Altijd net iets te veel

Ik houd van pannekoeken (ik schrijf dat nog altijd zonder n). Het is goed, eerlijk eten met veel calorieën. Maar als ik zit te smullen, neem ik ongemerkt altijd één pannekoek te veel. Terwijl ik de laatste hap in mijn mond heb, voel ik mijn buik opzwellen. In mijn maag vormen meel en vet één grote deegbal, die nog urenlang voor een vol gevoel zal zorgen.

Op een feestje gebeurt het wel eens dat ik een biertje te veell drink. Ik heb dan zelf niet door dat ik slechte grappen maak en er dingen uitflap, die er beter niet uitgeflapt kunnen worden. Dan krijg ik meestal wel van iemand een seintje, dat het tijd is om naar huis te gaan. De volgende ochtend komt dan mijn leermoment: toch weer één biertje te veel.

Tijdens mijn overstap naar het blootvoets hardlopen, wil ik ook net iets te veel.
Een rondje om de Delftse Hout van bijna 9 kilometer op maandagavond moet kunnen... toch? Halverwege doe ik mijn minimalistische schoentjes uit en loop 1600 m. blootvoets over het asfalt. 
Bij thuiskomst blijkt het allemaal net iets te veel van het goede. Mijn kuiten zijn stijf en ik moet heel vaak rekken om ze weer wat losser te krijgen. Mijn voetzolen voelen beurs en ik bespeur ook een kleine blaar.

Drie dagen later voelt alles weer goed, precies op tijd voor de Omloop van Ter Heijde. Vanavond loop ik daar op mijn nieuwe schoentjes, de 10 km. Waarschijnlijk is dat net iets te veel en ga ik net iets te hard.

Vrijdag 31 Mei 2013 at 07:58 am | | hardlopen | Twee reacties

Workshop Blootvoets Hardlopen

Om half 10 verzamelen 9 hardlopers, waaronder ik, zich op een parkeerplaats in de Kennemerduinen zich rond Wouter Buijst. Naast mij staat Langzaamhardlopende Anne uit Den Haag. Ik ben hier op haar aanraden en door haar toedoen.

Het eerste uur van de workshop brengen we door op het strand. De schoenen gaan uit: op blote voeten krijgen we les van Wouter. We bestuderen de afdrukken, die onze voeten maken in het zand. En stap voor stap (:-)) legt Wouter ons uit hoe we zo natuurlijk (en zo efficient) mogelijk kunnen hardlopen op blote voeten.

In grote lijnen is de techniek, die hij ons leert, hetzelfde als bij Pose-running, Chi-running en Bewust Hardlopen:
- met licht gebogen knieën lopen
- het bekken in een neutrale stand (rechtop)
- de romp gestrekt en licht voorover hellend
- kleine stapjes maken zonder de knieën actief op te tillen


We lopen korte stukjes en staan lang stil. De stevige wind maakt het erg koud en na een half uurtje krijg ik klappertandend zin om naar de eerstvolgende strandtent te rennen voor een kop kokendhete koffie.
Maar Anne en de anderen geven kik noch krimp, dus houd ik het ook nog maar vol. 

Na 5 kwartier hebben we genoeg gekleumd op het strand en neemt Wouter ons mee voor een rondje door de duinen.
De eerste kilometers doe ik nog op blote voeten, maar dan trek ik toch mijn zwarte Sole-runner pantoffeltjes aan. Anne loopt het hele rondje van 6 kilometer op haar blote voeten. Zij is ook pas 4 maanden geleden begonnen met blootvoets hardlopen, maar is er al helemaal aan gewend.
Misschien went ze zo snel omdat ze maar 3 jaar en een paar honderd kilometer op conventionele hardloopschoenen heeft gelopen.  Ik heb 25 jaar en duizenden kilometers gelopen op traditionele Sauconies. Ik zal langer nodig hebben om te wennen aan het blootvoets hardlopen.
Vandaag heb ik een flinke stap (;-)) voorwaarts gemaakt.

Op zondag 23 juni geeft Wouter een workshop Barefoot Trailrunning. Meer info vind je op zijn website.


Foto's gemaakt door Anne

Zondag 26 Mei 2013 at 4:00 pm | | hardlopen | Twee reacties

Heuveltraining op kunstmatige heuvels

Terwijl er weer een koufront passeert, kijk ik naar YouTube-filmpjes van ultra-helden.


Ik zie hoe Anton Krupicka in zijn blote, afgetrainde bast tegen zonovergoten heuvels oploopt. Ik zie ook ultralopers met hun shirt aan, maar dat is drijfnat van het zweet. Dat is in Nederland nog niet mogelijk: je shirt wordt al snel doorweekt door regen.

Ik begin te begrijpen dat heuveltraining, klimmen en dalen, erg belangrijk is om sterker te worden en ook erg leuk is. Alleen zijn er weinig heuvels in Zuid-Holland en ik ben niet het type dat urenlang in de auto of de trein gaat zitten om in Zuid-Limburg te gaan trainen.
Ik had mijn hoop gevestigd op Thijs Zonneveld, die een kunstmatige berg van 2000 m. hoog wilde bouwen in Nederland. Maar zoals ik al verwachtte, zal dat plan voor altijd een plan blijven. Die kunstmatige berg zal er nooit komen.

Gelukkig zijn er in het verelden al wat klene kunstmatige heuveltjes in Zuid-Holland gemaakt. In de jaren 60 werden van het huisvuil in Rijswijk een paar heuvels gemaakt. Tegenwoordig is dat een mooi rustig park geworden, het Elsenburgerbos. Nog dichterbij mijn huis, in de TU-wijk, is het dak van de TU-bibliotheek, een mooie helling om je spieren sterker te maken en om je techniek te verbeteren.

In de video hieronder legt Scott Jurek (wie kent hem niet?) uit hoe je het makkelijkst tegen heuvels op loopt.
Probeer je lichaam zo recht mogelijk te maken en probeer je bekken in een neutrale stand te houden. Niet vooroverkantelen, dan krijg je een holle rug. Maar ook niet achterover, want dan ga je 'zitten in je loop'.
Als je dat onder de knie hebt, dan kun je proberen om wat voorover te leunen, tijdens het klimmen. Let er dan vooral op dat je vanuit je enkels voorover leunt en niet vanuit je heupen (want daarbij kantelt je bekken voorover).

Vrijdag 24 Mei 2013 at 08:58 am | | hardlopen | Geen reacties

Waar staat de auto in de pyramide van Maslow?

maslow2

Ik werd attent gemaakt op een persbericht over het dalend autobezit onder de Nederlandse jeugd. In het afgelopen jaar nam het aantal jongeren tussen 18 en 25 jaar in Nederland toe met 0,4%. Maar het autobezit onder deze leeftijdsgroep daalde met 4,5%.
Het persbericht noemde ook een aantal redenen op waarom jongeren een auto niet meer zo belangrijk vinden als voorheen. Senne Janssen van het CBS zegt: "De werkloosheid speelt een grote rol, daardoor neemt hun koopkracht af." Maar trendwatcher Adjiedj Bakas gaat nog iets verder. Volgens hem werkt de auto ook niet meer statusverhogend onder twintigers. "Ze hechten zich niet aan automerken en hardrijden vinden ze ook niks meer."

Hoogste tijd om nog maar eens naar de pyramide van Maslow te kijken. In 1943 rangschikte de Amerikaanse psycholoog Maslow de menselijke behoeften volgens een bepaalde hiërarchie.


maslow

Volgens trendwatcher Bakas is de auto voor jongeren verder omhooggekropen in de pyramide. Vanuit het 4e echelon, nodig voor waardering van anderen en status hebben, naar het 5e echelon, alleen noodzakelijk voor maximale zelfontplooiing.
Als je naar televisiereclame voor auto's kijkt, krijg je het idee dat een auto hebben in categorie 3 (sociaal) thuishoort en soms zelfs dat een auto behoort tot de directe fysieke behoefte van de mens (categorie 1).
Voor mij persoonlijk hoort de auto helemaal niet thuis in de pyramide van menselijke behoeften. De mens is zonder auto heel goed in staat tot maximale zelfontplooiing.

Dinsdag 21 Mei 2013 at 8:29 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Jong, blond en famous

Het is geen geheim dat ik de liedjes van de Britse Ellie Goulding erg mooi vind.
Het is ook geen geheim dat graag achter jonge blonde vrouwen aanloop.
Onlangs liep de jonge, zeer blonde en zeer getalenteerde, Ellie Goulding in Washington DC de Nike Women Half Marathon. En helemaal niet onverdienstelijk: ze deed er 1 uur en 42 min over.

In het filmpje hieronder zie je na 1 min 47 Ellie langslopen, voor het Capitool. 

Ik was er niet bij. Ik loop eigenlijk alleen maar op Nederlandse bodem, achter Nederlandse blondines aan. Maar gelukkig vond ik op YouTube nog een clipje van een hardlopende Ellie Goulding.

Donderdag 16 Mei 2013 at 10:16 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

Hardlopen is universeel

Racing the Rez is een film over Amerikaanse Navajo-Indianen. En ook in de traditie van de Navajo speelt hardlopen een belangrijke rol.
Racing the Rez gaat over jonge Navajo-Indianen, die opgroeien in een reservaat, en met elkaar strijden om het cross-country-kampioenschap van de staat.

Alle mensen op Aarde stammen af van dezelfde groep voorouders. Die voorouders liepen hard om te kunnen overleven. Daarom hebben alle mensen op Aarde een lichaam dat heel goed is in hardlopen, niet alleen in Afrika, maar ook in Europa, Azië en Noord- en Zuid-Amerika. Dat lichaam nodigt ons uit om te gaan rennen: overal ter wereld.

Woensdag 15 Mei 2013 at 2:54 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Ouderwets hard op nieuwerwetse schoenen

Ik wil volledig overstappen op het barefoot-running, op het 'blootvoets' lopen. Maar liever niet op de Saucony Hattori's en liever ook niet echt op blote voeten. Een kilometertje zonder schoenen en sokken rennen, voelt heerlijk, maar een duurloop van 5 kwartier doe ik liever met schoeisel.

Ik toog naar Tilburg om nieuwe barefoot-schoenen te gaan kopen. Waarom naar Tilburg? Omdat daar een speciaalzaak zit: Anyonesrunning.
De eigenaar, ultraloper Paul, nam ruim de tijd om mij te adviseren. En het pand is ruim genoeg om een paar schoenen even uit te proberen. 
Ik keerde terug naar Delft met twee paar schoenen. 
Een paar superdunne Sole Runner FX Trainers.
En een paar Merrell Trail Gloves.

Op zondagmorgen ga ik naar de Kopjesloop op de nieuwe Merrells: ik schrijf in voor de 10 km.
De eerste vijf kilometer loop ik in een rustig tempo van 5 min 20 per kilometer met een paar clubgenoten. De tussentijd is 26 min 40.
Het tweede rondje loopt Marieke nog even met mij mee. We verhogen het tempo. Na 1800 m. slaat Marieke rechtsaf: zij loopt zo terug naar huis. Ik houd het tempo vast en maak de tien kilometer vol in 50 min. en 6 sec. Dat betekent een tijd van 23 min 26 over het tweede rondje... 12,8 km/uur: ouderwets hard.

Het kostte enige moeite en vandaag heb ik spierpijn in mijn kuiten. Maar het voelde heel goed om weer eens echt hard te lopen.

Maandag 13 Mei 2013 at 9:00 pm | | hardlopen | Twee reacties

De Golden Tenloop ...

gaat helemaal niet ten onder aan zijn eigen succes

Een paar maanden geleden hoorde ik dat het aantal deelnemers aan de Golden Tenloop beperkt zou worden. Als er 1400 deelnemers op de 5 km. en 2500 deelnemers op de 10 km. zouden voorinschrijven, dan zou de inschrijving gesloten worden. Er zou dan ook geen na-inschrijving zijn.

Ik was even bang dat dit tot veel protest zou leiden. Dat de Golden Tenloop ten onder zou gaan aan zijn eigen succes. Dat is gelukkig heel anders afgelopen. 
Eergisteren deden ruim 4000 mannen, vrouwen en kinderen mee met de 26e Golden Tenloop. Het was een groot sportfeest.


foto: Roel van Dorsten

Zestien jaar geleden verhuisde de Golden Tenloop van de Schieweg naar het centrum van Delft, met start en finish op de Burgwal. Toen was het nog een leuke regionale wedstrijd. Er streden 150 wedstrijdatleten om een handvol envelopjes met prijzengeld en 350 recreanten probeerden een mooie tijd neer te zetten op de 5 of de 10 km.

Tegenwoordig lopen er nog altijd 150 wedstrijdlopers mee. Maar er zijn meer dan 3000 recreanten. Velen daarvan lopen maar één wedstrijd per jaar: de Delftse Golden Tenloop. 
Het karakter van de Golden Tenloop is veranderd. Als je maar één wedstrijd per jaar loopt, dan is de tijd niet zo belangrijk: het gaat om uitlopen.
De sfeer is ontspannen, voor en na de wedstrijd is het reuze gezellig. En de gezonde inspanning van 5 of 10 km. hardlopen met je vrienden of je collega's is mooi meegenomen.


foto: Roel van Dorsten

De Golden Tenloop heeft haar maximale omvang bereikt, is volwassen geworden en is uitgegroeid. Uitgegroeid tot een leuk, gezellig sportevenement. Volgend jaar valt Hemelvaartsdag op 29 mei. En dan is er de 27e Golden Tenloop.

Koploper Wim Bierbooms maakte twee leuke filmpjes, bij het 3 km. punt na het steilste klimmetje in het parkoers.
Filmpje 1
Filmpje 2

Vrijdag 10 Mei 2013 at 10:03 pm | | hardlopen | Geen reacties

Het tegenovergestelde van onbevangen...

... is bevangen.

Mijn eerste marathon liep ik (heel lang geleden) onbevangen. Nadat Lee Towers 'You'll never walk alone' had gezongen, ging ik van start en ik zou verder wel zien. Die eerste marathon werd ook de snelste uit mijn loopbaan.
De volgende 3 marathons, die ik liep, was de onbevangenheid verdwenen. Ik wist wat er ging komen en ik zag daar een beetje tegenop. Ik was niet meer onbevangen, maar werd bevangen door de afstand en de twijfels.

Afgelopen zondag werd mijn zus Annelies bevangen door twijfels en onzekerheid. Jammer dat ze niet onbevangen haar eerste halve marathon kon uitlopen.

Andere moeilijke taken in het leven, zoals een examen of een operatie, kun je beter ook onbevangen tegemoet treden. Spanning en stress zorgen ervoor dat je minder kunt hebben, lichamelijk en geestelijk. Als je ergens tegenop ziet, dan wordt het vanzelf zwaarder... alleen al door het er tegenop kijken.
Als je de uitdaging onbevangen aangaat, dan zal het altijd meevallen.

 

Donderdag 09 Mei 2013 at 5:59 pm | | overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

Toer voor psychologen

Ik loop samen met mijn zus Annelies de Delftse Parkenloop, ofwel de Groene Halve Marathon. Voor mij wordt dat een lange trainingsduurloop. Maar voor Annelies is het de eerste halve marathon, die ze ooit loopt: ze staat stijf van de zenuwen.

De eerste kilometers loop ik rustig te flierefluiten. Maar Annelies loopt wel erg langzaam vandaag en ze zegt ook helemaal niks. Vlak voor de 5 km. vraag ik: 'Hoe hard denk je dat je loopt?' Ze denkt 6 min 15 per kilometer, maar het in werkelijkheid is het langzamer 6 min. 30.
Ik probeer haar te laten ontspannen en rustiger te laten ademen. Maar mijn woorden dringen niet tot haar door. Er gaapt een enorme kloof tussen ons: alsof we aan weerszijden van de Grand Canyon allebei onze eigen halve marathon lopen. 

Ik vraag nog een keertje of ze zeker weet of ze wel de halve marathon wil lopen 'zou je niet liever rechtsaf gaan en de 10 km lopen'. Het gaat niet lekker en Annelies ziet als een berg op tegen de afstand. Maar ze wil echt linksaf om 21 km. te lopen.

Het is mij ook wel eens overkomen dat ik liep te piekeren tijdens een halve marathon en mezelf in een spiaal naar beneden dacht. Ik zie nu hetzelfde gebeuren bij mijn zusje. En het lukt me niet om haar uit de put praten.


Bij de benzinepomp langs de  Noordweg kan ze niet meer en stopt. We krijgen ruzie en gaan even zitten op het asfalt. Lang genoeg om Annelies uit de put te halen en op adem te laten komen. 
We gaan weer joggen en de kloof tussen ons is nu veel smaller.

De laatste kilometers zijn nog wel zwaar voor Annelies, het tempo daalt en we wandelen nog een paar keer. Maar de angst om het niet te halen is verdwenen.
Uiteindelijk komen we samen bij de finish op de atletiekbaan.
Voor Annelies een mooi persoonlijk record op de halve marathon. Of ze het ooit verbetert, is voorlopig nog onduidelijk.
Voor mij was het de langste duurloop in jaren en een leerzame ervaring: het is echt heel moeilijk om iemand ontspannen te laten lopen.

Zondag 05 Mei 2013 at 3:53 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , , , ,

I am Barefoot Hans

Komende zondag is in Tilburg het open Europees Kampioenschap en Nederlands Kampioenschap Barefoot Running.
Dat komt voor mij slecht uit. Ik wil zondag meedoen met de Delftse Groene Halve marathon. En ik zal die halve marathon nog op traditionele hardloopschoenen lopen. Een-en-twintig kilometer op dunne minimalistische schoentjes is nog een beetje te ver voor mij.

Maar de eerst volgende halve marathon daarna, zal ik op minimalistische schoentjes gaan lopen: met zo weinig mogelijk demping en 0 mm. hoogteverschil tussen hak en voorvoet.
Ik ben helemaal om en denk erover om mijzelf Barefoot Hans te gaan noemen.

Een blog heb ik al...


Blootvoets voetballen

Ik denk dat voetbal op blote voeten ook heel erg leuk is.
Misschien moet de bal wat lichter en zachter. Maar bij barefoot-soccer is de kans op blessures veel kleiner.
Ik zal eens een mailtje sturen naar de KNVB.

Woensdag 01 Mei 2013 at 9:58 pm | | hardlopen | Geen reacties