De moeheid-mythe

Er leeft een hardnekkige mythe onder bijna alle mensen, dat het niet leuk is om moe te worden. Dat idee wordt voortdurend benadrukt en onderling rondgepapegaaid.

De TV-reclame laat zien dat hard werken, schoonmaken en sporten vermoeiend is; het is echt een straf om moe te worden. Tegelijkertijd wordt uitslapen, vakantie houden en lui op de bank liggen afgebeeld als heel erg fijn en plezierig.

Om je heen hoor je veel mensen klagen: dat ze zo moe zijn
dat het gelukkig bijna weekend is
dat ze echt aan vakantie toe zijn
dat ze eerder willen stoppen met werken en
dat ze vooral lekker lang willen uitslapen.

Ik denk dat het allemaal onzin is die we elkaar aanpraten.

Afgelopen maandagavond zag ik Ranomi Kromowidjojo en Inge de Bruijn te gast bij Wilfried de Jong in Holland Sport. Beide sportvrouwen zeiden tijdens het interview dat ze genieten van hard werken en hard trainen.

Daar ben ik het helemaal mee eens.
Ik vind het ook lekker om me in te spannen en moe te worden. 
Hard werken geeft voldoening.
Moe worden is een heel lekker gevoel, moe zijn trouwens ook.

Nu nog 15 miljoen andere Nederlanders overtuigen dat moe worden van inspanning erg leuk is.

Woensdag 31 Maart 2010 at 10:06 pm | | overig | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

50 plus en sub 48

Vandaag vier ik mijn 50-ste verjaardag, precies zoals ik me dat had voorgesteld.

Bij IJsclub Bertus loop ik een 10 km. prestatieloop met ongeveer 10 loopvrienden en vriendinnen. Bij de start staan Bettie, Max en Jessie met een groot spandoek en er wordt lang-zal-die-leven gezongen. Al zoveel aandacht voordat ik een meter heb gelopen, ik word er verlegen van.

Na de Pang, gaan we op pad. De eerste kilometer gaat in 4 min. 50. Er staat veel wind en ik ben blij met de breedgeschouderde hazen. Bij 2 km. staat er 9 min. 39 op mijn stopwatch, bij 3 km. 14 min.29. Het gaat harder dan gepland; Ria en Willeke blijven keurig bij en ook Cock loopt stevig door.

Bij de doorkomst na 5 km. staat mijn familie aan te moedigen: net binnen de 24 min. De volgende kilometers gaan ook dik binnen de 5 minuten.
Tegen de wind in schuil ik achter de hazen. Na 8,8 km. moet ik even als een amateur mijn veter vastmaken. De hazen houden even in. Een laatste versnelling naar de finish. Ik duik onder de ereboog van Ria en Willeke door en onder de 48 minuten: 47.55

Hans en José van IJsclub Bertus feliciteren mij en geven een leuk kadootje.

lees verder

Zondag 28 Maart 2010 at 4:20 pm | | hardlopen | Dertien reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Slordig, chaotisch en gestresst

Ik word ouder, maar ook steeds slordiger en chaotischer. Op woensdagavond ben ik weer te veel dingen tegelijk aan het doen. Na de training, doe ik even een droog shirt aan en ga dan snel naar de kantine om te trakteren. Het is erg leuk om door veel mensen gefeliciteerd te worden. Tussendoor verwissel ik mijn compressiekousen voor gewone sokken, dat zit een stuk lekkerder. Daarna nog een korte vergadering met de begeleiders van de Instroom-Herstel-Groep en pas over 10-en naar huis.

Vrijdagavond kan ik nergens mijn compressiekousen vinden. Ik word behoorlijk gestresst van het zoeken en besluit de vrijdagavondtraining op eigen houtje te doen, zonder compressiekousen. Op het fietspad langs de Provinciale weg loop ik 6 x 600 m. (i.p.v. 9 x 600), met de handrem aan. Het gaat best lekker, ik loop ze in 2.44 tot 2.48.

Zaterdagmorgen vind ik de kousen terug, op de plaats waar Max voorspelde. In de kantine van Wippolder heeft iemand ze bij de gevonden voorwerpen gelegd. Da's een hele opluchting en een meevaller, want nieuwe kousen kosten zo weer 50 euri.

Zondag kan ik gelukkig gewoon met de kousen 10 km. lopen.

Zaterdag 27 Maart 2010 at 11:10 am | | hardlopen | Vier reacties
Gebruikte Tags: , ,

Peak-theepot

Voor mijn 50-ste verjaardag krijg ik een nieuwe theepot van Bettie. De vorige was al vrij groot, maar de nieuwe is gigantisch. Het is waarschijnlijkste de allergrootste theepot, die ik ook zal bezitten. Het is peak-theepot.

De espressokopjes, die ik van Max kreeg, worden wel heel klein naast de theepot.
Van Chris in Italië kreeg ik een heel leuk digitaal speelgoedje.

Op deze prachtige lentedag hoef ik niet te werken. Ik maak een fietstochtje door het Midden-Delfland en vanmiddag een wandelingetje langs het strand. En vanavond ga ik met Bettie heel erg lekker eten in Scheveningen.

Ook al word ik 50, vandaag is het glas halfvol.

Dinsdag 23 Maart 2010 at 2:11 pm | | Bettie, Jessie en Max | Elf reacties

De poëzie van de wetenschap

Eigenlijk ben ik bioloog, wetenschapper.
Net als deze wetenschappers word ik nog altijd opgewonden van nieuwe ontdekkingen.

Neil deGrasse Tyson
If you're scientifically literate,
The world looks very different to you
And that understanding empowers you

Richard Dawkins
There's real poetry in the real world
Science is the poetry of reality

Jill Tarter
The story of humans is the story of ideas
That shine light into dark corners

Meer zingende wetenschappers op Symphony of Science.

Maandag 22 Maart 2010 at 9:15 pm | | overig | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

Facebook

Bij de trimloop van AV'40 zie ik veel bekende gezichten. Na 20 jaar hardlopen in Delft en omgeving ken ik veel collega-lopers van naam en nog meer lopers van gezicht. In mijn geheugen zit een heel eigen Facebook van gezichten die ik regelmatig tegenkom tijdens het lopen.

Bij de start van mijn 15 km. loop ik een tijdje samen met Kees en met Gé. Als ik versnel, passeer ik Hans, de broer van Kees. Ik versnel nog wat meer en kom bij Ingeborg, in een knalgeel shirt. Zij loopt vandaag maar 5 en slaat rechtsaf. Ik loop de volgende kilometers met 2 mannen, die ik nog niet eerder zag.
We lopen ongeveer 5.10 min. per kilometer en komen na 5 km. door op 26 min. rond.

Na 5 km. haal ik een loopster bij, die ik alleen van gezicht ken. In de volgende minuten leer ik dat ze hersteld is van een blessure en vandaag weer voor het eerst een 15 km. loopt. Ik weet haar naam nog altijd niet.

Vervolgens loop ik het gaatje dicht naar Quirine, een loopster, die elke zondag bij de Delftse loopjes de 15 km. kiest. Ik heb al vele kilometers met haar samengelopen. Vandaag blijf ik bij haar tot de 10 km. die we passeren na ruim 52 minuten. De volgende kilometer halen we Ingo bij, een loper uit mijn groep, waar ik vrijdagavond nog een pittige training meeliep.

Het beste is er vanaf bij Ingo en bij Quirine ook. In mijn eentje loop ik de laatste 3 kilometer. Het worden de snelste kilometers van vandaag en ik finish na 77 min en 42 sec.

Op weg naar huis zie ik de kleine gele bloempjes van klein hoefblad. De lente is nu echt begonnen. 

Zondag 21 Maart 2010 at 10:45 pm | | hardlopen | Acht reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Top of Flop week 11

Het is al 3 weken geleden dat ik Fireflies van Owl City in de etalage zette. Het kreeg louter TOP-stemmen. Ik zal gauw de CD eens gaan lenen bij DOK.

Hoog tijd voor een nieuwe TOP of FLOP.
Deze week is het extra moeilijk, er zijn 3 kandidaten !!

Corinne Bailey Rae met Paris Nights, New York Mornings.

Of Alicia Keys met Unthinkable (I'm ready): 

 

Of ... de volgende single van Owl City: Vanilla Twilight

Ik kan zelf niet kiezen.
Welke vinden jullie het mooiste liedje ?

Zaterdag 20 Maart 2010 at 6:38 pm | | muziek | Vier reacties
Gebruikte Tags: , ,

Herstelweek

Maandag had ik nog spierpijn in mijn bovenbenen.
Dinsdag heb ik een rondje van 45 minuten gelopen in een heel rustig tempo.

De woensdagavondtraining met de Instroom-Herstel-Groep was nog iets rustiger dan gewoonlijk. Ik begeleidde het groepje lopers met een schema tussen vijf maal 2 minuten en vijf maal 6 minuten. De inspanning op woensdagavond was lichter dan het herstelloopje van dinsdag.

Op vrijdagavond trainde ik mee met mijn eigen groep (groep4). Op het schema stond 2 x 9 min. - 2 x 6 min. - 2 x 3 min. Na de warming-up werkte ik dit schema af (in het snelle groepje) met Ingo en Elly. De eerste 9 minuten zaten de benen vast, het ging niet makkelijk. Maar daarna voelde het beter.
Aan het eind van de training kreeg ik wat last van mijn knieën; ik was blij dat we niet verder hoefden.

Zondag gaat het vast een stuk beter met mijn knieën. Ik loop dan 15 km. bij AV'40, op mijn gemak, misschien met een muziekje op, achter een paar mooie ronde billen aan of een paardenstaart. 

Prettig weekend

Vrijdag 19 Maart 2010 at 10:29 pm | | hardlopen | Twee reacties

Alice in Wonderland (2010)

Het wonderlijke boek van Lewis Carroll is al vele malen verfilmd. Maar omdat het zo'n raar en werldvreemd verhaal is, kun je er eigenlijk alle kanten mee uit. Tim Burton heeft een film gemaakt, waarin Alice 19 jaar en geen klein meisje meer is.

De Alice uit Tim Burton's film zit in een lastig parket en het komt eigenlijk wel goed uit dat ze in het konijnenhol valt. De avonturen die Alice in Wonderland (of Neerland) beleeft, lijken veel op haar belevenissen in het boek. Ze ontmoet dezelfde hoofdpersonen: het  witte konijn, de Maartse Haas, de Cheshire Cat en de Hartenkoningin. Maar in de film komen ook elementen voor uit Through the looking glass ("Door de spiegel", het vervolg op "Alice in Wonderland").
Het beroemde gedicht "Jabberwocky" vormt de uitendelijke ontknoping van de film. 

Tim Burton legt in zijn versie van het verhaal de nadruk op het stellen van vragen: waarom zijn de dingen zoals ze zijn en kan het ook andersom. En op het bedenken van onconventionele of onzinnige ideeën. Dat spreekt mij wel aan; ik probeer op mijn schrijfcursus hetzelfde te leren. 

Max en ik zagen de 3D-versie van de film, met zo'n 3D-bril op. En inderdaad: af en toe lijkt het alsof er iets uit het filmdoek naar voren komt de zaal in. Maar zoiets blijft een onbelangrijk detail; het gaat natuurlijk om het verhaal en de hoofdpersonen. Ik ben dan ook van plan om samen met Bettie de 2D-versie in Filmhuis Lumen te gaan kijken.

Of je nu de 2D of 3D versie kiest, maakt niet zoveel uit. Alice in Wonderland is een leuke film.

Woensdag 17 Maart 2010 at 10:15 pm | | cultuur | Drie reacties
Gebruikte Tags: , ,

Regelmatig terugkerende ellende

Nee, ik heb geen blessure. Dit gaat over iets anders.

Afgelopen zaterdag ben ik naar Driebergen gegaan in de auto van Marcel. Om in Driebergen te komen is er behoorlijk wat benzine verbrand. En die benzine is gemaakt uit aardolie, een eenmalig geologisch geschenk van Moeder Aarde aan de mensheid. 

Ik verdiep me al een paar jaar in peakoil, het moment waarop de aardolie-produktie zijn maximum bereikt. In de tijd na peakoil zal er ieder jaar een beetje minder olie beschikbaar zijn. En uiteindelijk over 50 of 60 jaar zal er nog nauwelijks olie gewonnen worden.

Afgelopen zaterdag zaten we met z'n 4-en in de auto, dus de kostbare fossiele brandstof werd goed besteed.Terwijl ik achter in de auto zit, vraag ik mezelf af of ik ook naar Driebergen zou gaan als ik moest fietsen. Ik ben bang van niet.
Morgenavond komt de helft van de Koplopers met de auto naar de woensdagavondtraining. Als ze zouden moeten lopen of fietsen, zouden ze dan ook komen ? 

De fossiele brandstoffen (aardolie, aardgas en steenkool) zijn nog niet op, maar er is al wel iets aan het veranderen. De economie is gestopt met groeien en krimpt: peakoil is inmiddels geweest.
De klok tikt.....

Maandag 15 Maart 2010 at 11:12 pm | | overig | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,

Driebergenloop - lunch

groepsfoto van 29 januari 2006

Het is ruim 4 jaar geleden dat ik voor het laatst bij camping het Grote Bos was. Op 29 januari 2006 maakte ik bij de Grote Boscross kennis met al die hardlopers en hardloopsters, die ik al had leren kennen via hun blogs. De Driebergenloop van 13 maart 2010 was ook weer zo'n leuke bloggersontmoeting.

Petra, John, Gert, M@urice, Moon, Eric, Leo, Marcel en ik gaan om half elf in een regenbuitje met 300 andere lopers van start voor 21,1 km. bospad. Ik verbaas me over het hoge begintempo van alle kennissen. De eerste kilometer loop ik gewoon samen met Monique en Gert. En het duurt tot 3 km. eer ik Marcel bijhaal. Mijn tussentijd op de 5 is 25 min. 15; dat is harder dan de 26 min., die ik in mijn hoofd had.

In de volgende kilometers sputteren mijn kuiten en hamstrings tegen. Bij de 7 km. gaat het bospad opeens omlaag. We hebben een klim van 2 km. achter de rug, daarom voelde ik mijn hamstrings. Voor de 10 km. krijgen we nog een korter, maar steiler klimmetje voor onze kiezen. Op de 10 km. klok ik 51.05.

We rennen verder door het bos met kale takken en mooie doorkijkjes. We komen weer in de buurt van Driebergen. De 15 km. gaan in  75 minuten precies. (klopt die afstand wel ?). De 16e kilometer is een lange, slopende klim, langs de autoweg. Als ik bovenaan ben, ga ik even wandelen. Dan gaat het bergafwaarts, ook met Hardloper Hans.

Mijn benen zijn moe en ik begin te vrezen voor de laatste kilometers. Ik voel dat ik begin met hyperventileren. Rustig aan, je komt er wel Hans. Als John en Petra mij voorbijgaan, wandel ik weer 100 m. De laatste kilometers wandel ik nog een paar keer en ik jog met een paar lotgenoten naar de finish: 1 uur 50 min. 10 sec.

Volgens de GPS-dingen, die sommige lopers meetorsen, is het parkoers wel 900 m. te kort. Dat maakt mijn prestatie nog ietsje slechter. Hoewel.... , ik ben toch mooi de snelste Delftenaar en ik heb onderweg genoten van het afzien.

lees verder

Zondag 14 Maart 2010 at 2:46 pm | | hardlopen | Dertien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Gelezen: Komt een vrouw bij de dokter

Ik heb lang tegen het boek van Kluun aangehikt. Ik vroeg me de hele tijd af: zou het boek ook zo goed verkocht zijn als Kluun een vrouw was en zij zou bij wijze van troost zijn vreemdgegaan met een andere man.
Daarna kwam al snel de volgende vraag boven: zou het boek ook zo goed verkocht zijn als het een verzonnen verhaal was. Ik denk dat veel mensen het boek gekocht hebben omdat het echt gebeurd is. Het verhaal blijft even mooi (of lelijk) of het nu echt gebeurd is of niet. Op aanraden van mijn zus ben ik Kluun toch gaan lezen.

In het begin legde ik het boek al na 10 minuten weg. Wat is dat voor een vent die alleen maar aan zichzelf denkt, als zijn vrouw kanker krijgt. De ik-persoon vraagt zich af of hij wel de juiste kleding aan heeft voor de gelegenheid en of hij de oncoloog niet een paar vliegen kan afvangen.

Halverwege het boek blijf ik voor het eerst anderhalf uur aan een stuk lezen. Maar het blijft voor mij onmogelijk om mij met de ijdele hoofdpersoon in het boek te identificeren. Ik zou het toch anders aanpakken. Het boek leest wel makkelijk weg, maar de songteksten bij ieder hoofdstuk en de wramples (writing samples) worden een beetje irritant.
Ik heb het boek niet helemaal uitgelezen, maar ik weet hoe het afloopt.

"Komt een vrouw bij de dokter" schijnt een ode te zijn aan de liefde. Ik vind het meer een boek over de zwakheid van de mens: soms krijg je meer leed te verwerken dan je in je eentje aan kunt. En kennelijk zijn er ook huwelijken (relaties) waar het geheel niet meer is dan de som der afzonderlijke partners.
Ik zal mij vooral het egocentrisme van hedonist Kluun herinneren. Hij gebruikt het leed, dat hem overkomt als excuus om op avontuur te gaan met de vrouw, waar hij een jaar eerder zijn zinnen al op had gezet. Als de schrijver een andere bedoeling had met dit boek, dan had hij die ijdeltuiterij en dat veelvuldig vreemdgaan beter uit het boek kunnen weglaten. Dan had hij gewoon een ander boek moeten schrijven.

Donderdag 11 Maart 2010 at 9:38 pm | | cultuur | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Haiku en tanka

Op mijn cursus creatief schrijven heb ik kennis gemaakt met Japanse dichtvormen.
De haiku kende ik al. Het is een gedicht van 3 regels dat niet rijmt. De eerste en derde regel tellen 5 lettergrepen, de middelste regel heeft 7 lettergrepen.
De klassieke haiku begint met een observatie van de natuur: je ziet (hoort, ruikt) iets moois of bijzonders. 
Het gevoel dat de waarneming bij je oproept, beschrijf je in de laatste regel van de haiku.
Ter illustratie mijn lente-haiku:


Het klein hoefblad bloeit
krokussen komen boven
op naar Rokjesdag

De haiku (of hokku) is ontstaan uit een vijfregelig gedicht: de tanka.
De eerste drie regels van de tanka zijn (aan het eind van de 19e eeuw) een zelfstandige dichtvorm geworden.

De tanka begint zoals een haiku, maar heeft twee extra regels van 7 lettergrepen. De tanka is al heel oud, maar de laatste 20 jaar is de tanka in Japan herontdekt. De nieuwe tanka is een column-gedicht, waarin je commentaar kunt geven op een persoon of een actuele gebeurtenis. Maar in tegenstelling tot een limerick, rijmt een tanka niet.

Gemeenteraadslid
vier jaar lang niets van gehoord
nu kwebbelt hij weer
met een hele grote mond
waar louter kletskoek uit komt



of

Heb je Zalm gezien
nee, ik heb hem geroken
hij ruikt niet meer fris
Zalm is over de datum heen
van uiterste houdbaarheid

Woensdag 10 Maart 2010 at 9:55 pm | | schrijven | Drie reacties

Training week 9

Het was een rustig weekje. De geplande duurloop van dinsdag sloeg ik over. Ik voelde me erg moe en dinsdag is vrij kort op de prestatieloop van zondag.

Woensdagavond trainde ik mee met de Instroom-Herstel-Groep. Dat betekent ongeveer 3 kwartier lopen in heel rustig tempo, met wandelpauzes. Ik maak een paar korte versnellingen tussen de verschillende trainingsgroepjes.

Op vrijdagavond kan ik voor het eerst in 5 weken weer met mijn eigen groep trainen. De opkomst is klein, want het is pestweer: 3 graden, harde wind, regen en natte sneeuw. Na het inlopen en wat rekoefeningen begin ik met Emiel aan het intervalprogramma: 2'- 4' - 6' - 8' - 6' - 4' - 2'. Wij vormen de snelle groep en vooral op de 8 minuten slaan we een behoorlijk gat met de rest. De regen valt erg mee en na ongeveer 70 minuten zijn we terug bij het clubhuis.

lees verder

Zondag 07 Maart 2010 at 4:08 pm | | hardlopen | Vier reacties
Gebruikte Tags: ,

Ode aan hardlopende blonde vrouwen

O, blonde loopster
hoe gracieus is je stijl
vier, vijf, zes jaar lang
loop je mijl na mijl

Je zegeviert elke keer
al is het niet de snelste tijd
in elegantie en gratie
win jij elke strijd

Ik weet niet hoe jij heet
jij kent mijn naam ook niet
maar als ik jou zie lopen
verdwijnt pijn en verdriet

Je paardenstaart, die danst
je benen bewonder ik
ren niet voor mij weg
ik ben heus geen viezerik

Een groot uithoudingsvermogen
en een stralende lach
liep jij maar naast mij
op deze stralende dag

Ik krijg slechts een beleefd knikje

als ik jouw passeer

mijn dag is nu al goed

 tot een volgende keer

 

 

In het Noord-Westen van de VS woont Citizen Ted.

Hij houdt ook een weblog bij en schreef een gedicht voor blonde hardloopsters.

Ik begrijp precies wat Ted bedoelt en de vertaling was een makkie.

 

Zaterdag 06 Maart 2010 at 10:20 am | | hardlopen | Vier reacties

Legitimatieplicht

In het stembureau geldt een
legitimatiepliecht

Ze gaan ervan uit dat
elke kiezer liegt

En er zal nooit meer
worden gestemd

Als je niet wilt bewijzen
wie je bent

Vandaag ben ik wel naar het stembureau gegaan, maar ik heb niet gestemd. Toen de voorzitter van het stembureau vroeg om mijn legitimatiebewijs, zei ik: "Ik stem al 30 jaar en ik hoefde mij nooit te legitimeren. Ik ga dat nu ook niet doen."

De voorzitter vond dat erg jammer, maar ik mocht zonder legitimatie echt niet stemmen. Ze zou hiervan wel melding maken in haar verslag en ze raadde me aan ook een brief met mijn bezwaren tegen de legitimatie te sturen naar de burgemeester.

Normaal gesproken wordt er pas naar je legitimatiebewijs gevraagd als je iets onrechtmatigs doet: zonder kaartje in de trein reizen of een verkeersovertreding maken. Nu wordt stemmen bij een verkiezing toegevoegd aan dat rijtje onrechtmatige dingen.

Ik ben bang dat men over 4 jaar (als er misschien een chip in je paspoort zit), gelijk even checkt of je nog verkeersboetes open hebt staan of je voor de rechter moet verantwoorden.

Een paspoort kost nu 50 euro en het is maar 5 jaar geldig. Je mag dus alleen stemmen als je die "legitimatiebelasting" betaald hebt. Ik ben bang dat het paspoort steeds duurder zal worden en dat we steeds meer moeten betalen voor ons stemrecht.

Ik ben bang dat ik in juni ook niet zal mogen stemmen, want de legitimatieplicht is voor mij een principe-kwestie.

Woensdag 03 Maart 2010 at 10:52 pm | | overig | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,