Komende zomer zal ik geen lange duurlopen doen. Ik zal veel korte stukjes lopen: op minimalistische schoentjes of liever nog op blote voeten. Ik neem de tijd om mijn voeten en benen te laten wennen aan het lopen zonder demping en bescherming.
De afgelopen week liep ik elke dag twee keer een rondje van 800m.: eerst op mijn dunne Solerunner-slofjes en het tweede rondje blootvoets. Elke dag leerde ik bij: elke dag ging het iets beter. Als mijn voeten grondcontact maken is er vrijwel geen wrijving meer: ik krijg geen blaren meer. Mijn kuiten wennen al een beetje aan het ontbreken van een hak van 14 mm. Ze worden minder snel stijf.
Aan het eind van de week durfde ik verder dan 800 m. blootvoets te lopen. Met slofjes aan liep ik naar het Kruithuispad en vervolgens liep ik blootvoets terug, langs de Voorhofdreef en de Papsouwselaan. " Bij elkaar is het maar 4,5 km., waarvan maar 2 km. blootvoets.
De ondergrond binnen de bebouwde kom is prima geschikt voor beginnende blootvoetslopers. Het asfalt van fietspaden is lekker glad. De nieuwe betonnen stoeptegels zijn nog gladder. Oudere stoeptegels met antislipgrind erin zijn minder prettig.
De mensen in mijn wijk raken gewend aan mijn nieuwe loopstijl en aan de blote voeten. De korte stukjes zullen langzaam langer worden.
Pasta is rijk aan koolhydraten en goed voor duursporters. Maar elke dag pasta eten gaat wel een beetje vervelen. Gelukkig bestaan er heel veel pastarecepten en kun je bijna eindeloos varieren. Hieronder een recept uit Toscane zonder tomaten en zonder vlees.
Benodigdheden:
- 100 gram pasta per persoon - 50 gram boter - ca. 15 verse salieblaadjes - Parmezaanse kaas
Je kunt gevulde pasta, zoals ravioli of tortellini kiezen, maar 'kale' pasta kan ook. Kook de pasta in licht gezouten water. Smelt de boter in een koekenpan en strooi de salie erin. Bak de blaadjes tot ze knapperig en droog zijn. Haal dan de pan van het vuur. Als de pasta gaar is, giet je de salieboter over de pasta. Je kunt eventueel de knisperige salieblaadjes ook door de pasta roeren. Op je bord strooi je versgeraspte Parmenzaanse kaas over je pasta.
De salie in mijn achtertuin heeft de koude winter overleeft en staat nu in bloei. Misschien moet ik ook maar weer eens zelf pasta maken.
De klanten denken dat de SPAR, waar ik werk, alleen maar eten en drinken verkoopt. Dat klopt niet: we verkopen ook een goed humeur.
Als je 's morgens vroeg binnenstapt, word je pas echt wakker door de geur van vers gebakken broodjes. Je kunt haast niet kiezen uit de croissantjes, chocoladebroodjes en kaiserbroodjes. Maar gelukkig is er altijd een opgewekte dame, die je helpt kiezen.
Achterin de winkel naast de zuivelkoeling is een plek waar je je ochtendhumeur kunt inleveren. Met een glimlach pak ik het aan en wens je een prachtige dag toe. Klanten, die nog niet weten wat ze willen eten, wijs ik opgewekt op de aanbiedingen. Als je iets niet kunt vinden, dan loop ik graag even met je mee, terwijl ik meezing met een vrolijke liedje, dat uit het plafond neerdwarrelt. Soms kunnen klanten niet bij de artikelen op de bovenste plank: dan til ik ze even op, zodat ze kunnen pakken wat ze willen hebben.
Jengelende kinderen probeer ik te laten lachen. Met eenzame weduwen maak ik even een praatje. Ik vind het gewoon een sport om iedereen op te vrolijken. En dat is een sport, waar ik veel voldoening uit haal.
Mensen denken dat ze alleen maar eten en drinken kunnen kopen in de buurtsuper. Maar ongemerkt nemen ze ook nog iets anders mee naar huis: een goed humeur.
Tien, vijftien jaar geleden ging ik wel eens met mijn kinderen naar het theater. Naar een mooie jeugd-toneel-voorstelling of naar een cabaretier. Tegenwoordig ga ik met Max en Jessie naar rockconcerten.
Gisteren gingen we met z'n 3-en naar de Amsterdam Arena voor een concert van Muse, een Britse driemansband, die doorgaat waar Queen opgehouden is. Het was een geweldige show gebaseerd op het nieuwste album van Muse: 2nd Law. De beperkingen, die de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica oplegt aan de mens en aan onze economische groei, vormen het thema van het het album en de show. Als je daar meer over wilt weten, wil ik het wel aan je uitleggen in een gezellig café met een lekker biertje erbij.
De nieuwste songs van Muse gaan over het einde van de economische groei en de recessie waar we sinds 2008 in zitten. In de Arena speelden Matt, Dominic en Chris o.a. de songs Panic Station, Animals en Unsustainable. (setlist) Bij Unsustainable stond de volumeknop wel erg ver open.
Muse speelde ook oudere songs: zoals Butterflies and Hurricanes, Time is running out, Uprising en Bliss, een van mijn favoriete songs. Het concert was heel iets anders dan de voorstellingen waar ik Jessie en Max vroeger mee naar toe nam, maar ik denk dat ze dit veel leuker vonden.
Ik moet nog heel erg wennen aan het lopen op blote voeten of minimalistische schoenen.
Afgelopen zondag liep ik een trimloopje van 7 km bij AV'40. Ook weer op minimalistische schoenen: deze keer de Solerunners. Het viel me een beetje tegen. Ik kreeg al snel last van mijn rechterscheenbeen: dat werd stijf. Later werden ook allebei mijn kuiten stram. Na 4 km. ben ik even gaan wandelen om de benen wat rust te geven.
De pijn in mijn rechterscheen zette mij aan het denken. Tijdens de Omloop van Ter Heijde voelde ik datzelfde plekje en ook de knokkel vlak bij mijn rechter grote teen. En als ik echt met blote voeten op asfalt loop, dan krijg ik snel last van blaren. Volgens Langzaamhardlopende Anne krijg je blaren door wrijving ofwel frictie.
Het lijkt erop dat mijn rechtervoet, na het eerste grondcontact, nog een stukje naar voren doorschuift. Mijn rechtervoet schopt als het ware tegen de grond.
De wrijving onder mijn rechtervoet veroorzaakt de blaren. En die wrijving verklaart ook de pijn in mijn rechterscheenbeen. Mijn techniek is nog niet optimaal: er is nog een fractie teveel frictie. De oplossing is eenvoudig: meer oefenen, oefenen en oefenen op de techniek. Korte stukjes op blote voeten.
Op 200 m. van mijn huis loopt langs de Krakeelpolderweg een mooi glad geasfalteerd fietspad: een ideale ondergrond voor loopscholing op blote voeten. Ik kan gewoon iedere dag even 10 min. in een heel rustig tempo blootvoets over het asfalt joggen, heen en weer voor de SPAR waar ik werk.
Welkom op mijn eigen webdomein. Ik heet Hans, ben 53 jaar (al zou je dat niet zeggen) en woon in Delft. Ik besteed veel vrije tijd aan hardlopen en aan dit weblog.
Hans zelf: @Ruud: mijn uiteindelijke doel is nog 20 jaar hardlopen zonder blessures.
@Runninghans: de overstap … Runninghans: Kom ik net bij johannesdeloper vandaan, zie ik hier ook al blote voeten . Netjes dat je dat volhoudt.… ruud: Gaat geleidelijk aan steeds iets beter/langer; het barefoot/minimalistisch lopen.
Vind het knap van j… Hans zelf: Doen we Fred Fred: Heftige show, heftig geluid maar ook een heftig thema natuurlijk. Ik zal kijken of ik iets ga snappen… Hans zelf: Ja, Anne, ik zal steeds vaker mijn schoenen uitdoen en ook wat vaker het gras en de ruiterpaden opzoe… Anne: Gelukkig dat je op tijd hersteld bent voor de Omloop van Terheijde. Met dat PR op zak (mooie tijd hoo… Hans zelf: Was leuk om nu echt kennis te maken, Anne.
We gaan zeker nog een keertje blootvoets over het strand l…
