Flunnen is de nieuwe trend. Het is flirten tijdens het hardlopen (runnen). Voor mij is het helemaal niet nieuw. Ik loop al jarenlang te flirten tijdens mijn duurloopjes.
Om kwart over 12 begin ik aan een duurloopje richting Schipluiden. Als ik voor de wind loop in het zonnetje is het nog best warm. Maar aan de natuur kun je al zien dat er elke dag twee minuten minder zonne-energie beschikbaar is. In de berm zie ik de uitgedroogde reuzenberenklauwen. Hun lange stengels staan nog overeind als zwartgeblakerde staalskeletten van uitgebrande wolkenkrabbers. De verdroogde stengels van zuring staan ernaast, die zijn roodbruin alsof ze nog nagloeien van de zomerhitte.
Na 50 min. maak ik een omweggetje langs mijn zwager om de kilometers op te halen, die hij deze week niet kan lopen. Over een maandje eens kijken hoe hard hij kan lopen zonder galblaas.
Na 70 min. zit mijn duurloopje erop. Ik heb lekker gelopen, maar had geen succes met flirten. Mijn uitgestoken hand kreeg geen high-five en mijn brede glimlach werd niet vaak beantwoord door langsfietsende dames.
De laatste maanden train ik ongeveer 3 keer per week.
Maandag of dinsdag loop ik in de omgeving van Delft een rondje van max. 60 min. Vaak zit er dan ook een stukje vaartspel in: helling van de TU-bibliotheek een paar keer op of een flink stuk paardenpad in de Delftse Hout.
Op woensdagavond loop ik mee met beginnende lopers en geblesseerden bij mijn vereniging De Koplopers. Dat is erg leuk: het geeft voldoening als beginners progressie maken en geblesseerden na weken of maanden weer naar hun eigen trainingsgroep durven. Tijdens die training loop ik hooguit 8 kilometer in een heel rustig tempo.
Op vrijdagavond train ik met groep 4 van de Koplopers. Afgelopen vrijdag staat er 5 x 8 min.op het schema. Het is lekker koel en vochtig in de Delftse Hout. De 8 minuten vliegen voorbij: het lijkt of ik vanavond nog wel twee uur zo door kan lopen. Ik kan de drie snelste lopers makkelijk bijbenen met slechts 3 trainingen (<30 km.) per week. De laatste 8 min. loop ik iets harder door, dan begin ik toch mijn benen te voelen. De totale afstand komt op 11 km.
De volgende zaterdagmorgen ga ik met mijn zusje Annelies hardlopen. Het is mijn 4e training deze week, maar ook weer heel ontspannen. We volgen een route met hindernissen en stoppen na 47 min.
Minder kilometers maken en minder harde intervaltrainingen bevalt me prima.
Da's nou al de tweede keer dat Hans Verbeek is overleden. Deze Hans Verbeek, was een oud-wethouder uit Zeist. Een paar jaar geleden zag ik ook al een overlijdensadvertentie van Hans Verbeek in de Volkskrant. Ik weet niet precies wat hij deed en waar hij woonde, maar hij was belangrijk genoeg voor een landelijke overlijdensadvertentie.
Er zijn best veel mannen, die Hans Verbeek heten. Maar ik heb het idee dat het er steeds minder worden. Hans is een ouderwetse naam, het maximum aantal Hansen Verbeek, ofwel peak-Hans-Verbeek, ligt al achter ons. Af en toe Google ik mijn eigen naam om te kijken hoeveel naamgenoten ik nog over heb. Ik kan me voorstellen dat mijn naamgenoten dat ook wel eens doen. En misschien komen ze dan hun naam tegen in uitslagenlijsten van wedstrijden, die ze zelf nooit gelopen hebben. Misschien komen ze wel op dit weblog en bij dit berichtje terecht. Dan kunnen ze lezen dat, deze Hans Verbeek, Hardloper Hans, nog lang niet dood is.
Het lijkt een leuk fietstochtje, op een zaterdagmiddag in augustus naar Kijkduin. Maar er staat een flinke zuidwestenwind en het kost me meer energie dan ik gedacht had. Om 4 uur ben ik op het Deltaplein en als ik tegen 5 uur naar de start loop is mijn hartslag wel weer normaal.
Het lijkt een leuk wedstrijdje, de Beach Run, maar ook de 5 km. hardlopen kosten me meer energie dan ik gedacht had. Vanaf de start op het strand, moet je eerst al omhoog de boulevard op. Dan sla je linksaf de duinen in. De eerste twee klimmetjes gaan nog wel, maar ik ga er iets te enthousiast tegenop. In de derde klim, die een stuk langer is, kom ik mezelf en de man met de hamer tegen. Totaal verzuurd besluit ik om eventjes, 20 m. te wandelen.
We duiken naar beneden over een smal paadje, dat ik ongetwijfeld ook wel eens met Leo heb gelopen. In het eerste stuk door de duinen is er geen meter vlak: er zijn helaas geen kilometeraanduidingen. We lopen in noordelijke richting en hebben de wind in de rug, de zon maakt het onplezierig warm voor hardlopers.
Eindelijk naar veel draaien en keren gaan we het strand op, de afdaling door het mulle zand gaat makkelijk. Op het strand hebben we de wind vol tegen. Ik zie in de verte waar het Deltaplein ligt, de verlossende finish. Ik kijk op mijn stopwatch en ben 17 min. en 23 sec. onderweg.
Een grote sterke loper passeert mij. Hoe kan zo'n zware loper op het zand zo goed uit de voeten, vraag ik me af, terwijl ik dankbaar in zijn kielzog kruip. Als we weer omhoog gaan naar de boulevard moet ik lossen bij mijn windbreker. In het klimmetje neem ik weer een korte wandelpauze. Als ik onder het finishdoek doorkom ben ik helemaal kapot, eindtijd 26 min 21. Vlak achter me zit de 3e dame. Fred van der Gon Netscher finsht ruim anderhalve minuut achter mij, ook helemaal kapot.
Ik drink een flesje dextro, doe droge kleding aan en stap om 10 voor 6 weer op de fiets naar huis. Een volgende keer blijf ik graag kijken naar de triatleten, maar nu heb ik een afspraak met Bettie, Jessie, de jarige Max en een Kleine Griek.
Bjorn Paree: Ik flun al jaren maar ben helaas nog niet de juiste flunnette tegen gekomen. Daarom blijf ik dus maar… John: Misschien heb je de signalen verkeerd geïnterpreteerd JeeWee: Mooi middel om de kilometers op te halen. gewoon mee rennen met een dame als ze, als tegenligger, lan… Dannielle: Nooit van gehoord * knoopt dit in haar oren nu ze weer single is * LOL geert: met andere woorden, je geflun is op een flauwte uitgelopen (flauwte: een blauwtje oplopen tijdens het… Fred: Ik blijf het altijd vreemd vinden waarom er zo weinig wordt gereageerd op muziekblogjes, maar nu doe … Fred: Gelukkig 'still alive and kicking eh... running!' John: Blijkbaar lukt het zo om vrij van pijntjes te blijven. Goed dus.
Zo kun je tenminste plezier aan het …