Run-dip-run: Meijendel - Katwijk

Donderdag 12 Januari 2017 at 8:11 pm

Op mijn vrije donderdag wil ik van Scheveningen hardlopen over het strand naar Katwijk. En onderweg even een duik in de koude Noordzee nemen. Vrolijke Loopster Esther leest mijn aankondiging op Facebook en vraagt of ze mee mag. Tuurlijk mag dat, dus we spreken af bij de Boerderij in Meijendel om 10 uur 's morgens.

We lopen samen naar het strand. Dan gaan we rechtsaf richting Katwijk.
Het is droog, we hebben wind mee en af en toe komt de zon door. Bij elke strandopgang vraag ik me af of Esther zal omkeren en door de duinen terug zal gaan naar Meijendel. Maar nee, ze blijft gewoon naast me lopen richting Katwijk.
Na een half uurtje lopen vind ik het tijd om even de zee in te gaan. Esther maakt wat foto's als bewijsmateriaal.

Natuurlijk is het water koud, maar na 10 seconden, kan ik weer rustig ademhalen. De golven zijn hoog en ik ga even kopje onder. Dan ga ik er gauw weer uit.

Ik ben snel weer aangekleed. En terwijl we verder lopen naar Katwijk warm ik weer langzaam op
Daar gaan we even koffiedrinken in strandtent Zilt.

Twintig minuten later gaan we weer naar buiten. Ik ga op zoek naar de bushalte op het Vuurbaakplein om de bus naar Station Leiden te nemen. Esther is stomverbaasd. Zij denkt: Hans vindt hardlopen leuk en draaft door de duinen weer terug naar Scheveningen, samen met mij.
Ze kijkt me aan met haar reebruine ogen en zegt: je laat me toch niet dat hele stuk terug alleen lopen. 
Ik ben heel snel omgepraat: natuurlijk ga ik met Esther mee terug ... het is maar 9 km.

Over de terugweg doen we ruim een uur; we hebben wind tegen en moeten over die duinen. Maar we houden er allebei een goed gevoel aan over.  Esther loopt bij elkaar 21,2 km. en kan volgende week met een gerust gevoel afreizen naar de Polar Bear Trail. Ik kom bij elkaar op 25 km. en heb nu genoeg zelfvertrouwen voor de Petzl Night Trail op 11 februari.

 
Een mooie zware tocht om nooit meer te vergeten

Haagse Oliebollencross 2017

Zondag 08 Januari 2017 at 8:39 pm

Het is koud en nat winterweer. Er ligt nog smeltende sneeuw op het parkoers in de duinen achter de Laan van Poot. Ik twijfel of ik op blote voeten zal gaan lopen of mijn slofjes zal aanhouden.
Met wat andere Koplopers verken ik het nieuwe parkoers en ik besluit dat het prima op blote voeten kan.

Vlak voor de start doe ik mijn slofjes uit en ren de helling af naar de start. Ik let alleen maar op de billen voor me en niet op de ondergrond. Ik glijd hard onderuit, maar land gelukkig op het zachte mos.

In de eerste ronde haal ik wel wat lopers in, maar ik blijf op reserve lopen. De eerste 400 m. van het rondje zijn verhard en er liggen plassen ijswater. Mijn voeten koelen af en warmen pas weer op in het redelijk droge zand.
Het is net of ik weer terug ben op de Duinentrail in Schoorl: omhoog lekker ploeteren en dan zo hard als ik durf omlaag door het mulle zand.

Bij het ingaan van de derde ronde zie ik mijn tussentijd: 26 min. 10. Ik word net niet gedubbeld door de winnaar.
In de derde ronde haal ik nog maar 2 man in. Ik lach naar de fotografen en zet in de laatste 400 meter nog even aan. Ik finish na 39 min 5 seconden.
Het laatste rondje was het snelste.

In januari 2015 liep ik bij deze cross een tijd van 45 min. En vorig jaar was mijn eindtijd 42 min 35.
Omdat het parkoers dit jaar heel anders is, kan ik mijn tijd niet vergelijken met voorgaande jaren. Ik kan alleen maar zeggen dat ik lekker makkelijk en lekker hard gelopen heb.

Oliebollencross 2016

Zaterdag 07 Januari 2017 at 6:31 pm

In het verleden maakte ik me wel eens zorgen over het organiseren van de Oliebollencross.
Heb ik genoeg vrijwilligers bij de inschrijving en langs het parkoers?
Als er maar geen foutjes gemaakt worden bij de registratie van de finishers.
Maar dit jaar hadden zich voldoende vrijwilligers aangemeld en is alles vlekkeloos verlopen. 

Er kwamen een kleine 300 deelnemers naar de cross.
Bij de Jeugdcross reikte ik aan de snelste jongens en meisjes de gebruikelijke zilveren schoenen uit.

 

Bij de Lange Cross (over ca. 9 km) waren twee deelnemers op blote voeten. Een mij onbekende jongeman, die met een prachtige loopstijl in de top 20 eindigde. En mijn grote Haagse vriend Marlon.

 

Dit jaar liep de cross op rolletjes. Ik had zoveel hulp, dat ik bedacht... Volgend jaar loop ik zelf weer mee.
Dat wordt dus op zondag 31 december.

2016 : ... van het padje af en het koude water in

Vrijdag 30 December 2016 at 8:59 pm

Sommige mensen denken dat ik al jaren van het padje af ben, al sinds ik op blote voeten ren.
Maar in 2016 ben ik ook letterlijk van het pad afgestapt.

In 2016 liep ik mijn eerste trailrun in april in Zuid-Limburg. Ik vond het zo leuk, dat ik afgelopen jaar ook een tweede , derde, vierde en vijfde trail liep. Weg van het asfalt, weg met de kilometerbordjes. Gewoon lekker joggen over smalle paadjes en wandelen als ze te steil omhoog gaan. Meestal met mijn sandalen aan, maar de laatste trail in Schoorl kon helemaal op blote voeten. 

In 2016 gaf ik weer blotevoetenles aan geïnteresseerde lopers en loopsters.
Ik gaf een cursus in mei / juni en een in september / oktober. Niet iedereen maakte de cursus af. Maar ik haalde er veel voldoening uit.
Het was ook leerzaam voor mij. Als de cursisten maar 6 lessen volgen van drie kwartier, dan heeft dat maar kortdurend invloed op hun looptechniek. Het werkt veel beter als de cursisten overstappen naar minimalistische schoenen of na de cursus doorgaan op hun blote voeten. Volgend jaar wil ik een langere cursus organiseren en lopers motiveren om echt definitief over te stappen op barefoot- of barefootstyle-lopen.  
De blotevoetenworkshop bij de Vrolijke Loper was een van de leukste dingen, die ik het afgelopen jaar deed.

 

2016 was ook het jaar van het koude water. Op 1 januari maakte ik al met Jesse een Nieuwjaarsdip in de Delftse Hout. In de eerste maanden van het jaar beleefde ik een paar zeer koude momenten op het strand: 23 februari en 1 maart
Ik reisde twee keer naar Blaricum om onder het toeziend oog van Koen de Jong in het koudwaterbad van Henk van de Bergh te stappen.

 Bij het invallen van de winter begon het afgekoelde buitenwater weer te trekken: ik ging dippen op 30 november, 18 december, Tweede Kerstdag en 27 december.

Andere dagen uit 2016 die ik niet snel zal vergeten:
26 augustus: de tweede Crazy Barefoot Marathon
22 mei: de halve marathon van Leiden op blote voeten
13 maart: de strandmarathon van Scheveningen naar Zandvoort op blote voeten

 

2016 was een prachtig jaar: dank aan allen, die een mooie hoofdrol of een leuke bijrol in het verhaal van 2016 speelden.

Met twee meerminnen naar Meijendel

Dinsdag 27 December 2016 at 3:38 pm

Om 9 uur 's morgens word ik door Esther uitgenodigd om een stukje hard te lopen. Het plan is een rondje door de Horsten, het park waar de Koning en zijn Koningin wonen. Dat is een leuke invulling van mijn vrije dag.
Een half uurtje later is het plan alweer anders. We gaan naar Meijendel en ook even naar het strand om de zee in te gaan. Dat is eigenlijk nog leuker.

Even na 11 uur kom ik met de twee jonge meerminnen aan bij Meijendel. Gelukkig hebben ze gewoon benen en geen vissenstaart: dan kunnen we eerst een half uurtje door de duinen joggen om op te warmen.

Op het zonovergoten strand staat een oudere mevrouw zich uit haar natte badpak te wurmen: zij is al even wezen zwemmen. Wij aarzelen niet, trekken onze loopspullen uit en rennen hand in hand de zee in.
Natte enkels, natte knieën, natte bovenbenen en dan laten we ons languit vallen.

Voor mij begint het gewoon te worden. Voor Nicole en Esther is het nog wennen. Na 1 minuutje gaan we er weer uit. Een wandelaar wil wel foto's maken en dus gaan we voor het fotografisch bewijsmateriaal nog even terug.

Honderd meter verderop zien we twee mensen in hun blootje de zee inrennen. Het is al heel gewoon aan het worden.
Tijdens het aankleden tussen de meerminnen in voel ik mezelf alweer opwarmen. Een hardlooptight aantrekken over klamme benen is een tijdrovende bezigheid. Als we alledrie weer droge kleren en schoenen aan hebben joggen we via de kortste route terug naar de Boerderij.
Daar nemen we even de tijd om op het terras te genieten van een warm drankje en de laagstaande decemberzon.

De meerminnen brengen me met de auto terug naar de plek waar mijn fiets staat te wachten. Het was een gezellig uitstapje: ik hoop dat ze me nog een keertje uitnodigen.