Nieuwe baan

Ik heb een nieuwe baan. Ik werk nog wel in dezelfde kleine buurtsuper en verdien hetzelfde kleine salaris, maar ik doe ander werk. 
Het is tegenwoordig mijn taak om de muziek, die de hele dag klinkt, te beoordelen.
Ik luister naar de ballads van Adèle en de mooie liedjes van Alicia Keys en Alanis Morisette. Ik luister met aandacht naar de teksten van Raccoon, Blöf en Acda en De Munnik. Ik neurie mee met Billy Joel en John Mayer.
En omdat ik er toch de hele dag moet zijn, doe ik ondertussen wat lichte vulwerkzaamheden, maak ik schoon en help ik klanten.

Ik heb deze baan gekregen dankzij tussenkomst van Walter Mitty: de beroemde dagdromer uit het verhaal van James Thurber. Van Walter leerde ik dat je van elke dag iets leuks of iets spannends kan maken. Het is een kwestie van je fantasie gebruiken.

Ik denk dat dit de leukste baan is, die ik ooit gehad heb.

Donderdag 29 Maart 2012 at 9:44 pm | | overig | Drie reacties
Gebruikte Tags: ,

De tand des tijds

Afgelopen woensdag liep ik het laatste deel van de training mee met de snelste lopers uit de Instroomgroep. Ze begonnen net aan hun laatste tempo van 5 minuten.
Voorop liep de jonge, sportieve vrouw, van wie ik de naam zo makkelijk kan onthouden. Ik moest even flink aanzetten om naast haar te komen. Ik zei: 'Wat kun jij hard lopen.'
'Jij loopt toch even hard', antwoordde ze, 'en je loopt heel mooi.'
'Maar ik houd dat geen 5 minuten vol', zei ik, 'en jij wel.'
'Ik heb er ook hard voor getraind', zei de blondine terug.
Ik draaide mijn hoofd naar rechts en keek in het lachende gezicht van de tand des tijds.

Ik had nog wel terug kunnen zeggen dat ik al 20 jaar hard train, ruim 1000 kilometer per jaar. Maar ik liet het tempo zakken en observeerde hoe het talent met mooie grote passen bij me wegliep. 

Ik zou best vaker en langer kunnen trainen, maar dan zou ik haar nog niet bij kunnen benen. Met het verstrijken van de jaren word je minder snel. Daar valt niets tegen te beginnen.
Ik haal mijn motivatie niet meer uit tijden en prestaties. Hardlopen blijft heel leuk, ook als je minder hard loopt.

Dinsdag 27 Maart 2012 at 10:34 pm | | hardlopen | Eén reactie

Een zonnige verjaardag

Ik wil mijn 52e verjaardag eigenlijk niet vieren, maar ik ontkom er niet aan.
Bij het ontbijt krijg ik van Bettie een paar lieve cadeautjes. Ze weet dat ik niets om gadgets en spullen geef. Dus ze heeft voor ons tweeën een romantisch weekendje weg geboekt om de goede dingen in het leven te vieren.
En ze heeft het afgelopen half jaar haar haren laten groeien, zodat ze nu een paardestaartje kan maken.
Dat is echte liefde: je haar laten groeien om het voor Hardloper Hans in een staartje te doen.

's Ochtends bak ik eerst een taart voor mijn collega's.
Als die klaar is ga ik een duurloopje doen in het zonnetje. Dat valt nog behoorlijk tegen: het is warmer dan ik dacht. Je zal 42 km. bij deze temperatuur moeten lopen. Het wordt een rondje om de TU-wijk heen, via de Wippolder naar Delfgauw en dan nog een rondje om de Delftse Hout heen. Bij elkaar 75 min. gelopen met wat korte versnellingen. 's Middags bak ik nog een taart.

De komende maanden eens kijken of ik een 10 km. binnen de 52 minuten kan lopen.
Dat wordt nog een hele opgaaf.

Zaterdag 24 Maart 2012 at 1:03 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , ,

Tweeënvijftig jaar, wel een beetje raar

Eind van de week word ik tweeënvijftig. Maar ik voel me nog helemaal niet oud.
Als ik in de spiegel kijk, zie ik mijn opperhuid. Ik weet dat die opperhuid voortdurend van binnenuit vernieuwd wordt. De cellen aan de buitenkant van mijn huid zijn hooguit een jaar oud.

Hetzelfde geldt voor de rest van mijn lichaam. Het is nog helemaal geen 52 jaar oud. Veel van mijn weefsels zijn veel jonger. De laatste kilo's spiermassa en vetweefsel rond mijn middel zijn ook maar 2 jaar oud. 
Eigenlijk is er sprake van een voortdurende reïncarnatie. Het lichaam waarin Hans Verbeek huist, wordt telkens gerepareerd en vernieuwd.

Ik besef dat ik een goed leven heb in een wonderlijke tijd.  Al mijn leven lang eet ik 3 maaltijden per dag en heb ik toegang tot schoon drinkwater. Het ontbreekt mij aan niets. De mensheid heeft veel kennis vergaard. En ik kreeg de kans om die kennis tot me te nemen.

Matter flows from place to place and momentarily comes together to be you


Ik weet dat mijn lichaam bestaat uit atomen en dat die atomen al miljarden jaren oud zijn. Ze zijn ontstaan in een supernova-explosie heel lang geleden. We bestaan letterlijk uit sterrenstof.
De atomen in mijn lichaam zaten hiervoor in andere planten en dieren en misschien zelfs in andere mensen. 
Maar nu vormen die atomen eventjes Hans Verbeek. 

Ik luister graag naar wetenschappers als Carl Sagan, Neil Degrasse Tyson en Richard Dawkins. Ze leggen uit hoe wonderlijk het heelal in elkaar zit en hoe fantastisch het is om daar bewust deel van uit te maken.

Maandag 19 Maart 2012 at 12:29 pm | | overig, schrijven | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

Vrijdagavond: Venus en Jupiter

Afgelopen vrijdagavond trainde ik mee met groep 8 o.l.v. Cees van Velzen. Het werd een heerlijke training.
Cees loopt al 22 jaar bij De Koplopers, bijna net zo lang als ik. En hij geeft al vele jaren zeer gevarieerd trainingen aan groep 8. Tijdens het inlopen haalden we herinneringen op aan de tijd dat we samen in groep 3 trainden en aan de trainers, die we in die tijd versleten. Na de warming-up volgde een pittig trainingsprogramma: een pyramide oplopend van 30 sec. tot 3 min.

Boven de westelijke horizon zagen we twee heldere stippen tegen de wolkenloze hemel.
Ik wees ze aan en zei: 'Zien jullie die sterren?'
Iemand in de groep reageerde: 'Nu ga jij ons toch vertellen dat het geen sterren zijn, maar planeten.' 
Ze kennen me onderhand.

Toen ik thuiskwam zocht ik op welke planeten het waren. In de eerste weken van maart 2012 staan Venus en Jupiter (op het oog) erg dicht bij elkaar. Venus is de helderste stip.

Op woensdag 14 maart is de afstand tussen de twee stippen het kleinst: Jupiter staat dan onder Venus.

Het lijkt alleen maar alsof Jupiter en Venus dicht bij elkaar staan. In werkelijkheid is de afstand tussen de beide planeten honderen miljoenen kilometers. 
Venus staat relatief dicht bij de Zon op maar 108 miljoen kilometer afstand. Het licht dat Venus weerkaatst, komt van de Zon. Als dat licht je ogen bereikt is het ongeveer 10 minuten onderweg geweest vanaf de Zon.
Jupiter staat veel verder weg 780 miljoen kilometer van de Zon. Het licht dat het stipje Jupiter weerkaatst, is ook afkomstig van de Zon. Maar dat licht is ruim 5 kwartier onderweg geweest als het uiteindelijk je ogen bereikt.
En toch lijken de stipjes vlak naast elkaar te staan.
Wetenschap en kennis verrijken je leven: ik geniet nog dagelijks van alles wat ik tijdens mijn leven heb mogen leren.

Maandag 12 Maart 2012 at 10:05 pm | | overig | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , , ,

De marokkanen en Wilders

Het is eindelijk lente. De zon schijnt en ik zie in de berm langs de Provinciale weg klein hoefblad bloeien. Even verderop zie ik ook al bloeiend speenkruid.
Ik loop over het fietspad langs de Kruithuisweg verder en zie een jong gezin overleggen waar ze naar toe moeten. De vader heeft een aanhanger aan zijn fiets waarin een meisje van een jaar of 5 zit. Hij vraagt aan mij in gebrekkig Nederlands de weg naar IKEA. Ik wijs dat hij rechtdoor moet en dan linksaf over de Schoemakerstraat.

Het gezin fietst niet hard. Ik loop voor ze uit en wijs ze verder de weg door de Wippolder heen en onder de A13 door. Bij de Hoflaan wijs ik ze het grote bord van IKEA, dat je boven de bomen uit ziet. De vader bedankt me hartelijk en wil me zelfs een pakje drinken geven dat hij voor zijn dochtertje meegenomen heeft. Ik weiger zo beleefd mogelijk en loop verder richting Delfgauw.

Een kwartiertje later loop ik over het fietspad in de Delftse Hout. Het is druk met wandelaars. Ik zie twee sportieve jongemannen op het fietspad staan. Ze kijken achterom en wachten kennelijk op anderen: een donkerharige vrouw met een rode jas en een man in een lange donkerblauwe jas met een opvallend kapsel. Als ik hem passeer maken we heel even oogcontact: hij ziet er gezond uit. Drie stappen verder realiseer ik mij dat het Geert Wilders is. Hij is hier in de Delftse Hout met zijn vrouw aan het wandelen in de lentezon.


Er lopen nog twee lijfwachten achter hem aan: ze hebben van die kaalgeschoren koppen, die ik wel associeer met neonazi's. Ik schrik van mezelf dat ik deze mannen vanwege hun uiterlijk en Wilders meteen het stempel neonazi meegeef. Ik zou beter moeten weten.

Even verderop kom ik een collega tegen op de fiets. Ik zeg automatisch goeiemorgen, omdat zij alleen 's ochtends werkt. Ze groet vriendelijk terug. 
Twintig minuten later ben ik weer thuis. Lekker moe en mijn T-shirt is drijfnat. De lente is begonnen.

Zondag 11 Maart 2012 at 4:57 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , , , ,

The Dutch Mountain

Er zijn plannen om in Nederland een berg te maken van 2000 m. hoog.
Ik vind dat een belachelijk idee. Het past in dezelfde categorie als het absurde idee van de Amerikaanse presidentskandidaat Gingrich om een permanente basis op de maan te bouwen. En het idiote plan om een tulpvorimg eiland in de Noordzee te maken. 

De mensen die dit soort ideeën lanceren worden vaak serieus genomen. Terwijl je op de achterkant van een bierviltje kunt uitrekenen dat het een ontzaggelijke verspilling is van energie, mankracht en geld.
De Nederlandse berg zal 60 à 70 miljard gaan kosten.
Ik kan me daar erg over opwinden. Zo erg dat ik niet meer weet wie nu het idiootst is: de bedenker van het idee of de mensen die er in gaan geloven.

Maar genoeg daarover.
Er zijn al bergen op de wereld, we hoeven die helemaal niet zelf te maken. In Nederland zijn weinig bergen en ze zijn laag. Sporters kunnen van deze natuurlijke obstakels, ook al zijn ze laag, gebruik maken. Hardlopers en fietsers zoeken graag de Nederlandse bergen op.
Afgelopen zondag liep ik met mijn zus Annelies naar het Elsenburgerbos. Daar zijn ook wat kleine bergjes, afgedekte vuilstortplaatsen uit de jaren 60.
Na een korte warming-up in het Wilhelminapark liepen we tegen de hoogste heuvels op. Een fijne krachttraining voor de kuiten en de bovenbenen.

Het voelde goed, het lichaam vond het leuk om te doen.
Soms denk ik dat het lichaam uit zichzelf dingen wil doen om in stand te blijven. Uit zelfbehoud wil je lichaam eten en drinken. En als je wat ouder wordt, wil je lichaam ook krachttraining doen om te voorkomen dat je spieren zwakker worden. Gewoon aan toegeven. Lekker hard tegen de wind in fietsen en tegen heuveltjes oplopen.

Donderdag 08 Maart 2012 at 10:55 pm | | hardlopen, overig | Eén reactie
Gebruikte Tags: ,

Film - Drive

De film Drive vertelt het verhaal van een eenzame jonge man in Los Angeles.
Hij automonteur, maar hij kan heel goed autorijden en verdient in Hollywood bij als stuntman. En soms laat hij zich inhuren als chauffeur van de vluchtauto bij overvallen. Als hij dat doet houdt hij zich strikt aan zijn opdracht: hij is niet gewapend, doet niet mee aan de overval en hij brengt de overvallers in 5 minuten tijd naar de afgesproken plek.

De naam van de hoofdpersoon in de film (gespeeld door Ryan Gosling) wordt niet bekend. Hij woont alleen en maakt op een dag kennis met zijn buurvrouw, een jonge, blonde alleenstaande moeder met een zoontje van een jaar of 10. Ze trekken steeds meer met elkaar op en de monteur neemt langzaam de vaderrol voor het jongetje op zich. Totdat de echte vader vrijkomt uit de gevangenis.

De film Drive (2011) kreeg slechts één Oscar-nominatie, voor sound-editing. Die Oscar ging uiteindelijk naar 'Hugo'. Drive won wel andere prijzen, bijv. in Cannes
Het is een show-don't-tell-film met weinig dialoog en uitleg. Er wordt wel veel getoond en als kijker moet je daar zelf een verhaal van maken.
Ik vond de muziek, synthesizer pop à la 80's, heel goed passen bij de beelden. (hier een voorproefje op YouTube)
De officiële trainer van de film geeft te veel van het verhaal weg. 
Het clipje hieronder verraadt niets.


"A Real Hero" Music Video - College feat. Electric Youth - Drive Soundtrack from Fabián Ávila on Vimeo.

Drive is een prachtige film.
Op IMDB staat Drive momenteel op plaats 241 in de Top 250 aller tijden, met een 8,0 als rapportcijfer.

Zondag 04 Maart 2012 at 9:09 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags:

Het Diner - als toneelstuk

 

Het Diner was mijn eerste kennismaking met de schrijver Herman Koch. Ik vond het een goed geschreven boek en ik was verrast door de openhartige maatschappijkritische blik van de schrijver / hoofdpersoon.
Herman Koch maakte van de hoofdpersoon Paul Loman een man met onvoorspelbare woedeuitbarstingen, die niet onder stoelen of banken steekt dat hij vindt dat onze maatschappij te soft om gaat met misdadigers en mislukkelingen. Voor sommige misdaden is de doodstraf de enig juiste en zwervers en bedelaars horen niet nutteloos rond te hangen in onze steden.

Kees Prins bewerkte het boek tot een toneelstuk: dat is vrij aardig gelukt.
Bettie en ik zagen het toneelstuk afgelopen vrijdag in theater De Veste.
De hoofdrollen worden gespeeld door Renée Fokker, Porgy Franssen, Lies Visschedijk en Kees Hulst. Net als in het boek zorgt de gerant met zijn lachwekkende beschrijvingen van de gerechten voor komische onderbrekingen.
Het toneelstuk duurt 95 min. en in die korte tijd lukt het niet helemaal om de personages goed neer te zetten. Vooral de hoofdrol van Paul, gespeeld door Kees Hulst, komt niet uit de verf.

Over het boek deed ik drie dagen en lezend neem je wat meer tijd om je in te leven in de hoofdpersonen. Het toneelstuk van slechts 95 min. mist die diepgang.

Zondag 04 Maart 2012 at 2:34 pm | | cultuur | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,