Tegen de wind in

Het is beestenweer als ik naar de club fiets, maar in de kleedkamer zegt Cor dat het tussen 7 en half 8 droog wordt.
Het wordt voor mij het laatste rondje Intratuin met de instromers en geblesseerden. De opkomst is in deze vakantieweek en vanwege de regen erg laag. Ria uit groep 3 en Kees uit groep 8 lopen met ons mee.

Als we richting Delfgauw vertrekken is het warempel al droog. We doen een korte warming-up bij de sporthal en lopen daarna voor de wind naar Pijnacker. Ik loop achteraan bij de langzaamste loper. We raken ongeveer 100 m. achterop bij de rest, maar ze kmen ons natuurlijk wel even ophalen.
We slaan linksaf en lopen langs Intratuin. Daarna gaan we weer links de Kooltuin op. Nu hebben we vol de wind tegen en loop ik samen met Ria voorop.

Dat vind ik nou leuk.
Lekker tegen de wind in hardlopen. Ria vindt het niet zo leuk, maar ze bijt door en blijft vlak achter me hangen.
Na 1100 m. keren we om en halen de rest van de groep op. We krijgen nog twee stukken van 500 m. vol de wind tegen :-).
Ria moppert dat het zwaarder is dan de training (van groep 3) van afgelopen woensdag.

Na een stukje wandelen lopen we met zijn allen in een heel rustig tempo naar de club terug. We doen de cooling-down-oefeningen op een beschut plekje.
We geven onszelf een schouderklopje en we gaan douchen. Bij de koffie tracteer ik mezelf op een welverdiende gevulde koek. Ik bedank de trainers voor de gezellige trainingen van de afgelopen weken en fiets met Margret naar huis.
Prettig weekend.

Vrijdag 29 Februari 2008 at 10:45 pm | ¶ | hardlopen | Drie reacties

Op een laag pitje

Deze week staat in het teken van (over)werken. Vanwege wintersport-vakantie werk ik iedere dag en kom ik weer eens boven de 40 uur.
Daardoor staat het studeren en masseren op een laag pitje. En ook het hardlopen schiet er bij in.
Vrijdagavond trainde ik met 8 andere Koplopers het vaste rondje Intratuin. Best een gezellig clubje. De laatste 4 minuten van de training zet ik eens flink aan en sla een gat van 200 m. met de rest.

In het weekend heb ik niet gelopen, maar voor het eerst in 3 weken ga ik op woensdagavond weer naar de Koplopers. Het wordt mijn laatste training bij de blessure-herstelgroep; na 3 maanden ga ik weer terug naar mijn eigen groep.

Op mijn schema staat 20 min. - 15 min. - 20 min. en er zijn nog 6 anderen met hetzelfde programma. De eerste 20 min. lopen we als groep in een rustig tempo. Trainer Jan bedenkt een leuk parkoers voor de 15 min., die we op eigen tempo mogen lopen. De eerste minuten loop ik vooruit, maar dan krijg ik gezelschap.
Een jonge vrouw, een kop groter als ik (met een paardestaartje), komt naast me lopen en kan kennelijk nog harder. We lopen langs de Schoemakerstraat en als we aan het eind keren, zeg ik: loop maar harder als je wilt, voor mij is dit hard genoeg. Met lange passen in een mooie stijl loopt ze langzaam bij me weg.

Na twee minuten wandelpauze beginnen we aan de laatste 20 min. Als ik samen met de vrouw op kop loop, sluit masseur Rex bij ons aan. Met zijn drieŽn lopen we weg bij de anderen. Het gaat als maar harder en maken een extra lusje. Rex en ik moeten moeite doen om het bij te houden. Na 18 van de 20 min. zijn we al bij het clubgebouw en beginnen we aan de cooling-down. Het was een pittige, gezellige training. In de kleedkamer vertelt Victor me dat de hardlopende vrouw een marathon in 3 uur 30 heeft gelopen. Als haar (rug)blessure over is, komt ze misschien ook wel in groep 3 lopen.

Donderdag 28 Februari 2008 at 09:38 am | ¶ | hardlopen | Tien reacties

In the valley of Elah

De Oscar voor de beste documentaire van het afgelopen jaar ging naar "Taxi to the Dark Side". Daarin wordt de dood onderzocht en beschreven van een Afghaanse taxichauffeur, die door de Amerikanen ten onrechte als terrorist wordt beschouwd. Ik zag hem op Google-video.
Andere genomineerde documentaires gingen over de oorlog in Irak: "Operation Homecoming" en "No End in Sight".

De oorlog in Irak kost duizenden jonge Amerikanen het leven. De 10.000-en die levend terugkeren hebben gruwelijke dingen gezien en soms ook gedaan. Daar moeten ze verder maar mee zien te leven.

"In the valley of Elah" gaat ook over de oorlog in Irak. Tommy Lee Jones speelt de vader van een vermiste soldaat die wil weten wat er met zijn zoon is gebeurd in Irak en nadat hij terugkwam in de VS. De gehele film is doordrenkt met de gruwelijke, onrechtvaardige oorlog. Er worden filmpjes vertoond die de zoon met zijn mobieltje maakte. Je hoort de verhalen van de soldaten. Je hoort toespraken van Bush op de achtergrond.

Tommy Lee Jones werd genomineerd voor een Oscar voor zijn uitstekende hoofdrol. Charlize Theron speelt de vrouwelijke hoofdrol, maar de beste actrice in de film is Susan Sarandon, die de moeder van de vermiste soldaat speelt. Ze is slechts 10 minuutjes op het scherm te zien en bezorgde mij kippevel.
"In the valley of Elah" duurt ruim twee uur en is geen moment saai of langdradig, maar wel erg triest.

lees verder

Dinsdag 26 Februari 2008 at 10:52 pm | ¶ | cultuur | Twee reacties

Haal die broek op

Vanmorgen in Villa Achterwerk gezien: een supergave clip over al die afgezakte broeken

Zondag 24 Februari 2008 at 11:44 am | ¶ | overig | Zeven reacties

Muziekquiz-clip 2

De kleren die ik aan heb, zijn in een ver land door iemand in elkaar genaaid voor een schandalig laag loontje.
De slavernij is afgeschaft, toch.
Sommige muzikanten proberen je aan het denken te zetten en proberen wat aan deze misstanden te doen.
Om ons wakker te schudden gaan ze er flink tegen aan.

Was it cast for the mass who burn and toil?
Or for the vultures who thirst for blood and oil?


Wie zijn deze herriemakers ?



It has to start somewhere
It has to start sometime
What better place than here
What better time than now

Zaterdag 23 Februari 2008 at 4:56 pm | ¶ | muziekquiz | Zes reacties

Wel lopen, niet lopen

Na het duurloopje met Leo heb ik nauwelijks last van mijn hielblessure.
Op woensdagmiddag na (pas) een halve dag werken, is het erger. Ik heb nu eenmaal geen zittend werk en aan mijn baas 3 weken vrij vragen is geen optie. Misschien moet ik dan toch maar zooltjes laten maken. Maar dan voor in mijn "werkschoenen".

De clubtraining van woensdagavond laat ik schieten. Ik ga op donderdagmorgen wel even lopen.

Om half 9 begin ik met inlopen en wat rustige oefeningen. Daarna loop ik 4 maal 10 minuten, langs de Provinciale weg, de Kruithuisweg en dor de TU-wijk.
Het gaat niet lekker. De hamstrings zijn stijf, de benen zijn zwaar; ik zit met mijn gedachten ergens anders. Pas in het derde stukje komt de ontspanning.
Als ik om half tien thuiskom ben ik toch weer lekker opgeknapt.

Vrijdagavond loop ik weer met de blessuregroep mee. Maar zondag ga ik niet naar de Clingendaelcross. Ik heb niets te zoeken in die wedstrijd met mijn huidige vorm en motivatie. In plaats van de cross ga ik naar de verjaardag van mijn zusje.

Donderdag 21 Februari 2008 at 6:13 pm | ¶ | hardlopen | Acht reacties

Reanimatiecursus

Een verplicht onderdeel van de opleiding tot sportmasseur is het leren reanimeren. Zonder reanimatie-diploma ook geen sportmasseursdiploma.
Afgelopen maandag hebben we niet gemasseerd, maar gereanimeerd.

Twee ambulance-broeders uit Dordrecht geven de cursus in tweeŽnhalf uur. Eerst een half uurtje theorie, vol met anekdotes en sterke ambulance-verhalen. Er wordt zelfs een Joran-grap gemaakt :-(


Daarna wordt de groep in tweeŽn gesplitst en moeten we allemaal oefenen op de poppen.
Kinlift, ademhaling controleren, 30 borstcompressies en 2 keer beademen.
Je krijgt tips en aanwijzingen als je iets verkeerd doet.

Na een korte pauze volgt een tweede instructie. En tot slot moeten we allemaal een proeve van bekwaamheid geven: 2 min. lang borstcompressies en beademen.
Iedereen slaagt.

Helaas zit in deze cursus niet het werken met de AED, de automatische externe defibrillator. Dat wil ik toch ook een keertje leren. Zo'n AED maakt echt een groot verschil in overlevingskans voor het slachtoffer. Bij mij in de winkel hangt zo'n ding en ik wil eigenlijk dat mijn club (De Koplopers) er ook een aanschaft.

Woensdag 20 Februari 2008 at 9:56 pm | ¶ | massage | Vier reacties

Trainen met Hans

Na een geslaagde gezamenlijke training twee weken geleden spraken we af om het nog eens over te doen, maar dan in Delft.
Vanochtend, zondag 17 februari, stond er met hoofdletters
"10.00 TRAINEN MET HANS IN DELFT" in mijn agenda.
"Zal ik je opwachten bij de Provincialeweg of vind je het zelf wel ?"mailde Hans. "Nou ik denk dat Garmin jouw straat wel kan vind" (wij kregen in dec í06 allemaal een navigatiesysteem als kerstpakket, ja Media Markt kietelt zijn medewerkers zo af en toe)

Bij de fietsenbox zette ik mijn tas op de bagagedrager en stelde de Garmin in op Hans zijn adres en fietste weg. Hij gaf aan dat ik rond 9.38 bij hem zou aankomen, mooi dan kan ik het rustig aan doen. Nog geen 5 minuten later, ik ben nog niet eens buiten schootsafstand van huis, kijk ik en Garmin staat uit. "F!@#$%K". Snel draai ik om en fiets als een speer terug naar huis. Deveny zit al sinds half acht aan de laptop (ze is bezig met haar werkstuk over New Zealand, dat dan weer wel), "Snel laat me erbij, routecrisis ... Garmin laat het afweten!" Zonder verder te vragen staat ze op en ik snel het internet op, www.routemaster.nl.

Ik zoek de route op en print hem uit, binnen 5 minuten zit ik weer op mijn fiets en rijd weg. Tot voorbij het Wilhelminapark is er niets aan de hand maar dan wordt het iets onduidelijk, de zijstraat die ik moet hebben vind ik niet. Vragen: "Weet u de xxxxxxxxstraat?" "volgens mij is die aan de andere kant van de Provinciale weg" Nou ik weet niet precies waar hij is, maar hij is zeker niet aan de andere kant. Op goed geluk ga ik een zijstraat in en vraag even verderop weer de weg. Deze heer wijst mij exact, inclusief alle valkuilen, de weg en om exact 10.00 uur druk ik op de bel bij Hans die al zit te wachten.

Snel ontdoe ik mij van mijn jas, trainingspak, neem een kopje water en weg zijn we.
Straat uit, de wijk uit, langs het mooie (vind ik tenminste) redelijk nieuwe gebouw van een bankinstelling. Hoewel Fatima aandrong heb ik besloten de naam niet bekend te maken. Na wat oefeningen start Hans de klok voor een rondje Golfbaan. We lopen Delft uit en Hans wijst me waar we heengaan, langs Den Hoorn richting Schipluiden. Langs de vaart waar ook de Kadeloop, een klassieker, langskomt en waar 4span-menner IJsbrand Chardon (meervoudig Nederlands- en Wereldkampioen) zijn stal heeft . Langs de vaart is het druk met wandelaars, fietser en hardlopers toch is het er op deze meer dan mooie ochtend rustig en het uitzicht over de polder is prachtig. De natuur ontwaakt langzaam uit zijn winterslaap.

Hans met zijn biologie achtergrond wijst soms wat dingen aan waaraan hij kan zien dat het lente gaat worden, zoals de staat waarin de Lisdoddeís zich bevinden. Zelf kijk ik altijd naar fotomomenten en die zijn er hier zat. Inmiddels lopen we langs de Golfbaan. Een plek waar we beide mee kunnen leven, beter een golfbaan dan weer een woonwijk, winkelcentrum of industriewijk. Hoewel het ís-nachts gevroren heeft is de temperatuur inmiddels zeer aangenaam geworden.

lees verder

leo Maandag 18 Februari 2008 at 11:28 pm | ¶ | hardlopen | Zes reacties

Hebbes


Twee kaartjes voor Pinkpop.
Alleen voor de zondag.
Op het programma: RATM, QOTSA, Raccoon, Roisin Murphy, Serj Tankian en nog veel meer.

Maandag 18 Februari 2008 at 2:55 pm | ¶ | overig | Zes reacties

Muziekquiz-clip

Opnieuw een clipje van Stage6. Als je de DivX-webplayer nog niet geinstalleerd hebt, dan kun je hem hier downloaden.
Volgende week weer muziek uit Chuck z'n straatje.
Deze week een echt Leo-liedje.

Misschien herken je de stem, misschien het liedje, misschien herken je het gezicht.
Wie is deze zangeres ?

Zaterdag 16 Februari 2008 at 3:56 pm | ¶ | muziekquiz | Vijf reacties

Andersom

Ik ben altijd een beetje tegendraads. Na drie keer hetzelfde rondje Intratuin wil ik wel wat anders.
"Kunnen we het rondje vanavond niet andersom lopen", stel ik voor aan trainer Wim. De groep moet er wel om lachen, zo kennen ze me weer.

Na 10 minuutjes lopen doen we een korte warming-up. Vanwege de koude oostenwind blijven we niet te lang stilstaan.
Het eerste stuk door de Kooltuin loop ik samen met Wenny, die ik nog ken uit een vorige blessure-periode. Zij heeft last van haar achillespees, maar is vanavond voor het laatst in de blessuregroep.

In de wandelpauze praat ik even met Henk, de nestor onder de Koplopers. Henk liep in 1979 een marathon in 3 uur 18; hij was toen 46. In 1979 was ik 19; Wenny was 1. Dertig jaar later is Henk 75 en loopt hij nog steeds. Een marathon in 3 uur 18 lopen is mij ook gelukt, maar daarna nog 30 jaar lang blijven hardlopen ...... dat is een ander verhaal.

Het laatste stuk van Pijnacker naar Delfgauw lopen we voor de wind. Ik loop iets harder,voor de groep uit. En de laatste twee minuten zet ik even flink aan. Lange passen, diep ademhalen ....... genieten.
We lopen gezamenlijk terug naar het clubhuis en doen de cooling-down binnen in de hal.
Zondag ga ik weer op pad met Runningman Leo.

Vrijdag 15 Februari 2008 at 10:43 pm | ¶ | hardlopen | Zes reacties

Mede-cursiste

Zit ik laatst met een medecursiste van de massagecursus te chatten over botten, pezen en spieren, zegt ze opeens:
"Zal ik de webcam even aanzetten ?
Dan kan je zien wat ik bedoel."

Donderdag 14 Februari 2008 at 10:26 pm | ¶ | massage | Vijf reacties

Hallam Foe


Hallam Foe is een jongen van 17(?) jaar die een beetje in de war is. Zijn moeder stapte 5 jaar geleden uit het leven en hij denkt dat de nieuwe vlam van zijn vader, zijn stiefmoeder, daar de hand in heeft gehad. Hallam zit nog midden in zijn puberteit en trekt zich terug in zijn boomhut. Vanuit die boomhut begluurt hij de huizen en mensen in de omgeving. Hij heeft geen contact met leeftijdsgenoten en wantrouwt zijn vader en nieuwe moeder.

De (verleidelijke) stiefmoeder probeert binnen te dringen in het kleine gesloten wereldje van Hallam Foe, maar dat loopt uit de hand. Hij vlucht in paniek naar de grote stad. In deze vijandige omgeving moet Hallam snel volwassen worden.


In de grote stad (Edinburgh) komt Hallam Foe een jonge vrouw tegen die als twee druppels water lijkt op zijn verleden moeder. Hij achtervolgt haar en begint ook haar met zijn verrekijker te begluren. Kan zij hem helpen zijn verdriet te verwerken ?

De hoofdrolspeler in de film is Jamie Bell, de ster uit Billy Elliot. Hij speelt de rol van verwarde puber uitstekend. De andere hoofdrolspelers komen ook geloofwaardig over. De film duurt 95 minuten en verveelt (mij) geen moment. I. v.m. het geringe aantal bezoekers was de pauze geschrapt :-)

Donderdag 14 Februari 2008 at 08:51 am | ¶ | cultuur | Vijf reacties

Het zichtbare lichaam

Als aankomend masseur kijk ik graag in boeken en op het web naar plaatjes van botten en spieren. Dat helpt bij het leren en onthouden van de namen. En je kan beter begrijpen hoe het in elkaar zit en hoe het functioneert.
Het is me nu pas opgevallen dat spieren altijd vastzitten aan de andere kant van een gewricht. Je hamstrings zitten niet vast aan je dijbeen (boven de knie), maar aan je kuitbeen en je scheenbeen onder je knie (het scharnier). Anders kunnen ze de knie helemaal niet buigen.

Edwin blogde over een mooie website waar je het menselijk lichaam in 3D kan bestuderen: Visible Body.


Op dit stuk web kun je de verschillende onderdelen van het lichaam in detail bestuderen: de bloedsomloop, het geraamte, het spijsverteringsstelsel enz.
Je kunt de onderdelen en organen aanklikken; je kunt stukken doorzichtig maken en je kunt alles vanuit alle ooghoeken bekijken.
Patriezzz en Gert vinden dit vast ook een mooi hulpmiddel.

Downloaden en installeren kost je niets, maar denk eerst even goed na voordat je Visible Body gaat ophalen.
Je moet je registreren (via e-mail).
Het stelt pittige systeemeisen aan je computer; op mijn computer draait het vrij redelijk zolang ik maar niet alle onderdelen aanklik.
Na installeren van een stukje software (plug-in), moet je toch iedere keer (als je het programma start) de plaatjes en gegevens ophalen van de server. Heb je breedband, dan kost dit slechts 2 minuutjes.
Een ander nadeel: het werkt alleen in Internet Explorer (voorlopig).


Ik zal het de komende maanden wel veel gebruiken bij het leren voor het examen (op 12 april). Daarna zal ik het ook nog gebruiken als hulpmiddel / naslagwerk. Bijvoorbeeld om nog eens op te zoeken waar de Musculis psoas minor precies zit.
Dat is een kleine spier ergens in je heup en het eigenaardige is dat maar 50% van de mensen deze spier heeft. De andere 50% (man of vrouw) kan kennelijk heel goed leven zonder de M. psoas minor.

Dinsdag 12 Februari 2008 at 8:59 pm | ¶ | massage | Zeven reacties

Zondag

Vanmorgen al vroeg in touw bij de Kopjesloop. Het was waanzinnig druk.
Bij de Kopjesloop is een bedrijvenloop aan het programma toegevoegd, waarbij 14 bedrijventeams met elk minstens 5 lopers deelnemen.


En daarbovenop was het 1 van de 4 circus neergestreken in Delft. Ongeveer 250 lopers uit Delft, Den Haag, Wassenaar en Voorburg kwamen hun krachten meten op de derde 10 km.-wedstrijd van dit seizoen. Onder de Hagenezen waren natuurlijk ook Fred, Lodewijk en Runningman Leo.

Om 11 uur gingen er ruim 500 deelnemers van start, een nieuw record bij de Kopjeslopen. Er zijn officiŽle wedstrijden die het met minder deelnemers moeten doen.
Na anderhalf uur waren ze allemaal gelukkig weer heelhuids gefinisht.

's Avonds ben ik in het donker zelf nog even gaan rennen. Na tien minuutjes inlopen en wat oefeningen doe ik 6 keer 2 min.
Dat gaat heel lekker, beter dan de minuutjes van vorige week. Ik loop ruim 400 m. in die 2 min. en ik houd ongeveer 100 m. wandel / dribbelpauze.
Geen last van de hiel.
Ik krijg weer echt zin om hard te lopen.

Zondag 10 Februari 2008 at 9:37 pm | ¶ | hardlopen | Zeven reacties

Videoclip

De muziekquiz zal de komende weken bestaan uit videoclips die ik vond op Stage6.com.
De eerste is een klein speelfilmpje, een short story.
Een nerveus meisje in een belangrijke turnwedstrijd.



De muziek begint pas na 1 min. 30. Maar kijk vooral verder hoe het met Janet afloopt.
Dit nummer staat op mijn mp3-speler en ik vind het lekkere hardloopmuziek.

Hoe heet het nummer en wie spelen het ??

Zaterdag 09 Februari 2008 at 2:34 pm | ¶ | muziekquiz | Zeven reacties

Hielspoor

In het magazine van de BMS (Belangenverenigingen Massage en Sportverzorging), waar ik lid van geworden ben, staat een stukje over hielspoor. Onder het technische verhaal lees ik daar: "ook langdurig staan of rondlopen kan hielsppoor veroorzaken of verergeren."
Lekker verhaal.
Ik werk maar 3 dagen per week, maar dan sta ik wel de hele dag, of ik loop rond in de winkel of magazijn.
Het was me ook al opgevallen dat ik na een hele dag werken wel eens last kreeg van de hiel.

Anyway, ik ben vanavond wel weer bij de Koplopers gaan trainen. Met de instroom-blessuregroep mee op een rondje Intratuin.
We zijn met een man of 8 plus twee vrouwen. Het is heerlijk weer en na de warming-up mogen we in eigen tempo lopen. Tom, een jonge knul, loopt voorop. Ik doe het ietsje rustiger, maar ben de op een na snelste loper van de groep. Na 6 - 8 min. lopen keren we om en halen de rest van de groep weer op. De laatste 2 km. lopen we weer gezamenlijk en we doen een uitgebreide cooling-down.

Tijdens het lopen voel ik wel mijn linkervoet. De voetboog trekt en voelt gespannen. Het doet geen pijn, maar voelt toch erg onrustig aan.
Thuisgekomen wrijf ik weer met een ijsklontje over mijn hiel.
Het voelt een stuk beter als in december, maar de blessure is nog niet helemaal over.

Vrijdag 08 Februari 2008 at 11:21 pm | ¶ | hardlopen | Zes reacties

Op eigen houtje

Vanavond ga ik niet naar de club. Direct na het avondeten, ga ik een korte training doen.
Na 7 min. inlopen doe ik mijn losgooi- en rekoefeningen. Daarna begin ik aan 10 keer 1 min., een tip van Leo.

In mijn vorige herstel-periode heb ik dit programma ook vaak gelopen. De korte stukjes zijn geen zware belasting voor je blessure en een welkome afwisseling voor de trainingen in de blessure-herstelgroep.
Ik loop stevig door, maar niet echt hard.
Zonder hartslagmeter, maar met een buik vol bami.
Tussen de minuutjes door houd ik 1 minuut pauze, 20 sec. wandelen, 40 sec. dribbelen. In de laatste minuut klok ik 52 sec. over 200 m. Dan wandel en dribbel ik naar huis. Bij elkaar duurde de training 45 min.

Een half uurtje later ga ik naar DOK voor een lezing van Studium Generale. DOK is voor mij op loopafstand en heeft lekkere koffie.
Toegang tot deze lezingen is gratis.

Historicus Fik Meijer houdt een verhaal over Romeinse keizers en Amerikaanse presidenten. Ze zijn goed te vergelijken: machtige leiders van wereldrijken. Maar er zijn ook verschillen.
Morgenavond maar weer eens naar de film en vrijdagavond maar weer eens naar de club.

Donderdag 07 Februari 2008 at 08:30 am | ¶ | hardlopen | Drie reacties

Zoek een foto van je loopje

Er worden hele mooie mash-ups gemaakt met Google Earth.
De "TripTracker SportMate", "RunnersworldRoutes" of bijvoorbeeld "Clouds", een website die laat zien waar het bewolkt is en waar niet.
Maar een van de mooiste mash-ups is toch wel Panoramio.

Het is een verzameling foto's die geordend is naar plaats op de wereld. Je kunt een plaatsnaam intikken of inzoomen op de wereldkaart. Je vindt altijd wel een paar mooie foto's in de omgeving van de plek die je zoekt.
Ik vond een heel mooie foto van de duinen achter de baan van HAAG-atletiek, waar ik zondag met Leo gelopen heb.



klik voor een vergroting

In Panoramio vind je ook de positie waar de foto gemaakt is: 52ļ 4' 56.67" N - 4ļ 14' 48.39" E .
Natuurlijk kun je ook je eigen foto's uploaden (na registratie). De database bevat inmiddels 6,7 miljoen foto's. Op het Panoramio-blog vind je hele mooie voorbeelden.
Nu hoef je tijdens een loopje nooit meer zelf een foto te maken als illustratie bij je verslag. Je vindt er wel een op Panoramio.

via Edwin

Woensdag 06 Februari 2008 at 07:26 am | ¶ | overig | Vijf reacties

Men's group


Het is geen low-budget film, maar een no budget film.
De makers van Men's Group, Michael Joy en John Simpson, begonnen aan deze film zonder geld, maar met een idee. Gaandeweg melden zich meer mensen, acteurs e.d. die belangeloos wileden meewerken. En uiteindelijk is er natuurlijk wel geld gekomen.

Men's Group is een bijzondere film geworden: hij gaat over een mannenpraatgroep.
Vijf Australiers komen wekelijks samen bij Paul en praten over hun leven en gevoelens om inzicht te krijgen in hun problemen en de oorzaak daarvan. Het is duidellijk dat ze allemaal problemen hebben. De een is net weduwnaar geworden en moet eigenljk verder met zijn leven. Een ander is door zijn vrouw ingeruild voor een jongere, slankere man en het huis uitgegooid.

In de film gebeurt wel wat je zou verwachten. Gespreksleider Paul heeft truukjes om de mannen aan het praten te krijgen. En later krijgt hij ze ook aan het huilen. Sommige van de mannen leren te praten over hun gevoelens en hebben baat bij de sessies. Anderen blijven gesloten en komen niet veel verder.

De film is in een keer opgenomen; er is geen enkel shot overgedaan. Iedere praatsessie is met 3 camera's gefilmd, zodat de makers voldoende beeldmateriaal hadden om uit te kiezen. Nog interessanter is dat de dialogen door de acteurs geimproviseerd zijn. De acteurs krijgen alleen informatie over hun eigen rol en hoe ze reageren op de andere spelers staat niet van tevoren vast. Daarom komt het acteerwerk zo natuurlijk en spontaan over.

Ik vind het een mooie film geworden. De film speelt zich voor 90% af binnen de 4 muren van Paul's huiskamer, maar gaat (mij) niet vervelen. De hoofdpersonen zijn geen platte types, maar hun karakter krijgt langzaam diepte. Je leert de mannen langzaam kennen en je ziet sommigen van hen ook langzaam veranderen, milder worden of juist verharden.
Benieuwd geworden ? Ga dan vooral kijken naar deze film. Je vindt het vast interessanter dan een avondje TV.

Dinsdag 05 Februari 2008 at 09:30 am | ¶ | cultuur | Vier reacties

Naar het strand met ....

Runningman Leo is veel leuker dan met Joran.
Warm aangekleed fiets ik zondagmorgen naar de atletiekbaan van HAAG. Leo komt precies op tijd en we gaan samen een uurtje hardlopen door de duinen en langs het strand.

We beginnen met wind tegen en lopen langs Kijkduin richting Monster. Na 10 min. doen we wat zwaaien en rekken op een beschut plekje. Daarna gaan we, duin op duin af, in een rustig temo verder.
We kletsen wat over hardlopen en trainen en resultaten uit het verleden. We groeten de andere lopers (en wandelaars). De wind en de kou vallen erg mee.

Na 25 min. gaan we het strand op en lopen voor de wind richting Scheveningen. Het zand is hard, het strand is breed en vol met lopers, wandelaars en honden.
Ik kom veel bekenden tegen waaronder Nijs, die ook hielspoor heeft. En 3 Delftse hardlopers die hier op het strand trainen voor de CPC. Maar Leo komt nog veel meer kennissen tegen. Het lijkt wel of iedereen hem kent.

Het loopje wordt langer dan 45 min., maar ik protesteer niet. Ik heb het best naar mijn zin en hoe de hiel morgen reageert zie ik morgen wel. We nemen een illegaal paadje tegen de duinen op; zwaar voor de bovenbenen en kuiten. Bij de Laan van Poot komen we Michel en Fennie van Osch tegen. Ze hadden niet verwacht dat wij ook offline contact onderhouden.
Na precies een uur zijn we terug. We drinken koffie en eten speculaas. Als het drukker wordt in de kantine gaan we naar huis. Leo fietst mee tot de Driebergenstraat en we maken een afspraak voor een volgende gezamenlijke training.



Over een jaar of 15 wil ik samen met Bettie dichter bij het strand gaan wonen. Als de hypotheek is afgelost en we met prepensioen gaan, verkopen we ons huis en gaan we naar Kijkduin of Scheveningen verhuizen. Lijkt me helemaal geweldig om iedere dag naar het strand te gaan. De ene dag wandelend met Bettie, de volgende dag hardlopend met Leo.

Maandag 04 Februari 2008 at 11:14 am | ¶ | hardlopen | Dertien reacties

Filmmuziek, TVmuziek

Van sommige films is de muziek heel beroemd geworden: bijvoorbeeld de "Pink Panther" en "Once upon a time in the West".
De componisten van die muziek, resp. Henry Mancini en Ennio Morricone werden ook wereldberoemd.

Soms maakt de muziek van een TV-serie bijzondere indruk. Voorbeelden daarvan zijn: "Mission Impossible" en "Twin Peaks".
De componist van de Mission Impossible-tune is Lalo Schifrin. De muziek voor Twin Peaks werd geschreven door Angelo Badelamenti.

Maar nu de opgave: welke componist schreef de muziek die je hieronder kunt beluisteren ?
De muziek hoort bij een korte obscure TV-serie (slechts 5 afleveringen) uit het begin van de jaren 90.
Het is moeilijk, maar de stijl van de componist is wel herkenbaar.

Zaterdag 02 Februari 2008 at 1:39 pm | ¶ | muziekquiz | Zes reacties

Iets te veel van het goede

Het loopje van afgelopen maandag bleek iets te veel van het goede. Dinsdagmorgen had toch toch weer last van mijn linkerhiel. Niet erg, maar het is toch een waarschuwing dat het nog niet helemaal over is.

Bij de woensdagavondtraining heb ik dan ook rustig aan gedaan. Op mijn schema stond 4 keer 10 min. en dat is natuurlijk een makkie. Het is moeilijker om rustig aan te doen. Ik heb de hele training met Cor opgelopen. Een paar jaar terug liep hij op eigen houtje 3 keer in de week. En deed ook een paar wedstrijdjes. Maar hij raakte geblesseerd (schenen) en de klad kwam er in. Sinds eind december loopt hij mee in de instroomgroep en is nu gevorderd tot 4 keer 10 min.

Na de training was er gebak, want de blessureherstel-(instroom)-groep bestaat 2 jaar. Op het grote scherm in de kantine zagen we hoe Ajax in de Arena van PSV verloor. Daarna samen met Jan op de fiets naar huis geracet.

De vrijdagtraining sla ik over. Dat is vast goed voor de hiel.
In plaats daarvan ga ik met de filmliefbhebbers uit groep 3 naar Film International in Rotterdam.
Zondag ga ik weer lopen en vooral veel fietsen.

Vrijdag 01 Februari 2008 at 4:55 pm | ¶ | hardlopen | Zeven reacties