Morgen in Landgraaf


Morgen ga ik naar Pinkpop met Jessie.
Daar treden ook allerlei artiesten op die ik nog niet ken.
In de muziekquiz deze week een van die onbekenden.
Wie is het ?

Zaterdag 31 Mei 2008 at 4:19 pm | ¶ | muziekquiz | Acht reacties

Vrijdagavond

We zijn met 7 man vanavond. Ria geeft training en op het schema staat 5 x 400 m. - 5 x 200 m.
Na het inlopen en de warming-up doen we nog 3 versnellingen om aan het tempo te wennen. Dan beginnen we aan het programma op het Virulypad.
Ik doe het deze week rustig aan en loop samen met andere Hans de 400-jes in ongeveer 1 min. 48. Halverwege krijgen we gezelschap van Ria.
De 200-jes gaan iets sneller: in 52 sec. Het laatste 200-je loop ik mee met Richard en Ronald en ik klok 42 sec.
Voor de terugweg naar Wippolder kiest Ria een mooi romantisch paadje. In de kleedkamer voelen de benen net of de training nog moet beginnen.
Dit weekend wordt er niet meer gelopen.
Zaterdag werken, zondag naar Pinkpop.

Op het weblog van Fred zag ik een leuk clipje van Buurman en Buurman.
Hieronder het vervolg op de filmpje:

Vrijdag 30 Mei 2008 at 10:52 pm | ¶ | hardlopen | Drie reacties

Empties - Lege flessen

Josef Tkaloun is een leraar op een middelbare school in Praag. En op een dag heeft hij het helemaal gehad met de leerlingen en hun desinteresse. Hij neemt ontslag en gaat met vervroegd pensioen.
Maar thuiszitten bij zijn vrouw (een ex-lerares Duits) is ook niets, dus gaat hij werken bij een supermarkt als innemer van de statiegeldflessen.
Beetje dezelfde carrierestap die ik 8 jaar geleden maakt.

Wonder boven wonder vindt Josef het leuk werk. Hij interesseert zich voor de (vrouwelijke) klanten en zijn collega's. Hij bezorgt in zijn vrije tijd de boodschappen bij oude vrouwtjes en probeert alleenstaande klanten aan elkaar te koppelen.
In zijn eigen huwelijk is de romantiek verdwenen. Hij heeft nog wel erotische dromen (over de klanten) , maar slaapt niet meer bij zijn vrouw.

De film, Empties, van de Tsjechische regisseur Jan SverŠk, doet me erg aan Fellini denken. Gewone mensen in hun gewone leven die vol goede bedoelingen het beste ervan proberen te maken. Er zitten mooie beelden in en de afloop van de film is ook erg Felliniaans.
De hoofdrol in de film wordt gespeeld door de vader van de regisseur, Zdenek SverŠk. Hij is ook de schrijver van het verhaal.
Door de film kon ik het mislukte examen van maandag weer relativeren.
Bettie vond hem ook mooi.


Donderdag 29 Mei 2008 at 1:28 pm | ¶ | cultuur | Eén reactie

Helaas (2)

Vanochtend eerst maar een uurtje hardgelopen om het hoofd leeg te maken.
Had ik misschien beter gisteren voor het examen kunnen doen, maar ja....
Waar ging het mis ?
Mijn valkuil is onzekerheid, gebrek aan vertrouwen in mijn eigen kunnen. Dat breekt me wel eens op tijdens hardloopwedstrijden en gisteren ook tijdens het examen.



Bij het onderdeel sportverzorging kreeg ik te maken met een acute kuitspierblessure. Die heb ik 3 jaar geleden nota bene zelf gehad. Maar door de spanning van het examen en de kritische ogen van de examinator, kon ik niet meer helder nadenken. Ook het vervolg, als de blessure nagenoeg is genezen, kon ik niet snel genoeg meer bedenken.
Ik wist maar 2 eenvoudige functietesten voor de kuitspier en vergat om een hakverhoging te adviseren. Ik moest nog een ondersteunende bandage om de kuitspier leggen, maar dat lukte ook pas na heel lang nadenken en wat hints van de examinator.

Bij het onderdeel massage moest ik Leo een sederende massage over schouders en nek geven. In mijn hoofd liep ik het lijstje van de handgrepen en de spieren na. Terwijl je eigenlijk met je hoofd bij je klant moet zijn. Vanuit mijn ooghoeken zag ik de examinator dingetjes opschrijven op het beoordelingsformulier, terwijl mijn ogen eigenlijk op Leo's rug moesten zijn. Door de examenspanning werd ik slordig, haastig, gemakzuchtig. De examinator gaf wel wat hints, maar mijn massage werd als onvoldoende beoordeeld.

Ik ben het niet oneens met de beoordeling; het was onder de maat en de school kan niet aan iedereen zomaar diploma's uitdelen. Jammer dat ik in de valkuil getrapt ben en me mee liet slepen door onzekerheid en stress.
Een van de docenten zei dat ik het zeker nog een keer moet proberen: "want je kan het wel, dat heb ik gezien."
Het herexamen is pas in november en tot die tijd kan ik nog veel oefenen en wat meer zelfvertrouwen opbouwen.



Rest me nog Leo te bedanken. Toen we terugliepen door een plensbui gaf hij me een cadeautje. Jammer genoeg niet omdat ik geslaagd was, maar als pleister op de wonde.
Natuurlijk een boek, een van de mooiste boeken die er over hardlopen geschreven zijn: "De mens als duurloper" van Jan Knippenberg

Dinsdag 27 Mei 2008 at 09:49 am | ¶ | massage | Veertien reacties

Helaas

Niet geslaagd

Het onderdeel sportverzorging ging helemaal slecht: een vier.
Het onderdeel massage was net niet voldoende: een vijf.

Morgen meer.

Maandag 26 Mei 2008 at 11:10 pm | ¶ | massage | Vier reacties

The royal five


Ik tref Leo en Marcel in de geÔmproviseerde kleedruimte aan de Bezuidenhoutse weg. Heel rustig bereiden we ons voor op de 5 km. prestatieloop van de Royal Ten.
In een "rustig" tempo lopen we 2 rondjes van + 2km. in. Mijn linkerenkel houdt zich goed, zelfs bij een korte versnelling.
Dan naar het startvak.

Na het startschot gaat Leo hard weg. Ik doe het iets rustiger. Maar na 500 m. ga ik iets versnellen en loop weer in op Leo. Net voor het 1 km. punt ga ik hem voorbij. Mijn tussentijd 4.05.
Ik voel dat mijn veter loszit (sukkel) en neem geen risico. Terwijl ik hem vastmaak, stuift Leo langs en even later ook Marcel. Door de pauze ben ik wel weer op adem gekomen en ik zet direct de achtervolging in. Ik ga Marcel weer voorbij. De tweede kilometer gaat in 4.23.

Na 2600 m. is er een keerpunt en ik zie dat Leo maar 50 m. voor mij zit. Ik moedig hem aan en hij ziet mij ook.
De derde kilometer klok ik 4.08. Leo loopt nog steeds 50 m. voor mij uit en ik zie aan zijn lopen dat hij niet meer gelooft in een beste seizoensprestatie.
Ik roep nog wat aanmoedigingen, maar het zijn eigenlijk plaagstootjes in de geest van
"Ik zit vlak achter je en haal je in als je niet doorloopt". Vierde kilometer: 4.11.

In de laatste kilometer herpakt Leo zich en vergroot de voorsprong. Ik zie de klok van een afstand doortellen naar de 21 minuten. Nog even aanzetten en ik finish in 20.59. Laatste kilometer in 4.12.
Marcel zit er maar kort achter.

Leo is een beetje teleurgesteld over zijn tijd, maar zijn humeur lijdt er niet onder.
Ik ben zeer tevreden: prima tijd, geen last van de enkel, alleen die veter (grrrmll).
Ik heb nog even wat nagepraat met bekenden en daarna omgekleed.
Nog voor de 10 km. wedstrijd begint gaan Marcel en Leo naar huis. Tegen Marcel zeg ik: tot de volgende keer.
Tegen Leo: tot morgenavond bij het examen.

Zondag 25 Mei 2008 at 4:07 pm | ¶ | hardlopen | Dertien reacties

Heel wat anders


Niet iedereen houdt van dit soort muziek. Ik zou zelf geen CD van deze jongens kopen.
Maar van de week hoorde ik een leuk nummertje.

Wie weet hoe dit liedje heet ?
En hoe heet deze "band" ?

Zaterdag 24 Mei 2008 at 1:58 pm | ¶ | muziekquiz | Vier reacties

KilocalorieŽn

Martine schrijft op haar weblog over het grote verschil tussen Afghanen en Westerlingen. Daar is niet alleen een culturele reden voor.
Afghanen krijgen gewoon minder kilocalorieŽn binnen dan wij. Ze kunnen zich niet permitteren om een stuk te gaan hardlopen of te gaan mountainbiken. Ze hebben al hun energie nodig om weer voedsel te verdienen voor de volgende week.

Hier in Nederland rijd je met de auto naar de supermarkt en haalt voor een hele week eten. Je hoeft zelf nauwelijks energie te investeren om al die kilocalorieŽn op je bord te krijgen.

Misschien is het leuk om eens het volgende uit te proberen.
Laat je auto eens staan en ga lopend naar een supermarkt aan het andere eind van de stad (dorp). Koop alleen hetgeen je kunt dragen en breng dat weer naar huis. Niet smokkelen door het winkelwagentje mee te nemen of de fiets te pakken.
Je hebt hooguit voor twee dagen mee kunnen nemen.

Houd dit een week vol en je leert weer waarderen dat er ook een supermarkt dichtbij staat.
En na deze week zul je begrijpen waarom het overgrote deel van de wereldbevolking geen overgewicht heeft en geen dieet hoeft te volgen.

Donderdag 22 Mei 2008 at 9:37 pm | ¶ | overig | Acht reacties

Nieuwe uitdaging

Een tijdje terug ben ik gevraagd of ik als verzorger / masseur de begeleiding van de Instroom-Herstelgroep van Rex wil overnemen. Na 3 jaar wil hij weer eens wat anders gaan doen en het komt heel mooi uit als ik zijn werk kan voortzetten.
Toen ik in september aan de opleiding begon, had ik nog helemaal geen plannen. Ik wilde gewoon meer leren over spieren, blessures en masseren. Maar nu de kans zich aandient, wil ik mijn nieuwe kennis en vaardigheid wel in de praktijk brengen. Het is natuurlijk hardstikke leuk als dat bij mijn eigen club kan.
De komende weken zal Rex mij inwerken en aanwijzingen geven waar ik op moet letten. Daarna komt vanzelf het moment, waarop ik het zonder Rex zal gaan doen.

Op de vrijdagavond kan ik nog meetrainen met de snelle mannen en vrouwen van groep 2. Maar op de woensdag loop ik voortaan heel rustig mee met de gebleseerden en de instromers. Uit mijn blessureperioden van de afgelopen 3 jaar weet ik dat dat best leuk is.
Met mijn ervaring kan ik beginnende lopers aardig beoordelen en begeleiden. En ik weet inmiddels ook best veel over blessures en het geduld dat het herstel van je vraagt.

Vanavond heb ik met de Instroom-Herstelgroep meegetraind. Van mijn verzwikte enkel heb ik bijna geen last meer en ik ben in een heel rustig tempo met een groepje lopers meegelopen.
Met Marja, Joan, Ineke en Erwin liep ik 5' - 5' - 6' - 5' - 5', telkens met 2' wandelpauze. Rustig uitgelopen naar het clubhuis en daar nog wat cooling-down oefeningen gedaan.
Na afloop nog een korte bespreking met de andere begeleiders van de groep en dan op tijd naar huis om de verlenging van de Champions League-finale te bekijken.

Woensdag 21 Mei 2008 at 11:35 pm | ¶ | hardlopen | Vier reacties

Zwikkerdezwik

Zondagmorgen ga ik weer samen met Leo een stuk hardlopen.
Van mijn huis lopen we dwars door Delft naar de IKEA. Achter de IKEA ligt het natuurgebied waar ieder jaar de oliebollencross wordt gehouden.
Leo en ik nemen even rust voor wat oefeningen. Daarna lopen we een rustig rondje over de oude vuilstort om het terrein te verkennen.
Daarna doen we hetzelfde rondje maar dan snel. Leo is veel sneller en hij loopt bij mij weg.
Ik kijk even op de hartslagmeter, 177 bpm, en daardoor zie ik niet waar ik mijn voeten neerzet. Ik zwik hard door mijn linkerenkel. Auwww.
Na en paar voorzichtige stappen ga ik weer achter Leo aan.

Aan het eind van het rondje wacht Leo me op. De enkel wordt niet echt dik, maar doet wel zeer.
Eventjes in de sloot ermee. Daarna lopen we gezamenlijk terug naar mijn huis. Dat gaat redelijk.

Thuisgekomen koel ik met een coldpack. Het lijkt allemaal me te vallen.
Leo krijgt van mij nog een ontspannende schouder-en-nek-massage.
Volgende week zondag lopen we samen de 5 km bij de Royal Ten. Leo zo hard als hij kan; ik wat rustiger met een mooie blauwe plek op mijn linkerenkel.

Update: de paarsblauwe plek is donkerder en groter geworden, maar het doet geen pijn meer. Da's maar goed ook want ik moet morgen werken en woensdag weer hardlopen.

Maandag 19 Mei 2008 at 7:48 pm | ¶ | hardlopen | Dertien reacties

Lopen, filosoferen, ouwehoeren, schrijven

Hij had een hekel aan lopers die altijd maar op hun klokkie keken. Als hij liep, keek hij om zich heen.
En constant ouwehoeren. Over alles liep hij te filosoferen. Het ging alle kanten op, hij hield nooit zijn bek dicht.
Vaak over politiek. Hij was zo rood als een kroot









Dit citaat gaat niet over mij, maar over Jan Knippenberg.
Knippenberg is een legende in hardlopend Nederland.
Hij overleed in 1995 op 47-jarige leeftijd.
Hij was niet alleen een hardloopverslaafde uiltraloper, maar ook een begenadigd schrijver en dichter.


Mijn hardloopprestaties vallen in het niet bij die van Knippenberg. En mijn schrijfsels halen het niet bij zijn proza en poŽzie.
Ik heb hem nooit ontmoet, maar voel me wel verwant met hem. Ik mag ook erg graag ouwehoeren tijdens het lopen. En filosoferen, over van alles, over politiek.
Niet iedereen is zo rood als Knippenberg en ik, maar ik ken nog wel een paar hardlopers (loopsters) die het lopen op dezelfde manier ervaren:

Tijdens het lopen kijk je om je heen. Je voelt je een met de natuur.
Je geest wordt helder en je krijgt de mooiste ingevingen en inzichten.

Het is vast geen toeval dat veel verslaafde hardlopers hun ervaringen opschrijven in dagboeken, columns, weblogs en gedichten.

Zaterdag 17 Mei 2008 at 9:42 pm | ¶ | hardlopen | Zes reacties

Voor beginners, gevorderden en experts

In deze aflevering van de muziekquiz zitten 4 vragen, oplopend in moeilijkheid.

Voor beginners: Hoe heet de zangeres die je hoort zingen ?

Voor gevorderden: Hoe heet de CD waarop dit fragment te vinden is ?

Voor experts: Hoe luiden de volgende 2 regels in de song en wie spreekt ze uit ?

Zaterdag 17 Mei 2008 at 2:12 pm | ¶ | muziekquiz | Zes reacties

Examenstress

A.s. maandag beginnen de eindexamens voor Jessie.
Ze zit al twee weken lang proefexamens te maken voor wiskunde, natuurkunde, biologie, economie en Nederlands.

De week erop heb ik ook mijn examen. En daar word ik ook al weer een beetje zenuwachtig voor. Het masseren zal wel lukken, maar de dingen er om heen hebben we nog maar weinig geoefend.
Je begint met het afnemen van een anamnese. Door een aantal algemene en een aantal specifieke vragen probeer je te bepalen of iemand wel gemasseerd kan worden en zo ja welk lichaamsdeel je moet masseren en welke handgrepen je moet toepassen.
Daarna volgt de inspectie. Je bekijkt je klant (in ondergoed) en let goed op of je afwijken of bijzonderheden opvallen. Eventueel kan dat blessures of klachten verklaren.

Ik doe ook het examen sportverzorging en moet dus ook een geblesseerde sporter kunnen helpen. Waarschijnlijk zal ik bij het examen functietesten moeten doen en een tape-constructie moeten aanleggen om het geblesseerde lichaamsdeel te beschermen.
Er moet nog veel worden nagelezen en geoefend. En het is nog maar 11 dagen :-.

Donderdag 15 Mei 2008 at 11:30 pm | ¶ | massage | Negen reacties

Beetje te hard

Het blijft moeilijk om te doseren en rustig te trainen.
De Golden Tenloop was zo goed gegaan dat ik weer denk dat ik nog harder kan.

Het programma van de woensdgavondtraining is me ook op het lijf geschreven: kort en snel.
Vier series van 2 x 200 en 1 x 400 m.
Ik kies voor een tempo van 24 sec. per 100 m., hetzelfde als afgelopen vrijdag. Maar Jeroen, Ron en Eric lopen een beetje voor de groep uit en ik sluit bij hen aan. Het blijkt dat Jeroen's klokje na 23 s. piept. Moet ook kunnen.

Maar de eerste 400 m. maakt duidelijk dat ik er hard voor moet werken.
Toch maak ik de training af met Eric en Jeroen in hetzelfde tempo (23 s. per 100 m.) Ik heb geen hartslagmeter om, maar ik voel dat het eigenlijk iets te hard gaat.

Als ik thuiskom bonkt mijn hart nog steeds met een behoorlijk tempo. En ik voel ook weer het plekje onder mijn linkerhiel opspelen. A.s. vrijdag wordt er niet getraind i.v.m. het jaarlijkse etentje met de trainingsgroep.
Zondag ben ik (hopelijk) voldoende hersteld (van het etentje) voor een training met Runningman Leo.

Donderdag 15 Mei 2008 at 08:23 am | ¶ | hardlopen | Twee reacties

Brand in Delft

In een gebouw van de faculteit Bouwkunde van de TU Delft woedt sinds dinsdagochtend een zeer grote brand. De brandweer is met groot materieel aanwezig. Iedereen heeft het pand aan de Berlageweg kunnen verlaten.

De brandweer heeft zich inmiddels teruggetrokken uit het gebouw omdat de constructie niet meer te vertrouwen is. De kans bestaat dat het gebouw aan de Berlageweg als verloren moet worden beschouwd, aldus de brandweer.

Saillante toevalligheid: de studenten (en professoren) van de Delftse Bouwkunde-faculteit hebben de instorting van de Twin Towers op 11 sep. 2001 bestudeerd en ze kwamen tot de conclusie dat er geen explosieven zijn gebruikt. De hoofdoorzaak van de instorting was de brand.

Het gebouw van Bouwkunde stamt uit 1970 en dat is ook het bouwjaar van de Twin Towers.
Ik denk dat het Bouwkunde gebouw ook gedragen wordt door een staal-constructie.


Zelf heb ik vanmiddag even staan kijken en onderstaand filmpje gemaakt:

lees verder

Dinsdag 13 Mei 2008 at 6:19 pm | ¶ | nieuws | Negen reacties

Ochtendloopje

Kun je sporten, een duurloopje doen zonder dat je iets gegeten hebt ?
Ja hoor, dat kan. Hele volksstammen gaan 's ochtends de deur uit zonder ontbijt en eten pas iets tijdens de koffiepauze. Er zit voldoende energie opgeslagen in je spieren en je lever om een hele tijd zonder eten te kunnen.

Ik doe vanmorgen in alle vroegte een kort duurloopje. Voordat het warm wordt, voordat het verkeer de lucht verziekt. Ik loop het rondje TU-wijk, maar dan in omgekeerde richting.
Net uit bed is het even wennen, maar na 500 m. weten de benen wat ze willen en gaat het allemaal weer vanzelf. De mysterieuze muziek uit de mp3-speler zweept me op.
In de strakblauwe lucht tel ik maar liefst 5 vliegtuigen die een wit wolkenspoor trekken. Op straat kom ik maar weinig mensen tegen., het is nog erg rustig.

Ik sla rechtsaf en krijg de zon precies in mijn rug. Voor me op het asfalt zie ik mijn langgerekte schaduw, ritmisch op en neer dansen. Ik begin te trippen door de muziek, het ritme, de stofjes die onder mijn schedel vrijkomen.
Het stoplicht brengt me terug op aarde.

Ik loop in een pittig tempo en ben na 39 minuten terug. Niet moe en nauwelijks bezweet. Het hele huis is nog in rust. Het is 5 voor 8.

Maandag 12 Mei 2008 at 09:12 am | ¶ | hardlopen | Acht reacties

Blog-over-je-moeder-dag

Een tweede kans

Toen mijn moeder in 1958 met mijn vader trouwde, moest ze stoppen met werken. Zo ging dat in die tijd. In de jaren die volgden kreeg ze het druk genoeg. Tussen 1959 en 1965 kreeeg ze 4 kinderen en daar heb je een behoorlijke dagtaak aan.

Eind jaren 70 zaten de kinderen allemaal op het middelbaar of hoger onderwijs en had mijn moeder weer tijd om te gaan werken.
Mijn vader vond dat helemaal niets: hij verdiende de kost en daarmee uit. Zo ging dat in die tijd. Tot in 1983 mijn vader voor de tweede keer een openhart-operatie onderging. Die heeft hij niet overleefd.

Het was een zwaar verlies voor mijn moeder en ons. Mijn moeder bleef niet bij de pakken neerzitten, ze pakte de draad weer op en begon een nieuw leven.
Ze volgde een MBO-opleiding sociaal werk en daarna doorliep ze de Sociale Academie, een HBO-opleiding. We waren allemaal trots op haar dat ze dat na haar 50-ste nog allemaal presteerde.

Ze heeft daarna tot haar 68-ste gewerkt bij verschillende dienstencentra in en rond Rotterdam.
Eerst 25 jaar lang moeder geweest in een druk gezin. Daarna alsnog een betaalde baan gevonden en bijgedragen aan de samenleving.
We krijgen niet allemaal een tweede kans in ons leven. En wat zouden we ermee doen als we er een kregen.
Mijn moeder kreeg die tweede kans en ze pakte hem met beide handen aan.

Blog-over-je-moeder-dag is een idee van Marina

Zondag 11 Mei 2008 at 12:55 pm | ¶ | overig | Zes reacties

Geen muziekquiz

.... maar wel muziek.
Toch nog een keer A Perfect Circle: The Outsider.

Leuk clipje erbij van de Bikini Bandits, een ander projectje van Maynard James Keenan.
Tegen het eind van het clipje duikt Maynard zelf even op, in de rol van bedrijfsleider van een buurtsuper.
De Bikini Bandits laten zijn natte droom (of nachtmerrie) uitkomen.

Zaterdag 10 Mei 2008 at 4:55 pm | ¶ | overig | Eén reactie

Vierde training van deze week

We zijn met zijn 7-en: Heidi, Hans, Ria, Peter, Jolanda, Koos en ik.
Mijn benen voelen loodzwaar tijdens de eerst 500 m. inlopen naar het stoplicht,; daarna zijn de benen wakker en gaat het makkelijker.
We doen wat oefeningen op het grasveld aan de Hoflaan en lopen dan een rondje over de oude vuilnisbelt, het crossparkoers. Ik bloei helemaal op, hier ben ik in mijn element. Daarna lopen we naar de Delftse Hout voor het interval-programma, 8 keer 400 m.

Heidi schiet van het randje asfalt af en verzwikt haar enkel. Het wordt een beetje dik en ze doet niet mee met het intervalprogramma.
Ik loop de 400-jes samen met Ria in 1 min. 36, dat is 24 sec. op de 100 m. De eerste vier tempo's is het werken geblazen. Vanaf nummer 5 gaat het lekker: het tempo van 24 sec. per 100 m. zit er weer in.
Na de laatste 400 is mijn polsslag tussen 160 en 165, dus niet zo hoog als woensdag.

In een rustig tempo lopen we terug naar het clubgebouw, in het kielzog van de wedstrijdgroep.
Na het douchen drinken we nog wat met elkaar. Dan wens ik iedereen een prettig weekend en fiets naar huis.

Zaterdag 10 Mei 2008 at 07:19 am | ¶ | hardlopen | Twee reacties

Herstelweek

Na de wedstrijd van vorige week doe ik het deze week rustig aan.
Afgelopen zondag deed ik een rustig duurloopje van 40 min.
En dinsdagmorgen een ontspannen intervaltraining: 6 keer 2 min. met telkens 2 min. herstel er tussenin. Met inlopen, warming-up en uitlopen kwam ik uit op 55 min.

De clubtraining van woensdagavond wil ik ook rustig doen. We zijn met een grote groep, waarin 2 nieuwe gezichten: Willeke (de vriendin van Menno) en Leon (de zoon van trainer Koos). Na de gebruikelijke oefeningen, laat Koos ons in het gras ook wat buikspieroefeningen doen. Vinden we eigenlijk niet leuk, we willen lopen.

Op het schema staat 5 keer 800 m. en ik wil die lopen in een tempo van 27 s. per 100 m. Als ik moet kiezen tussen het groepje van 26 sec. of 28 sec. kies ik natuurlijk voor het snelle groepje. Ria stelt haar stopwatch in; ik loop vanavond met de hartslagmeter.
Die 26 sec. per 100 m. is eigenlijk net te hard voor een herstelweek. De hartslag loopt tijdens de intervals op tot 174, dat vind ik best hoog. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de laatste twee 800-jes ga ik met de voorste 4 lopers van het groepje mee. Die lopen een tempo van 25 sec. per 100 m. Mijn hartslag loopt op tot 180 ..... en dat in een herstelweek.

Vanuit de Delftse Hout is het best een lang stuk uitlopen terug naar het clubhuis. Met zware benen valt dat niet mee. Maar eenmaal gedoucht ben ik weer helemaal het mannetje.
Ik ben benieuwd of Willeke er vrijdagavond of volgende week woensdag weer bij is. Lijkt me echt een aanwinst voor de Koplopers. Of de zoon van de trainer, Leon, een blijverdje is, weet ik niet.

Gelukkig hebben we de foto's nog: op de website van de Golden Tenloop staan inmiddels 4 fotoalbums
Waarin ook een paar mooie van Hardloper Hans



na ongeveer 8 km. (klik voor vergroting)


vlak voor de finish

Woensdag 07 Mei 2008 at 10:53 pm | ¶ | hardlopen | Zes reacties

Hardlopen is een mooie sierlijke beweging.

Deze ingeslepen beweging kun je foutloos uitvoeren zonder erbij na te denken. De spieren spannen zich aan en ontspannen zich weer in een perfect getimed ritme.
Schijnbaar moeiteloos coŲrdineren je kleine hersenen deze beweging. We zijn geschapen om hard te lopen.
Het hardlopen is misschien wel de belangrijkste reden waarom we uit de bomen zijn gekomen.

Onze voorouders zaten in de bomen in Afrika en keken iedere dag vol bewondering naar de voorbijrennende zebra's, antilopes en gazelles. Een paar van die voorouders besloot om de bomen te verlaten en op twee benen te gaan lopen. Ze werden er goed in.

De voorouders die in de bomen bleven evolueerden tot chimpansees en bonobo's. De tweebenige voorouders ontwikkelden zich tot Australopithecus en daarna tot Homo erectus. De zebra's en antilopes zagen de tweevoeters op de savanne verschijnen en ze maakten zich snel uit de voeten.
Onze voorouders leerden om de zebra's te vangen en ze werden slimmer doordat ze vlees gingen eten. De volgende stap was de evolutie naar Homo sapiens, de succesvolste tweevoeter op de wereld.

In Afrika hoort hardlopen nog steeds bij het dagelijks leven. Kip Keino, Abebe Bikila, Miruts Yifter lieten de wereld zien hoe mooi hardlopen is. En nog steeds lopen de Afrikanen harder en mooier dan mensen van andere continenten. Kenenissa Bekele, Paul Tergat, Haile Gebreselassie. Ik kan er uren naar kijken.
En daarna ga ik zelf weer hardlopen. Als we niet zouden hardlopen, dan hadden we net zo goed in de bomen kunnen blijven.

Dinsdag 06 Mei 2008 at 1:00 pm | ¶ | hardlopen | Vier reacties

Filmtip: Sicko

Documentaire-maker Michael Moore maakte al eerder mooie films. Vanavond zag ik met Bettie zijn nieuwste film Sicko in Flimhuis Lumen.

De documentaire vertelt eerst een aantal schrijnende verhalen over de Amerikaanse gezondheidszorg. En Michael Moore legt uit hoe het komt dat de ziektekostenverzekering in de VS zo is vercommercialiseerd.

Daarna reist Moore naar Canada, Groot-BrittanniŽ en Frankrijk, waar een collectieve ziektekostenverzekering bestaat. Als Amerikaan verbaast hij zich over de wonderen van de gezondheidszorg in Frankrijk en Groot-BrittanniŽ. Het is te mooi om waar te zijn: zo veel voorzieningen, voor iedereen gratis omdat ze betaald worden uit belastinggeld of door de overheid ingehouden verzekeringspremies. Iedereen betaalt naar draagkracht en is tevreden over de geboden zorg.

Het tweede deel van de film is pure propaganda tegen het Amerikaanse systeem. Moore reist met zieke Amerikanen (waaronder reddingswerkers van Ground Zero) naar Cuba. Op de basis Guantanamo Bay, waar "enemy-combattants" gratis de beste medische zorg krijgen, worden ze niet toegelaten.
In de ziekenhuizen van de socialistische "heilstaat" Cuba worden de Amerikaanse zieken verzorgd en opgelapt.
In de eerste helft van de film is de kritiek nog subtiel en kun je nog af en toe lachen. Maar daarna legt Moore het er wel heel dik bovenop.

De film is zeker de moeite waard voor het Nederlands publiek.
In Nederland heeft het vorige kabinet de ziektekostenverzekering geprivatiseerd. Het collectieve ziekenfonds is afgeschaft en er zijn vele verschillende verzekeringen voor in de plaats gekomen. De premie die we betalen is flink gestegen en zal nog verder stijgen.
De Nederlandse situatie zit ergens tussen de Franse en de Amerikaanse in.
Laten we ervoor waken niet verder af te glijden naar een volledig vercommercialiseerd systeem zoals de Amerikanen dat kennen.

Zondag 04 Mei 2008 at 8:34 pm | ¶ | cultuur | Twee reacties

Muziek voor iedereen


Na de "herrie" van de afgelopen weken nu weer een muziekquiz voor iedereeen.
Een van de eerste LP's die ik ooit kocht was een verzamelelpee van een Amerikaanse band.
De zanger van die band maakt nog steeds muziek. En het klinkt nog steeds goed.

Hoe heet de zanger en hoe heet de band waar hij in de jaren 60 en 70 in zat ?

Zaterdag 03 Mei 2008 at 5:28 pm | ¶ | muziekquiz | Acht reacties

The day after

... moet er weer gewoon gewerkt worden. Of je nu spierpijn hebt of niet.
De 43.14 van gisteren betekende mijn snelste 10 km. sinds mei 2005; toen liep ik de Haagse Royal Ten in 42.38.
In januari heb ik mijn wedstrijdlicentie opgezegd; daarom sta ik in de uitslagen tussen de recreanten. Maar met mijn tijd zou ik in mijn leeftijdscategorie een 8e plaats hebben gehaald. Toch maar weer een wedstrijdlicentie aanvragen :-?

Gelukkig zijn er ook nog foto's gemaakt.
Bijvoorbeeld door Carry Wilmink van AV Waterweg.
Helaas sta ik er niet tussen.



Carry maakt toch ook wel veel foto's van vrouwen.

Degenen die vooraf ingeschreven hadden, kregen op hun startnummer ook hun voornaam afgedrukt.
Zoals je kunt zien bij de drie snelste dames van gisteren.

Ik heb pas op de ochtend voor de loop ingeschreven. Maar wel gauw met een dikke vilstift mijn naam op het startnummer gezet.
Heel veel toeschouwers roepen dan hard je naam om je aan te moedigen en dat helpt zeker.
Dat gaan we dus vaker doen.

Vrijdag 02 Mei 2008 at 7:08 pm | ¶ | hardlopen | Elf reacties

Alles wat er in zit

Ik loop veel minder wedstijden dan vroeger. Dat heb ik moeten leren door blessureleed en de wijze lessen van Rex en Leo.
Maar vandaag loop ik mijn eerste echte wedstrijd van het jaar, vandaag moet het gebeuren op de Golden Tenloop.

Om 5 voor drie begint het te regenen in Delft, precies terwijl de deelnemers aan de Golden Tenloop in het startvak staan. Ik ben eigenlijk wel blij met de afkoeling.
Als om 3 uur het startschot klinkt, kom ik maar moeizaam weg. Bij de eerste bocht moet ik alweer inhouden. Maar daarna kan ik lekker doorlopen en begin ik mensen in te halen.
De 1e kilometer gaat in 4 min. 31, veel sneller dan ik verwacht had. De volgende kilometers loop ik lekker door en haal wat bekenden (waaronder blogger Fred) in. Door de regenspetters op mijn horloge kan ik de tussentijden niet goed zien. Maar ik haal nog steeds mensen in en ik voel me goed.

Bij de 5 km. haal ik Jan Koorneef in; mijn tussentijd is 21.25 :-p

Dan volgt een lang recht fietspad waarop we de wind tegen hebben. Ik neem de kop van een groepje en sleur de anderen mee naar het bordje van de 6 km. Ik kan het nog: smijten met mijn krachten.
Net als ik vermoeid begin te worden, krijg ik Edward in het vizier. Edward en ik zijn aan elkaar gewaagd, maar vandaag win ik. Even inhouden en dan met een tussensprintje erlangs :-)
De laatste kilometers gaan niet makkelijk, maar de aanmoedigingen van de toeschouwers, slepen mij erdoor. Vlak voor de finish op de Burgwal krijg ik van speaker Bruun een envelop met inhoud van een sponsor. Moe maar voldaan druk ik mijn klokje in: op het venster staat 43.27.
Tsjakka.

lees verder

Donderdag 01 Mei 2008 at 6:40 pm | ¶ | hardlopen | Veertien reacties