Onverwachte ontmoeting

Ik ben net 20 min. aan het lopen als er opeens een andere loper langszij komt. Ik loop tijdens een duurloop niet zo heel hard, maar ik word op dinsdagmorgen op de Tramkade, nooit ingehaald.
Het is Victor, een van de 4 trainer/coaches van de Instroom-Herstel-Groep. Hij woont dicht bij mij in de buurt, maar we lopen eigenlijk nooit samen.
Hij hijgt en zweet, want hij heeft even aangezet om mij in te halen. Ik vraag wat hij gaat doen: een rondje over 't Woudt, ca. 14 km. Dan ga ik met je mee.

We lopen samen verder door Schipluiden. Ik doe mijn jasje uit, want het wordt snel warmer in de zon. Volgens Victor lopen we 5 min. 40 per km.
We praten over vroeger toen ik, als vakantiebaantje, tomaten plukte in het Westland en hier elke dag langsfietste. Toen woonde Victor nog in Spanje, in de rosse buurt van Madrid.
Er is veel veranderd, maar toch ook niet. We kijken over de lege weilanden en zien de kerktorens van Delft, de flats van Rijswijk en Den Haag, maar ook de kieviten, de zwanen en de kauwen.


Via Den Hoorn lopen we terug naar Delft en dan komen we Henk tegen. Henk is met zijn 76 jaar de oudste loper in onze IHG. Hij komt elke dinsdag op de fiets naar Delft voor boodschappen en bonbons van Leonidas. Na 1 uur en 10 minuten is Victor bijna thuis. Ik bedank hem voor het gezelschap en sla linksaf richting Rijswijk.
Ik loop nog 20 min. door tot in het Wilhelminapark. Dan melden de knieŽn dat het echt tijd wordt voor nieuwe schoenen. Ik loop terug naar huis en zet mijn stopwatch stil na 109 min.

Dinsdag 31 Maart 2009 at 1:23 pm | ¶ | hardlopen | Elf reacties

CAIW halve marathon Naaldwijk

Ik heb zelf niet gelopen, maar ik heb loopmaatjes Leo en Marcel aangemoedigd.
Marcel liep de 21 km in 1 uur 48.
Leo liep een verbazingwekkend snelle tijd : 1 uur 31 min. 36 s.
De tijden van de andere deelnemers vind je op deze site.

En de foto's die ik maakte, staan in mijn Picasa-webalbum.

caiw2009

Mooiere foto's vind je in het webalbum van Carry Wilmink.

Zondag 29 Maart 2009 at 8:38 pm | ¶ | hardlopen | Twaalf reacties

Top of flop week 13

Rigby komt er wel. Hun single Parade kreeg meer Top-stemmen dan Flop.

Deze week stemmen we over "She Doesn't Know" van Valerius.
Ik hoorde dit liedje in de supermarkt en vond het gelijk leuk.
Word je vrolijk en blij van.
Thuis even het clipje erbij gezocht.



Voor een evenwichtig muzikaal oordeel moet je eerst eens luisteren zonder het clipje. Vanavond ontdekte ik pas dat deze jongens gewoon uit Nederland komen.
Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 28 Maart 2009 at 12:38 pm | ¶ | muziek | Veertien reacties

Vrijdagavond

Precies een jaar geleden liep ik een hele training mee zonder last van mijn hiel. Ik ben nu officieel een jaar blessurevrij.
Vanavond train ik weer met groep 2 mee; we zijn met z'n 5-en. Arthur en Rob uit groep 1 gaan met ons mee. Het is nog licht als we op pad gaan, volgende week is het misschien ook nog licht als we terugkomen.

Na het inlopen en de warming-up doen we flink wat loopscholing en 3 pittige versnellingen. Dan beginnen we aan het programma: 15 x 200m.
Ik loop samen met Ria de 200-jes in 48 sec. In het begin kost dat moeite. Maar na de eerste drie wordt het makkelijker.
De benen voelen sterk, ik maak lekkere lange passen.
Na het programma joggen we rustig terug naar het clubhuis. Bij de cooling-down-oefeningen voelen de kuiten hard en stijf. Ze hebben hard moeten werken.

Dit weekend geen wedstrijd, wel verjaardag vieren.

Vrijdag 27 Maart 2009 at 9:59 pm | ¶ | hardlopen | Vijf reacties

Rusteloze benen

Ik hoor op de radio wel eens reclamespotjes voor enge kwalen. Erectiestoornissen of een overactieve blaas. Meestal schenk ik daar geen aandacht aan. Maar laatst hoorde ik over "restless legs", rusteloze benen.
Via Google vond ik de website www.restlesslegs.nl Die wordt beheerd door Boehringer Ingelheim, een medicijnenfabrikant.
Mooie site vol met informatie:

Het Restless Legs Syndroom is een aandoening van het zenuwstelsel die zo'n half miljoen Nederlanders regelmatig dwars zit. Het is niet bij iedereen bekend en wordt ook niet overal serieus genomen. Het Restless Legs Syndroom is het beste te herkennen door een vervelend gevoel in de benen, waardoor u de onweerstaanbare aandrang voelt om te bewegen. Als u over uw benen wrijft, opstaat of gaat lopen, dan verdwijnt het nare gevoel. Maar als u gaat zitten of liggen komt het vaak weer terug. Heel vervelend, zeker als het de nachtrust verstoort en u zich overdag niet fit voelt. Blijf niet rondlopen met restless legs. Want er zijn tegenwoordig goede medicijnen.



Een half miljoen Nederlanders, da's wel veel. Er is zelfs een vermelding in Wikipedia en een patienten-verenging.
Maar gelukkig is het geen levensbedreigende kwaal. Het is een vervelend gevoel in de benen, waardoor u de onweerstaanbare aandrang voelt om te bewegen.
Dat klinkt bekend, dat heb ik ook.

Als u opstaat of gaat lopen, dan verdwijnt het nare gevoel.
Ja, dat klopt.
Je hoeft helemaal geen medicijnen te gaan kopen en te gaan slikken. Je moet gewoon even bewegen of gaan rennen.

Tot zover de gekkigheid.
Het hele Restless Legs Syndroom is een verzonnen kwaal, die alleen mensen treft die de heel dag op hun kont zitten en niets anders doen dan over hun gezondheid piekeren. De farmaceutische industrie heeft nog een paar chemische stofjes liggen. Als je maar genoeg onderzoekjes doet en reclame maakt gaan mensen die stofjes wel kopen en slikken. En als ze ervoor betaald hebben gaan ze natuurlijk zeggen dat die pillen heel goed helpen en dat ze veel minder last hebben.

Kanker genezen lukt Boehringer niet. Een vaccin tegen AIDS of malaria is te moeilijk. Maar een denkbeeldige kwaal verzinnen en daar pillen voor pushen, daar zijn ze goed in.

Woensdag 25 Maart 2009 at 3:19 pm | ¶ | overig | Negen reacties

400 - 600 - 800 - 600 - 400

De eerste intervaltraining van deze week bedenk ik zelf. Een pyramide van 400 - 600 - 800 - 600 - 400m. en dat dan twee keer. Zo kom ik bij elkaar op ruim 5 km. tempo. Met passen en meten moet het precies lukken om dit programma te lopen op mijn vaste rondje langs de Kruithuisweg en de Mekelweg.

Na het inlopen en wat oefeningen zet ik mijn stopwatch op 27 s. als richttijd voor iedere 100m. Op de 400-jes loop ik iets sneller dan die richttijd. Maar met wind tegen en op de 800 m. is het werken om de piepjes van de stopwatch voor te blijven.
Onderweg voel ik wat pijntjes in mijn linkerknie, mijn bovenbenen en mijn rechterkuit: waar eigenlijk niet. Maar als ik na een uur weer thuis ben, zijn de pijntjes verdwenen.
Morgenavond met de Instroom-Herstel-Groep meetrainen.
Vrijdag weer een intervaltraining met groep 2.

Dinsdag 24 Maart 2009 at 6:42 pm | ¶ | hardlopen | Zes reacties

49

Nadat ik me geschoren heb, kijk ik nog even in de spiegel. Aan mijn linkerslaap tel ik 25 grijze haartjes, rechts kom ik tot 24. Bij elkaar 49, dat is eentje meer dan gisteren.

Het is vandaag mijn 49-ste verjaardag. We moeten allemaal gewoon naar werk en naar school. Maar 's middags zijn we "toevallig" allevier vrij. Om ťťn uur vieren we mijn verjaardag met een uitgebreide lunch.
Ik krijg een grappig T-shirt van Jessie en Max.
Van Bettie krijg ik geen kaartje voor Pinkpop, bij nader inzien laat ik dit jaar Landgraaf links liggen.


Op deze bijzondere dag fiets ik wel even naar Schiedam om mijn moeder te bezoeken in het verpleeghuis. Nog 5 weekjes moet ze daar opknappen en dan is ze weer fit genoeg om zelfstandig te wonen. Op de terugweg heb ik regen en wind tegen. Het kan mijn goede humeur niet bederven.

Om kwart voor zes gaan Bettie en ik met de tram naar Scheveningen. Het verjaardagskado van Bettie is een romantisch etentje in restaurant Spijs. Het eten is voortreffelijk, de bediening attent, de gesprekstof gevarieerd. We zullen er nog eens gaan eten.
Zondag vier ik mijn verjaardag nog een keer voor familie en vrienden.
Dat wordt ook een hele leuke dag.

Maandag 23 Maart 2009 at 9:43 pm | ¶ | overig | Veertien reacties

Leiden - Katwijk - Scheveningen deel 2

Het is een mooie dag voor een lange duurloop. Om 5 voor half 9 neem ik de trein van station Delft naar Leiden. Op station Hollands Spoor krijg ik gezelschap van Leo en Marcel. En om kwart voor 9 beginnen we bij de achteruitgang van station Leiden aan onze lange rustige duurloop.

We volgen de bordjes richting Katwijk en hebben de wind tegen. Het is nog best fris. We komen een aantal andere lopers tegen en groeten vriendelijk. Leo kletst aan een stuk door over klussen en de wietplantage van zijn overburen. Hij heeft al koffie op, ik loop nog een beetje duf mee.

Langzamerhand komen we in de buurt van de zee: in de verte zien we de duinen. Maar pas als we 54 minuten onderweg zijn, slaan we linksaf een duinpad op. We lopen nu een iets andere route dan het fietspad dat ik 3 weken geleden volgde. Het is een leuker pad met een paar steile klimmetjes erin. Na een tijdje komen we toch uit op het fietspad tussen Scheveningen en Katwijk. Het is best druk met groepen wielrenners en we wijken af en toe uit naar het schelpenpad dat evenwijdig aan het fietspad loopt.

Na iets meer dan een uur komen we in het ruige duingebied bij de Wassenaarse Slag. Marcel en Leo zijn het met me eens, dit is een heel mooi stukje Nederland. Het schiet al aardig op, we passeren hotel Duinoord en de eerste klimmetjes van Meijendel zijn geen probleem.

Ik ben korte klimmetjes en een afwisselend parkoers gaan waarderen sinds ik vaker met Leo loop. Lange duurlopen zijn beter vol te houden als je af en toe een stukje over andere ondergrond loopt of een stukje moet klimmen. Daar komt nog bij dat het beter is voor de ontwikkeling van je spieren. Marcel is een kop groter dan mij en een stuk zwaarder. Hij heeft het moeilijk als het omhoog gaat.

Als na 1 uur 45 min. de laatste heuvel, de Prinsenberg, in zicht komt, roept Marcel: gaan jullie maar. Dat betekent voor Leo het startschot voor een tempoversnelling. Ik doe mijn best maar volg op beleefde afstand. We pauzeren bovenop maar kort, want Marcel heeft toch ook stevig doorgelopen.
Bij de watertoren van Scheveningen stoppen we, na precies 2 uur hardlopen. Het is welletjes en we wandelen de laatste 1800 m. naar de boulevard. We stappen de Big Bell binnen en bestellen appeltaart en warme chocolademelk. De mooie serveerster van de vorige keer zien we niet. Dat is niet zo erg want we krijgen gezelschap van 3 charmante dames: Karin, Marjan en Deveny.

De 22 km. van vandaag zijn voor Marcel en Leo een mooie test voor de halve marathon die ze zaterdag in Naaldwijk gaan lopen. Ik ben gewoon verslaafd aan dit soort looopjes en voel me de rest van de dag heel prettig en heel fit.

Zondag 22 Maart 2009 at 7:55 pm | ¶ | hardlopen | Twaalf reacties

Top of flop week 12

Get on your boots van U2 vind ik TOP en velen met mij.

De muziek van deze week komt van Nederlandse bodem.
Di-rect is uit elkaar, Krezip is gestopt. Maar er is nog hoop, want hier is Rigby.
Met hun nieuwe single: Parade


Ik denk dat de dames wel gecharmeerd zijn van deze jonge, langharige binken.
Om een evenwichtig muzikaal oordeel te vormen moet je eigenlijk luisteren zonder naar het clipje te kijken (h)

Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 21 Maart 2009 at 12:37 pm | ¶ | muziek | Negen reacties

10 x 300

Ik hoef me niet voor te stellen na 2 maanden afwezigheid in groep 2. Ze weten nog wie ik ben.
Op deze vrijdag is het vaste clubje gekomen: Ria, Hans, Peter, Jolanda, Rob, Wim, Peter R., Erik en Elke. O.l.v. trainer Koos lopen we in door de TU-wijk. Aan de warming-up-oefeningen van Koos is ook nog niet veel veranderd in 2 maanden. Daarna doen we wat loopscholing en 3 steigerungen van 100 m.

Het programma van deze vrijdag is 10 x 300m. en die werkenwe af op het fietspad langs de Rotterdamseweg. Ik kies voor een tempo van 25 s. per 100 m. en Erik gaat met me mee. Dat tempo blijkt een makkie, hoewel Erik wat klaagt over een pizza die dwars zit. Als we eenmaal op temperatuur zijn, lopen we makkelijk 24 s. per 100 m.
Voor de laatste 300 m. sluiten we aan bij Ria, Elke en Wim, die 24 s. in de stopwatch hebben staan. Even een beetje dollen met Ria leidt ertoe dat we 65 s. doen over die laatste 300 m.

Na het douchen nog wat drinken met de groep is ook nog altijd gezellig, zelfs als het over oude mensen en ziektes gaat.
Geen wedstrijd dit weekend, maar een mooie lange duurloop.

Vrijdag 20 Maart 2009 at 10:36 pm | ¶ | hardlopen | Drie reacties

Eindelijk weer eens masseren

Ik ben dan wel gediplomeerd sportmasseur. Ik doe er maar weinig mee.
Ik sta de lopers van de IHG bij met raad en soms met daad (even de harde kuiten losmaken). Maar ik ben geen vaste masseur bij de Koplopers en thuis heb ik nu even geen ruimte (en tijd) om klanten te helpen.

Gisterenavond ben ik ingevallen voor Nanda, die op woensdagavond vaste masseur is. Was leuk om weer eens te doen.
Nadeel is dat het wel een hele lange dag wordt. 's Ochtends om 7 uur beginnen in de winkel en 's avonds om 9 uur nog gaan masseren.
Gelukkig had ik tussendoor een uurtje meegelopen met de Instroom-Herstel-Groep, precies lang genoeg om je fit en lekker te voelen.

Vanmorgen hoefde ik maar van 7 tot 10 te werken. Daarna ben ik natuurlijk even gaan trainen.
Het werd een duurloopje met daarin 10 versnellingen van 1 minuut.
Lekker over de Tramkade naar Schipluiden en terug. De benen voelen nog steeds een beetje zwaar, maar dat zal morgen wel beter zijn.
Morgenavond kan ik eindelijk weer eens meetrainen met mijn eigen groep.

Donderdag 19 Maart 2009 at 2:50 pm | ¶ | hardlopen | Negen reacties

Nog meer halve marathons

De CPC van afgelopen zaterdag was mijn 37e halve marathon. Met een netto-tijd van 1.41.09 komt de CPC op de 24e plaats van die 37.
Het afgelopen jaar heb ik wat langere afstanden gelopen en dat bevalt me prima, met name de rustige duurtrainingen.
Daarom wil ik dit jaar nog een paar halve marathons gaan lopen.

Allereerst op 2e Paasdag in Utrecht: waar nog veel meer bloggers zullen lopen. Ik weet niet nog of ik daar voluit voor een snelle tijd ga lopen.
De volgende loop ik samen met Runningman Leo op zondag 3 mei in Delft.

Voorlopig staan er in het najaar ook twee mooie westrijden op mijn lijstje.
De Vechtdalmarathon in Ommen, eind september (als het goed is).
En de Berenloop op Terschelling, zondag 8 november.

Misschien komt de Tisvoorniksloop daar nog bij.
Als alles goed gaat, kom ik dit jaar tot 6 halve marathons.

Dinsdag 17 Maart 2009 at 7:12 pm | ¶ | hardlopen | Negen reacties

Leuk stukje techniek of een beetje eng














Dankzij de ChampionChip op mijn schoen weet ik nu ook de netto-tijd van afgelopen zaterdag: 1.41.09.
M.b.v. de RFID-chip worden ook de tussentijden van elke 5 km. geregistreerd.
En ik kan op de website van de CPC videobeelden van mezelf zien bij elk registratiepunt. Da's best leuk.



ik kwam als 1526e binnen, no. 159 in mijn categorie

Maar het heeft ook een schaduwzijde.
Door deze technologie kan ik snel uitzoeken welke tijd andere Koplopers gelopen hebben.
En het was ook heel makkelijk om erachter te komen van welke dame de mooie billen waren.

Carry Wilmink van AV Waterweg heeft (natuurlijk) een foto gemaakt van deze blonde dame.



foto: Carry Wilmink

Als je haar startnummer intikt op de uitslagenpagina, weet je snel haar naam en kun je haar finishvideo bekijken.
Terwijl ik daar mee bezig was, bedacht ik dat zoiets wel een beetje eng wordt.

Er is heel veel informatie over ons allemaal opgeslagen en een behoorlijk deel daarvan is voor iedereen toegankelijk op internet.
Met de zoekmachine wieowie.nl kun je zelf bekijken hoeveel anderen over jou kunnen vinden.
Heb je een pagina op Hyves; een profiel op LinkedIn; waar werk je en waar heb je op school gezeten ?
Voor een groot deel bepaal je zelf welke informatie anderen over jou kunnen vinden. Maar het is goed om daar af en toe bij stil te staan.

Maandag 16 Maart 2009 at 6:48 pm | ¶ | overig | Dertien reacties

Mijn allereerste CPC

De afgelopen 3 jaar kwam er telkens een blessure tussen, maar in 2009 ga ik toch echt mijn eerste CPC lopen. Ik ben wel een beetje bang voor die 21,1 km.: mijn laatste halve marathon in Etten-Leur was een ramp (1 uur 53). Maar ik ben vast wijzer geworden door die ervaring en ik heb volvoende kilometers in de benen.

In het startvak bibber ik van de kou. Misschien is een korte tight en een shirt met korte mouwen niet warm genoeg.
Precies op tijd klinkt het startschot en na ongeveer 1 min. ga ik over de startlijn. Ik wil graag 1 uur 45 lopen en probeer rustig te starten. De eerste 3 kilometer loop ik achter de mooiste (vrouwen) billen in de wedstrijd en die zorgen ervoor dat ik niet te voortvarend begin. Ondanks de motregen staat er veel publiek.

Mijn tussentijd na 5 km. is 25 min. 19. Het loperslint slingert zich voort over de brede lanen van Den Haag: GrootHertoginnenlaan, de Laan van Meerdervoort, De Savornin Lohmanlaan, Daal en Bergselaan. Ik krijg het eindelijk warm. De 10 km. gaat in 49 min. 30.
Daar komt de Scheveningse Haven, door mijn trainingsloopjes met Leo is dit bekend terrein. Als we de Boulevard opdraaien roept iemand: Gebreselassie is al binnen.
Ik loop best stevig door en vraag me af of de benen in de laatste 5 km. nog wel willen. Ik verdrijf de twijfels door luidkeels " All These Things That I've Done" van the Killers te zingen. ( I've got soul, but I'm not a soldier ).

Ik passeer the Big Bell en ik denk appeltaart en warme chocolademelk. Aan het eind van de boulevard draaien we rechtsaf en lopen over de matten van het 15 km. punt. Ik klok daar 1.13.30 en ben daar erg tevreden over. Voor veel lopers is die 15 km. een breekpunt: ze minderen vaart en sommigen gaan wandelen. Mijn benen voelen nog goed en ik verheug me op de laatste klim die Leo heeft beloofd.
Op weg naar de 17 km. haal ik Ton van Westbroek in. Hij leest regelmatig mijn weblog en zegt: "dit is die laatste klim, waar Leo het over had". Ik denk: is dit alles en ben alweer aan de afdaling begonnen.

De laatste kilometers zijn zwaar, maar er staan veel bekenden langs de kant. Fred, Wim van V. en Wim G. moedigen mij aan in de laatste 1100 m. Ik finish na 1 uur 42 min. 35 sec. Mijn nettotijd zal nog een minuutje sneller zijn.

Ik ben zeer tevreden over deze halve marathon. Ik kan het dus wel. Over de eerste 10 km. deed ik 49 min.30; de volgende 10 km. gingen in 47.52. Stuiterend van de hardlooproes dribbel ik zo snel mogelijk naar het ministerie van VROM, waar Koplopers bij de CPC mogen omkleden en douchen. Ik wacht niet totdat alle bekenden binnen zijn; om 5 uur neem ik de trein naar Delft.
In de koelkast thuis ligt nog een grote fles Hertog Jan Dubbel.

Zaterdag 14 Maart 2009 at 7:50 pm | ¶ | hardlopen | Achttien reacties

Top of flop week 11

Vorige week was het top: Spaceman van the Killers.
Ik heb bij de bieb 2 oude CD's van the Killers geleend: Hot fuzz en Sawdust. Prima muziek, ook om mee hard te lopen.

Deze week in Top of Flop: Get on Your Boots van U2.
Ik ben afgehaakt als U2-fan toen ze reli-pop gingen maken.
Maar ze maken tegenwoordig weer rock 'n roll.
Bij het meerstemmig gezongen refrein is het net of ik Queens of the Stone Age hoor.



Is het TOP of is het FLOP

Vrijdag 13 Maart 2009 at 6:51 pm | ¶ | muziek | Acht reacties

Peakoil en hardlopen

Iedere dag worden er 72 miljoen vaten aardolie opgepompt uit de aarde. Over de hele wereld verspreid zijn er 1000-en oliebronnen. Als zo'n oliebron net is aangeboord, dan spuit het zwarte goud eruit. Maar na verloop van tijd daalt de druk en moet je een paar extra putten slaan om de produktie gelijk te houden.
Het moment dat de maximale produktie van alle oliebronnen ter wereld wordt bereikt noemt men peakoil.
In de jaren na peakoil is er nog voldoende olie in de grond, maar het is fysiek onmogelijk om die 72 miljoen vaten iedere dag op te pompen.

Wat heeft dat met hardlopen te maken ?

In je lichaam zit voldoende energie opgeslagen voor meerdere triathlons. Maar tijdens een halve of een hele marathon lukt het je lichaam niet om die energie vrij te maken.
Als je een 800 m. loopt, gebruiken je spieren alleen koolhydraten als brandstof. Tijdens een halve of hele marathon red je het niet met je voorraad koolhydraten. Door wat langzamer te lopen gaan je spieren ook vet verbranden naast de koolhydraten. Hoe langzamer je loopt, hoe groter het aandeel vet in het brandstofverbruik.

De snelheid waarmee je een halve of hele marathon kunt lopen hangt af van de snelheid waarin je lichaam energie kan vrijmaken uit vet. Het is net of er in je lijf allemaal kleine oliebronnetjes zitten. Als alle kraantjes open staan, zit je aan de maximale energieproduktie: peak-energie.
Ga je toch harder lopen, dan krijg je last van onvolledige verbranding in je spieren, ophoping van melkzuur.
Het is de kunst om zo dicht mogelijk tegen de maximale energie-output van je lijf aan te zitten.

Aan het eind van de wedstrijd heb je misschien het idee dat je leeg bent. Een kwartiertje na de finish blijkt altijd weer dat je nog voldoende energie over hebt. (voor meerdere triathlons !!) Maar in die laatste kilometers stonden alle kraantje helemaal open en was de rek eruit.


foto: kibw

Volgens deskundigen is peakoil inmddels voorbij: juli 2008.
Eens kijken of ik zaterdag tussen Scheveningen en het Lange Voorhout kan pieken.

Donderdag 12 Maart 2009 at 7:26 pm | ¶ | hardlopen | Veertien reacties

Laatste week

Vroeger maakte ik in de laatste week voor een halve marathon vaak te veel kilometers.
Zo dacht ik ooit dat ik te weinig duurlopen gedaan had in de voorbereiding voor de halve marathon van Monster. Op dinsdagavond deed ik dan nog even een loop van 18 km., waarna ik zeer moe thuiskwam. Zaterdagmiddag in Monster voelde ik in de eerste kilometers de duurloop van dinsdagavond nog en het is al zo'n zware wedstrijd.


Deze week train ik maar 2 keer.
Vanavond staat er 3 x 1000 m. op het schema. Na een kwartiertje inlopen en wat oefeningen begin ik.
Even overweeg ik om er 5 x 1000 van te maken in een rustig tempo. Maar de benen hebben er zin in en brengen me in 4 min. 11 sec. naar het eind van de Provinciale weg; ik houd het op 3.
De tweede kilometer loop ik een beetje te spelen met de paslengte. Met lange passen ga je hard, maar beginnen de spieren te verzuren. Iets kortere passen beteknt langzamer lopen, maar je houdt het tempo wel vast tot het 10e streepje: 4 min. 13.

De laatste kilometer gaat weer ietsje sneller 4 min. 9. Da's leuk voor een 5 km. wedstrijd; zaterdag zal ik dat tempo niet halen.

Dinsdag 10 Maart 2009 at 9:39 pm | ¶ | hardlopen | Twaalf reacties

Rustig trainingsweekje

Na mijn heerlijke lange duurloop van dinsdag heb ik niet veel bijzonders meer gedaan.
Woensdagavond relaxed met de Instroom-Herstel-Groep meegelopen. En vrijdagmiddag i.p.v. een intervaltraining een kort duurloopje van 7,5 km. gedaan. Wel in een pittiger tempo dan normaal.

Vandaag loop ik met mijn zus Annelies de 10 km. Kopjesloop.
Ik ga om kwart over 10 van huis weg en loop in naar de Delftse Hout. Annelies is er al en heeft ook al een beetje ingelopen.

Om 11 uur starten we, achteraan de groep van ongeveer 200 lopers. Annelies geeft het tempo aan en houd daarbij de hartslagmeter in de gaten. In de eerste ronde van 5 km. blijft de hartslag (net) onder de 170 bpm. We kletsen de tijd vol over hardlopen, global warming en dingen die in de krant stonden. De tussentijd na 5 km. is 33 min. 24 s. Dat ziet er goed uit want vorige maand deed Annelies 35 min. over de eerste vijf.

In de tweede ronde is de hartslag wat hoger, tussen 170 en 175. We halen wat lopers in en worden zelf ingehaald door de eerste 15 km. lopers. Langzamerhand lopen we in op Guus, een loper uit de Instroomgroep, die vorige maand ook 70 min. deed over de 10 km. Ik houd Annelies uit de wind en spoor haar aan om grotere passen te maken. De hartslag (van Annelies) loopt op naar 190 (!!) en we halen Guus net niet in.

De eindtijd van Annelies wordt 66 min. 20 en dat is 4 minuten sneller dan vorige maand. En daar kan je op Internationale Vrouwendag mee thuiskomen.


Geen intervaltrainingen gedaan, maar mijn kilometertotaal deze week is weer dik boven de 50.

Zondag 08 Maart 2009 at 1:26 pm | ¶ | hardlopen | Veertien reacties

Top of flop week 10

Ik ben er zelf niet kapot van, maar de bezoekers van dit weblog vinden "2 bare feet" van Katie Melua TOP.
Eens kijken of ik ze met dit clipje ook een plezier doe.

The Killers zijn en Amerikaanse band, die sinds 2004 aan de weg timmert.
Hun nieuwe single heet Spaceman.



Klik hier voor de tekst van Spaceman.
Leer hem uit je hoofd zodat je zaterdag 30 mei in Landgraaf op Pinkpop mee kunt zingen.

Is het TOP of FLOP ?

Zaterdag 07 Maart 2009 at 09:16 am | ¶ | muziek | Zes reacties

Naakt

Wetenschap was vroeger mijn vak. Nu is het mijn hobby.
Het Britse TV-programma Horizon gaat over wetenschap en ik sla het zelden over. Afgelopen dinsdag ging Horizon over Naakt.

De mens is het enige zoogdier zonder vacht. Wetenschappers hebben uitgezocht waarom we ons lichaamshaar kwijt zijn geraakt en waarom mensapen het nog wel hebben. Het blijkt dat onze voorouders 3 miljoen jaar geleden rechtop gingen lopen in de savanne. Daardoor ving het lichaam minder zonnestraling op en kon het zonder de beschermende beharing. Behalve dan boven op het hoofd.

Tegelijkertijd ontwikkelde de mens zweetklieren. Afkoelen door transpiratie werkt beter als je onbehaard bent, een extra reden om de vacht te verliezen. De mens heeft met zijn zweetklieren een heel efficient koelingsmechanisme ontwikkeld. In de brandende hitte op de savanne kunnen ze actief blijven en de hersens kunnen groter worden omdat ze goed gekoeld worden.
Uit die tijd hebben we nog een lichte voorkeur overgehouden voor onbehaarde partners. Mannen en vrouwen vinden onbehaarde mensen sexueel aantrekkelijker.

lees verder

Donderdag 05 Maart 2009 at 11:14 am | ¶ | overig | Vijf reacties

Mijn maatjes


Zie ze daar nu liggen, mijn maatjes. De afgelopen 8 maanden nam ik ze overal mee naar toe. En dat heeft ze getekend.

Van het mooie wit is niets meer te zien. Ze zijn grauw en groezelig geworden door het zand van de Bestmenerberg in Ommen. Door de blubber op de Strabrechtse Heide. Door de klei in het Savelsbos in Eijsden en het zand van het strand tussen Hoek van Holland en Scheveningen.

Het beste is er af bij de Sauconies. Schoenen worden niet zo oud als hardlopers.
Binnenkort gaan ze met de VUT. Misschien al na de CPC. Misschien pas na de 12-uurs-estafette.
Ze krijgen dan een plekje in de bijkeuken en een enkele keer zal ik ze nog aantrekken. Als ik een crossparkoers ga verkennen of over het strand ga rennen. Maar als ik ze aantrek, dan zullen de mooie herinneringen bovenkomen: Ommen, Duinrell, Geldrop, Mesch, Katwijk.

Woensdag 04 Maart 2009 at 7:23 pm | ¶ | hardlopen | Elf reacties

Leiden - Katwijk - Scheveningen

Het duinlandschap tussen Scheveningen en Katwijk ken ik uit mijn studietijd en van fietstochtjes. Rencapy bracht me op het idee om daar ook eens te gaan hardlopen.
Ultraloper Jan Knippenberg zei ooit: "Hardlopen is een manier van reizen" en die uitspraak ga ik vandaag maar eens in praktijk brengen.

Om 5 voor half 10 neem ik de trein naar Leiden. Ik neem maar weinig mee:



vervoersbewijzen, kauwgom, de mp3-speler en 10 euro

Om precies 10 over half tien stap ik het station Leiden uit en druk ik mijn stopwatch in. Het eerste stuk is een "sentimental journey". Ik kom langs het Gorlaeus Laboratorium waar ik ooit 4 jaar heb gewerkt als A.I.O. Daarna volg ik de fietsbordjes richting Katwijk (6 km.) Het is een saai stuk door nieuwbouwwijken.
Langzamerhand komen er bultjes op mijn weg en in de verte zie ik duintoppen begroeid met helmgras. Bij de Soefi-tempel sla ik linksaf en ik kom langs camping de Zuidduinen. Hier kampeerden wij met zijn 4-en in de lange warme zomer van 2001, een van de mooiste zomervakanties die we hebben gehad.
Het karakter van de rustige duurloop verandert. Ik heb nu de zuidenwind tegen en de bovenbenen moeten opeens meehelpen in de klimmetjes. Ik volg het fietspad richting Scheveningen of het schelpenpad dat er evenwijdig aan loopt. De wind teistert mijn oren en overstemt de meegenomen muziek.

Tien minuten later kom ik in het ongastvrije, desolate duingebied bij Wassenaarseslag. Ook al is het bruin en geel, het ligt er prachtig bij. Ik zal nooit in een woestijn komen, maar dit gebied kan er wel voor doorgaan.
Na hotel Duinoord wordt de omgeving vriendelijker. Er staan weer bomen en op de paddestoel lees ik dat het nog maar een peuleschil is naar Scheveningen.
Ik loop door Meijendel en bedwing de klimmetjes. Na iedere klim is er gelukkig ook weer een lange afdaling om te herstellen.
Van mijn fietstochten herinner ik me nog een laatste pittige klim vlak voor Scheveningen. En inderdaad, na 1 uur 45 min. doemt de heuvel indrukwekkend voor mij op. Het valt mee, helemaal als ik bovenop het duin, de top van de Scheveningse Pier kan zien.

De laatste 3 kilometer door de duinen zijn niet zwaar meer. Op de Zwolsestraat doe ik de Leo-shuffle, 5 korte versnellingen van lantaarnpaal tot lantaarnpaal. Even de benen wakker schudden uit de duurloopdroom.
Om 10 voor 12, na 130 min. lopen tik ik de Pier aan. Ik wandel een stukje verder langs de boulevard en ga bij Big Bell naar binnen voor een warme, zoete versnapering.

Een avond luisteren naar Ricky Koole is erg leuk.
Een dagje luieren en bubbelen in de sauna is heerlijk.
Maar ruim 2 uur hardlopen door het mooie Nederlandse landschap is ook een prachtig tijdverdrijf.

Dinsdag 03 Maart 2009 at 1:52 pm | ¶ | hardlopen | Tien reacties

Opgeknapt

Ik ben er al voor 8-en uit. Maar het eerste uur van de dag ben ik vooral aan het hoesten en snuiten. Als ik Leo's telefoonnummer had, had ik hem opgebeld om af te zeggen. Om 10 voor 9 ga ik toch op de fiets naar Den Haag en als ik wat steviger doortrap, breekt het zweet me uit. Ben ik wel genoeg opgeknapt om vandaag te gaan lopen?
Twee uur later, loop ik samen met Marcel en Leo een rondje door het park Clingendael om het parkoers te verkennen. Nog meer hoesten en snuiten. Geen weg meer terug, bovendien is het een hardstikke mooi parkoers en heerlijk hardloopweer.

Er zijn niet veel deelnemers: om 11 uur gaan er nog geen 100 lopers van start. Ik begin erg rustig. Langzamerhand ga ik toch wat mensen inhalen. Aan het eind van de eerste ronde ga ik Marcel voorbij; hij heeft een lange duurloop van gisteren in de benen.
Ik kom in de roes die bij het crossen hoort: je loopt geconcentreerd voor je te kijken waar je je voeten moet neerzetten, obstakels vermijden en toch vaarthouden


foto van Pieter de Boer

In de tweede ronde versnel ik iets. Halverwege krijg ik de paardestaart van Simone in het oog en aan het eind van het rondje ga ik haar voorbij. Mijn tussentijd is iets in de 20 minuten.
De laatste ronde zijn de luchtwegen geen probleem meer: de kuiten en bovenbenen beginnen vermoeid te worden. Da's een goed teken, de verkoudheid overwonnen. Ik zet niet meer aan.
Ik word ingehaald door 2 jonge atletes met blonde paardestaart, maar ik kan ze vandaag niet bijhouden. Ze maken er een mooie eindsprint van op weg naar de finish. Ik kom 15 sec. later aan als de klok 30 min. 30 aangeeft.


ik kan de jongedames niet bijhouden - foto: Pieter de Boer


Marcel staat al met een jack aan: hij heeft 2 rondjes gelopen. Leo heeft ook al zijn jack aan: hij liep 28 hoog. Ik ben zeer tevreden dat ik binnen 2 minuten achter rascrosser Leo ben gefinisht. (uitslagen)
In de kantine van the Hague Road Runners praten we nog na bij koffie, tomatensoep en krentenbollen. Een clubgenoot vraagt aan Leo of hij nu helemaal terug is. Ja, zegt-ie, hij is nu helemaal terug.
Ik moet nog terug .... op de fiets ... naar Delft. Maar ik heb de cross goed doorstaan en de verkoudheid heeft de conditie niet al te veel verzwakt.

Vandaag hebben we de laatste cross van het seizoen gelopen en de winter afgesloten. Laat het voorjaar maar beginnen.
Met inlopen erbij heb ik vandaag maar 9 km. gelopen, maar een dikke 45 km. gefietst. :-)

Zondag 01 Maart 2009 at 7:33 pm | ¶ | hardlopen | Zeventien reacties