Droomtijdloop 2011

In de nacht van 29 op 30 oktober organiseerde AV De Koplopers voor de tweede keer de Droomtijdloop. Het was een groot succes.

Midden in de nacht om 2 uur gingen zo'n 1200 lopers van start voor een halve marathon of voor één rondje van 10,5 km. 
Een uur later stond de klok nog altijd op 2 uur en om kwart over 2 's nachts kwam de winnaar Michiel Bovendeert over de finish. Bij de dames won Hanneke de Boer-Bouma met een tijd van 1 uur 28.07.

Ik liep zelf niet mee, maar ik hielp als vrijwilliger bij het vrijwel vlekkeloos verlopen.
Eerst hekken sjouwen, dan een tijdje speakeren en tot slot als masseur wat vastgelopen spieren losmaken.
Er was maar weinig belangstelling voor een gratis massage, dus kon ik ook nog even in de kantine gezellig een glaasje drinken.

Enkele omwonenden klaagden over geluidsoverlast. Dus als de Koplopers (misschien over 5 jaar) opnieuw een Droomtijdloop organiseren, doen we dat zonder grote geluidsinstallatie.

Foto's maken van hardlopers  in het donker is er moeilijk. Maar het is Frans Evenblij en Running Willem toch gelukt

Maandag 31 Oktober 2011 at 10:09 am | | hardlopen | Geen reacties

Verzoend met het lagere tempo

Op vrijdagavond train ik met mijn eigen groep mee. Het programma is 5 x 4 min., 5 x 2 min. en 2 x 1 min. Op zich niet zo veel, maar ik laat me meeslepen door Emilie (25 en een paardestaart) en zo wordt het toch nog een pittige training.

Zaterdagmiddag wil ik mijn laatste lange duurloop doen voor de halve marathon van Monster. Ik loop in de Delftse Hout vier rondjes van 5 km. over het Kopjesloop-parkoers. 
Ik geniet van de herfstkleuren en het landschap. En de eerste 12 km. geniet ik ook van het hardlopen.
Ik probeer echt rustig te lopen, maar het tempo ligt tussen 5 min 10 en 5 min. 30 per km.
Bij 14 km. stap ik in een kuil en val languit in een plas vol natte bladeren. Daarna lukt het wel om heel rustig te lopen.
Het laatste rondje van 5 km gaat in 27 min. 35, gemiddeld 5 min 30 per kilometer.

Na 20 km. ben ik echt moe, maar dat komt ook een beetje door het jagen van vrijdagavond.
Volgende week zaterdag zal ik nog rustiger van start moeten gaan: ik wil met plezier die halve marathon uitlopen. Misschien loop ik de eerste kilometers wel met mijn zusje Annelies mee: het tempo dat we afgelopen zondag liepen (63 min op de 10 km.) beviel me prima.
Na een paar jaar trainen met de beginners en de geblesseerden in de Instroom-Herstel-Groep ben ik wel gewend aan een rustiger tempo. En langzamerhand kan ik mezelf er ook mee verzoenen. Hoe hard ik loop is niet meer zo belangrijk, als ik maar loop.

Zaterdag 29 Oktober 2011 at 6:17 pm | | hardlopen | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Hoe de mens een hardloper werd - deel 2

De moderne mens, Homo sapiens, kan overdag in de volle zon op de Afrikaanse savanne hardlopen zonder oververhit te raken. Door te transpireren loopt de lichaamstemperatuur niet te hoog op. En door zijn lichaamsbouw kan de mens ook lange afstanden hardlopend afleggen. 
Door deze aanpassingen kon de mens prooidieren zolang achtervolgen tot ze door hitte en uitputting bezweken.
De Bosjesmannen in de Kalahari-woestijn jagen nog altijd op deze manier.
David Attenborough maakte met een BBC-camera-ploeg een reportage over deze uitputtings-jacht.

Alleen de voorouders, die dit goed konden hebben het overleefd en zich kunnen voortplanten. Daarom is ons lichaam ook nog altijd uitermate goed geschikt om lange afstanden hardlopend af te leggen.

Donderdag 27 Oktober 2011 at 9:56 pm | | hardlopen | Geen reacties

Hoe de mens een hardloper werd

De voorouders van de moderne mens leefden in Afrika op de savanne. Wetenschappers hebben ontdekt dat deze primitieve mensachtigen zeer goede lange-afstandlopers waren.

In de BBC-serie Origins of us legt Alice Roberts uit hoe wetenschappers dit ontdekten.
Onze verre voorouder Homo erectus leefde 1 miljoen jaar geleden: hij had langere ledematen en een slankere taille dan zijn voorgangers. Dit is een aanwijzing dat Homo erectus een hardloper was. Tijdens het hardlopen draait het bovenlichaam ten opzichte van het onderlichaam, daardoor krijg je vanzelf een slanke taille.
Homo erectus had ook op de achterkant van de schedel een ribbel waar een dikke brede pees, de nekband, op vastzat. De stevige nekband zorgt ervoor dat het hoofd tijdens het hardlopen niet naar voren klapt. De moderne mens heeft die ribbel en die nekband nog altijd. 

Wetenschappers denken dat Homo erectus, net zoals wij, veel minder lichaamsbeharing had. Daardoor kon Homo erectus over zijn hele lichaam zweten en warmte verliezen. Midden op de dag kon Homo erectus urenlang achter een prooidier aanrennen, zonder oververhit te raken. De prooidieren (antilopen, zebra's, gazellen) hadden een dikke vacht en konden niet transpireren: zij raakten wel oververhit. En zo kreeg onze voorouder dieren, die groter en sneller waren toch te pakken.

Onze grote bilspier, gluteus maximus, is ook een evolutionair overblijfsel, uit de tijd dat hardlopen noodzakelijk was om te overleven. Alice Roberts laat in het filmpje hieronder zien waarom je grote bilspier zo belangrijk is tijdens het hardlopen.

Dinsdag 25 Oktober 2011 at 10:47 pm | | hardlopen | Eén reactie

Vleesloze maand

Vorig jaar heb ik een maand lang (november of was het oktober) geen alcohol gedronken. Dat was eigenlijk best makkelijk. Zoiets wil ik dit jaar weer doen, maar nu ga ik een maand lang vlees laten staan.

Op zich hoeft er niet zoveel te veranderen. Ik kan gewoon lasagne, pasta, nasi en bami maken zonder gehakt of kip. En in wraps (tortilla's) hoef je ook geen vlees te doen. Kaas en eieren vallen bij mij niet onder vlees, dus ik kan daar ook mee uit de voeten. Ik zal geen ultra-vegetariër worden: dus ik blijf gewoon bouillon-blokjes en gelatine gebruiken

Bettie doet mee. Maar Max wil wel graag vlees blijven eten: de komende maand wordt eten koken dus iets ingewikkelder.
Ik denk dat het eten in Nederland zo goed en gevarieerd is, dat je geen vleesvervangers (soja, tofu e.d.) nodig hebt. Wordt vervolgd.

Zaterdag 22 Oktober 2011 at 9:35 pm | | overig | Eén reactie
Gebruikte Tags: , , ,

Zo loopt de loper

Zo loopt de loper

De loper loopt door het bos, langs zee en door de stille velden
langs de sloten loopt de loper en op de verre buitenwegen
de loper loopt langs de schepen in de haven, langs het spoor en het station
rent door de graskantjes van de weg, langs de vrouwen met blonde haren

de voeten raken om de beurt
eventjes de grond
soms in de schaduw, soms in de zon
dan veren ze weer omhoog
in het rusteloze ritme van de loper

de voeten raken asfalt en steen
vertrappen blad en bloem
maken afdrukken in het zand op het langverlaten strand
en gaan weer huiswaarts
in het rustgevend ritme van de loper

zijn leven lang loopt de loper
niets belangrijker dan het moment
dat ik hier nu loop en ben

(Naar Narrenwijsheid van J.C. van Schagen)

foto van Ernst Vikne (via Flickr CC)

Zondag 16 Oktober 2011 at 6:59 pm | | schrijven | Drie reacties
Gebruikte Tags: ,

Wij zijn allemaal kinderen van Afrika

De beste hardlopers komen uit Afrika. Maar eigenlijk komen alle mensen uit Afrika. De mens is ontstaan in Oost-Afrika en pas de laatste 50.000 jaar heeft de mens zich verspreid over andere continenten. We zijn allemaal kinderen van Afrika.


(bekijk dit clipje fullscreen met de muziek aan)

In dit clipje zie je een mooie vrouw met lange blonde haren, Dr. Alice Roberts. Daar moest ik meer van weten.
Alice Roberts maakte met de BBC een prachtige documentaire serie over de verspreiding van de mensheid over alle continenten: The Incredible Human Journey.
Deze documentaires kun je nu ook bekijken op YouTube.

Vanwege het grote succes van The Incredible Human Journey, mocht Alice Roberts nog een documentaire reeks maken: Origins of Us
Deze serie gaat over de evolutie van het menselijk lichaam. Waarom zien we eruit zoals we eruit zien en hoe is dat zo gekomen?
Vanaf aanstaande maandag (17 okt.) kun je Origins of Us (en de verrukkelijke Alice Roberts) bekijken op BBC 2.

Vrijdag 14 Oktober 2011 at 12:13 pm | | cultuur, overig | Eén reactie

Zonnepanelen in de voortuin

Het is erg hip om zonnepanelen op je dak te installeren, je kon er zelfs subsidie voor krijgen. Het leek mij ook een goed idee, maar ik heb niet zoveel met elektriciteit. Ik heb wel wat met voedsel en met name met appels. Daarom heb ik 2 appelboompjes in mijn voortuin gezet.

Vanaf volgend voorjaar gaan de boompjes de zonne-energie opvangen en opslaan in appels. En ik het najaar van 2012 kan ik de appels plukken en opeten. De zonne-energie uit mijn eigen tuin zal dan mijn spieren aandrijven, tijdens het hardlopen en fietsen. Ik vind dat idee nu al leuk.

De appelboompjes heb ik gekocht bij Minitree.
Minitree is een onderdeel van boomkwekerij Fleuren en Minitree verkoopt fruitboompjes, die klein blijven en geen zijtakken maken. Zulke boompjes zijn niet interessant voor fruitteers, maar particulieren kunnen ze makkelijk in kleine  tuintjes zetten of zelfs in grote potten op een balkon.

Donderdag 13 Oktober 2011 at 2:51 pm | | nieuws, overig | Geen reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Het kan ook anders: 15 km. Kopjesloop

De Kopjesloop van zondag 9 oktober doe ik als een training. Het is een mooie gelegenheid voor een duurloop van 15 km.

De eerste kilometers loop ik met mijn zus Annelies. Zij wil de 10 km. lopen en ik vind het wel prettig om met haar in een rustig tempo te beginnen. Het is druk, ik word afgeleid door paardestaartjes en raak Annelies kwijt. Na 1 km. lopen we weer bij elkaar. Annelies loopt stevig door, maar ik wil nog wel iets harder.
Na 2,5 km. zeg ik haar gedag en neem een jongedame van een Gemeente-Delft-team op sleeptouw. We praten wat over hardlopen en andere sporten en voeren langzaam het tempo op. In de vijfde kilometer lopen we zo hard, dat ze niet meer kan praten. Maar zij gaat finishen en ik sla linksaf voor de tweede ronde van 5 km. De doorkomsttijd is 29 min. rond.

Ik voer het tempo nog wat op en haal een paar lopers in. Na 8 km. krijg ik Jan en Elleke Koornneef in zicht: zij doen een rustige duurloop van 10 km. Ik haal ze in bij het bordje van kilometer 9. Ik pas mijn tempo aan en gezamenlijk lopen we de 10e kilometer. Jan en Elleke finishen na 53 min. 20 en ik mag nog 5 km. doordraven. 
De loper voor me haal ik niet meer in. Maar ik loop toch stevig door, omdat ik naar de WC moet.
De laatste kilometers gaan in een roes, rap voorbij. Ik finish na 1 uur 18 min. en 24 sec.
Zo kan het dus ook: het eerste rondje in 29 min. en de volgende rondjes in 24.20 en 25.04.

Rest mij nog te vermelden dat Annelies een dik PR liep op de 10 km. Helemaal zelf gedaan want ik liet haar na 2,5 km. in de steek voor een jongere vrouw. Annelies bleef voor het eerst binnen het uur: 59 min. 59.

Zondag 09 Oktober 2011 at 6:33 pm | | hardlopen | Twee reacties

Groot rondje

Er staat een halve marathon op mijn schema, dus zal ik ook maar weer lange duurlopen gaan doen. 
Vanmiddag in een grote ronde om Delft heengedraafd.

Om 12 uur de deur uit en eerst eens rustig inlopen.
Bij het Kruithuispad mijn losgooi-oefeningen gedaan; rekken doe ik alleen nog na het hardlopen.
Mijn route loopt via de TU-wijk: ik loop over de heuveltjes in het Mekelpark en pak ook even de grashelling van de bibliotheek mee.
Door de Wippolder richting Delfgauw. Langs de Hoflaan en het crossparkoers en dan over het houtsnipperpad. Langs Uylenburgh en dan richting Nootdorp. Lekker met wind tegen over de Brasserskade terug naar Delft.

Na anderhalf uur loop ik via de Koepoortbrug Delft weer binnen. Het is maar een kleine omweg naar de Oostpoortschool. Ik loop er even langs om naar mijn lief te zwaaien. Daarvandaan via de kortste weg weer naar huis.

Volgens Runnerworldroutes heb ik 16,2 km. gelopen. Ik heb daar ongeveer anderhalf uur over gedaan.

Dinsdag 04 Oktober 2011 at 5:47 pm | | hardlopen | Vier reacties
Gebruikte Tags: , ,

Let op je achillespees na een enkelverzwikking

Als blessurecoach van de Herstelgroep heb ik geleerd dat verzwikken van de enkel ernstige gevolgen kan hebben. Tijdens het herstel van de verzwikking kunnen tijdelijk achillespeeklachten optreden. 
Hoe dat precies werkt, weet ik niet. Maar je kunt last krijgen van de achillespees van de verzwikte voet.

Drie weken geleden zwikte ik zelf door mijn (zwakke) linkerenkel. Dat was even schrikken, maar ik ben er rustig mee doorgelopen. Thuisgekomen voelde ik er weinig meer van en ik heb er geen aandacht meer aan besteed.
Tijdens Westlands Mooiste voelde ik opeens mijn linkerachillespees steken. De pijn verdween snel en ik kon de wedstrijd verder uitlopen / wandelen. 

Vorige week viel het muntje pas: de stijfheid van de achillespees is een gevolg van de verzwikking anderhalve week eerder.
Gelukkig heb ik nu geen last meer van de enkel en ook niet van de achillespees.
Maar voor de zekerheid heb ik even opgezocht hoe je het best herstelt van een enkelblessure. Op de website van rozenbergsport vond ik wat ik zocht.


De komende weken zal ik mijn linkerachillespees en linkerkuit wat beter in de gaten houden. En natuurlijk wat versterkende oefeningen doen voor het linkeronderbeen.

Maandag 03 Oktober 2011 at 7:17 pm | | hardlopen | Eén reactie