Top of Flop week 45

Deze week maar liefst 2 nieuwe muziekjes om uit te kiezen.

Lekkere, dansbare hardloopmuziek met een mooie anonieme zangstem: Waiting van Dash Berlin

Of lekkere dansbare hardloopmuziek, die me doet denken aan Roisin Murphy en Moloko:
The Biggest Sinn van de Wicked Sounds Jazz Band

Ik kan er niet uit kiezen.
Welke vinden jullie het mooist ?

Zaterdag 31 Oktober 2009 at 2:17 pm | | muziek | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Gedicht - 1


Parallel

Vanuit het station
rijden wij evenwijdig
rijden wij even snel
wij kennen elkaar niet
maar herkennen elkaars gebaar

gescheiden door 5 meter
en twee matbeslagen ramen
ontmoeting zonder oogcontact
afscheid zonder tranen


Vrijdag 30 Oktober 2009 at 2:51 pm | | schrijven | Vier reacties
Gebruikte Tags: ,

Somberen

In het plaatje hierboven zie je een mooie jonge vrouw over haar rechterschouder wegkijken. Totdat iemand je vertelt dat het eigenlijk een tekening is van een lelijke oude heks met een hoofddoek en een wrat op haar neus.
Daarna is het veel moeilijker om nog die mooie jonge vrouw terug te vinden in het plaatje.

Als ik over de toekomst denk, of over de toekomst van Max en Jessie, dan gebeurt hetzelfde.
Ik heb "Grenzen aan de Groei" van de Club van Rome gelezen. Ik weet wat peakoil is en ik besef dat het Nederlandse (Groningse) aardgas over 15 tot 20 jaar op zal zijn. En als dat beeld eenmaal in je hoofd zit, krijg je het niet makkelijk weg.
Het is soms erg moeilijk om die sombere gedachten opzij te zetten en weer die mooie, jonge vrouw ofwel een mooie, zonnige toekomst te kunnen zien.

Maar één ding vind ik nog moeilijker. Als politici, journalisten, deskundigen op TV (of in de krant) vertellen dat alles weer goed komt en dat de economie weer gaat groeien. Ik kan echt niet meer de naïeviteit opbrengen om in die kletspaatjes te geloven.
Het enige dat daartegen helpt, is de TV uitzetten en een uurtje hardlopen.

En als over 10 jaar de AOW-leeftijd opgetrokken wordt naar 70 jaar en de benzine 4 euro per liter kost, zal ik, in een iets trager tempo, nog altijd mijn duurloopjes doen. En genieten van de dingen die gratis zijn en toch ook onbetaalbaar.

Dinsdag 27 Oktober 2009 at 6:35 pm | | overig | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Pijntjes en peinzen

Afgelopen zondag heb ik voor de verandering een korte intervaltraining gedaan: 10 maal 1 min. In een pittig tempo met maar 1 min. pauze tusendoor.
Wonder boven wonder was dat geen enkel probleem voor kuit en achillespees. Maar ik kreeg in de loop van de zondagmiddag wel weer last van (de M. piriformis in) mijn linkerbil.

Duh, afgelopen zomer kreeg ik daar ook last toen ik korte intervaltraining deed. Die klachten waren bijna helemaal verdwenen.... tot afgelopen zondag.

Op dinsdagmiddag loop ik in een heel rustig duurlooptempo 3 x 15 min.
Het is op zich heel goed nieuws, dat de kuit die belasting al weer aan kan.
Maar tijdens het lopen begint mijn rechtervoet te slapen. En die klacht had ik 3 jaar geleden ook.



De slapende voet en de verkrampende linkerbil hebben volgens mij één gemeenschappelijke oorzaak. Er is een onbalans in de belasting van linker- en rechterbeen.
Drie jaar geleden had ik dat probleem ook. Maar toen ik met corrigerende zooltjes ben gaan lopen, verdwenen de klachten.
Ik denk dat mijn zooltjes versleten zijn.
En het zou goed kunnen dat al mijn pijntjes en klachten uiteindelijk zijn terug te voeren op de versleten zooltjes.

Ik ga deze week nog langs bij Runnersworld om nieuwe zooltjes te laten opmeten.
Over een maand zal blijken of het aan de zooltjes lag of aan het ouder worden van Hardloper Hans.

Dinsdag 27 Oktober 2009 at 3:02 pm | | hardlopen | Elf reacties
Gebruikte Tags: , , ,

De symfonie der wetenschap

Het liedje "Make it mine" van Jason Mraz kreeg 2 TOP-stemmen. Ik hoop het nog vaak te horen.

Deze week geen TOP of FLOP, maar wel een videoclipje.
Ik ben opgeleid tot wetenschapper en ik heb destijds genoten van de TV-serie Cosmos van Carl Sagan. Het is werkelijk verbazingwekkend hoe groot het heelal is en hoe mooi alles in elkaar zit.
Ook binnen ons eigen lichaam functioneert alles op een elegante, sierlijke manier.
De koolstof, zuurstof en stikstof in ons lichaam zijn miljarden jaren geleden ontstaan bij de supernova-explosie van een ster. We bestaan uit sterrestof.
John Boswell heeft een lofzang op de wetenschap gemaakt: een videoclip met rustige new-age-achtige popmuziek en citaten van briljante wetenschappers.

Je kunt de muziek en het clipje downloaden op symphonyofscience.com. Daar vind je ook de teksten van de geestdriftig vertellende wetenschappers.

We are all connected;
To each other, biologically
To the earth, chemically
To the rest of the universe atomically


The beauty of a living thing is not the atoms that go into it
But the way those atoms are put together

Meer new-age-muziekjes van Boswell vind je op colorpulsemusic.com

Zaterdag 24 Oktober 2009 at 7:37 pm | | muziek | Vier reacties

Data

29 november - Tisvoorniksloop
20 december - Mescherbergloop
20 februari - Krokuscross
28 maart - 50e verjaardag + feestje

"Voorspellen is moeilijk, vooral als het om de toekomst gaat."

Een wijze uitspraak van de Amerikaanse honkballer Yogi Berra.
Maar hopen en vooruitkijken kan wel.
Ik hoop eind november in Geldrop eindelijk weer eens mee te kunnen doen.

De Krokuscross is gisterenavond geboren, in de bestuurskamer van de Koplopers.










Delft
twintig februari
Nederlands Studenten Kampioenschap
niet-studenten mogen ook meedoen
Krokuscross

Mijn 50e verjaardag ga ik op bijzondere wijze vieren.
Zet hem in je agenda, jullie zijn van harte welkom.

Donderdag 22 Oktober 2009 at 10:42 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , , ,

De hond en de riem

Na een training loop ik vaak terug naar huis over de Krakeelpolderweg. Dan kom ik langs de supermarkt waar ik werk en kan ik even naar mijn collega's zwaaien.

Als ik op dinsdagmiddag langs de supermarkt loop zit er een grote zwarte hond met een touw vast aan de straatlantaarn. Ik kijk hem aan en hij ziet mij.


foto van visualpanic


Ik stop even en wandel rustig langs de hond, maar als ik hem voorbij ben, ga ik weer joggen. De hond kan de verleiding niet weerstaan en komt achter mij aan.
Ik kijk achterom: het touw is vrij lang en de hond komt op snelheid. Dan is het touw op en de hond komt met een ruk tot stilstand. Maar de schok breekt het touw en de hond is nu los van de lantaarnpaal.
Hij is totaal verbijsterd door de schok en kan niet kiezen tussen mij achtervolgen en bij het afgebroken touw bljven wachten.
Het blijven stomme beesten, die het nooit ver zullen schoppen.

De dinsdagmiddagtraining (5 keer 10 min.) duurde ruim een uur en ik had geen klachten. Maar een uurtje na de training voelde ik toch weer mijn achillespees. Die 5 x 10 min. was weer precies het maximale.
Op woensdagavond train ik rustiger met de beginnende en geblesseerde lopers.
Vrijdag zien we verder.

Woensdag 21 Oktober 2009 at 11:09 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Met aandacht en liefde

Een maand geleden zag ik de nieuwe voorstelling van Lebbis.
Naast keiharde grappen en spetterende tirades had Lebbis deze keer ook een boodschap voor zijn publiek:
"Doe alles wat je doet met aandacht en liefde, zo kom je het dichtst in de buurt van het geluk."

Daar zit iets in. Als je alleen maar werkt voor een salaris, dan word je niet gelukkig. Geld maakt immers niet gelukkig. In de supermarkt doe ik mijn best om de oude dametjes vriendelijk te helpen. Misschien is het wel de laatste keer dat ze zelfstandig boodschappen kunnen doen. Het geeft een goed gevoel als klanten tevreden (en met een lege portemonnee) de winkel verlaten.

Hetzelfde geldt voor het organiseren van een trimloop of voor het masseren van een sporter. Als je dat doet met liefde en aandacht, dan merken sporters dat. Waardering en complimentjes geven je voldoening. Het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit.

Er zijn nog meer voorbeelden:
- zelf een kerstkaart maken i.p.v. kant en klare kaarten kopen
- een origineel kadootje voor iemand zoeken i.p.v. een kadobon

Ik ga ook meer aandacht en liefde stoppen in mijn blogposts.

Dinsdag 20 Oktober 2009 at 09:32 am | | overig | Acht reacties
Gebruikte Tags: , ,

Motivatie

Ik ben ook geblesseerd aan mijn motivatie-pees. Telkens als ik denk dat het deze keer beter is gegaan, heb ik de volgende dag weer last van mijn kuit. En daardoor wordt het hardlopen minder leuk.
De vrijdagavondtraining bij de Koplopers sloeg ik over. Maar zondagmorgen trek ik de stoute schoenen met de hakverhogingen weer aan. De countdown-stopwatch van mijn nieuwe Casio-horloge zet ik op 8 min. en ik jog moeizaam in oostelijke richting dwars door Delft.

Het is nog stil in de stad. Er lopen wat studenten met sporttassen en hockeysticks en wat oudere mensen fietsen naar hun kerk.
In de Delftse Hout is het drukker. Ik kom andere lopers en loopsters tegen.
Op de Korftlaan staat een auto stil: de man erin maakt met een grote dure camera een foto van een gans op het water. Hij laat de motor draaien, hij stapt niet uit, hij draait niet eens het raampje omlaag.
Volgens mij is de mens achter de camera en de intentie waarmee je een foto maakt belangrijk dan de kwaliteit of het prijskaartje van de camera.

De motivatie komt weer terug. Ik loop tussen de bomen en over de gele bladeren die al gevallen zijn. De mist hangt roerloos boven de weilanden.

Op de Tweemolentjeskade zie ik een tweetal lopers voor me. Een ervaren atleet leert zijn vrouw hardlopen. Hij loopt schuin voor haar en kijkt over zijn schouder of ze wel kan bijblijven. Tijdens een wandelpauze legt zij haar hand op zijn schouder, het is net alsof ze zo haar batterij weer oplaadt met zijn energie.

Na 5 x 8 min. ben ik weer terug in het Westerkwartier.
Het ging lekker vandaag. Met mijn kuit komt het goed. Mijn conditie gaat nog langzaam achteruit, maar de motivatie gaat alweer vooruit.

Zondag 18 Oktober 2009 at 11:17 am | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: ,

Top of Flop week 43

Twee weken terug stond Vertical Horizon in deze rubriek.
Twee positieve reacties, dus wederom een top

De nieuwe kandidaat is Jason Mraz met "Make it mine".

Ik vind het zelf een leuk opgewekt liedje.
Doet me denken aan Jamiroquai, zanger Jay Kay heeft ook vaak een muts op.

Is het TOP of is het FLOP?

Vrijdag 16 Oktober 2009 at 8:13 pm | | muziek | Vijf reacties
Gebruikte Tags: , ,

Belasting en belastbaarheid

John IJzerman

Sportarts John IJzerman lijkt wel wat op Ron Mael, de pianist van the Sparks, met dat magere gezicht en dat snorretje. Afgelopen zaterdag gaf de sportarts 2 lezingen voor de trainers en hulptrainers van AV'40 en AV De Koplopers.

Het eerste verhaal was bestemd voor de jeugdtrainers (van AV'40). IJzerman is voorstander van vroege selectie. Je moet kinderen niet verplichten om alle vormen van atletiek te trainen. Als kinderen 8 a 10 jaar oud zijn, kun je aan hun lichaamsbouw al zien in welke discipline ze goed zullen zijn. Of anders kijk je naar de lichaamsbouw van hun ouders en dan weet je genoeg. IJzerman ziet wel iets in het Oost-Duitse model, op vroege leeftijd specialiseren en techniek aanleren.
Met zijn afgetrainde, strakke gezicht en zijn grijzende achterovergekamde haar, heeft hij trouwens ook wel iets weg van een oude communist, die nog altijd op 1 mei de Internationale zingt.

Het verhaal ging verder over de specifieke problemen (blessures) die sporters tijdens de puberteit kunnen tegenkomen; het was zeer de moeite waard.

Na de lunch ging John IJzerman verder over de belastbaarheid van oudere sporters.

lees verder

lees verder

Woensdag 14 Oktober 2009 at 10:25 pm | | hardlopen | Elf reacties

Blonde paardestaart in Eindhoven

Vandaag heb ik de hele dag in Eindhoven rondgestapt in het voetspoor van Runningman Leo. Zelf een halve marathon lopen zat er niet in.
Leo is leuk gezelschap zelfs als hij even niet praat om een eierkoek naar binnen te werken. Marcel en ik brengen hem om half elf naar zijn startvak, het eind van zijn voorbereiding, het begin van zijn avontuur.

klik voor vergroting In hetzelfde startvak zie ik de zwarte baseballpet, het zwarte looprokje en de blonde paardestaart van Katrien, het beste paard van stal. Gelukkig heb ik mijn camera bij. Terwijl Leo zijn trainingspak uit en een plas doet, maak ik stiekum een eerste foto van de staart van Katrien. Kort daarna worden de marathonlopers weggeschoten.

Nadat de inwendige Hans en Marcel zijn versterkt, spoeden wij ons naar het 15 km.-punt. Leo komt precies op de geplande tijd langs, aan de kop van het peletonnetje dat droomt van 3 uur 15 als eindtijd.
Ik wil wachten op de blonde paardestaart, maar na een SMS-je van Marjan gaan we vlug naar het 20 km.-punt. Bij die passage ziet Leo er ook nog prima uit.

Daarna weer snel terug naar de Wal, het 21 km. punt. Daar zijn ook de bloggers Danniëlle en Marco. Ik geef Leo een flesje sportdrank aan; ik sprint nog achter hem aan om het flesje weer aan te pakken, maar kan hem niet bijhouden. Leo verdwijnt uit het zicht en begint aan de tweede ronde.
Ik wens Danniëlle veel succes bij haar 8-ste halve marathon en sluit weer aan bij de Leo-supporters.

Terwijl we wachten bij het 36 km.-punt, zie ik Koen langskomen, geconcentreerd en in een goed tempo.
Even later duikt Rencapy op als een duveltje-uit-een-doosje. Hij oogt vermoeid, maar hij herkent mij eerder dan ik hem.

Leo heeft moeten lossen uit de groep van 3 uur 15. Maar hij neemt de toejuichingen enthousiast in ontvangst en is nog vol goede moed.


We wachten helaas weer niet op de paardestaart, maar trekken naar het Stratumseind.

Koen komt daar ook weer als eerste langsgeflitst. Gevolgd door Rencapy, die nu weer vuur in de ogen heeft.
In de stromende regen voltooit Leo de laatste kilometers. Hij raakt nog iets verder achter op de mannen van 3.15, maar finisht na een prachtige 3 uur 19, een nieuw PR.
Zijn missie is geslaagd. Op 45-jarige leeftjd nog een nieuw PR op de klassieke afstand.

Ik loop met Leo en het gezellige clubje supporters naar het beursgebouw. Terwijl we proosten op Leo's succes voel ik mee met de halve marathonlopers, die een enorme plensbui over zich heen krijgen. En mijn gedachten dwalen nog één keertje af naar de blonde paardestaart van Katrien.


Foto-album van vandaag, klik

Zondag 11 Oktober 2009 at 9:18 pm | | hardlopen | Zestien reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Verloren tijd

Iedere dag in de geschiedenis komt maar één keer langs. Het stond lang vantevoren vast op welke dag de 10e oktober in 2009 zou vallen en als deze dag voorbij is, komt-ie nooit meer terug.

Iedere minuut komt maar één keer langs. Je krijgt maar één keer de kans om er iets leuks mee te doen.
Er bestaat niet zoiets als verloren tijd. Als je even moet wachten in de rij voor de kassa of moet wachten voor het stoplicht, dan is dat geen verloren tijd.

Je kunt die minuut wachttijd heel goed besteden.
Je kunt je kuiten rekken, je kunt even op een been gaan staan en je evenwichtsgevoel oefenen.
Je kunt die minuut besteden aan zelfreflectie. Of je kijkt rond of er iets moois of grappigs te zien is.
Je moet die kostbare minuut niet besteden aan ergernis. Je moet niet zo vaak op je horloge kijken als je al weet wat je daarop zult zien. Je bent baas over je eigen tijd, niemand kan je dwingen om je te ergeren, als je ook iets leukers kan doen. Iedere minuut komt maar een keer langs en de minuut die je gebruikte om deze tekst te lezen was goed besteed.

Zaterdag 10 Oktober 2009 at 11:43 am | | overig | Vijf reacties
Gebruikte Tags: ,

Rust en inspiratie

Er is eindelijk rust in mijn hoofd.Ik heb de halve marathon van Eindhoven en de halve marathon van Terschelling uit mijn hoofd gezet, dat scheelt een hoop kopzorgen. Toen ik zondag 6 x 6 min. liep, deed ik dat erg rustig.
En dinsdagochtend liep ik 3 x 8 min. en 3 x 6 min. zonder stress. Gewoon genieten van het lopen en de rechterkuit heel houden. Zonder bezig te zijn met het aantal gelopen minuten of het aantal kilometers.

De woensdagavondtraining met de Instroomherstelgroep was ook heel ontspannen. De regen viel erg mee. De beginners zijn gemotiveerd en met de blessures gaat het de goede kant op.

En er is inspiratie in mijn hoofd. De cursus Creatief Schrijven, die ik op dinsdagavond volg, vind ik erg leuk. Een van de opdrachten die we deze week als huiswerk meekregen, is het bijhouden van een inspiratie-boekje.

De afgelopen dagen loop ik op mijn werk in de supermarkt, met een notitieblokje in mijn borstzak. Een oogcontact met een klant, een opmerking van een collega, een storing in de pinautomaat; het kunnen allemaal bronnen zijn van inspiratie.
Terwijl ik de zuivelkoeling bijvul en spiegel borrelen er verhaallijnen op in mijn hoofd. Een duister complot, een sprookje, ingewikkelde soap. En dat terwijl ik gewoon in de buurtsuper vakken sta te vullen. Dat schrijven wordt ook een hele leuke hobby waar ik meer tijd in ga stoppen.

Donderdag 08 Oktober 2009 at 10:25 pm | | hardlopen | Negen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Film: Los abrazos rotos

Ik heb natuurlijk wel eens gehoord van Pedro Almodovar en zijn films, maar Los abrazos rotos is de eerste film van Almodovar, die ik zie.
De film van ruim 2 uur beschrijft een dramatisch liefdesverhaal.Los abrazos rotos betekent verbroken omhelzingen.

Harry Caine is een blinde scenarioschrijver. Vroeger, toen hij nog kon zien, was hij filmregiseur. Hij werd verliefd op zijn hoofdrolspeelster, Lena, gespeeld door de mooie Penelope Cruz. Helaas heeft zij een oudere jaloerse minnaar, die erg rijk en machtig is.

Het mooie verhaal is een mooie film geworden: met fraaie beelden en shots, mooie muziek en goede acteurs. En gelukkig kun je af en toe ook lachen.

Maandag 05 Oktober 2009 at 9:22 pm | | cultuur | Twee reacties
Gebruikte Tags:

Stand van zaken

Afgelopen week heb ik een paar pogingen gedaan om 15 min. aan één stuk te lopen. En dat is slecht bevallen. Op dinsdagmiddag zonder compressiekousen 2 x 15 min. gelopen. Het resultaat was dat ik woensdag weer last had van mijn rechterkuit.
Vrijdagavond liep ik 3 x 15 min. en ik heb direct daarna de kuit laten inspecteren door Rex. Het werd een pijnlijke les; niet alleen omdat Rex nogal stevig moest kneden om de rechterkuit weer enigszins los te maken.
Vijftien minuten is nog veel te lang van mijn verzwakte kuit.

Op aanraden van Rex zal ik voorlopig kortere stukjes lopen, met tussendoor telkens 2 min. wandelen. Dit weblog heet de komende twee weken dan ook wandelaarhans.logt.cc.

Ondanks dit leed, kan ik toch wel genieten van het lopen. Op zondagmorgen loop ik 6 x 6 minuten op de Tramkade tussen Den Hoorn en Schipluiden. De wind suist in mijn oren; in de berm zie ik alleen nog duizendblad bloeien, alle andere bloemen zijn verdord en verdwenen. Ik groet de andere hardlopers en hardloopsters vriendelijk en als ik koploper Jan tegenkom, loop een stukje met hem op.

A.s. zondag zal ik niet starten op de halve marathon in Eindhoven. Als je mijn startnumer wil overnemen, laat dat dan weten via mijn pagina op Dutch Road Runners.

Zondag 04 Oktober 2009 at 11:47 am | | hardlopen | Dertien reacties

Top of Flop week 41

Morgen weer een hardloopberichtje. Eerst een nieuw muziekje.

De eerste Engelstalig single van Rammstein is een flop, haalt het niet bij hun vroegere werk. De schunnige clip verandert daar niets aan.

Ik ben dol op Amerikaanse garage-bandjes.
Fall Out Boy, Good Charlotte, Three Doors Down enz.
Afgelopen week hoorde ik de nieuwe single van Vertical Horizon: "Save me from myself"
En dat is de nieuwe Top of Flop geworden.

Is het TOP of is het FLOP?

Zaterdag 03 Oktober 2009 at 4:59 pm | | muziekquiz | Drie reacties
Gebruikte Tags: , , ,

Als de prosecco op is ....

Je kunt het erg naar je zin hebben op een feest. Lekker eten, leuke muziek, interessante vrouwen mensen . Maar op een gegeven moment is het feest over zijn hoogtepunt heen. De prosecco is op en er is alleen nog maar lauwe rosé en alcoholvrij bier. Op de hapjestafel staat nog een schaal bloemkoolroosjes en worteltjes, maar de dipsaus is op. En als je om je heen kijkt, blijken de mooiste vrouwen al weer naar huis te zijn. De overgebleven dames zijn wat al wat ouder en lichtelijk aangeschoten.
Je weet dat het feest straks gewoon voorbij is. Toch wil je niet naar huis: het is feest en je gaat niet zitten treuren over het onvermijdelijke einde. Dan maar lauwe rosé en een dansje maken met een muurbloem of eindbaas.

Zo'n aflopend feest is een mooie metafoor voor mijn hardloopcarriere. Mijn topjaren zijn al geweest, de prosecco is op. Ik ben om de haverklap geblesseerd en het herstel is langzaam en frustrerend. De paardestaartjes lopen lange afstanden en ik kan ze niet meer bijhouden.
Toch zal ik blijven lopen, al is het dan minder en langzamer. Hardlopen is een feest en ik blijf zo lang mogelijk op dat feest hangen. Soms somber ik over het leven zonder hardlopen. Dat moet ik niet te lang doen... da's zonde van de tijd en vervelend voor mijn huisgenoten.
Probeer te blijven genieten, zelfs van het trage blessureherstel.

Dezelfde filosofie gaat op voor een mensenleven. Ooit loopt je leven als een feestje af. Het is zonde van de tijd en van je goede humeur om daar nu al over te piekeren. Leef je leven zolang het kan. Als de prosecco op is, hoef je nog niet weg te gaan. Zolang jij nog blijft, blijf ik ook.

Donderdag 01 Oktober 2009 at 10:26 pm | | hardlopen | Zeven reacties
Gebruikte Tags: , ,