Geen smoezen

Het heeft weinig zin om een trainingschema te maken als je van plan bent een aantal trainingen over te slaan.
Wat op het schema staat zal worden gelopen.

Dinsdagmorgen doe ik een duurloopje van 60 min. met daarin 4 versnellingen van 5 min.

De woensdagavondtraining bij de Instroom-Herstel-Groep is een vast punt in de week, die sla ik nooit over.

Op donderdagavond ben ik moe na 2 lange dagen op de werkvloer. Maar moe zijn is geen smoes. En regen is ook geen smoes: Jessie vindt het gek dat ik midden in een fikse regenbui het huis verlaat voor een training van 65 min.
In 15 min. loop ik naar de Delftse Hout. Als ik daar kom, regent het nog steeds. Je kunt maar n keer nat worden en als dat eenmaal is gelukt, hoef je je verder geen zorgen meer te maken.
Geen duurloop vandaag, maar vaartspel, met zo weinig mogelijk asfalt. Een flink stuk ruiterpad van + 4 min. en dan in rustig tempo over het gras terug. Hetzelfde rondje doe ik nog een keer. Dan een rondje om de Grote Plas: de lange stukken over het gras flink doortrekken.

Door het weiland naar de bult achter IKEA, bekend van het crossparkoers. Een paar lusjes over de "heuvel" gelopen. Naast de IKEA is een tweede "heuvel" gekomen en die kan ik misschien wel opnemen in het cross-parkoers. Na 55 min. lopen wordt het eindelijk droog; ik dribbel in een rustig tempo langs IKEA terug naar huis.

De eerste stappen zijn gezet op weg naar de halve marathon van Eindhoven en 4 weken later de Berenloop (halve) op Terschelling. Ik voel me goed en ben gemotiveerd: zal het me lukken om (voor het eerst sinds 2004) onder de 1 uur 40 te duiken ?

Donderdag 30 Juli 2009 at 11:04 pm | | hardlopen | Tien reacties

Holle Bolle Hans

Auto's hebben een bescheiden hoeveelheid brandstof aan boord. Ergens tussen de 35 en 50 liter en een tankje van 5 liter voor noodgevallen. Ontwerpers en gebruikers vinden een grotere tank niet nodig. Je ziet nooit een auto rijden met een aanhangertje erachter vol met jerrycans benzine. Het meezeulen van onnodig veel brandstof kost op zichzelf ook weer extra brandstof, verspilling van energie.

Deze gedachte kwam bij me op toen ik vorige week in de sauna zag hoeveel overgewicht sommige mensen meezeulen. Al dat vetweefsel, al die reserve-brandstof, hebben ze helemaal niet nodig in ons welvarende land, waar 3 maaltijden per dag normaal is. Deze mensen hebben jarenlang meer calorien tot zich genomen dan ze hebben verbruikt.

In het boek, dat ik nu lees, staat dat een gemiddeld menselijk lichaam 259.000 kilojoules kan opslaan. Dat is genoeg voor 35 kwart-triathlons.
De dikkerds in de sauna zitten ver boven dat gemiddelde en kunnen rustig een triathlonnetje meer doen. Of ze kunnen eens een maaltijd overslaan.
Ik besluit om wat bewuster te gaan eten. Op dagen dat ik niet train, eet ik maar 2 boterhammen bij het ontbijt en sla ik het toetje 's avonds over.
En als ik meer kilometers ga maken en lange dagen op de werkvloer, dan word ik vanzelf weer Holle Bolle Hans.

Dinsdag 28 Juli 2009 at 4:44 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Rotterdam Alexander - Delft

Ik heb met Leo afgesproken dat ik om kwart voor 8 in de trein stap. Nog voor de trein stilstaat, heb ik hem al gespot, zwaaiend achter een deur. Een half uurtje later beginnen we in Rotterdam Alexander aan een duurloop terug naar Delft (Den Haag).

Leo heeft op internet het begin van de route uitgezocht: de eerste 20 min. lopen we nog tussen de bebouwing van Rotterdam-Noord. En wat vallen ze tegen die eerste 20 min. Mijn benen zijn zwaar en ik vrees dat ik dit tempo niet anderhalf uur kan volhouden; ik heb de laatste 6 weken geen lange duurlopen meer gedaan.
Op een gegeven moment herken ik de weg waar we langs lopen, het zware gevoel in de benen verdwijnt dan heel snel. We slaan rechtsaf en lopen verder langs het water. We vertrouwen op de ANWB en volgen de bordjes richting Berkel en Rodenrijs.
Na 40 min. gaan we onder de hoge-snelheidslijn door: nu zijn we weer terug aan de goede (Delftse) kant.

Het is altijd leuk lopen met Leo. We kletsen wat af. Over hardlopen, maar ook over andere onderwerpen. Luchtige zaken als blonde paardestaarten, twitteren en bloggen. Maar ook zwaardere zaken als het ouder worden en de lusten en lasten van monogamie.
Ons duurlooptempo is vergelijkbaar. Het kan zijn dat Leo makkelijk harder kan, maar dat weet hij dan goed voor zich te houden.
Als hij vraagt:"Loopt het net zo makkelijk als het eruit ziet ?", dan vat ik dat op als compliment.
Ja Leo, het gaat makkelijk en door dit soort complimentjes gaat het nog makkelijker.


We zien een visdiefje boven een sloot fladderen en vergeefs naar een prooi duiken. Verderop zien we futen rekoefeningen doen en onder water verdwijnen.
Vanaf Berkel weet ik de weg terug naar Delft. Ik heb hier regelmatig gefietst toen Bettie nog in Berkel werkte.
Na 5 kwartier lopen belt Leo naar huis en vraagt of Deveny en Marjan hem op de fiets tegemoet komen. Leo denkt dat het nog 20 min. naar Delft is, maar het duurt nog een half uur voordat we het Westerkwartier binnendraven. Ik ben moe en blij dat ik niet verder hoef. We bedanken elkaar voor het aangename gezelschap en de gezellige training. Leo loopt het liefst meteen door. Wat ik ook probeer, hij komt niet even binnen voor een koud drankje. Marjan en Deveny hebben vast ook drinken bij zich.

Als ik 20 minuten later onder de douche stap, denk nog even aan Leo: hij ploetert langs de Beatrixlaan in de zon zijn laatste kilometers weg. Maar in het motiverende gezelschap van zijn oogappels en met een koud flesje drinken in zijn hand.
Leo's verhaal kun je nalezen op Dutch Road Runners.

Zondag 26 Juli 2009 at 11:28 am | | hardlopen | Acht reacties

Gelezen: Oerend hard - Marti Ten Kate

Marti ten Kate loopt veel harder dan ik. Hij is ruim een jaar ouder als ik, maar heeft veel meer looptalent. Dat talent heeft hij goed gebruikt, tussen 1980 en 1994 was hij een van Nederlands snelste lopers.
In het boek Oerend Hard beschrijft hij zijn loopcarriere: beginnend bij zijn eerste wedstrijden als junior, tot zijn afscheid van de topsport in 1994 bij het EK in Helsinki. Het boek beschrijft in chronolgische volgorde de ontwikkeling van Ten Kate als atleet. Hij gaat steeds meer en steeds harder trainen, voor mij als hobbyloper onvoorstelbaar veel. Ten Kate's tijden en prestaties worden ook steeds beter.

"Oerend hard" is eigenlijk een samenvatting van de trainingslogboeken van Marti Ten Kate. Daarbij weet Ten Kate over ieder hoogtepunt of teleurstelling nog een anekdote of smeuiig verhaal te vertellen.
Maar helaas schrijft Marti ten Kate niet over zijn beleving en gevoelens tijdens het hardlopen. De woorden hardlooproes en verslaving kom je niet tegen. Een van de laatste hoofdstukken is gewijd aan het berglopen, waarin Marti zich op latere leeftijd heeft gestort. Daar lees je tussen de regels door dat Ten Kate ervan geniet als hij deze discipline onder de knie krijgt.
Oerend Hard zal voor veel hardlopers een inspirerend boek zijn, maar voor mij blijft het wat technisch en kil.
Je kunt het boek bestellen bij de losseveter.nl.

Zaterdag 25 Juli 2009 at 3:21 pm | | cultuur | Vijf reacties

Week 30

De hardloopschoenen waren mee op de korte vakantie in Drenthe. Maar ik heb ze maar n keer aangehad. Ik vertrok op donderdagmorgen vanuit Zuidlaren richting Noordlaren. Na 10 minuutjes voelde ik al dat ik die morgen een derde keer naar de WC had moeten gaan. Na nog eens 10 minuten was de situatie onhoudbaar. Het caf van Midlaren was nog dicht. Dus liep ik het dorp weer uit om ergens op de grens tussen Drenthe en Groningen boven een greppel te hurken. In het volgende dorpje (Noordlaren) was het cafe ook nog dicht, maar van de dame die de vloeren van de Blankehoeve dweilde, mocht ik even naar de WC.

Opgelucht liep ik daarna verder. Mijn bedoeling was een duurloop van 90 min. dus ik draafde nog even door, tot mijn stopwatch 50 min. aan gaf. Toen ben ik omgekeerd en zonder pauzes in 40 min. terug naar Zuidlaren gelopen.


Vrijdagmiddag
Terug in Delft toch nog even een stukje lopen.
Het wordt een kort duurloopje van 45 min., de mp3-speler op. Het gaat makkelijk, lekkerder dan gister. Na 20 min. loop ik langs een rij auto's die schijnbaar urenlang voor een rood stoplicht staan te wachten. Mijn gebalde vuisten zwaaien op de maat van de muziek; ik grijns gemeen naar de mensen die geheel vrijwillig opgesloten zitten in die kooitjes van aluminium, staal en kunststof.

Ik voel hoe de eerste zweetdruppel uit het haar op mijn achterhoofd in mijn nek valt. De volgende 25 min. zak ik weg in gedachten en het heerlijke hardloopgevoel waar ik zo verslaafd aan ben.

Vrijdag 24 Juli 2009 at 7:01 pm | | hardlopen | Acht reacties

Blog-pauze

Hardloper Hans houdt deze week een kleine pauze.

Biertje drinken in een gezellige kroeg.
Naar een bandje luisteren en kijken naar het "entertainment".

Dinsdag 21 Juli 2009 at 08:50 am | | overig | Acht reacties

Toch weer snel

Vrijdagavond
We zijn met zijn 6-en en Jeroen is invaltrainer. Het is lekker koel zomerweer en op het programma staat 5 keer 200 - 400. De warming-up is heel anders dan we gewend zijn, dat is het leuke van een invaltrainer. Rekken doen we helemaal niet meer: alleen maar losgooien van armen, heupen en benen. En languit op het gras doen we core-stability-oefeningen. Daarna nog 3 versnellingen om echt warm te worden.

We lopen het programma tijdens een grote ronde door de Delftse Hout: bijna overal staan streepjes of paaltjes om de 100 meter. De 200-jes moeten van Jeroen sneller dan de 400-jes. Samen met Jan loop ik de 200-jes in 44 sec. De 400-jes gaan in 92 sec., mar langzamerhand steeds sneller. De laatste gaat in 86 sec.; toch weer snel.



Zondagmorgen
Om kwart voor 10 loop ik weer naar Kerkpolder voor het prestatieloopje van 5 km. Vandaag wil ik lekker rustig lopen, de eindtijd maakt me niets uit.
Ik kijk niet op mijn stopwatch bij de kilometerbordjes, maar loop op mijn gevoel. Ik voer langzaam het tempo op en blijf mensen inhalen. Bij 3 km. haal ik Rien in en neem hem een kilometer op sleeptouw. Bij de 4 km. haakt hij af; ik geef eens flink gas.
In de laatste 400 m. komt Ron, trainingsmaatje uit groep 2, in zicht. Ik haal hem niet meer in en finish na 21 min. 17. Toch weer snel.



Volgende week zondag begin ik aan mijn nieuwe trainingschema. Het werkt toe naar de halve van E'hoven (11 okt.) en de Berenloop op 8 nov. De eerste training is een lange duurloop met Runningman Leo.

Zondag 19 Juli 2009 at 12:39 pm | | hardlopen | Zeven reacties

Pijn hoort er niet bij

Ik blog eigenlijk nooit over de Instroom-Herstel-Groep die ik op woensdagavond begeleid. Maar nu een keertje wel.
Het viel me gisteren op dat sommige beginnende hardlopers tijdens de training gewoon doorlopen terwijl ze pijn hebben. Dan zeggen ze: "dat gaat straks wel over" of "dat hoort er toch bij". Het kost me altijd enige moeite om ze te laten stoppen met lopen en de training af te breken.

Pijn en de pijngrens zijn heel persoonlijk. Wat ik pijn noem, vindt iemand anders misschien nog wel meevallen. Als je tijdens een wedstrijd (bijv. een marathon) pijn krijgt, kun je wel doorlopen. Maar tijdens een training hoor je niet met pijn te lopen. Zeker niet als je pas begint met lopen of als je een blessure hebt.
Pijn is een signaal dat er iets aan het kapotgaan is. Om ergere schade te voorkomen moet je stoppen. Het afmaken van de training geeft misschien wel voldoening, maar die weegt niet op tegen de schade die je kunt aanrichten. Beginners en geblesseerden zullen eerder pijntjes voelen dan goed getrainde lopers. Maar juist de beginners en de geblesseerden moeten leren dat pijn er niet bij hoort.

De mythe "no pain, no gain" moet je echt uit hun hoofd praten. Zonder pijn kun je ook afvallen en zonder pijn is hardlopen veel leuker. Zo leuk dat je het graag gaat doen.

Donderdag 16 Juli 2009 at 11:17 pm | | hardlopen | Elf reacties

Rondje Golfbaan

Het pijntje in mijn linkerheup is alweer verdwenen. De eerste 5 minuten vanavond voelt het nog wat stijf, maar daarna blijft alleen nog in mijn hoofd een "je wordt ouder papa"-gevoel achter. Ik maak er een rustweek van. En daarom doe ik vanavond een rustige duurloop.

Over de Tramkade loop ik naar Schipluiden: hetzelfde stuk asfalt waar ik zondag zo hard doortrok. Ik groet de andere hardlopers en wandelaars en zing af en toe luidkeels mee met the Kooks.
Bij de Golfbaan houd ik een korte wandelpauze van 3 min. Daarna loop ik verder over het smalle fietspad door het mooie Midden-Delfland.

Hier hoor ik thuis, dit is mijn land. De witte wolken weerspiegelen in het slootje. De scholeksters scheren vlak over mijn hoofd, de koeien grazen rustig verder. Na een lange werkdag kom ik hier hijgend en zwetend tot rust.

De terugweg over het zandlichaam gaat voorbij als een droom. De vermoeidheid is verdwenen. De laatste 10 minuten kom ik in de verslavende duurlooproes. Ik pak de mp3-speler en klik door naar het mapje Placebo. Stuiterend ren ik de laatste 500 m. naar huis.

Dinsdag 14 Juli 2009 at 10:07 pm | | hardlopen | Vijf reacties

Sinds augustus 2005

.... liep ik niet meer zo hard op de 5 km.


Het is rotweer vanmorgen, maar heerlijk om hard te lopen. Ik loop heel rustig van huis naar IJsclub Bertus in Kerkpolder. De benen voelen stijf en moe.
Ik schrijf in (voor 2 euro) en neem nog een koffie. Vanwege de regen blijft iedereen zo lang mogelijk binnen in de kantine. Er zijn veel bekenden: Fred, trainingsmaatjes Jan en Marco, Edward en zijn zoon Jesper, en weblogger Fred.

Bij de start gaan ze allemaal harder weg dan ik. Een voor een haal ik ze weer in. Dat begint met Edward.
Na 400 m. ga ik weblogger Fred voorbij, C U @ the finish, Fred. De tussentijd op de 1 km. wil ik bewust niet weten: de eerste drie kilometer loop ik op mijn gevoel .

Op het stuk met tegenwind schuil ik achter een grote loper in een blauw shirt. Jan Massar gaat hem voorbij en ik sluit aan. Maar nog voor de 2 km. neem ik de kop over en loop bij Jan weg. Het volgende mikpunt is Jesper, de talentvolle zoon van Edward. Hij kan niet aanpikken.

Bij 3 km. kijk ik voor het eerst op mijn stopwatch: 12 min. 15 en de benen voelen nog goed. Marco loopt 40 m. voor me, maar gaat opeens wandelen. Ik roep: "Kom op Marco, doorgaan." Dat werkt, hij zet weer aan en blijft 20 m. voor me uitrennen. "Goed zo, ik kom geen stap dichterbij", roep ik. Maar bij het 4 km. punt grijpt Marco naar zijn zij en gaat opnieuw wandelen. Als ik langszij kom, sluit hij aan en neemt direct weer de kop. Ik moedig hem aan:"Nog 600 m. ....... nog 400 m. ......"


Ik heb nog wat over en op 200 m. voor de finish passeer ik Marco. Achter me hoor ik hoe hij kokhalst en ploetert. Ik finish in 20 min. 30 zonder kokhalsen. Marco moet 2 sec. toegeven.

Als we op adem gekomen zijn, geef ik Marco een complimentje voor zijn doorzettingsvermogen. Ik ben zelf heel tevreden met mijn prestatie. Ik babbel nog wat na met bekenden en lever mijn aankomstkaartje in. High van het lopen jog ik in een rustig tempo naar huis.

Een blik in mijn archief leert me dat ik vandaag mijn snelste 5 km. liep sinds augustus 2005. Het is de op n na snelste 5 km. die ik als M45 gelopen heb.

Zondag 12 Juli 2009 at 12:36 pm | | hardlopen | Achttien reacties

Training week 28

Op zondagmorgen na de Kadeloop doe ik het heel rustig aan. Samen met Fred van B. loop ik bij Kerkpolder een rondje van 5 km.: we doen er 26 minuten over.
Elke zondagmorgen in juli en augustus kun je bij IJsclub Bertus meedoen aan de Kerkpolderloop. Er is maar n afstand: 5 km. en die start om 10 uur 15.

Maandagmorgen om kwart over 7 loop ik een rondje van 35 minuten door het centrum van Delft. Inspiratie opdoen. Een verslag kun je lezen op Delftblog.


Dinsdagavond doe ik een duurloop van 75 min. met daarin 10 versnellingen van 2 min. Ik had altijd een hekel aan intervaltraining in mijn eentje, maar deze training was heerlijk om te doen. Bij elkaar 12 km. gelopen.

Woensdagavond loop ik met de gevorderden van de Instroomgroep. Het programma is 3 x 15 min., het tempo is rustig. Na de trainng heb ik nog 4 klanten gemasseerd. Geen paardestaarten, maar sterk behaarde mannen deze keer. Pas om 11 uur thuis.

Donderdag: rustdag

Vrijdagavond clubtraining in groep 2 van de Koplopers. De 8 x 400 m. gaan in 96 tot 100 sec. Ik laat me wel een paar keer opfokken meeslepen door jonge hond Marco. Maar kan hem uiteindelijk niet bijhouden. Met het kleine vrijdagavondclubje nog gezellig een kopje thee en glaasje bier gedronken.

Zondagochtend bij Kerkpolder een 5 km. afraffelen.

Vrijdag 10 Juli 2009 at 6:38 pm | | hardlopen | Zes reacties

Fight Club

Fight Club is een film uit 1999, maar in 2009 zie ik hem voor het eerst.
De film vertelt het verhaal van Jack, een verzekeringsagent, die slecht slaapt en die walgt van zijn baan en zijn slappe leventje als shoppende consument. Hij ontmoet Tyler Durden, een man met radicale idee�n en een anarchistische levensstijl. Hij leeft alsof iedere dag zijn laatste kan zijn. Jack trekt steeds meer op met Tyler en tijdens eengevecht ontdekt Jack dat er diep in hem nog een echt mens schuilt. Hij voelt zich pas een mens van vlees en bloed als hij klappen uitdeelt of klappen krijgt. De aggressie en de pijn schudden hem wakker uit zijn verdovende bestaan. Samen met Tyler Durden begint Jack een club waar mannen zich kunnen uitleven in een een-op-een gevecht met blote handen. Het idee slaat aan en verspreidt zich over de hele VS.
Fight Club spreekt mij erg aan.

lees verder

Dinsdag 07 Juli 2009 at 11:31 pm | | cultuur | Vijf reacties

Top of Flop week 28

Ik heb er een hard hoofd in dat Blocparty een hit gaat scoren met One More Chance. Misschien moet Dannielle nog wat meer reclame maken.

Surfend op YouTube ontdekte ik dat Blocparty Say it right van Nelly Furtado heeft gecoverd: klik hier.

Een klik verder ontdekte ik de nieuwe single van Nelly: Manos al Aire



Nog even wachten op haar nieuwe (spaanstalige) album "Mi plan".

Is Manos Al Aire TOP of FLOP ?

Zondag 05 Juli 2009 at 11:27 pm | | muziek | Zeven reacties

Kadeloop - Schipluiden

Vandaag doe ik voor de 13e keer mee aan de Kadeloop in Schipluiden. Als dat maar goed gaat. Het is warm en zonnig. Ik wil een tempo van 4.30 per kilometer lopen, dat leidt na 12 kilometer tot een eindtijd van 54 min.

Voor de start blijf ik zo lang mogeljk in de schaduw staan, maar na het startschot moet iedereen de volle zon in.
De eerste kilometers loop ik niet voluit, zeg maar met 1 vinger in de neus. Mijn tussentijd op 2 km. is 8 min. 49, mooi binnen het schema.


foto: Carry Wilmink

Voor mij zie ik mijn clubgenoten Jos en Arie lopen. Langzamerhand loop ik op hen in. Bij 4 km. haal ik de vinger uit mijn neus en ga ze voorbij. Het resulteert in een mooie tussentijd op de 5 km.: 21.54

Ik zie een nieuw mikpunt voor me lopen: Leen de Koning. Net voor de 6 km. ga ik hem voorbij. Maar bij de volgende drinkpost komt hij weer voorbij. Als we op het smalle pad langs de Vlaardingse Vaart komen, passeer ik Leen opnieuw, dit keer definitief. De benen voelen nog goed en telkens als het pad wat breder wordt, haal ik met een tussensprintje een paar lopers in.

De tussentijd op de 10 km. is sneller dan 3 weken geleden in Maasdijk: 44.26. Nog twee kilometer te gaan. Voor mij loopt clubgenoot Peter en heel langzaam kruip ik dichterbij. Met nog 1 kilometer te gaan haal ik hem in. De laatste 800 m. zijn erg zwaar. Een eindsprint zit er niet meer in. Ik finish op 52.57; da's 25 sec. sneller dan vorig jaar. Ik word no. 118 in de uitslag.


in de laatste 200 m. - foto: Carry Wilmink

Zaterdag 04 Juli 2009 at 6:01 pm | | hardlopen | Veertien reacties