Nieuwjaarswens

Darf ich das behalten

Mijn benen zijn niet meer zo sterk als 10 jaar geleden. Om blessures te voorkomen zal ik het rustiger aan moeten doen. Het hardlopen hoort bij mij; ik doe het al 20 jaar. Ik wil dat niet opgeven en ga er alles aan doen om het heerlijke hardloopgevoel nog jaren vast te houden.

Nimm das nicht fort von mir
Ich weiß, du nimmst alles
Was du willst zu dir
Aber das hier bleibt hier

Darf ich das behalten
Ich brauche nichts mehr

Ik wens iedereen een mooi 2010 toe en hoop dat jullie ook het dierbaarste en de dierbaren in je leven kunt behouden.


Donderdag 31 December 2009 at 01:36 am | | hardlopen | Vijftien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Duurloopje

Alweer 6 dagen geleden dat ik hardgelopen heb. Hoog tijd om te kijken of ik het nog kan. Om half 11 ga ik de deur uit voor een rondje om de golfbaan van Schipluiden heen (ca. 11 km). Het eerste stuk heb ik de gure oostenwind mee. Na 10 min. doe ik wat losgooi-oefeningen bij de bushalte. Dan loop ik met muziek op richting Schipluiden.

Aan het vochtige asfalt zie ik dat het boven nul is. Het heeft vannacht wel gevroren: in de slootjes zie ik wel nieuw eennachtsijs. De brede vaart tussen Den Hoorn en Schipluiden ligt nog open. Ik doe om de 10 minuten even een korte versnelling van ongeveer 1 minuut.

Op de terugweg van Schipluiden naar Tanthof heb ik vol de wind tegen. De benen moeten harder werken, maar daar geniet ik van. Ik kom een hardloopster tegen, met handschoenen en een warme muts. Links zie ik een groepje golfers op de golfbaan, dik ingepakt. In het weiland rechts staan schapen, ook dik ingepakt, maar zij zullen ook vannacht buiten blijven. Via het zandlichaam van de A4 loop ik terug naar de bewoonde wereld.

De ijsbaan van IJsclub Bertus ligt er mooi bij. Het is weliswaar sneeuwijs met bobbeltjes, maar de baan is helemaal dichtgevroren.Na 65 minuten lopen ben ik weer thuis. Morgen een rustige training bij de Koplopers en zondag de eerste lange duurloop van het nieuwe jaar.

Dinsdag 29 December 2009 at 1:07 pm | | hardlopen | Negen reacties
Gebruikte Tags:

Top 2000

Deze week luisteren we veel naar Radio 2. Tot het nieuwe jaar wordt de top 2000 gedraaid.
Ik heb mijn verzet tegen deze hitlijst van de middelmaat en middelsmaak opgegeven. Dit jaar heb ik zelf ook weer gestemd.
Max en Jessie (en andere jongeren) kunnen er toch nog wat van opsteken. Op hun Ipod's staan inmiddels ook songs van the Beatles.

In het TV-programma Top 2000 a gogo mogen mensen songs voordragen die ook in de lijst thuishoren. Dat kan ook op mijn weblog. Ik wil volgend jaar in de Top 2000:

Don't let me down van the Beatles

En .... That I would be good van Alanis Morisette

Nog andere suggesties ?

Zondag 27 December 2009 at 07:52 am | | muziek | Vier reacties
Gebruikte Tags: , ,

Kerstkaarten bezorgen

De kerstkaarten binnen Delft bezorg ik zelf, tijdens een duurloopje. Dat doe ik al jaren. Niet om postzegels uit te sparen; ik vind het gewoon een leuk klusje. Een route uitstippelen, de kaarten op volgorde leggen en dan een uurtje draven.

Dit jaar loopt het een beetje uit de hand. Bettie krijgt steeds meer collega's (of ze stuurt aan steeds meer collega's een kaart). En de straten zijn hier in Delft nog altijd wit en glibberig. Ik verdeel de kaarten over 2 duurloopjes.

Op dinsdagmiddag loop ik een route door de westelijke helft van Delft. Ik doe er 85 minuten over, maar ik heb onderweg een paar keer gepauzeerd voor een praatje met een bekende.

Op woensdagavond bezorg ik de rest van de kaarten in het oosten en het centrum van Delft. Deels over sneeuwvrije maar spekglad opgevroren fietspaden. Ik doe er nog iets langer over: 95 minuten. Dat was wel iets teveel van het goede, mijn rechterkuit protesteerde.  Maar het was heerlijk om te lopen in de heldere vrieskou en het licht van de maan.

De rest van de week kom ik niet meer in actie. Maar gezellig met het gezin en de rest van de familie Kerst vieren. Zondag is de jaarlijkse Oliebollencross van De Koplopers. Daar doe ik zelf niet aan mee; ik help als vrijwilliger bij opbouw en beveiligen van het parkoers.

Donderdag 24 December 2009 at 09:38 am | | hardlopen | Tien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Nog meer wolken

We ploeteren al 2 dagen door de sneeuw. Het openbare leven wordt danig verstoord door Koning Winter. Het bestuur van de Koplopers heeft de woensdagavondtraining en de Kerstborrel afgelast. Dat is een unicum in de 23 jaar dat de vereniging bestaat.

Ik heb gisteren het parkoers voor de Oliebollencross verkent, het ligt er prachtig bij.

Als het regent, vallen er miljoenen liters water uit de wolken. Dat stroomt snel weg. En daarom beseffen we niet hoeveel water er in de vorm van wolken kilometers boven ons rondzweeft.

Als je nu over het besneeuwde landschap uitkijkt, zie je duizenden tonnen sneeuw, miljoenen kilo's. Alles wegscheppen is onbegonnen werk, we moeten wachten tot de natuur ons een paar graden tegemoet wil komen.
Wolken zijn niet alleen mooi, sinds zondag heb ik er ook groot ontzag voor.

Dinsdag 22 December 2009 at 09:45 am | | overig | Zes reacties
Gebruikte Tags: ,

Top 10 van 2009

In de Kerstvakantie hebben we de muziek van 2009 doorgebladerd. Jessie, Bettie en Max hebben ook gestemd.

1. Fuck you - Lily Allen (clipje)
2. Haus am See - Peter Fox
3. Empire State of Mind - Alicia Keys (& Jay-Z)
4. Uprising - Muse
5. Use somebody - Kings of Leon
6. Dance with somebody - Mando Diao
7. My town - Raccoon
8. Heavy Cross - the Gossip
9. Sober - Pink
10. I got a feeling - Black Eyed Peas

Welke zou jij op nummer 1 zetten ?

Of staat jouw nummer 1 er niet tussen ?

Maandag 21 December 2009 at 10:39 am | | muziek | Negen reacties
Gebruikte Tags: , ,

De witte hel

Het is vandaag ondoenlijk om naar Limburg te reizen voor de Mescherbergloop. Dat schuiven we door naar volgend jaar. In plaats daarvan ga ik met Runningman Leo een duurloopje in de sneeuw doen.

Om 8 uur kun je nog prima fietsen van Delft naar Den Haag. Ik doe er maar 5 min. langer over als normaal. Even opwarmen bij Leo met een kop thee en om half 9 gaan we samen de deur uit, de sneeuwjacht in.

We lopen in zuidwestelijke richting, pal tegen de wind in. De Meppelweg is een witte hel. Kleine sneeuwvlokjes worden door harde wind in mijn ogen geblazen. Op mijn voorhoofd vormt zich een witte plak half gesmolten sneeuw. Na 20 min. is Leo's bril dichtgesneeuwd en merkt hij ook hoe het is om tegen de wind in te lopen. We hebben allebei het Reinier Paping-gevoel. Leo besluit om niet naar de duinen te gaan maar links af te slaan richting Wateringen. Voor de wind lopen is goed te doen.

We halen herinneringen op aan andere trainingen in de sneeuw en aan onze schooljeugd toen dit soort sneeuwstormen vaker voorkwamen. De sneeuwvlokken worden groter, de stoepranden worden onzichtbaar. Van Wateringen lopen we naar Rijswijk.Na een uur lopen pauzeren we even voor een foto.

We lopen verder door Rijswijk en vragen ons af welke hardlopers nu ook buiten in de sneeuw lopen en welke lopers er binnen bij de kachel blijven zitten. Via Moerwijk lopen we naar het Zuiderpark. Daar komen we een paar andere lopers tegen. Ook zij genieten van dit heerlijke hardloopweer.

Onze route gaat verder over het grote grasveld, waar we tot over onze enkels wegzakken in de sneeuw. Een onvergetelijk gevoel om als "rendieren" door dit landschap te lopen, de thuisblijvers hebben ongelijk. Na 1 uur 40 min. zijn we terug. Leo neemt 2 handen vol sneeuw mee naar binnen om Deveny in te zepen.

Ik krijg droge sokken van Leo. En 2 lekkere zoete cakejes. Na een mok thee en een grote kop koffie vertrek ik Delftwaarts op de fiets. Dat valt zwaar tegen, fietsen in 15 cm. verse sneeuw. Ik moet hele stukken lopen omdat fietsen echt niet kan. Over de terugreis doe ik 1 uur en 20 min.

Bij terugkomst in de van Schoonhovenstraat beland ik in een sneeuwballengevecht. Ik word ge-owned door mijn buurvrouwen Jitske en Marleen.

Zondag 20 December 2009 at 2:49 pm | | hardlopen | Tien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Top of Flop week 52

Armand van Helden met Ducksauce wint de aflevering van vorige week. Lekkere hardloopmuziek.

Voor week 52 kun je kiezen uit 2 Kerstsingles:

30 seconds to Mars met Kings and Queens:

 

Of Snow Patrol met Just say yes:

Waarom doet Snow Patrol mij altijd denken aan de Simple Minds ?

Zaterdag 19 December 2009 at 08:36 am | | hardlopen | Acht reacties

Internet Explorer

Van de week ontdekte ik dat mijn blog Internet Explorer deed vastlopen. Als je zelf Firefox gebruikt, merk je dat niet. Ik heb een beetje zitten rommelen aan de "template", de structuur van de voorpagina. En nu kun je ook met Internet Explorer Hardloper Hans weer volgen.

Vrijdag 18 December 2009 at 2:35 pm | | nieuws | Acht reacties

Gedicht - 3

De vorst is terug in het land. Het winterweer samengevat in elf woorden.

Decemberdag
witberijpte rietpluimen
wiegend in oostenwind
eenden glibberend op eennachtsijs
winterwraak




















foto van mathias-erhart

Dinsdag 15 December 2009 at 6:40 pm | | schrijven | Drie reacties
Gebruikte Tags: ,

Op het warmst van de dag

,als je daarvan kan spreken op 14 december, om 2 uur 's middags begin ik aan een duurloopje. Ik weet welk rondje ik ga lopen en ook hoe lang ik daar over zal doen, ik neem me voor om niet op mijn horloge te kijken. Het begin is wat langzaam en stroef, maar al snel worden de benen soepel en het tempo wat hoger.

Het is fris, ik trek mijn handen terug in de mouwen van mijn sweatshirt. Als ik warm ben gelopen hoeft dat niet meer.
De rijp op de auto's is gedooid, maar het gras blijft witbevroren. In de Delftse Hout aangekomen zie ik witberijpte rietpluimen zachtjes wiegen in de oostenwind. Een paar eenden glibbert over een dun laagje ijs.

Ik heb het laatste half jaar veel gepiekerd over het einde van onze welvaart, het einde van mijn hardloopcarriere en over mijn eigen eindigheid. Maar nu loop ik weer zonder pijntjes en het voelt alsof ik nog uren kan doordraven. De sombere gedachten hebben plaatsgemaakt voor een gevoel van onkwetsbaarheid en onvermoeibaarheid.
Ik zet aan op een kort klimmetje. Dat bevalt zo goed dat ik mijn duurloop vervolg in een iets hoger tempo. Mijn ogen worden vochtig van hardlopersgeluk.

Ik loop terug door het centrum van Delft en zie op de klok van de Nieuwe Kerk dat ik al 5 kwartier onderweg ben. Ik kom Rob Trompper, hoofdsponsor van de Golden Tenloop, tegen. Hij gaat net beginnen aan een duurloopje; we groeten elkaar met een high-five. De laatste honderden meters naar huis neem ik lekker grote stappen.
Ik ben na 85 minuten en ongeveer 15 km. klaar.
Het was het mooiste uurtje van de week (tot nu toe)

Maandag 14 December 2009 at 3:33 pm | | hardlopen | Elf reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 51

Leona Lewis en Ellen ten Damme kregen allebei 3 stemmen.
Onbeslist, allebei TOP.

Voor week 51 draag ik voor Goldhawks met Running Away:


Meer van de Londense Goldhawks vind je op Myspace.

Of je kiest voor de Nederlandse Armand van Helden met Duck Sauce: aNYway

Zaterdag 12 December 2009 at 7:03 pm | | muziek | Vier reacties
Gebruikte Tags: ,

Trainingsweek 50

Ondanks de pijnlijke rechterknie van zondag heb ik deze week toch 3 keer kunnen hardlopen.
Op dinsdagmiddag een rondje van 50 min.
Woensdagavond met de Instroom-Herstelgroep een programma van ongeveer 7 km.
En vanavond inlopen naar de club; een rondje van 5,5 km. en daarna weer teruglopen naar huis. Dan kom ik op 12 km.

Komende zondag is er weer een Kopjesloop en ik ben daar weer spreekstalmeester.
's Middags heb ik vast nog wel tijd en zin om zelf een rondje te lopen. Volgende week zondag zal ik naar het diepe zuiden afreizen voor de Mescherbergloop in "de achtertuin van Danniëlle". Ik ben lang niet zo sterk als vorig jaar, het wordt dus een zware beproeving.
Gelukkig is mijn motto: "Zwaar is leuk". Ik heb de lange reis er graag voor over.



tijdens de Mescherbergloop van 2008

Vrijdag 11 December 2009 at 10:21 pm | | hardlopen | Negen reacties

De nieuwe kleren van de keizer

De nieuwe kleren van de keizer is mijn favoriete sprookje.
Een paar bedriegers smeren de keizer nieuwe kleren aan van onzichtbare stof. Iedereen in het gevolg van de keizer, ziet dat hij helemaal geen kleren aanheeft. Maar om niet voor gek te staan, geven ze hem complimenten over zijn nieuwe gewaad.
Totdat de keizer buiten komt en een klein jongetje hard roept dat de keizer geen kleren aan heeft en in zijn blootje staat.

Toen ik het sprookje voor het eerst hoorde en begreep, had ik bewondering voor het kleine jongetje. Hij durfde zomaar in zijn eentje hardop iets te roepen, waar iedereen over zweeg.
Eigenlijk wil ik dat jongetje zijn. Ik wil ook hardop roepen wat iedereen denkt, maar niemand durft te zeggen.

- het valt wel mee met die klimaatverandering, het is best koud
- je hoeft niet bang te zijn voor moslims, maar wel voor Geert Wilders
- ook als je niks hebt gekocht kan je een mooie dag hebben

Donderdag 10 December 2009 at 9:03 pm | | overig | Eén reactie

Het blijft kwakkelen

Zes weken terug heb ik me een keertje verstapt en daarbij mijn rechterknie overstrekt. Sinds dat moment heb ik af en toe wat pijn in die knie.
Afgelopen zondag toen ik een rustig duurloopje wilde doen, had ik al direct bij de eerste stappen pijn in de knie. De pijn werd steeds feller; ik keerde om en was binnen 5 min. weer thuis. Doorlopen met pijn heb ik afgeleerd.

Groot is mijn opluchting dat ik vandaag gewoon zonder pijn in de knie een duurloop heb gedaan. Een rondje TU-wijk van ongeveer 50 min.; de heuvel van de TU-bibliotheek heb ik maar links laten liggen.
Ik moet nog altijd wennen aan de nieuwe schoenen, de nieuwe zooltjes en het lopen zonder hakverhogingen. Stramme hamstrings, krampende kuiten en protesterende pezen.
Morgenavond gaat het vast een stuk beter.

Dinsdag 08 December 2009 at 12:45 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 50

Alicia Keys won het afgelopen week van Lily Allen. Ik hoop "Empire State of Mind" nog vaak te horen.

De keuze voor week 50 is opnieuw tussen 2 zangeressen.
Allereerst de mooie nieuwe single van Ellen ten Damme: Durf jij ?

Of vind je de nieuwe song van Leona Lewis net iets mooier: "I got you"

Wat wordt jouw Kerstsingle voor 2009 ?

Zaterdag 05 December 2009 at 12:10 pm | | muziek | Acht reacties
Gebruikte Tags: ,

Blessure top 5

Sinds anderhalf jaar begeleid ik beginners en geblesseerde lopers binnen mijn vereniging. In die tijd zie je bepaalde blessures steeds opnieuw terugkomen.
Maar bij vrouwen zijn dat andere kwaaltjes dan bij de mannen.


Blessure top 5 bij vrouwen:

    1. Lopersknie
    2. Piriformis-syndroom
    3. Zwangerschap
    4. Kuitklachten
    5. Hielspoor


Ik heb het idee dat de opbouw van spierkracht bij vrouwen langzamer gaat dan bij mannen. Als vrouwen beginnen met lopen of meer gaan trainen blijft de ontwikkeling van de bovenbeenspieren soms achter: dat is de oorzaak van de lopersknie.
Onder het kopje zwangerschap tel ik ook de vrouwen mee, die na de bevalling weer gaan lopen en rustig moeten wennen aan de verdwenen buik.

Blessure top 5 voor mannen:
    1. Kuit / achillespees
    2. Knie (meniscus)
    3. Shin Splints (scheenbeenvlies-ontsteking)
    4. Piriformis-syndroom
    5. overige kwaaltjes


Mannen kunnen wat moeilijker accepteren dat ze ouder worden, minder kunnen presteren en anders moeten gaan trainen. Dat is de belangrijkste oorzaak van de kuit en achillespeesklachten. Mannen zijn ook moeilijker over te halen om hulpmiddelen (hakverhogingen, compressiekousen) te gebruiken. Dreigen met Nordic-Walking-stokken wil nog wel eens helpen ;-)

Vrijdag 04 December 2009 at 09:59 am | | hardlopen, massage | Dertien reacties
Gebruikte Tags: ,

Krachttraining

Over 3 weken wil ik in het Limburgse heuvelland mijn volgende wedstrijd lopen.
Als voorbereiding daarop oefen ik op de steilste heuvel van Delft, het grasdak van de TU-bibliotheek.



Inlopen naar de bibliotheek kost me ruim 10 min., precies lang genoeg. Onder de overkapping van de TU-aula gooi ik armen en benen even los. En dan begin ik aan de heuveltraining.
Ik loop 4 keer tegen het grasdak op, met telkens 2 min. pauze er tussen. Die 2 min. heb ik echt nodig om weer op adem te komen.
De spieren, vooral in de bovenbenen, worden echt aan het werk gezet. En dat is precies de bedoeling. Even de spieren prikkelen, zodat het lijf ze wat sterker zal gaan maken. Het is niet de bedoeling de spieren maximaal te belasten (of overbelasten) door 8 of 10 keer de helling te nemen.
Dan in 10 min. rustig uitlopen naar huis. Volgende week weer.

Woensdag 02 December 2009 at 9:36 pm | | hardlopen | Negen reacties

Vreemde droom

In de nacht voor de Tisvoorniksloop had ik een paar vreemde dromen. De tweede droom had met hardlopen te maken. Niet zo gek, want dat doe ik al heel lang en heel regelmatig.

In de droom loop ik over een fietspad langs een hoog hek. Achter het hek is een autoweg waar de de auto's heel hard rijden. Aan de linkerkant is een steile helling naar beneden, zeg maar een ravijn. Ik kan alleen maar rechtuitlopen.
De zon schijnt en naar de horizon toe wordt het pad waarop ik loop alsmaar smaller. Is dat het normale gezichtsbedrog ?
Nee, het is echt zo, het pad wordt smaller en ik dreig in de afgrond te vallen.
Over het hek klimmen kan niet en doorlopen over het smaller wordende pad eigenlijk ook niet. Omkeren dan maar ?

Op dat moment word ik wakker.
Ik vraag me af wat die droom zou kunnen betekenen ?
Bettie denkt dat ik (onbewust) bang ben om weer te veel en te hard te gaan lopen en dan weer geblesseerd te raken.
Of zou ik piekeren over het eind van mijn hardloop-leven ?

Dinsdag 01 December 2009 at 09:51 am | | hardlopen | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Tisvoorniksloop 2009

Vorig jaar liep ik voor het eerst de tisvoorniksloop en dat beviel zo goed dat ik dit jaar weer ben afgereisd naar Geldrop. Ik ben een bofkont, want ik kon meeijden met Leo en Marcel.



Als Leo is gestart voor zijn 30 km. drinken Marcel en ik een kop koffie aan de bar. De andere webloggers, die 10, 15 of 21 km. gaan lopen druppelen binnen. Om 11 uur mogen wij ook van start.

Ik loop op nieuwe schoenen en zonder hakverhogingen. Voor het eerst in 3 maanden weer een wedstrijd en dan gelijk over 15 km. Ik begin vrij rustig en toch gaan mijn kuiten protesteren. Ik maak een praatje met wat andere loopsters om de aandacht af te leiden en te stoppen met piekeren. Na 3 km. komt het groepje bloggers langszij.
Eerst Rich@rd, die een snelle halve marathon wil lopen.
Daarna John en Petra. John is een krachtloper, hij maakt grote stappen. Een groot contrast met het slanke lijf van Petra en haar kleine passen.
Dan volgen M@urice, Ronald en Koen, die Monique hazen.

Mijn benen zijn na 5 km. (in 27.30) gewend aan het tempo en ik blijf naast Maurice lopen. Ik herken de omgeving nog van vorig jaar: de wijde open heide, de slingerende paden, de kleine stukjes bos waar we doorheen snellen.
Bij 7 km. slaan de 15 km. lopers linksaf. Maurice en ik zwaaien Ronald, Koen en Monique uit en beginnen aan de weg terug naar Geldrop.

Soms neemt Maurice de kop, soms geef ik het tempo aan. De kilometers gaan steeds sneller: 5 min. 15, 5 min. 10 en dan zelfs onder de 5 min.
Is dat niet een beetje hard als je net hersteld bent van een blessure en voor het eerst op nieuwe schoenen loopt?

De beklimming van het viaduct na 10 km. valt me zwaar. De leuke, kleine heuveltjes na 12 km. gaan weer erg gemakkelijk. In de laatste kilometer moet ik Maurice laten gaan en ik finish na 1 uur 15 min. 11 sec. Dat is ruim 8 minuten langzamer dan vorig jaar, het zij zo.

Mijn webloggende loopmaatjes hebben het ook naar hun zin gehad. Richard en Monique lopen een PR op de halve marathon. Monique voor het eerst binnen de 2 uur !!
Het is nog erg lang gezellig aan de bar in de Dreef: bier, Westmalle dubbel, appelwalnootcake en sterke verhalen. De hardlooproes gaat langzaam over in en licht alcoholroesje. Over mijn rechterkuit en achillespees ga ik morgen wel weer piekeren.

Voor de tisvoorniksloop betaal je geen inschrijfgeld. In deze tijd van recessie wordt het steeds moeilijker om sponsors te vinden. Als ik op weg naar huis ga, gooi ik de muntjes uit mijn broekzak in het grote spaarvarken op de inschrijftafel.
Het lijkt een beetje op het gooien van muntjes in de Trevi-fontein. Ik hoop dat er volgend jaar weer een tisvoorniksloop is en dat ik daar weer bij mag zijn.

Zondag 29 November 2009 at 6:19 pm | | hardlopen | Zestien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Top of Flop week 49

Bij de vorige Top of Flop kreeg Fever van Cascada de voorkeur boven Darwin Deez.

Voor week 49 draag ik voor: 22 van Lily Allen Alweer Lily Allen?
Ja, haar stem verveelt me nog niet en haar teksten gaan tenminste ergens over.

De officiële clip mag je niet embedden, maar wel bekijken(klik)

Als tegenhanger draag ik "Empire State of Mind" voor van Jay-Z en Alicia Keys
Ik ben niet kapot van Jay-Z, maar wel van Alicia Keys. Wat een brok, wat een strot: tien keer zoveel talent als Jay-Z.
Als je de song wat vaker beluisterd blijken de raps van Jay-Z toch wel de moeite waard.

Wil je alleen Alicia horen zonder Jay-Z: klik hier.

Zaterdag 28 November 2009 at 10:45 am | | muziek | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Nieuwe schoenen, nieuwe zooltjes

Afgelopen woensdag heerlijk getraind met de Instroom-Herstel-Groep. Eindelijk voor het eerst sinds maanden weer een gevoel van macht in de benen. Tijdens de training even wat korte tussensprintjes getrokken.

Vanmorgen nieuwe schoenen en nieuwe zooltjes gekocht bij Runnersworld.
Ik ben van de Grid Jazz overgestapt op de Saucony Progrid Ride-2.

De nieuwe zooltjes erin; de hakverhogingen niet. Vanmiddag even 25 min. op gelopen. Ze voelen nog erg stug. Om ze wat soepeler te maken houd ik ze de rest van de dag aan.
Vanavond wordt er niet gelopen, maar gemasseerd.

Zondag wordt er heel relaxt 14,6 km. gelopen, in Geldrop en omgeving.

Vrijdag 27 November 2009 at 2:32 pm | | hardlopen | Negen reacties
Gebruikte Tags: ,

Mijn naam is niet zo bijzonder

Mijn naam, Hans Verbeek, komt wel vaker voor.
Er is een correspondent voor Radio 1, die ook Hans Verbeek heet. Op vakantie in Ommen kwam ik al eens een naamgenoot tegen en ik heb ook al eens in de krant het overlijdensbericht zien staan van ene Hans Verbeek

Als ik mijn eigen naam google, kom ik nog meer naamgenoten tegen.

    een tekenaar, die illustraties maakt voor schoolboeken enz.
    een fotograaf, gespecialiseerd in trouwreportage's, feesten en evenementen.
En pas op de 5e plaats staat Hardloper Hans.

Mijn naam komt gewoon heel vaak voor.
Maar sinds kort heb ik een pseudoniem: Anton Leeuwenhoek, geleend van de Delftse uitvinder van de microscoop, Antonie van Leeuwenhoek.
Die naam komt veel minder voor.

Zo'n nieuwe identiteit biedt nieuwe mogelijkheden. Anton Leeuwenhoek hoeft niet hetzelfde te blijven als Hardloper Hans.
Misschien is hij wel 10 jaar jonger en vrijgezel en komt hij graag in de sportschool om aan zijn afgetrainde fysiek te werken.
Anton schrijft stukjes voor het weblog Delftblog en heeft inmiddels ook een Hyves-pagina ...... en zelfs een paar vrienden.

Ik hoorde van Anton dat hij graag meer vrienden op Hyves wil maken. En vriendinnen natuurlijk.

Dinsdag 24 November 2009 at 6:06 pm | | overig | Vier reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Gedicht - 2

Gedicht 2 is een rondeel.
Dat is een dichtvorm waarin hele regels herhaald worden.
Een rondeel schrijven is heel makkelijk.

Duurloop

Tienduizend stappen heb ik gelopen
De horizon komt niet dichterbij
Mijn benen worden langzaam moe
Tienduizend stappen heb ik gelopen
Mijn zintuigen staan wijd open
Mijn hoofd is helder en licht
Tienduizend meter hardgelopen
De horizon geen stapje dichterbij















Maandag 23 November 2009 at 6:41 pm | | schrijven | Twee reacties
Gebruikte Tags:

Laatste

Tijdens het inlopen naar Kerkpolder heb ik overal pijntjes. Misschien heb ik vrijdagmiddag iets te hard gelopen, misschien loop ik nu iets te hard tegen de wind te beuken.
Ik loop vandaag met mijn zusje Annelies de 10 km. prestatieloop bij IJsclub Bertus.
Dat is voor mij een rustig duurloopje en voor haar een test om te kijken of er nog progressie in haar hardlopen zit.

We starten om 11 uur achterin de groep van ongeveer 100 lopers en als Annelies in haar ritme gekomen is kunnen we wat bijkletsen. Over onze moeder van 78 en haar gezondheid, over hobbies (schrijven, toneelspelen) en natuurlijk over hardlopen en de beleving van het lopen.
Als ik Annelies moet indelen in een categorie, dan hoort ze bij de "Onzekeren". Ze kijkt vaak op haar hartslagmeter en vraagt zich hardop af of ze gisteren dat wijntje wel had moeten drinken en of Brinta wel een verstandig ontbijt is voordat je gaat lopen.
Ik vind dat ze het prima doet. Ze loopt in een constant tempo en gaat gewoon mee als ik even 50 meter versnel. Na het eerste rondje van 5 km. met flink wat tegenwind, wil ze niets weten van uitstappen: "We hebben ingeschreven voor 10, dus lopen we 10."

In de tweede ronde krijgen we af en toe gezelschap van de achterfietser, die de kilometerbordjes meeneemt; we lopen helemaal aan de staart van de wedstrijd. Koploper Fred loopt de laatste 2 km. kletsend mee en zorgt voor wat afleiding.
Annelies loopt de 10 in 68 minuten; een stuk langzamer dan haar snelste tijd van 64 min. Ik finish 2 sec. later als allerlaatste op de 10 km. Het is voor mij de eerste keer dat ik laatste word.

Bij een bekertje koffie probeert Annelies te bedenken waarom ze zoveel langzamer is dan die 64 min. Inmiddels komen haar man Paul en haar kinderen er ook bij zitten.
Annelies kijkt naar haar linkerschoen, een Mizuno. "Aha, ik heb op mijn oude schoenen gelopen". Paul kijkt ook naar de schoenen en constateert: "Je hebt 2 verschillende schoenen aan."
Inderdaad, aan haar rechtervoet zit een nieuwe glimmende Asics.

Het was erg gezellig om weer met mijn zusje te lopen. Een volgende keer (in januari ?) gaan we op een ander parkoers lopen... en op twee dezelfde schoenen.

Zondag 22 November 2009 at 1:42 pm | | hardlopen | Vijftien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Kringlopen

Ik heb de wind tegen als ik naar Schipluiden loop over de Tramkade.
Ik heb hier heel vaak de wind tegen. De adem, die ik uitblaas, waait met de wind mee verder over het land. De wind zal alsmaar verder waaien, Nederland uit, Europa uit, over de Noordpool en dan nog verder.
De wind waait de hele aardbol rond en zal vroeger of later weer over dit stukje Midden-Delfland blazen. Ik zou kunnen uitrekenen hoe lang het duurt voordat de windvlaag, van vrijdagmiddag 20 november, een volledige cirkel om de aarde heeft gemaakt.
Ik denk dat ik al veel vaker door deze zucht lucht heb gelopen.

De regendruppels op mijn gezicht hebben ook een kringloop achter de rug. Via slootjes en rivieren stromen ze naar zee en zullen daar weer verdampen en als grote zwangere wolken op de westenwind opnieuw boven het Midden-Delfland verschijnen.

De ijzeratomen in mijn bloed pikken zuurstofatomen uit de lucht en brengen ze naar andere ijzeratomen in mijn spieren. Ik leen die ijzeratomen maar korte tijd uit de schepping. Voordat ik ze gebruikte waren ze van iemand anders: een plant of een dier. Of ze lagen te roesten in de aardkorst.
Nu, in mijn lichaam maken de ijzeratomen een kringloop door mijn aderen. En ze doorsnijden de andere kringlopen, waarover ik al eerder dacht.

Het is een welbesteed uurtje. Ik loop een rondje Golfbaan van 11 km. Het regent dat het giet. Mijn hersens knopen gedachten en kringlopen aan elkaar als waren het Olympische ringen.

Vrijdag 20 November 2009 at 4:22 pm | | hardlopen | Twee reacties
Gebruikte Tags: , ,

Top of Flop week 47

Editors kregen de voorkeur van de lezers en een plekje in mijn mp3-speler.

Op een ongebruikelijke dinsdag de nieuwe Top of Flop.
Wat vind je van Constellation van Darwin Deez

Of wordt het toch weer Eurohouse. Het wordt elke week erger, Danniëlle, maar er zijn lezers die smullen van dit soort clips. ;-)
Fever van Cascada

Dinsdag 17 November 2009 at 10:21 am | | muziekquiz | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Prestatieloop 10 km.

Voor het eerst sinds half augustus doe ik weer mee aan een prestatieloop: 10 km. bij AV'40. Als ik daar aan kom, zie ik mijn zwager Joost. Hij gaat ook voor 10 km. en het lijkt me een leuk idee om samen te lopen. Dan ga ik in elk geval niet te hard.
In de kantine en de kleedkamer kom ik veel bekenden tegen en gelukkig weten ze na mijn afwezigheid nog wie ik ben.


De eerste paar kilometers trekken Joost en ik stevig door. Het regent af en toe en met de wind mee lopen we een kilometer van 4.55. Mijn benen protesteren niet, maar mijn longen moeten wennen aan de inspanning.
Na 4 kilometer kom ik masseur Rex tegen en hij waarschuwt: "Niet te hard hè."
Dat zit wel goed het tempo ligt ruim boven de 5 min. per km. De tussentijd op de 5 km. is 26.20.

In het tweede deel zakt het tempo nog wat in. Ik krijg last van slapende voeten. Dat duidt er volgens mij op dat de zooltjes (en schoenen) versleten zijn. Of zou ik nog moeten wennen aan de compressiekousen ?
De dame die we bij 3 km. inhaalden, komt na 9 km. ons weer voorbij. In het zog van haar omvangrijke kiel lopen we naar de finish. Joost wint de eindsprint in 53.26. Ik finish na 53.30.

Ik heb wel wat pijntjes gevoeld onderweg, maar twee uurtjes na de finish voel ik niets bijzonders meer. Het zal nog wel een tijdje duren voordat ik de 10 km. weer binnen de 50 min. loop, maar het begin is er.

Zondag 15 November 2009 at 12:58 pm | | hardlopen | Achttien reacties

Twee keer op één dag

Ik heb een vrije vrijdag en trek om half elf de Sauconies al aan. De TU-bieb heeft een nieuwe grasmat; ik kan wel wat krachttraining gebruiken.
In een rustig tempo loop ik naar de TU-wijk. Onder de overkapping van de aula gooi ik de ledematen even los. En dan begin ik aan een korte krachttraining.

Ik loop 4 keer tegen de helling omhoog. De laatste keer klok ik op 45 sec.
Heel rustig dribbel ik daarna weer naar huis.

's Avonds train ik mee met de geblesseerden. We lopen het normale rondje van ruim 5 km. In een heel laag tempo, want onze 77-jarige Nestor is er ook weer bij.

Twee keer trainen op één dag klinkt heel zwaar. Maar twee keer 40 minuten is volgens mij minder belastend dan één keer 80 min.
De krachttraining van vanochtend zal ik nog wel vaker gaan doen met het oog op 20 dec.
Maar eerst de Tisvoorniksloop in Geldrop op 29 nov.

Vrijdag 13 November 2009 at 10:09 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,

De vrouw van 6 miljoen

De allereerste hardloopervaring, die ik mij kan herinneren, dateert uit mijn lagere schooltijd. Toen ik een keertje een lekke band had, ben ik met de fiets hardlopend naar huis gelopen. Het was niet onprettig, ik raakte niet buiten adem.
Later toen ik op voetbal zat, vond ik de 3 inlooprondjes rond het veld (met die loodzware voetbalschoenen aan) het leukste onderdeel van de training.
De gymlessen op de middelbare school vond ik afschuwelijk, behalve als we "voor straf" buiten moesten hardlopen. Zelfs op de goedkope gympen zonder demping ging dat me makkelijk af.

Tijdens mijn middelbare schooltijd was ik verliefd op Jaime Sommers, the Bionic Woman. Wekelijks keek ik gebiologeerd naar de avonturen van de vrouw van de man van 6 miljoen, gespeeld door Lindsay Wagner.
Die lange haren, die glimlach.
In slowmotion zag ze er helemaal fantastisch uit.

Beelden op mijn netvlies gebrand, herinneringen verankerd in mijn geheugen.

Woensdag 11 November 2009 at 10:15 pm | | hardlopen | Vier reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Poëzie

De schrijfcursus zet me op het spoor van gedichten en poëzie.
Mijn eerste poging tot poëzie deed een mede-cursist denken aan een gedicht van Piet Paaltjens:

Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart
Gezeten in een sneltrein, die de trein
Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn.

En toch, zij duurde lang genoeg om mij,
Het eindloos levenspad met fletse lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.

Waarom hebt gij van dat blonde haar,
Daar de englen aan te kennen zijn?
En dan,
Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!

En waarom mij dan zo voorbijgesneld,
En niet, als 't weerlicht, 't rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?

Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder hels geratel en gestamp,
Met u verplet te worden door één trein?
De bundel "Snikken en grimlachjes" las ik in de trein naar Terschelling. Ik beleef sommige dingen precies zoals Piet Paaltjes dat 140 jaar geleden voelde.

Voor de volgende huiswerkopdracht zocht ik een ander gedicht. Ik vond er een in het verzameld werk van Slauerhoff.
Het leed dat doorklinkt in de gedichten van Jan Slauerhoff borrelt soms ook in mij op. Ik zal zelf ook weer eens wat gaan dichten.
Wat zou het huiswerk zijn voor volgende week ?

Dinsdag 10 November 2009 at 7:02 pm | | schrijven | Vier reacties

Terschelling

Een reis maken van 6 uur naar Terschelling en dan niet eens hardlopen is wel een beetje vreemd.
In het pension waar Bettie en ik overnachten trof ik een mede geblesseerde die zei:"Ik heb mijn spullen niet eens meegenomen, anders zou ik toch nog gaan meelopen."
Voor mij gold precies hetzelfde: het was maar goed dat ik mijn hardloopschoenen en spullen thuisgelaten had.

Het was toch leuk om zondag al die duizenden hardlopers te zien op dit mooie eiland. We hebben ze eerst aangemoedigd bij het 2 km. punt. Nadat ook alle marathonlopers in de mist verdwenen waren (en wij een kop warme erwtensoep naar binnen gewerkt hadden), gingen we naar het 20 km. punt.
In de koude mist was de ontvangst van de lopers hartverwarmend: muziek, een enthousiaste speaker, gratis soep en schnapps.
Leuk om toch nog zoveel bekenden te zien: Hagenaars Fred en Helmie, Koplopers Jan en Corry en Nathalie die in een ver verleden bij de Koplopers hardlopen heeft geleerd. Foto's die ik maakte van de lopers kun je bekijken bij Albumsnaps.

Nathalie bij 20 km.


Nauwelijks waren de laatste lopers van de halve marathon voorbij, of de eerste kanjers van de hele marathon kondigden zich aan.
Running Ronald had er nog flink de vaart in bij 40 km., hij finishte als 10e in een prachtige 3 uur 3 min.
Rencapy Juriaan, kon Ronald niet bijbenen, finishte als 17e na 3 uur en 6 min.
Running Hans uit Rotterdam hebben we niet meer afgewacht

Rencapy bij 40 km.


Het is een mooi eiland en een prachtige wedstrijd. Maar zoals drs. P. al eens zei: net iets te ver weg.

Maandag 09 November 2009 at 7:40 pm | | hardlopen | Twaalf reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 46

Afgelopen week kozen 3 stemmers voor de Euro-house van Dash Berlin en helaas maar 2 voor de Nederlandse Wicked Sounds Jazz Band.

Deze week kunnen jullie weer kiezen.
En ook deze week zit er ordinaire Euro-house bij: Lost van Lasgo


Spannende zangeres. Ik vind het niet gauw ordinair, Dannielle ;-)

De andere kandidaat is Papillon van the Editors.
De nieuwe Editors-sound spreekt mij wel aan en het is een heel gaaf hardloopclipje.



Doet me denken aan Fight Club.

Zaterdag 07 November 2009 at 5:20 pm | | muziek | Acht reacties

Hersteltraining en wolken

De training van woensdagavond was eigenlijk best spannend. In de verte (boven zee) flitste de bliksem en de beginnende lopers in de Instroom Herstel Groep werden daar wat zenuwachtig van.
De training ging natuurlijk gewoon door: we hebben geen donderklap gehoord en er is geen druppel gevallen.

Ik heb een heel licht programma gelopen met een man die 6 weken geleden een hartoperatie onderging. Kort na die operatie kreeg hij een klein infarct en moest gedotterd worden.
Hij mag (en moet) van de cardioloog weer gewoon gaan sporten.

Samen liepen we 6 x 2 min. en ik vond het toch wel spannend. Maar deze eerste training ging hem goed af en volgende week doen we er een minuutje bij: 6 x 3 min.

De donderwolken dreven voorbij zonder een druppel te laten vallen.
Ik vind wolken echt een heel mooi natuurverschijnsel. Er hangen op kilometers hoogte duizenden, misschien wel miljoenen liters water: hele zwembaden vol.
Het is een wonder hoe al dat water op die hoogte is gekomen en het is werkelijk wonderbaarlijk hoe al dat water daar kan blijven hangen.
Als het water allemaal in korte tijd naar beneden valt, kun je pas zien dat het echt een enorme plas water is.

Misschien de gewoonste zaak van de wereld, zo'n regenwolk. Maar ik blijf me erover verbazen.

Donderdag 05 November 2009 at 10:38 pm | | hardlopen | Negen reacties

Het belang van een goede warming-up

Als je ouder wordt, is een warming-up steeds belangrijker.
Voordat je anderhalf uur in de regen gaat draven, moet je eerst even de spieren opwarmen en de gewrichten soepel maken.
Zoals de dames (en heer) in deze video

Meer warming-up-video's vind je op YouTube

Dinsdag 03 November 2009 at 4:47 pm | | linkdump | Acht reacties
Gebruikte Tags: , ,

60 min.

Het komt weer helemaal goed met mijn rechterkuit. Vandaag liep ik 4 keer 15 min. met daartussen 2 min. wandelpauze en dat ging zonder problemen.
In een grote ronde om de Delftse Hout heen, alle andere hardlopers groetend.
Het derde kwartier ben ik meegelopen met een 3-tal lopers die de 14 km. prestatieloop van AV'40 liepen. De laatste 2 km. terug naar de atletiekbaan liepen we in 10 min. 20 sec., toch nog wel een aardig tempo.
Het kostte me weinig moeite, maar veroorzaakte wel weer wat pijn in de linkerbil.
De laatste 15 min. terug naar huis gingen rustiger en de klachten in de linkerbil verdwenen weer.

Ik loop nog op oude zooltjes en op oude schoenen, het verbaast mij dus niet dat de pijntjes terugkomen als ik het tempo verhoog.Totdat ik nieuwe zooltjes en nieuwe schoenen heb, zal ik niet langer lopen dan 60 min. en geen versnellingen doen.

Komend weekend gaan Bettie en ik wel naar Terschelling, maar de halve marathon op zondag zal ik niet meelopen. Wie het startnummer wil overnemen mag zich melden.

Zondag 01 November 2009 at 11:12 pm | | hardlopen | Elf reacties
Gebruikte Tags: , ,

Top of Flop week 45

Deze week maar liefst 2 nieuwe muziekjes om uit te kiezen.

Lekkere, dansbare hardloopmuziek met een mooie anonieme zangstem: Waiting van Dash Berlin

Of lekkere dansbare hardloopmuziek, die me doet denken aan Roisin Murphy en Moloko:
The Biggest Sinn van de Wicked Sounds Jazz Band

Ik kan er niet uit kiezen.
Welke vinden jullie het mooist ?

Zaterdag 31 Oktober 2009 at 2:17 pm | | muziek | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Gedicht - 1


Parallel

Vanuit het station
rijden wij evenwijdig
rijden wij even snel
wij kennen elkaar niet
maar herkennen elkaars gebaar

gescheiden door 5 meter
en twee matbeslagen ramen
ontmoeting zonder oogcontact
afscheid zonder tranen


Vrijdag 30 Oktober 2009 at 2:51 pm | | schrijven | Vier reacties
Gebruikte Tags: ,

Somberen

In het plaatje hierboven zie je een mooie jonge vrouw over haar rechterschouder wegkijken. Totdat iemand je vertelt dat het eigenlijk een tekening is van een lelijke oude heks met een hoofddoek en een wrat op haar neus.
Daarna is het veel moeilijker om nog die mooie jonge vrouw terug te vinden in het plaatje.

Als ik over de toekomst denk, of over de toekomst van Max en Jessie, dan gebeurt hetzelfde.
Ik heb "Grenzen aan de Groei" van de Club van Rome gelezen. Ik weet wat peakoil is en ik besef dat het Nederlandse (Groningse) aardgas over 15 tot 20 jaar op zal zijn. En als dat beeld eenmaal in je hoofd zit, krijg je het niet makkelijk weg.
Het is soms erg moeilijk om die sombere gedachten opzij te zetten en weer die mooie, jonge vrouw ofwel een mooie, zonnige toekomst te kunnen zien.

Maar één ding vind ik nog moeilijker. Als politici, journalisten, deskundigen op TV (of in de krant) vertellen dat alles weer goed komt en dat de economie weer gaat groeien. Ik kan echt niet meer de naïeviteit opbrengen om in die kletspaatjes te geloven.
Het enige dat daartegen helpt, is de TV uitzetten en een uurtje hardlopen.

En als over 10 jaar de AOW-leeftijd opgetrokken wordt naar 70 jaar en de benzine 4 euro per liter kost, zal ik, in een iets trager tempo, nog altijd mijn duurloopjes doen. En genieten van de dingen die gratis zijn en toch ook onbetaalbaar.

Dinsdag 27 Oktober 2009 at 6:35 pm | | overig | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Pijntjes en peinzen

Afgelopen zondag heb ik voor de verandering een korte intervaltraining gedaan: 10 maal 1 min. In een pittig tempo met maar 1 min. pauze tusendoor.
Wonder boven wonder was dat geen enkel probleem voor kuit en achillespees. Maar ik kreeg in de loop van de zondagmiddag wel weer last van (de M. piriformis in) mijn linkerbil.

Duh, afgelopen zomer kreeg ik daar ook last toen ik korte intervaltraining deed. Die klachten waren bijna helemaal verdwenen.... tot afgelopen zondag.

Op dinsdagmiddag loop ik in een heel rustig duurlooptempo 3 x 15 min.
Het is op zich heel goed nieuws, dat de kuit die belasting al weer aan kan.
Maar tijdens het lopen begint mijn rechtervoet te slapen. En die klacht had ik 3 jaar geleden ook.



De slapende voet en de verkrampende linkerbil hebben volgens mij één gemeenschappelijke oorzaak. Er is een onbalans in de belasting van linker- en rechterbeen.
Drie jaar geleden had ik dat probleem ook. Maar toen ik met corrigerende zooltjes ben gaan lopen, verdwenen de klachten.
Ik denk dat mijn zooltjes versleten zijn.
En het zou goed kunnen dat al mijn pijntjes en klachten uiteindelijk zijn terug te voeren op de versleten zooltjes.

Ik ga deze week nog langs bij Runnersworld om nieuwe zooltjes te laten opmeten.
Over een maand zal blijken of het aan de zooltjes lag of aan het ouder worden van Hardloper Hans.

Dinsdag 27 Oktober 2009 at 3:02 pm | | hardlopen | Elf reacties
Gebruikte Tags: , , ,

De symfonie der wetenschap

Het liedje "Make it mine" van Jason Mraz kreeg 2 TOP-stemmen. Ik hoop het nog vaak te horen.

Deze week geen TOP of FLOP, maar wel een videoclipje.
Ik ben opgeleid tot wetenschapper en ik heb destijds genoten van de TV-serie Cosmos van Carl Sagan. Het is werkelijk verbazingwekkend hoe groot het heelal is en hoe mooi alles in elkaar zit.
Ook binnen ons eigen lichaam functioneert alles op een elegante, sierlijke manier.
De koolstof, zuurstof en stikstof in ons lichaam zijn miljarden jaren geleden ontstaan bij de supernova-explosie van een ster. We bestaan uit sterrestof.
John Boswell heeft een lofzang op de wetenschap gemaakt: een videoclip met rustige new-age-achtige popmuziek en citaten van briljante wetenschappers.

Je kunt de muziek en het clipje downloaden op symphonyofscience.com. Daar vind je ook de teksten van de geestdriftig vertellende wetenschappers.

We are all connected;
To each other, biologically
To the earth, chemically
To the rest of the universe atomically


The beauty of a living thing is not the atoms that go into it
But the way those atoms are put together

Meer new-age-muziekjes van Boswell vind je op colorpulsemusic.com

Zaterdag 24 Oktober 2009 at 7:37 pm | | muziek | Vier reacties

Data

29 november - Tisvoorniksloop
20 december - Mescherbergloop
20 februari - Krokuscross
28 maart - 50e verjaardag + feestje

"Voorspellen is moeilijk, vooral als het om de toekomst gaat."

Een wijze uitspraak van de Amerikaanse honkballer Yogi Berra.
Maar hopen en vooruitkijken kan wel.
Ik hoop eind november in Geldrop eindelijk weer eens mee te kunnen doen.

De Krokuscross is gisterenavond geboren, in de bestuurskamer van de Koplopers.










Delft
twintig februari
Nederlands Studenten Kampioenschap
niet-studenten mogen ook meedoen
Krokuscross

Mijn 50e verjaardag ga ik op bijzondere wijze vieren.
Zet hem in je agenda, jullie zijn van harte welkom.

Donderdag 22 Oktober 2009 at 10:42 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , , ,

De hond en de riem

Na een training loop ik vaak terug naar huis over de Krakeelpolderweg. Dan kom ik langs de supermarkt waar ik werk en kan ik even naar mijn collega's zwaaien.

Als ik op dinsdagmiddag langs de supermarkt loop zit er een grote zwarte hond met een touw vast aan de straatlantaarn. Ik kijk hem aan en hij ziet mij.


foto van visualpanic


Ik stop even en wandel rustig langs de hond, maar als ik hem voorbij ben, ga ik weer joggen. De hond kan de verleiding niet weerstaan en komt achter mij aan.
Ik kijk achterom: het touw is vrij lang en de hond komt op snelheid. Dan is het touw op en de hond komt met een ruk tot stilstand. Maar de schok breekt het touw en de hond is nu los van de lantaarnpaal.
Hij is totaal verbijsterd door de schok en kan niet kiezen tussen mij achtervolgen en bij het afgebroken touw bljven wachten.
Het blijven stomme beesten, die het nooit ver zullen schoppen.

De dinsdagmiddagtraining (5 keer 10 min.) duurde ruim een uur en ik had geen klachten. Maar een uurtje na de training voelde ik toch weer mijn achillespees. Die 5 x 10 min. was weer precies het maximale.
Op woensdagavond train ik rustiger met de beginnende en geblesseerde lopers.
Vrijdag zien we verder.

Woensdag 21 Oktober 2009 at 11:09 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Met aandacht en liefde

Een maand geleden zag ik de nieuwe voorstelling van Lebbis.
Naast keiharde grappen en spetterende tirades had Lebbis deze keer ook een boodschap voor zijn publiek:
"Doe alles wat je doet met aandacht en liefde, zo kom je het dichtst in de buurt van het geluk."

Daar zit iets in. Als je alleen maar werkt voor een salaris, dan word je niet gelukkig. Geld maakt immers niet gelukkig. In de supermarkt doe ik mijn best om de oude dametjes vriendelijk te helpen. Misschien is het wel de laatste keer dat ze zelfstandig boodschappen kunnen doen. Het geeft een goed gevoel als klanten tevreden (en met een lege portemonnee) de winkel verlaten.

Hetzelfde geldt voor het organiseren van een trimloop of voor het masseren van een sporter. Als je dat doet met liefde en aandacht, dan merken sporters dat. Waardering en complimentjes geven je voldoening. Het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit.

Er zijn nog meer voorbeelden:
- zelf een kerstkaart maken i.p.v. kant en klare kaarten kopen
- een origineel kadootje voor iemand zoeken i.p.v. een kadobon

Ik ga ook meer aandacht en liefde stoppen in mijn blogposts.

Dinsdag 20 Oktober 2009 at 09:32 am | | overig | Acht reacties
Gebruikte Tags: , ,

Motivatie

Ik ben ook geblesseerd aan mijn motivatie-pees. Telkens als ik denk dat het deze keer beter is gegaan, heb ik de volgende dag weer last van mijn kuit. En daardoor wordt het hardlopen minder leuk.
De vrijdagavondtraining bij de Koplopers sloeg ik over. Maar zondagmorgen trek ik de stoute schoenen met de hakverhogingen weer aan. De countdown-stopwatch van mijn nieuwe Casio-horloge zet ik op 8 min. en ik jog moeizaam in oostelijke richting dwars door Delft.

Het is nog stil in de stad. Er lopen wat studenten met sporttassen en hockeysticks en wat oudere mensen fietsen naar hun kerk.
In de Delftse Hout is het drukker. Ik kom andere lopers en loopsters tegen.
Op de Korftlaan staat een auto stil: de man erin maakt met een grote dure camera een foto van een gans op het water. Hij laat de motor draaien, hij stapt niet uit, hij draait niet eens het raampje omlaag.
Volgens mij is de mens achter de camera en de intentie waarmee je een foto maakt belangrijk dan de kwaliteit of het prijskaartje van de camera.

De motivatie komt weer terug. Ik loop tussen de bomen en over de gele bladeren die al gevallen zijn. De mist hangt roerloos boven de weilanden.

Op de Tweemolentjeskade zie ik een tweetal lopers voor me. Een ervaren atleet leert zijn vrouw hardlopen. Hij loopt schuin voor haar en kijkt over zijn schouder of ze wel kan bijblijven. Tijdens een wandelpauze legt zij haar hand op zijn schouder, het is net alsof ze zo haar batterij weer oplaadt met zijn energie.

Na 5 x 8 min. ben ik weer terug in het Westerkwartier.
Het ging lekker vandaag. Met mijn kuit komt het goed. Mijn conditie gaat nog langzaam achteruit, maar de motivatie gaat alweer vooruit.

Zondag 18 Oktober 2009 at 11:17 am | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 43

Twee weken terug stond Vertical Horizon in deze rubriek.
Twee positieve reacties, dus wederom een top

De nieuwe kandidaat is Jason Mraz met "Make it mine".

Ik vind het zelf een leuk opgewekt liedje.
Doet me denken aan Jamiroquai, zanger Jay Kay heeft ook vaak een muts op.

Is het TOP of is het FLOP?

Vrijdag 16 Oktober 2009 at 8:13 pm | | muziek | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , ,

Belasting en belastbaarheid

John IJzerman

Sportarts John IJzerman lijkt wel wat op Ron Mael, de pianist van the Sparks, met dat magere gezicht en dat snorretje. Afgelopen zaterdag gaf de sportarts 2 lezingen voor de trainers en hulptrainers van AV'40 en AV De Koplopers.

Het eerste verhaal was bestemd voor de jeugdtrainers (van AV'40). IJzerman is voorstander van vroege selectie. Je moet kinderen niet verplichten om alle vormen van atletiek te trainen. Als kinderen 8 a 10 jaar oud zijn, kun je aan hun lichaamsbouw al zien in welke discipline ze goed zullen zijn. Of anders kijk je naar de lichaamsbouw van hun ouders en dan weet je genoeg. IJzerman ziet wel iets in het Oost-Duitse model, op vroege leeftijd specialiseren en techniek aanleren.
Met zijn afgetrainde, strakke gezicht en zijn grijzende achterovergekamde haar, heeft hij trouwens ook wel iets weg van een oude communist, die nog altijd op 1 mei de Internationale zingt.

Het verhaal ging verder over de specifieke problemen (blessures) die sporters tijdens de puberteit kunnen tegenkomen; het was zeer de moeite waard.

Na de lunch ging John IJzerman verder over de belastbaarheid van oudere sporters.

lees verder

lees verder

Woensdag 14 Oktober 2009 at 10:25 pm | | hardlopen | Elf reacties

Blonde paardestaart in Eindhoven

Vandaag heb ik de hele dag in Eindhoven rondgestapt in het voetspoor van Runningman Leo. Zelf een halve marathon lopen zat er niet in.
Leo is leuk gezelschap zelfs als hij even niet praat om een eierkoek naar binnen te werken. Marcel en ik brengen hem om half elf naar zijn startvak, het eind van zijn voorbereiding, het begin van zijn avontuur.

klik voor vergroting In hetzelfde startvak zie ik de zwarte baseballpet, het zwarte looprokje en de blonde paardestaart van Katrien, het beste paard van stal. Gelukkig heb ik mijn camera bij. Terwijl Leo zijn trainingspak uit en een plas doet, maak ik stiekum een eerste foto van de staart van Katrien. Kort daarna worden de marathonlopers weggeschoten.

Nadat de inwendige Hans en Marcel zijn versterkt, spoeden wij ons naar het 15 km.-punt. Leo komt precies op de geplande tijd langs, aan de kop van het peletonnetje dat droomt van 3 uur 15 als eindtijd.
Ik wil wachten op de blonde paardestaart, maar na een SMS-je van Marjan gaan we vlug naar het 20 km.-punt. Bij die passage ziet Leo er ook nog prima uit.

Daarna weer snel terug naar de Wal, het 21 km. punt. Daar zijn ook de bloggers Danniëlle en Marco. Ik geef Leo een flesje sportdrank aan; ik sprint nog achter hem aan om het flesje weer aan te pakken, maar kan hem niet bijhouden. Leo verdwijnt uit het zicht en begint aan de tweede ronde.
Ik wens Danniëlle veel succes bij haar 8-ste halve marathon en sluit weer aan bij de Leo-supporters.

Terwijl we wachten bij het 36 km.-punt, zie ik Koen langskomen, geconcentreerd en in een goed tempo.
Even later duikt Rencapy op als een duveltje-uit-een-doosje. Hij oogt vermoeid, maar hij herkent mij eerder dan ik hem.

Leo heeft moeten lossen uit de groep van 3 uur 15. Maar hij neemt de toejuichingen enthousiast in ontvangst en is nog vol goede moed.


We wachten helaas weer niet op de paardestaart, maar trekken naar het Stratumseind.

Koen komt daar ook weer als eerste langsgeflitst. Gevolgd door Rencapy, die nu weer vuur in de ogen heeft.
In de stromende regen voltooit Leo de laatste kilometers. Hij raakt nog iets verder achter op de mannen van 3.15, maar finisht na een prachtige 3 uur 19, een nieuw PR.
Zijn missie is geslaagd. Op 45-jarige leeftjd nog een nieuw PR op de klassieke afstand.

Ik loop met Leo en het gezellige clubje supporters naar het beursgebouw. Terwijl we proosten op Leo's succes voel ik mee met de halve marathonlopers, die een enorme plensbui over zich heen krijgen. En mijn gedachten dwalen nog één keertje af naar de blonde paardestaart van Katrien.


Foto-album van vandaag, klik

Zondag 11 Oktober 2009 at 9:18 pm | | hardlopen | Zestien reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Verloren tijd

Iedere dag in de geschiedenis komt maar één keer langs. Het stond lang vantevoren vast op welke dag de 10e oktober in 2009 zou vallen en als deze dag voorbij is, komt-ie nooit meer terug.

Iedere minuut komt maar één keer langs. Je krijgt maar één keer de kans om er iets leuks mee te doen.
Er bestaat niet zoiets als verloren tijd. Als je even moet wachten in de rij voor de kassa of moet wachten voor het stoplicht, dan is dat geen verloren tijd.

Je kunt die minuut wachttijd heel goed besteden.
Je kunt je kuiten rekken, je kunt even op een been gaan staan en je evenwichtsgevoel oefenen.
Je kunt die minuut besteden aan zelfreflectie. Of je kijkt rond of er iets moois of grappigs te zien is.
Je moet die kostbare minuut niet besteden aan ergernis. Je moet niet zo vaak op je horloge kijken als je al weet wat je daarop zult zien. Je bent baas over je eigen tijd, niemand kan je dwingen om je te ergeren, als je ook iets leukers kan doen. Iedere minuut komt maar een keer langs en de minuut die je gebruikte om deze tekst te lezen was goed besteed.

Zaterdag 10 Oktober 2009 at 11:43 am | | overig | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Rust en inspiratie

Er is eindelijk rust in mijn hoofd.Ik heb de halve marathon van Eindhoven en de halve marathon van Terschelling uit mijn hoofd gezet, dat scheelt een hoop kopzorgen. Toen ik zondag 6 x 6 min. liep, deed ik dat erg rustig.
En dinsdagochtend liep ik 3 x 8 min. en 3 x 6 min. zonder stress. Gewoon genieten van het lopen en de rechterkuit heel houden. Zonder bezig te zijn met het aantal gelopen minuten of het aantal kilometers.

De woensdagavondtraining met de Instroomherstelgroep was ook heel ontspannen. De regen viel erg mee. De beginners zijn gemotiveerd en met de blessures gaat het de goede kant op.

En er is inspiratie in mijn hoofd. De cursus Creatief Schrijven, die ik op dinsdagavond volg, vind ik erg leuk. Een van de opdrachten die we deze week als huiswerk meekregen, is het bijhouden van een inspiratie-boekje.

De afgelopen dagen loop ik op mijn werk in de supermarkt, met een notitieblokje in mijn borstzak. Een oogcontact met een klant, een opmerking van een collega, een storing in de pinautomaat; het kunnen allemaal bronnen zijn van inspiratie.
Terwijl ik de zuivelkoeling bijvul en spiegel borrelen er verhaallijnen op in mijn hoofd. Een duister complot, een sprookje, ingewikkelde soap. En dat terwijl ik gewoon in de buurtsuper vakken sta te vullen. Dat schrijven wordt ook een hele leuke hobby waar ik meer tijd in ga stoppen.

Donderdag 08 Oktober 2009 at 10:25 pm | | hardlopen | Negen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Film: Los abrazos rotos

Ik heb natuurlijk wel eens gehoord van Pedro Almodovar en zijn films, maar Los abrazos rotos is de eerste film van Almodovar, die ik zie.
De film van ruim 2 uur beschrijft een dramatisch liefdesverhaal.Los abrazos rotos betekent verbroken omhelzingen.

Harry Caine is een blinde scenarioschrijver. Vroeger, toen hij nog kon zien, was hij filmregiseur. Hij werd verliefd op zijn hoofdrolspeelster, Lena, gespeeld door de mooie Penelope Cruz. Helaas heeft zij een oudere jaloerse minnaar, die erg rijk en machtig is.

Het mooie verhaal is een mooie film geworden: met fraaie beelden en shots, mooie muziek en goede acteurs. En gelukkig kun je af en toe ook lachen.

Maandag 05 Oktober 2009 at 9:22 pm | | cultuur | Twee reacties
Gebruikte Tags:

Stand van zaken

Afgelopen week heb ik een paar pogingen gedaan om 15 min. aan één stuk te lopen. En dat is slecht bevallen. Op dinsdagmiddag zonder compressiekousen 2 x 15 min. gelopen. Het resultaat was dat ik woensdag weer last had van mijn rechterkuit.
Vrijdagavond liep ik 3 x 15 min. en ik heb direct daarna de kuit laten inspecteren door Rex. Het werd een pijnlijke les; niet alleen omdat Rex nogal stevig moest kneden om de rechterkuit weer enigszins los te maken.
Vijftien minuten is nog veel te lang van mijn verzwakte kuit.

Op aanraden van Rex zal ik voorlopig kortere stukjes lopen, met tussendoor telkens 2 min. wandelen. Dit weblog heet de komende twee weken dan ook wandelaarhans.logt.cc.

Ondanks dit leed, kan ik toch wel genieten van het lopen. Op zondagmorgen loop ik 6 x 6 minuten op de Tramkade tussen Den Hoorn en Schipluiden. De wind suist in mijn oren; in de berm zie ik alleen nog duizendblad bloeien, alle andere bloemen zijn verdord en verdwenen. Ik groet de andere hardlopers en hardloopsters vriendelijk en als ik koploper Jan tegenkom, loop een stukje met hem op.

A.s. zondag zal ik niet starten op de halve marathon in Eindhoven. Als je mijn startnumer wil overnemen, laat dat dan weten via mijn pagina op Dutch Road Runners.

Zondag 04 Oktober 2009 at 11:47 am | | hardlopen | Dertien reacties

Top of Flop week 41

Morgen weer een hardloopberichtje. Eerst een nieuw muziekje.

De eerste Engelstalig single van Rammstein is een flop, haalt het niet bij hun vroegere werk. De schunnige clip verandert daar niets aan.

Ik ben dol op Amerikaanse garage-bandjes.
Fall Out Boy, Good Charlotte, Three Doors Down enz.
Afgelopen week hoorde ik de nieuwe single van Vertical Horizon: "Save me from myself"
En dat is de nieuwe Top of Flop geworden.

Is het TOP of is het FLOP?

Zaterdag 03 Oktober 2009 at 4:59 pm | | muziekquiz | Drie reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Als de prosecco op is ....

Je kunt het erg naar je zin hebben op een feest. Lekker eten, leuke muziek, interessante vrouwen mensen . Maar op een gegeven moment is het feest over zijn hoogtepunt heen. De prosecco is op en er is alleen nog maar lauwe rosé en alcoholvrij bier. Op de hapjestafel staat nog een schaal bloemkoolroosjes en worteltjes, maar de dipsaus is op. En als je om je heen kijkt, blijken de mooiste vrouwen al weer naar huis te zijn. De overgebleven dames zijn wat al wat ouder en lichtelijk aangeschoten.
Je weet dat het feest straks gewoon voorbij is. Toch wil je niet naar huis: het is feest en je gaat niet zitten treuren over het onvermijdelijke einde. Dan maar lauwe rosé en een dansje maken met een muurbloem of eindbaas.

Zo'n aflopend feest is een mooie metafoor voor mijn hardloopcarriere. Mijn topjaren zijn al geweest, de prosecco is op. Ik ben om de haverklap geblesseerd en het herstel is langzaam en frustrerend. De paardestaartjes lopen lange afstanden en ik kan ze niet meer bijhouden.
Toch zal ik blijven lopen, al is het dan minder en langzamer. Hardlopen is een feest en ik blijf zo lang mogelijk op dat feest hangen. Soms somber ik over het leven zonder hardlopen. Dat moet ik niet te lang doen... da's zonde van de tijd en vervelend voor mijn huisgenoten.
Probeer te blijven genieten, zelfs van het trage blessureherstel.

Dezelfde filosofie gaat op voor een mensenleven. Ooit loopt je leven als een feestje af. Het is zonde van de tijd en van je goede humeur om daar nu al over te piekeren. Leef je leven zolang het kan. Als de prosecco op is, hoef je nog niet weg te gaan. Zolang jij nog blijft, blijf ik ook.

Donderdag 01 Oktober 2009 at 10:26 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,

Schrijven i.p.v. hardlopen

De achillespees-blessure is nog niet over. Na Terschelling zie ik verder wat ik eraan kan doen. Tot die tijd zal ik vaker over andere dingen bloggen.

Ik ben op de Vrije Akademie in Delft begonnen aan een schrijfcursus. Net als 14 mede-cursisten wil ik beter worden in schrijven. Dat kan door er meer tijd aan te besteden en door te kijken hoe anderen schrijven.

Tijdens de cursus krijgen we schrijf-opdrachten. Vorige week was de opdracht om een "elf" te schrijven, een gedicht dat bestaat uit 5 regels en 11 woorden. De eerste regel telt één woord, de tweede twee, de derde drie, regel 4 bestaat uit 4 woorden en de laatste regel telt weer één woord.
Het onderwerp: je favoriete kleur.

Blauw
en zeldzaam
heel even gezien
vlak boven het water
ijsvogel

Als huiswerk kregen we op nog 3 elfen te schrijven en een stukje proza.
Ik ben benieuwd wat mijn medecursisten ervan gebrouwen hebben.

klik


Als je zelf ook eens wat anders wilt schrijven, kijk dan eens op de website schrijvenonline.org.
Daar vind je in het atelier o.a. schrijfoefeningen, schrijfwedstrijden en een lijst met cursussen en workshops.

De cursus loopt tot aan de Kerst. Daarna ga ik echt weer hardlopen,
of aan een boek beginnen ;-)

Dinsdag 29 September 2009 at 1:23 pm | | overig | Vier reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 40

Wat mij betreft is "Uprising" van Muse TOP.
Van 4 anderen kreeg de song ook de duim omhoog.

Deze week mogen jullie stemmen over "Pussy" van Rammstein.
In de overbekende Rammstein-stijl, met wellicht de foutste videoclip van 2009

rammstein - pussy


Als je boven de 18 bent kun je ook de bedenkelijke clip hieronder bekijken (NSFW !!)

NSFW

Is het TOP of is het FLOP?

Zondag 27 September 2009 at 11:21 pm | | muziek | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Porceleinkast

Als inwoner van Delft weet ik wel wat van porcelein. Het is heel breekbaar en als het eenmaal gebroken is, niet meer te lijmen.
Mijn benen lijken na 20 jaar hardlopen ook wel een beetje op porcelein. Je moet er voorzichtig mee omgaan.

Afgelopen week heb ik nog twee keer getraind.
Woensdagavond met de Instroom-Herstel-Groep 4 x 10 min. Tijdens de training een paar keer flink aangezet. Dat was erg lekker en kon zonder pijntjes. De volgende dag voelde ik natuurlijk wel aan mijn rechterkuit dat ik wat harder had gelopen dan normaal.

Daarom heb ik de volgende training uitgesteld tot zaterdagmorgen.
Nog altijd voorzichtig loop ik 4 x 15 min. in een heel rustig tempo. Het nadeel van de compressiekousen is dat je onderweg niet even aan je kuit of achillespees kunt voelen. Bij thuiskomst blijkt deze training weer precies de maximale belasting voor de achillespees. Wel een reactie, maar geen pijn.

Eindhoven
Op zondag 11 oktober ga ik hoe dan ook naar Eindhoven. Ik ga Runningmate Leo, die daar de hele marathon loopt, aanmoedigen.
Of ik zelf de halve marathon uitloop, beslis ik pas onderweg. Misschien is het slimmer om (bij 17 km.) uit te stappen zodat ik 3 weken later op Terschelling wel de halve kan lopen.

Zaterdag 26 September 2009 at 12:03 pm | | hardlopen | Zes reacties
Gebruikte Tags: ,

Wonderlijk mooi

Niet gelopen vandaag, ik gun mijn kuit beter wat rust.
Maar wel een wondermooi filmpje uit de schatkamer van YouTube: Schilderen met zand

Dinsdag 22 September 2009 at 6:23 pm | | linkdump | Eén reactie

20-09 - 2009

Het is een mooie datum. Het is ook een mooie autoloze dag.
Ik loop 's middags in het zonnetje een rustige training van 4 maal 15 min. Onderweg denk ik even aan de lopers, die tussen Amsterdam en Zaandam hun wedstrijd van het jaar lopen. En aan degenen die in Berlijn na maanden van trainen hun marathon voltooien.
Het gaat heerlijk en op weg naar huis wil ik het liefst omdraaien en hetzelfde programma nog een keertje lopen. Als ik thuis even aan mijn rechterkuit en achillespees voel besef ik dat 60 min. vandaag precies lang genoeg was .

Terwijl ik herstel van mijn achillespeesblessure, herstelt Bettie van een hernia-operatie. Dat gaat met ups en downs. Soms is er vooruitgang en soms valt het tegen.
We gaan een mooie week tegemoet, want donderdag viert Bettie haar 50-ste verjaardag. Dat gebeurt maar één keer, dus het is een feestje waard.

50 jaar jong

Zondag 20 September 2009 at 9:33 pm | | hardlopen | Twaalf reacties
Gebruikte Tags: , ,

Top of Flop week 39

De vorige kandidaat, Lily Allen, oogstte alleen maar opgestoken duimen. Not Fair is een TOP-song.
Komende week mogen jullie stemmen over de nieuwe single van Muse: Uprising

Met name de tekst spreekt mij aan: lees hem hier.

Is het TOP of is het FLOP?

Zaterdag 19 September 2009 at 12:34 pm | | muziek | Negen reacties
Gebruikte Tags: ,

Onkwetsbaar

Vandaag voel ik me onkwetsbaar, hardlopend in het zonnetje op het fietspad richting Schipluiden. Ik loop vandaag dezelfde afstand als dinsdag met ongeveer dezelfde snelheid. Het gaat makkelijk, het gaat zoals een maand geleden.
Mijn hart, mijn longen, ze kunnen de inspanning makkelijk aan. En zelfs de benen voelen goed.

Achilles en Hector

Ik voel me vandaag als Achilles op het strand van Troje tijdens het duel met Hector. Onoverwinnelijk, onkwetsbaar. Er is maar één plekje waar ik me zorgen om maak: de pees tussen mijn hiel en mijn kuit.

Na 65 minuten kom ik weer thuis in de van Schoonhovenstraat. Het programma, 10 x 5 min., was een makkie.
De kuiten zijn ontspannen, de pees onder mijn rechterkuit kriebelt een beetje. Het gaat de goede kant op.
Heel even overweeg ik om vanavond ook weer te gaan hardlopen. Maar ik besluit dat zondag vroeg genoeg is.
Ik voel me vandaag onkwetsbaar en dat wil ik graag zo houden.

Vrijdag 18 September 2009 at 4:58 pm | | hardlopen | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

Hulpmiddelen

De neuspleisters heb ik links laten liggen, maar toen ik last kreeg van mijn achillespees heb ik wel gelijk hakverhogingen gekocht en in mijn loopschoenen gedaan. Dat was niet voor het eerst: in de zomer van 2006 liep ik ook met hakverhogingen, vanwege een (linker)kuitblessure.
Ik was er na 5 min. al aan gewend.

Vorige week heb ik ook een paar compressie-kousen gekocht. Ze waren me al door diverse lopers aangeraden en omdat mijn kuiten toch weer de zwakke schakel blijken, ben ik dan toch door de knieën gegaan. Runningman Leo is er heel tevreden over, Running Hans is er bij gebaat en Lindsay van Marrewijk staan ze ook heel leuk.

Het aantrekken van de kousen is iets meer werk dan de kleine footies, die ik normaal draag. Ik moet ook erg wennen aan het lopen met de kousen. Ze zitten best strak en je kunt na het rekken niet even de kuiten losschudden.

Zondag liep ik met de kousen 5 x 8 min. Dat ging goed en ik voelde geen reactie in de achillespees of kuit.
Vandaag loop ik 5 x 10 min. tijdens een rondje Golfbaan. De kousen zitten strak; ik voel pijntjes op plaatsen die ik niet gewend ben. Maar na 2 x 10 min. komt het lekkere hardloopgevoel. Op de terugweg van Schipluiden naar Delft klok ik één kilometer: 5 min. 20 met wind tegen. Da's best hard.

In 1 uur 10 min. loop ik vandaag ongeveer 11 km. Dat is op het randje, want terwijl ik dit verhaaltje inttik, voel ik toch weer mijn achillespees.

Hakverhogingen, inlegzooltjes, compressiekousen. Bij het verstrijken van de jaren heb ik steeds meer hulpmiddelen nodig. Het kan nog wel 10 jaar duren, maar ik ben bang dat Hardloper Hans ooit nog eens stokken gaat aanschaffen (lach niet :-/)

Dinsdag 15 September 2009 at 3:57 pm | | hardlopen | Elf reacties
Gebruikte Tags: , ,

Fiets op zonne-energie

Mijn lichaamstemperatuur is 37oCelsius, al 49 jaar lang. De buitentemperatuur is eigenlijk altijd lager dan die 37oC en toch blijft mijn lichaam op diezelfde behaaglijke temperatuur. De brandstof die daarvoor nodig is, zit in mijn eten. En dat voedsel is geconcentreerde zonne-energie.

Planten vangen de energie uit het zonlicht en maken daar suiker en zetmeel mee. Alle calorieën die ik in mijn leven binnengekregen heb zijn afkomstig van de Zon. Als ik ga hardlopen, loop ik op zonne-energie. Als ik ga fietsen, fiets ik op zonne-energie. Door de restwarmte van het verbranden van mijn voedsel blijf ik lekker warm

Veel van ons voedsel komt uit het buitenland. Bananen, bijvoorbeeld, komen uit de tropen. De zonne-energie in de bananen is eigenlijk van de mensen die in de tropen wonen. Maar wij willen die zonne-energie, verpakt in smakelijke bananen graag hebben.
In ruil voor die zonne-energie geven wij de inwoners van de bananenrepublieken euro's, vers van de pers. Die euro's kunnen de bananenplukkers niet eten. Maar ze kunnen de euro's weer bij ons inwisselen voor auto's, koelkasten, mobiele telefoons of kralen en spiegeltjes. Of ze kopen er wapens voor om een oorlogje te beginnen.

Is het eigenlijk wel eerlijk om op deze manier de kostbare zonne-energie af te troggelen van de mensen in de bananenrepublieken?

Ik heb mijn twijfels. Maar in de tropen valt op iedere vierkante meter veel meer zonne-energe dan bij ons. De Zon staat loodrecht boven de bananenbomen en het wordt daar nooit winter. De mensen in de tropen kunnen best een beetje zonne-energie missen. Laten we er een eerlijke prijs voor betalen.

Dit verhaaltje krijgt als tags mee: filosofie en inzicht
Misschien komen er in de toekomst meer van deze bespiegelingen.

De fietsers (op zonne-energie) in onderstaand filmpje proberen Lance Armstrong bij te houden in het drukke verkeer van Austin.

Zondag 13 September 2009 at 3:04 pm | | overig | Eén reactie

Westerpop revisited

Ik heb zitten denken over de oorzaak van mijn achillespeesblessure. Op zaterdag 29 aug. heb ik op Westerpop natuurlijk wel staan springen en dansen op de muziek. (ja Rex, ik word daar onderhand te oud voor)

Maar teruglezend in mijn weblog en trainingsschema blijkt dat ik op de maandag voor Westerpop al last kreeg van de achillespees. Ik ben toen zo eigenwijs geweest om toch mijn duurloop van 100 min.af te maken. En dat met mijn ervaring en achtergrond.

Gisterenavond kreeg ik van loopmaatje Ria een aardigheidje. Via haar man had ze een Westerpop-crew T-shirt bemachtigd en dat leek haar een leuk T-shirt voor mij. Natuurlijk is dat erg leuk, hardstikke bedankt. Ook al is Westerpop niet de oorzaak van mijn blessure, als ik het T-shirt draag zal ik denken aan mijn kwetsbare achillespezen en kuiten.

Ondertussen gaat het de goede kant op. Vrijdagavond loop ik 5 keer 8 min. met de Herstelgroep. Soms in het tempo van de 76-jarige Henk, soms in het tempo van de jonge blonde Marieke. Volgens de Garmin van trainer Wim hebben we 7,2 km. afgelegd. Zondag loop ik dat programma weer. :-)

Zaterdag 12 September 2009 at 09:28 am | | hardlopen | Drie reacties
Gebruikte Tags: ,

Goed gevoel

Het hardlopen is tijdelijk bijzaak geworden. Maar de korte stukjes die ik loop geven me een goed gevoel.
Dinsdagochtend was dat 5 keer 3 min. en woensdagavond met de Instroom-Herstel-Groep ietsje meer.
De achillespees protesteerde niet tegen de belasting. En de kuit kan de lange werkdag op de winkelvloer ook weer aan. Vrijdagavond loop ik weer me met de Herstelgroep. Dan kan ik niet te hard gaan en moet ik me houden aan de verplichte wandelpauzes.

Ik zie het weer zitten om in Eindhoven de halve marathon te gaan lopen. Als een rustige duurloop, welteverstaan.

Donderdag 10 September 2009 at 7:31 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Altijd verder - Dolf Janssen

Dolf Janssen is eigenlijk cabaretier en hij schrijft zoals hij op het toneel praat. Terwijl je "Altijd verder" leest, hoor je hem in je hoofd voorlezen.
In het boek schrijft Dolf over hoe hij het hardlopen beleeft. Hij schrijft wat hij onderweg ziet, wat hij denkt en wat hij voelt. Hij ziet het landschap en de wisseling van de seizoenen. Hij voelt de vrijheid van de hardloper en soms de pijn tijdens een zware training of een wedstrijd. En soms krijgt hij het gevoel dat hij altijd zal kunnen doorlopen en nooit moe zal worden. Het is voor mij heel herkenbaar: ik zie, denk en voel dezelfde dingen. En zoals ik hier schrijf over slanke blonde hardloopsters, zo schrijft Dolf over de vrouwen die hij haast of net niet kan bijhouden.

De 350 bladzijden lezen makkelijk weg, al dwaalt Dolf wel eens af van zijn verhaallijn. Je kunt je ook beperken tot één hoofdstuk per dag. Tijdens het lezen vroeg ik me af of niet-lopers of gezelligheidslopers het boek ook zullen uitlezen. Hoeveel andere Nederlanders zijn zo verslingerd aan het hardlopen, dat ze Dolf Janssen in zijn boek kunnen volgen?

Maandag 07 September 2009 at 9:45 pm | | cultuur | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,

Top of flop week 37

"Not fair" van Lily Allen werd met algemene stemmen uitgeroepen tot een hit.
Deze week mogen jullie stemmen op de nieuwe single van the Gossip: Love long distance


Is het TOP of is het FLOP?

Opmerkingen over de nieuwe lay-out zijn ook welkom.

Zondag 06 September 2009 at 8:31 pm | | muziek | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,

De knop moet om


Gisterenavond wilde ik graag 3 x 15 min. lopen. Maar ook dat bleek weer teveel van het goede. Het werd een vervelende wandeling terug naar huis.
Ongeduldig zoek ik de snelste weg om van de achillespees-blessure af te komen. Dat gaat niet werken, de knop moet om.

Ik moet gewoon beginnen met max. 3 keer per week lopen. Ik moet beginnen met 5 x 2 min.

Ik zal het lopen missen de komende maand. Vooral de lange duurlopen de wijde wereld in. Maar ik kan teren op de mooie herinneringen van afgelopen zomer.
De vrijgekomen tijd kan ik besteden aan andere zaken:

- mijn weblog overzetten naar nieuwe software (PivotX)
- een cursus creatief schrijven
- masseren

Andere suggesties ?

Vrijdag 04 September 2009 at 7:10 pm | | hardlopen | Dertien reacties

Fietsen zijn sexy

Niet alleen snelle sportwagens zijn sexy. Fietsen ook.



Op het weblog Copenhagen Cycle Chic, kun je zien hoe je er op je best uit kan zien op de fiets.
Je krijgt er mooie benen van en een gezonde kleur.



De foto's van de Deense chicks worden gemaakt door ene Mikael.
Op Flickr heeft hij ook een oninteressant mapje foto's van fietsende mannen.

Voor de foto's geldt: alle rechten voorbehouden

Donderdag 03 September 2009 at 4:51 pm | | linkdump | Zeven reacties

Instroom en blessureherstel

Na de zomervakantie zijn er maar liefst 6 nieuwe lopers in de Instroom-Herstel-Groep. Sommigen zijn echte beginners, anderen hebben al jaren loopervaring, maar raakten geblesseerd.
Nu ik ruim een jaar met deze groep meetrain, begin ik de lopers in te delen in types.

de lichtgeraakten
Dit zijn mensen die graag willen hardlopen, maar die erg vlug bezorgd zijn om ieder pijntje dat ze voelen. Een steek in de knie, vermoeid gevoel in de kuit, zeurende pijn in de onderrug. Na de training in de kantine voelen ze niets meer, maar ze weten zich nog wel alle plekjes te herinneren die onderweg opspeelden. Het duurt soms even voordat deze lopers gewend zijn aan de voorbijgaande pijntjes die iedere hardloper kent. Echte blessures voel je ook in de kantine en de volgende morgen nog.

de onzekeren
Als ze hardlopen twijfelen ze aan hun krachten.
Kan ik wel 6 min. achter elkaar hardlopen? Heb ik wel genoeg gedronken?
Wordt mijn bloedsuikerspiegel niet te laag?
Het is erg leuk om deze lopers, 3 maanden later, nog eens te laten terugdenken aan die eerste onzekere trainingen.

de quasi-onkwetsbaren
Lopers met een uitstekende conditie, maar pezen en spieren kunnen wat minder hebben. Ze willen nog dezelfde trainingen van vroeger lopen. Worden opgejaagd door anderen, door jongere lopers, door blonde paardestaarten. Maar iedere keer als het net lekker gaat, stappen ze weer in de bekende valkuil: te veel, te hard.

Ik hoor zelf natuurlijk tot die laatste groep.
Maar ik heb hopelijk wel iets geleerd. De laatste anderhalve week heb ik het heel rustig aan gedaan.
De laatste training was maandagavond: de bedoeling was 4 x 12 min.
Het werd 3 x 12 min. plus 5 min. Na die 5 min. gaf de achillespees aan dat het genoeg was.

Morgen ga ik het weer eens proberen: 3 x 15 min. met 2 min. wandelpauze.
Eindhoven is pas over 6 weken.

Woensdag 02 September 2009 at 10:38 pm | | hardlopen | Acht reacties

Tis weer voorbij die mooie zomer

De zomer is voorbij, het is bewolkt en een stuk frisser. Het is een mooie dag om hard te lopen, maar dat doe ik vandaag niet. Ik maak een fietstochtje door het Midden-Delfland en ga even langs bij mijn moeder in Vlaardingen.
Onderweg zie ik het uitgebloeide en verdroogde fluitekruid in de berm. Boven het maisveld de roestbruine toppen van de rijpe maiskolven. Op weiland verzamelt zich een groep kieviten. De mussen fladderen ook weer in een groep, de paar- en broedtijd zijn voorbij.
In de achtertuin bij mijn moeder hangen grote trossen druiven, ze zijn al rijp en erg lekker.

Het was een mooie zomer. Volgens het KNMI was het ook een warme zomer. Al waren de zomer van 2006, 2003 en 1947 nog een stuk warmer. De zomer van 2009 telde slechts ��n tropische dag en geen enkele hittegolf.

Wat heb ik gemist deze zomer ?
Een dag aan het strand en een half uurtje hardlopen op blote voeten langs de waterlijn. Het is er gewoon niet van gekomen.
Ik heb ook de berichten over het smeltende poolijs gemist. De afgelopen zomers was er veel aandacht voor het ijs op de Noordpool, maar dit jaar heb ik er niets over gehoord. Dat betekent dat het allemaal wel meevalt, er is deze zomer minder ijs weggesmolten dan in het paniekjaar 2007.
Heel goed nieuws voor de ijsberen.

Er is nog meer goed klimaatnieuws.
De CO2-uitstoot in de VS is aan het dalen.
De Amerikanen doen niet mee aan het Kyoto-verdrag om de CO2-uitstoot te beperken. Maar toch werd er afgelopen jaar 3% minder CO2 uitgestoten dan in 2007. De oorzaak is waarschijnlijk de hoge brandstofprijs en de economsche recessie.
Dat is niet voor iedereen leuk nieuws, maar de klimaatverandering zal langzamer gaan dankzij de economische malheur.

Dinsdag 01 September 2009 at 1:56 pm | | overig | Negen reacties

Castor Semenya

Castor Semenya won met grote overmacht de 800 m. voor vrouwen tijdens het WK atletiek onlangs in Berlijn. De grote overmacht en het mannelijk voorkomen van Semenya zorgden voor ophef. Het IAAF besloot bij hoge uitzondering om een seksetest bij Castor Semenya af te nemen, om de gemoederen te sussen. Waarschijnlijk zal het resultaat van de test zijn dat de Zuidafrikaanse echt een vrouw is, maar met een natuurlijk hoge testosteron-spiegel.

Castor Semenya heeft de zaak niet bedonderd. Ze weet niet beter dan dat zij een vrouw is. Ze is niet bijzonder slim of muzikaal. Ze is ziet er toevallig nogal mannelijk uit.


Dat heeft nadelen, het vinden van een partner zal niet meevallen. En het heeft als voordeel dat ze veel harder kan lopen dan andere vrouwen.
Zo kan Usain Bolt ook veel harder lopen dan zijn concurrenten en is Lance Armstrong ook gezegend met goede genen en doorzettingsvermogen.
Daar kun je jaloers op worden, maar jaloezie maakt je heel lelijk.

De atletes die er afgelopen worden door Castor Semenya hebben gewoon pech dat ze zo'n genetisch mirakel als tegenstander treffen. De komende jaren zal Semenya de 800 m. domineren. Als je toch wereld- of Olympisch kampioen wilt worden, probeer je dat maar op de 400 m., op de 1500 m.of de 3000 steeple.

Maandag 31 Augustus 2009 at 08:41 am | | hardlopen | Zeven reacties

Top of flop week 36

Op veel YouTube-filmpjes hebben tegenwoordig reclames. Dat vind ik heel vervelend.
Nog een kleine ergernis: veel muziek-filmpjes kun je niet meer "embedden".
Maar onderstaand filmpje gelukkig nog wel.

Als Top of Flop voor week 36 draag ik Lily Allen voor,
met haar nieuwe single: Not fair



Leuke meid, vrolijke uptempo muziek, interessante volwassen teksten.
Is het TOP of is het FLOP?

Zaterdag 29 Augustus 2009 at 6:21 pm | | muziek | Acht reacties

Uit het dal

Zoals Geert hieronder al opmerkte: "de rest van de week niet meer lopen", kan natuurlijk ook.
Maar voor een verslaafde zoals ik helaas geen optie. Er moet gelopen worden, kijken of het gaat, kijken hoe het voelt.

Tussen de middag trek ik de Sauconies aan voor een kort rustig duurloopje van 35 min.
Maar het pakt anders uit. Na 8 min. lopen voel ik mijn achillespees weer.
Ik wandel 2 min. en probeer het opnieuw.
De 35 min. worden 4 x 8 min. met telkens 2 min. pauze; een herstelprogramma.
De laatste 8 min. gaan het lekkerst.


Morgen ga ik naar Westerpop, op een steenworp afstand van mijn huis. Daar treden o.a. op Boris, Bertolf en De Staat.
Zondag weer lopen.

Vrijdag 28 Augustus 2009 at 10:31 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Van achillespees naar kuit

Het was een beetje dom om maandagavond een lange duurloop te doen, terwijl ik last had van mijn achillespees. Op dinsdag na een hele dag op de werkvloer (staan + lopen), krijg ik last van mijn rechterkuit. De kuit staat strak gespannen en voelt alsof ik keihard getraind heb.
Wrijven, kneden en losschudden helpt. Maar het blijft heel dom om met mijn kennis en ervaring toch eigenwijs door te dravem.
De rest van de week heel voorzichtig trainen.

Op woensdagavond loop ik weer mee met de geblesseerde en beginnende Koplopers. Ik ben nu zelf ook geblesseerd en loop 6 x 3 min. Zonder klachten :-)

Misschien is er op vrijdag weer hardloopnieuws.

Het nieuws dat Edward Kennedy is overleden, doet me niet zoveel. Hij was de minst inspirerende van de broers en heeft een mooie leeftijd bereikt.
Ik weet wel een passend inspirerend muziekje: the Dead Kennedys

Donderdag 27 Augustus 2009 at 7:54 pm | | hardlopen | Acht reacties

Zondag - maandag - achillespees

Op zondagmorgen ben ik altijd als eerste op in huize Verbeek. Ik ben meestal al klaar met lopen als de rest wakker wordt en tussen de muffe, klamme lappen vandaan komt.
Afgelopen zondag was het niet anders. Ik liep een kort rondje via de TU-wijk in duurlooptempo en deed daar 45 minuten over. Dat is korter dan de 60 minuten die op het schema stonden. ..... Nou n?



De laatste weken doe ik mijn lange duurloop op maandagavond. Gisterenavond ging ik om kwart voor acht de deur uit. Ik liep een ander rondje dan vorige week. Terwijl ik in een grote boog om Tanthof heenliep, zag ik een prachtige zonsondergang. Er waren veel wandelaars en een enkele fotograaf die ook genoten van de gouden gloed.

Ik kwam een oude bekende tegen uit Schipluiden. Hij is aan het trainen voor New York. En even verderop liep ik Fred tegen het bezwete lijf. Hij is aan het trainen voor ..... Rotterdam denk ik ;-)
Via de Wippolder ging ik naar de Delftse Hout en daarvandaan via de kortste weg naar huis. Totale looptijd ongeveer 100 min.

Ik voelde geen vermoeidheid, maar wel een irritatie in mijn rechter-achillespees. Het vervelende trekkende gevoel verdween alleen als ik op zachte ondergrond (gras of houtsnippers) liep.
Thuisgekomen natuurlijk het gevoelige plekje met ijs gekoeld.

Het kan zijn dat de blessure aan de linkerheup een overbelasting van de rechterkuit en achillespees veroorzaakt. Daar waarschuwde masseur Rex ook al voor.
Uit voorzorg wordt er morgen niet gelopen, maar wel geijsd en gerekt. De intervaltraining 5 x 1000 schuif ik voorlopig door naar vrijdag.



auwww ... niet in knijpen a.u.b.

Dinsdag 25 Augustus 2009 at 09:03 am | | hardlopen | Tien reacties

Mannen die vrouwen haten

De Zweedse schrijver Stieg Larsen heeft slechts 3 boeken geschreven, thrillers. Kort nadat Larsen door het grote publiek werd ontdekt stierf hij. Zijn oeuvre zal nooit groter worden dan de 3 boeken uit de Milennium-reeks.
Het eerste boek, "Mannen die vrouwen haten" is inmiddels verfilmd.

De hoofdpersoon is de kritische journalist Michael Blomquist. Hij wordt veroordeeld wegens smaad en neemt een half jaartje verlof in afwachting van de celstraf, die hem werd opgelegd. In die tijd verdiept hij zich in een 40 jaar oude misdaad: de verdwijning van een 16 jarig meisje een telg uit een succesvolle zakenfamilie.

Ondertussen maken we ook kennis met Lisbeth Salander. Een jonge zelfstandige vrouw die een solitair bestaan leidt. Ze kleedt zich opvallend en is wars van gezag. Door een gebeurtenis in haar jeugd staat ze onder toezicht van een voogd. Dat maakt haar leven er niet makkelijker op. Salander is eem hele goede hacker en via haar werk krijgt ze interesse in Michael Blomquist.
Als Blomquist's onderzoek naar de vermissing vastloopt, besluit Salander hem een beetje te helpen.

Het verhaal is ingetogen en sober verfilmd. Geen spectaculaire stunts, geen special-effects. De acteurs krijgen de tijd om hun karakter geloofwaardig te spelen. Het lijkt ook meer een TV-film (zoals Morse of Inspecteur Lynley) dan een bioscoopfilm. Geen filmische foefjes of kunstige shots. Het verhaal en de personages zijn de hoofdzaak.



De film duurt tweenhalf uur, maar dat is niet te lang. Door enkele schokkende scenes is de film niet geschikt voor kinderen onder de 16. De andere boeken van Larsen zijn inmiddels ook verfilmd met dezelfde acteurs. Die films komen op mijn "must see-lijstje". En de boeken van Stieg Larsen zet ik op mijn "must read-lijst".

Zondag 23 Augustus 2009 at 11:34 pm | | cultuur | Zeven reacties

Donderdag - vrijdag

Het bevalt me prima om bijna elke dag te lopen.
Woensdagavond een rustige training met de Instroomgroep. En op donderdag een duurloopje van 60 min.
Ik ga pas 's avonds na het onweer lopen. Het is een stuk afgekoeld. Ik loop dwars door de stad naar de Delftse Hout. Daar loop ik een grote ronde van 5 km. In die ronde pak ik 3 stukjes ruiterpad van 200 m. En op het asfalt verhoog ik af en toe het tempo.
Het uitlopen naar huis gaat weer erg rustig.



Op vrijdagavond doe ik mee met de intervaltraining van groep 2. Op het schema staat 10 x 300 m., maar vanwege mijn piriformis-probleem loop ik de 300-jes in 78 - 80 sec. Bij dat tempo heb ik geen last (behalve een klein plekje in mijn onderrug).
Zaterdag is een rustdag: ik mag de hele dag werken en om vijf uur aan het bier.

Zaterdag 22 Augustus 2009 at 9:46 pm | | hardlopen | Acht reacties

Atletiek op TV


Ik kijk graag naar atletiek op TV en probeer zoveel mogelijk te zien van het WK in Berlijn.
De 3000 m. steeple-chase van gisteravond vond ik geweldig. En vanavond zag ik nog een mooie 800 m. finale van de vrouwen.

Ik geniet vooral van de loopnummers, ik ben zelf een loper.
Mijn favoriete loopnummers in de atletiek zijn de estafettenummers en dan vooral de 4 x 400 m.
Wat vind jij het mooiste loopnummer ?

Woensdag 19 Augustus 2009 at 11:02 pm | | hardlopen | Vijf reacties

M. piriformis-syndroom


De Musculus piriformis is een kleine spier tussen je bekken en de kop van je dijbeen, verstopt onder de grote bilspier.
Langs (of door) de M. piriformis loopt een zenuw, de Nervus ischiadicus. Als de M. piriformis verkrampt of dikker wordt, prikkelt dat de N. ischiadicus. Die prikkeling kan leiden tot verkrampen van andere spieren (hamstring, bilspier, onderrug) en tintelingen en pijn veroorzaken.

Dit piriformis-syndroom komt vaker voor bij vrouwen, met name in de zomer als ze andere schoenen dragen en anders gekleed gaan (rokken). Maar sinds half juli heb ik er ook last van (linkerheup).

Hoe gaat het over ?
Allereerst moet je ophouden met de activiteit waardoor de M. piriformis verkrampt. In mijn geval: intensieve intervaltrainingen.
Daarnaast kan je de omliggende spieren laten losmaken door een masseur. Dat heeft Rex voor mij gedaan vrijdagavond... ik kan er zelf een beetje moeilijk bij ;-)
En er zijn oefeningen om de piriformis te rekken.

Tijdens de Bradelierloop heb ik helemaal geen last gehad, dus het gaat de goede kant op.
Gisterenavond deed ik een lange duurloop. De eerste 45 minuten gingen niet lekker, mijn eten zat nog in de weg. Na 50 minuten kwam ik Henk en Aad tegen en maakte ik even en praatje. Vanaf dat moment ging het veel lekkerder. Via Delfgauw en de Delftse Hout ben ik verder gelopen. Na 105 minuten (en ongeveer 19 km.) was ik weer thuis, precies op tijd voor de 100 m. finale van de snelle vrouwen.



De intervaltraining van vandaag pas ik een beetje aan: 15 x 200 wordt 3 x 1000.
De benen voelen nog moe gisterenavond. Het is warm en er is weinig schaduw op het fietspad langs de Provinciale weg. Ik loop 15 min. in en doe wat losgooi-oefeningen, rekken is helemaal uit. De 1000-jes loop ik op gevoel, vooral niet te hard. De laatste 1000 m. gaat het lekkerst en duurt ongeveer 4 min. 30.

Dinsdag 18 Augustus 2009 at 3:12 pm | | hardlopen | Tien reacties

Ziet er goed uit hee .... lekker lenig

Vanmorgen ben ik even gaan uitlopen. Fototoestel mee en wat foto's gemaakt bij de Kerkpolderloop.

kerkpolder2009

Het TV-spotje over veilig internetten vind ik wel grappig; vooral de vieze man op het eind die zegt: "Ziet er goed uit hee ........ lekker lenig"
Dat riep ik vanochtend ook naar de zwoegende lopers, die er helemaal niet lenig uitzagen. :-)

Dezelfde kreet roep ik ook bij de TV-reportages van de WK atletiek in Berlijn. Zoals gisterenavond tijdens de 10 kilometer-finale van de vrouwen
De Ethiopische favoriet Messeret Defar verkrampte in de laatste 50 m.
Haar landgenote Melkamu stak de armen al in de lucht omdat zij dacht te winnen.
Maar de Keniaanse Lynet Masai was sneller en leniger: zij won de wereldtitel.


Het wordt nog een hele week genieten van mooie topsport.

Zondag 16 Augustus 2009 at 10:33 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Bradelierloop 2009

Het is best warm en er is geen wolkje te zien. Alleen als je de wind tegen hebt, voel je enige afkoeling. Ik zal de Bradelierloop niet voluit gaan; met een tijd tussen de 48 en 50 min. ben ik wel tevreden. Het is leuk om bij deze kleine wedstrijd zoveel bekenden tegen te komen: Koplopers, Hagenezen, een weerman en een blogger. Voor de start is er genoeg tijd om met iedereen een praatje te maken, inlopen hoeft vandaag niet.

Ik start midden in de groep en het duurt enige tijd voor er wat meer ruimte komt. Het begintempo is vrij rustig. Op mijn stopwatch zie ik de doorkomsttijd bij 1 km.: dik boven de 5 min.
Tussen de kassen is het al warm en daarna volgt een stuk met wind mee dat nog warmer is. Ik loop nog geen 10 minuten, maar zweet al harder dan in de sauna. Vanaf 3 km. loop je langs de Zweth, ook weer voor de wind. Het is slim om het tempo wat te laten zakken. Ik haal blogger Fred bij en loop een minuutje met hem op. Fred heeft al zijn adem nodig voor het lopen en praten onder het lopen lukt nu even niet. Ik roep: "Tot straks Fred" en loop naar het volgende groepje.

Ik heb geen idee van het tempo en de tussentijd op de 5 km. verrast me: 23.36. Kilometer 6 gaat nog erg makkelijk, maar dan worden mijn benen wat zwaarder. Misschien de training van gister, misschien de stevige massage door Rex. In de laatste kilometers haal ik nog maar een enkele loper in. Ik geniet van de aanmoedigingen van bekenden langs het parkoers.


met zonnebril op weg naar de finish - foto: Carry Wilmink (bedankt !!)

Redelijk ontspannen kom ik aan de finish: 46 min. 15.
Da's ruim een minuut langzamer dan vorig jaar. Maar evenals vorig jaar scoor ik een negatieve split: de tweede vijf gaan in 22 min. 39

In de kleedkamer zie ik Fred weer terug. Na een korte douche scoor ik een koud flesje Hertog Jan, dat ik opdrink in de schaduw bij Freds clubgenoten.

Zaterdag 15 Augustus 2009 at 8:53 pm | | hardlopen | Negen reacties

Vakantietraining


Afgelopen week vierden Bettie en ik het goede leven in Nunspeet.
Vanuit het luxe hotel Sparrenhorst ondernam ik twee trainingsloopjes door het bos. Op dinsdagmorgen een kort duurloopje van 45 min. naar de Zandenplas, via het fietspad en zachte bospaden.
Donderdagmorgen bleef ik dichter bij het hotel in het Belvederebos. Smalle bospaadjes, korte versnellingen en een paar keer over de heuveltjes heen. Maar toen ik voor de 6e keer loslopende honden tegenkwam, vond ik het genoeg. Na 35 min was ik weer terug.

Vanmiddag in Delft weer serieus getraind: 60 min. met daarin 6 versnellingen van 2 min. Ik vertrok om 3 uur voor een rondje om de Golfbaan heen. Door een paar extra lusjes rekte ik het rondje op tot 60 min.
Na de 3e versnelling voelde ik toch weer wat irritatie in de linkerheup. De rest van de training wat rustiger gedaan, dan verdwijnt het weer.
Het was erg warm in de zon, maar een goede voorbereiding voor de Bradelierloop van morgen.

Vrijdag 14 Augustus 2009 at 6:19 pm | | hardlopen | Negen reacties

Elektrische apparaten

Ik woon in een straat waar de huizen ondanks de recessie nog altijd snel van eigenaar wisselen. En iedere nieuwe bewoner wil eerst een maandje klussen voordat-ie zijn nieuwe woning betrekt. Door de verflucht ruikt het nieuwe huis ook echt nieuw.

Als ik in de tuin ga zitten, hoor ik links het hoge gejank van een vlakschuurmachine. En vanaf de andere kant hoor ik het gegrom van een elektrische boor. Ik probeer de herrie te overstemmen door mijn mp3-speler op te zetten. Maar zelfs op het geluidsniveau lichte gehoorbeschadiging klinken de elektrische klusapparaten nog boven de muziek uit.
Ik vervloek de Gamma, de firma Black&Decker en vaderdag. Als ze het met de hand zouden moeten doen waren de klussers in 10 min. klaar met schuren. Als ze met een fietsdynamo zelf de stroom moesten opwekken, dan zouden ze helemaal niet boren en schuren. Door die apparaten lijkt het werk snel en makkelijk te gaan, maar uiteindelijk doen ze veel langer over het opknappen van hun nieuwe huis.

Ik heb al weinig elektrische apparaten, maar het kan nog beter.
Ik neem me voor om de heg voortaan met de hand te knippen en de slagroom met de hand te kloppen.
Stofzuigen doen we nog maar zelden, laminaatvloeren kun je ook heel goed vegen en soppen.

De was met de hand gaan doen zie ik niet zitten, dus de wasmachine mag blijven.
Maar de webcycle van Matt en Tom lijkt me wel wat: hoe harder je trapt, hoe sneller je internet-verbinding.

Woensdag 12 Augustus 2009 at 09:51 am | | overig | Negen reacties

Hoek van Holland - Delft

In de trein ga ik nog een laatste keer naar de WC. Het flesje water dat ik meegenomen heb drink ik op het perron leeg en het plastic gaat de prullebak in. Dan begin ik aan een lange duurloop terug naar Delft.

Het loopt niet lekker: in de eerste 20 min. stop ik al twee keer. En keer om te kijken waar ik heen moet, de tweede keer voor een klein plas (buiten de bebouwde kom).
Na 25 min. kom ik bij de Maasdijk, bekend terrein. Op het ANWB-bordje staat Delft 16 km. en de moed zinkt me in de schoenen. Ik loop onderaan de dijk verder naar het oosten, de zon tegemoet. Mijn benen bewegen traag alsof ze door dikke stroop moeten. Een paar honderd meter voor me zie ik een andere hardloper, een mooi mikpunt, maar ik kom geen meter dichterbij.

Dan kom ik bij een bekend punt: de Oranjesluis. In juni liep ik hier samen met Leo de Knijnenburgloop.
Ik steek de dijk over en sla linksaf richting Westerlee. Eindelijk komen de benen los. Vanaf Westerlee volg ik de bordjes naar De Lier. Net als vorig jaar verlaat ik het fietspad langs de N223 en loop ik door de bebouwde kom van De Lier.

Na een uur lopen kom ik bij de scheefgezakte kerk. In mijn hoofd hoor ik galmen: This is my church, this is where I heal my hurts. Met een grote boog ontwijk ik de opgefokte ganzen. Ik steek de straat over om de Duitse herder, die zijn baas uitlaat, niet van streek te maken. Het ANWB-bordje meldt nu Delft 7 km.

De weg naar Den Hoorn is recht en warm en saai. Langs de hectometerpaaltjes klokte ik vroeger of ik nog wel 12 km/uur liep. Vandaag is ieder hectometerpaaltje een teken dat Delft dichterbij komt. Bij het dorpje 't Woudt zie ik Arjan lopen; hij is sinds 3 maanden weer terug bij de Koplopers en heeft marathonplannen. We zwaaien even naar elkaar.

Als ik Den Hoorn binnenloop, krijg ik trek in een koud glas bier. Dat kan zomaar gebeuren na anderhalf uur hardlopen zonder drinken, ook al is het pas half elf. De laatste kilometer terug naar huis doe ik extra rustig. Benen wat losschoppen en het tempo laten zakken. Na 1 uur 45 min. en een kleine 20 km. plof ik in een tuinstoel neer en schenk een groot glas sinasappelsap in. Het koude bier wacht wel tot vanmiddag.


Waarom was ik niet bij dit concert ???

Zondag 09 Augustus 2009 at 12:50 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Training week 32

Afgelopen zondag ben ik weer naar het NK atletiek gaan kijken. Het was een leuke dag met mooie sport. Maar het leverde maar weinig foto's op.
Gelukkig waren er genoeg betere fotografen.


Maandagavond
De duurloop van maandagavond is de leukste training van deze week. Ik ga pas om half 9 's avonds lopen. In een grote ronde om Delft heen. Linksachter me zie ik de zon ondergaan. Rechts voor mij zie ik de maan opkomen. Het laatste stukje door het weiland bij Delfgauw: langzaam komt er uit de slootjes mist opzetten. Tien uur weer thuis na 90 min. en ongeveer 17 km.


Dinsdagmorgen
Intervaltraining langs de provinciale weg. Het is al warm in het zonnetje. Het valt me tegen, mijn linkerheup is stijf en af en toe pijnlijk. Het programma (200 - 400 - 600 - 800 - 600 - 400 - 200) zonder problemen afgewerkt.

Woensdagavond
Rustige training met de Instroom-Herstel-Groep: 4 x 10 min. Bier na afloop.

Donderdagavond
Om 9 uur 's avonds een duurloop met daarin 15 versnellingen van 1 min. De wisseling van tempo doet me goed. Nog altijd is de linkerheup gevoelig, straalt uit naar de linkeronderrug.
Is het mijn M. piriformis ?
Of ben ik toe aan een nieuw correctiezooltje in mijn linkerschoen ?
Volgende week Rex om advies vragen.

Vrijdagavond
Ondanks de vakantie is er een behoorlijke opkomst van 4 mannen en 4 dames. Trainer Koos is eindelijk blessurevrij en loopt zelf mee.
Het programma is 8 x 300 m. en ik doe het deze keer rustig aan ... nee echt, rustig aan op 25 sec. per 100 m.
Bij dat tempo houd ik gelijke tred met Elke en krijg ik geen pijntjes in de linkerheup. Door het rustige tempo is de training minder pittig dan die van gisteren.

Zondagmorgen staat er nog een lange duurloop op het schema. Van Hoek van Holland terug naar Delft is ongeveer 19 km. en dat brengt mijn weektotaal op 69 km.

Vrijdag 07 Augustus 2009 at 11:12 am | | hardlopen | Negen reacties

Nog even over ouwe lullen

Met mijn vorige blogje bedoelde ik niet dat iedereen boven de 45 moet stoppen met sporten en thuis achter de geraniums moet gaan zitten.
Ik bedoelde dat je met je tijd moet meegaan.

Vroeger of later komen er jongere sporters die beter presteren dan jij. En na een tijdje zijn er zelfs heel veel die harder lopen. Daar moet je je ook naar gedragen. Je kunt best wel verhalen over vroeger blijven vertellen, misschien heeft de jeugd er iets aan. Maar je prestaties uit het verleden geven je niet automatisch respect of status en dat is even slikken.
Sporters met een grote reputatie zoals Rintje Ritsma of Lance Armstrong houden soms krampachtig vast aan die status. Het waren mooie winnaars, maar worden lelijke verliezers.

Ik heb nooit zoveel gewonnen en heb dus ook maar weinig te verliezen. Maar ik schik me naar mijn leeftijd en loop hopelijk nog jaren mee. Op gepaste afstand achter de talentvolle jeugd, met hun wapperende blonde haren. Misschien kan ik ze nog een kilometertje uit de wind houden. En als ik na een zware training hun kuiten weer losmasseer, zal ik denken aan de tijd dat ik ook zo hard liep.

Maandag 03 Augustus 2009 at 4:34 pm | | hardlopen | Acht reacties

Ouwe lullen moeten weg

Vrijdagavond
Vorige maand hebben 4 Koplopers, die al meer dan 20 jaar lid waren, met veel bombarie hun lidmaatschap opgezegd. Ze hadden geen zin om in een andere groep te gaan trainen, hoewel dat beter zou passen bij hun trainingsintensiteit en hun recente loopprestaties.
Vrijdagavond was ik blij dat die oude knarren er niet meer bij waren toen een jonge blonde meid met mooie blauwe ogen aan ons tafeltje kwam zitten. Ze stelde zich voor als Miranda en dat betekent "degene die bewonderd moet worden". Miranda bleek een dochter van Peter en ze kwam op proef meetrainen.


Jeroen viel weer in als trainer en dat betekent een warming-up zonder rekken, maar met core-stability-oefeningen.
Het programma was 15 x 200 m. en mijn bedoelingen waren goed. Maar zoals vaker, liet ik me meeslepen door de snellere lopers. Ik liep de meeste 200-jes niet in 50 sec., maar in 46 of zelfs in 44 sec. Dat ging erg makkelijk. Maar zondagmorgen voelde ik toch weer even de linkerheup protesteren.


Zondagmorgen
Het zondagmorgenloopje kan het best omschreven worden als een quick-fix, ...... een vluggertje.
Om half 10 even in rustig duurlooptempo op en neer naar Schipluiden. Da's net geen 10 km., maar wel genoeg om een hardloopverslaafde de kick te geven om het weer 24 uur uit te zingen. High van het lopen en lekker warm stap ik met Bettie in de trein naar Amsterdam, naar het NK-atletiek.

Zondag 02 Augustus 2009 at 9:33 pm | | hardlopen | Elf reacties

Geen smoezen

Het heeft weinig zin om een trainingschema te maken als je van plan bent een aantal trainingen over te slaan.
Wat op het schema staat zal worden gelopen.

Dinsdagmorgen doe ik een duurloopje van 60 min. met daarin 4 versnellingen van 5 min.

De woensdagavondtraining bij de Instroom-Herstel-Groep is een vast punt in de week, die sla ik nooit over.

Op donderdagavond ben ik moe na 2 lange dagen op de werkvloer. Maar moe zijn is geen smoes. En regen is ook geen smoes: Jessie vindt het gek dat ik midden in een fikse regenbui het huis verlaat voor een training van 65 min.
In 15 min. loop ik naar de Delftse Hout. Als ik daar kom, regent het nog steeds. Je kunt maar n keer nat worden en als dat eenmaal is gelukt, hoef je je verder geen zorgen meer te maken.
Geen duurloop vandaag, maar vaartspel, met zo weinig mogelijk asfalt. Een flink stuk ruiterpad van + 4 min. en dan in rustig tempo over het gras terug. Hetzelfde rondje doe ik nog een keer. Dan een rondje om de Grote Plas: de lange stukken over het gras flink doortrekken.

Door het weiland naar de bult achter IKEA, bekend van het crossparkoers. Een paar lusjes over de "heuvel" gelopen. Naast de IKEA is een tweede "heuvel" gekomen en die kan ik misschien wel opnemen in het cross-parkoers. Na 55 min. lopen wordt het eindelijk droog; ik dribbel in een rustig tempo langs IKEA terug naar huis.

De eerste stappen zijn gezet op weg naar de halve marathon van Eindhoven en 4 weken later de Berenloop (halve) op Terschelling. Ik voel me goed en ben gemotiveerd: zal het me lukken om (voor het eerst sinds 2004) onder de 1 uur 40 te duiken ?

Donderdag 30 Juli 2009 at 11:04 pm | | hardlopen | Tien reacties

Holle Bolle Hans

Auto's hebben een bescheiden hoeveelheid brandstof aan boord. Ergens tussen de 35 en 50 liter en een tankje van 5 liter voor noodgevallen. Ontwerpers en gebruikers vinden een grotere tank niet nodig. Je ziet nooit een auto rijden met een aanhangertje erachter vol met jerrycans benzine. Het meezeulen van onnodig veel brandstof kost op zichzelf ook weer extra brandstof, verspilling van energie.

Deze gedachte kwam bij me op toen ik vorige week in de sauna zag hoeveel overgewicht sommige mensen meezeulen. Al dat vetweefsel, al die reserve-brandstof, hebben ze helemaal niet nodig in ons welvarende land, waar 3 maaltijden per dag normaal is. Deze mensen hebben jarenlang meer calorien tot zich genomen dan ze hebben verbruikt.

In het boek, dat ik nu lees, staat dat een gemiddeld menselijk lichaam 259.000 kilojoules kan opslaan. Dat is genoeg voor 35 kwart-triathlons.
De dikkerds in de sauna zitten ver boven dat gemiddelde en kunnen rustig een triathlonnetje meer doen. Of ze kunnen eens een maaltijd overslaan.
Ik besluit om wat bewuster te gaan eten. Op dagen dat ik niet train, eet ik maar 2 boterhammen bij het ontbijt en sla ik het toetje 's avonds over.
En als ik meer kilometers ga maken en lange dagen op de werkvloer, dan word ik vanzelf weer Holle Bolle Hans.

Dinsdag 28 Juli 2009 at 4:44 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Rotterdam Alexander - Delft

Ik heb met Leo afgesproken dat ik om kwart voor 8 in de trein stap. Nog voor de trein stilstaat, heb ik hem al gespot, zwaaiend achter een deur. Een half uurtje later beginnen we in Rotterdam Alexander aan een duurloop terug naar Delft (Den Haag).

Leo heeft op internet het begin van de route uitgezocht: de eerste 20 min. lopen we nog tussen de bebouwing van Rotterdam-Noord. En wat vallen ze tegen die eerste 20 min. Mijn benen zijn zwaar en ik vrees dat ik dit tempo niet anderhalf uur kan volhouden; ik heb de laatste 6 weken geen lange duurlopen meer gedaan.
Op een gegeven moment herken ik de weg waar we langs lopen, het zware gevoel in de benen verdwijnt dan heel snel. We slaan rechtsaf en lopen verder langs het water. We vertrouwen op de ANWB en volgen de bordjes richting Berkel en Rodenrijs.
Na 40 min. gaan we onder de hoge-snelheidslijn door: nu zijn we weer terug aan de goede (Delftse) kant.

Het is altijd leuk lopen met Leo. We kletsen wat af. Over hardlopen, maar ook over andere onderwerpen. Luchtige zaken als blonde paardestaarten, twitteren en bloggen. Maar ook zwaardere zaken als het ouder worden en de lusten en lasten van monogamie.
Ons duurlooptempo is vergelijkbaar. Het kan zijn dat Leo makkelijk harder kan, maar dat weet hij dan goed voor zich te houden.
Als hij vraagt:"Loopt het net zo makkelijk als het eruit ziet ?", dan vat ik dat op als compliment.
Ja Leo, het gaat makkelijk en door dit soort complimentjes gaat het nog makkelijker.


We zien een visdiefje boven een sloot fladderen en vergeefs naar een prooi duiken. Verderop zien we futen rekoefeningen doen en onder water verdwijnen.
Vanaf Berkel weet ik de weg terug naar Delft. Ik heb hier regelmatig gefietst toen Bettie nog in Berkel werkte.
Na 5 kwartier lopen belt Leo naar huis en vraagt of Deveny en Marjan hem op de fiets tegemoet komen. Leo denkt dat het nog 20 min. naar Delft is, maar het duurt nog een half uur voordat we het Westerkwartier binnendraven. Ik ben moe en blij dat ik niet verder hoef. We bedanken elkaar voor het aangename gezelschap en de gezellige training. Leo loopt het liefst meteen door. Wat ik ook probeer, hij komt niet even binnen voor een koud drankje. Marjan en Deveny hebben vast ook drinken bij zich.

Als ik 20 minuten later onder de douche stap, denk nog even aan Leo: hij ploetert langs de Beatrixlaan in de zon zijn laatste kilometers weg. Maar in het motiverende gezelschap van zijn oogappels en met een koud flesje drinken in zijn hand.
Leo's verhaal kun je nalezen op Dutch Road Runners.

Zondag 26 Juli 2009 at 11:28 am | | hardlopen | Acht reacties

Gelezen: Oerend hard - Marti Ten Kate

Marti ten Kate loopt veel harder dan ik. Hij is ruim een jaar ouder als ik, maar heeft veel meer looptalent. Dat talent heeft hij goed gebruikt, tussen 1980 en 1994 was hij een van Nederlands snelste lopers.
In het boek Oerend Hard beschrijft hij zijn loopcarriere: beginnend bij zijn eerste wedstrijden als junior, tot zijn afscheid van de topsport in 1994 bij het EK in Helsinki. Het boek beschrijft in chronolgische volgorde de ontwikkeling van Ten Kate als atleet. Hij gaat steeds meer en steeds harder trainen, voor mij als hobbyloper onvoorstelbaar veel. Ten Kate's tijden en prestaties worden ook steeds beter.

"Oerend hard" is eigenlijk een samenvatting van de trainingslogboeken van Marti Ten Kate. Daarbij weet Ten Kate over ieder hoogtepunt of teleurstelling nog een anekdote of smeuiig verhaal te vertellen.
Maar helaas schrijft Marti ten Kate niet over zijn beleving en gevoelens tijdens het hardlopen. De woorden hardlooproes en verslaving kom je niet tegen. Een van de laatste hoofdstukken is gewijd aan het berglopen, waarin Marti zich op latere leeftijd heeft gestort. Daar lees je tussen de regels door dat Ten Kate ervan geniet als hij deze discipline onder de knie krijgt.
Oerend Hard zal voor veel hardlopers een inspirerend boek zijn, maar voor mij blijft het wat technisch en kil.
Je kunt het boek bestellen bij de losseveter.nl.

Zaterdag 25 Juli 2009 at 3:21 pm | | cultuur | Vijf reacties

Week 30

De hardloopschoenen waren mee op de korte vakantie in Drenthe. Maar ik heb ze maar n keer aangehad. Ik vertrok op donderdagmorgen vanuit Zuidlaren richting Noordlaren. Na 10 minuutjes voelde ik al dat ik die morgen een derde keer naar de WC had moeten gaan. Na nog eens 10 minuten was de situatie onhoudbaar. Het caf van Midlaren was nog dicht. Dus liep ik het dorp weer uit om ergens op de grens tussen Drenthe en Groningen boven een greppel te hurken. In het volgende dorpje (Noordlaren) was het cafe ook nog dicht, maar van de dame die de vloeren van de Blankehoeve dweilde, mocht ik even naar de WC.

Opgelucht liep ik daarna verder. Mijn bedoeling was een duurloop van 90 min. dus ik draafde nog even door, tot mijn stopwatch 50 min. aan gaf. Toen ben ik omgekeerd en zonder pauzes in 40 min. terug naar Zuidlaren gelopen.


Vrijdagmiddag
Terug in Delft toch nog even een stukje lopen.
Het wordt een kort duurloopje van 45 min., de mp3-speler op. Het gaat makkelijk, lekkerder dan gister. Na 20 min. loop ik langs een rij auto's die schijnbaar urenlang voor een rood stoplicht staan te wachten. Mijn gebalde vuisten zwaaien op de maat van de muziek; ik grijns gemeen naar de mensen die geheel vrijwillig opgesloten zitten in die kooitjes van aluminium, staal en kunststof.

Ik voel hoe de eerste zweetdruppel uit het haar op mijn achterhoofd in mijn nek valt. De volgende 25 min. zak ik weg in gedachten en het heerlijke hardloopgevoel waar ik zo verslaafd aan ben.

Vrijdag 24 Juli 2009 at 7:01 pm | | hardlopen | Acht reacties

Blog-pauze

Hardloper Hans houdt deze week een kleine pauze.

Biertje drinken in een gezellige kroeg.
Naar een bandje luisteren en kijken naar het "entertainment".

Dinsdag 21 Juli 2009 at 08:50 am | | overig | Acht reacties

Toch weer snel

Vrijdagavond
We zijn met zijn 6-en en Jeroen is invaltrainer. Het is lekker koel zomerweer en op het programma staat 5 keer 200 - 400. De warming-up is heel anders dan we gewend zijn, dat is het leuke van een invaltrainer. Rekken doen we helemaal niet meer: alleen maar losgooien van armen, heupen en benen. En languit op het gras doen we core-stability-oefeningen. Daarna nog 3 versnellingen om echt warm te worden.

We lopen het programma tijdens een grote ronde door de Delftse Hout: bijna overal staan streepjes of paaltjes om de 100 meter. De 200-jes moeten van Jeroen sneller dan de 400-jes. Samen met Jan loop ik de 200-jes in 44 sec. De 400-jes gaan in 92 sec., mar langzamerhand steeds sneller. De laatste gaat in 86 sec.; toch weer snel.



Zondagmorgen
Om kwart voor 10 loop ik weer naar Kerkpolder voor het prestatieloopje van 5 km. Vandaag wil ik lekker rustig lopen, de eindtijd maakt me niets uit.
Ik kijk niet op mijn stopwatch bij de kilometerbordjes, maar loop op mijn gevoel. Ik voer langzaam het tempo op en blijf mensen inhalen. Bij 3 km. haal ik Rien in en neem hem een kilometer op sleeptouw. Bij de 4 km. haakt hij af; ik geef eens flink gas.
In de laatste 400 m. komt Ron, trainingsmaatje uit groep 2, in zicht. Ik haal hem niet meer in en finish na 21 min. 17. Toch weer snel.



Volgende week zondag begin ik aan mijn nieuwe trainingschema. Het werkt toe naar de halve van E'hoven (11 okt.) en de Berenloop op 8 nov. De eerste training is een lange duurloop met Runningman Leo.

Zondag 19 Juli 2009 at 12:39 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Pijn hoort er niet bij

Ik blog eigenlijk nooit over de Instroom-Herstel-Groep die ik op woensdagavond begeleid. Maar nu een keertje wel.
Het viel me gisteren op dat sommige beginnende hardlopers tijdens de training gewoon doorlopen terwijl ze pijn hebben. Dan zeggen ze: "dat gaat straks wel over" of "dat hoort er toch bij". Het kost me altijd enige moeite om ze te laten stoppen met lopen en de training af te breken.

Pijn en de pijngrens zijn heel persoonlijk. Wat ik pijn noem, vindt iemand anders misschien nog wel meevallen. Als je tijdens een wedstrijd (bijv. een marathon) pijn krijgt, kun je wel doorlopen. Maar tijdens een training hoor je niet met pijn te lopen. Zeker niet als je pas begint met lopen of als je een blessure hebt.
Pijn is een signaal dat er iets aan het kapotgaan is. Om ergere schade te voorkomen moet je stoppen. Het afmaken van de training geeft misschien wel voldoening, maar die weegt niet op tegen de schade die je kunt aanrichten. Beginners en geblesseerden zullen eerder pijntjes voelen dan goed getrainde lopers. Maar juist de beginners en de geblesseerden moeten leren dat pijn er niet bij hoort.

De mythe "no pain, no gain" moet je echt uit hun hoofd praten. Zonder pijn kun je ook afvallen en zonder pijn is hardlopen veel leuker. Zo leuk dat je het graag gaat doen.

Donderdag 16 Juli 2009 at 11:17 pm | | hardlopen | Elf reacties

Rondje Golfbaan

Het pijntje in mijn linkerheup is alweer verdwenen. De eerste 5 minuten vanavond voelt het nog wat stijf, maar daarna blijft alleen nog in mijn hoofd een "je wordt ouder papa"-gevoel achter. Ik maak er een rustweek van. En daarom doe ik vanavond een rustige duurloop.

Over de Tramkade loop ik naar Schipluiden: hetzelfde stuk asfalt waar ik zondag zo hard doortrok. Ik groet de andere hardlopers en wandelaars en zing af en toe luidkeels mee met the Kooks.
Bij de Golfbaan houd ik een korte wandelpauze van 3 min. Daarna loop ik verder over het smalle fietspad door het mooie Midden-Delfland.

Hier hoor ik thuis, dit is mijn land. De witte wolken weerspiegelen in het slootje. De scholeksters scheren vlak over mijn hoofd, de koeien grazen rustig verder. Na een lange werkdag kom ik hier hijgend en zwetend tot rust.

De terugweg over het zandlichaam gaat voorbij als een droom. De vermoeidheid is verdwenen. De laatste 10 minuten kom ik in de verslavende duurlooproes. Ik pak de mp3-speler en klik door naar het mapje Placebo. Stuiterend ren ik de laatste 500 m. naar huis.

Dinsdag 14 Juli 2009 at 10:07 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Sinds augustus 2005

.... liep ik niet meer zo hard op de 5 km.


Het is rotweer vanmorgen, maar heerlijk om hard te lopen. Ik loop heel rustig van huis naar IJsclub Bertus in Kerkpolder. De benen voelen stijf en moe.
Ik schrijf in (voor 2 euro) en neem nog een koffie. Vanwege de regen blijft iedereen zo lang mogelijk binnen in de kantine. Er zijn veel bekenden: Fred, trainingsmaatjes Jan en Marco, Edward en zijn zoon Jesper, en weblogger Fred.

Bij de start gaan ze allemaal harder weg dan ik. Een voor een haal ik ze weer in. Dat begint met Edward.
Na 400 m. ga ik weblogger Fred voorbij, C U @ the finish, Fred. De tussentijd op de 1 km. wil ik bewust niet weten: de eerste drie kilometer loop ik op mijn gevoel .

Op het stuk met tegenwind schuil ik achter een grote loper in een blauw shirt. Jan Massar gaat hem voorbij en ik sluit aan. Maar nog voor de 2 km. neem ik de kop over en loop bij Jan weg. Het volgende mikpunt is Jesper, de talentvolle zoon van Edward. Hij kan niet aanpikken.

Bij 3 km. kijk ik voor het eerst op mijn stopwatch: 12 min. 15 en de benen voelen nog goed. Marco loopt 40 m. voor me, maar gaat opeens wandelen. Ik roep: "Kom op Marco, doorgaan." Dat werkt, hij zet weer aan en blijft 20 m. voor me uitrennen. "Goed zo, ik kom geen stap dichterbij", roep ik. Maar bij het 4 km. punt grijpt Marco naar zijn zij en gaat opnieuw wandelen. Als ik langszij kom, sluit hij aan en neemt direct weer de kop. Ik moedig hem aan:"Nog 600 m. ....... nog 400 m. ......"


Ik heb nog wat over en op 200 m. voor de finish passeer ik Marco. Achter me hoor ik hoe hij kokhalst en ploetert. Ik finish in 20 min. 30 zonder kokhalsen. Marco moet 2 sec. toegeven.

Als we op adem gekomen zijn, geef ik Marco een complimentje voor zijn doorzettingsvermogen. Ik ben zelf heel tevreden met mijn prestatie. Ik babbel nog wat na met bekenden en lever mijn aankomstkaartje in. High van het lopen jog ik in een rustig tempo naar huis.

Een blik in mijn archief leert me dat ik vandaag mijn snelste 5 km. liep sinds augustus 2005. Het is de op n na snelste 5 km. die ik als M45 gelopen heb.

Zondag 12 Juli 2009 at 12:36 pm | | hardlopen | Achttien reacties

Training week 28

Op zondagmorgen na de Kadeloop doe ik het heel rustig aan. Samen met Fred van B. loop ik bij Kerkpolder een rondje van 5 km.: we doen er 26 minuten over.
Elke zondagmorgen in juli en augustus kun je bij IJsclub Bertus meedoen aan de Kerkpolderloop. Er is maar n afstand: 5 km. en die start om 10 uur 15.

Maandagmorgen om kwart over 7 loop ik een rondje van 35 minuten door het centrum van Delft. Inspiratie opdoen. Een verslag kun je lezen op Delftblog.


Dinsdagavond doe ik een duurloop van 75 min. met daarin 10 versnellingen van 2 min. Ik had altijd een hekel aan intervaltraining in mijn eentje, maar deze training was heerlijk om te doen. Bij elkaar 12 km. gelopen.

Woensdagavond loop ik met de gevorderden van de Instroomgroep. Het programma is 3 x 15 min., het tempo is rustig. Na de trainng heb ik nog 4 klanten gemasseerd. Geen paardestaarten, maar sterk behaarde mannen deze keer. Pas om 11 uur thuis.

Donderdag: rustdag

Vrijdagavond clubtraining in groep 2 van de Koplopers. De 8 x 400 m. gaan in 96 tot 100 sec. Ik laat me wel een paar keer opfokken meeslepen door jonge hond Marco. Maar kan hem uiteindelijk niet bijhouden. Met het kleine vrijdagavondclubje nog gezellig een kopje thee en glaasje bier gedronken.

Zondagochtend bij Kerkpolder een 5 km. afraffelen.

Vrijdag 10 Juli 2009 at 6:38 pm | | hardlopen | Zes reacties

Fight Club

Fight Club is een film uit 1999, maar in 2009 zie ik hem voor het eerst.
De film vertelt het verhaal van Jack, een verzekeringsagent, die slecht slaapt en die walgt van zijn baan en zijn slappe leventje als shoppende consument. Hij ontmoet Tyler Durden, een man met radicale idee�n en een anarchistische levensstijl. Hij leeft alsof iedere dag zijn laatste kan zijn. Jack trekt steeds meer op met Tyler en tijdens eengevecht ontdekt Jack dat er diep in hem nog een echt mens schuilt. Hij voelt zich pas een mens van vlees en bloed als hij klappen uitdeelt of klappen krijgt. De aggressie en de pijn schudden hem wakker uit zijn verdovende bestaan. Samen met Tyler Durden begint Jack een club waar mannen zich kunnen uitleven in een een-op-een gevecht met blote handen. Het idee slaat aan en verspreidt zich over de hele VS.
Fight Club spreekt mij erg aan.

lees verder

Dinsdag 07 Juli 2009 at 11:31 pm | | cultuur | Vijf reacties

Top of Flop week 28

Ik heb er een hard hoofd in dat Blocparty een hit gaat scoren met One More Chance. Misschien moet Dannielle nog wat meer reclame maken.

Surfend op YouTube ontdekte ik dat Blocparty Say it right van Nelly Furtado heeft gecoverd: klik hier.

Een klik verder ontdekte ik de nieuwe single van Nelly: Manos al Aire



Nog even wachten op haar nieuwe (spaanstalige) album "Mi plan".

Is Manos Al Aire TOP of FLOP ?

Zondag 05 Juli 2009 at 11:27 pm | | muziek | Zeven reacties

Kadeloop - Schipluiden

Vandaag doe ik voor de 13e keer mee aan de Kadeloop in Schipluiden. Als dat maar goed gaat. Het is warm en zonnig. Ik wil een tempo van 4.30 per kilometer lopen, dat leidt na 12 kilometer tot een eindtijd van 54 min.

Voor de start blijf ik zo lang mogeljk in de schaduw staan, maar na het startschot moet iedereen de volle zon in.
De eerste kilometers loop ik niet voluit, zeg maar met 1 vinger in de neus. Mijn tussentijd op 2 km. is 8 min. 49, mooi binnen het schema.


foto: Carry Wilmink

Voor mij zie ik mijn clubgenoten Jos en Arie lopen. Langzamerhand loop ik op hen in. Bij 4 km. haal ik de vinger uit mijn neus en ga ze voorbij. Het resulteert in een mooie tussentijd op de 5 km.: 21.54

Ik zie een nieuw mikpunt voor me lopen: Leen de Koning. Net voor de 6 km. ga ik hem voorbij. Maar bij de volgende drinkpost komt hij weer voorbij. Als we op het smalle pad langs de Vlaardingse Vaart komen, passeer ik Leen opnieuw, dit keer definitief. De benen voelen nog goed en telkens als het pad wat breder wordt, haal ik met een tussensprintje een paar lopers in.

De tussentijd op de 10 km. is sneller dan 3 weken geleden in Maasdijk: 44.26. Nog twee kilometer te gaan. Voor mij loopt clubgenoot Peter en heel langzaam kruip ik dichterbij. Met nog 1 kilometer te gaan haal ik hem in. De laatste 800 m. zijn erg zwaar. Een eindsprint zit er niet meer in. Ik finish op 52.57; da's 25 sec. sneller dan vorig jaar. Ik word no. 118 in de uitslag.


in de laatste 200 m. - foto: Carry Wilmink

Zaterdag 04 Juli 2009 at 6:01 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Zomersmog

Vandaag staat er een intrvaltraining op het schema: 10 x 2 min.
Om 9 uur, voordat het echt warm wordt, begonnen met 15 min. inlopen. Even wat oefeningen gedaan en toen het programma afgewerkt. Bij minutenloopjes kun je het tempo makkelijker aanpassen aan het gevoel. Tijdens de eerste tempo's start ik iets te enthousiast, maar vanaf de 3e gaat het erg lekker.
Tussendoor houd ik 2 min. pauze aan, rustig joggend, niet wandelen. Als ik klaar ben wandel ik wel even, het zweet druppelt van mijn gezicht en mijn armen. De hele training duurt 5 kwartier.

Zomersmog
De combinatie van warmte, felle zonneschijn en luchtvervuiling veroorzaakt zomersmog. Er ontstaat dan ozon op een plaats waar het niet gewenst is, op straatnivo.
Ozon is een giftige stof, die je slijmvliezen aantast. Vandaag merkte ik aan het eind van de training, dat ik een rauwe keel had, alsof ik een hele avond in een rokerige kroeg had staan schreeuwen. Maar dat is het gevolg van ozon, van zomersmog. De komende dagen zal ik nog wel wat slijm ophoesten. Eigenlijk had ik het rustiger aan moeten doen en niet zo diep moeten ademhalen.
Ik denk dat deze week het KNMI ook nog wel een waarschuwing uitgeeft. Als het zaterdag nog zulk weer is, zal ik de Kadeloop niet voluit gaan, maar er een leuk duurloopje van maken.

Dinsdag 30 Juni 2009 at 5:40 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

3 jaar - 890 blogjes

Vandaag bestaat dit stukje wereldwijd web 3 jaar. Hardloper Hans schreef 890 berichtjes in die tijd. Om dat te vieren ga ik natuurlijk even hardlopen: een rustig duurloopje richting Schipluiden.
Het is bewolkt en vrij koel, het tempo is laag (150-155 bpm). Maar toch is mijn shirt na 25 min al behoorlijk nat en loopt het zweet uit mijn haar in mijn nek.


Ik maak het normale rondje iets langer en loop naar de Vlaardingse Vaart, waar zaterdag de Kadeloop langs zal komen. Zo kan ik ook van ondergrond wisselen: asfalt, gras, schelpenpad. In het Midden-Delfland bloeien de klaprozen, het koolzaad en de rode klaver. De koeien liggen te herkauwen, de schapen zijn geschoren en het visdiefje oefent duikvluchten boven de vaart. Het is hoog zomer en het lijkt ik nooit anders gedaan heb dan hier over het fietspad te draven.

Over het zandlichaam en via Kerkpolder loop ik terug naar huis.
Mijn hardloopfeestje duurde vandaag 75 min.

Maandag 29 Juni 2009 at 1:27 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Top of Flop week 26

Ondanks de hitsige videoclip wordt I gotta feeling van de Black Eyed Peas geen hit. Maar misschien doet de song van week 26 het beter.

De nieuwe single van Blocparty heet: One more chance



Wat een leuke song: dansbaar, met een vleugje New Order, maar toch helemaal Blocparty.
Is het TOP of is het FLOP ?

Zondag 28 Juni 2009 at 3:13 pm | | muziek | Vier reacties

Training week 26

In de week na de 12-uurs estafette wordt er ook nog getraind.

Maandag
Een kort duurloopje van 35 min. naar de TU-wijk. Even over de "heuveltjes" in het nieuwe Mekelpark gedraafd.

Dinsdag
Een rondje gelopen via Schipluiden en de Golfbaan. Over het zandlichaam terug. Onderweg 4 x 5 min. versneld, totaaltijd 55 min. Het was warm in de zon, het shirt doorweekt.

Woensdag
De vaste woensdagavondtraining met de Instroom-Herstel-Groep.
Ongeveer 8 km.

Donderdag
's Avonds een duurloop van 60 min. gedaan via IKEA en de Delftse Hout. Viel een beetje tegen, zware benen. Wel leuke muziek meegenomen (Placebo en the Veils).



Vrijdag
Clubtraining met groep 2 meegetraind: 10 x 200 m.
Ik was van plan het rustig aan te doen. De eerste 200-jes gingen in 48 sec. Maar toen kreeg ik de smaak te pakken en ging ik ze in 42 sec. lopen. Dat leverde voldoening en een drijfnat shirtje op.

Na de training was de jaarlijkse Koplopers-barbecue. In een ontspannen sfeer een biertje drinken en een spare-ribje afkluiven. Het was erg gezellig.


klik voor de andere foto's

Donderdag 25 Juni 2009 at 10:44 pm | | hardlopen | Negen reacties

De laatste dagen van Emma Blank

De nieuwe film van Alex van Warmerdam heet "De laatste dagen van Emma Blank". Ik ben wel een liefhebber van de films van van Warmerdam. Eerder zag ik al Abel, De Jurk en Ober.
Emma Blank is een vrouw van middelbare leeftijd, die ervan overtuigd is dat ze binnekort zal sterven: ze is op. In een landhuis heeft ze 5 bedienden om zich heen verzameld, die de laatste weken zo aangenaam mogelijk moeten maken. Maar Emma Blank maakt het ze erg moeilijk, ze stelt onredelijke eisen en de bediende hopen dat het einde snel zal komen. Het is een bizar verhaal zoals we wel gewend zijn van deze regisseur.

De acteurs komen best geloofwaardig over in hun rol. Het zijn typetjes en ze spelen hun rol sober en ingetogen. Actrice Eva v.d. Wijdeven deed me met haar korte donkere haren even denken aan mijn zusje, die ook wel eens acteert.
Er is veel aandacht besteed aan de fotografie, er zitten mooie beelden in.



Gaandeweg ontdekte ik een dubbele bodem in de film. Hij geeft een beeld van onze "zorgzame" samenleving. De zorg voor zieken en ouderen is helemaal geprofessionaliseerd; degenen die zorg verlenen krijgen daar een beloning voor. Zouden wij ook nog voor een oudere of zieke willen zorgen als daar helemaal niets tegenover staat ?

De film duurt 90 min. en hij blijft tot het einde toe leuk.
Een andere recensie vind je hier.

Donderdag 25 Juni 2009 at 3:16 pm | | cultuur | Twee reacties

Mooie vrouw maakt je hersens traag

De Nijmeegse psycholoog Karremans merkte dat hij moeite had zich dingen te herinneren tijdens een gesprek met een mooie vrouw. Dat ging hij maar eens onderzoeken. Hij liet mannelijke en vrouwelijke studenten (allen hetero) even 5 min. praten met een man of met een vrouw, die hij zelf best mooi vond. Direct na het gesprek moesten de studenten een opdracht maken die wat denkwerk vereist.

Voor de vrouwelijke studenten maakte het niets uit of ze nu met een man of een mooie vrouw hadden zitten praten. Beide groepen deden evenlang over de opdracht. Bij de mannelijke proefpersonen was er wel een significant verschil. Ze hadden meer tijd nodig als zij met de mooie vrouw hadden gebabbeld.

In een tweede experiment onderzocht Karremans alleen de mannelijke studenten. Ze moesten nu ook aangeven met een cijfer tussen 0 en 7 hoe mooi ze de vrouw vonden. Naarmate de mannen meer onder de indruk waren van de dame, deden ze langer over de opdracht.

Karremans denkt het verschijnsel te kunnen verklaren. In het gezelschap van een mooie vrouw gaan mannen meer van hun hersencapaciteit besteden aan imponeergedrag. Ze doen zo veel mogelijk hun best om een goede indruk te maken. Daardoor hebben ze minder hersens over om na te denken en zich dingen te herinneren.

Tsja, we blijven het zwakke geslacht.

Woensdag 24 Juni 2009 at 08:43 am | | overig | Tien reacties

Nieuw blog

Ik heb anderhalf jaar meegewerkt aan Zapruder, maar ik werd daar wel erg serieus en somber van. Dat was soms ook hier te lezen.
Tijd om daar mee te kappen en iets nieuws, iets leukers op te zoeken.

Sinds vorige week werk ik mee aan Delftblog, een weblog voor en door Delftenaars.
Nieuwtjes, roddels, reportages, interviews. Maar alles met een korrel zout en een vette knipoog.

Een nieuwe uitdaging, een nieuw publiek en nieuwe co-bloggers. Maar vast heel leuk.
Ik schrijf onder een pseudoniem; het lijkt me voor de vaste lezers een makkie om te achterhalen wie ik ben.

Dinsdag 23 Juni 2009 at 08:56 am | | overig | Elf reacties

Gelukkig hebben we ook nog foto's

Ik heb mijn eigen foto-reportage van de 12-uurs estafette aangevuld met wat foto's van Jeroen Tibbe en de andere bloggers.

Tracking shot maakt er een mooie slideshow van. (laden kan even duren)



Speakertjes aan

Maandag 22 Juni 2009 at 12:37 pm | | hardlopen | Vijftien reacties

12-uurs estafette

De 12-uurs estafette 2009 zit er weer op. Het was een heel leuke dag gisteren met 3 teams van bloggende hardlopers.
Het team van Ronald, de Lightning Runners, behaalde de eerste plaats met 190 km en 20 meter.
Op de 6e plaats eindigde het Driemtiem 2, met onder andere Martine, Tiny en Ron.
Ik had zelf het genoegen en de eer om mee te draaien in Driemtien 1. Fred, Petra, Dannielle, Jacqueline, Maurice en ik liepen in 12 uur net geen 82 rondes: ruim 152 km.


Mijn eigen verhaal
De 12-uurs estafette zie ik als een lang uitgesmeerde intervaltraining. Je loopt rondes van 1850 meter en gaat dan weer 40 minuten zitten herstellen.
In iedere ronde moet je jezelf motiveren om gas te geven. Je zoekt naar mikpunten, lopers voor je. Even aanzetten in een klimmetje of na een bocht. En met lange passen als het naar beneden gaat. In de pauze drinken, koolhydraten verorberen, wat kletsen met de anderen en nog meer koolhydraten verorberen.
Na 5 uur slaat de vermoeidheid en de gezapigheid toe. Even met het fototoestel naar de baan om wat plaatjes te schieten voor mijn paardestaarten-album.

Om 3 uur komt er weer wat leven in de brouwerij. De 6 uurs-teams zorgen voor meer drukte in het wisselvak en voor meer mikpunten op het parkoers.
De pijnlijke rechterkuit wordt soepel gemaakt door de masseur. Leo komt langs en zorgt voor wat broodnodige afleiding en ontspanning. Koffie helpt de meesten over een dood punt heen. Ik loop weer een rondje binnen de 8 minuten.

De laatste 2 uur bloei ik weer op. Eindelijk komt er een hardlooproesje in mij op. Ik wissel highfives uit met andere lopers en moedig degenen aan die hun laatste rondje gaan lopen. Ik loop zelf 13 rondes ofwel 24,15 km. in 1 uur 43 min. en 3 sec., een gemiddelde snelheid van 14,06 km/uur.
Mijn snelste rondje was 7 min. 35 en mijn langzaamste 8 min 20.


Om 9 uur haalden we met zijn allen slotloopster Petra op. In de kantine was het erg gezellig; het bier en de pasta smaakten goed. Na een mooie prijsuitreiking nam ik afscheid van alle loopmaatjes van vandaag en ging ik met de fiets naar huis.
In de Driebergenstraat kreeg ik van Leo nog een laatste duwtje in de rug. Gelukkig had ik verder de wind mee.

Zondag 21 Juni 2009 at 4:59 pm | | hardlopen | 22 reacties

Top of Flop week 25

Heavy Cross van the Gossip kreeg van 3 lezers het stempel flop. Met mijn stem erbij kom ik slechts op 3 Top-stemmen.
Jammer, het wordt geen hit. Het blijft muziek voor liefhebbers.

Ik loop vandaag de hele dag mee in de 12-uurs-estafette in Den Haag. Maar er verschijnt natuurlijk wel een nieuwe Top of Flop op mijn blog.
De nieuwe single van de Black Eyed Peas: I gotta feeling.



Een opwindende videoclip.
Maar loop je ook warm voor deze song zonder beelden ?
Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 20 Juni 2009 at 1:02 pm | | nieuws | Vier reacties

Geslaagd

Hieperdepiep hoera.
Max is geslaagd voor zijn eindexamen VMBO-T.


Hij heeft er dit jaar keihard voor gewerkt. Het idee nog een jaar in een 4-VMBO-klas te moeten zitten was de doorslaggevende motivatie.
In september gaat Max op het Grafisch Lyceum in Rotterdam een hele leuke Audiovisuele opleiding beginnen.
En tot die tijd effe chillen.

Donderdag 18 Juni 2009 at 9:34 pm | | Bettie, Jessie en Max | Zestien reacties

Wat zal ik doen in september ?



Vorig jaar deed ik in september mee aan de Vechtdalmarathon (42 km in 2 dagen).
Maar nu hoor ik van Monique, dat die dit jaar niet meer doorgaat. Zit ik opeens met een gat in mijn jaarplanning.


Ik zoek nu een ander leuk evenement in september.
Liefst een halve marathon, liefst een leuk parkoers. Liefst op een zondag.

Woensdag 17 Juni 2009 at 7:36 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Hersteltraining

Zondag verzaakt, niet even uitgelopen.
Dan maar op maandagmiddag. Even naar de TU-wijk gelopen. Mijn favoriete straftraining, tegen de bibliotheek omhoog, kan niet doorgaan. De grasmat wordt vernieuwd. Dan maar een vaartspelletje door het nieuw aangelegde planstoen langs de Mekelweg. Bij elkaar 35 min. gelopen in een wisselend tempo.

Als ik op dinsdagmiddag naar de Delftse Hout loop zijn de kuiten nog altijd stijf. Ik kan beter geen intervaltraining doen in de week na een zware wedstrijd, slechte ervaringen mee. Dus wordt het een ontspannen duurloopje. Naar de Delftse Hout en terug.

In het zonnetje ligt het ondergelopen weiland langs de Korftlaan er prachtig bij. In het gras zie ik lichtblauwe vergeet-me-nietjes bloeien en statig waden 4 lepelaars op hun lange poten door het water op zoek naar iets eetbaars. Het schijnt heel slecht te gaan met de economie, maar de natuur bloeit als nooit tevoren. Wat mij betreft zijn er genoeg bedrijventerreinen in Nederland en hoeven er ook geen snelwegen meer bij te komen.


foto gemaakt door S@Z

Even later loop ik op de Bieslandseweg tussen de populieren en wilgen door. Er dwarrelen witte bolletjes zaadpluis uit de bomen, alsof ik in een sneeuwbui in februari loop. Ik weet geen woorden om te omschrijven hoe ik me nu voel.

Een paar kilometer verder kom ik weer terug op aarde. Onder de A13 door en via de binnenstad van Delft terug naar huis.
De rest van de week zal het bij rustig joggen blijven: zaterdag wordt al zwaar genoeg.

Dinsdag 16 Juni 2009 at 4:20 pm | | hardlopen | Zes reacties

Wisseling van de wacht?


Vorig jaar won Carla Ophorst de Knijnenburgloop in Maasdijk.
Lindsay van Marrewijk werd toen tweede dame. Ik las toen ergens op een weblog de voorspelling dat Lindsay in 2009 wel voor Carla zou finishen. Anderen achtten dat onwaarschijnlijk want Carla had een voorsprong van 3 min 40 op Lindsay.

Het jonge talent van HAAG-atletiek heeft flinke progressie gemaakt. De Golden Tenloop won ze in 37.34 en versloeg daarmee Carla Ophorst.
Op haar weblog schreef Carla dat ze een slechte dag had en dat "Het Ophorst tijdperk nog niet is afgelopen". Vier dagen voor de Golden Tenloop had Carla immers een Nederlands record (voor V50) gelopen op de 10 km.

Afgelopen zaterdag won Lindsay ook de Knijnenburgloop in een dik PR. En weer had Carla een slechte dag.

Aanstaande vrijdag lopen beide dames opnieuw tegen elkaar bij de Oranjeloop in Kwintsheul. Is de wisseling van de wacht definitief, of komt Carla ijzersterk terug?

Maandag 15 Juni 2009 at 6:18 pm | | hardlopen | Negen reacties

Meer zat er niet in

Als we samen in het startvak staan, komt Leo een beetje tot rust. De fietstocht naar Maasdijk viel een beetje tegen en dochter Deveny was even kwijt, daar wordt een vader natuurlijk erg nerveus van. Leo schuifelt nog wat verder naar de startstreep en ik blijf bij wat clubgenoten van mijn niveau hangen.
Het is warm, de zon brandt op het hoofd en de schouders. Iedereen dekt zich alvast in of stelt zijn verwachtingen wat bij. Dan gaan we van start.

Ik doe rustig aan in het gedrang en mis de kilometerbordjes. Het eerste bordje dat ik zie, geeft aan 3 km. Mijn tussentijd is 13.26, precies volgens plan 4.30 per kilometer. Langs de dijk dunt het lopersveld uit. De 5 km. passeer ik na 22.15.
Ruim 100 m. voor me zie ik Leo omkijken, ik steek mijn hand op. Hij ziet mij ook en groet terug. Ik weet dan al dat het niet Leo's dag is.


Na 5 km. nog goed op schema (foto: Carry Wilmink)


Pas na het 6 km. bordje kom ik eindelijk bij Leo. Hij gaat me een paar kilometer helpen. In de wijdse open polder staat een verfrissend windje en ik loop liever naast Leo dan erachter. Na 7 km. slaan we linksaf: een lange rechte weg tussen de kassen door brengt ons terug naar Maasdijk. Het is hier vies warm. Leo meldt dat hij bij de doorkomst in het dorp gaat afhaken; ik overweeg hetzelfde.

Het loopt anders af, we krijgen nieuwe energie. We zwaaien naar Deveny en nestelen ons aan de kop van een groepje. Leo zegt dat hij meegaat tot de 10.

Bij de 9 km. komt een jonge blonde vrouw voorbij en loopt langzaam bij ons weg. "Jij bent toch zo dol op paardestaartjes", roept Leo, "er achteraan".
Ik zeg terug:"ik kan niet harder, doe het lekker zelf".
En ja hoor, Leo gaat er achteraan. Vooruit dan maar, ik weer achter Leo aan. We halen het slanke blonde talent weer in en gaan op weg naar de 10.

De tussentijd is 44 min. 51; nog altijd op schema. Leo stapt nog niet uit, maar ik heb mijn benen beloofd om na de 10 km. even wat vaart te minderen. Het groepje dendert over ons heen. Leo houdt het voor gezien en gaat terug naar het dorp. Ik heb nog 4,5 km. te gaan in de warmte.
Op het lange stuk door de polder kan ik het tempo weer wat opvoeren. De 67 min. haal ik niet meer, maar ik kan misschien nog wel binnen de 69 blijven. De laatste warme kilometer tussen de kassen loop ik weer in op de lopers voor me. Ik haal er nog 2 in en bereik de verlossende finish na 68 min. 40 sec. 37 sec.

Een minuut langzamer dan ik van plan was. Maar zonder Leo was ik nog langzamer geweest en misschien zelfs uitgestapt.
Klik hier voor zijn verhaal.

Zondag 14 Juni 2009 at 09:41 am | | hardlopen | Dertien reacties

Top of Flop week 24

Dio en Sef scoren deze zomer een dikke hit met "Aye", zekuh wetuh jonguh.

Voor week 24 heb ik een Brits bandje uitgekozen: The Gossip.
Hun nieuwe single heet Heavy Cross.



Meer clips van the Gossip vind je op hun website.
Ik ga eens kijken of ze bij DOK al een CD hebben.

Is het TOP of is het FLOP

Zaterdag 13 Juni 2009 at 3:12 pm | | muziek | Acht reacties

Wedstrijdvoorbereiding

Het was een rustige trainingsweek. Op maandagmiddag in de zon een duurloopje van 60 min. en op woensdagavond in de regen met de beginnersgroep meegelopen.
De hele week stond al in het teken van de Zwirs /Knijnenburgloop in Maasdijk morgen.


In juni 2005 liep ik bij de Knijnenburgloop de 15 km. in 66 min. 45.
Ik denk niet dat ik die tijd kan evenaren; ik ga weg op een schema van 67 min. 30 ofwel 4 min. 30 per km. Met dat tempo loop ik in de buurt van clubgenoot Jos. We vechten al jarenlang een sportieve onderlinge strijd uit en dit jaar heb ik de beste papieren.
Een andere clubgenoot, Fred, zal ik niet kunnen bijhouden. En Runningman Leo evenmin. Als ze niet al te veel haast hebben, drinken we na afloop nog een biertje in de partytent bij de prijsuitreiking.

Vanmiddag nog een laatste voorbereiding gedaan. Dertig minuten loslopen met daarin 4 keer 500 m. Over de 500-jes liep ik 2 min. tot 2 min. 10.
Het klinkt allemaal serieuzer dan het is. Bij de pizza van vanavond toch maar weer een flesje rode wijn opengemaakt.

Vrijdag 12 Juni 2009 at 6:54 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Masseren

Sinds ik mijn diploma heb gehaald is het masseren er een beetje bij ingeschoten. Ik ben aan mijn 3e hardloopleven begonnen en train nu 5 keer per week. Het begeleiden van de geblesseerden en beginners bij de Koplopers vind ik erg leuk. Maar ik wil geen vaste masseur worden bij de club. Ik ben wel invalmasseur en mocht gisterenavond invallen voor Nanda.

Na de training tussen 9 en 11 uur masseerde ik 4 klanten. Een rug, een paar bovenbenen en hoe kan het ook anders: twee paar kuiten.
Ik vond het eigenlijk weer erg leuk om te doen. De ervaring is mooi meegenomen: hoe meer verschillende mensen je masseert, hoe meer gevoel je ervoor krijgt.
Masseren is een mooi vak, een ambacht. Je kunt het lichaam van de sporter sneller laten herstellen of laten genezen van een blessure. En het is ook leuke manier om weer eens andere clubgenoten beter te leren kennen.

In de komende maanden zal ik nog wel vaker moeten invallen, of misschien moet ik zeggen mogen invallen.

Donderdag 11 Juni 2009 at 8:59 pm | | massage | Tien reacties

Vrijdagavond en zondagochtend

Eindelijk kan ik vrijdagavond weer eens meetrainen met "mijn groep". Het intervalprogramma, 5 x 400m. + 5 x 200m., nodigt uit om er eens flink hard tegenaan te gaan. Ik loop 1000-jes in 4 min en een beetje, dus die korte stukjes kan ik ook 15 km/u lopen. Ik kies voor het snelste groepje (24 s. per 100m.) met Menno, Marco en Willeke.

De eerste 400 m gaan al sneller dan de stopwatch aangeeft: 92 sec. Ik probeer de rest van het groepje (die allemaal jonger zijn dan ik) te imponeren door niet te wandelen tijdens de pauzes. Dat werkt niet echt. Marco en Willeke trekken tijdens de 400-jes zo hard door, dat ik ze net kan bijbenen. De laatste 400 m. gaat al in 88 sec.
Dat trekken mijn kuiten eigenlijk niet. De 200-jes vallen me zwaar. Ik loop ze in 43 of 44 sec., maar Menno, Willeke en Marco houd ik niet meer bij.

Zaterdag heb ik voor het eerst sinds lange tijd spierpijn. Omdat ik moet werken, loop ik de stijfheid er in de loop van de dag uit.


De training van vrijdagavond voel ik op zondagmorgen nog steeds. Ik loop in een rustig tempo naar de atletiekbaan van AV'40. Daar kom ik loopmaatje Erik tegen, die zich vrijdagavond wat rustiger heeft gehouden. Samen met Fred lopen we de 7 km. prestatieloop in een rustig tempo (5 min. per km.).
Na 2 km. komen we Willeke en Menno tegen: ik voel gelijk de inspanning van vrijdagavond weer. Zij doen (ook) een rustig duurloopje en we begroeten elkaar met een high-five.

De 7 km. maken we vol door te kletsen over Wilders, over clubgenoten op het slechte pad en over jongedames op rolschaatsen. Fred knoopt er nog een rondje van 7 km. aan vast. Ik loop met Erik ontspannen naar de finish. Misschien moet ik op de vrijdagavondtraining voortaan ook het tempo van Erik aanhouden en me niet meer laten meeslepen door die snelle jongelui.

(foto van D. Murphy)

Zondag 07 Juni 2009 at 2:09 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Top of Flop week 23

"Als zij langsloopt" van Flinke Namen wordt een hit deze zomer... als het aan Hardloper Hans ligt. Tenminste als ze langsloopt in een tempo dat ik kan bijbenen. ;-)

Nieuwe week, nieuwe tip.
Ook weer van Nederlandse bodem.
Aye van Dio featuring Sef (klik voor de vette retro-videoclip).



Broek laag, pet laag. - TOP of FLOP

Zaterdag 06 Juni 2009 at 11:32 am | | muziek | Vijf reacties

Donderdagavond

Op een winderige atletiekbaan net achter de duinen maakt een hardloper zich klaar voor een wedstrijd over 3000 m. Hij is dit voorjaar 45 geworden en het is zijn eerste baanwedstrijd in een nieuwe veteranenklasse.
Op de baan rondjes lopen in een hoog tempo is niet zijn specialiteit. Hij loopt liever een cross over bospaden of door de duinen. Daar ligt zijn kracht: paslengte en snelheid aanpassen aan het terrein en versnellen waar het kan om de concurrentie pijn te doen.

De 3000 m. is niet zijn favoriete afstand; het is een gevecht tegen verzuring en vermoeidheid. Een halve marathon vindt-ie veel leuker. Dat is anderhalf uur tegen de aerobe drempel aanlopen en net niet verzuren.
Het startschot klinkt, hij drukt zijn stopwatch in en probeert zo snel mogelijk in zijn ritme te komen.


Ik ben ook aan het hardlopen, in de Delftse Hout. Ik loop over een pad waar ik tientallen keren per jaar loop en dat al 20 jaar lang. Vanavond loop ik niet om een bepaalde tijd te halen. Ik loop hier ook niet om aan mijn conditie te werken of om mijn buikje kwijt te raken. Ik loop hier puur voor de ontspanning.
Ik maak evenveel passen per minuut als de wedstrijdloper op de baan, maar mijn passen zijn veel korter. Aan het eind van het pad kijk ik op mijn horloge: ik ben al 60 minuten onderweg. Het is tijd om weer naar huis te gaan.

In Den Haag worstelt mijn loopmaatje zich door de laatste moeilijke kilometer heen. Daar is de verlossende finish.

Vrijdag 05 Juni 2009 at 2:05 pm | | hardlopen | Vier reacties

GPS-satellieten slijten ook

Ik heb zo mijn eigen redenen waarom ik geen GPS-apparaat koop om mijn loopjes in kaart te brengen. Daar blog ik ook wel eens over.
Annie Leonard vat mijn bedenkingen goed samen in de Story of Stuff.


Maar er is nu nog een reden bijgekomen om geen Garmin aan te schaffen.
De Amerikaanse tegenhanger van onze Rekenkamer, General Accounting Office, bracht onlangs een rapport uit over de Amerikaanse GPS-satellieten.
De GPS-satellieten hebben niet het eeuwige leven. Ze gaan gewoon kapot en moeten vervangen worden.
Momenteel is de US Air Force nog bezig om het GPS IIF-programma te voltooien. Dat programma is inmiddels 3 jaar achter op het geplande schema en is $ 870 miljoen duurder uitgevallen dan begroot.

De Amerikaanse Rekenkamer (GAO) heeft becijferd dat de planning van de Air Force voor het GPS IIIA-programma, de vervangers van de oude satellieten, te optimistisch is en niet kan worden gehaald.
GAO verwacht dan ook dat na 2010, als de oude satellieten kunnen gaan uitvallen, het Global Positioning System onbetrouwbaar zal worden.
Tja, daar sta je dan met je dure Garmin.

Woensdag 03 Juni 2009 at 10:05 pm | | hardlopen | Negen reacties

Meevallers

Meevaller 1: ik ben meer gaan werken, 30 uur i.p.v. 24. Dat betekent niet alleen meer salaris, maar ook meer vakantiegeld. Ik schrok van het bedrag dat in mei op mijn rekening werd bijgeschreven.


Meevaller 2: mijn moeder is uit het verpleeghuis ontslagen en woont weer in haar eigen huis in Vlaardingen. In januari zag het er nog naar uit dat ze nooit meer zelfstandig zou kunnen wonen. Het is haar dan toch maar gelukt.

Meevaller 3: ik kan op zaterdag 13 juni vrij krijgen van mijn baas en dus kan ik meedoen met de Zwirs / Knijnenburgloop, een 15 km. wedstrijd in Maasdijk.
Ik weet alleen nog niet of ik voluit zal gaan (op naar de 67 minuten) of rustig aan zal doen met het oog op de 12-uurs-estafette.

Geen idee wat er op het trainingschema van groep 2 staat, maar het lijkt me verstandig om maar weer eens een intensieve intervaltraining te doen: 5 x 1000 m.
Ik loop de 1000-jes op mijn vaste intervalparkoers, langs de Provinciale weg en ik loop ze op gevoel zonder tussentijden te programmeren in de stopwatch.
De eerste kilometer gaat in 4 min. 14. De volgende al in 4 min. 9 sec.
Ik blijf ontspannen lopen, maar de derde kilometer gaat nog sneller: 4 min. 2 sec. Nummer 4 klok ik weer 4 min. 9 en de laatste kilometer: 4.01.

Waar komt die snelheid opeens vandaan?
De rustige gedegen voorbereiding in de winter?
Toegenomen spierkracht door af en toe tegen de TU-bibliotheek op te rennen?
Of komt het omdat ik tegenwoordig 5 keer per week train. i.p.v. 3 a 4 keer?

Dinsdag 02 Juni 2009 at 12:54 pm | | hardlopen | Elf reacties

Zondagmorgen

Om half 9 breng ik Bettie een ontbijtje op bed. Daarna sluip ik het huis uit om een uur te gaan draven.
Ik loop door de binnenstad van Delft en luister naar de stem van Ricky Koole. Ik zing de mooie tekst van Beth Nielsen-Chapman zachtjes mee. De mp3-speler staat niet hard; ik hoor de gierzwaluwen boven de muziek uit.

Na 35 min. verspreidt een warme tinteling zich vanuit mijn hersenstam langs mijn ruggegraat over mijn hele lichaam. Ik hoef geen geld te verdienen met hardlopen: dit is voldoende beloning voor mij.
Ik loop 2 rondjes van 5 km. en ga weer op huis aan. In de laatste 3 km. speel ik wat met tempo en paslengte. Even een sprintje tegen de Koepoortbrug op. Dat ik na 5 kwartier lopen nog zo makkelijk kan versnellen.

Ik ben niet gemaakt om het gaspedaal in te trappen als het licht op groen springt. Ik ben niet gemaakt om te twitteren. Ik ben gemaakt om hard te lopen.

Zondag 31 Mei 2009 at 6:40 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Top of Flop week 22

Dit weekend staat de Staat op Pinkpop en hun single "Wait for Evolution" zullen ze ongetwijfeld spelen. De lezers vinden het helaas een flop.

De nieuwe Top (of Flop) is ook van Nederlandse bodem.
Speciaal voor dat meisje, dat ene meisje..... je kent d'r wel.
Flinke Namen met "Als zij langs loopt".


Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 30 Mei 2009 at 2:01 pm | | muziek | Zeven reacties

Trainingsweek

Maandagavond na de Royal Ten een half uurtje uitgelopen.
De benen voelen prima.
Op woensdagavond train ik mee met de Instroom-Herstel-Groep: da's 5 kwartier rustig joggen en af en toe even aanzetten.

Donderdagavond houd ik het weer op 30 minuutjes. Maar wel in een hoger tempo en wat snelle honderdjes er tussen door.

De eerste serieuze training van de week is op vrijdagmiddag. Onder een strakblauwe hemel in de felle zomerzon loop ik een rondje Golfbaan. Onderweg zie ik allemaal zaadpluisjes zweven, het lijkt wel sneeuw. Ik loop iets sneller dan duurlooptempo en doe om de 5 minuten een versnelling van 100 tot 200 m.
Na 8 van die versnellingen ben ik weer terug in de bebouwde kom van Delft. Ik dribbel terug naar huis. Totale afstand + 11 km. in ongeveer 65 min.

Vrijdag 29 Mei 2009 at 9:01 pm | | hardlopen | Twee reacties

Grenzen aan de groei

Meer dan 35 jaar geleden,in 1972, kwam het boekje Grenzen aan de Groei van de Club van Rome uit. Dennis Meadows en anderen schreven in dat rapport dat de voorraden aan fossiele brandstoffen beperkt zijn en ooit zullen opraken. Een jaar later werd Nederland geconfronteerd met een olieboycot en beleefden we autoloze zondagen. Ik was toen 13 jaar en het maakte toch wel indruk op me. Ik heb nooit mijn rijbewijs gehaald en nooit een auto bestuurd.

Nu is het 35 jaar later. Zaten de onheilsprofeten van de Club van Rome ernaast, of zijn de Grenzen aan de Groei 35 jaar dichterbij gekomen. Ik denk dat laatste.
De prijs van olie en andere grondstoffen liep vorig jaar op tot recordhoogte. Volgens mij is dat een van de oorzaken van de economische crisis, waarin we terecht zijn gekomen. De economie kon niet langer groeien, we hebben de grenzen aan de groei bereikt.
Dit jaar krimpt de economie. En volgend jaar misschien ook. We krijgen het waarschijnlijk nooit meer zo goed als de afgelopen 5 jaar.

Ik heb me de afgelopen jaren verdiept in de grenzen aan de groei en met name in het opraken van aardolie en aardgas. Ik volg websites over peakoil en bekijk documentaires over dat onderwerp. Als ik om me heen kijk naar onze consumptiemaatschappij, dan zie ik dat we erg afhankelijk zijn geworden van aardolie en aardgas.

lees verder

Donderdag 28 Mei 2009 at 7:36 pm | | nieuws | Drie reacties

Eten en wandelen

Een avondje uit eten, daar heeft Bettie wel oren naar. Afgelopen week zag ze in het plaatselijke krantje een advertentie van "Ontdek culinair Delft": Een vier-gangen menu, geserveerd in 4 verschillende Delftse restaurants op loopafstand van elkaar. Toen heeft ze gelijk maar geboekt (en betaald).

Zodoende stappen we vanavond om 6 uur bij Het Boterhuis naar binnen voor een aperitief en een voorgerecht. Voor Bettie een salade met zalm en asperges; voor mij eentje met artisjokken en beenham.

Een klein uurtje later wandelen we met een omweg naar bistro de Pijpenla. Daar krijgen we een glas Chardonnay en een loempiaatje gevuld met langoustines en rivierkreeftjes.

Het hoofdgerecht wordt geserveerd in restaurant van der Dussen aan het Bagijnhof.

Voor mij is dat gebraden ossehaas met madeirasaus en asperges. Bettie krijgt gegrilde dorade-filet met .... asperges. Natuurlijk ook een bijpassend glas wijn.
Voor het dessert lopen we terug naar de Hippolytusbuurt, naar Le Mariage. Het toetje valt wat tegen, de koffie maakt het weer wat.

Al met al is het een gezellig avondje uit waarbij je ook eens andere eettentjes leert kennen.
In ieder restaurant zien we weer dezelfde 4 stellen, die dezelfde culinaire wandeltocht maken. Mensen van onze leeftijd, die ook graag buiten de deur eten. Tijdens de wandeltochtjes komen we ook andere mensen tegen met een routebeschrijving. Dit initiatief van de Delftse restaurants 'loopt" prima.

Dinsdag 26 Mei 2009 at 10:58 pm | | overig | Vijf reacties

Stilstand is vooruitgang

Als je ouder wordt, kun je niet meer die supersnelle tijden lopen die je als 20-er of als 30-er liep. Ik heb me voorgenomen om de 10 km. in minder minuten te lopen dan het aantal jaar dat ik "oud" ben.
Dit jaar werd ik 49 en ik loop de 10 km. binnen de 44 min.; het lijkt dus een makkie. En volgend jaar binnen de 50 zal me ook wel lukken.
Maar of ik de 10 km. nog binnen het uur zal lopen als ik 60 ben, is een ander verhaal.
Fred van der Gon Netscher draait er zijn hand niet voor om, hij liep gisteren nog een 47-er.

Ik heb mijn snelste 10 km. van de afgelopen 4 jaar even in een plaatje gezet.

Je zou een opgaande lijn verwachten, steeds langzamer. Maar de grafiek blijft redelijk vlak.
Ik loop nog steeds dezelfde tijden als 3 - 4 jaar geleden.
Stilstand, maar dat is in dit geval vooruitgang.

Maandag 25 Mei 2009 at 7:13 pm | | hardlopen | Negen reacties

Royal Ten 2009


Stiekum ben ik in het vak van de business-lopers gaan staan, vlak voor het vak van de prestatielopers. Opeens klimt Runningman Leo over het hek. Ik stuur hem verder naar voren, naar het vak voor de wedstrijdlopers en wens hem veel succes. Tien minuten later klinkt het startschot: het duurt 58 seconden voordat ik over de startstreep ga.

De eerste 2 kilometers is het vooral inhouden en af en toe als er ruimte komt even snel wat mensen inhalen. Bij het bord van de 2 km. kijk ik op mijn Casio: 9 min. 38. Als ik daar 58 sec. afhaal kom ik op 8 min. 40 ofwel 4.20 per kilometer: prima tempo. De 3e kilometer is het nog steeds dringen en dan krijgen we de ruimte op de Bezuidenhoutseweg. Ik haal nog altijd lopers in. De 4e kilometer gaat in 4 min. 13.

De warmte valt erg mee; er staat een licht briesje en de lopers profiteren van ieder stukje schaduw. Dan draai ik linksaf de wijk Marlot in. Waar blijft het 5 km. punt en de bijbehorende waterpost. Mijn gedachten dwalen naar de 2 groene flesjes die thuis in de koelkast koud staan te worden.
Daar is de 5 km., tussentijd 22.39 (min 58 sec. maakt ...). Honderd meter verder is de waterpost. En bekertje is vandaag voldoende.

Terug naar de Bezuidenhoutseweg en op naar de finish. Ik loop van mikpunt naar mikpunt. De kilometertijden blijven onder de 4.25.
Kort na de 7 km. sla ik rechtsaf het bos in, dat is zeker 5 graden koeler. Net voor de 8 km. wandelt een loper met een shirt van het ministerie van Justitie. Het is clubgenoot Jos; hij wenst me succes. Ik heb nu 95% van de business-lopers ingehaald en ook een paar wedstrijdlopers.
Tussen de 8,5 en 9 km. lopen de mikpunten ver voor mij en ongeveer even hard als ik. Er staat hier geen publiek, behalve dan die ene man (met die hamer).
Het bord van de 9 km. brengt nieuwe krachten. Ik haal een jonge knul in en vertel hem dat het nog 800 meter is. Hij zet aan en loopt weer bij mij weg.
Na de laatste bocht zeg ik tegen de jonge loopster naast me: "En nu sprinten". Ze is iets sneller dan mij. Mijn eindtijd wordt 43 min. 43 (netto)

Op de stoep naast de finishfuik tref ik Leo en Deveny. Leo heeft 42.18 gelopen en is daar wel tevreden mee. Ik ben ook tevreden met mijn 43-er. Er komen nog meer bekenden langs: blogger Fred met een knappe 47 min. en even later Petra (energiek en oververhit) met 53 nog wat.

Een half uurtje later zitten Leo, Petra, Deveny en ik bij de poffertjeskraam op het Malieveld. Alledrie tevreden over onze prestatie en we worden steeds opgewekter door de genuttigde drankjes (al is het dan Dommelsch).
Om kwart over 4 is het tijd om op te stappen. Na een lange warme tramrit kom ik thuis. Ik haal een groen flesje en de gorgonzola uit de koelkast en geniet nog even verder in de achtertuin.

Zondag 24 Mei 2009 at 10:30 pm | | hardlopen | Twintig reacties

Leuke foto

De Telegraaf plaatste donderdag een foto van de Delftse Golden Tenloop op de voorpagina. Konden ze nu echt geen andere vinden?


Huilende kinderen die door hun ouders "gedwongen worden om mee te lopen".
Ybe, met 786 midden op de foto is nog geen 2 jaar. Zijn ouders lopen allebei bij de Koplopers en hielpen donderdag als vrijwilliger bij de organisatie. Natuurlijk wil je dan dat je kleine jongen met de 1 km. kinderloop meedoet en het leuk vindt. Er zijn vast ook foto's van Ybe gemaakt (in de eerste 200 m. of later op de dag in de zandbak) waarop hij lacht. De fotograaf van de Telegraaf heeft donderdag vast ook foto's gemaakt van lachende en juichende hardlopers.

Op een of andere manier komt dan juist deze foto op de voorpagina.
Het is vast niet de bedoeling om de ouders ergens van te betichten. En ook niet om het hardlopen in een dubieus daglicht te zetten.
Maar dat is wel het gevolg van de keuze van de redactie..... bah.

Op 13 mei 2010 is Ybe de tranen van 2009 allang weer vergeten. Misschien loopt hij dan weer mee.

Inmiddels staan ook de foto's van huisfotograaf Jan Elderhorst online.

Zondag 24 Mei 2009 at 7:10 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Top of Flop week 21

Fuck you van Lily Allen kreeg het predikaat TOP van de lezers.
En ook van mij.

In week 21 mogen jullie oordelen over een Nederlandse band:
De Staat met de eerste single van hun nieuwe album: Wait for evolution.

Een live-opname uit Paradiso (van Fabchannel)


Op de website van De Staat kun je de officile videoclip bekijken.
Ik ga gauw kijken of de CD al te lenen is bij DOK.

TOP of FLOP

Zaterdag 23 Mei 2009 at 10:43 am | | muziek | Vijf reacties

Golden Tenloop 2009

De Golden Tenloop van 2009 was weer een daverend succes

Werkt het nieuwe tijdsregistratie-systeem D-tag vlekkeloos bij de Europese primeur ?
Ja. Maar het was jammer dat we maar 2200 chips hadden en er 2600 deelnemers kwamen. Op de 10 km. moesten 350 deelnemers met de hand worden geregistreerd. En dat was een k*tklus. Het is vast niet helemaal goedgegaan, waarvoor excuses. Volgend jaar zijn er genoeg chips.

Wint Carla Ophorst de 10 km. of blijft Lindsay van Marrewijk haar voor ?
Nee, Carla won niet. Carla werd 3e dame in 38 min. 40. She was not very amused.
Lindsay van Marrewijk liep net geen persoonlijk record en won de Golden Tenloop in 37.34.
Lindsay's liefje Thomas Poesiat won de Golden Ten bij de mannen; hij liep een persoonlijke record 30.34 ...... pfffft.

Loopt Runningman Leo de 5 km. binnen de 21 minuten ?
Natuurlijk kan Leo dat. Hij finishte na 20 min. 36. Aan zijn gezicht bij de finish kon je zien dat er niet meer in zat .... vandaag: alles gegeven.
Zondag zie ik Leo weer bij de Royal Ten. Hij zal ver voor mij finishen.

Kippevelmoment van vandaag
Op de 2,5 km. sprintten 2 jongens van een jaar of 16 om de zege. Tien meter achter de finishmatten haalt de verliezer de winnaar bij en geeft hem een schouderklopje. De winnaar geeft een schouderklopje terug.

De uitslagen staan inmiddels op de website van de Golden Tenloop.
En op de website van AV Waterweg staat inmiddels een prachtige fotoreportage van Carry Wilmink

Donderdag 21 Mei 2009 at 8:08 pm | | hardlopen | Elf reacties

200 - 400 - 600

Op het heetst van de dag, tussen 1 en 2 uur, werk ik een intervaltraining af. Op hetzelfde parkoers waar ik gisteren met Ria jogde.
Een kwartiertje inlopen. Even wat losgooien (ook de kuiten) en nog 2 steigerungen van 100 m.
Dan begin ik aan een zelf bedacht programma: 3 series van 200 - 400 - 600 m. met telkens de halve afstand als herstel.

Ik probeer niet te gaan werken en op souplesse te blijven lopen.
De stopwatch piept om de 26 s.; ik ben iedere keer sneller. Bijna het hele programma werk ik af met een snelheid van 15 km/uur, ofwel 24 s. per 100 m.

Bij het uitlopen naar huis loopt het zweet uit mijn haar in mijn nek.
Het mag van mij zondag best wat koeler zijn.



Morgen de Golden Tenloop, waar ik zelf niet zal lopen.
Ik help in de start en finishfuik. Probeer me niet omver te lopen ;-)

Het wordt wel spannend.
Werkt het nieuwe tijdsregistratie-systeem D-tag vlekkeloos bij de Europese primeur ?
Wint Carla Ophorst de 10 km. of blijft Lindsay van Marrewijk haar voor ?
Loopt Runningman Leo de 5 km. binnen de 21 minuten ?

Woensdag 20 Mei 2009 at 4:42 pm | | hardlopen | Negen reacties

Zomer

Volgens het KNMI is juni de eerste zomermaand, maar de natuur heeft 2 weken voorsprong genomen. Tijdens het lopen zie ik in de berm margrieten bloeien. De boeren van het Midden-Delfland zijn al aan het hooien. En verderop langs de Abtswoudseweg staan 2 klaprozen. Dat zijn echte zomerbloemen, de lente is voorbij.

Dinsdagavond ga ik een half uurtje loslopen. Aan het begin van de Kruithuisweg, bij de lantaarnpaal gooi ik even mijn benen los. Dan zie ik een slanke hardloopster aankomen uit de richting van Tanthof. Ik herken het silhouet meteen: het is Ria. Zij wil ook even een half uurtje loslopen en samen lopen we langs de Provinciale weg naar het Westerkwartier. Kwebbeldekwebbel.
Bij het stoplicht draait Ria om en ik jog rustig door naar huis.

Dinsdag 19 Mei 2009 at 9:43 pm | | hardlopen | Drie reacties

Angels and Demons

De film Angels and Demons is gebaseerd op Het Bernini-mysterie van Dan Brown. Toen ik het boek las vond ik het waanzinnig spannend (op het ongeloofwaardige slot na). Ik hoopte dat de film net zo spannend zou zijn.
Aan de andere kant ben ik geen fan van hoofdrolspeler Tom Hanks, die Robert Langdon speelt. In de film De Da Vinci Code kwam Tom Hanks nogal sullig over en moest ik voortdurend denken aan Forest Gump.

In Angels and Demons is Robert Langdon geen sullige professor meer. Hij is een stuk stoerder. De film volgt het boek vrij nauwkeurig, maar het moet wel allemaal in gebeuren in 138 minuten. Over het lezen van het boek doe je veel langer en in het boek kun je een alinea nog eens overlezen om zeker te weten wat er precies gebeurde.
Angels and Demons is een doorsnee actiefilm zonder bijzondere muziek of mooi camerawerk. Regisseur Ron Howard heeft de actiescenes op dezelfde rommelige manier in beeld gebracht die tegenwoordig gemeengoed is in dit soort films. Door onoverzichtelijke shots en snelle montage heb je niet goed door wie er schiet, wie er beschoten wordt, wie blijft leven en wie sterft.


Ik heb meer genoten van het boek dan van de film.
Mijn oordeel: leg het geld van 2 bioscoopkaartjes bij elkaar en koop het boek.
Ik kijk nog altijd reikhalzend uit naar de verfilming van een ander Dan Brown boek: Deception Point

Maandag 18 Mei 2009 at 1:19 pm | | cultuur | Zes reacties

Femmes fatales

Femmes Fatales

Op zaterdag zijn we naar de voorstelling "Femmes Fatales" van amateurtoneelvereniging Apollo geweest.
Waarom naar amateurtoneel?
Omdat mijn zusje Annelies er in meespeelt.

Femmes Fatales is gebaseerd op de film "Huit Femmes". Annelies speelt de rol van Jacqueline, een aan lager wal geraakte striptease-danseres. In de film wordt haar rol gespeeld door Fanny Ardant.

Ik had de film, met 8 beroemde Franse actrices, al gezien en kon me het verhaal nog redelijk herinneren.

Annelies kwam als laatste actrice op, maar maakte een opvallende entree.
Ze stond gelijk in het spotlight, zong en trok tergend langzaam haar jas en vest uit. Ik wist niet dat ze zo goed kon zingen en zo'n goede stem had.
En het is een beetje raar om je jongere zusje als femme fatale in een sexy rode jurk te zien.
Bettie en ik hebben ons prima vermaakt, voor een amateurgezelschap vond ik het erg goed.

Zondag 17 Mei 2009 at 11:11 pm | | cultuur | Drie reacties

Zaterdagmiddag, zondagmiddag

Zondag 24 mei staat de Royal Ten op mijn agenda en die wedstrijd brengt de motivatie om te trainen weer terug. Op zaterdagmiddag ga ik een duurloopje doen, maar wel in een pittiger tempo dan normaal. Via de Provinciale weg en de Kruithuisweg naar de TU-wijk. Af en toe 200 m. versnellen.

Ik maak mijn normale rondje wat langer en loop door naar het clubgebouw van SV Wippolder. Even wat water drinken en daarna door de TU-wijk terug naar huis. Ik kom langs de bibliotheek van de TU en kan de verleiding niet weerstaan om even te heuvel op te rennen. De verzuring in de bovenbenen geeft voldoening, het is verslavend. Ik ga nog een 2e keer tegen de helling op. Daarna loop ik in uitlooptempo naar huis. Bij elkaar een kleine 10 km. in 60 min.



De volgende training begint zondagmiddag om 12 uur. Ik wil in een 3 km. testloopje uitproberen welk tempo ik op de Royal Ten kan lopen.
Daarom loop ik van huis uit naar het 2 km. punt op het Kopjesloop-parkoers. Ik gooi armen en benen wat los en doe 3 lange steigerungen. Dan druk ik de stopwatch in en loop in wedstrijdtempo de laatste 3 km. van het parkoers.

Ik hoop volgende week binnen de 45 min te lopen en daar hoort een tempo bij onder de 4 min. 30 per kilometer. De eerste kilometer gaat vandaag in 4 min. 10 sec.
De volgende kilometer kost al iets meer moeite en gaat in 4 min. 18. De laatste kilometer probeer ik niet te gaan harken en mooi te blijven lopen. Ik zet geen eindsprint in, maar hobbel uit naar een tijd van 12.43 over 3 km.
Ik wandel even om op adem te komen. Dit tempo kan ik geen 10 km volhouden, maar een tempo van 4.20 tot 4.25 waarschijnlijk wel.
Het is nog 3 km. teruglopen naar huis. Onderweg kom ik langs de bioscoop en koop 2 kaartjes voor de voorstelling van 19 uur.

Zondag 17 Mei 2009 at 5:26 pm | | hardlopen | Tien reacties

Top of Flop week 20

"No you girls" van Franz Ferdinand scoorde 3 x TOP en 3 x FLOP.
En ik hoop het de komende maanden nog vaak te horen :-)

Jessie en Max maken iedere week voor mij een lijstje met nieuwe plaatjes. Maar deze week kies ik zelf een ander liedje dat al een paar maanden oud is.

Fuck you van Lily Allen



Artiesten die politieke uitspraken doen en teksten schrijven hebben bij mij een streepje voor. De tekst van Lily Allen is mij uit het hart gegrepen:

So you say it's not okay to be gay
Well, I think you're just evil
You're just some racist who can't tie my laces
Your point of view is medieval


Niet op het songfestival, maar wel bij Hardloper Hans.
TOP of FLOP

Zaterdag 16 Mei 2009 at 5:56 pm | | muziek | Zeven reacties

Etentje groep 2

Vrijdagmiddag ga ik in ieder geval even lopen. Zomaar een half uurtje langs de Provinciale weg. Ik jaag wat fietsers de stuipen op het lijf door achter ze aan te rennen of ze zelfs in te halen in een korte versnelling.

's Avonds ontmoet ik de lopers uit groep 2 in La Taperita op het Oude Delft. Ieder jaar gaan we met de trainingsgroep uit eten (en drinken). Ook al train ik maar weinig mee, ik ken bijna iedereen uit de groep. Het is erg gezellig ondanks het feit dat tapas maar kleine hapjes zijn. (foto's volgen nog)

Hink gaat verhuizen naar Groningen en hij neemt vanavond afscheid van de groep. Na het etentje gaan Rex, Wenny en ik met Hink nog een afzakkertje halen in Biercaf het Proeflokaal.
Wenny nipt aan haar ros en denkt aan de halve marathon die ze zondag in Leiden gaat lopen. Rex drinkt witbier en vertelt over "vroegah", toen hij tot 's ochtends vroeg stapte. Ik drink Gulpener Lentebok en ik vertel Hink dat kinderen groter worden en dan uit huis gaan.

Wenny stapt na n glaasje op. Rex haakt na n glaasje af. En om half 12 hebben Hink en ik ook ons glas leeg.
Hink zoekt zijn fiets op en rijdt terug naar Den Hoorn. Ik heb mijn oude Sauconies aan en ga hardlopend terug naar de Justus van Schoonhovenstraat. Onderweg val ik studentes in verpleegsters-uniform lastig. Morgenochtend zal ik een hekel hebben aan mezelf en aan Gulpener Lentebok.

Zaterdag 16 Mei 2009 at 12:29 am | | overig | Tien reacties

Ivar, Besta, Hemnes


Op mijn vrije dinsdag heb ik samen met Max in de nieuwe kamer van Jessie geklust. Om 10 uur kwam een gele vrachtwagen uit Delft een stuk of 10 kartonnen dozen brengen. We hielden soms schroefjes over en kwamen er soms een paar tekort. 's Middags om half 4 stonden Besta, Ivar, Rast en Hemnes netjes gemonteerd op hun voorlopige plek.

's Avonds na het eten de eerste intervaltraining van de week: 8 x 500 m.
Ik begin op het fietspad langs de Provinciale weg. Daar loop ik de eerste 500 m. in 2 min. 11 sec. De volgende gaat nog iets sneller: 2 min. 08.
Ik ga linksaf richting Kruithuisweg en pas het programma aan: hierna nog 6 keer 2 min. 30 sec. Die zes versnellingen werk ik af langs de Kruithuisweg en in de TU-wijk. In het begin zijn de benen zwaar, maar op het eind gaat het makkelijker.

Tijdens de laatste versnelling word ik ingehaald door een studente op rolschaatsen. Ik versnel iets en kan eventjes aanpikken. Langzamerhand wordt de afstand groter. Als zij linksaf slaat, zijn mijn 2 min 30 voorbij.

Het was een heerlijke training van ongeveer 65 min. Ik kwam 4 andere lopers tegen: 2 mannen en 2 blonde jongedames, die zo'n 25 jaar jonger zijn als ik.
Ik heb ze allemaal vriendelijk gegroet.

Dinsdag 12 Mei 2009 at 9:57 pm | | hardlopen | Vijftien reacties

Golden Tenloop


Op donderdag 21 mei, Hemelvaartsdag organiseert mijn vereniging De Koplopers, de 22-ste Golden Tenloop.
Ik loop zelf niet mee, maar ben actief als medewerker bij de jeugdlopen (1 km. en 2,5 km.) en in de finishfuik.

De voorinschrijving (via internet) is inmiddels gesloten. Je kunt nog wel inschrijven op de dag zelf, maar dan alleen als recreant. Voor lopers uit Delft en omgeving is er nog een speciale inschrijving op vrijdagavond 15 mei (van 6 tot half 9) in DOK, de bibliotheek van Delft.

De Golden Tenloop groeit langzamerhand uit zijn jasje. We hebben al 1000 voorinschrijvingen en het totaal aantal deelnemers zou dus wel eens naar de 2000 kunnen gaan. Wedstrijdlopers starten vanuit een speciaal startvak, vooraan. Maar recreanten zullen veel moeite hebben om een snelle tijd te lopen.

Vanmiddag heb ik zelf een duurloopje gedaan waarbij ik een deel over het parkoers van de Golden Tenloop liep. Via het centrum van Delft liep ik naar de Delftse Hout en toen nog wat verder richting Pijnacker. Langs de Dobbeplas terug naar de Delftse Hout en daarna weer terug door het centrum naar huis. Het was warm in de zon. Ik hoop dat het lijf alvast een beetje went aan de zon en de warmte.

Zondag 10 Mei 2009 at 5:27 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Top of Flop week 19

"Know your enemy" van Green Day wordt een flop, helaas.




Deze week draag ik de nieuwe single van Franz Ferdinand voor: "No you girls"
Mooie Engelse jongens, doet me een beetje denken aan "Duran Duran".


Geen gelikt clipje om je over de streep te trekken. Alleen luisteren en oordelen of het muzikaal ook wat voorstelt.

Franz Ferdinand - No You Girls
Found at skreemr.com

Is het TOP of is het FLOP

Zaterdag 09 Mei 2009 at 7:04 pm | | muziek | Negen reacties

Souplesse en kracht

De vrijdagavondtraining doe ik op zaterdagmorgen. En i.p.v. 5 keer 600 m. doe ik 5 keer 150 s.
Ik loop eerst in een rustig tempo naar de TU-wijk. Ik gooi de armen, schouders en benen wat los en doe de versnellingen van 150 sec. op de nieuwe fietspaden langs de Mekelweg. Niet zo hard mogelijk, maar zo soepel mogelijk.

Na 4 tempo's vind ik het genoeg; dat was het souplesse-onderdeel.
Ik loop naar de bibliotheek van de TU en loop twee keer omhoog. Ik doe er 37 sec. over. En dat was het krachtonderdeel.

In de komende maanden wil ik wat meer krachttraining doen, voor de belangrijkste spieren. De quadricepsen moeten hard werken bij de klimmetjes tegen de bibliotheek op. De kuiten train ik thuis op de onderste traptree.
In het filmpje hieronder legt Michelle uit hoe je je kuitspieren kunt versterken. Maar 20 tot 30 oefeningen zoals Michelle voorstelt, is wat overdreven.
Ik doe het 12 keer met 2 benen en 12 keer met ieder been afzonderlijk.

Zaterdag 09 Mei 2009 at 11:53 am | | hardlopen | Vier reacties

Minuten i.p.v. 100-jes

"Waarom loop je tijdens je intervaltrainingen geen minuten in plaats van afstanden", vroeg Leo zondag tijdens de Groene Parkenloop. Ik moet toegeven dat het een paar voordelen heeft:
1. je kunt ook eens een ander parkoers lopen dan dat saaie fietspad met de 100 m. streepjes
2. Je kunt meer op gevoel trainen en hoeft niet zo opgejaagd naar de piepjes van je horloge te luisteren.

Het programma van vanavond 6 x 800 m. verander ik in 7 x 3 min.
Ik ga om 10 over 7 de deur uit en loop over de Tramkade richting Schipluiden. De minutenloopjes kosten me moeite: zware benen en wind tegen. Maar ik geniet van de groene natuur en de frisse regendruppels. Ik loop verder langs de voetbalvelden en de golfbaan. Dan krijg ik wind mee.

Ik heb geen muziek op vandaag. Ik luister naar mijn lichaam, naar het kloppen van mijn sentimentele hart en naar het klagen van mijn bovenbenen. De quadricepsen raden me aan om na 6 x 3 min. te stoppen. Natuurlijk pak ik die 7e ook mee.

Op de terugweg naar het Westerkwartier kom ik een loopgroep tegen van IJsclub Bertus. Ze worden getraind door een loopmaatje van vroeger, Norbert.
De groep is net bezig met skippings. Ik stop even om te kletsen en Norbert laat ze nog beter hun best doen.
Met zware benen en een glimlach op mijn gezicht kom ik om 10 over 8 weer bij huis aan.

Dinsdag 05 Mei 2009 at 8:52 pm | | hardlopen | Vijftien reacties

gedachten op 4 mei

Bettie kijkt ieder jaar op TV naar de nationale dodenherdenking in Amsterdam. Ik kijk ook even en zie koningin Beatrix naar het monument lopen. Naast en achter haar lopen militairen in trotse uniformen. Ik vind dat militairen niet thuishoren op zo'n herdenking. De mannen in uniformen zijn degenen die al die doden op hun geweten hebben. Ze zijn heel goed in mensen doodmaken, ze hebben er hun beroep van gemaakt.

Ik ga maar even hardlopen om de gedachten te verzetten.
Een half uurtje maar.
Op de mp3-speler hoor ik Sam's town van the Killers. Als het is afgelopen speel ik het nog een keer af. En daarna nog een paar keer.

I've got this energy beneath my feet
like something underground's gonna come up and carry me,
I've got this sentimental heart that beats
but I don't really mind that it's starting to get to me now


Maandag 04 Mei 2009 at 9:15 pm | | overig | Negen reacties

Fluitekruid

Op deze zondag loop ik de Delftse Groene Parken-loop samen met Leo.
Om half elf ontmoet ik Leo en Marcel in de kantine van AV'40. We kletsen wat en lopen gezamenlijk een paar rondjes in over de atletiekbaan. Om 11 uur starten we: Leo en ik doen 21 km., Marcel gaat voor 15.

In de eerste kilometers zien we links en rechts van de weg het bloeiende fluitekruid; het komt tot schouderhoogte. Wat mij betreft wordt de naam van deze prestatieloop veranderd in "Fluitekruidloop", want ieder jaar slingert het loperslint zich begin mei tussen het fluitekruid door.
Het regent af en toe licht, het tempo ligt rond de 4 min. 50 per kilometer. Na 3 km. blijft Leo een beetje achter; samen met Marcel draaf ik in hetzelfde tempo door. Bij de 5 km. is de doorkomsttijd 24.20. Marcel trekt in hetzelfde tempo door en ik houd even in en wacht op Leo.

De splitsing tussen 15 km en 21 km. volgt naar 7 km. Marcel heeft dan 100 m. voorsprong en slaat linksaf. Leo en ik vervolgen onze weg richting Pijnacker. We gaan vandaag niet voor een tijd, maar ik wil graag 1 uur 45 lopen. Vind het toch een beetje genant als ik boven de 1 uur 50 zou lopen. Leo liep vorige week een steengoede tijd, 1 uur 30, maar wil vandaag echt rustig aan doen. De tussentijd op 10 km. is 49.09.

Deze editie van de Groene Parkenloop wordt een kopie van 2005, toen ik ook samen met Leo liep. Terwijl ik de 5 min. per km. wil aanhouden, dringt Leo aan op een rustiger tempo. Uiteindelijk geef ik toe en gaan we 5 min. 10 lopen en pauzeren we rustig bij de drinkposten. Na een plaspauze in het fluitekruid hebben Leo's benen weer nieuwe krachten. Leo loodst mij door de zware 19e km. heen. We sprinten niet en finishen zij aan zij na 1 uur 46 min. 17 sec.

Het zonnetje is gaan schijnen. Marcel staat tevreden lachend aan de finish en Bettie is ook naar de Brasserskade gekomen. Met zijn 4-en praten we na op het terrasje voor de kantine van AV'40. Eerst met koffie en cake. Daarna met Palm en Hertog Jan.
Om half 2 vertrekken Leo en Marcel op de fiets naar Den Haag. Ik fiets met Bettie naar huis.
We komen niet ver: we stranden op de Beestenmarkt, bij Kobus Kuch.


4 jaar geleden zagen Leo en ik er zo uit na 21 km.

Zondag 03 Mei 2009 at 3:58 pm | | hardlopen | Vijftien reacties

Top of Flop week 18

Untouched van de Veronica's gaat floppen, dat is zeker.

Maar wat te denken van de nieuwe single van Green Day: Know your enemy



In oktober komen ze naar Nederland voor een concert in Ahoy.
Is deze single TOP of FLOP ?

Zaterdag 02 Mei 2009 at 08:47 am | | muziek | Negen reacties

Kwetsbare kuiten

Op het schema staat voor deze week nog een intervaltraining: 8 x 600 m. Ik zit er een beetje tegenaan te hikken, heb eigenljk niet zo'n zin. Vanmorgen om half elf toch de schoenen aan en op pad.

De eerste vier 600-jes trek ik flink door. Ik loop ze tussen de 2 min. 20 en 2 min. 30. Tijdens de dribbelpauze na de nummer 4, voel ik een felle steek in mijn rechterkuit. Heel even maar, de pijn verdwijnt in een paar stappen. Maar ik durf de intervaltraining niet meer af te maken.
In 15 min. dribbel ik rustig terug naar huis, zonder pijn.


Het pijnlijke plekje aan de buitenkant halverwege de kuit heb ik snel gevonden. Eerst koelen met een ijsblokje.
Vanavond of morgenochtend eens kijken hoe het zich ontwikkelt.
A.s. zondag een halve marathon in een rustig tempo ... moet kunnen. En de komende week even geen snelheidstraining.

Donderdag 30 April 2009 at 12:39 pm | | hardlopen | Tien reacties

She is leaving home


Vanavond is Jessie vertrokken naar Boedapest. Het is dit jaar al haar 3e buitenlandse studiereis met de studievereniging. Eerst Straatsburg, daarna Luxemburg en nu 20 uur in de bus naar Boedapest. Volgende week dinsdag komt ze terug.

Maar ze zal dan weer snel weggaan. Jessie heeft een kamer gevonden in Leiden en ze wil z. s. m. verhuizen.
In de weekends zal ze nog wel thuiskomen. Voor de was en haar baantje in de supermarkt.
Het is een volgende stap op weg naar zelfstandigheid.
Ik wist dat ze ooit het huis uit zou gaan, maar ik word er wel een beetje weemoedig van.

Dinsdag 28 April 2009 at 7:14 pm | | Bettie, Jessie en Max | Twaalf reacties

Le premier jour du reste de ta vie

Zaterdagavond zagen Bettie en ik de film "Le premier jour du reste de ta vie".
Die film vertelt 5 verhalen over een normaal Frans gezin. Het gezin bestaat uit 5 personen: vader Robert Duval, moeder Marie-Jeanne, de zoons Albert en Raphal en dochter Fleur. Ieder personage speelt in een van de verhalen de hoofdrol.
Volgens mij zijn Bettie en ik precies de doelgroep waar deze film voor gemaakt is. We zijn nu 24 jaar samen en in de film herkennen we veel van wat we zelf meegemaakt hebben of nog gaan meemaken in de komende jaren.

Het is geen zwaar bespiegelend drama geworden over het wel en wee van een gezin. De ontwikkeling van de personages is niet buitengewoon, maar boeiend om te volgen. De verhalen worden grappig en eenvoudig verteld; het is een feel-good-movie.

Het eind van de film is ontroerend, maar niet sentimenteel.
Le premier jour ... is de beste film die ik de laatste tijd heb gezien.



Op de mooie website van de film vind je video-fragmenten en veel foto's.

Maandag 27 April 2009 at 3:10 pm | | cultuur | Drie reacties

Pas na 35 min.

Om 9 uur begint het zachtjes te regenen. Om 10 over 9 ga ik de deur uit voor een lange duurloop.
Het gaat voor geen meter. Na 8 min. inlopen doe ik plichtmatig wat losgooi-oefeningen bij het bushokje. Dan begin ik aan mijn duurloop richting Schipluiden.
Mijn kuiten zijn stijf en vermoeid, nog van de intervaltraining van vrijdagavond? Het lijkt wel of mijn nieuwe Sauconies van lood zijn gemaakt.

Na 30 min. moet ik kiezen, rechtsaf richting Vlaardingen of linksaf langs de Golfbaan terug naar Delft. Ik kies voor linksaf: als het niet beter gaat, ben ik snel weer thuis.
Pas na 35 min. kom ik los. Een kort klimmetje tegen het zandlichaam op doet wonderen. De benen voelen lichter, ik zie opeens hoe mooi de omgeving is. Over het weiland zie ik een roodbruine gloed van bloeiende zuring. Het rijtje knotwilgen verderop is gekroond met lichtgroene bolletjes. In 2 min. tijd is mijn stemming 180 graden gedraaid. Honderd meter voor me zie ik een andere loper. Na een korte versnelling haal ik hem bij en maak een praatje.

Ik loop verder langs de TU-wijk en door de Wippolder. Dan door naar Delfgauw en richting Nootdorp.
Ik kom Rien tegen, die vorig jaar afhaakte uit de Instroom-Herstel-Groep. Hij is nu toch weer begonnen met korte stukjes. Vijfhonderd meter verder bij Uylenburgh word ik enthousiast begroet door de loopgroep Lekkergelopen met daarin vele bekenden. Een minuutje eerder of later en ik had ze ze misgelopen.

Weer 500 m. verder loop ik mijn zwager Frank tegemoet. We stoppen even voor een praatje. De laatste 25 minuten langs de Brasserskade en door het centrum van Delft, onderbreek ik niet meer.
Tegen half 12 ben ik weer thuis. Mijn shirt doorweekt van de regen. Bij elkaar 2 uur gelopen en ongeveer 20 km. weggedouwd.
Precies op tijd om de spannende ontkmoping te zien van de Londen Marathon. Met als terechte winnaars: Irina Mikitenko en Sammy Wanjiru.

Zondag 26 April 2009 at 8:10 pm | | hardlopen | Vijftien reacties

Top of Flop week 17

De nieuwe single van Depeche Mode, Wrong, wordt een hit als het aan de lezers ligt. Maar geldt dat ook voor de Top of Flop van deze week ?

De Veronicas komen uit Australi�. De zusjes Jessica en Lisa Origliasso doen me denken aan Tatu.
De retecommerciele muziek die ze maken trouwens ook.
Hun nieuwe single "Untouched" begint met een cello/viool-riff, die direct de aandacht trekt.



Is het TOP of is het FLOP

Zaterdag 25 April 2009 at 11:37 pm | | muziek | Negen reacties

5 x 600

De tweede intervaltraining van de week is een groepsactiviteit. Als kilometervreter ga ik lopend naar de training toe en ik tref daar de rest van de groep.

We lopen in de richting van de Delftse Hout, maar voor we daar zijn slaan we rechtsaf. We doen onze oefeningen op een stukje gras in de zon en lopen dan naar het Virulypad. Daar lopen we 5 x 600 m. die op het schema staan.
Peter, Esther, Koos en Rob gaan 28 sec. per 100 m. lopen. Marco en ik zullen wel zien wat er in zit.
De eerste 600 m. gaan in 2 min. 18 en dat is een beetje te gek; we willen geen blessure oplopen. Wegduikend voor ganzen en hun uitwerpselen lopen we nog 4 keer 600 m. in een rustiger tempo: 2 min. 22 tot 2 min. 24.

Als we teruglopen naar het clubhuis zien we een lepelaar waden door en sloot, hij laat ons heel dichtbij komen voor hij opfladdert. Van het clubgebouw draaf ik weer terug naar huis, zodat ik vandaag ca. 14 km. gelopen heb.

Programma voor de komende maanden
3 mei - Delftse Groenparkenloop 21,1 km.
24 mei - Royal Ten (Den Haag) 10 km. (voluit)
20 juni - 12-uurs-estafette Den Haag
4 juli - Kadeloop Schipluiden 12 km. (voluit)

In het najaar begin ik met de Vechtdalmarathon (in september in Ommen) en ik heb me ingeschreven voor de Berenloop op Terschelling (halvathon).

Zaterdag 25 April 2009 at 11:01 am | | hardlopen | Zeven reacties

Rokjesdag


Martin Bril is op 49-jarige leeftijd overleden. Dat is heel triest voor mevrouw Bril en zijn dochters.
Ik vind het heel jammer, ik las zijn columns graag.
Maar volgend jaar en de jaren daarna zal ik op een mooie warme dag in mei of juni nog even denken aan Martin Bril en op een terrasje gaan zitten kijken naar de dames die langsflaneren.

foto: nicubunu

Vrijdag 24 April 2009 at 08:40 am | | cultuur | Negen reacties

5 x 800

Een heerlijke training op een zonovergoten dag.
Op het schema staat 5 keer 800 m. en die training werk ik af op mijn priv parkoers langs de Provinciale weg. Hetfietspad ligt voor een groot deel in de schaduw: de bomen zijn al groen. In de berm aan de andere kant zie ik pinksterbloemen, paardebloemen, ridderzuring en smeerwortel.

Ik zet mijn stopwatch op 26 s., als richttijd voor iedere 100 m. Komt overeen met 4 min. 20 per km. De eerste 800 m. loop ik (op gevoel) al op een tempo van 25 s. per 100 m. Ik wandel / dribbel zo'n 250 m. tussen de intervallen. Ook de volgende 800-jes gaan in het tempo van 25 s. per 100 m. Al wordt het steeds iets harder werken.

Ik dribbel in 10 min. terug naar huis; de hele training kost mij slechts een uur.

Omdat het deze week, Depeche Mode-week is een klassieke clip uit 1989. Geen schaarsgeklede bitches, maar na 59 sec. wordt het toch een leuke clip voor de liefhebbers.
Check de dame van 1 min. 41.

Dinsdag 21 April 2009 at 10:26 pm | | hardlopen | Negen reacties

Gelezen: Een dag uit het leven van je lichaam

Ik kreeg het boek "Een dag uit het leven van je lichaam" geschreven door Jennifer Ackerman van mijn zus, toen ik slaagde voor mijn examen sportmassage. Het is echt een boek voor mij.

Ackerman vat de meest actuele kennis over het menselijk lichaam samen in haar belevenissen op een willekeurige dag. Het boek begint als zij 's ochtends wakker wordt en in het laatste hoofdstuk gaat de schrijfster na een lange vermoeiende dag weer naar bed. In 13 hoofdstukken komen allerlei functies vanhet menselijk lichaam aan de orde.

Het is een leuk boek, dat makkelijk wegleest omdat het ook een beetje over jezelf gaat(je eigen lichaam). En je steekt er nog wat van op ook.

Als voorbeeld een stukje over sex.
"De universiteit van Bristol komt met het nieuws dat bij mannen die de hoogste frequentie orgasmes rapporteerden, het risico op fatale hartaanvallen gehalveerd was. Wellicht omdat sexuele activiteit een goede training is voor hart en bloedvaten of omdat mannen met een actief sexleven gewoon gelukkiger en minder gestresst zijn.

Een andere studie liet zien dat studenten die 1 of 2 keer per week gemeenschap hebben, gemiddeld 30% hogere niveau's immunoglobulinen hebben dan studenten die zich onthouden."

En nu ik het toch over sex heb.
Op Grenswetenschap.nl las ik een stukje over hooikoorts: Ejaculeren verzacht hooikoorts.
Volgens Dr. Zarrintan, neuroloog bij de Tabriz Medical University in Iran, raken mannen sneller verlost van hun verstopte neus, na (frequent) ejaculeren.
Tijdens de mannelijke ejaculatie zou het sympathisch zenuwstelsel voor de vernauwing van alle bloedvaten in het lichaam zorgen. En dus ook de neusbloedvaten vernauwen zodat er weer nasaal geademd kan worden.
De hypothese is nog niet klinisch getest.
En ik heb zelf ook geen idee of het helpt .... ik heb nl. geen hooikoorts.

Maandag 20 April 2009 at 10:04 pm | | overig | Vijftien reacties

10 kilometer trimloop

10 km. haiku


Tien kilometer
Het mooiste uur van de week
Tis net of ik vlieg


Op de 3e zondag van de maand is er bij AV'40 een trimloop over 5, 10 of 15 km. Vanmorgen loop ik daar de tien.
Ik wil stevig doorlopen, maar niet voluit. Er zijn veel bekenden en ik vind een paar loopmaatjes die ook voor 48 a 50 min. gaan.

De eerste kilometer gaat in 4 min. 59. En dan ga ik wat versnellen. Van de loopmaatjes gaat alleen Jos mee in de versnelling. De tweede kilometer gaat (met tegenwind) al in 4.45. In het zonnetje draven we verder in dat tempo. Jos vertelt dat-ie een korte nacht had en niet "top" is. Maar hij klampt aan en samen lopen we naar de 5 km.
De doorkomst is 23 min. 45., we drinken en bekertje water en gaan op weg naar de 6.

Ik voel me heerlijk, high van het lopen. Ik geniet van de zon, de benen voelen goed. Jos klaagt dat we versnellen, zijn Garmin meldt dat we 4.30 per km. lopen. Door de Delftse Hout naar de 7. In gedachten zie ik de laatste 3 km. van het parkoers voor me: de bochten, de klimmetjes, de plekken om aan te zetten.
Jos neemt nog n keer de kop over. Hij loopt liever een constant tempo; ik loop graag met versnellingen van loper naar loper en zet aan in klimmetjes en na de bochten.

Net na het bordje van 8 km. geef ik even gas. Jos haakt af. De versnelling is iets teveel van het goede. Ik raak buiten adem en laat het tempo in de laatste kilometer weer iets zakken. Ik passeer nog 2 lopers en finish na 46 min. en 9 sec. Negatieve split: tweede 5 km. gaan in 22 min. 24.
Ok, het is een stuk sneller dan de 48 min., die ik van plan was. Maar ik heb heerlijk gelopen.

Over 2 weken loop ik hier weer, maar dan is het een halve marathon.

Zondag 19 April 2009 at 5:03 pm | | hardlopen | Vijftien reacties

Top of flop week 16

Ik zou naar Pinkpop, onder andere vanwege Depeche Mode. Maar ik kon niemand vinden die meeging. Dus zal ik op zondag 31 mei naar de TV kijken om Depeche Mode te zien.

Deze week mogen jullie stemmen over de nieuwe single van David Gahan, Martin Gore en Andrew Fletcher: Wrong.


Is het TOP of is het FLOP ?

Zaterdag 18 April 2009 at 5:16 pm | | muziek | Zes reacties

Vrijdagavondtraining

De intervaltraining van vrijdagavond bestaat uit 5 x 400 m. en 5 x 200 m.
Met trainer Koos erbij zijn we met z'n 10-en. Het is een heerlijke lenteavond, dus korte broek aan en het loopjack blijft uit.

We lopen in naar camping Uylenburgh en doen op de parkeerplaats onze warming-up en wat loopscholing. Daarna 3 versnellingen en nog 5 min. doordribbelen naar het eind vanhet Virulypad.

Daar beginnen we aan het korte intevalprogramma. Ik loop met Koos de 400-jes in 100 sec. Bij de 200-jes loopt Peter met ons mee. De eerste gaan in 48 s., maar de laatste 3 in 44 tot 46 sec.

Na het uitlopen drink ik een flesje sap in de kantine. Om wat kilometers te sprokkelen ben ik naar de training komen lopen, dus moet ik ook weer 3 km. teruglopen naar huis. En zo komt mijn weektotaal toch weer boven de 40 km.

Vrijdag 17 April 2009 at 10:50 pm | | hardlopen | Tien reacties

Lola rennt

De film "Lola Rennt" van Tom Tywker staat al heel lang op mijn "to see-lijstje". Voor de Paasdagen heb ik de DVD geleend bij DOK.
Het verhaal:
Manni, het vriendje van Lola, verdient de kost met allerlei louche zaakjes. Maar vandaag loopt het mis: hij raakt een tas met 100.000 Mark kwijt en de gangster voor wie hij dat vervoerde, zal hem daarvoor waarschijnljk vermoorden. Hij belt Lola in paniek op. De roodharige Lola belooft dat ze iets zal verzinnen en binnen 20 min. met 100.000 Mark bij hem zal zijn. Hoe ze dat gaat doen weet ze nog niet, maar ze zal moeten rennen.

Lola, gespeeld door Franka Potente, rent door de straten van Berlijn. Met een gewone katoenen lange broek en grote stevige zwarte schoenen, neemt ze de kortste weg dwars door het verkeer. Het ziet er niet atletisch uit, ze rent gewoon zo hard mogelijk.

Het is een vermakelijke film, zonder boodschap. Er zitten wat aardige filmtruukjes in (bijv. split-screen) en goed gekozen muziek. Na 90 minuten weet je hoe het afloopt met Lola en Manni.

Donderdag 16 April 2009 at 10:50 am | | cultuur | Zes reacties

Wat is dat toch met die paardestaartjes?



Tijd voor enige uitleg.

In een wedstrijd start ik meestal rustig en loop daarna van groepje naar groepje. Ik zoek dan graag een mikpunt uit in de lopers voor me. Omdat de finish nog ver is richt ik me eerst maar eens op het inhalen van dat mikpunt.

Vaak is het mikpunt het zwartwitte clubtenue van een mede-Koploper. Als het iemand is uit mijn eigen trainingsgroep of uit de (hogere) wedstrijdgroep, dan is dat een extra stimulans. Bij het passeren maak ik altijd even een praatje (als daar nog lucht voor is).

foto via Flickr




Zijn er geen Koplopers, dan valt mijn oog al gauw op dames. Die hoeven niet per se blond te zijn. Petra van Marrewijk heeft korte zwarte haren en ik heb heel wat kilometers achter haar aangerend. Inhalen lukte niet vaak.
Blonde haren vallen gewoon meer op. Dus een blond paardestaartje wordt eigenlijk automatisch een mikpunt voor de volgende kilometers. Eenmaal bijgehaald ga ik op zoek naar een volgend mikpunt.


Het jagen op blonde vrouwen pakt ook wel eens verkeerd uit.
In mijn beste jaren liep ik wel eens in de buurt van Karin Ingelse. Deze blonde schone, die ook TV-presentatrice is, finishte bij wedstrijden regelmatig bij de eerste 3 vrouwen.
Tijdens mijn tweede marathon kwam ik na 25 km. naast haar te lopen. "Kun je mij een tijdje uit de wind houden", vroeg ze. Ik ging braaf voor haar lopen, maar niet voor lang. Twee kilometer verder moest ik lossen. Bij de 30 km. zakte ik compleet door het ijs: over de laatste 12 km. deed ik 73 minuten.


Paardestaart-haiku


Blonde paardestaart
weinig dat ik mooier vind
dansend in de wind

Dinsdag 14 April 2009 at 5:30 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Halve marathon Utrecht

Vooraf aan de wedstrijd hang ik anderhalf uur rond bij het webloggers-verzamelpunt in de Jaarbeurshal. Het was leuk om daar onbekende bloggers zoals Ruud, Hans en Andrea te ontmoeten. Maar ook om oude bekenden te spreken: Aad en Rinus.
Vlak voor de start zie ik Rik finishen op de hele marathon. Net boven de 3 uur, maar zeer tevreden.

Om klokslag 2 uur start ik met duizenden anderen voor de halve marathon. Het duurt 2 min. 20 voordat ik over de rode matten dribbel. De eerste kilometers zijn erg rommelig. Het parkoers leidt over oneffen straten en fietspaden. Obstakels op de weg zorgen voor opstoppingen. Ik loop ongeveer 5 min. per km.
Ik blijf een tijdje achter een slanke jongedame aanlopen (met blonde paardestaart). En ik raak aan de praat met een jonge knul die zijn 2e halve marathon loopt. In Egmond liep hij al 1.43. Ik vertel hem dat we zeker onder 1.45 gaan lopen. De blondine laten we achter ons en we lopen samen stevig door tot de 10 km.

Net na de drinkpost van de 10 is het webloggers-steunpunt. Precies op dat moment kom ik naast Maurice. Het steunpunt is net zo druk bemensd als in R'dam: JeeWee, Tiny, Fred, Richard. Ik schud Gert de hand en hij fietst een stukje mee met Maurice en mij.
We lopen nu voor de wind en de warmte wordt een spelbreker. Ik kan Maurice net bijbenen. Als we 180 graden omkeren en we een zacht tegenwindje krijgen verhoog ik het tempo en loop bij Maurice weg.
Bij de 15 km. voelen de benen nog goed. Na de 16 km. volgt een lange klim naar de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Ik sluit aan bij 2 andere lopers en samen halen we vele lopers in. We lopen Utrecht weer binnen en er resten nog een paar kilometers.

Ik drink nog wat bij de 20 en in de laatste kilometer maakt Michelle nog een foto van me. Op 400 m. voor de finish tik ik een jonge knul, die wandelt, op de schouder: kom op, aanpikken. In de laatste 100 m. loopt hij natuurlijk nog bij me weg. Ik finish na 1 uur 42.12


eerste 5 km.: 24.19
tweede 5 km.: 24.03
derde 5 km.: 24.33
vierde 5 km.: 23.58
laatste 1100 m.: 5.20

lees verder

Maandag 13 April 2009 at 7:39 pm | | hardlopen | 28 reacties

Quattro Stagioni: primavera - lente

Twee maanden geleden fietste ik terug naar Delft, nadat ik mijn moeder bezocht had in het verpleeghuis. Harde noordwestenwind tegen, koude regen doorweekte mijn kleren.
Vanmiddag fiets ik dezelfde route in een dun hemdje in de zon. De lente komt in hoog tempo het land binnen. Met een tussensprint vouwen de knoppen aan de bomen zich open tot frisgroene bladeren. De lucht is vol van insecten en volgelzang.

In het voorjaar verschijnen de bloemen volgens een vaste volgorde. Eerst het klein hoefblad, daarna speenkruid en de paarse bloeistengels van het groot hoefblad.
Eerder deze week zag ik de eerste pinksterbloemen en ereprijs. Ik verwacht binnenkort het fluitekruid, het koolzaad en de klaproos.

De wedstrijden hebben ook ieder jaar dezelfde vaste volgorde: CPC - Rotterdam - Golden Tenloop. De afstanden worden korter, de duurlopen worden korter. Je kunt 's avonds weer bij daglicht trainen. De trainingsarbeid verschuift van duurwerk naar snelheid.

Meer dan andere jaren herken ik in dit nieuwe seizoen het onstuitbaar verstrijken van de tijd. Het afscheid van een collega, mijn eigen 49-ste verjaardag brengen me in een sombere, bespiegelende stemming.

Maar hardlopen beurt me altijd op. Mijn moeder takelt niet verder af, maar knapt weer op. Mijn kinderen worden in sneltreinvaart volwassen. De dagen worden langer en warmer. De benen worden bruiner, de kleding luchtiger. Er komt een mooie zomer aan.

Zondag 12 April 2009 at 10:57 am | | hardlopen | Zes reacties

Vrijdagavondtraining

Op vrijdagavond train ik mee in groep 2 o.l.v. trainer Koos. Ik ken Koos al heel lang, we hebben jarenlang in dezelfde groep getraind. De afgelopen 2 jaar zijn we allebei geplaagd door blessures en Koos heeft me vaak gewaarschuwd om voorzichtig te zijn bij versnellingen. Zeker aan het begin van de training moet je niet voluit sprinten.
Gisterenavond was Koos zelf iets te enthousiast bij de laatste steigerung. Een pijnscheut in de lies, een van de adductoren verrekt.
Het gevolg was dat Koos het intervalprogramma niet mee kon doen. Bij het uitlopen terug naar de club, had hij er nog altijd last van.

Het interalprogramma bestond uit 3 series van 200 - 400 - 600 m. et telkens 200 m. pauze. Ik startte samen met Rob en we hielden een tempo aan van 26 s. per 100 m.
Mijn nieuwe schoenen zaten niet lekker, het was warm en de benen waren stram. In de tweede serie kwam ik los en in de derde serie liep ik (zonder Rob) 24 s. per 100 m.
Het zweet liep langs mijn gezicht.

Na de training nog 2 biertjes gedronken met de andere Hans uit groep 2. Het was de laatste training voor de halve marathon van maandag. En het waren ook de laatste biertjes.

Zaterdag 11 April 2009 at 12:20 pm | | hardlopen | Acht reacties

Straatvoetbal 2008

Remi Gaillard is een beroeps-grappenmaker uit Frankrijk. En hij kan een aardig balletje trappen.


Meer stunts van Remi vind je op Dailymotion.

Vrijdag 10 April 2009 at 11:18 am | | overig | Vijf reacties

Foto's en rechten

Ik vind het prima als anderen mijn foto's uit mijn webalbums downloaden, afdrukken of op hun eigen website gebruiken. Ik ben maar een hobby-fotograaf en ben niet zo bezitterig op mijn foto's. Er zit geen copyright op die foto's.
De foto's die ik upload naar Flickr, mogen anderen ook bekijken en gebruiken. Onder het kopje Privacy and Permissions heb ik als Creative Commons licentie "Attribution" ingesteld: mijn foto's mogen worden gebruikt met vermelding van mijn naam.


Ik vind eigenlijk dat de mensen die (herkenbaar) op de foto staan afgebeeld, de eigenaar zijn van die foto. En dus niet degene die toevallig de camera bediende.
De rechten van onderstaande voorbeeldfoto horen eigenlijk toe aan Jacqueline en niet aan mij.

Als Jacqueline niet wil dat die foto door iedereen gebruikt mag worden dan zal ik er een andere licentie aan hangen.
Als ze hem lelijk vindt en zo niet op internet wil staan, dan zal ik die foto (op haar verzoek) uit het album verwijderen.

Hoe denken jullie hierover ?

Donderdag 09 April 2009 at 10:25 pm | | overig | Dertien reacties

Maandagavond - dinsdagmorgen

Wat doe je als je geen zin hebt in een intervaltraining ?
Een vaartspel.
Ik loop eerst rustig naar de TU-wijk en doe daar wat oefeningen. Dan begin ik met een stuk of 10 ins en outs: tussen 2 lantaarnpalen kort versnellen en tussen de volgende palen uitbollen. Zo raak ik de loomheid kwijt.
Ik loop 2 keer een snel rondje over de fietsbrug bij de studentenflats. En daarna loop ik wat langere tempo's: een 200 m. in 48 s., een 300 m. 70 sec. en 400 m. in 90 s. Hierna een speels rondje over de pas aangelegde hobbeltjes op de Mekelweg. En ik sluit mijn training af met 4 klimmetjes tegen de biblotheek op.
Bij elkaar een uur getraind.


Op dinsdagmorgen doe ik een duurloop van ongeveer 15 km. Die heb ik samengevat in een haiku:

Lucht neemt onrust weg
uit mijn hart en uit mijn hoofd
Geluk doorweekt shirt

Dinsdag 07 April 2009 at 12:45 pm | | hardlopen | Elf reacties

Rotterdam marathon 2009

Zelf niet gelopen (de marathon vind ik te lang), maar het was een prachtige dag.
Gelukkig hebben we de foto's nog.

Zondag 05 April 2009 at 7:42 pm | | hardlopen | Zestien reacties

De vijfde keer

Het is vanmorgen de 5e keer dat ik op hardloopschoenen de deur uit ga. Maar het aantal kilometers is niet bijzonder groot. Maandagmiddag en gisterenochtend maar een half uurtje gelopen en de duurloop van dinsdag was slechts 110 minuten.
Voor de CPC was ik erg gemotiveerd en sloeg ik (bijna) geen training over. Voor de halve marathon van Utrecht ben ik minder gemotiveerd: ik kies vanmorgen voor een duurloopje i.p.v. een intervaltraining. Ik heb geen trek in 6 keer 800 m. leed.
Het wordt mijn vaste rondje over de Kruithuisweg en door de TU-wijk terug. Als ik eenmaal opgewarmd en los ben, doe ik toch nog 6 versnellingen van 200 m. Toch nog een beetje snelheid gedaan ;-)






En dan wens ik de deelnemers aan de Rotterdam Marathon morgen heel veel succes.
De debutanten wens ik een onvergetelijke dag toe: letterlijk want je eerste marathon vergeet je nooit meer.

De ervaren rotten wens ik vooral veel wijsheid toe: zet het verstand pas na 30 km. op nul en beheers je tot die tijd.
Tot morgen.

Zaterdag 04 April 2009 at 1:50 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Nieuwe patta's

Dankzij de gulle giften van de verjaardagsvisite heb ik nieuwe hardloopschoenen kunnen kopen, oftewel nieuwe patta's.
"Heb je een nieuw woordje geleerd?", vraagt Jessie aan haar 49-jarige vader.
Ja, nooit te oud om te leren.

Het is eenzelfde paar geworden als ik in augustus kocht: Saucony Progrid Jazz 12.


De eerste keer lopen met nieuwe schoenen is bij mij vaak een gevecht tussen mijn voeten en de schoenen. Zo ook vandaag. In het eerste kwartier zitten de kleine tenen klem in de stugge schoenen. Op de onderkant van mijn voeten voel ik allemaal plekjes opgloeien die protesteren tegen de extra demping en het gebrek aan beweeglijkheid. Na 15 min. keer ik om.
Maar op de terugweg winnen de voeten het van de schoenen. De pijntjes verdwijnen, ik ga wat versnellen. Heerlijk lange passen maken. Even 200 m. voluit: 50 sec.

Morgen de laatste intervaltraining op de oude schoenen. En zondag de hele dag op de nieuwe patta's.

Vrijdag 03 April 2009 at 7:23 pm | | hardlopen | Acht reacties

Uta Pippig

Uta Pippig, geboren in Oost-Duitsland, won de eerste marathon door Oost- en West-Berlijn liep.
Drie keer won ze de marathon van Boston.
Paardestaartjes. Kushandjes naar het publiek.
Bij een Nike-commercial sprak ze in wat het lopen voor haar betekent.


speakertjes aan

Donderdag 02 April 2009 at 7:00 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

NT Gent - Instinct

Maandagavond speelde NT Gent in Delft de voorstelling "Instinct".
Het toneelstuk is gebaseerd op "Double Indemnity in Three of a Kind", een novelle van James M. Cain, die ook "The Postman Always Rings Twice" schreef. Beide boeken van Cain draaien om hetzelfde thema: een vrouw verleidt iemand die bij haar aan de deur komt en haalt hem over om haar echtgenoot te vermoorden.

Zo vergaat het ook Walter Ness, een verzekeringsverkoper gespeeld door Pierre Bokma, in het toneelstuk Instinct. Hij valt voor de charmes van Phyllis, de vrouw van een van zijn klanten. Walter laat zich ompraten en gaat proberen de man van Phyllis te vermoorden. De moord moet op een ongeluk lijken zodat de verzekeringsmaatschappij de levensverzekering toch zal uitbetalen.

De voorstelling duurt 3 uur en het is best moeilijk om het verhaal zolang boeiend te houden. De acteurs blijven de gehele voorstelling op het toneel en verplaatsen zelf de decorstukken.
Als de acteurs even geen rol hebben, leiden ze de aandacht soms af door gebaren of mimiek. Actrice Elsie de Brauw valt vooral op door haar wulpse gekronkel en haar openvallende kleding. Soms wordt er ook geneuried als achtergrondmuziek of meerstemmig gezongen, het lijkt soms wat op "The Singing Detective".


De voorstelling is nog te zien in Arnhem, Dordrecht en Amsterdam.
Maar je kunt ook de film Double Idemnity van Billy Wilder eens opzoeken: zonder Pierre Bokma en Elsie de Brauw, maar met Barbra Stanwyck en Edward G. Robinson.

Woensdag 01 April 2009 at 8:41 pm | | cultuur | Drie reacties

Onverwachte ontmoeting

Ik ben net 20 min. aan het lopen als er opeens een andere loper langszij komt. Ik loop tijdens een duurloop niet zo heel hard, maar ik word op dinsdagmorgen op de Tramkade, nooit ingehaald.
Het is Victor, een van de 4 trainer/coaches van de Instroom-Herstel-Groep. Hij woont dicht bij mij in de buurt, maar we lopen eigenlijk nooit samen.
Hij hijgt en zweet, want hij heeft even aangezet om mij in te halen. Ik vraag wat hij gaat doen: een rondje over 't Woudt, ca. 14 km. Dan ga ik met je mee.

We lopen samen verder door Schipluiden. Ik doe mijn jasje uit, want het wordt snel warmer in de zon. Volgens Victor lopen we 5 min. 40 per km.
We praten over vroeger toen ik, als vakantiebaantje, tomaten plukte in het Westland en hier elke dag langsfietste. Toen woonde Victor nog in Spanje, in de rosse buurt van Madrid.
Er is veel veranderd, maar toch ook niet. We kijken over de lege weilanden en zien de kerktorens van Delft, de flats van Rijswijk en Den Haag, maar ook de kieviten, de zwanen en de kauwen.


Via Den Hoorn lopen we terug naar Delft en dan komen we Henk tegen. Henk is met zijn 76 jaar de oudste loper in onze IHG. Hij komt elke dinsdag op de fiets naar Delft voor boodschappen en bonbons van Leonidas. Na 1 uur en 10 minuten is Victor bijna thuis. Ik bedank hem voor het gezelschap en sla linksaf richting Rijswijk.
Ik loop nog 20 min. door tot in het Wilhelminapark. Dan melden de knien dat het echt tijd wordt voor nieuwe schoenen. Ik loop terug naar huis en zet mijn stopwatch stil na 109 min.

Dinsdag 31 Maart 2009 at 1:23 pm | | hardlopen | Elf reacties

CAIW halve marathon Naaldwijk

Ik heb zelf niet gelopen, maar ik heb loopmaatjes Leo en Marcel aangemoedigd.
Marcel liep de 21 km in 1 uur 48.
Leo liep een verbazingwekkend snelle tijd : 1 uur 31 min. 36 s.
De tijden van de andere deelnemers vind je op deze site.

En de foto's die ik maakte, staan in mijn Picasa-webalbum.

caiw2009

Mooiere foto's vind je in het webalbum van Carry Wilmink.

Zondag 29 Maart 2009 at 8:38 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Top of flop week 13

Rigby komt er wel. Hun single Parade kreeg meer Top-stemmen dan Flop.

Deze week stemmen we over "She Doesn't Know" van Valerius.
Ik hoorde dit liedje in de supermarkt en vond het gelijk leuk.
Word je vrolijk en blij van.
Thuis even het clipje erbij gezocht.



Voor een evenwichtig muzikaal oordeel moet je eerst eens luisteren zonder het clipje. Vanavond ontdekte ik pas dat deze jongens gewoon uit Nederland komen.
Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 28 Maart 2009 at 12:38 pm | | muziek | Veertien reacties

Vrijdagavond

Precies een jaar geleden liep ik een hele training mee zonder last van mijn hiel. Ik ben nu officieel een jaar blessurevrij.
Vanavond train ik weer met groep 2 mee; we zijn met z'n 5-en. Arthur en Rob uit groep 1 gaan met ons mee. Het is nog licht als we op pad gaan, volgende week is het misschien ook nog licht als we terugkomen.

Na het inlopen en de warming-up doen we flink wat loopscholing en 3 pittige versnellingen. Dan beginnen we aan het programma: 15 x 200m.
Ik loop samen met Ria de 200-jes in 48 sec. In het begin kost dat moeite. Maar na de eerste drie wordt het makkelijker.
De benen voelen sterk, ik maak lekkere lange passen.
Na het programma joggen we rustig terug naar het clubhuis. Bij de cooling-down-oefeningen voelen de kuiten hard en stijf. Ze hebben hard moeten werken.

Dit weekend geen wedstrijd, wel verjaardag vieren.

Vrijdag 27 Maart 2009 at 9:59 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Rusteloze benen

Ik hoor op de radio wel eens reclamespotjes voor enge kwalen. Erectiestoornissen of een overactieve blaas. Meestal schenk ik daar geen aandacht aan. Maar laatst hoorde ik over "restless legs", rusteloze benen.
Via Google vond ik de website www.restlesslegs.nl Die wordt beheerd door Boehringer Ingelheim, een medicijnenfabrikant.
Mooie site vol met informatie:

Het Restless Legs Syndroom is een aandoening van het zenuwstelsel die zo'n half miljoen Nederlanders regelmatig dwars zit. Het is niet bij iedereen bekend en wordt ook niet overal serieus genomen. Het Restless Legs Syndroom is het beste te herkennen door een vervelend gevoel in de benen, waardoor u de onweerstaanbare aandrang voelt om te bewegen. Als u over uw benen wrijft, opstaat of gaat lopen, dan verdwijnt het nare gevoel. Maar als u gaat zitten of liggen komt het vaak weer terug. Heel vervelend, zeker als het de nachtrust verstoort en u zich overdag niet fit voelt. Blijf niet rondlopen met restless legs. Want er zijn tegenwoordig goede medicijnen.



Een half miljoen Nederlanders, da's wel veel. Er is zelfs een vermelding in Wikipedia en een patienten-verenging.
Maar gelukkig is het geen levensbedreigende kwaal. Het is een vervelend gevoel in de benen, waardoor u de onweerstaanbare aandrang voelt om te bewegen.
Dat klinkt bekend, dat heb ik ook.

Als u opstaat of gaat lopen, dan verdwijnt het nare gevoel.
Ja, dat klopt.
Je hoeft helemaal geen medicijnen te gaan kopen en te gaan slikken. Je moet gewoon even bewegen of gaan rennen.

Tot zover de gekkigheid.
Het hele Restless Legs Syndroom is een verzonnen kwaal, die alleen mensen treft die de heel dag op hun kont zitten en niets anders doen dan over hun gezondheid piekeren. De farmaceutische industrie heeft nog een paar chemische stofjes liggen. Als je maar genoeg onderzoekjes doet en reclame maakt gaan mensen die stofjes wel kopen en slikken. En als ze ervoor betaald hebben gaan ze natuurlijk zeggen dat die pillen heel goed helpen en dat ze veel minder last hebben.

Kanker genezen lukt Boehringer niet. Een vaccin tegen AIDS of malaria is te moeilijk. Maar een denkbeeldige kwaal verzinnen en daar pillen voor pushen, daar zijn ze goed in.

Woensdag 25 Maart 2009 at 3:19 pm | | overig | Negen reacties

400 - 600 - 800 - 600 - 400

De eerste intervaltraining van deze week bedenk ik zelf. Een pyramide van 400 - 600 - 800 - 600 - 400m. en dat dan twee keer. Zo kom ik bij elkaar op ruim 5 km. tempo. Met passen en meten moet het precies lukken om dit programma te lopen op mijn vaste rondje langs de Kruithuisweg en de Mekelweg.

Na het inlopen en wat oefeningen zet ik mijn stopwatch op 27 s. als richttijd voor iedere 100m. Op de 400-jes loop ik iets sneller dan die richttijd. Maar met wind tegen en op de 800 m. is het werken om de piepjes van de stopwatch voor te blijven.
Onderweg voel ik wat pijntjes in mijn linkerknie, mijn bovenbenen en mijn rechterkuit: waar eigenlijk niet. Maar als ik na een uur weer thuis ben, zijn de pijntjes verdwenen.
Morgenavond met de Instroom-Herstel-Groep meetrainen.
Vrijdag weer een intervaltraining met groep 2.

Dinsdag 24 Maart 2009 at 6:42 pm | | hardlopen | Zes reacties

49

Nadat ik me geschoren heb, kijk ik nog even in de spiegel. Aan mijn linkerslaap tel ik 25 grijze haartjes, rechts kom ik tot 24. Bij elkaar 49, dat is eentje meer dan gisteren.

Het is vandaag mijn 49-ste verjaardag. We moeten allemaal gewoon naar werk en naar school. Maar 's middags zijn we "toevallig" allevier vrij. Om n uur vieren we mijn verjaardag met een uitgebreide lunch.
Ik krijg een grappig T-shirt van Jessie en Max.
Van Bettie krijg ik geen kaartje voor Pinkpop, bij nader inzien laat ik dit jaar Landgraaf links liggen.


Op deze bijzondere dag fiets ik wel even naar Schiedam om mijn moeder te bezoeken in het verpleeghuis. Nog 5 weekjes moet ze daar opknappen en dan is ze weer fit genoeg om zelfstandig te wonen. Op de terugweg heb ik regen en wind tegen. Het kan mijn goede humeur niet bederven.

Om kwart voor zes gaan Bettie en ik met de tram naar Scheveningen. Het verjaardagskado van Bettie is een romantisch etentje in restaurant Spijs. Het eten is voortreffelijk, de bediening attent, de gesprekstof gevarieerd. We zullen er nog eens gaan eten.
Zondag vier ik mijn verjaardag nog een keer voor familie en vrienden.
Dat wordt ook een hele leuke dag.

Maandag 23 Maart 2009 at 9:43 pm | | overig | Veertien reacties

Leiden - Katwijk - Scheveningen deel 2

Het is een mooie dag voor een lange duurloop. Om 5 voor half 9 neem ik de trein van station Delft naar Leiden. Op station Hollands Spoor krijg ik gezelschap van Leo en Marcel. En om kwart voor 9 beginnen we bij de achteruitgang van station Leiden aan onze lange rustige duurloop.

We volgen de bordjes richting Katwijk en hebben de wind tegen. Het is nog best fris. We komen een aantal andere lopers tegen en groeten vriendelijk. Leo kletst aan een stuk door over klussen en de wietplantage van zijn overburen. Hij heeft al koffie op, ik loop nog een beetje duf mee.

Langzamerhand komen we in de buurt van de zee: in de verte zien we de duinen. Maar pas als we 54 minuten onderweg zijn, slaan we linksaf een duinpad op. We lopen nu een iets andere route dan het fietspad dat ik 3 weken geleden volgde. Het is een leuker pad met een paar steile klimmetjes erin. Na een tijdje komen we toch uit op het fietspad tussen Scheveningen en Katwijk. Het is best druk met groepen wielrenners en we wijken af en toe uit naar het schelpenpad dat evenwijdig aan het fietspad loopt.

Na iets meer dan een uur komen we in het ruige duingebied bij de Wassenaarse Slag. Marcel en Leo zijn het met me eens, dit is een heel mooi stukje Nederland. Het schiet al aardig op, we passeren hotel Duinoord en de eerste klimmetjes van Meijendel zijn geen probleem.

Ik ben korte klimmetjes en een afwisselend parkoers gaan waarderen sinds ik vaker met Leo loop. Lange duurlopen zijn beter vol te houden als je af en toe een stukje over andere ondergrond loopt of een stukje moet klimmen. Daar komt nog bij dat het beter is voor de ontwikkeling van je spieren. Marcel is een kop groter dan mij en een stuk zwaarder. Hij heeft het moeilijk als het omhoog gaat.

Als na 1 uur 45 min. de laatste heuvel, de Prinsenberg, in zicht komt, roept Marcel: gaan jullie maar. Dat betekent voor Leo het startschot voor een tempoversnelling. Ik doe mijn best maar volg op beleefde afstand. We pauzeren bovenop maar kort, want Marcel heeft toch ook stevig doorgelopen.
Bij de watertoren van Scheveningen stoppen we, na precies 2 uur hardlopen. Het is welletjes en we wandelen de laatste 1800 m. naar de boulevard. We stappen de Big Bell binnen en bestellen appeltaart en warme chocolademelk. De mooie serveerster van de vorige keer zien we niet. Dat is niet zo erg want we krijgen gezelschap van 3 charmante dames: Karin, Marjan en Deveny.

De 22 km. van vandaag zijn voor Marcel en Leo een mooie test voor de halve marathon die ze zaterdag in Naaldwijk gaan lopen. Ik ben gewoon verslaafd aan dit soort looopjes en voel me de rest van de dag heel prettig en heel fit.

Zondag 22 Maart 2009 at 7:55 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Top of flop week 12

Get on your boots van U2 vind ik TOP en velen met mij.

De muziek van deze week komt van Nederlandse bodem.
Di-rect is uit elkaar, Krezip is gestopt. Maar er is nog hoop, want hier is Rigby.
Met hun nieuwe single: Parade


Ik denk dat de dames wel gecharmeerd zijn van deze jonge, langharige binken.
Om een evenwichtig muzikaal oordeel te vormen moet je eigenlijk luisteren zonder naar het clipje te kijken (h)

Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 21 Maart 2009 at 12:37 pm | | muziek | Negen reacties

10 x 300

Ik hoef me niet voor te stellen na 2 maanden afwezigheid in groep 2. Ze weten nog wie ik ben.
Op deze vrijdag is het vaste clubje gekomen: Ria, Hans, Peter, Jolanda, Rob, Wim, Peter R., Erik en Elke. O.l.v. trainer Koos lopen we in door de TU-wijk. Aan de warming-up-oefeningen van Koos is ook nog niet veel veranderd in 2 maanden. Daarna doen we wat loopscholing en 3 steigerungen van 100 m.

Het programma van deze vrijdag is 10 x 300m. en die werkenwe af op het fietspad langs de Rotterdamseweg. Ik kies voor een tempo van 25 s. per 100 m. en Erik gaat met me mee. Dat tempo blijkt een makkie, hoewel Erik wat klaagt over een pizza die dwars zit. Als we eenmaal op temperatuur zijn, lopen we makkelijk 24 s. per 100 m.
Voor de laatste 300 m. sluiten we aan bij Ria, Elke en Wim, die 24 s. in de stopwatch hebben staan. Even een beetje dollen met Ria leidt ertoe dat we 65 s. doen over die laatste 300 m.

Na het douchen nog wat drinken met de groep is ook nog altijd gezellig, zelfs als het over oude mensen en ziektes gaat.
Geen wedstrijd dit weekend, maar een mooie lange duurloop.

Vrijdag 20 Maart 2009 at 10:36 pm | | hardlopen | Drie reacties

Eindelijk weer eens masseren

Ik ben dan wel gediplomeerd sportmasseur. Ik doe er maar weinig mee.
Ik sta de lopers van de IHG bij met raad en soms met daad (even de harde kuiten losmaken). Maar ik ben geen vaste masseur bij de Koplopers en thuis heb ik nu even geen ruimte (en tijd) om klanten te helpen.

Gisterenavond ben ik ingevallen voor Nanda, die op woensdagavond vaste masseur is. Was leuk om weer eens te doen.
Nadeel is dat het wel een hele lange dag wordt. 's Ochtends om 7 uur beginnen in de winkel en 's avonds om 9 uur nog gaan masseren.
Gelukkig had ik tussendoor een uurtje meegelopen met de Instroom-Herstel-Groep, precies lang genoeg om je fit en lekker te voelen.

Vanmorgen hoefde ik maar van 7 tot 10 te werken. Daarna ben ik natuurlijk even gaan trainen.
Het werd een duurloopje met daarin 10 versnellingen van 1 minuut.
Lekker over de Tramkade naar Schipluiden en terug. De benen voelen nog steeds een beetje zwaar, maar dat zal morgen wel beter zijn.
Morgenavond kan ik eindelijk weer eens meetrainen met mijn eigen groep.

Donderdag 19 Maart 2009 at 2:50 pm | | hardlopen | Negen reacties

Nog meer halve marathons

De CPC van afgelopen zaterdag was mijn 37e halve marathon. Met een netto-tijd van 1.41.09 komt de CPC op de 24e plaats van die 37.
Het afgelopen jaar heb ik wat langere afstanden gelopen en dat bevalt me prima, met name de rustige duurtrainingen.
Daarom wil ik dit jaar nog een paar halve marathons gaan lopen.

Allereerst op 2e Paasdag in Utrecht: waar nog veel meer bloggers zullen lopen. Ik weet niet nog of ik daar voluit voor een snelle tijd ga lopen.
De volgende loop ik samen met Runningman Leo op zondag 3 mei in Delft.

Voorlopig staan er in het najaar ook twee mooie westrijden op mijn lijstje.
De Vechtdalmarathon in Ommen, eind september (als het goed is).
En de Berenloop op Terschelling, zondag 8 november.

Misschien komt de Tisvoorniksloop daar nog bij.
Als alles goed gaat, kom ik dit jaar tot 6 halve marathons.

Dinsdag 17 Maart 2009 at 7:12 pm | | hardlopen | Negen reacties

Leuk stukje techniek of een beetje eng














Dankzij de ChampionChip op mijn schoen weet ik nu ook de netto-tijd van afgelopen zaterdag: 1.41.09.
M.b.v. de RFID-chip worden ook de tussentijden van elke 5 km. geregistreerd.
En ik kan op de website van de CPC videobeelden van mezelf zien bij elk registratiepunt. Da's best leuk.



ik kwam als 1526e binnen, no. 159 in mijn categorie

Maar het heeft ook een schaduwzijde.
Door deze technologie kan ik snel uitzoeken welke tijd andere Koplopers gelopen hebben.
En het was ook heel makkelijk om erachter te komen van welke dame de mooie billen waren.

Carry Wilmink van AV Waterweg heeft (natuurlijk) een foto gemaakt van deze blonde dame.



foto: Carry Wilmink

Als je haar startnummer intikt op de uitslagenpagina, weet je snel haar naam en kun je haar finishvideo bekijken.
Terwijl ik daar mee bezig was, bedacht ik dat zoiets wel een beetje eng wordt.

Er is heel veel informatie over ons allemaal opgeslagen en een behoorlijk deel daarvan is voor iedereen toegankelijk op internet.
Met de zoekmachine wieowie.nl kun je zelf bekijken hoeveel anderen over jou kunnen vinden.
Heb je een pagina op Hyves; een profiel op LinkedIn; waar werk je en waar heb je op school gezeten ?
Voor een groot deel bepaal je zelf welke informatie anderen over jou kunnen vinden. Maar het is goed om daar af en toe bij stil te staan.

Maandag 16 Maart 2009 at 6:48 pm | | overig | Dertien reacties

Mijn allereerste CPC

De afgelopen 3 jaar kwam er telkens een blessure tussen, maar in 2009 ga ik toch echt mijn eerste CPC lopen. Ik ben wel een beetje bang voor die 21,1 km.: mijn laatste halve marathon in Etten-Leur was een ramp (1 uur 53). Maar ik ben vast wijzer geworden door die ervaring en ik heb volvoende kilometers in de benen.

In het startvak bibber ik van de kou. Misschien is een korte tight en een shirt met korte mouwen niet warm genoeg.
Precies op tijd klinkt het startschot en na ongeveer 1 min. ga ik over de startlijn. Ik wil graag 1 uur 45 lopen en probeer rustig te starten. De eerste 3 kilometer loop ik achter de mooiste (vrouwen) billen in de wedstrijd en die zorgen ervoor dat ik niet te voortvarend begin. Ondanks de motregen staat er veel publiek.

Mijn tussentijd na 5 km. is 25 min. 19. Het loperslint slingert zich voort over de brede lanen van Den Haag: GrootHertoginnenlaan, de Laan van Meerdervoort, De Savornin Lohmanlaan, Daal en Bergselaan. Ik krijg het eindelijk warm. De 10 km. gaat in 49 min. 30.
Daar komt de Scheveningse Haven, door mijn trainingsloopjes met Leo is dit bekend terrein. Als we de Boulevard opdraaien roept iemand: Gebreselassie is al binnen.
Ik loop best stevig door en vraag me af of de benen in de laatste 5 km. nog wel willen. Ik verdrijf de twijfels door luidkeels " All These Things That I've Done" van the Killers te zingen. ( I've got soul, but I'm not a soldier ).

Ik passeer the Big Bell en ik denk appeltaart en warme chocolademelk. Aan het eind van de boulevard draaien we rechtsaf en lopen over de matten van het 15 km. punt. Ik klok daar 1.13.30 en ben daar erg tevreden over. Voor veel lopers is die 15 km. een breekpunt: ze minderen vaart en sommigen gaan wandelen. Mijn benen voelen nog goed en ik verheug me op de laatste klim die Leo heeft beloofd.
Op weg naar de 17 km. haal ik Ton van Westbroek in. Hij leest regelmatig mijn weblog en zegt: "dit is die laatste klim, waar Leo het over had". Ik denk: is dit alles en ben alweer aan de afdaling begonnen.

De laatste kilometers zijn zwaar, maar er staan veel bekenden langs de kant. Fred, Wim van V. en Wim G. moedigen mij aan in de laatste 1100 m. Ik finish na 1 uur 42 min. 35 sec. Mijn nettotijd zal nog een minuutje sneller zijn.

Ik ben zeer tevreden over deze halve marathon. Ik kan het dus wel. Over de eerste 10 km. deed ik 49 min.30; de volgende 10 km. gingen in 47.52. Stuiterend van de hardlooproes dribbel ik zo snel mogelijk naar het ministerie van VROM, waar Koplopers bij de CPC mogen omkleden en douchen. Ik wacht niet totdat alle bekenden binnen zijn; om 5 uur neem ik de trein naar Delft.
In de koelkast thuis ligt nog een grote fles Hertog Jan Dubbel.

Zaterdag 14 Maart 2009 at 7:50 pm | | hardlopen | Achttien reacties

Top of flop week 11

Vorige week was het top: Spaceman van the Killers.
Ik heb bij de bieb 2 oude CD's van the Killers geleend: Hot fuzz en Sawdust. Prima muziek, ook om mee hard te lopen.

Deze week in Top of Flop: Get on Your Boots van U2.
Ik ben afgehaakt als U2-fan toen ze reli-pop gingen maken.
Maar ze maken tegenwoordig weer rock 'n roll.
Bij het meerstemmig gezongen refrein is het net of ik Queens of the Stone Age hoor.



Is het TOP of is het FLOP

Vrijdag 13 Maart 2009 at 6:51 pm | | muziek | Acht reacties

Peakoil en hardlopen

Iedere dag worden er 72 miljoen vaten aardolie opgepompt uit de aarde. Over de hele wereld verspreid zijn er 1000-en oliebronnen. Als zo'n oliebron net is aangeboord, dan spuit het zwarte goud eruit. Maar na verloop van tijd daalt de druk en moet je een paar extra putten slaan om de produktie gelijk te houden.
Het moment dat de maximale produktie van alle oliebronnen ter wereld wordt bereikt noemt men peakoil.
In de jaren na peakoil is er nog voldoende olie in de grond, maar het is fysiek onmogelijk om die 72 miljoen vaten iedere dag op te pompen.

Wat heeft dat met hardlopen te maken ?

In je lichaam zit voldoende energie opgeslagen voor meerdere triathlons. Maar tijdens een halve of een hele marathon lukt het je lichaam niet om die energie vrij te maken.
Als je een 800 m. loopt, gebruiken je spieren alleen koolhydraten als brandstof. Tijdens een halve of hele marathon red je het niet met je voorraad koolhydraten. Door wat langzamer te lopen gaan je spieren ook vet verbranden naast de koolhydraten. Hoe langzamer je loopt, hoe groter het aandeel vet in het brandstofverbruik.

De snelheid waarmee je een halve of hele marathon kunt lopen hangt af van de snelheid waarin je lichaam energie kan vrijmaken uit vet. Het is net of er in je lijf allemaal kleine oliebronnetjes zitten. Als alle kraantjes open staan, zit je aan de maximale energieproduktie: peak-energie.
Ga je toch harder lopen, dan krijg je last van onvolledige verbranding in je spieren, ophoping van melkzuur.
Het is de kunst om zo dicht mogelijk tegen de maximale energie-output van je lijf aan te zitten.

Aan het eind van de wedstrijd heb je misschien het idee dat je leeg bent. Een kwartiertje na de finish blijkt altijd weer dat je nog voldoende energie over hebt. (voor meerdere triathlons !!) Maar in die laatste kilometers stonden alle kraantje helemaal open en was de rek eruit.


foto: kibw

Volgens deskundigen is peakoil inmddels voorbij: juli 2008.
Eens kijken of ik zaterdag tussen Scheveningen en het Lange Voorhout kan pieken.

Donderdag 12 Maart 2009 at 7:26 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Laatste week

Vroeger maakte ik in de laatste week voor een halve marathon vaak te veel kilometers.
Zo dacht ik ooit dat ik te weinig duurlopen gedaan had in de voorbereiding voor de halve marathon van Monster. Op dinsdagavond deed ik dan nog even een loop van 18 km., waarna ik zeer moe thuiskwam. Zaterdagmiddag in Monster voelde ik in de eerste kilometers de duurloop van dinsdagavond nog en het is al zo'n zware wedstrijd.


Deze week train ik maar 2 keer.
Vanavond staat er 3 x 1000 m. op het schema. Na een kwartiertje inlopen en wat oefeningen begin ik.
Even overweeg ik om er 5 x 1000 van te maken in een rustig tempo. Maar de benen hebben er zin in en brengen me in 4 min. 11 sec. naar het eind van de Provinciale weg; ik houd het op 3.
De tweede kilometer loop ik een beetje te spelen met de paslengte. Met lange passen ga je hard, maar beginnen de spieren te verzuren. Iets kortere passen beteknt langzamer lopen, maar je houdt het tempo wel vast tot het 10e streepje: 4 min. 13.

De laatste kilometer gaat weer ietsje sneller 4 min. 9. Da's leuk voor een 5 km. wedstrijd; zaterdag zal ik dat tempo niet halen.

Dinsdag 10 Maart 2009 at 9:39 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Rustig trainingsweekje

Na mijn heerlijke lange duurloop van dinsdag heb ik niet veel bijzonders meer gedaan.
Woensdagavond relaxed met de Instroom-Herstel-Groep meegelopen. En vrijdagmiddag i.p.v. een intervaltraining een kort duurloopje van 7,5 km. gedaan. Wel in een pittiger tempo dan normaal.

Vandaag loop ik met mijn zus Annelies de 10 km. Kopjesloop.
Ik ga om kwart over 10 van huis weg en loop in naar de Delftse Hout. Annelies is er al en heeft ook al een beetje ingelopen.

Om 11 uur starten we, achteraan de groep van ongeveer 200 lopers. Annelies geeft het tempo aan en houd daarbij de hartslagmeter in de gaten. In de eerste ronde van 5 km. blijft de hartslag (net) onder de 170 bpm. We kletsen de tijd vol over hardlopen, global warming en dingen die in de krant stonden. De tussentijd na 5 km. is 33 min. 24 s. Dat ziet er goed uit want vorige maand deed Annelies 35 min. over de eerste vijf.

In de tweede ronde is de hartslag wat hoger, tussen 170 en 175. We halen wat lopers in en worden zelf ingehaald door de eerste 15 km. lopers. Langzamerhand lopen we in op Guus, een loper uit de Instroomgroep, die vorige maand ook 70 min. deed over de 10 km. Ik houd Annelies uit de wind en spoor haar aan om grotere passen te maken. De hartslag (van Annelies) loopt op naar 190 (!!) en we halen Guus net niet in.

De eindtijd van Annelies wordt 66 min. 20 en dat is 4 minuten sneller dan vorige maand. En daar kan je op Internationale Vrouwendag mee thuiskomen.


Geen intervaltrainingen gedaan, maar mijn kilometertotaal deze week is weer dik boven de 50.

Zondag 08 Maart 2009 at 1:26 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Top of flop week 10

Ik ben er zelf niet kapot van, maar de bezoekers van dit weblog vinden "2 bare feet" van Katie Melua TOP.
Eens kijken of ik ze met dit clipje ook een plezier doe.

The Killers zijn en Amerikaanse band, die sinds 2004 aan de weg timmert.
Hun nieuwe single heet Spaceman.



Klik hier voor de tekst van Spaceman.
Leer hem uit je hoofd zodat je zaterdag 30 mei in Landgraaf op Pinkpop mee kunt zingen.

Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 07 Maart 2009 at 09:16 am | | muziek | Zes reacties

Naakt

Wetenschap was vroeger mijn vak. Nu is het mijn hobby.
Het Britse TV-programma Horizon gaat over wetenschap en ik sla het zelden over. Afgelopen dinsdag ging Horizon over Naakt.

De mens is het enige zoogdier zonder vacht. Wetenschappers hebben uitgezocht waarom we ons lichaamshaar kwijt zijn geraakt en waarom mensapen het nog wel hebben. Het blijkt dat onze voorouders 3 miljoen jaar geleden rechtop gingen lopen in de savanne. Daardoor ving het lichaam minder zonnestraling op en kon het zonder de beschermende beharing. Behalve dan boven op het hoofd.

Tegelijkertijd ontwikkelde de mens zweetklieren. Afkoelen door transpiratie werkt beter als je onbehaard bent, een extra reden om de vacht te verliezen. De mens heeft met zijn zweetklieren een heel efficient koelingsmechanisme ontwikkeld. In de brandende hitte op de savanne kunnen ze actief blijven en de hersens kunnen groter worden omdat ze goed gekoeld worden.
Uit die tijd hebben we nog een lichte voorkeur overgehouden voor onbehaarde partners. Mannen en vrouwen vinden onbehaarde mensen sexueel aantrekkelijker.

lees verder

Donderdag 05 Maart 2009 at 11:14 am | | overig | Vijf reacties

Mijn maatjes


Zie ze daar nu liggen, mijn maatjes. De afgelopen 8 maanden nam ik ze overal mee naar toe. En dat heeft ze getekend.

Van het mooie wit is niets meer te zien. Ze zijn grauw en groezelig geworden door het zand van de Bestmenerberg in Ommen. Door de blubber op de Strabrechtse Heide. Door de klei in het Savelsbos in Eijsden en het zand van het strand tussen Hoek van Holland en Scheveningen.

Het beste is er af bij de Sauconies. Schoenen worden niet zo oud als hardlopers.
Binnenkort gaan ze met de VUT. Misschien al na de CPC. Misschien pas na de 12-uurs-estafette.
Ze krijgen dan een plekje in de bijkeuken en een enkele keer zal ik ze nog aantrekken. Als ik een crossparkoers ga verkennen of over het strand ga rennen. Maar als ik ze aantrek, dan zullen de mooie herinneringen bovenkomen: Ommen, Duinrell, Geldrop, Mesch, Katwijk.

Woensdag 04 Maart 2009 at 7:23 pm | | hardlopen | Elf reacties

Leiden - Katwijk - Scheveningen

Het duinlandschap tussen Scheveningen en Katwijk ken ik uit mijn studietijd en van fietstochtjes. Rencapy bracht me op het idee om daar ook eens te gaan hardlopen.
Ultraloper Jan Knippenberg zei ooit: "Hardlopen is een manier van reizen" en die uitspraak ga ik vandaag maar eens in praktijk brengen.

Om 5 voor half 10 neem ik de trein naar Leiden. Ik neem maar weinig mee:



vervoersbewijzen, kauwgom, de mp3-speler en 10 euro

Om precies 10 over half tien stap ik het station Leiden uit en druk ik mijn stopwatch in. Het eerste stuk is een "sentimental journey". Ik kom langs het Gorlaeus Laboratorium waar ik ooit 4 jaar heb gewerkt als A.I.O. Daarna volg ik de fietsbordjes richting Katwijk (6 km.) Het is een saai stuk door nieuwbouwwijken.
Langzamerhand komen er bultjes op mijn weg en in de verte zie ik duintoppen begroeid met helmgras. Bij de Soefi-tempel sla ik linksaf en ik kom langs camping de Zuidduinen. Hier kampeerden wij met zijn 4-en in de lange warme zomer van 2001, een van de mooiste zomervakanties die we hebben gehad.
Het karakter van de rustige duurloop verandert. Ik heb nu de zuidenwind tegen en de bovenbenen moeten opeens meehelpen in de klimmetjes. Ik volg het fietspad richting Scheveningen of het schelpenpad dat er evenwijdig aan loopt. De wind teistert mijn oren en overstemt de meegenomen muziek.

Tien minuten later kom ik in het ongastvrije, desolate duingebied bij Wassenaarseslag. Ook al is het bruin en geel, het ligt er prachtig bij. Ik zal nooit in een woestijn komen, maar dit gebied kan er wel voor doorgaan.
Na hotel Duinoord wordt de omgeving vriendelijker. Er staan weer bomen en op de paddestoel lees ik dat het nog maar een peuleschil is naar Scheveningen.
Ik loop door Meijendel en bedwing de klimmetjes. Na iedere klim is er gelukkig ook weer een lange afdaling om te herstellen.
Van mijn fietstochten herinner ik me nog een laatste pittige klim vlak voor Scheveningen. En inderdaad, na 1 uur 45 min. doemt de heuvel indrukwekkend voor mij op. Het valt mee, helemaal als ik bovenop het duin, de top van de Scheveningse Pier kan zien.

De laatste 3 kilometer door de duinen zijn niet zwaar meer. Op de Zwolsestraat doe ik de Leo-shuffle, 5 korte versnellingen van lantaarnpaal tot lantaarnpaal. Even de benen wakker schudden uit de duurloopdroom.
Om 10 voor 12, na 130 min. lopen tik ik de Pier aan. Ik wandel een stukje verder langs de boulevard en ga bij Big Bell naar binnen voor een warme, zoete versnapering.

Een avond luisteren naar Ricky Koole is erg leuk.
Een dagje luieren en bubbelen in de sauna is heerlijk.
Maar ruim 2 uur hardlopen door het mooie Nederlandse landschap is ook een prachtig tijdverdrijf.

Dinsdag 03 Maart 2009 at 1:52 pm | | hardlopen | Tien reacties

Opgeknapt

Ik ben er al voor 8-en uit. Maar het eerste uur van de dag ben ik vooral aan het hoesten en snuiten. Als ik Leo's telefoonnummer had, had ik hem opgebeld om af te zeggen. Om 10 voor 9 ga ik toch op de fiets naar Den Haag en als ik wat steviger doortrap, breekt het zweet me uit. Ben ik wel genoeg opgeknapt om vandaag te gaan lopen?
Twee uur later, loop ik samen met Marcel en Leo een rondje door het park Clingendael om het parkoers te verkennen. Nog meer hoesten en snuiten. Geen weg meer terug, bovendien is het een hardstikke mooi parkoers en heerlijk hardloopweer.

Er zijn niet veel deelnemers: om 11 uur gaan er nog geen 100 lopers van start. Ik begin erg rustig. Langzamerhand ga ik toch wat mensen inhalen. Aan het eind van de eerste ronde ga ik Marcel voorbij; hij heeft een lange duurloop van gisteren in de benen.
Ik kom in de roes die bij het crossen hoort: je loopt geconcentreerd voor je te kijken waar je je voeten moet neerzetten, obstakels vermijden en toch vaarthouden


foto van Pieter de Boer

In de tweede ronde versnel ik iets. Halverwege krijg ik de paardestaart van Simone in het oog en aan het eind van het rondje ga ik haar voorbij. Mijn tussentijd is iets in de 20 minuten.
De laatste ronde zijn de luchtwegen geen probleem meer: de kuiten en bovenbenen beginnen vermoeid te worden. Da's een goed teken, de verkoudheid overwonnen. Ik zet niet meer aan.
Ik word ingehaald door 2 jonge atletes met blonde paardestaart, maar ik kan ze vandaag niet bijhouden. Ze maken er een mooie eindsprint van op weg naar de finish. Ik kom 15 sec. later aan als de klok 30 min. 30 aangeeft.


ik kan de jongedames niet bijhouden - foto: Pieter de Boer


Marcel staat al met een jack aan: hij heeft 2 rondjes gelopen. Leo heeft ook al zijn jack aan: hij liep 28 hoog. Ik ben zeer tevreden dat ik binnen 2 minuten achter rascrosser Leo ben gefinisht. (uitslagen)
In de kantine van the Hague Road Runners praten we nog na bij koffie, tomatensoep en krentenbollen. Een clubgenoot vraagt aan Leo of hij nu helemaal terug is. Ja, zegt-ie, hij is nu helemaal terug.
Ik moet nog terug .... op de fiets ... naar Delft. Maar ik heb de cross goed doorstaan en de verkoudheid heeft de conditie niet al te veel verzwakt.

Vandaag hebben we de laatste cross van het seizoen gelopen en de winter afgesloten. Laat het voorjaar maar beginnen.
Met inlopen erbij heb ik vandaag maar 9 km. gelopen, maar een dikke 45 km. gefietst. :-)

Zondag 01 Maart 2009 at 7:33 pm | | hardlopen | Zeventien reacties

TV-tip: Runners life op Net 5

Zondagmiddag 1 maart om 5 uur begint Net 5 met de eerste aflevering van Runners Life.
In dit programma worden 16 gewone mensen tussen de 20 en de 50 klaargestoomd voor een hardloopwedstrijd.
Sommigen gaan voor een 5 km., anderen voor een halve marathon en er zijn ook lopers die naar de marathon van Parijs toewerken.

Op de website van Net 5 vind je meer informatie over de trainers en de deelnemers.
Ik raad iedereen af om aan de prijsvraag mee te doen.
Helaas meenden de makers dat Caroline Tensen en Rene Froger niet konden ontbreken in een hardloopprogramma.

Zaterdag 28 Februari 2009 at 8:35 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Top of flop week 9

"Wannabe in LA" van de Eagles of Death metal is geflopt op dit weblog.
Tijd voor iets heel anders.

De nieuwe single van Katie Melua heet "Two Bare Feet".
Heel anders dan de liedjes die wel al van haar kennen: jazzy, dansbaar, met blazers.


Voor een goed muzikaal oordeel moet je eigenlijk het clipje niet bekijken en alleen luisteren.
Reageer met TOP of FLOP

Vrijdag 27 Februari 2009 at 3:21 pm | | muziek | Tien reacties

Kilometers sprokkelen

Maandagavond een rustig duurloopje van 8 km.
Dinsdagavond hetzelfde rondje, maar dan wat sneller gelopen.
Op woensdag begin ik met hoesten, een gevolg van het griepje / verkoudheid van het weekend.
Maar ik ga natuurlijk wel naar de training van de Instroom-Herstelgroep. Om nog wat extra kilometers te sprokkelen ga ik lopend naar de club en natuurlijk ook weer lopend terug.

Vandaag en morgen wordt er niet gelopen. Ik heb keelpijn en ik hoest en mijn collega zei dat ik er slecht uitzie.
Vroeg naar bed.
Nog 2 daagjes werken en dan op zondag naar Wassenaar voor de Clingendaelcross.

Donderdag 26 Februari 2009 at 7:01 pm | | hardlopen | Negen reacties

Hersenscan bij sollicitatie

"Binnen 5 jaar zullen werkgevers hun werknemers een hersencan afnemen, vooral dan bij sollicitaties." Dat verwacht professor neuro-economie Willem Verbeke van de Erasmus Universiteit.
Gisterenavond mocht de Vlaamse professor dat nog een keertje komen vertellen bij Pauw & Witteman.
Ik kijk zelden naar dat programma, Bettie bijna altijd.

De voorspelling van de professor zal wel niet uit gaan komen. Maar omdat het over sollicitaties ging, moest ik gelijk denken aan mijn favoriete scene uit de serie "The Office".
En daar kijkt Bettie liever niet naar omdat ze walgt van manager David Brent.

Dinsdag 24 Februari 2009 at 9:28 pm | | nieuws | Vijf reacties

Hardlopen en stress

Deze week ben ik bedrijfsleider in de winkel, de baas is op wintersport. Dat brengt veel overuren en veel stress met zich mee. Vooral de maandagmorgen is druk, omdat de afgelopen week administratief moet worden verwerkt. Met die procedure heb ik maar weinig ervaring en ik ben blij als ik om 11 uur alle formulieren ingevuld heb.

's Middags ben ik vrij en kan ik nog even gaan hardlopen. Ik doe een rustig duurloopje van 45 min. Na 30 min. komt het bekende lekkere hardloopgevoel; de pretchemicalin lekken uit de hersenstam naar de rest van mijn hersens en mijn lijf. Deze stofjes doen de schadelijke werking van stress-hormonen (cortisol) te niet. En dat heb ik juist nodig in deze drukke week.

Op zich is stress een prima reactie op gevaar. Het lichaam wordt klaargemaakt om te vechten of vluchten en eventuele verwondingen snel te repareren. Maar langdurige stress beschadigt hart en bloedvaten en verzwakt het immuunsysteem. Een uurtje hardlopen doet wonderen: het is juist goed voor hart en bloedvaten en versterkt de afweer van het lichaam.

Blijft nog de vraag wat me afgelopen weekend mankeerde.
Was het een korte griep ?
Of was het de stressvolle maandagochtend waar ik tegenop zag ?

Maandag 23 Februari 2009 at 4:22 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Lopen met griep of verkoudheid

In de nacht van vrijdag op zaterdag word ik wakker. Mijn hart bonkt en het voelt alsof er een strakke band om mijn borstkas zit. Als ik er op ga letten, merk ik dat mijn hartslag onregelmatig is: af en toe slaat het hart even over. Dat heb ik wel vaker gehad: heeft te maken met stress. Maar je ligt er toch een uurtje wakker van.

Zaterdag werk ik de hele dag in de winkel. Stress genoeg want de PIN-automaten werken niet en dat is heel lastig voor de klanten.
Ik heb nog steeds een benauwd gevoel al heb ik geen tijd om erover te piekeren.

Zaterdagavond komt er ook een hoestje bij: het is een flinke verkoudheid of een milde griep. Ik kan geen koortsthermometer vinden (ik heb echt overal gezocht ;-) ), dus het blijft de vraag of ik echt iets onder de leden heb.

Het wordt afgeraden om te sporten bij koorts. De inspanning kan de hartslag, bloeddruk en temperatuur nog verder doen oplopen. Het geloof dat een verkoudheid of griep "eruit gezweten kon worden" is onzin.
Hier in Delft is ooit een loper overleden omdat-ie ondanks een griep toch die wedstrijd wilde lopen. En niet zo lang geleden belandde een bevriende Koploper in het ziekenhuis met een hartritmestoornis.

Zondagmorgen voel ik me al beter. Maar vandaag wordt er nog niet gelopen.
Morgenmiddag eens voorzichtig een ontspannen duurloopje.

Zondag 22 Februari 2009 at 7:00 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Top of flop week 8

Naast hele mooie liefdesliedjes is er gelukkig ook nog rock & roll.
Over Sober van Pink waren de meningen verdeeld.
Deze week stemmen we over Wannabe in LA van de Eagles of Death Metal.
Schrik niet van die naam, het is niet de pestherrie die je vermoed.

Eagles Of Death Metal - Wannabe In LA
Found at skreemr.com

De Eagles of Death Metal is de andere band van Josh Homme ...., je weet wel van Kyuss en Queens of the Stone Age.

Wat vind je ervan: TOP of FLOP

Zaterdag 21 Februari 2009 at 1:27 pm | | muziek | Elf reacties

Liedjes die bewaard moeten blijven

Nog steeds betoverd door Ricky Koole, heb ik een lijstje gemaakt van de mooiste liedjes die ik ken.
Liedjes die bewaard moeten blijven.
Liedjes die je doorgeeft aan anderen.

Forever Young - Joan Baez / Bob Dylan
Lullaby - Dixie Chicks
My lover's gone - Dido
Forca - Nelly Furtado
I want you - Moloko
The Poetry Man - Stevie-Ann


Heb je zelf ook een kippevel-liedje ?

Vrijdag 20 Februari 2009 at 11:30 am | | muziek | Elf reacties

Ricky Koole

Als Bettie en ik vroeger met de kinderen achterop gingen fietsen in het Midden-Delfland. Dan aten we wel eens pannekoeken in de Koolekit, een pannekoekenhuis bij Schipluiden. Misschien heeft Ricky Koole, dochter van de eigenaar van de Koolekit, in die tijd de pannekoeken bij ons op tafel gebracht.

Tegenwoordig is Ricky Koole actrice en zangeres. Vanavond trad ze op in theater de Veste samen met haar partner Leo Blokhuis en 2 gitaristen.
Ik vind Ricky een leuke, mooie vrouw: meer girl nextdoor, dan bekende Nederlander.
Ricky heeft van haar hobby, het zingen, haar beroep kunnen maken. Ze verzamelt mooie liedjes: vooral liefdesliedjes.

In een avondvullend programma vertellen Ricky en Leo Blokhuis over die liedjes, over de schrijvers, de componisten en de zangers en zangeressen.
En natuurlijk zingt Ricky Koole, begeleid door 2 gitaristen. Soms heel zachtjes en gevoelig, maar soms ook rauw en hard.
Het is een mooie afwisselende voorstelling geworden waarvoor wij hard hebben geklapt.
In de foyer keerden Bettie en ik onze portemonnee om en kochten de nieuwe dubbel-CD van Ricky.

Donderdag 19 Februari 2009 at 12:00 am | | cultuur | Negen reacties

Lekker hard

De intervaltraining bij de Koplopers gaan volgens een vast patroon. Er wordt gelopen op een parkoers waar om de 100 m. een streepje staat. De gangmakers in de groep hebben hun stopwatch staan op een vaste tijd. Bij ieder streepje hoor je de stopwatch piepen als teken dat de groep het voorgeschreven tempo loopt.
Het mooie hiervan is dat je leert lopen op een regelmatig tempo. Elke 100 m. gaat even hard, tot het eind van de training. Je leert het tempo aanvoelen.

Word je dan niet gek van die piepjes ?
Nee hoor, ik doe al 20 jaar op deze manier intervaltrainingen en het bevalt me nog steeds.

Maar de laatste tijd als ik in mijn eentje het intervalprogramma loop, doe ik het zonder piepjes, op gevoel.
Zo ook vanavond. Op het schema staat 5 keer 1000 m. met als toegift 600 m. en 400 m.
Op het fietspad langs de Provinciale weg traint ook een loopgroep van IJsclub Bertus: ik zal ze eens laten zien wat hardlopen is.

De eerste kilometer loop ik op gevoel en gebruik de andere lopers als springplank. Ik ben verbaasd over de eindtijd: 4 min. 10.
Wist niet dat ik dat nu al in de benen heb. De volgende kilometers gaan ietsje rustiger: 4.18 - 4.16 - 4.13 - 4.13
De 600 m. en de 400 m. klok ik niet.

Het lopen gaat lekker: grote stappen, kort contact met de grond, lekker doorhalen met de armen.
De trainingen beginnen vruchten af te werpen.
Mooie, grote, rijpe vruchten.

Dinsdag 17 Februari 2009 at 10:22 pm | | hardlopen | Tien reacties

Runningman's kijk op de klassieker!

Kwart over zeven zondagmorgen, je zou er een liedje over kunnen schrijven, koud en donker is het huis, de dames slapen een diepe slaap en ik doe zo stil mogelijk zodat ze lekker door kunnen dromen. Op de mand aan het voeteneind liggen mijn loopkleren klaar, in de badkamer pak ik mijn loopschoenen en sluip de trap af. Twee boterhammen, twee krentebollen, een kop thee en een pakje vruchtendrank werk ik naar binnen. Om kwart voor acht loop ik de straat in en dribbel het Zuiderpark door richting station Moerwijk. �Bent u wezen sporten of gaat u sporten?� vraagt de conductrice in de trein naar Delft. �Ik ga nog sporten, ik ga nu iemand in Delft ophalen en dan reizen we door naar Hoek van Holland en vanaf daar lopen we naar Scheveningen�. In Delft wenst ze mij veelplezier en een prachtige loop. Even later komt Hans aan gelopen en reizen we door naar Schiedam en Hoek van Holland. In de bus van Maassluis naar HvH zien we wat spetters op de voorruit, zal onze ochtend toch niet zo droog blijven als wij hoopten? Onderweg wijzen we allebei plekken aan waar we parcoursen van hardloopwedstrijden passeren, de Geul en techniekloop, de Biesheuvelloop en de Jan Knijnenburgloop als we over de dijk rijden.
We gaan nog op de bushalte gelijk lopen richting duinen en havenhoofd van HvH, daar gaan we het strand op en zetten koers in noordoostelijke richting naar Scheveningen. Vooraf noemde ik het al een klassieker. Niet wetende dat op deze zondag de Klassieker gespeeld zou worden. Op het strand praten we over van alles en nog wat, de studie van de kinderen, het werk, de toestand in de wereld maar vooral heel veel hoe mooi het is om hard te lopen. Het eerste deel is het strand goed begaanbaar en zoeken we naar het juiste tempo. Na een kilometer of 8, 9 zien we buizen en tractoren op het strand, ze zijn bezig het op te hogen. �Levensgevaarlijk, drijfzand!� verteld een bord ons.De avonturier in mij zegt, doorlopen het zal allemaal wel meevallen, mijn andere ik gaat netjes het strand af en vervolgt zijn weg in de duinen. Om precies bij het Arendsduin bij Monster zijn we dan, een bekende plek uit de Jan van Olsthoorn halve marathon. Om het strand af te komen moeten we wel even door mul zand, water en over de buizen, maar Jan (Knippenberg) zal het zo gewild hebben. Even daarvoor hadden we de discussie over het al dan niet aanschaffen van gadgets voor het hardlopen. Tegenwoordig kopen we eerst een strakke in het ooglopende outfit, een mp3 speler, een hartslagmeter, een navigatieapparaat etc.,etc., etc. Maar er wordt door velen vergeten waar het echt om gaat, hardlopen. Schoenen aan, deur open en lopen. Jan Knippenberg trok �s-ochtends op Texel zijn schoenen aan en nam de pont naar Den Helder en liep op en neer naar Castricum of verder. In zijn zak slechts een paar gulden om wat te eten en te drinken te kopen. Thuis zijn ze er eindelijk een beetje aan gewend dat ik tijdens mijn lopen niet gestoord wil worden door een telefoon. Maar liever zouden ze zien dat ik een debieltje bij me had (maar �ls er wat gebeurt?) zodat ik elke kilometer kon melden waar ik uithang.
Wij gaan lekker door de duinen verder en passeren de kanonnen van Monster. Eeven verderop passeren we de Bloedberg waar vlak voor de kust de slag van Ter Heijde plaatsvond (ja, ja, ik heb Hans een lesje geschiedenis gegeven  ), in deze slag sneuvelde Admiraal Tromp, overigens duiden de Engelsen de slag aan als �the battle of Scheveningen�. Hier is onze kustverdediging het zwakst, dus als er eens een flinke storm komt is het wellicht voor de 5e keer gedaan met dit dorpje��.. In de verte kunnen we Kijkduin al zien liggen en komen we op mijn terrein en dat is te merken ook. De zondagochtendtraining van Haag Atletiek is om tien uur begonnen en wij paseren regelmatig groepjes lopers van de groepen en zelfs een groot deel van de groep waar ik tot voor kort in trainde. Na iets meer dan anderhalf uur en ruim 16 km passeren we kijkduin en schieten het Westduingebied in. Dit gebied kan ik dromen, elk paadje, hoekje duinpannetje, bochtje, paardenpad ken ik hier blind. Ik weet dus wat er komen gaan, het zwaarste stuk van de lange duurloop. Er volgen een paar kleine maar vervelende heuveltjes, allebei hebben we er last van. Wat wil je na bijna 2 uur. Na de duinen gaan we snel Duindorp in en weer uit en leid ik Hans door de 2e binnenhaven van Scheveningen, langs de plezierjachten, visserboten en schepen waarmee je de Noordzee op kan om te vissen. Hoekie om, trappie op, effe rechtdoor en daar is de boulevard van Scheveningen. In de verte zien we de Pier, ons eindpunt, maar niet voordat wij 6 in/outs hebben gedaan. Om de spieren en pezen even een beetje soepeler te maken in een iets ander tempo draven. Ze vallen zwaar maar wel lekker.
Nadat we na �24 km (nagerekend met Google Earth) de Pier hebben aangetikt draaien we ons om en wandelen naar de Big Bell en krijgen wat we verdienen, de leukste serveerster. Met �heren, jullie hebben vast heel erg dorst� verwelkomt ze ons. �Ja, daarom graag 2 warme chocola en 2 appelgebak slagroom. Het gaat erin als Gods woord in een ouderling, heerlijk! De tent zit vol met ontbijtende touristen die de ochtend waarschijnlijk met niks doen en slenteren over de boulevard (niks mis mee) hebben doorgebracht. Hans en ik zoeken na opgewarmd te zijn de tram op die ons snel naar huis brengt. �Pappie, hoe was je loopje?� Deveny ligt languit op de bank en kijkt naar MTV. Douchen, lunchen, laptop aan en tikken, radio 1 op de achtergrond, d� klassieker verloopt voor mij ook al niet slecht.
Er staan nog een paar van dit soort trainingen op agenda, Leiden-Katwijk-Scheveningen, R�dam Alexander-Berkel-Delft-Den Haag maar voor Hans eerst een andere klassieker, de CPC, die ik dit jaar oversla. Een week eerder geef ik acte de presesence bij de semi-marathon de Trois Montagne. naschrift van Hans: Leo, we doen het volgend jaar over. Wie mee wil lopen is van harte welkom. De starttijd hangt af van het getij, maar zet op de 3e februari zondag in je agenda alvast: winterklassieker Hoek van Holland - Scheveningen.

leo Zondag 15 Februari 2009 at 4:07 pm | | hardlopen | Zeventien reacties

Top of flop week 7

De nieuwe song van Pink: is het flop of top ?
Sober komt van haar nieuwe CD Funhouse.

Het is wel een echte Pink-song. De coupletten zijn rustig en in het refrein gaat Pink helemaal los.

Ik ben een fan van Pink. Ze schrijft muziek en teksten zelf en ze zingt ook over andere zaken als boyfriends en liefdesverdriet. Deze song gaat over haar problemen met alcohol.

Pink, Alecia Moore, gaat haar eigen weg en past zich niet aan aan mode en commercie....tenminste dat imago houdt ze zorgvuldig in stand.
In sep. 2007 zag ik Pink optreden op het Malieveld, ik vond het geweldig.

Pink - Sober
Found at skreemr.com

Reageer met TOP of FLOP

Zaterdag 14 Februari 2009 at 5:21 pm | | muziek | Zes reacties

Lang weekend

Zaterdag vrij, zondag vrij en ook maandag vrij. Dat gebeurt niet vaak.
En op vrijdagavond eindelijk weer eens met de groep mee voor een clubtraining.

Er staat natuurlijk een intervaltraining op het schema: 4 series van 400 - 300 - 200 m. Ik kies voor een tempo van 26 s. per 100 m. en loop daarmee in het tweede groepje.
We lopen de eerste series op het fietspad langs de Provinciale weg, mijn thuisparkoers. Samen met Hink geef ik het tempo aan. Het gaat me makkelijk af. Ik heb lucht genoeg en voor de beenspieren is het pas de tweede training van deze week.

De laatste 2 series lopen we langs de Kruithuisweg en in de TU-wijk. Om kwart voor 9 zijn we klaar met de training.
De nazit duurt langer da de training. Na de koffie komt er Jupiler op tafel. Met Hink en andere Hans praat ik over zaken waar mannen nu eenmaal graag over praten. Om kwart over 10 is de ergste dorst gestild en ga ik op de fiets naar huis.

Mijn trainingsschema werkt toe naar de CPC op 14 maart. Maar sommige trainingen die er op staan zijn wellicht leuker dan de wedstrijd zelf.
Zondag doe ik (met Leo) een lange duurloop: van Hoek van Holland naar Scheveningen. Meer dan 20 km. door de duinen en over het strand.

Vrijdag 13 Februari 2009 at 10:49 pm | | hardlopen | Zes reacties

Darwin en Geert Wilders

Het is morgen 200 jaar geleden dat Darwin geboren werd.
Charles Darwin reisde met the Beagle de wereld rond en hij ontdekte hoe nieuwe diersoorten ontstaan.
Als een groep dieren geisoleerd wordt door natuurlijke barrieres, komen er geen soortgenoten van buitenaf meer in die populatie. De dieren kunnen alleen nog maar paren met de soortgenoten uit die afgesloten populatie, het wordt een soort inteelt. Er komt steeds minder variatie binnen de groep, de dieren gaan steeds meer op elkaar lijken.

Dat dreigde ook te gebeuren met Homo sapiens. Op de verschillende continenten ontstonden groepen mensen die niet meer op elkaar leken. In Afrika waren de mensen zwart, in Azi gelig. Europese mensen hadden een lichte huid en net iets andere genen dan de Afrikaanse en Aziatische mensen. De grote afstanden en natuurlijke grenzen maakte de uitwisseling van genen onmogelijk.
Maar lang voordat de verschillende "rassen" te ver uit elkaar evolueerden en aparte soorten werden, gingen de mensen reizen. Ze reisden over de bergen en over de oceanen en ze kwamen de mensen tegen die er anders uitzien. Ze gingen hun genen ook weer uitwisselen.

In Nederland gebeurt dat ook. In de afgelopen eeuwen kwamen veel andere groepen naar Nederland en vermengden hun genen met de onze. Joden, Vikingen, Hugenoten en na de Tweede Wereldoorlog mensen uit Indonesi. Al deze mensen brengen exotische nieuwe genen mee.
Langzamerhand vermengen die genen zich met onze beperkte genenpool. Genen voor zwart kroeshaar, genen voor donkerbruine ogen, genen voor meer pigment in de huid.


Volgens mij hebben wij daar baat bij. Hoe meer variatie in onze genenpool, hoe beter onze overlevingskans in een veranderende omgeving. Misschien hebben we in de toekomst wel voordeel van een donkere huid of van mooie donkerbruine ogen.
Er zijn ook mensen die de buitenlanders met andere gewoontes en andere genen buiten de deur willen houden. Geert Wilders en Rita Verdonk willen de instroom en de invloed van andere culturen op Nederland beperken. Daarmee houden ze ook de genetische variatie tegen. Ze zeggen het niet hardop, maar hun politiek leidt tot het zuiver houden van ons genetisch erfgoed, vrij van vreemde invloeden.

Als ik een donkere medelander zie met mooie donkerbruine ogen en met donker haar, dan denk ik niet aan Geert Wilders, maar aan Darwin.
Al die buitenlandse mensen zijn niet alleen een culturele verrijking, maar ook een genetische verrijking.

Woensdag 11 Februari 2009 at 7:44 pm | | overig | Drie reacties

Depressie

Het is raar weer vandaag. Een depressie (lage drukgebied) trekt precies over Nederland heen.
In het zuiden staat een westenwind en is het 7 tot 8 graden. In het noorden staat een noordoostenwind en is het net boven 0.

Als ik om 10 uur naar buiten ga, stap ik in het oog van de depressie, het centrum van het lage drukgebied. Er staat bijna geen wind en het motregent een beetje.

Ik doe vandaag een intervalprogramma over hetzelfde rondje als vorige week: 1400 m. - 1200 m. - 1000 m. - 800 m.
De eerste 1400 loop ik langs de Provinciale weg; de 1200 erna langs de Kruithuisweg. Ik loop op gevoel maar wel stevig door.
De 1000 m. klok ik wel, langs de Schoenmakerstraat. Er is inmiddels wind opgestoken en tegen de wind in kom ik tot 4 min. 23 s.
Na de afsluitende 800 loop ik in een kwartiertje terug naar huis.

Aan mijn ademwolkjes zie ik dat het al wat kouder wordt. Door de straat waait een koude noordwestenwind. Het centrum van de depressie is voorbij en een half uurtje later begint het (nat) te sneeuwen. Er komt nog een winters weekje achteraan.

Dinsdag 10 Februari 2009 at 6:05 pm | | hardlopen | Elf reacties

Entre les murs

Tussen 1996 en 2000 was ik leraar natuur- en scheikunde op de middelbare school. Ik was geen goede leraar en ben ermee gestopt. Leraar is een heel moeilijk vak dat erg veel energie vraagt.

De film "Entre les murs" gaat over een leraar op een Franse middelbare school en zijn klas. Francois Marin werkt al jaren op de school en kent het klappen van de zweep. Hj voelt de klas goed aan en houdt ze goed in de hand. Dat kon ik dus helemaal niet.

Hij weet heel goed de balans te vinden tussen het negeren van provocaties en het stellen van grenzen. En daarbij weet hij de kinderen toch nog te inspireren en motiveren.
De leerlingen in de klas zijn geen professionele acteurs, maar het is een bestaande klas zonder acteerervaring. Ze spelen wel volgens een scenario en zullen ook wel teksten hebben moeten leren. Het acteren is grotendeels geimproviseerd en komt heel "echt" over.

De film volgt de klas en haar leraar gedurende het schooljaar. Veel activiteiten kwamen mij nog bekend voor:
- de eerste schooldag
- de rapportvergaderingen
- de 10 min. gesprekjes met de ouders

Maar ook het groepsproces binnen zo'n klas. Wie zijn de leiders ? Wat gebeurt er als er een nieuwe leerling komt ? En hoe ontwikkelen de kinderen zich ?


Het is een prachtige film, die terecht beloond werd met de Gouden Palm van het filmfestival van Cannes. Hij duurt meer dan 2 uur, maar is geen moment saai of langdradig.

Maandag 09 Februari 2009 at 7:01 pm | | cultuur | Zeven reacties

Niet lopen maar speakeren

Ik zou vandaag met mijn zus Annelies 10 km. lopen bij de Kopjesloop, maar het liep allemaal een beetje anders.
Om 8 uur 's morgens belt de speaker, Peter, op dat-ie ziek is. Ik zal het deze keer van hem overnemen en bel een uur later Annelies op: ze moet het zonder haas proberen.

Het is de drukste Kopjesloop van het seizoen.
Er zijn 150 deelnemers op de 5 km. die meedoen met de bedrijvencompetitie. En er komen 200 deelnemers extra op de 10 km. omdat vandaag de derde 1 van de 4 loop wordt gehouden. Bij elkaar zullen er 500 lopers van start gaan om 11 uur.

Om 10 uur valt er een pittige hagelbui in de Delftse Hout en bij de start om 11 uur is het nog steeds glad. De lopers laten zich niet weerhouden en het hele peloton gaat op weg voor 5, 10 of 15 km.
Het zonnetje komt door en de gladheid verdwijnt. Ik zie groepsgenoot Ria binnenkomen; zij loopt de 5 km. in 22 min 12.
Marja en Yvonne uit de Instroomgroep lopen hun eerste 5 km. in 35 min. en een beetje. Mijn zus gaat dan net aan haar 2e rondje beginnen.

De eerste plek op de 10 km. gaat (natuurlijk) naar Thomas Poesiat van HAAG: 32 min 15 !!!
Korte tijd later komt Lindsay van Marrewijk met de eer strijken als winnares bij de dames: 39.54.
Mijn zwager Joost loopt de 10 km. in 55 minuten en Paul, mijn andere zwager doet er 65 minuten over. Dan komt mijn zus eraan: ze loopt haar eerste 10 km. in 70 min. Ze heeft met de hartslagmeter gelopen en is niet voluit gegaan, dat doen we de volgende keer dan maar.
Met die 70 minuten blijft ze Guus, een beginnende loper uit de instroomgroep voor. Guus kan ook best harder.

Na anderhalf uur hebben we alle 515 lopers heelhuids achter de finishlijn.
Zelf lopen was leuker geweest. Maar het is ook leuk om al die lopers binnen te praten, of het nu gerenommeerde wedstrijdatleten zijn of beginnende lopers.

Zondag 08 Februari 2009 at 6:47 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Top of flop

Geen muziekquiz meer, maar nog wel muziek.

Ik hoor dit lied regelmatig onder mijn werk in de supermarkt.
Ik vind het wel een mooi lied: mooie stem.
En dat terwijl ik niet eens van R & B houd.


Wat vinden mijn lezers van Rihanna's Rehab ?
Reageer met TOP of met FLOP.

Vrijdag 06 Februari 2009 at 6:57 pm | | muziek | Veertien reacties

Van uitstel komt afstel

Vandaag wil ik een intervaltraining doen. Maar als ik 's ochtends wakker word, heb ik een lichte keelpijn. Buiten regent het ijswater en ik stel de training maar even uit.

Soms leidt uitstel tot afstel. Deze keer niet. 's Avonds om 8 uur ga ik alsnog het programma lopen: 2' - 4' - 6' - 8' - 6' - 4' - 2'.
Het gaat eigenlijk best lekker. Het tempo ligt niet hoog en tussen de versnellingen in houd ik 2 a 3 min. dribbelpauze. Ik gooi er onderweg wel veel slijm en snot uit, en daarmee hopelijk ook de verkoudheid. Op de Mekelweg klok ik even: 4 min. 35 over 1 km.
Om 5 over 9 ben ik weer thuis.

Vandaag hoorde ik dat het kabinet erover denkt om de pensioengerechtigde leeftijd op te trekken van 65 naar 67 jaar. Dat betekent uitstel van de AOW.

Belangrijkste reden is de financiele tegenslag van de pensioenfondsen. Het duurt nog heel lang voordat ik 65 word en dus nog langer voordat ik 67 zal zijn, maar ik voel me toch een beetje staande genaaid (zoals Ria dat uitdrukt).

De regering tovert miljarden tevoorschijn om banken op te kopen en om het bedrijfsleven te ondersteunen. Dan kan Wouter Bos toch ook wel een paar miljard vinden om even de pensioenen bij te passen van de mensen die 65 en 66 jaar oud zijn.

De maatregel gaat misschien pas in 2012 in. Ik ben bang dat in dit geval uitstel wel zal leiden tot afstel.
In 2027 word ik 67. Zal er dan nog wel AOW zijn ?

Donderdag 05 Februari 2009 at 10:02 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Quattro Stagioni: inverno - winter

In de winter is het pas laat licht en al vroeg weer donker. Gelukkig werk ik parttime en lukt het me meestal wel om bij daglicht te trainen. Veel andere lopers moeten 's winters in het donker lopen.
Daar komt de koude nog bij. Het duurt langer voordat je spieren, pezen en gewrichten opgewarmd zijn. Regen en wind kunnen tijdens het lopen de benen weer koud en stijf maken. Winter is niet mijn favoriete loopseizoen.

De winter is voor mij de tijd van crossen en van duurlopen. Het crossen is er een beetje bij ingeschoten, maar er staat iedere week wel een lange duurloop op het programma.

In een koude winter met vorst en sneeuw worden de weilanden in het Midden-Delfland langzaam aan dor en bruin. In een zachte winter blijft het gras groen. De bomen en struiken zijn kaal en op de grond ligt een laag halfvergane bladeren. De vogels zijn even niet bezig met partnerkeuze, maar met overleven. Eenden en meerkoeten verzamelen zich in grote groepen op het water. Hoog in de lucht vliegen de ganzen in grote formaties over.


Als de dagen wat langer worden zie ik tijdens mijn duurlopen de eerste tekens van het voorjaar. Aan de kale takken zie ik de knoppen die in april zullen openbarsten. Tussen de dorre bladeren duikt fris groen fluitekruid op. Vaak al in februari, soms pas begin maart, zie ik in het bruingeworden gras de kleine gele bloempjes van het klein hoefblad.

De koolmeesmannetjes beginnen weer luidkeels hun territorium te verdedigen. En wanneer in de weilanden de eerste kieviten parmantig rondstappen, zijn de hardlopers in conditie gekomen voor de CPC, voor de marathon, voor de mooie wedstrijden in het voorjaar.

Woensdag 04 Februari 2009 at 5:35 pm | | hardlopen | Elf reacties

Duurloop

De benen willen vandaag maar niet op gang komen. Mijn knien voelen vermoeid. In mijn onderrug voel ik vermoeidheid zeuren. Het lekkere hardloopgevoel wil vandaag niet komen.
Na 40 min. doe ik het loopjack uit en knoop het om. Het is eigenlijk niet zo koud als je voor de wind loopt.
Het kost me moeite om het rondje langer te maken dan vorige week.
Via de Middelweg en de Brasserskade loop ik terug naar huis.
Deze week kom ik uit op 1 uur 57 min. En nu zit ik dan wel boven de 21 km.
Pfffftttt.

Dinsdag 03 Februari 2009 at 1:07 pm | | hardlopen | Zeven reacties

De een zijn dood is de ander zijn brood

Vorig jaar maart liep een van mijn collega's nogal te hoesten. In mei werd duidelijk dat het geen gewone longontsteking was, maar longkanker. Gedurende de zomer kreeg hij chemotherapie en werden de vlekken op de longfoto's kleiner. Maar een paar maanden geleden kreeg hij last van epileptische aanvallen. De ziekte heeft zich verspreid en de tumor in zijn hersenen blijft maar groeien, ondanks bestralen.
Hoeveel tijd Wim nog heeft is niet te zeggen, maar ik zal hem nooit meer zien. Ik herinner hem liever zoals hij vorig jaar nog lachte.

Wim werkte part-time in de winkel en ik krijg nu een deel van zijn uren. Mijn contract wordt van 24 uur naar 30 uur per week uitgebreid.
Zijn dood wordt letterlijk mijn brood.
Cru. Maar zo gaat dat nu eenmaal.



Met mijn moeder gaat het langzaamaan beter.
Ze verhuist volgend weekend (of in de week erna) van het ziekenhuis naar een verpleeghuis. Misschien kan ze een maand later dan weer naar haar eigen huis. Tijdelijk, want het wordt tijd dat ze kleiner gaat wonen op een plek waar ze makkelijk een beroep kan doen op hulp en verzorging: een verzorgingshuis.

Mijn moeder begint aan de laatste kilometers van haar levensloop.
Dat zijn zware kilometers, maar ik hoop dat ze er nog van kan genieten en dat ze lachend aan de finish komt.

Maandag 02 Februari 2009 at 12:15 pm | | overig | Elf reacties

Eerste zondag van de maand

Het wordt de gewoonte om op de eerste zondag van de maand bij AV'40 een trimloopje te doen van 7 km.
Van huis uit loop ik naar de Brasserskade, nog gauw een kopje koffie in de kantine en dan naar de start van de 7 km.
Het is koud en het waait stevig. De zon schijnt en het kleine beetje sneeuw is al bijna weer verdwenen.

De eerste kilometer doe ik erg rustig in ruim 5 min. Dan gaan de handschoenen uit en het tempo omhoog. Ik loop met korte tempoversnellingen van loper naar loper.

Na het bordje van 3 km. komt een stuk van 500 m. met de wind vol tegen. Ik neem de kop in een groepje van 4 lopers. De anderen spelen het spelletje mee en nemen om de beurt de kop over. De volgende kilometer komt de wind van opzij. Ook nu is het lekker dat de anderen af en toe op kop komen.

De laatste 2 kilometer loop ik alleen en haal ik niemand meer in. Ik finish na 32 min. 40 s., dat is een halve minuut sneller dan in januari en december.
Even rekenen: 3 keer 32 min. 40 maakt 1 uur 38 min. over 21 km.
Die 1 uur 45 op de CPC wordt dus een makkie. :-)

Met een tevreden gevoel loop ik terug naar huis. Ik heb wel een kop warme chocolademelk verdiend en een stuk zelfgebakken appeltaart met slagroom.

Zondag 01 Februari 2009 at 1:09 pm | | hardlopen | Tien reacties

Vuurzee II

Ik kijk maar weinig TV. Documentaires, films (mits ze niet onderbroken worden door reclame) en detectives.
Vanavond begint de VARA met de nieuwe detective-serie Vuurzee.



De eerste serie werd 3 jaar geleden uitgezonden en die volgden wij trouw.
Tot het eind toe wisten we niet wat er met Yasmin gebeurd was en wie daar verantwoordelijk voor was. De nieuwe serie speelt zich ook weer af in Boedzand, een idyllisch plaatsje aan de kust. Maar natuurljk wordt de idyllische rust verstoord.
De komende 12 weken op zaterdagavond op Ned. 1, om 21.20 u.
Er is ook een Hyves van Vuurzee II, waar je kunt discussieren, speculeren enzovoorts.

Zaterdag 31 Januari 2009 at 10:57 am | | cultuur | Dertien reacties

Zware benen, batterij leeg

Eindelijk weer eens een intervaltraining. Op het schema staat 10 keer 600 m. en die loop ik op donderdagmorgen op het fietspad langs de Provinciale weg.
Het is nog best koud om half 10 en tijdens het inlopen houd ik de handschoenen aan. De laag ijs op de sloot wordt al wat dikker. Het fluitekruid dat 2 weken geleden opeens uit de grond schoot, ligt er nu weer verlept en bevroren bij.

Ik zet de stopwatch op 28 sec. (tijd per 100 m.), maar de eerste 600 loop ik ruim 3 sec. sneller. Tijdens de tweede 600 hoor ik geen piepjes meer en als ik aan het eind op mijn horloge kijk, is het scherm leeg. Ik ben bang dat de Casio een nieuwe batterij nodig heeft.
Ik ga verder met lopen, dan maar zonder piepjes.

De benen voelen zwaar, het gaat niet makkelijk. De laatste twee tempo's loop ik weer terug naar huis. Ik moet mezelf dwingen om de training af te maken. Zo wordt de snelheidstraining ook een mentale training. Don't give up....... uitlopen.

Na een bezoekje aan de horlogeboer geeft mijn Casio weer keurig de tijd aan. Maar de benen zijn de rest van de dag zwaar gebleven.

Donderdag 29 Januari 2009 at 7:02 pm | | hardlopen | Acht reacties

Waarom worden sommige mensen niet dik ?

Ik kijk graag naar het BBC-wetenschapsprogramma Horizon. Afgelopen maandag werd er een eigen onderzoek gepresenteerd. Men had 10 vrijwilligers gevraagd om 4 weken lang zoveel mogelijk te eten. De proefpersonen moesten ongeveer 2x zoveel calorien binnen krijgen als iemand van die leeftijd en lichaamsbouw nodig heeft. Ze mochten niet meer sporten en slechts 5000 stappen maken per dag.
Men wilde onderzoeken hoeveel de proefpersonen zouden aankomen en of het vetpercentage zou toenemen.

Onze voorouders, die nog als jager-verzamelaars over de steppen zwierven, leden vaak honger. Als er dan eens eten in overvloed was, waren degenen die een deel van dat voedsel als lichaamsvet opsoegen in het voordeel tijdens de volgende hongerperiode. Door deze evolutie hebben wij genen die het lichaam aanzetten om extra calorien op te slaan als vetweefsel. We hebben een aanleg om dik te worden.

Na 4 weken bleek een aantal proefpersonen fors te zijn aangekomen. Katherine was 7% zwaarder geworden, haar vetpercentage was 6% gestegen. Thomas werd zelfs 9% zwaarder en zijn vetpercentage werd 7% hoger.
Maar er waren ook proefpersonen die minder dan 5% zwaarder werden. De onderzoekers denken dat deze personen onbewust meer gaan bewegen met hun armen, hoofd en benen. Ze verbruiken daardoor stiekum meer energie.

Proefpersoon Mark kwam 5 kg. aan, maar zijn vetpercentage steeg nauwelijks. Hij kreeg ook geen buikje. Mark heeft ergens in zijn lichaam 5 kg. nieuw spiereefsel aangemaakt..... zonder er voor te trainen. Spiermassa verbruikt meer energie en geeft ook meer warmte af dan vetweefsel. Mark heeft andere genen; hij kan eten wat hij wil, maar wordt niet vet.

Twee proefpersonen werden nauwelijks zwaarder. Zij kregen de voorgeschreven hoeveelheid eten niet weg. Zelfs van chocolade, slagroom en ijs lieten ze staan. De signalen van de volle maag en de hersenen zijn bij hen zo sterk dat ze nooit veel te veel kunnen eten. Ook deze proefpersonen zullen nooit last van overgewicht krijgen.

Er zijn verschillende manieren om slank te blijven. Sommigen van ons hebben de aanleg om snel dik te worden, anderen kunnen eten wat ze willen en blijven slank. Hoe snel we aankomen en afvallen hangt van veel factoren af, die we niet allemaal zelf in de hand hebben. Het is voor een groot deel aanleg.

Woensdag 28 Januari 2009 at 5:44 pm | | nieuws | Acht reacties

Taking the long way



Maybe someday, someday Im gonna settle down
But Ive always found my way somehow
By takin the long way ..... Takin the long way around

Als ik aan mijn lange duurloop begin voel ik nog steeds iets trekken in mijn rechterkuit. Het is op een ander plekje, maar ik houd het toch maar in de gaten.
Het gras is wit berijpt, op de sloten ligt een dun laagje ijs, de zon komt net niet door de mistflarden heen. Ik neem precies dezelfde route als vorige week: rondje Golfbaan, via de Abtswoudseweg terug en dan richting Delfgauw.

Pas na 45 min. kom ik het eerste stoplicht tegen. Het zit me mee, het stoplicht springt precies op groen als ik eraan kom.
Er ligt een bananenschil op het ijs in de sloot aan de rechterkant. Hier is vanmorgen al een hardloper langsgekomen. Het plekje in de kuit voel ik niet meer.

Via Delfgauw loop ik naar de Delftse Hout. Ik pak een deel van het Kopjesloop-parkoers mee. Even kijken welk tempo ik loop: de laatste 3 kilometers van het 5 km. rondje leg ik af in 15 min 55. Voor een lange duurloop is 5 min. 18 per km. wel een stevig tempo. Volgend keer maar weer de hartslagmeter om.

De mp3-speler begint aan een nieuw mapje en ik loop dwars door de binnenstad naar huis terug. De Dixie Chicks raden me aan om een flinke omweg te maken. Dat doe ik dan volgende week maar.
Vandaag kom ik uit op 109 min. (en net geen 20 km.)

Dinsdag 27 Januari 2009 at 1:05 pm | | hardlopen | Negen reacties

Na Free Hugs .... No Pants

Het is erg eenvoudig.
Trek je leukste, mooiste onderbroek aan.
Ga op de afgesproken tijd naar de afgesproken plaats.
Trek je broek (of rok) uit en ga met het openbaar vervoer naar je werk of school.


via: improveverywhere

Zondag 25 Januari 2009 at 09:36 am | | overig | Zestien reacties

Rustweek

Er staat nog een achterstallige intervaltraining op het schema. Maar de eerste 10 min. inlopen voel ik mijn kuiten nog. Ik besluit er maar een rustweek van te maken, zonder intervaltrainingen.
Ik doe deze zaterdagochtend maar weer een duurloopje.

Ik loop langs de Provinciale weg, linksaf en verder langs de Kruithuisweg. Een speelse versnelling tegen het spoorviaduct op.
Dan door de TU-wijk en het centrum terug naar huis.


foto: pulpolux

Onderweg nog 2 versnellingen gedaan: een om een fietsende blonde paardestaaart bij te houden en nog eentje in de laatste 300 m. naar huis.
Prettig weekend.

Zaterdag 24 Januari 2009 at 12:34 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Drankjes en gelletjes

Simon Vroemen gebruikte doping. Tijdens een groot toernooi gaf hij zichzelf een infuus na de eerste race waarin hij zich kwalificeerde voor de finale. Misschien had dat herstelinfuus echt een meetbaar effect. De transfusie had i.i.g. een psychologisch effect. Vroemen voelde zich tijdens de finale sterker door dat infuus.

Hoe zit dat dan met koolhydraatpreparaten en gelletjes ?
Mag je tijdens een marathon wel extra koolhydraten tot je nemen ?
Is dat echt nuttig of is het een psychologisch effect ?

Het lichaam bevat voldoende energie voor meerdere traithlons. Maar tijdens een wedstrijd lukt het niet om die energie snel genoeg beschikbaar te maken.
Het verbruik van energie in de spieren is zo groot dat het lichaam niet lang aan die hoge vraag kan voldoen. Loop je in een lager tempo, dan houd je dat langer vol.

Je kunt extra koolhydraten tot je nemen door drankjes of gelletjes. Dat doen beroepsatleten ook.
Maar tijdens het lopen gaat er nauwelijks bloed naar de spijsverteringsorganen. Er worden dan ook maar weinig koolhydraten uit voedsel opgenomen tijdens het lopen. Het effect van de koolhydraten (gelletjes) is volgens mij grotendeels psychologisch.

Er speelt nog een ander effect.
Als de gelletjes wel effectief zorgen voor meer koolhydraten in het bloed. Dan zal het lichaam minder hard hoeven te werken om energie vrij te maken uit reserves. Tijdens trainingen went je lichaam aan een extra dosis koolhydraten, dus wordt het lichaam niet geprikkeld om zelf reserves aan te leggen. In de wedstrijd zal het lichaam die extra koolhydraten ook nodig hebben om de eindstreep te halen.
En natuurlijk is er ook een psychologisch effect. Als je gewend bent aan het steuntje in de rug, kun je dan nog wel zonder ?
En ga je niet steeds eerder en steeds vaker koolhydraten gebruiken (verslaving) ?

Het mag duidelijk zijn dat ik geen gelletjes gebruik. Uit ervaring weet ik dat je een halve of een hele marathon kunt uitlopen op de reserves in je lever en je spieren. Maar ik weet ook dat een banaantje na 32 km. het idee geeft dat je nieuwe brandstof krijgt en die laatste 10 kilometer ook wel redt.

Tijd voor een poll onder de lezers:

Donderdag 22 Januari 2009 at 09:54 am | | hardlopen | Zestien reacties

Voorzichtigheid



Uit ervaring weet ik dat zo kort na een zware wedstrijd de kuiten nog niet helemaal hersteld zijn. Ze zijn nu kwetsbaar voor een blessure.
Op het programma staat een lange duurloop. Na 10 minuutjes inlopen rek ik de belangrijkste spieren wat op. Ik ga even zitten om de stijve kuiten wat te masseren en los te maken. Dan druk ik de stopwatch in en vertrek met wind tegen naar Schipluiden.

Als ik in Schipluiden ben valt me opeens op hoe mooi de zon door de wolken heen schijnt. Vanuit de mp3-speler klinkt de hese stem van Macy Gray.
Ik laat het tempo wat zakken en de stijfheid in de kuiten verdwijnt in een paar stappen. Ik kijk op de stopwatch: de hardlooproes begint na 20 min.

Later, in de Wippolder, voel ik toch weer een pijntje opkomen in de rechterkuit. Ik maak het geplande rondje niet af, maar ga via de kortste weg terug naar huis. De duurloop is deze week maar 80 min. en hooguit 14 km. Volgende week maar weer wat langer.

Dinsdag 20 Januari 2009 at 7:35 pm | | hardlopen | Negen reacties

The times they are a-changing

Na de tip van Leo ben ik gisterenavond toch gaan kijken naar het concert dat in Washington gegeven werd ter ere van Barack Obama.
Ik heb genoten, kippevel. De jaren van love and peace komen weer terug.
Het hoogtepunt voor mij: Shower the people door James Taylor, John Legend en Jennifer Nettles

Maandag 19 Januari 2009 at 9:44 pm | | nieuws | Drie reacties

PDR


Op weg naar de Puinduinrun kies ik voor een route dwars door Den Haag langs het huis van Leo. Maar als ik langs het Zuiderpark rijd, merk ik dat mijn voorband zacht wordt. Had ik een andere route gekozen, dan was dit misschien niet gebeurd. Bij Leo aangekomen is mijn voorband helemaal plat: hij zal toch wel plakspullen hebben ?
Leo verwachtte me al en hij heeft plakspullen. Maar eerst lopen.

Ik mag Marjans fiets lenen en samen fietsen we naar Kijkduin. In de kantine komen we Richard en Fred tegen. We kleden ons om en lopen geen meter in: we maken er een pittige training van.


foto Fred van der Gon Netscher

De Puinduinrun is 10 km. lang. Dat betekent 3 rondes met in elke ronde 3 loodzware steile trappen. Het advies van Leo: doe het eerste rondje maar rustig aan en geniet van het uitzicht als je boven op het duin komt.

In de eerste ronde lukt het niet helemaal om rustig aan te doen. De lange, vlakke aanloop naar de eerste klim ga ik toch versnellen en mensen inhalen. De eerste trap begin ik vol goede moed. Maar halverwege staat de man met de hamer: bovenbenen en kuiten lopen helemaal vol. De afdaling van de eerste klim is glibberig en met verzuurde benen durf ik niet zoveel als anders. In de tweede klim gaat Leo me voorbij met een schouderklopje. Over de eerste ronde doe ik ongeveer 19 min.

Het gaat harder regenen tijdens de tweede ronde. Ver voor ons loopt Richard met zijn oranje shirt. Leo loopt bij me weg in de klimmetjes; op het vlakke stuk loop ik weer op hem in. Ronde 2 gaat ook in 19 min.

De laatste ronde wordt het droog. Leo houdt een beetje in en het grootste deel lopen we samen. De trappen beklim ik in een lager tempo en ik houd het niet vol tot bovenaan. Leo neemt telkens een voorsprong van 15 sec. In de laatste kilometer loop ik het gaatje dicht en we gaan naast elkaar over de finish: 56 min. 40.
Mijn laatste ronde was het snelst 18 min. 40.

We blijven niet lang plakken in de kantine, ik moet nl. nog iets anders plakken.
Gelukkig ben ik zeer ervaren in het banden plakken. Met een kwartiertje is het gepiept. Ik krijg van Leo nog een heerlijke kop koffie (what else ?) en dan ga ik op weg naar huis.
De voorband blijft tot in Delft spijkerhard.

Zondag 18 Januari 2009 at 3:35 pm | | hardlopen | Twintig reacties

Aanrijding in Moscou

Ik houd eigenljk niet van romantische komedies. Maar gisteren heb ik Bettie toch maar meegenomen naar "Aanrijding in Moscou", een Vlaamse film van Christophe Van Rompaey. Het is een leuke film die ik van harte aanbeveel bij andere liefhebbers.
De film begint met een kleine aanrijding op een parkeerplaats. Matty, een uitgebluste vrouw van 40 die door haar man in de steek is gelaten, botst tegen de tientonner van Johnny, een truckchauffeur die ook door zijn lief is gedumpt. Johnny ziet Matty wel zitten, maar zij wil niets van de trucker weten. Langzamerhand ontdooit Matty en worden gevoelens in haar wakker die ze al heel lang niet heeft gevoeld.

Het is geen hoogdravende film met een boodschap, het is gewoon een grappig verhaal over het leven van heel gewone mensen.
Tot het eind van de film blijven het verhaal en de acteurs boeien.
Wordt Matty ook verliefd op Johnny of gaat ze toch proberen haar man terug te krijgen ?


Het Vlaams dat ik de film geklapt wordt, is voor ons Nederlanders nauwelijks te volgen, vandaar de ondertiteling.
Meer over "Aanrijding in Moscou" vind je op de mooie website van de film of op YouTube.

Zaterdag 17 Januari 2009 at 5:22 pm | | cultuur | Twee reacties

Ambtelijke molens ....

draaien traag.
Het is bijna 2 jaar geleden dat ik in Schoorl was met een hoop andere bloggers voor een Rode Veters-actie. Bij die wedstrijd overleed een hardloper aan een hartstilstand. Die gebeurtenis was voor mij aanleiding om mijn vereniging (AV De Koplopers) te vragen een Automatische Externe Defibrillator aan te schaffen.
Dat is tot nu toe niet gelukt. Het bestuur vond het een te grote uitgave.

Ik benaderde ook de gemeente Delft om te vragen of zij de aanschaf van defibrillatoren door sportverenigingen wilde subsidiren. GroenLinks-fractievoorzitter Wim Bot heeft toen vragen aan B&W gesteld.
Het heeft even geduurd, maar de gemeente heeft eindelijk een subsidieregeling gemaakt. Sportverenigingen kunnen 50% van de aanschafkosten terugkrijgen. En de gemeente geeft ook een bijdrage om vrijwilligers een cursus AED te laten volgen.

Nu ga ik nog een keer proberen om het bestuur te overtuigen zo'n AED aan te schaffen. Ik heb me alvast aangemeld als vrijwilliger om de cursus te volgen en ik er zijn er nog wel een paar te vinden.

In de afgelopen 2 jaar zijn er geen incidenten geweest bij de Kopjesloop of de Golden Tenloop. En misschien zullen we wij die AED nooit nodig hebben. In dat geval heeft AV De Koplopers wellicht 1000 euro over de balk gegooid.
Maar als er wel iets gebeurt, is de AED zijn gewicht in goud waard.

Vrijdag 16 Januari 2009 at 8:18 pm | | actie | Elf reacties

8 x 800

Bij het inlopen voel ik een pijntje onder mijn rechter grote teen. Net of er een blaar onder zit. Na 15 min. inlopen doe ik een uitgebreide warming-up. Armen, romp, benen: alles even oprekken en daarna weer losgooien. Op het schema staat een intervaltraining van 8 keer 800 m., die loop ik op het fietspad langs de Provinciale weg. Ik zet de stopwatch op 28 sec.

Als ik aan de intervals begin, heb ik geen last meer van de grote teen. Het tempo heb ik goed gekozen: de benen moeten wel werken, maar ik hoef niet te jagen om de piepjes voor te blijven. Ik zet de stopwatch liever een seconde te langzaam dan een seconde te snel. Als pauze tussen de intervals wandel ik 50 meter en dribbel daarna nog 150 m. verder.

Op het fietspad kom ik de ene na de andere scootmobiel tegen. In de berm zie ik overal fluitekruid opkomen. Op het ijs staat een reiger te wachten op het smelten van de belemmerende laag.

De benen zijn blij als de 6,4 km. erop zit. In een rustig dribbeltempo loop ik terug naar huis.
In de huiskamer trek ik mijn Sauconies uit. Tot afgrijzen van Jessie vertoont mijn rechtersok een grote rode bloedvlek. Het was inderdaad een blaar.

Donderdag 15 Januari 2009 at 1:08 pm | | hardlopen | Twaalf reacties

Dit moest ik even kwijt

Ik weet dat Hamas vanuit de Gazastrook raketten afschiet op Israel en dat daardoor mensen gedood en gewond worden. Ik begrijp ook best dat Israel daar iets tegen moet doen. Maar sommige dingen noem ik gewoon een oorlogsmisdaad.

In de Gazastrook zitten misschien 20.000 Hamas-strijders, maar er wonen 1,3 miljoen mensen die niet kunnen wegvluchten en zich niet kunnen verdedigen.
Het Israelisch leger schiet van kilometers afstand granaten met witte fosfor op het dichtbevolkte gebied.
Door dat te doen nemen ze willens en wetens het risico dat er veel burgerslachtoffers vallen.



Ik ben de holocaust van de Tweede wereldoorlog niet vergeten. Maar die erfzonde is geen reden om alles maar goed te praten wat Israel in Gaza doet.
Dit moet stoppen.

Woensdag 14 Januari 2009 at 5:31 pm | | nieuws | Zeven reacties

Duurloop

De winter lijkt alweer voorbij. Het ijs op de Vliet is kapotgevaren en in de Delftse Hout zingen koolmeesmannetjes om hun territorium af te bakenen.
Na een kwartiertje inlopen rek ik de kuiten en hamstrings even. Het loopjack kan uit en knoop ik om mijn middel. De mp3-speler aan, de oortjes in. Dan druk ik de stopwatch in en begin aan mijn wekelijkse duurloop op het Kopjesloop-parkoers.

Vroegah, in de voorbereiding voor een marathon, liep ik hier op dinsdagmorgen regelmatig 5 rondjes van 5 km. In een strak tempo van 25 min. per rondje: 25 km. in 2 uur 5 min.
Vandaag gaat het een stuk rustiger.
Het eerste rondje loop ik in 27 min. (5 min. 24 per kilometer). Het volgende rondje in een heerlijke hardlooproes duurt 26 en een have minuut. Het derde rondje maak ik niet af. Na 4 kilometer sla ik rechtsaf en loop via de kortste weg naar huis. Na 1 uur 35 min. ben ik thuis. Dat is iets korter dan op het schema staat, maar met het inlopen erbij kom ik al in de buurt van de 20 km.

Dinsdag 13 Januari 2009 at 1:15 pm | | hardlopen | Veertien reacties

Zondag

Het is erg druk in de Delftse Hout. Veel mensen gaan op deze zondag schaatsen op de Grote Plas. Jammer dat ze bijna allemaal hun auto meenemen.

Bij de Kopjesloop is het ook erg druk: aan de bedrijvenloop doen 17 teams mee en dat zorgt voor bijna 100 deelnemers extra. Ook in februari en maart zullen deze lopers weer een 5 km. lopen. Bij elkaar doen er meer dan 230 mensen mee aan de 5, 10 of 15 km. Gelukkig kunnen we zonder ongelukken de hardlopers en de auto's langs elkaar leiden.

Het is eindelijk weer echt winter; voor het eerst sinds jaren is de Vliet in Delft weer dichtgevroren.

Voorzichtig probeer ik het ijs even uit; tot het dreigend begint te kraken.

's Middags ga ik zelf nog even lopen. Terwijl half Nederland op schaatsen staat, loop ik langs de Tramkade een rustige training van 5 keer 5 min.
Na het lopen slijt ik de rest van de middag op de bank.
Sven Kramer wordt Europees Kampioen.
En bij de dames pakt Claudia Pechstein de titel. En daar is Pechstein-fan Hans erg blij om.


Zondag 11 Januari 2009 at 7:19 pm | | hardlopen | Dertien reacties

10 x 300 m.

Eindelijk kan ik op vrijdagavond weer eens met mijn eigen groep meetrainen. De opkomst is best aardig: 3 dames, 4 heren.
We lopen in door de TU-wijk en doen wat oefeningen in de luwte achter Elektrotechniek. Na 3 steigerungen zijn we warm genoeg voor het intervalprogramma: 10 x 300 m.
Erik en Ria vormen het snelste groepje en zij lopen 24 sec. per 100 m. Ik kies vandaag voor het tempo van 26 sec. per 100 m. en loop de 300-jes samen met Heidi.
Het gaat ons makkelijk af: we lopen zelfs ietsje harder.
Als we klaar zijn lopen we in een stevig tempo terug naar Wippolder. Om half 9 zijn we klaar.

Later op de avond ga ik naar Filmhuis Lumen. Met de andere filmliefhebbers uit groep 2 kijk ik naar de film Hunger van Steve McQueen. Hunger gaat over de IRA-gevangenen in de Maze-gevangenis in Noord-Ierland in 1981.
De gevangenen eisen dat ze een politieke status krijgen en verzetten zich op alle mogelijke manieren tegen de Britse overheid, die ze gewone misdadigers noemt. Het gevangenispersoneel staat daar machteloos tegenover en reageert de frustaties af door bruut geweld. Die gruwelijke scenes doen enken aan de toestanden in Guantanamo Bay en Abu Grahib.
Uiteindelijk kiezen de gevangenen voor het ultieme wapen, de hongerstaking. Ze weten dat het tot de dood kan leiden, maar het doel heiligt de middelen.
De film heeft al vele prijzen gewonnen, maar dat komt volgens mij vooral door het dramatische verhaal en het expliciete geweld. Er zitten mooie scenes in, maar sommige dingen zijn overdreven lang en traag in beeld gebracht.

Na de film maken we nog een korte kroegentocht en praten we als mannen onder elkaar over de dingen waar mannen nu eenmaal graag over praten.
Morgen is er weer een Kopjesloop in de Delftse Hout. Ik zal me warm aankleden, want ik ben speaker en kan mezelf niet warmlopen.

* Met mijn moeder gaat het al weer wat beter *

Zaterdag 10 Januari 2009 at 11:33 am | | hardlopen | Negen reacties

Duurloopje i.p.v. interval

De lange duurloop van dinsdag was misschien iets te veel van het goede. Gisterenavond voelde ik nog wat spierpijn in de bovenbenen en de kuiten. Daarom doe ik vandaag geen intervaltraining.
I.p.v. 6 keer 1000 loop ik een rondje TU-wijk. Zoals gewoonlijk doe ik over het rondje ongeveer 45 min.

Ondanks het lopen zit ik niet lekker in mijn vel. Mijn gedachten dwalen steeds weer af naar mijn moeder. Vandaag wordt ze opnieuw geopereerd om uit te zoeken waarom haar bloeddruk zo laag blijft. Na die operatie komt ze weer terug op de IC: het herstel gaat dus langer duren dan we gehoopt hadden.

Donderdag 08 Januari 2009 at 4:13 pm | | hardlopen | Elf reacties

Spannende dag

Vandaag wordt mijn moeder geopereerd. Ze heeft een tumor in haar dikke darm en daarom moet er zo'n 10 cm. dikke darm worden weggehaald. Het is nog even afwachten of ze daarna nog andere behandelingen moet ondergaan. De operatie op zich is al behoorlijk ingrijpend voor iemand van 77.

Voor de afleiding ga ik maar een lange duurloop doen.
Het is niet zo koud als elders in Nederland: -7 volgens het kaartje van het KNMI. Na een kwartiertje inlopen gooi ik mijn benen een los en dan druk ik de stopwatch in. De handschoenen kunnen uit; ik loop over de Tramkade naar Schipluiden. Verder langs de voetbalvelden naar de Vlaardingse Vaart.

Het is leuk om weer schaatsers te zien op de Vaart. In mijn jeugd heb ik hier ook vele uren geschaatst: in de winter van 1979 lag er van begin januari tot begin maart ijs. Ik loop langs caf Vlietzicht door naar Vlaardingen. Waar de bebouwde kom begint draai ik om en ga over hetzelfde pad terug.

Boven het weiland zie ik een torenvalk stilhangen als een fladderend silhouet. In de staalblauwe lucht trekken vliegtuigen de gebruikelijke witte strepen. Het is vandaag net of ze veel langzamer gaan.

Na 1 uur en 37 min. druk ik de stopwatch weer in en ben ik weer thuis.

Update: geen problemen bij de operatie, maar mijn moeder moet nog wel een nachtje op de IC blijven.

Dinsdag 06 Januari 2009 at 11:57 am | | hardlopen | Zeventien reacties

Schema tot 14 maart

In maart 2006 zou ik voor het eerst in mijn leven de City-Pier-City gaan lopen. Maar een kuitblessure gooide 2 weken vantevoren roet in het eten. Het jaar daarop raakte ik al in december geblesseerd (aan dezelfde kuit) en ook afgelopen jaar moest ik wegens blessureleed de CPC missen.
Maar dit jaar zal ik hem lopen, ik heb al ingeschreven.

Ik heb zelf een schema gemaakt voor de komende 10 weken, op basis van het schema van trainer Koos. Elke week staat er een lange, rustige duurloop op, 2 intervaltrainingen en een extraatje. Het doel is het uitlopen van de CPC in een behoorlijke tijd: onder de 1.45.

Vanmorgen ben ik om half 11 naar de baan van AV'40 gelopen en daar aan de 7 km. prestatieloop meegedaan. De eerste kilometer loop ik met Cock mee (5 min. 11) maar daarna ben ik gaan versnellen. Lekker van loper naar loper gegaan: even erachter blijven hangen en dan met een demarrage erlangs :-).
De laatste 2 kilomters gaan in 9 min. 8 sec. en mijn eindtijd wordt: 33 min. 18. In december deed ik 4 seconden langer over die 7 km.
In een rustig tempo teruggejogd naar huis.

Zondag 04 Januari 2009 at 2:19 pm | | hardlopen | Achttien reacties

Muziekquiz

De muziekquiz gaat verdwijnen van dit weblog.
Er kwamen er weinig reacties en op de speciale kerstvakantie-muziekquiz is nog geen enkele reactie binnengekomen (bummer, bummer).
Voor degenen die nog vakantie hebben en nog een poging willen wagen:

Connections

Je hoort 10 muziekfragmentjes.
Weet je de songtitels en de namen van de uitvoerenden ?
Fragment 1 en 2 hebben iets met elkaar te maken: weet je de connectie tussen fragment 1 en 2 ?
Zo zit er ook tussen 3 en 4 een verband en zo ook tussen 5 en 6 , 7 en 8, 9 en 10.


Voor iedere juiste songtitel en naam kun je 1 punt verdienen.
Weet je de connectie dan scoor je twee punten.
Mail je antwoorden aan: hardloperhans (at) logt.cc

De prijs voor de winnaar is een gratis massage.



Wat er in de plaats komt van de muziekquiz weet ik nog niet:
filmrecensies of blessure-preventie-tips of Zaprudernieuws of misschien toch iets over muziek.

Donderdag 01 Januari 2009 at 7:43 pm | | muziekquiz | Acht reacties

Een gelukkig 2009

De allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.


Ik hoop dat jullie in 2009 allemaal weer in goede gezondheid en opperbeste stemming de finish zullen bereiken.



Donderdag 01 Januari 2009 at 12:01 am | | overig | Veertien reacties