ik voel mijn maag als die leeg is, maar als mijn portemonnee leeg is voel ik niets.
Ik heb gevoel in mijn vingertoppen, in mijn lippen en in mijn tepels. Ik ben een gevoelig mens, maar in mijn portemonnee heb ik geen gevoel.

Donderdag 31 Januari 2013 at 8:59 pm | | overig, schrijven | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Mijmerend aan de Marathonweg

In Vlaardingen is onlangs een gloednieuw revalidatiecentrum gebouwd bij de kruising van de Marnixlaan en de Marathonweg op de plaats waar vroeger de atletiekbaan van Fortuna Vlaardingen lag. Op die atlietiekbaan finishte ik in oktober 1995 na de snelste 15 km. van mijn leven. Elke keer als ik mijn moeder, die nu in het revalidatiecentrum woont, bezoek, denk ik terug aan die 15 kilometer.

De Geultechniekloop maakte deel uit van de Zuidersterloopserie, net als de Golden Tenlooop van de Koplopers. De 15 km. was in die tijd mijn favoriete afstand. Ik wist dat het erin zat om de afstand binnen het uur  te lopen.
Op zaterdagmiddag 28 oktober startte ik op de Marnixlaan. Het parkoers ging langs station Vlaardingen-West en vervolgens via een park naar de Broekpolder. De eerste kilometers gingen voortvarend, maar na 7 kilometer, kreeg ik het zwaar. Ik liep in een groepje en besloot zolang mogelijk bij dat groepje te blijven. 
De tussentijden heb ik destijds opgeschreven: 19 min 39 na 5 km. en 10 km. in 39 min 30. Maar na 17 jaar weet ik niet meer zoveel van het groepje en van de pijn in mijn benen. 
Ik weet nog dat ik na 13 km. even achterop raakte en hoeveel moeite het kostte om weer terug te komen in het groepje. Op de Marathonweg, vlakbij de atletiekbaan, werd ik ingehaald door clubgenoot Jan Sikkema. Ik kon hem in de laatste 150 m. niet meer bijhouden.
Ik finishte in een tijd van 59 min. en 54.

Als ik na een bezoek aan mijn moeder terugfiets naar Delft, kom ik door de Broekpolder, over het parkoers waar ik ooit een uur lang 15 km. per uur liep. De herinneringen worden elk jaar vager en mooier.

Dinsdag 29 Januari 2013 at 12:19 pm | | hardlopen | Twee reacties

Bewust hardlopen dag 1

In oktober volgde ik een bijscholingscursus 'Bewust Hardlopen'. Voor mij was dat een openbaring: een aantal puzzelstukjes vielen opeens op de goede plek:
- blessurepreventie
- meer plezier krijgen in het hardlopen 
- begeleiden vanbeginnende lopers
- natuurlijk hardlopen op blote voeten.

Bewust hardlopen from BroerZ on Vimeo.

Ik heb me aangemeld voor de trainerscursus 'Bewust Hardlopen' en afgelopen zaterdag was de eerste cursusdag.
Ronald Valkenburg van REactive vertelde uitgebreid aan de 9 cursisten hoe het Bewust Hardlopen was ontstaan en hoe wij het over een paar maanden in praktijk moeten gaan brengen.

Buiten was het guur en ver onder nul, dus op de eerste cursusdag bleef de praktijk beperkt tot een half uurtje 's morgens en 's middags  tot 40 minuutjes in een ijskoude parkeergarage. Maar dankzij die frisse onderbrekingen bleven we tenminste wakker en oplettend.
We kregen huiswerk mee en morgen, zaterdag 26 januari volgt de tweede cursusdag

Woensdag 23 Januari 2013 at 4:30 pm | | hardlopen | Twee reacties

Sneeuw, sneeuwer, sneeuwst

In november zocht ik met mijn zus Annelies een halve marathon uit om samen voor te gaan trainen. Het werd de Ruitenburg halve marathon in Maassluis. Voor Annelies bleek een halve marathon voorlopig nog een brug te ver, maar ik maakte langere duurlopen en zorgde dat ik niet geblesseerd raakte. Afgelopen maandag schreef ik pas in voor de 21,1 km.
En afgelopen zaterdag werd pas duidelijk dat het zondagmiddag tijdens de wedstrijd zou gaan sneeuwen. Een mooiere samenloop van omstandigheden kan ik haast niet bedenken.

De organisatie heeft gezorgd voor een sneeuwvrij parkoers, maar 5 minuten voor het startschot begint het te sneeuwen. Precies op tijd, de sneeuw doet vele lopersharten sneller kloppen. Vol goede moed vertrekken zo'n 1000 lopers voor 5, 10 of 21 kilometer door de sneeuwjacht.

De lopers en loopsters, die ik onderweg spreek, klagen niet over het weer. Ze vinden het allemaal prachtig. De dames, die ik na 5 km. inhaal, vinden de kou wel meevallen. De veteraan, die ik na 7 km. passeer geniet met volle teugen.
Langzaam wordt het schone asfalt weer wit en plakkerig. Bij windvlagen zie je de sneeuw suiven over het ijs in de slootjes.

Bij de 10 km. kijk ik voor het eerst op mijn horloge: 57 min en 15 sec. onderweg.
Ik haal clubgenoot J. bij en loop een paar kilometer met haar mee. We sluiten aan bij de hazen, die op een schema van 2 uur precies lopen. J. loopt liever alleen en zakt weg uit het groepje. Na de drinkpost bij 13 km. loop ik langzaam weg bij het groepje van 2 uur.

Ik haak aan bij mijn clubgenoten F., J. en H. en help ze op een moeilijk stukje waar we vol de wind tegen hebben.
Een paar kilometer verder loop ik alleen met H. Ze heeft geen marathonplannen en wil nog wel wat versnellen. Samen lopen we langs de besneeuwde Maasdijk terug naar Maassluis-West.  Soms stuift de sneeuw van de dijk in ons gezicht. Als ik ooit nog terugkom op dit fietspad, zal ik terugdenken aan dit moment, aan deze middag in de sneeuw.
H. en ik finishen na 1 uur 58 minuten en een beetje. We krijgen ieder een bekertje warme bouillon en gaan dan gauw de warme sporthal in.

Hier vind je de uitslag
En hier de foto's.

Zondag 20 Januari 2013 at 7:38 pm | | hardlopen | Vier reacties

CC 83813

CC 83813 is mijn Champion Chip. Dit stukje kunststof hoort al bijna 20 jaar bij Hardloper Hans.
In 1994 maakte ik deze chip voor het eerst aan mijn Sauconies vast: op 17 april, voor de start van de Rotterdam marathon. Het was toen cutting-edge technologie: de modernste manier om tijden te registreren bij een wedstrijd.
Op 17 april 1994 liet mijn chip 3 uur en 17 minuten na het startschot de registratiemat op de Coolsingel piepen.

De Champion Chip werd daarna mijn vaste gezelschap bij vele grote wedstrijden. In Nijmegen, in Rotterdam, in Eindhoven en Den Haag. Feilloos en op de seconde nauwkeurig legde de chip mijn vertrek en aankomst vast. Tijden om trots op te zijn, maar ook wel eens tijden die geen voldoening geven. De chip deed onvermoeibaar zijn werk, ook als ik aan het eiind van mijn loperslatijn was.

De chip slijt niet en werkt nog steeds even goed. Hardloper Hans slijt helaas wel en loopt nu niet meer zo goed als in 1994. Komende zondag gaat de Champion Chip mee naar Maassluis godbetert, naar de Ruitenburg halve marathon
De tijd, die Champion Chip 83813 daar zal noteren, vind ik niet zo belangrijk. Ik zal onderweg lopen kletsen met bekenden, flirten met blonde hardloopsters en ik ga van elke kilometer genieten. Ik hoop dat het zondagmiddag sneeuwt in Maassluis.

Vrijdag 18 Januari 2013 at 9:34 pm | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , ,

Sneeuw

Sneeuw is een bijzonder natuurverschijnsel. 
Sneeuw weerkaatst licht: overdag kan sneeuw zoveel licht weerkaatsten, dat je sneeuwblind wordt. 's Nachts weerkaatst sneeuw het licht van straatlantaarns en de maan, zodat je in het donker makkelijker je weg kunt vinden.

Sneeuw absorbeert geluidsgolven, zoals ook een laag watten dat doet. Als er sneeuw ligt is het buiten stiller.

Sneeuw is lastig. Het is water dat eigenlijk in de bodem hoort weg te zakken en via rivieren terug naar zee moet stromen. Maar sneeuw kan weken of zelfs maanden lang blijven liggen. In de wintermaanden ligt er zoveel water in de vorm van sneeuw op de continenten, dat de zeespiegel tijdelijk lager is.

Door sneeuw ziet het landschap er anders uit. Het parkoers van de Kadeloop ziet er met een laagje sneeuw heel anders uit dan begin juli.


Het zag er even naar uit dat sneeuw zeldzaam zou worden. Door de klimaatverandering zouden de Nederlandse winters zachter worden. Maar voorlopig blijkt daar maar weinig van. De laatste sneeuwloze winter dateert van 20 jaar geleden: 1992. Hopelijk kan ik de komende 20 winters ook weer genieten van een flink pak sneeuw.

Maandag 14 Januari 2013 at 10:27 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Tijdloos

Ik sta om 7 uur op voor mijn zondagse duurloop. Om half 8 sta ik klaar om te beginnen. Ik kijk op mijn Casio-horloge en zie dat het schermpje blanco is: batterij leeg. Dan maar zonder horloge op pad.

De route, die ik wil lopen, zit al in mijn hoofd. Langs de Provinciale weg; bij het Kruithuispad wat losgooi-oefeningen doen en dan verder naar de TU-wijk en Wippolder.
Het is een tijdloze ochtend. De hemel in het zuidoosten kleurt lichtblauw en even later komt er ook een strook roze bij. Het vriest, maar in de bebouwde kom zijn niet alle slootjes dichtgevroren. Deze ochtend doet me denken aan mijn marathontrainingen van 20 jaar geleden. Toen ging ik vaker op pad voordat de zon opkwam.

Ik loop verder langs Klein-Delfgauw en ga de Delftse Hout in. De tijd verstrijkt, maar ik houd dat niet bij. Ik maak gewoon kilometers en kijk niet op het horloge dat ik niet om heb. Ik kijk wel naar de zon, die opkomt als een grote oranje bal.
Ik loop 2 rondjes rond de Grote Plas en maak een sanitaire stop bij korfbalvereniging Door Eendracht Sterk.
Als ik van de Koepoortbrug naar beneden ren, zie ik dat de klok van de Nieuwe Kerk op half 10 staat. Nog twee kilometer te gaan naar huis.

Zondag 13 Januari 2013 at 1:44 pm | | hardlopen | Twee reacties

Muziek Top 10 van 2012

Op de valreep, net voor het einde van de lijstjestijd mijn muzikale top 10 van 2012.

1. G# – Kitten  
2. Starry eyed – Ellie Goulding 
3. Why don't we – Mint Julep  
4. Summit – Skrillex ft. Ellie Goulding 
5. To the sea – Mint Julep  
6. She-Wolf – David Guetta ft. Sia  
7. Trembling Hands – The Temper Trap 
8. Call me maybe - Carly Rae Jepson
9. Skyfall – Adele
10. Wide awake – Katy Perry 

 

Amerikaans overheerst. Veel nieuwe muziek die ik ontdekte op Vimeo en op Soundcloud
En een klein beetje oude muziek: Temper Trap,  Katy Perry.
Hieronder de opmerkelijke video van G# van de Amerikaanse band Kitten.

G# from bowen ames on Vimeo.

De andere songs kun je ook beluisteren door de link aan te klikken.
 
In 2012 was de CD 21 van Adele, de best verkopende CD van de wereld. Dat was in 2011 ook al zo.
Adele houdt in haar eentje de commerciële muziekindustrie overeind. Steeds meer mensen kopen geen CD's meer en luisteren alleen naar online-muziek . 
Steeds meer muzikanten zullen daarom geen CD's meer uitbrengen. Zij zullen nog wel graag optreden en daarmee hun brood verdienen. En de fans kunnen de liedjes online beluisteren via Spotify of Soundcloud.

Dinsdag 08 Januari 2013 at 3:27 pm | | muziek | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

De laatste kilometers wegen het zwaarst

Vanmorgen deed ik mee met de trimloop bij AV'40. Het leek wel een nieuwjaarsreceptie. Omdat ik al jaren meedoe met deze trimlopen op zondagmorgen, ken ik veel vaste deelnemers.
Ik startte achterin het deelnemersveld en langzaam begon ik mensen in te halen. En zo kon ik veel oude bekenden eventjes persoonlijk een gelukkig nieuwjaar wensen.

De eerste kilometers liep ik achter twee jongedames met blonde paardenstaarten aan. De zon kwam door en deed het haar glanzen. Als de dames versnelden, versnelde ik moeiteloos mee. Na 3 km. nam ik de kop over en de dames op sleeptouw. Tot het bordje van 6 kilometer, toen keek ik om en zei dat ze nu wel konden versnellen tot de finish.
In de tweede ronde van 7 km. hield ik het tempo rond de 5 min 30 per kilometer. Dat lukte prima dankzij de aanmoediging van Ans. Ik finishte na 14 km in een tijd van 1 uur 16 min 15 sec. 

Daarna wachtte mij nog een toetje van 3 km. terug naar huis. Die laatste kilometers wegen het zwaarst.
Geen blonde jongedames meer om me heen, alleen vermoeide benen en de stemmetjes in mijn hoofd.
Waar zijn de  paardestaarten, als je ze het meest nodig hebt.

Zondag 06 Januari 2013 at 8:12 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Reasons to be cheerful

Ik word 's ochtends om half 7 wakker van de wekkerradio. Er is dus gewoon weer elektriciteit vandaag. Die gedachte brengt me gelijk in een goed humeur.
Ik vind het niet erg dat ik zo vroeg op moet. Ik vind het wel heel leuk dat al mijn spieren en zintuigen gewoon weer werken.
Beneden gekomen kijk ik even naar buiten: het heeft niet gesneeuwd en niet gevroren: ik hoef dus geen ruiten te krabben. Ik hoef eigenlijk nooit ruiten te krabben, want ik ga lopend naar mijn werk.
Terwijl ik ontbijt, ben ik blij dat er geen Talibanleider in mijn huis is. De kans dat een onbemand Amerikaans vliegtuigje mijn huis onder vuur zal nemen is nihil. Er zijn tientallen redenen te bedenken om erg blij en opgewekt te worden.


Eergisteren zag ik de film 'Groundhog Day' weer op TV. In die film beleeft Bill Murray een bepaalde dag telkens opnieuw omdat hij gevangen zit in een soort tijdlus. Hij probeert van alles om die sleur van elke dag hetzelfde meemaken te doorbreken.
Mijn leven lijkt soms wel op 'Groundhog Day': elke dag doe je dezelfde dingen, het wordt een sleur.
In 'Groundhog Day' besluit Bill Murray op een gegeven moment om er maar het beste van te maken. Hij doet heel erg zijn best om vriendelijk en aardig te zijn. Daardoor kan hij weer genieten van het leven, ook al is elke dag hetzelfde.

Ik weet dat ik mijn stemming zelf kan bepalen. Ik probeer geen negatieve gedachten in mijn hoofd toe te laten. Maar ik probeer juist te bedenken dat allles heel erg meevalt en dat ik een enorme bofkont ben. Het is een truukje, ik houd mezelf een beetje voor de gek. Maar het maakt mijn leven echt de moeite waard.

Zaterdag 05 Januari 2013 at 10:39 am | | overig | Twee reacties
Gebruikte Tags: , ,