Tegen elke prijs ?

Vanmorgen in de miezerregen heel voorzichtig een rondje van 7 km. gelopen. Halverwege, na 20 min. even gewandeld. Aan het eind begon de linkerhamstring toch weer te trekken. Na het douchen voelt het stijf en gespannen, maar onderweg geen pijn gevoeld.

Tijdens het loopje zag ik een grote vierwielaangedreven auto voor het stoplicht wachten. De jongeman naast de chauffeur stak uit het raampje zijn duim omhoog toen ik langs jogde. Het stoplicht sprong op groen en het enorme bakbeest reed weg. 

De brandstof in die grote kar wordt gemaakt van aardolie. En die aardolie wordt ergens ver hier vandaan uit de grond gehaald. Misschien wel in de Golf van Mexico. 

Bij de ramp met de Deepwater Horizon op 21 april vielen 11 doden. Het peperdure boorplatform ging verloren. Er stroomt nog altijd aardolie uit het boorgat op 1500 m.(!!!) diepte en dat veroorzaakt een olievlek van ongekende omvang. 

Het bouwen van boorplatforms, die olie gaan winnen in zeewater van 1500 m. diep is heel erg duur. Het winnen van aardolie uit teerzand, zoals in Canada gebeurt is ook heel erg duur. Het opruimen van de olievlek in de Golf van Mexico kost vele miljoenen. Je kunt je afvragen of we tegen elke prijs olie moeten gaan oppompen uit zulke diepe olievelden. Alleen maar, zodat we met de auto naar de sportschool kunnen rijden of met het vliegtuig naar een marathon op een ander continent.

Ik denk dat we die olie maar in de grond moeten laten zitten. Laat het teerzand maar liggen en ga niet boren in de Noordelijke IJszee. Ik denk dat we maar wat vaker moeten fietsen, wat korter moeten douchen en wat dichter bij huis een mooie wedstrijd moeten uitzoeken.

Vrijdag 30 April 2010 at 2:41 pm | | nieuws | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

Het eerste gebod

Het eerste gebod voor een geblesseerde hardloper is: "Gij zult niet doorlopen met pijn."
Dat kan ik op zondagmorgen gelijk in praktijk brengen. Vol goede moed stap ik de deur uit en draaf in een rustig tempo de wijk uit. Maar ik heb een muziekje op mijn oren en ongemerkt maak ik toch langere passen dan goed is. Bij de Westlandseweg aangekomen (5 min. van huis) voel ik mijn linkerhamstring alweer. Ik probeer het nog even, maar besluit dan maar terug naar huis te wandelen. Binnen 15 min. ben ik alweer thuis.

Op dinsdagmorgen pak ik het voorzichtiger aan. In het zonnetje loop ik op een sukkeldrafje naar het station. Daar pak ik twee keer de trap van 53 treden. Dan vervolg ik mijn weg langs het spoor. Via het fietstunneltje en de Abtswoudseweg loop ik naar het Proosdijpad. Mijn linkerhamstring is stijf en gespannen, maar ik voel niet de pijn van zondag.

Het tweede gebod voor de geblesseerde hardloper: "Bouw de inspanning geleidelijk op en neem wandelpauzes".
Ik wandel 2 minuten om de spieren te laten ontspannen. Daarna ga ik weer hardlopen tot de hamstring opnieuw protesteert. Zo kom ik na een half uurtje weer thuis.

Het zal nog wel een tijdje duren voordat ik weer onbekommerd richting Schipluiden kan draven.

Dinsdag 27 April 2010 at 12:14 pm | | hardlopen | Acht reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 16

Gisterenavond voor het eerst weer een stukje hardgelopen. Dat ging prima. Zondag een stukje verder.

In kranten komen steeds meer advertenties en er worden folders ingevouwen, die je helemaal niet wilt hebben. Op TV rukt de reclame steeds verder op, vreselijk irritant. De geschiedenis herhaalt zich op internet.

Op uitzending gemist, krijg je ook al reclame voorgeschoteld. Op YouTube-filmpjes komen allerlei pop-up-reclames en advertenties. En de mooiste filmpjes worden door YouTube weggecensureerd of kun je niet insluiten op je eigen weblog. De lol gaat er vanaf als er overal maar geld verdiend moet worden.

Na dit gesomber een heel vrolijk liedje: Umbrella Beach van Owl City

Vorige week werd "My baby left me" van Rox gekozen tot de Top van week 15.
Deze week is het weer ouderwets TOP of FLOP.

Zaterdag 24 April 2010 at 09:52 am | | muziek | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Gelezen: 1984

tussen mijn 15e en 20e had ik het meesterwerk van George Orwell al gelezen, maar door de teksten van Muse heb ik het weer geleend bij de bieb.

Het is opvallend hoeveel de toekomstvisie van Orwell lijkt op onze huidige wereld:
- in bijna iedere kamer zijn er beeldschermen
- de bevolking houdt zich vooral bezig met loterijen, liefdesliedjes en romans (soaps op TV)
- er is een tweedeling in de maatschappij tussen slimme mensen en de proles, die leven van dag tot dag.

Ik herken ook griezelige dingen uit Orwell's nachtmerrie.
De Twee Minuten Haat bestaat ook in 2010: bijna dagelijks leggen politici ons uit dat alle ellende de schuld is van de Islam, de moslims en de Koran.
Net als in 1984 is er een eeuwigdurende oorlog aan de gang. Tegen Irak en dan weer tegen Iran. Voortdurend zijn er berichten van ministeries over de oorlog in Afghanistan, de zeerovers bij Somalië en de terroristen, die aanslagen voorbereiden. Regeringen martelen gevangenen, in Guantanamo Bay, Bagdad en elders. Terwijl ze weten, dat de gemartelde alles zal bekennen en zelfs verzonnen dingen.

Het is geen leuk boek, het heeft geen happy end.
Voor een aspirant-schrijver als ik is het een leerzaam boek. Het vervangen van oude begrippen door nieuwe Nieuwspraak-woorden is heel griezelig. In 1984 probeert de Partij, door Nieuwspraak, de gedachten van mensen te beïnvloeden. Als er voor bepaalde begrippen geen woord meer is, dan zullen kinderen, die concepten ook nooit meer aanleren. Er in 1984 zit nog een ander boek, waar Winston Smith langdurig uit voorleest.

In 1945 overleed Orwell's vrouw Eileen. In 1948 schreef de roman 1984 en het zou kunnen dat Julia in dat boek Eileen verbeeld. Twee jaar later in 1950 overlijdt Orwell zelf aan de gevolgen van tuberculose en roken. Orwell heeft geen grote prijzen gekregen voor 1984 of zijn andere werk. Maar er is wel een prijs naar hem vernoemd: the Orwell-prize

Maandag 19 April 2010 at 11:07 pm | | cultuur, schrijven | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Wat nu weer ?

Op deze zonnige zondag wil ik bij AV'40 een prestatieloop van 15 km. doen. Lekker stevig doorlopen, maar zeker niet voluit. De eerste kilometers gaan rustig: het bordje van 2 km. passeer ik na 10 min en 12 sec.

De volgende kilometer loop ik wat harder door, 4. min. 50. Maar daarna laat ik het tempo weer wat zakken naar 5 min. per kilometer. Ik geniet van het zonnetje, de bloempjes in het gras. Ik maak een praatje met de lopers, die met mij oplopen. De eerste 5 km. gaan in 25 min. en 6 sec.

De 6e kilometer gaat in hetzelfde tempo. Maar 500 m. verder voel ik plotseling een felle steek in mijn linkerhamstring. Met iedere stap wordt de pijn erger. Ik stop en wandel een klein stukje. Zelfs wandelen is pijnlijk. Balen :-(

Een hamstringblessure. Hoe kom ik hier nu weer aan ?
En hoe kom ik hier nu weer vanaf ?

Ik wandel via de kortste weg terug naar AV'40. In de loop van de middag verdwijnt de ergste pijn, maar het plekje blijft gevoelig.
Eens kijken of ik morgen bij de masseur terecht kan.
En op dinsdag heel voorzichtig proberen een paar minuutjes voorzichtig joggen.

Zondag 18 April 2010 at 9:36 pm | | hardlopen | Tien reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 15

Jessie reageerde als enig op de vorige top of flop: zij koos voor Corinne Bailey Rae met Paris Nights, New York mornings.

Deze week kan er gekozen worden tussen:

Rox met My baby left me

Of: the Opposites met Licht Uit.

Zaterdag 17 April 2010 at 3:39 pm | | muziek | Zeven reacties
Gebruikte Tags:

EROEI - Energy Return on Energy Investment

Wiley Coyote rent de hele dag achter de Roadrunner aan, zonder hem ooit te pakken te krijgen. Wiley Coyote investeert heel veel energie en hij krijgt daar niets voor terug. Zijn Energy Return op zijn Energie Investering (EROEI) is nul. Daarom is hij ook zo broodmager.

Toen wij mensen, lang geleden, nog jager-verzamelaars waren, scharrelden wij ook de hele dag rond en misschien hadden we dan aan het eind van de dag genoeg noten, bessen en dode dieren verzameld om op te eten. Voor jager-verzamelaars was de EROEI groter dan 1, anders waren we uitgestorven. De energie-opbrengst was meestal groter dan de energie die geinvesteerd moest worden. De extra (netto) energie die we uit het voedsel haalden, konden we gebruiken om ons voort te planten of om dingen te maken. 

Tegenwoordig kun je heel veel voedsel verzamelen door maar een klein beetje energie te investeren. Er zitten veel meer kilojoules in je eten, dan je hebt verbruikt op je tochtje naar de supermarkt (of het restaurant). We spelen vals, want we gebruiken de energie uit aardolie, om al dat voedsel te verbouwen en op loopafstand naar de supermarkt te verslepen.

Daarom hebben veel mensen last van overgewicht. Ze houden elke dag heel veel energie over en slaan dat op als reserve. Ze doen er goed aan om af en toe als een hongerige coyote achter een roadrunner of een blonde jongedame aan te rennen.

De EROEI is erg belangrijk als je wilt weten of iets een zinvolle tijdsbesteding of investering is. Het maken van biobrandstof uit mais of rietsuiker kost meer energie dan het oplevert. De EROEI voor biobrandstof is kleiner dan één. En daarom is het energieverspilling en geen goede vervanging voor benzine of diesel uit aardolie.

Waarschijnlijk geldt hetzelfde voor kernenergie: het opgraven, transporteren en zuiveren van uranium kost meer energie dan je eruit kunt halen in een kerncentrale.
Gelukkig kunnen de kerncentrales de komende 10 jaar nog draaien op de kernwapens die de Russen en Amerikanen willen wegdoen, maar daarna kunnen we de kerncentrales wel sluiten.

Vrijdag 16 April 2010 at 08:42 am | | overig | Zes reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Duurloop

Mijn duurlopen zijn korter dan een jaar geleden. In plaats van 2 uur loop ik 5 kwartier, in plaats van 21 km. loop ik nu 14 of 15. De motivatie is ook een beetje minder. Het duurt tegenwoordig 35 min. voordat ik lekker loop en die 35 min. gaan me gewoon tegen staan.

Om half 9 begin ik toch maar weer aan een duurloop. Langs de Provinciale weg en de Kruithuisweg naar de TU-wijk. Na 20 min. inlopen even de hamstrings en kuiten gerekt en daarna weer losgeggooid. Een kwartiertje later even een sanitaire stop in de aula van de TU. Dan via Wippolder naar de Delftse Hout. 

Voor de afwisseling van ondergrond pik ik het houtsnipperpad even mee. Eindelijk na 50 minuten krijg ik het lekkere hardloopgevoel en begint het genieten. Alle pijntjes zijn verdwenen, de zon schijnt, het lopen kost geen enkele moeite.

Na een rondje om de Delftse Hout loop ik door het centrum terug naar huis. Bij Runnersworld glip ik even naar binnen om te kijken of Rob Smit al is hersteld van zijn marathon-debuut. Hij loopt nog moeilijk en heeft last van zijn lies. Ik kom langs station Delft en pak gelijk even 53 traptreden.

Na anderhalf uur lopen ben ik thuis: gelopen afstand ca. 15 km.

Dinsdag 13 April 2010 at 2:35 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Steenkapotterdam

Steenkapotterdam

Het is een mooie hardloopdag
D'ouwe Towers in de zon
tienduizend lopers wachten
op Coolsingels kanon

Eindelijk op weg
over Erasmus' zwaan
vol kracht en overmoed
stampend op de laan

Met de klok mee rondje Zuid
over brede straten recht
Lombardijen, Slinge
Charlois, Katendrecht

Terug in Noord begint het leed
verdwenen is het vuur
kraakbeen knispert in je knie
spieren baden in het zuur

Bij het bordje dertig
da's eigenlijk pas halverwege
in een doodstil Kralings Bos
kom je hamerman tegen

Elke kilometer eist nu tol
op een kletsnat sponzenpad
het asfalt wil je blarenbloed
een-na-laatste piepjesmat

De finish brengt verlossing
medaille, bloemen, water, eer
hangend om de liefste nek
snik je dit
was echt de laatste keer

Zondag 11 April 2010 at 11:00 am | | hardlopen, schrijven | Tien reacties

Minder lopen, meer masseren

Hardlopen doe ik "nog maar" drie keer per week. En dat is inclusief de woensdagavondtraining met de IHG, die altijd heel rustig gaat. Op vrijdagavond loop ik wel stevig door met groep 4. De overstap naar deze groep bevalt me wel. We lopen op vrijdagavond lange, extensieve intervals, bijv.  4 x 10 min. of 8 x 4 min. Niet meer van dat korte, felle werk waar mijn kuiten niet tegen kunnen.

De laatste maanden ben ik meer gaan masseren. Als invalmasseur bij de Koplopers, mag ik één a twee avonden per maand aan de bak. A.s zondag ben ik ook masseur bij het Koplopers-steunpunt achter de Coolsingel in Rotterdam. Het is voor het eerst dat ik de spieren van marathonlopers mag gaan losmaken en verzorgen: het schijnt hard werken te worden. Ik ben niet van plan zelf ooit nog een marathon te lopen; ik heb het boek met de 42 hoofdstukken uit. En een enorme hekel gekregen aan Lee Towers en het Kralingse Bos.

Twee jaar geleden deed ik de cursus sportmassage met in mijn achterhoofd het idee dat ik misschien minder zou gaan lopen, maar toch bij het hardlopen betrokken wilde blijven. Achteraf bekeken heb ik dat toen goed ingeschat.

Zaterdag 10 April 2010 at 4:51 pm | | hardlopen, massage | Vier reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Warm worden duurt steeds langer

Op vrijdagavond luidt het trainingsprogramma van groep 4: 8 series van 2 min. duurlooptempo + 2 min. verhoogd tempo. Tussendoor zitten 2 min. dribbelpauze. Ondanks de regen gaat het aardig, samen met Cock probeer ik bij het eerste groepje (Elly en Emile) te blijven. Maar dat lukt pas in de laatste 3 series, zeg maar na 30 min. warmlopen.

Zondagmorgen loop ik naar AV'40 om daar een prestatieloop te doen van 14 km. Maar het gaat voor geen meter. Mijn benen zijn stijf, mijn darmen protesteren en ik ga een paar keer wandelen. Bij AV'40 aangekomen laat ik de prestatieloop maar schieten. Ik ga vlug naar de WC, drink een bekertje koffie en dribbel heel rustig terug naar huis. Slechts 6 km. gelopen i.p.v. 20.

Dan op dinsdag maar wat meer kilometers maken. Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw. In het gras bloeien speenkruid en  groot en klein hoefblad. Ik zie zelfs alweer madeliefjes. Maar het hardlopen gaat moeizaam.
De eerste 25 min. heb ik de wind pal tegen. Maar als ik linksaf sla en de wind van opzij krijg gaat het al iets beter. De futen in de sloot maken elkaar het hof en een zwanenpaar werkt hard aan een nest.

Ik loop terug over het zandlichaam van de A4: hopelijk gaat de aanleg van dit stuk asfalt niet door wegens bezuinigingen. Pas de laatste 15 minuten terug naar huis loop ik echt lekker. Ongeveer 11 kilometer gelopen en daar ruim een uur over gedaan.

Het lijkt wel alsof ik steeds langer nodig heb om warm te worden.

Dinsdag 06 April 2010 at 12:37 pm | | hardlopen | Zes reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Meer kilometers is niet altijd beter

Ik heb me eens verdiept in "diminishing returns" ofwel verminderde opbrengst.
Als je op een feestje een biertje drinkt, word je een beetje aangeschoten en voel je je prettig. Na een tweede biertje word je nog wat losser en durf je ook eventjes te dansen. Maar door het derde en vierde biertje verbetert je stemming niet verder. Integendeel, je gaat slechte grappen maken en daar zelf heel hard om lachen. En de volgende morgen voel je pas dat je iets teveel gedronken hebt.

Zo is het ook met trainen. Als je begint met lopen of maar weinig traint, dan kun je je conditie verbeteren door meer kilometers te maken. Het lijkt alsof geldt: hoe meer kilometers, hoe beter.(linkerhelft van de grafiek hieronder)

Maar bij een bepaalde trainingsomvang, maken extra meer kilometers nog maar weinig verschil. En het aantal kilometers nog verder opvoeren, kan zelfs een achteruitgang beteken. Je raakt overtraind of geblesseerd.

Ik vind het erg moeilijk om op een feestje het volgende biertje af te slaan.
Veel sporters voelen niet aan wanneer ze genoeg kilometers maken. Tijdens de training voel je je prima: je lichaam vertelt je slechts op fluistertoon, wanneer je te veel gedaan hebt.
Het bijhouden van een trainingsdagboek en daarin regelmatig terugbladeren helpt. Schrijf in je trainingsdagboek niet alleen het aantal kilometers en de tijden die je liep, maar ook hoe je je lichamelijk voelt: het achtergrondgevoel als je 's ochtends wakker wordt.

Het verschijnsel "diminishing returns" kom je vaker tegen. De Volksgezondheid wordt op een gegeven moment niet veel beter door nog meer dokters en meer ziekenhuizen. Kinderen op school worden niet slimmer door nog kleinere klassen. De wereld wordt niet veiliger door nog meer wapens en soldaten. Dmitry Orlov geeft nog een paar maatschappelijke voorbeelden (in het Engels)

Eén flesje AA-drink na een zware inspanning is erg goed voor je herstel. Het tweede en derde flesje zoetigheid voegen eigenlijk niets meer toe. De suiker zal worden omgezet in vet .... en dat was nou net niet de bedoeling. 
Na het flesje AA kun je misschien beter een biertje drinken.... of twee :-)

Zondag 04 April 2010 at 1:52 pm | | hardlopen, overig | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Nieuwe uitdaging

Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging. Nee, ik ga geen marathon meer lopen.
Ik ga over de marathon schrijven.

Tijdens mijn cursus is er verhaal komen bovendrijven in mijn hoofd. 
Een verhaal dat zich afspeelt tijdens een marathon..
Het hele verhaal duurt slechts 2 uur en ongeveer 30 minuten en blijft binnen een beperkte ruimte, het parkoers van 42 kilometer.

Het zal te lang worden voor een kort verhaal. Ik zal mijn docente eens vragen of ik er een novelle van kan maken.

Toen ik marathons liep was mijn doel altijd uitlopen en zoveel mogelijk genieten. 
Mijn nieuwe doel is het schrijven van een verhaal, een mooi verhaal. Hard werken en ervan genieten. 

Vrijdag 02 April 2010 at 10:19 pm | | schrijven | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,