Donderdag 11 Maart 2010 at 9:38 pm
Ik heb lang tegen het boek van Kluun aangehikt. Ik vroeg me de hele tijd af: zou het boek ook zo goed verkocht zijn als Kluun een vrouw was en zij zou bij wijze van troost zijn vreemdgegaan met een andere man.
Daarna kwam al snel de volgende vraag boven: zou het boek ook zo goed verkocht zijn als het een verzonnen verhaal was. Ik denk dat veel mensen het boek gekocht hebben omdat het echt gebeurd is. Het verhaal blijft even mooi (of lelijk) of het nu echt gebeurd is of niet. Op aanraden van mijn zus ben ik Kluun toch gaan lezen.
In het begin legde ik het boek al na 10 minuten weg. Wat is dat voor een vent die alleen maar aan zichzelf denkt, als zijn vrouw kanker krijgt. De ik-persoon vraagt zich af of hij wel de juiste kleding aan heeft voor de gelegenheid en of hij de oncoloog niet een paar vliegen kan afvangen.
Halverwege het boek blijf ik voor het eerst anderhalf uur aan een stuk lezen. Maar het blijft voor mij onmogelijk om mij met de ijdele hoofdpersoon in het boek te identificeren. Ik zou het toch anders aanpakken. Het boek leest wel makkelijk weg, maar de songteksten bij ieder hoofdstuk en de wramples (writing samples) worden een beetje irritant.
Ik heb het boek niet helemaal uitgelezen, maar ik weet hoe het afloopt.
"Komt een vrouw bij de dokter" schijnt een ode te zijn aan de liefde. Ik vind het meer een boek over de zwakheid van de mens: soms krijg je meer leed te verwerken dan je in je eentje aan kunt. En kennelijk zijn er ook huwelijken (relaties) waar het geheel niet meer is dan de som der afzonderlijke partners.
Ik zal mij vooral het egocentrisme van hedonist Kluun herinneren. Hij gebruikt het leed, dat hem overkomt als excuus om op avontuur te gaan met de vrouw, waar hij een jaar eerder zijn zinnen al op had gezet. Als de schrijver een andere bedoeling had met dit boek, dan had hij die ijdeltuiterij en dat veelvuldig vreemdgaan beter uit het boek kunnen weglaten. Dan had hij gewoon een ander boek moeten schrijven.
Woensdag 10 Maart 2010 at 9:55 pm
Op mijn cursus creatief schrijven heb ik kennis gemaakt met Japanse dichtvormen.
De haiku kende ik al. Het is een gedicht van 3 regels dat niet rijmt. De eerste en derde regel tellen 5 lettergrepen, de middelste regel heeft 7 lettergrepen.
De klassieke haiku begint met een observatie van de natuur: je ziet (hoort, ruikt) iets moois of bijzonders.
Het gevoel dat de waarneming bij je oproept, beschrijf je in de laatste regel van de haiku.
Ter illustratie mijn lente-haiku:
Het klein hoefblad bloeit
krokussen komen boven
op naar Rokjesdag
De haiku (of hokku) is ontstaan uit een vijfregelig gedicht: de tanka.
De eerste drie regels van de tanka zijn (aan het eind van de 19e eeuw) een zelfstandige dichtvorm geworden.
De tanka begint zoals een haiku, maar heeft twee extra regels van 7 lettergrepen. De tanka is al heel oud, maar de laatste 20 jaar is de tanka in Japan herontdekt. De nieuwe tanka is een column-gedicht, waarin je commentaar kunt geven op een persoon of een actuele gebeurtenis. Maar in tegenstelling tot een limerick, rijmt een tanka niet.
Gemeenteraadslid
vier jaar lang niets van gehoord
nu kwebbelt hij weer
met een hele grote mond
waar louter kletskoek uit komt
of
Heb je Zalm gezien
nee, ik heb hem geroken
hij ruikt niet meer fris
Zalm is over de datum heen
van uiterste houdbaarheid
Zondag 07 Maart 2010 at 4:08 pm
Het was een rustig weekje. De geplande duurloop van dinsdag sloeg ik over. Ik voelde me erg moe en dinsdag is vrij kort op de prestatieloop van zondag.
Woensdagavond trainde ik mee met de Instroom-Herstel-Groep. Dat betekent ongeveer 3 kwartier lopen in heel rustig tempo, met wandelpauzes. Ik maak een paar korte versnellingen tussen de verschillende trainingsgroepjes.
Op vrijdagavond kan ik voor het eerst in 5 weken weer met mijn eigen groep trainen. De opkomst is klein, want het is pestweer: 3 graden, harde wind, regen en natte sneeuw. Na het inlopen en wat rekoefeningen begin ik met Emiel aan het intervalprogramma: 2'- 4' - 6' - 8' - 6' - 4' - 2'. Wij vormen de snelle groep en vooral op de 8 minuten slaan we een behoorlijk gat met de rest. De regen valt erg mee en na ongeveer 70 minuten zijn we terug bij het clubhuis.
lees verder
Zaterdag 06 Maart 2010 at 10:20 am
O, blonde loopster
hoe gracieus is je stijl
vier, vijf, zes jaar lang
loop je mijl na mijl
Je zegeviert elke keer
al is het niet de snelste tijd
in elegantie en gratie
win jij elke strijd
Ik weet niet hoe jij heet
jij kent mijn naam ook niet
maar als ik jou zie lopen
verdwijnt pijn en verdriet
Je paardenstaart, die danst
je benen bewonder ik
ren niet voor mij weg
ik ben heus geen viezerik
Een groot uithoudingsvermogen
en een stralende lach
liep jij maar naast mij
op deze stralende dag
Ik krijg slechts een beleefd knikje
als ik jouw passeer
mijn dag is nu al goed
tot een volgende keer
In het Noord-Westen van de VS woont Citizen Ted.
Hij houdt ook een weblog bij en schreef een gedicht voor blonde hardloopsters.
Ik begrijp precies wat Ted bedoelt en de vertaling was een makkie.
Woensdag 03 Maart 2010 at 10:52 pm
In het stembureau geldt een
legitimatiepliecht
Ze gaan ervan uit dat
elke kiezer liegt
En er zal nooit meer
worden gestemd
Als je niet wilt bewijzen
wie je bent
Vandaag ben ik wel naar het stembureau gegaan, maar ik heb niet gestemd. Toen de voorzitter van het stembureau vroeg om mijn legitimatiebewijs, zei ik: "Ik stem al 30 jaar en ik hoefde mij nooit te legitimeren. Ik ga dat nu ook niet doen."
De voorzitter vond dat erg jammer, maar ik mocht zonder legitimatie echt niet stemmen. Ze zou hiervan wel melding maken in haar verslag en ze raadde me aan ook een brief met mijn bezwaren tegen de legitimatie te sturen naar de burgemeester.
Normaal gesproken wordt er pas naar je legitimatiebewijs gevraagd als je iets onrechtmatigs doet: zonder kaartje in de trein reizen of een verkeersovertreding maken. Nu wordt stemmen bij een verkiezing toegevoegd aan dat rijtje onrechtmatige dingen.
Ik ben bang dat men over 4 jaar (als er misschien een chip in je paspoort zit), gelijk even checkt of je nog verkeersboetes open hebt staan of je voor de rechter moet verantwoorden.
Een paspoort kost nu 50 euro en het is maar 5 jaar geldig. Je mag dus alleen stemmen als je die "legitimatiebelasting" betaald hebt. Ik ben bang dat het paspoort steeds duurder zal worden en dat we steeds meer moeten betalen voor ons stemrecht.
Ik ben bang dat ik in juni ook niet zal mogen stemmen, want de legitimatieplicht is voor mij een principe-kwestie.
